အခန်း ၂၀၄

အခန်း ၂၀၄ - မီးထဲမှ ရတနာကို နှိုက်ယူခြင်းနှင့် နောက်ထပ် ကိုးရွက်ပါ နတ်ဆေးမြက်တစ်ပင်ကို ရရှိခြင်း

“ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်ရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်အထိ ထူးထူးဆန်းဆန်း သန်မာသွားရတာလဲ...”

ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်သည် နာကျင်မှုကြောင့် မျက်နှာပျက်သွားရ၏။ သူသည် ဟင်းလင်းပြင်၌ ရပ်လျက် ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်ရှိရာသို့ စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်သည်။

ကြောင်နက်ကြီးက သူ၏လက်သီးကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လျက် သခင်ကြီးတစ်ဦး၏ ပုံစံဖမ်းကာ ဟင်းလင်းပြင်ရှိ ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်ကို အမှုမဲ့အမှတ်မဲ့ ကြည့်လိုက်သည်။ ကိုးရွက်ပါ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ဖြင့် သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာကို သန့်စင်ပြီးနောက် ကြောင်နက်ကြီးသည် သူ၏ကိုယ်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် သန်မာလာပြီဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

အခုလေးတင်က သူ၏လက်သီးချက်မှာ သူ၏ မူလအသွင်သဏ္ဌာန်ကိုပင် မဖော်ထုတ်ရသေးချေ။ သို့သော် သူ၏ မူလအသွင်ကို တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖော်ထုတ်ထားသော ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်ကိုပင် လွှမ်းမိုးနိုင်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူသာ ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်အဖြစ် မူလအသွင်ကို အပြည့်အဝ ဖော်ထုတ်လိုက်မည်ဆိုပါက ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်၏ လက်မောင်းတစ်ခုလုံးကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ ဤအကြောင်းကို တွေးမိသည့်အခါ ကြောင်နက်ကြီးမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အလွန်ပင် ကျေနပ်သွားတော့သည်။

“အစ်ကိုကြီး... အစ်ကိုက အခုဆိုရင် တကယ့်ကို သန်မာနေပြီပဲ...”

ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်က လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်ကို လွင့်စင်သွားအောင် လုပ်နိုင်သည်ကို မြင်ရသည့်အခါ ကြောင်မလေး၏ မျက်လုံးများအတွင်း၌ အထင်ကြီးလေးစားသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရွှေတောင်ပံရော့ငှက် မျိုးနွယ်စုသည် ချန်းနန်ကုန်းမြေကြီးပေါ်တွင် အလွန်ပင် ကျော်ကြားလှပေသည်။ သူတို့တွင် သန်မာသော ကိုယ်ခန္ဓာများ ရှိကြပြီး အမြန်နှုန်း နတ်စွမ်းရည်များတွင်လည်း ကျွမ်းကျင်ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ ရွှေရောင်လက်သည်းတစ်စုံမှာ နတ်ဘုရားလက်နက်များနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်လောက်ပေသည်။ သို့သော်လည်း ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်၏ လက်သီးချက်က ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်၏ လက်သည်းကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်၏ ကိုယ်ခန္ဓာခွန်အား မည်မျှအထိ ကြီးမားလာသည်ကို ပြသနေခြင်း ဖြစ်သည်။

“ငါ သိပြီ... ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်... မင်းက ကိုးရွက်ပါ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ကို ခိုးပြီး ဝါးမျိုလိုက်တာ မဟုတ်လား...”

ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်က မျက်လုံးပြူးလျက် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင် မျိုးနွယ်စု၏ ကိုယ်ခန္ဓာခွန်အားမှာ မည်သို့ရှိသည်ကို သူ သိရှိထားပေသည်။ သူတို့သည် ဤမျှ ကြောက်စရာကောင်းသော ခွန်အားမျိုးကို သေချာပေါက် မပိုင်ဆိုင်နိုင်ကြချေ။ အကယ်၍သာ ကိုးရွက်ပါ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ကို ဝါးမျိုမထားခဲ့လျှင် ဤကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်မှာ ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကိုယ်ခန္ဓာမျိုးကို မည်သည့်အခါမျှ ရရှိလာလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

“မင်းက ကြည့်ရတာ ဒီလောက်လည်း မအသေးဘူးပဲ...”

ကြောင်နက်ကြီးက ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လျှောက်လိုက်ပြီး ဝင့်ကြွားစွာ ဆိုသည်။

“အဲ့ဒီ ကိုးရွက်ပါ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ကို ငါ အမှန်တကယ် ရခဲ့တာပဲ... နောက်ပြီး ငါ အောင်အောင်မြင်မြင်လည်း သန့်စင်ပြီးပြီ... ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်... မင်း ငါနဲ့ ထပ်ပြီး ပြိုင်ချင်သေးလို့လား...”

“ငါ...”

ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်၏ ရဲတင်းသော အမူအရာကို မြင်ရသည့်အခါ ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်မှာ ဆွံ့အသွားရ၏။ သူက ငတုံးတစ်ယောက် မဟုတ်ချေ။ သူသည် ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်သည်ကို သိရှိထားသဖြင့် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ မဆင်မခြင် ထပ်မံ လှုပ်ရှားလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်သည် ဆင်းရဲဒုက္ခပေါင်းများစွာ ခံစားပြီးမှ ရရှိခဲ့သော ကိုးရွက်ပါ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်မှာ ဤကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်အတွက် အကျိုးရှိသွားသည်ကို တွေးမိသည့်အခါ အလွန်ပင် ဒေါသထွက်သွားရ၏။ သူ၏ စိတ်ထဲ၌ ကယောက်ကယက် ဖြစ်သွားရကာ သွေးတစ်လုပ်ကို အန်ထုတ်လိုက်ရတော့သည်။

ကြောင်နက်ကြီးကမူ ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်၏ စိတ်ဓာတ်ကျနေမှုကို ကြည့်ကာ သရော်လိုက်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ကြေးမုံရှိရာသို့ နောက်တစ်ကြိမ် အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။ အောက်ခြေမှ တိုက်ပွဲမှာ ယခုအခါ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး အကြိတ်အနယ် ဖြစ်နေတော့သည်။

သွေးနီရောင် မြေစောင့်တီကောင် အများစုမှာ ဖိနှိပ်ခြင်း ခံထားရပြီဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာကြီးများမှာလည်း ကိုးရွက်ပါ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ရှိရာသို့ ဆင်းသက်ရန် စတင် ကြိုးစားနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ကိုမူ ထူးဆန်းသော သတ္တဝါအချို့က စောင့်ကြပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်များ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်နေကြမှုနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သည့်အခါ မည်သူမျှ ယခုအထိ မအောင်မြင်သေးချေ။

“အချိန်တန်ပြီ...”

ကြောင်နက်ကြီး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပြတ်သားသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် ကြောင်မလေး၏ လက်ကို ဆွဲလိုက်ပြီး ပို့ဆောင်ရေးဖိနပ်ကို အသက်သွင်းကာ ချိုင့်ဝှမ်း၏ မြူခိုးများအတွင်းသို့ ထိုးဆင်းသွားတော့သည်။

ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်သည် ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်က ကိုးရွက်ပါ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်အတွက် နောက်တစ်ကြိမ် လှုပ်ရှားနေသည်ကို မြင်ရသည့်အခါ သူ၏ အမူအရာမှာ တည်ကြည်သွားတော့သည်။ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ဝင်းလက်သွားပြီးနောက် သူ၏ မူလအသွင်သဏ္ဌာန်ကို စတင် ဖော်ထုတ်လိုက်တော့သည်။

သူသည် ချိုင့်ဝှမ်း၏ အထက်ကောင်းကင်ယံ၌ ဝဲပျံလျက် သူ၏ ရွှေရောင်မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များဖြင့် အောက်ခြေမှ အခြေအနေများကို စောင့်ကြည့်နေပြီး ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ကို နောက်တစ်ကြိမ် လုယူရန်အတွက် မည်သည့်အချိန်မှာမဆို ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။ လက်ရှိ အခြေအနေမှာ အလွန်ပင် ဝရုန်းသုန်းကား ဖြစ်နေသဖြင့် သူသည် ထိုဝရုန်းသုန်းကား အခြေအနေအတွင်းမှနေ၍ အောင်ပွဲကို လုယူနိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိနိုင်သေးသည် မဟုတ်ပါလား။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် မည်သို့သော အဖိုးအခ ပေးရပါစေ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ကို ရအောင် ယူရပေမည်။ သူ၏ အနှစ်သာရ သွေးများကို လောင်မြိုက်စေရမည် ဆိုလျှင်ပင် သူသည် မိစ္ဆာကြီးများ အားလုံးကို အပြတ်အသတ် မောင်းထုတ်ပြီး ဘေးကင်းသော နေရာတစ်ခုကို ရှာကာ ကိုးရွက်ပါ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ကို ဝါးမျိုရပေလိမ့်မည်။ ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်သည် သူသာ ဤ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ကို ဝါးမျိုနိုင်မည်ဆိုပါက တစ်ခုလုံးသော ဝိညာဉ်ကိုးပါးမြေအောက်နန်းတော်အတွင်း၌ မည်သူမျှ သူ၏ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လာလိမ့်မည် မဟုတ်ဟု ယုံကြည်ထားသည်။

ကြောင်နက်ကြီးသည် ပို့ဆောင်ရေးဖိနပ်၏ အနှိုင်းမဲ့အမြန်နှုန်းကို အားကိုးလျက် တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။ မိစ္ဆာကြီး အများအပြားမှာ အချိန်မီ တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ကြချေ။ မိစ္ဆာကြီးများ သတိဝင်လာသည့် အချိန်မှာမူ ကြောင်နက်ကြီးသည် ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်အနားသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ကို စောင့်ကြပ်နေကြသော ထူးဆန်းသည့် သတ္တဝါများသည် ကျူးကျော်သူ ရောက်ရှိလာသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်နှင့် သူ့အပေါ်သို့ ချက်ချင်း ခုန်အုပ်လိုက်ကြတော့သည်။ သွေးနီရောင် မြေစောင့်တီကောင် ခုနစ်ကောင် ရှစ်ကောင်ခန့်၊ တစ္ဆေပိုးမွှား ထောင်ပေါင်းများစွာနှင့် ဧရာမမိစ္ဆာပိန်းပန်း ရှစ်ပွင့်မှ ပစ်လွှတ်လိုက်သော ရွှေရောင်အမျှင်တန်းများမှာ တစ်ပြိုင်နက်ဆိုသလို ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

“ထွက်သွားကြစမ်း...”

အလုံးအရင်းနှင့် တိုက်ခိုက်မှုများကို မြင်ရသည့်အခါ ကြောင်နက်ကြီးသည် ကောင်းကင်တုန်လှုပ်မတတ် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို လက်ထဲရှိ ဒိုင်းနက်ကြီးအတွင်းသို့ သမုဒ္ဒရာတစ်ခုအလား အကုန်အစင် ထည့်သွင်းလိုက်တော့သည်။

ဒိုင်းနက်ကြီးမှာ ရုတ်တရက် ကြီးမားလာပြီး ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ပေ ၄၀ ခန့်အထိ ကျယ်ပြန့်သွားခဲ့သည်။ ဒိုင်းအတွင်းမှနေ၍ ပြင်းထန်သော အနက်ရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု တိုးထွက်လာပြီး အနက်ရောင် ဒီရေလှိုင်းတစ်ခုအလား အပြင်ဘက်သို့ လိပ်တက်သွားတော့သည်။

“အခုပဲ...”

ချိုင့်ဝှမ်း၏ အထက်ကောင်းကင်ယံ၌ ဝဲပျံနေသော ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်သည် ရုတ်တရက် အောက်သို့ ထိုးဆင်းလိုက်တော့သည်။ ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်က တိုက်ခိုက်မှု အားလုံးကို ဆွဲဆောင်ထားချိန်မှာမူ ကိုးရွက်ပါ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ကို လုယူရန်အတွက် သူ့အတွက် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေး ဖြစ်ပေသည်။

“ဘုန်း...”

အနက်ရောင် အလင်းလှိုင်းမှာ ထိုထူးဆန်းသော သတ္တဝါများနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားပြီး ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ရွှေရောင်အမျှင်တန်းများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြတ်တောက်သွားရ၏။ ပြွန်ချောင်းသဏ္ဌာန် သွေးနီရောင် မြေစောင့်တီကောင်များမှာလည်း နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားကြရပြီး တစ္ဆေပိုးမွှားများမှာလည်း မိုးရွာသကဲ့သို့ အောက်သို့ ကျဆင်းကုန်ကြသည်။

ရုတ်တရက် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဝင်းလက်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်သည် ဤ အလွန်ပင် ရှားပါးလှသော အခွင့်အရေးကို အရယူကာ သူ၏ အနှစ်သာရ သွေးများကို အပြည့်အဝ လောင်မြိုက်စေလျက် ကိုးရွက်ပါ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ရှိရာသို့ ပြင်းထန်စွာ တိုးဝင်လိုက်တော့သည်။

“သူ့ကို သတ်ကြစမ်း...”

ဟင်းလင်းပြင်၌ နဂါးအရှင်သခင်နှင့် အခြား မိစ္ဆာကြီးများမှာ ကြောင်နက်ကြီးရှိရာသို့ တိုးဝင်လိုက်ကြသည်။

‘ဒီရွှေတောင်ပံရော့ငှက်က ရူးသွားပြီလား... သူက တကယ်ပဲ သူ့ရဲ့ အနှစ်သာရ သွေးတွေကို လောင်မြိုက်စေတာလား...’

ကြောင်နက်ကြီးက ဒေါသတကြီး ဆဲဆိုလိုက်ပြီး သူ၏ ကောင်းကင်ဘုံသုတ်သင်ခြင်း ပုံရိပ်ယောင်မျက်ဝန်း ကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်သည်။ ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်ကို တားဆီးရန်အတွက် သူ၏ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်မှာ ကောင်းကင်ဘုံသုတ်သင်ခြင်း ပုံရိပ်ယောင်မျက်ဝန်း သာ ဖြစ်တော့သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများအတွင်း၌ ခရမ်းရောင် သင်္ကေတများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

ခဏချင်းမှာပင် ဆန်းကြယ်သော အင်အားတစ်ခုမှာ ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်ကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်မှာ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်နှင့် ပေ ၁၀၀ ပင် မဝေးတော့ချေ။ သူ၏ မူလအသွင်မှာ ပေ ၁၀၀၀ ခန့် ကြီးမားလှသဖြင့် ဤပေ ၁၀၀ ခန့်သော အကွာအဝေးမှာ ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်အတွက် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။

ကိုးရွက်ပါ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်မှာ သူ၏ လက်လှမ်းမှီရာသို့ ရောက်ရှိတော့မည့် အချိန်မှာပင် ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ဟင်းလင်းပြင်၌ ရုတ်တရက် တောင့်ခဲသွားတော့သည်။ ကြောင်နက်ကြီးမှာ အခွင့်အရေးကို အရယူကာ ပျံသန်းသွားပြီး ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ကို ဆွဲယူလျက် သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်အတွင်းသို့ ထည့်လိုက်တော့သည်။

“ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်က ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ကို လုသွားပြီလား...”

၎င်းကို မြင်ရသည့်အခါ နောက်မှ လိုက်လာကြသော မိစ္ဆာကြီးများမှာ အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်သွားကြတော့သည်။

အထူးသဖြင့် နဂါးအရှင်သခင်မှာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပလာခဲ့သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် ကြောင်နက်ကြီးနောက်သို့ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးရင်း သူ၏ သွေးဗီဇစွမ်းအားကိုပင် အသက်သွင်းလိုက်တော့သည်။ နဂါးအရှင်သခင်၏ နှလုံးသားအတွင်းမှ ဒေါသများမှာ ဧရာမ လှိုင်းလုံးကြီးများအလား ဆူပွက်နေတော့သည်။ ဤကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်မှာ အလွန်ပင် ပါးနပ်လွန်းလှသည် မဟုတ်ပါလား။ သူက နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီး အခွင့်ကောင်း ယူသွားပြန်ပြီ ဖြစ်သည်။

“ဟားဟား... ဟားဟား...”

ကြောင်နက်ကြီးက ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ ပို့ဆောင်ရေးဖိနပ်ကို အစွမ်းကုန် အသုံးချကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သွေးနီရောင် မြေစောင့်တီကောင် တစ်ကောင်မှာ ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ချက်ချင်း ရစ်ပတ်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ သွေးများကို စုပ်ယူရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် အခုမှ ရောက်ရှိလာသော နဂါးအရှင်သခင်က သူ၏လက်ကို ဝေ့ယမ်းကာ သူ့ကို ရိုက်ထုတ်ပစ်လိုက်သည်။ ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်မှာ ရုတ်တရက် သတိပြန်ဝင်လာခဲ့၏။

“ဘာဖြစ်သွားတာလဲ...”

ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်သည် နေရာတစ်ခုသို့ အလျင်အမြန် ကြည့်လိုက်သော်လည်း ထိုနေရာမှာ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသည်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။ ကိုးရွက်ပါ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်မှာ အရိပ်အယောင်ပင် မကျန်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

နဂါးအရှင်သခင်သည် ရွှေတောင်ပံရော့ငှက်၏ ဘေးတွင် နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား ရွှေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် ဝင်းလက်လျက် ရပ်နေပြီး ကြောက်စရာကောင်းသော ဖိအားများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ သူ၏ ဒေါသများကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ သူက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

“ကိုးရွက်ပါ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း နတ်ဆေးမြက်ကို ကိုးမြီးဝိညာဉ်ကြောင်က ခိုးသွားပြီ...”

အခြား မိစ္ဆာကြီးများလည်း ထိုနေရာသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရောက်ရှိလာကြပြီး သူတို့ထံသို့ ပျံသန်းလာကြသော တစ္ဆေပိုးမွှားများနှင့် သွေးနီရောင် မြေစောင့်တီကောင်များကို ရိုက်ထုတ်လိုက်ကြသည်။ မိစ္ဆာအားလုံး၏ မျက်နှာများမှာ ညှိုးငယ်ပြီး ကြည့်ရဆိုးနေကာ အလွန်ပင် မည်းမှောင်နေကြတော့သည်။

အခန်း ၂၀၄ ပြီးပါပြီ။

-