အခန်း ၂၀၃

အခန်း ၂၀၃ - အင်အားစုဆောင်းကာ အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းခြင်းနှင့် လက်သီးနှင့် ခြေသည်း ထိပ်တိုက်တွေ့ခြင်း

ကြောင်နက်ကြီးသည် အခွင့်အရေးတစ်ရပ် ရရှိရန်အတွက် ဘယ်ညာရှောင်တိမ်းလျက် ထိုးဖောက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သို့သော် အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အားလုံးမှာ ကျရှုံးမှုဖြင့်သာ အဆုံးသတ်ခဲ့ရသည်။

အချို့သော အချိန်များတွင် သူသည် ကိုးရွက်ပါ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်နှင့် အလွန်နီးကပ်သွားခဲ့သော်လည်း ထိုနေရာကို စောင့်ကြပ်နေကြသော ဧရာမမိစ္ဆာပိန်းပန်း၊ တစ္ဆေပိုးမွှားနှင့် သွေးနီရောင် မြေစောင့်တီကောင်တို့၏ ပိတ်ဆို့မှုကို ခံခဲ့ရသည်။ ကိုးရွက်ပါ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ကို သစ္စာရှိစွာ စောင့်ကြပ်နေကြသော ထူးဆန်းသည့် သတ္တဝါအုပ်စုငယ်တစ်ခုမှာ အမြဲတမ်း ရှိနေခဲ့သည်။

ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်မှာ အလွန်မြန်ဆန်ပြီး ငါးရှဉ့်တစ်ကောင်အလား ချောမွတ်လွန်းလှသဖြင့် နဂါးအရှင်သခင်မှာ သူ့နောက်သို့ လိုက်လိုသော်လည်း မလိုက်နိုင်ဘဲ ရှိနေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် နဂါးအရှင်သခင်မှာ သူ့အား လိုက်လံဖမ်းဆီးရန် အကြံကို လက်လျှော့လိုက်တော့သည်။

အကြိမ်ကြိမ် ကျရှုံးခဲ့ပြီးနောက်တွင် ကြောင်နက်ကြီးသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်ကာ ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ လောလောဆယ်တွင် မည်သူမျှ အောင်မြင်နိုင်ဦးမည် မဟုတ်ကြောင်း သူ နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ ထိုထူးဆန်းသော သတ္တဝါများ စောင့်ကြပ်နေသရွေ့ ကိုးရွက်ပါ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်အနားသို့ ချဉ်းကပ်ရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။

ယခုအချိန်တွင် အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းမှာ ခွန်အားကို စုဆောင်းထားရန်နှင့် ပို့ဆောင်ရေးဖိနပ်ကို ဆက်လက် သန့်စင်နေရန်ပင် ဖြစ်သည်။ ဤနေရာမှ ဧရာမ ဆူညံသံများကြောင့် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင် အစွမ်းထက်သူများစွာ ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်ဟု ကြောင်နက်ကြီး ခန့်မှန်းထားသည်။ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု၏ အင်အား ပိုမိုတောင့်တင်းလာလေလေ၊ ထိုထူးဆန်းသော သတ္တဝါများအပေါ် ကျရောက်မည့် ဖိအားမှာလည်း ပိုမိုကြီးမားလာလေလေ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သူ၏ ပို့ဆောင်ရေးဖိနပ်က သူ၏အရှိန်ကို ပိုမိုမြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်နှင့် သူသည် ဤဝရုန်းသုန်းကား အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူကာ အကျိုးအမြတ် ရယူနိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရရှိလာပေလိမ့်မည်။ ကြောင်နက်ကြီးသည် ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုပေါ်တွင် ဆင်းသက်လိုက်ပြီး တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ ပို့ဆောင်ရေးဖိနပ်ကို သန့်စင်တော့သည်။ ကြောင်မလေးမှာမူ ဘာမျှမမေးဘဲ သူ့ဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြပ်နေခဲ့သည်။ သူမသည် ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ကြေးမုံကို ကိုင်ဆောင်လျက် ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ကို မျက်ခြေမပြတ် စောင့်ကြည့်နေသည်။

ထို့နောက်တွင် အဝေးမှနေ၍ အရိပ်အချို့ ပျံသန်းလာကြသည်။ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင် အချို့မှာ ဤနေရာမှ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်အတွက် တိုက်ပွဲအတွင်းသို့ တိုးဝင်သွားကြတော့သည်။ သို့သော် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မမြင့်မားလှသော မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင် အချို့မှာမူ ဝရုန်းသုန်းကား မြင်ကွင်းကို အကြိမ်အနည်းငယ် ကြည့်ရှုပြီးနောက် ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ အခြား မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်များမှာမူ မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို အခွင့်အရေးကို အရယူရန်အတွက် အနီးအနားတွင် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

ကြောင်နက်ကြီးမှာမူ မျက်လုံးများကို မှေးစင်းလျက် ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ကြေးမုံကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပို့ဆောင်ရေးဖိနပ်ကို အစဉ်မပြတ် သန့်စင်နေခဲ့သည်။ ဤအချိန်တွင် လောနေခြင်းမှာ အပိုသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ဤကိုးရွက်ပါ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ကို ရယူရန် ခက်ခဲမှုမှာ ယခင်တစ်ကြိမ်ထက်ပင် ပိုမို ရှုပ်ထွေးပြီး မြင့်မားလှပေရာ ၎င်းကို မော်ကွန်းဝင်အဆင့် တာဝန်တစ်ခုအဖြစ်ပင် သတ်မှတ်နိုင်ပေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အဝေးမှနေ၍ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံသန်းလာခဲ့သည်။ ဟင်းလင်းပြင်၌ ၎င်းသည် ရွှေရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကြောင်နက်ကြီး၏ ရှေ့မှောက်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

“ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်... မတွေ့တာ ကြာပြီပဲ... မင်း ဒီမှာ ပုန်းနေလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး...”

ရွှေရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားက ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်အား ကြည့်ကာ သရော်လျက် ဆိုသည်။

ကြောင်နက်ကြီးက မျက်လုံးတစ်ဖက်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး သူ့ရှေ့ရှိ အမျိုးသားကို စူးစမ်းလိုက်ကာ အပြုံးပါးပါးဖြင့် ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်၏။ “ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်ပါလား...”

“ငါ မင်းကို မေးချင်တာက... အဲ့ဒီနေ့က ငါ့ကို ဘယ်သူက ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ပြီး ကိုးရွက်ပါ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ကို လုသွားတာလဲဆိုတာပဲ...”

ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်က ရောက်ရှိလာသည်နှင့် တည်ကြည်သော အမူအရာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ငါလည်း သဲသဲကွဲကွဲ မမြင်လိုက်ရဘူး... တိုက်ခိုက်တဲ့သူက မြန်လွန်းလို့လေ...”

ကြောင်နက်ကြီးက အသာအယာ ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ သူသည် ထိုကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးကို မည်သည့်အခါမျှ ဝန်ခံလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် ထိုနေရာတွင် ပြင်ပလူ မည်သူမျှ မရှိခဲ့သဖြင့် ၎င်း၏ နောက်ကွယ်တွင် သူရှိနေသည်ကို မည်သူမျှ သိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်၏ အကြည့်မှာ ကြောင်နက်ကြီးအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် သူက ဖြည်းညင်းစွာ ဆိုသည်။

“အဲ့ဒါ မင်းလုပ်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်...”

“အခြေအမြစ်မရှိတာတွေ လျှောက်မစွပ်စွဲစမ်းနဲ့...”

ကြောင်နက်ကြီးက မျက်တောင်များကို ချထားလျက် အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

“ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်... ငါတို့သာ တကယ် တိုက်ခိုက်ကြမယ်ဆိုရင် မင်းက ငါ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်မှာနော်...”

“တကယ်လား...”

ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်မှာ မှင်တက်မိသွားရသည်။ သူက ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်အား သေသေချာချာ စူးစမ်းလိုက်သည်။ ရုတ်တရက် မူလက ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ် အဆင့် ၇ ၌သာ ရှိခဲ့သော ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်မှာ ယခုအခါ အမှန်တကယ်ပင် အဆင့် ၁၀ သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် သူ အံ့ဩသွားရ၏။

‘ဘုရားရေ... ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ... ဘာကြောင့် ဝိညာဉ်ကိုးပါးမြေအောက်နန်းတော်အတွင်းက ကန့်သတ်ချက်အင်အားက သူ့အပေါ်မှာ သက်ရောက်မှု လျော့နည်းသွားရတာလဲ...’

အကယ်၍ ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်သာ ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ် အဆင့် ၁၀ သို့ ရောက်ရှိထားမည်ဆိုပါက ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်အနေဖြင့် သူ့အား တိုက်ခိုက်ရန် ယုံကြည်မှု မရှိတော့ချေ။ အဆင့်ချင်း တူညီနေပါက သူတို့မှာ အင်အားချင်း ညီမျှနေသည် မဟုတ်ပါလား။ ဤသို့ တွေးတောရင်း ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်၏ ကြောင်နက်ကြီးအား တိုက်ခိုက်လိုသော ဆန္ဒမှာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သူက ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းရှိ ဝရုန်းသုန်းကား တိုက်ပွဲအခြေအနေကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ရယ်မောလျက် ဆိုသည်။

“ကိုယ့်လူ... အောက်မှာ နောက်ထပ် ကိုးရွက်ပါ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်တစ်ပင် ရှိနေတာ ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ... မင်းက အဲ့ဒါကို သွားမလုတော့ဘူးလား...”

“ငါ ကြိုးစားပြီးပြီ... ဒါပေမဲ့ မအောင်မြင်ဘူးလေ...”

ကြောင်နက်ကြီးက ပုခုံးတွန့်လျက် အမှုမဲ့အမှတ်မဲ့ပင် ပြောလိုက်သည်။

“ဟင်...”

ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်က ချိုင့်ဝှမ်းရှိရာသို့ နောက်တစ်ကြိမ် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ အတန်ကြာပြီးနောက် သူက နွေးထွေးစွာ စည်းရုံးလိုက်သည်။

“ကိုယ့်လူ... ငါတို့ နှစ်ယောက်စလုံးက မြန်ဆန်တဲ့ အရှိန်နဲ့ နတ်စွမ်းရည်တွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြတာပဲ... ငါတို့ ဘာလို့ ပူးပေါင်းမလုပ်ကြတာလဲ...”

“ပူးပေါင်းမယ် ဟုတ်လား... မင်း နောက်နေတာလား... အဲ့ဒီ နတ်ဆေးမြက်ကို အညီအမျှ ခွဲပြီးမှ ဝါးမျိုကြမယ်လို့ မင်းက ကြံနေတာလား...”

ကြောင်နက်ကြီးက သရော်ပြုံးဖြင့် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

“မင်း မပူးပေါင်းချင်ဘူးဆိုရင်လည်း ပြီးတာပါပဲ...”

ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။ သူက အမှတ်မထင် ပြောလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ဤကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်မှာ အလွန်ပင် ပါးနပ်လှသဖြင့် သူက မိမိကို ယုံကြည်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ယခုအခါ ချိုင့်ဝှမ်းအောက်ခြေမှ တိုက်ပွဲမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်နေပြီး ထူးဆန်းသော သတ္တဝါများနှင့် မိစ္ဆာကြီးများမှာ အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ဤဝရုန်းသုန်းကား အခြေအနေအတွင်းသို့ မပါဝင်လိုသေးချေ။

တစ်နေ့တာ အချိန်ကာလမှာ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

ဤကိုးရွက်ပါ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ကို လုယူရန်အတွက် ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းရှိ တိုက်ပွဲမှာ ယခုထက်တိုင် ပြင်းထန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင် အချို့မှာ နောက်ဆုတ်သွားကြသော်လည်း အစွမ်းထက်သော မိစ္ဆာကြီးအချို့မှာမူ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ ထူးဆန်းသော သတ္တဝါများမှာ ကြောက်စရာကောင်းလှသော်လည်း မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဘက်မှလည်း စစ်ကူများ အစဉ်မပြတ် ရောက်ရှိလာကြပြီး ထူးဆန်းသော သတ္တဝါ အမြောက်အများကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ သွေးနီရောင် မြေစောင့်တီကောင် များမှာမူ လောလောဆယ်တွင် သတ်၍မရနိုင်သေးသော်လည်း ၎င်းတို့မှာ အကြိမ်ကြိမ် ပိုင်းဖြတ်ခြင်း ခံထားရသဖြင့် ပြန်လည်ကုသနိုင်စွမ်း အရှိန်မှာ နှေးကွေးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လျက် ရပ်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ် အတွင်း၌ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဝင်းလက်လျက် အခွင့်အရေးကို အစဉ်မပြတ် ရှာဖွေနေသည်။ ကြောင်နက်ကြီးမှာမူ တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် မျက်လုံးများကို ပိတ်ကာ အနားယူနေသော်လည်း တိတ်တဆိတ်တွင်မူ ပို့ဆောင်ရေးဖိနပ်ကို အသည်းအသန် သန့်စင်နေခဲ့သည်။ သူ့ဘေးရှိ ကြောင်မလေးမှာမူ တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ကြေးမုံကို အသည်းအသန် စောင့်ကြည့်နေသည်။

ဤအခြေအနေမှာ အလွန်ပင် အန္တရာယ်ကြီးမားလှပေသည်။ ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းရှိ ထူးဆန်းသော သတ္တဝါများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာမည်ကို သူမ အမြဲတမ်း စိုးရိမ်နေမိသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အဝေးမှ နောက်ထပ် အရိပ်တစ်ခု ပျံသန်းလာပြီး ဟင်းလင်းပြင်၌ မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံဝတ် သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ ကျောက်တုံးကြီးပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်နှင့် ကြောင်မလေးတို့ကို ရုတ်တရက် တွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။ တစ်ခုခုကို သတိရသွားဟန်ဖြင့် သူ၏မျက်နှာမှာ ညှိုးငယ်သွားတော့သည်။

“ဒါ ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင် မဟုတ်လား...”

သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားက သူ၏မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လျက် သရော်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်။

တစ်စုံတစ်ဦး စကားပြောသံကို ကြားရသည့်အခါ ကြောင်နက်ကြီးက မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ထိုအမျိုးသားကို ချက်ချင်း မှတ်မိသွားခဲ့သည်။ ဤသူသည်လည်း ပထမဆုံးအကြိမ် ကိုးရွက်ပါ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်အတွက် ဝရုန်းသုန်းကား တိုက်ပွဲအတွင်း ပါဝင်ခဲ့သူတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် တစ်ချိန်က ကံကြမ္မာနယ်ပယ် ရှိ မိစ္ဆာကြီးတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာမူ ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ် အဆင့် ၁၀ သို့ ဖိနှိပ်ခံထားရသည်။

“မင်းမှာ ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲ...”

ကြောင်နက်ကြီး၏ မျက်လုံးများအတွင်း၌ အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ဝင်းလက်သွားပြီး သူ၏အကြည့်မှာ ဓားနှစ်စင်းအလား စူးရှလှပေသည်။

ထိုမိစ္ဆာကြီးက ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်အား နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သရော်လျက် ဆိုသည်။

“ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်... မင်းက ပြီးခဲ့တဲ့ အခေါက်က ကိုးရွက်ပါ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်တစ်ပင်ကို လုသွားခဲ့တာပဲ... အခုတစ်ခါလည်း မင်းရဲ့ လှည့်ကွက်ဟောင်းတွေကို ထပ်သုံးဖို့ ကြံနေတာလား...”

“ ဝိညာဉ်ကိုးပါးမြေအောက်နန်းတော်ထဲက ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ဆိုတာ အမြဲတမ်း ပိုင်ရှင်မဲ့နေတာပဲ... ဘယ်သူမဆို လုယူပိုင်ခွင့် ရှိတယ်လေ...”

ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်က မကျေမနပ်ဖြင့် ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းကောင်းပြောလိုက်တာပဲ...”

ထိုမိစ္ဆာကြီးက မနားတမ်း သရော်လိုက်သည်။ သူက အနည်းငယ် ပိုပြီး သန်မာသော်လည်း သူ၏အရှိန်နှုန်းမှာမူ ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်ထက် များစွာ နှေးကွေးလှပေသည်။ သူသည် ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်ထက်ပင် ပို၍ နှေးကွေးသေးသည်။ အကယ်၍ သူသာ ဤအခွင့်အရေးအတွက် ယှဉ်ပြိုင်လိုလျှင် ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းသို့ ဆင်းသွားရမည်သာ ဖြစ်ပြီး ထိုသို့လုပ်ဆောင်မှသာ သူ့အတွက် အခွင့်အလမ်း အနည်းငယ် ရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ထိုမိစ္ဆာကြီးက အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီးနောက် ထိုနှစ်ဦးအား အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ကာ ဝင်းခနဲ မြူခိုးများအတွင်းသို့ တိုးဝင်သွားတော့သည်။

“ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်... ကြည့်ရတာ လူအများကြီးက ငါတို့နှစ်ယောက်ကို မဟာမိတ်တွေလို့ ထင်နေကြပုံပဲ...”

ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်က ရယ်မောလျက် ဆိုသည်။

“ဘယ်သူက မင်းနဲ့ မဟာမိတ် ဖွဲ့ချင်လို့လဲ...”

ကြောင်နက်ကြီးက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

“ငါ့အနားကနေ ဝေးဝေးသွားစမ်းပါ...”

ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်က ဤမျှအထိ ဝင့်ကြွားနေသည်ကို မြင်ရသည့်အခါ ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်မှာ ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွားရ၏။ သူသည် ကြောင်နက်ကြီးကို ဖမ်းရန်အတွက် သူ၏လက်မောင်းကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ သူ၏လက်ဖဝါးမှာ ဟင်းလင်းပြင်၌ ရွှေရောင်လက်သည်းတစ်ခုအဖြစ် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး ၎င်းပေါ်ရှိ သေးငယ်သော အကြေးခွံများမှာလည်း ရွှေရောင်အဆင်းဖြင့် တောက်ပနေသည်။

“ဝူး...”

၎င်းသည် အောက်သို့ ထိုးဆင်းလာပြီး ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ နီးကပ်လာခဲ့သည်။ ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်က သူ့အား အမှန်တကယ် တိုက်ခိုက်ဝံ့သည်ကို မြင်ရသည့်အခါ ကြောင်နက်ကြီး၏ နှလုံးသားအတွင်း၌ ဒေါသများမှာ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ သူသည် ချက်ချင်းပင် ခုန်တက်လိုက်ပြီး ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို လက်သီးဖြင့် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။ သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာမှာ အဆပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းခန့် သန်မာလာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သူသည် ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်ထက် အားနည်းနေလိမ့်မည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာပေသည်။

“ဘုန်း...”

ရွှေရောင်လက်သည်းနှင့် အနက်ရောင်လက်သီးတို့မှာ ဟင်းလင်းပြင်၌ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားပြီး ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်မှာ ပေပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းခန့်အထိ နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားရပြီးမှသာ ရပ်တန့်နိုင်ခဲ့သည်။ သူက မျက်နှာပျက်လျက် သူ၏ဒဏ်ရာရသွားသော လက်ကို မြှောက်ကြည့်လိုက်ရာ သွေးများမှာ အဆက်မပြတ် စီးကျနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏လက်မှာ အသားများမှာ စုတ်ပြတ်သတ်နေပြီး ဖြူဖွေးသော အရိုးများကိုပင် မြင်တွေ့နေရတော့သည်။

အခန်း ၂၀၃ ပြီးပါပြီ။

-