အခန်း ၂၀၂

အခန်း ၂၀၂ - ကိုးမြီးမြေခွေးမိစ္ဆာကို ရိုက်ထုတ်ပစ်ခြင်း

“မကောင်းတော့ဘူး... သူက ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ကို လုဖို့ ကြိုးစားနေတာပဲ...”

နဂါးအရှင်သခင်၏ အမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ သူသည် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ချိုင့်ဝှမ်းရှိရာသို့ ထိုးဆင်းသွားတော့သည်။

“ဒီကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်က တကယ့်ကို ပါးနပ်တာပဲ...”

ကိုးမြီးမြေခွေးမိစ္ဆာ၏ အမူအရာမှာလည်း အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲနေသည်။ သူမက အံကြိတ်လိုက်ပြီးနောက် ဆုံးဖြတ်ချက်ချကာ ရွှေရောင်အစင်းကျားနက်နှင့်အတူ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

အနက်ရောင်မြူခိုးများအတွင်း၌ ကြောင်မလေးသည် ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ကြေးမုံကို သေသေချာချာ စိုက်ကြည့်ရင်း တိုးညင်းသော အသံဖြင့် ဆိုသည်။

“မကောင်းတော့ဘူး... ဟိုသုံးယောက် လိုက်လာပြီ...”

“ကိစ္စမရှိပါဘူး... သူတို့ကို ကိုင်တွယ်ရတာက ပျော်စရာကောင်းမှာပါ...”

ကြောင်နက်ကြီး၏ မျက်လုံးများအတွင်း၌ အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဝင်းလက်သွားပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် သရော်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် အပြင်ဘက်သို့ ပျံသန်းသည်ဖြစ်စေ၊ ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းသို့ ပြန်လည် တိုးဝင်သည်ဖြစ်စေ ပို့ဆောင်ရေးဖိနပ်ကြောင့် ရရှိထားသော သူ၏ အနှိုင်းမဲ့အမြန်နှုန်းမှာ ထိုသုံးယောက်အား ဘာမျှ မတတ်နိုင်အောင် ဖြစ်စေသည် မဟုတ်ပါလား။

ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာရခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ ထိုသုံးယောက်ကိုပါ တိုက်ပွဲအတွင်းသို့ ဆွဲခေါ်ရန်အတွက်ပင် ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့ ကျယ်ပြောလှသော ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်း၌ အစွမ်းထက်သော မိစ္ဆာကြီး အမြောက်အများ တိုက်ခိုက်နေကြရုံတင်မကဘဲ ရက်စက်ပြီး ထူးဆန်းသော သတ္တဝါများစွာလည်း ပုန်းအောင်းနေကြသည်ကို သူ သိရှိထားသည်။

တစ်နေ့တာလုံး သန့်စင်ပြီးနောက်တွင် ကြောင်နက်ကြီးသည် ပို့ဆောင်ရေးဖိနပ်ကို ပိုမို ထိန်းချုပ်လာနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူ၏ အရှိန်မှာ ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်ပင်လျှင် သူ့ကို လိုက်မီနိုင်မည် မဟုတ်တော့ချေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဤဝရုန်းသုန်းကား အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူကာ အကျိုးအမြတ် ရယူနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်မှု အပြည့် ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဘုန်း...”

မြူခိုးများအတွင်း၌ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မိစ္ဆာများသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေကာ နေနှင့်လကိုပင် ကွယ်ပျောက်စေလောက်အောင် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

“ဝူး...”

ကြောင်နက်ကြီးသည် တိုက်ခိုက်နေကြသော မိစ္ဆာများကို အနက်ရောင်လျှပ်စီးတစ်ခုအလား လျင်မြန်စွာ ကျော်ဖြတ်လျက် ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ရှိရာသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်လိုက်တော့သည်။ သူ၏ လက်ရှိအကြံအစည်မှာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ တစ္ဆေပိုးမွှားများနှင့် သွေးနီရောင် မြေစောင့်တီကောင်များအားလုံးကို နိုးထလာစေရန်နှင့် သူတို့ကို တိုက်ပွဲအတွင်းသို့ ဆွဲခေါ်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက သူသည် ကိုးရွက်ပါ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ကို လုယူရန် နည်းလမ်း ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

“မင်း သေချင်နေတာပဲ...”

ဒေါသထွက်နေသော မိစ္ဆာအချို့မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့ကို ခိုးပြီး ကျော်ဖြတ်ရန် ကြိုးစားနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ချက်ချင်းပင် လိုက်၍ တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။ ကြောင်နက်ကြီးမှာ တိုက်ပွဲအတွင်း အချိန်မဖြုန်းရဲချေ။ သူသည် ပို့ဆောင်ရေးဖိနပ်ကို ထိန်းချုပ်ကာ ဘေးဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ လွဲချော်သွားပြီး ကြောင်နက်ကြီးနောက်သို့ လိုက်လာနေသော နဂါးအရှင်သခင်ရှိရာသို့ မရည်ရွယ်ဘဲ ကျရောက်သွားတော့သည်။

“ယုတ်မာလိုက်တာ...”

နဂါးအရှင်သခင်က ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ အခြေအနေ မကောင်းသည်ကို မြင်ရသည့်အခါ သူက ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသော သူ၏လက်ကို လျင်မြန်စွာ ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံများနှင့်အတူ သူသည် ရောက်ရှိလာသော တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်တော့သည်။

နဂါးအရှင်သခင်မှာ အနည်းငယ် ယိုင်နဲ့သွားပြီး သူ၏ သွေးနှင့် စွမ်းအင်များမှာလည်း ဆူပွက်သွားရ၏။

‘ဒီကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်က အကွက်ချစီစဉ်ထားတာပဲ...’

နဂါးအရှင်သခင်က အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီးနောက် ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်က ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းသို့ ထွက်ပြေးလာရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။ နေရာအနှံ့မှာ ဝရုန်းသုန်းကား ဖြစ်နေသည်။ ဤကဲ့သို့သော နေရာမျိုးတွင် ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်ကို သတ်ရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။

နဂါးအရှင်သခင်သည် သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ရာ ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်မှာ ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်း၌ ပတ်ချာလည် ပျံသန်းနေပြီးနောက် ကိုးရွက်ပါ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ရှိရာသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ဦးတည်နေသည်ကို မတတ်သာဘဲ ကြည့်နေရတော့သည်။

နဂါးအရှင်သခင်မှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးဝင်လိုက်သည်။ သူ၏ နောက်ကွယ်မှ ကိုးမြီးမြေခွေးမိစ္ဆာသည်လည်း မနားတမ်း လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနေသည်။ သို့သော် သူမ၏ အရှိန်မှာ နဂါးအရှင်သခင်ထက် သိသိသာသာ နှေးကွေးလှသဖြင့် သူမ လုပ်နိုင်သည်မှာ နဂါးအရှင်သခင်၏ နောက်မှသာ လိုက်ပါနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ကိုးမြီးမြေခွေးမိစ္ဆာသည် သူမ၏ ပုံရိပ်ယောင်နည်းစနစ်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ရန် အမြဲတမ်း အသင့်ရှိနေသည်။ အကယ်၍ သူမသာ ထိုစက်ဆုပ်စရာကောင်းသော သတ္တဝါကို စက္ကန့်ပိုင်းမျှ အာရုံလွဲသွားအောင် လုပ်နိုင်မည်ဆိုလျှင် ရွှေရောင်အစင်းကျားနက်နှင့် နဂါးအရှင်သခင်တို့၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုက ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်ကို အမှုန့်ကြိတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမ ယုံကြည်ထားသည်။

“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...”

ကြောင်နက်ကြီးသည် ဘယ်ညာ ရှောင်တိမ်းလျက် တိုက်ခိုက်နေကြသော မိစ္ဆာများ၏ ပိတ်ဆို့မှုကို ဖောက်ထွက်ကာ ကိုးရွက်ပါ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်အနားသို့ တဖြည်းဖြည်း တိုးကပ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ရုတ်တရက် ပေါ်လာမှုက အခွင့်အရေးကို အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်နေကြသော မြေပြင်ပေါ်ရှိ ထူးဆန်းသော သတ္တဝါများကို ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။

“ရှူး... ရှူး... ရှူး”

ဧရာမမိစ္ဆာပိန်းပန်း ရှစ်ပွင့်မှာ မြွေများနှင့်တူသော ရှည်လျားသွယ်လျသည့် ရွှေရောင်အမျှင်တန်းများကို အပေါ်သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ မရေမတွက်နိုင်သော ထိုအမျှင်တန်းများမှာ ဖောက်ထွက်၍မရနိုင်သော ပိုက်ကွန်ကြီးတစ်ခုအလား သူ့ဆီသို့ လွှမ်းခြုံလာတော့သည်။

“ထွက်သွားစမ်း...”

ကြောင်နက်ကြီးက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

သူသည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အမြောက်အများကို ဒိုင်းနက်ကြီးအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် ၎င်းမှာ အနက်ရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပလာခဲ့သည်။ ထိုအလင်းတန်းမှာ ဒိုင်းအတွင်းမှ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး လှိုင်းတံပိုးတစ်ခုအလား လိပ်တက်သွားတော့သည်။

“ဘုန်း...”

ရွှေရောင်ပိုက်ကွန်မှာ အနက်ရောင်အလင်းတန်းကြောင့် ချက်ချင်းပင် အပိုင်းပိုင်း အစစ ဖြစ်သွားရပြီး ကျန်ရှိနေသော အမျှင်တန်းများမှာလည်း အလျင်အမြန် ပြန်လည် ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။ ဧရာမမိစ္ဆာပိန်းပန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို သူ ဖျက်ဆီးလိုက်သည့် အချိန်မှာပင် အပ်ချည်မျှင်လောက်သာ ထူပြီး တစ်ထွာခန့် ရှည်ကြသော သွေးနီရောင် မြေစောင့်တီကောင်များမှာ သွေးမြွေများအလား လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် သူ့ထံသို့ ပျံသန်းလာကြတော့သည်။

ကြောင်နက်ကြီးမှာ သူ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစိမ့်သွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤသတ္တဝါများသည် ဝိညာဉ်ကိုးပါးမြေအောက်နန်းတော်၏ အကြောက်ရွံ့ရဆုံးသော ထူးဆန်းသည့် သတ္တဝါ သုံးမျိုးထဲမှ တစ်မျိုး ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။ သူသည် ၎င်းတို့ကို ထိပ်တိုက် မရင်ဆိုင်ရဲချေ။ ယင်းအစား သူသည် ချက်ချင်းပင် ကိုယ်ကို လှည့်လိုက်ပြီး သူ လာခဲ့သော လမ်းကြောင်းအတိုင်း ပြန်လည် ထွက်ပြေးခဲ့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် နဂါးအရှင်သခင် အပါအဝင် မိစ္ဆာကြီး ဆယ်ဂဏန်းခန့်မှာ သူ့နောက်သို့ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနေကြသည်။

“အချိန်ကိုက် ရောက်လာတာပဲ... ငါတို့ အားလုံး ပူးပေါင်းပြီး ဒီသွေးနီရောင် မြေစောင့်တီကောင်တွေကို သတ်လိုက်ကြရအောင်...”

ကြောင်နက်ကြီးက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလျက် ထိုမိစ္ဆာကြီးများရှိရာသို့ အရှိန်မြှင့်ကာ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

နဂါးအရှင်သခင်နှင့် အခြား မိစ္ဆာကြီးများသည် သူတို့နောက်သို့ လိုက်လာနေသော သွေးနီရောင် မြေစောင့်တီကောင်များကို မြင်ရသည့်အခါ မှင်တက်မိသွားကြရသည်။ သူတို့သည် သွေးနီရောင် မြေစောင့်တီကောင်များ၏ ကြောက်စရာကောင်းသော သဘာဝကို သဘာဝကျကျ သိရှိထားကြသည်။ သို့သော်လည်း ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ကို ရရှိရန်အတွက် အရင်ဦးဆုံး သွေးနီရောင် မြေစောင့်တီကောင်များကို ကိုင်တွယ်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိရှိထားကြသည်။ မဟုတ်ပါက မည်သူမျှ နတ်ဆေးမြက်အနားသို့ ကပ်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့် ဤမိစ္ဆာကြီးများမှာ စိတ်တင်းကာ သွေးနီရောင် မြေစောင့်တီကောင်များကို တိုက်ခိုက်ရန်မှတစ်ပါး အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ ကြောင်နက်ကြီးမှာမူ လမ်းကြောင်းကို ကွေ့လိုက်ပြီး အခြားတစ်ဖက်သို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

“ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်...”

စူးရှသော အသံတစ်ခုမှာ မြူခိုးများအတွင်းမှနေ၍ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကြောင်နက်ကြီးမှာ ခေတ္တမျှ မိန်းမောသွားရ၏။ သူသည် ကိုးမြီးမြေခွေးမိစ္ဆာ၏ နောက်ထပ် ပုံရိပ်ယောင်စွမ်းရည်တစ်ခုအတွင်းသို့ ကျရောက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်သည်။ သူသည် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ကောင်းကင်ဘုံသုတ်သင်ခြင်း ပုံရိပ်ယောင်မျက်ဝန်း ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများအတွင်းရှိ ကြယ်တာရာကဲ့သို့သော ခရမ်းရောင် သင်္ကေတငယ်များမှာ ဝင်းလက်သွားပြီး ဆန်းကြယ်သော အင်အားတစ်ခုမှာ တိုးထွက်လာကာ ကိုးမြီးမြေခွေးမိစ္ဆာ၏ ပုံရိပ်ယောင်နည်းစနစ်ကို ချက်ချင်းပင် ဖျက်ဆီးလိုက်တော့သည်။

“သတ္တမမင်းသမီး...”

ရွှေရောင်အစင်းကျားနက်၏ စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်သံမှာ မြူခိုးများအတွင်း၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ကြောင်နက်ကြီးက သရော်လိုက်ပြီး ထိုနေရာသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ကိုးမြီးမြေခွေးမိစ္ဆာမှာ ဟင်းလင်းပြင်၌ မိန်းမောနေသော အမူအရာဖြင့် ရှိနေပြီး ရွှေရောင်အစင်းကျားနက်မှာမူ အနည်းငယ် ပျာယာခတ်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ကြောင်နက်ကြီးသည် အခွင့်အရေးကို အရယူကာ သူ၏ ဒိုင်းနက်ကြီးဖြင့် သူမရှိရာသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

ရွှေရောင်အစင်းကျားနက်မှာ ကြောင်နက်ကြီးက ဤမျှ လျင်မြန်စွာ တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ချေ။ သူသည် ခုခံရန်အတွက် သူ၏ ဓားကြီးကို မြှောက်လိုက်သော်လည်း အချိန်နှောင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“ဘုန်း...”

ဒိုင်းနက်ကြီးမှာ ကိုးမြီးမြေခွေးမိစ္ဆာအပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားပြီး သူမအား ကောင်းကင်ယံမှနေ၍ အောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားစေခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ဝင်းလက်သွားပြီးနောက် ရွှေရောင်အစင်းကျားနက်၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

“ငတုံးကောင်... မင်း ကိုယ့်မိန်းကလေးကိုတောင် သတ်ချင်နေတာလား... မင်းတော့ သေချင်နေပြီနဲ့ တူတယ်...”

ကြောင်နက်ကြီးက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလျက် ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို သူ၏ ဒိုင်းနက်ကြီးဖြင့် ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီးနောက် အခြားလမ်းကြောင်းတစ်ခုအတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ရွှေရောင်အစင်းကျားနက်မှာ သူ့နောက်သို့ လိုက်လံ မဖမ်းဆီးတော့ဘဲ ကိုးမြီးမြေခွေးမိစ္ဆာ ကျဆင်းသွားသော လမ်းကြောင်းအတိုင်း အောက်သို့ အလျင်အမြန် ဆင်းသက်သွားတော့သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကိုးမြီးမြေခွေးမိစ္ဆာ၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌ တစ္ဆေပိုးမွှားများမှာ ဝိုင်းရံထားကြသည်။ သို့သော် သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အလင်းလွှာတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ္ဆေပိုးမွှားများကို အနားမကပ်နိုင်အောင် ကာကွယ်ထားသော အကာအကွယ် အလင်းတန်းတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းထားခဲ့သည်။

ရွှေရောင်အစင်းကျားနက်က ထိုနေရာသို့ အပြေးရောက်လာပြီး တစ္ဆေပိုးမွှားအားလုံးကို မောင်းထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ကိုးမြီးမြေခွေးမိစ္ဆာကို ဖမ်းဆွဲကာ ဟင်းလင်းပြင်သို့ ပျံတက်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှာပင် ကိုးမြီးမြေခွေးမိစ္ဆာမှာ သတိပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။ အခုလေးတင်က ဘာဖြစ်သွားသည်ကို တွေးမိသည့်အခါ သူမမှာ ကျောချမ်းသွားရ၏။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူမတွင် အသက်ကယ် ရတနာတစ်ခုကို ပုန်းလျှိုးသယ်ဆောင်လာခဲ့သဖြင့် အရေးကြီးသော အချိန်တွင် သူမ၏ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ငါတို့ သွားကြစို့... ဒီဝရုန်းသုန်းကား တိုက်ပွဲတွေထဲမှာ ငါတို့ ထပ်ပြီး မပါဝင်ချင်တော့ဘူး...”

ကိုးမြီးမြေခွေးမိစ္ဆာက ပြောလိုက်သည်။

ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်နှင့် အကြိမ်ကြိမ် ရင်ဆိုင်ခဲ့ပြီးနောက်တွင် သူမ၏ ပုံရိပ်ယောင်နည်းစနစ်များမှာ အကြိမ်ကြိမ် ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရသဖြင့် ကိုးမြီးမြေခွေးမိစ္ဆာမှာ သူမအနေဖြင့် ထိုသူကို မယှဉ်နိုင်ကြောင်း သိရှိသွားခဲ့ပြီးနောက် နောက်ဆုတ်ရန် စတင် စဉ်းစားလိုက်တော့သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဤတောင်တန်းကြီးအတွင်း၌ အခြားသော ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်များ ရှိနေအုံးမည် မဟုတ်ပါလား။ ဤနေရာမှာတင် ယှဉ်ပြိုင်နေရန် မလိုအပ်တော့ချေ။

ကိုးမြီးမြေခွေးမိစ္ဆာနှင့် ရွှေရောင်အစင်းကျားနက်တို့မှာ နောက်ဆုတ်သွားကြတော့သည်။ သို့သော် ကိုးရွက်ပါ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်အပေါ် အစွဲအလမ်းကြီးနေသော နဂါးအရှင်သခင်မှာမူ အခွင့်အရေးကို စောင့်ကြည့်ရင်း သွေးနီရောင် မြေစောင့်တီကောင်များကို ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

“ဘုန်း...”

“ဘုန်း...”

မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းရှိ တိုက်ပွဲမှာ တစ်စထက်တစ်စ ပိုမို ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ သွေးနီရောင် မြေစောင့်တီကောင်များသည် အကြောက်ရွံ့ရဆုံး ထူးဆန်းသော သတ္တဝါ သုံးမျိုးထဲမှ တစ်မျိုးဟူသော သူတို့၏ ဂုဏ်သတင်းနှင့်အညီ တကယ်ကို အစွမ်းထက်လှပေသည်။ တိုက်ခိုက်မှု အမျိုးမျိုးမှာ သူတို့အပေါ်၌ သိသာသော သက်ရောက်မှု မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာများကို နှစ်ပိုင်း ပိုင်းဖြတ်လိုက်လျှင်ပင် ၎င်းတို့မှာ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ကြသည်။ သူတို့ကို သတ်ရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့ပင်။

သွေးနီရောင် မြေစောင့်တီကောင်များမှာ ဒေါသပေါက်ကွဲသွားသည့်အခါတွင်မူ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင် အားလုံးကို ခွဲခြားခြင်းမရှိဘဲ စတင် တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။ ထိုအချိန်မှာမူ ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းရှိ မိစ္ဆာကြီးများ အားလုံးမှာ သူတို့၏ ဒုက္ခများအတွက် စိတ်ထဲမှနေ၍ တိတ်တဆိတ် ညည်းတွားနေကြရတော့သည်။

အခန်း ၂၀၂ ပြီးပါပြီ။

-