အခန်း ၂၀၉

အခန်း ၂၀၉ - ၂၅၀ ဆက်မြောက် ဂိုဏ်းချုပ် လုံရွှမ်း

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကြောင်နက်ကြီးမှာ လုံးဝ ဆွံ့အသွားတော့သည်။ နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းအမည်ကို သူပြောလိုက်မိခြင်းက ဝိညာဉ်ကိုးပါးဧကရာဇ်အား ဤမျှအထိ ဒေါသထွက်သွားစေရသည့် အကြောင်းရင်းကို သူ နားမလည်နိုင်ချေ။

ရီယွင်သည်လည်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရ၏။ နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား ကျော်ကြားလှသည့် ဝိညာဉ်ကိုးပါးဧကရာဇ်သည် နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းဟူသောအမည်ကို ကြားလိုက်ရုံနှင့် ဤမျှ ပြင်းထန်သော တုံ့ပြန်မှု ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ချေ။

ယုတ္တိဗေဒအရဆိုလျှင် နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းသည် ဤဝိညာဉ်ကိုးပါးဧကရာဇ်နှင့် မည်သည့်အခါမျှ ထိတွေ့ဆက်ဆံဖူးခြင်း မရှိသင့်ပေ။ အနည်းဆုံးတော့ ၁၃ ဆက်မြောက် ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်သည့် ရီယွင်ကိုယ်တိုင်ပင် ဤဝိညာဉ်ကိုးပါးဧကရာဇ်အကြောင်းကို လုံးဝ မသိရှိခဲ့ချေ။ သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ တည်ထောင်သူပင်လျှင် ဝိညာဉ်ကိုးပါးမြေအောက်နန်းတော်နှင့် မည်သည့် ပတ်သက်မှုမျှ မရှိခဲ့ဖူးချေ။

‘ကြည့်ရတာ ပြင်ပလူတွေ မသိနိုင်တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ဒီမှာ ရှိနေပုံရတယ်...’

ရီယွင်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားလိုက်တော့သည်။

ကြောင်နက်ကြီး၏ အသိစိတ်မှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ရီယွင်၏ မူလဝိညာဉ်အစိပ်အပိုင်းက ကြောင်နက်ကြီး၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ကြောင်နက်ကြီး၏ ကိုယ်ပိုင်အသိစိတ်မှာမူ နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။ နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်များနှင့် ပတ်သက်၍ ကြောင်နက်ကြီးအား အလွန်အကျွံ မသိစေလိုခြင်းမှာ သူ သိလေလေ၊ ထမ်းပိုးရမည့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမှာ လေးလံလေလေ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤမျိုးဆက်သစ်လူငယ်များသည် ဤမျှ ကြီးမားသော တာဝန်ကို ထမ်းပိုးရန်အတွက် များစွာ လိုအပ်နေသေးသည် မဟုတ်ပါလား။

ထို့ကြောင့် ရီယွင်သည် ကြောင်နက်ကြီး၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ထိန်းချုပ်လျက် ရှေ့မှ ဝိညာဉ်ကိုးပါးဧကရာဇ်နှင့် စကားပြောဆိုလိုက်တော့သည်။

“ခွင့်လွှတ်ပါဦး... နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှာ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေလို့လား...”

ရီယွင်က တိုးညင်းစွာ ဆိုသည်။

စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ဝိညာဉ်ကိုးပါးဧကရာဇ်မှာ ကြောင်နက်ကြီး၏ လေသံမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သတိမပြုမိခဲ့ချေ။

“နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကလွဲရင် ချန်းနန်ကုန်းမြေတစ်ခုလုံးမှာရှိတဲ့ ဘယ်သူမဆို ငါ လက်ခံနိုင်တယ်... မင်းကတော့ အရည်အချင်း မပြည့်မီတော့ဘူး... ငါ အပြင်က မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုထဲကနေ နောက်ထပ် အမွေခံတစ်ယောက်ကို ရှာတော့မယ်...”

ဝိညာဉ်ကိုးပါးဧကရာဇ်က ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။

“ဘာလို့လဲ...” ရီယွင်က ပုခုံးတွန့်လျက် မကျေမနပ်ဖြစ်ဟန်ဆောင်ကာ ဆိုလိုက်သည်။ “ကျွန်တော်က ဒီအထိရောက်အောင် အသည်းအသန် ကြိုးစားခဲ့ရတာပဲ... ခိုင်လုံတဲ့ အကြောင်းပြချက်တစ်ခုတော့ ပေးသင့်တယ် မဟုတ်ဘူးလား...”

ဝိညာဉ်ကိုးပါးဧကရာဇ်မှာ တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် နောက်ဆုံးတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ဟန်ဖြင့် ဖြည်းညင်းစွာ ဆိုသည်၏။

“မင်းကို ပြောပြလိုက်လို့လည်း ဘာမှတော့ မဖြစ်ပါဘူး...”

“နားထောင်ဖို့ အသင့်ပါပဲ...”

ရီယွင်က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်။

“လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းတုန်းက ဝိညာဉ်ကိုးပါးမြေအောက်နန်းတော် ပွင့်ခဲ့တဲ့အချိန် နောက်ဆုံး အောင်ပွဲခံပြီး ငါ့ရဲ့ အမွေအနှစ်ကို လက်ခံရရှိခဲ့တဲ့သူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်းသိလား...”

ဝိညာဉ်ကိုးပါးဧကရာဇ်က ဒေါသတကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

“မသိဘူးလေ... အဲ့ဒါက နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းနဲ့ ပတ်သက်နေလို့လား...”

ရီယွင်က အပြစ်ကင်းဟန်ဖြင့် မျက်တောင်ခတ်လျက် မေးလိုက်သည်။

သူသည် ဤအကြောင်းကို ရုတ်တရက် စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းက ဝိညာဉ်ကိုးပါးမြေအောက်နန်းတော် ပွင့်စဉ်တွင် နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ အမွေခံတစ်ဦးက အောင်ပွဲရခဲ့ခြင်းများလား...။ သို့သော် လော့လီတို့မှာမူ ဤအကြောင်းကို လုံးဝ မသိရှိခဲ့ကြချေ။ ရီယွင်သည် ဝိညာဉ်ကိုးပါးဧကရာဇ်အား စိတ်အားထက်သန်စွာ စိုက်ကြည့်ရင်း သူ ဆက်ပြောမည့်စကားကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

“မှန်တယ်... အဲ့ဒီလူက နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကပဲ... သူက ယုတ်မာပြီး ပါးနပ်တဲ့ကောင်ပဲ... ငါ့ကို လိမ်ညာခဲ့ရုံတင်မကဘဲ ငါ့ရဲ့ ယုံကြည်မှုကိုလည်း သစ္စာဖောက်ခဲ့တယ်... ငါ့ကို ဒီမှာ နှစ်ပေါင်းသောင်းနဲ့ချီပြီး အချည်းနှီး စောင့်ဆိုင်းနေအောင် လုပ်ခဲ့တာ...”

ဝိညာဉ်ကိုးပါးဧကရာဇ်က နာကြည်းစွာ ဆိုသည်။

သူ ပြောနေစဉ်မှာပင် သူ၏ မဟာနဂါးနတ်ဘုရား အရှိန်အဝါမှာ မတည်မငြိမ် ဖြစ်လာခဲ့ပြီး သူ၏ကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများမှာလည်း တုန်ခါနေသဖြင့် ခန်းမကြီးတစ်ခုလုံးမှာ လင်းလိုက်မှောင်လိုက် ဖြစ်နေတော့သည်။

“ခင်ဗျား တစ်ခုခု မှားနေတာ ဖြစ်ရမယ် သခင်ကြီး... ကျွန်တော့်ရဲ့ နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက လူတွေက အမြဲတမ်း ပွင့်လင်းရိုးသားကြပြီး ကတိတည်ကြသူတွေပါ... ကျွန်တော်တို့က ခင်ဗျားကို ဘယ်တော့မှ လိမ်မှာမဟုတ်ပါဘူး...”

ဝိညာဉ်ကိုးပါးဧကရာဇ်က နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ မျိုးဆက်တစ်ဦးကို ဤကဲ့သို့ ရှုတ်ချပြောဆိုနေသည်ကို ကြားရသည့်အခါ ဘိုးဘေးတစ်ဦးဖြစ်သည့် ရီယွင်မှာ မျက်နှာပူလာခဲ့သည်။ သူသည် မအောင့်နိုင်ဘဲ ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်မိသည်။

“နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက တခြားလူတွေကို ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး... ဒါပေမဲ့ လုံရွှမ်း ဆိုတဲ့ကောင်ကတော့ တကယ့်ကို မကောင်းတဲ့ကောင်ပဲ... မင်းက နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကဆိုတော့... ဒီ လုံရွှမ်း အကြောင်းကို ဘာမှ မမှတ်မိဘူးလား... သူက နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှာ ဘယ်လို ရာထူးနေရာမှာ ရှိတာလဲ...”

ဝိညာဉ်ကိုးပါးဧကရာဇ်က ရီယွင်အား စိုက်ကြည့်ကာ မေးခွန်းများ ဆက်တိုက် မေးမြန်းလိုက်တော့သည်။

သူသည် ဤနဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ မျိုးဆက်မှတစ်ဆင့် လုံရွှမ်း၏ လုပ်ရပ်များကို ပိုမို သိရှိလိုနေခြင်းလည်း ဖြစ်ပေသည်။ ဝိညာဉ်ကိုးပါးဧကရာဇ်၏ စကားကို ကြားရသည့်အခါ ရီယွင်မှာ ခေတ္တမျှ မှင်တက်မိသွားရ၏။

‘လုံရွှမ်း’ ဟူသောအမည်မှာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့သည်။

နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ၂၅၀ ဆက်မြောက် ဂိုဏ်းချုပ်။

သူသည် တစ်ချိန်က အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်သော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုကို သွားရောက် စော်ကားခဲ့ဖူးသဖြင့် နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ မျိုးဆက်ပေါင်း ၄၀ ကျော်မှာ လိုက်လံ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ သမိုင်းမှတ်တမ်းများတွင်မူ သူသည် အစွန့်ပစ်ခံရသူတစ်ဦးဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

ရီယွင် မထင်မှတ်ထားသည်မှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီသော အချိန်က လုံရွှမ်းသည် ဝိညာဉ်ကိုးပါးမြေအောက်နန်းတော်အတွင်းသို့ အမှန်တကယ် ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး တိုက်ဆိုင်စွာဖြင့် ဝိညာဉ်ကိုးပါးဧကရာဇ်၏ အမွေအနှစ်ကို ရရှိခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် လော့လီ၏ အဆိုအရမူ လုံရွှမ်းသည် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်ကိုးပါးဧကရာဇ်၏ အမွေအနှစ်ကို ရရှိထားသည့်အပြင် လုံရွှမ်းမှာ ဘာကြောင့် ဤမျှ လွယ်လွယ်နှင့် သေဆုံးသွားရသနည်း...။ ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် သူ၏ ပြိုင်ဘက်မှာ မည်သူဖြစ်နိုင်သနည်း...။

ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

ရီယွင်က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဆိုသည်၏။

“လုံရွှမ်းက ကျွန်တော်တို့ နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ ၂၅၀ ဆက်မြောက် ဂိုဏ်းချုပ်ပါ... သူက တစ်ချိန်က အစွမ်းထက်တဲ့ အင်အားစုတစ်ခုကို သွားဆွခဲ့မိလို့ သေဆုံးသွားတာ ကြာပါပြီ...”

“ဘာ...”

“သူ သေသွားပြီလို့ မင်း ပြောတာလား... အဲ့ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”

“အဲ့ဒီ လုံရွှမ်း ဆိုတဲ့ကောင်က ပါးနပ်ပြီးတော့ ထူးခြားတဲ့ ပါရမီရှင် တစ်ယောက်ပဲ... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းတုန်းက သူက ဝိညာဉ်ကိုးပါးမြေအောက်နန်းတော်ထဲမှာ စိတ်ကူးလို့မရနိုင်လောက်တဲ့ သွေးချောင်းစီး တိုက်ပွဲတွေကို ရင်ဆိုင်ပြီးမှ အောင်ပွဲခံခဲ့တာ... ပြီးတော့ နောက်ဆုံးမှာ အမွေအနှစ်ကို ဆက်ခံဖို့ အရည်အချင်း ပြည့်မီခဲ့တာလေ... အဲ့ဒီလို လူမျိုးက ဘာလို့ ဒီလောက် လွယ်လွယ်နဲ့ သေရမှာလဲ...”

ဝိညာဉ်ကိုးပါးဧကရာဇ်က ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏လက်သီးများကို ဟင်းလင်းပြင်၌ အကြိမ်ကြိမ် ဝှေ့ယမ်းနေတော့သည်။ သူ၏ အမွေခံဖြစ်သူ လုံရွှမ်း သေဆုံးသွားပြီဟူသော သတင်းကို သူက လက်မခံနိုင် ဖြစ်နေပုံရပေသည်။ သူ၏ အထင်တွင် လုံရွှမ်းမှာ အနှိုင်းမဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ထူးခြားသော ပါရမီနှင့် မိစ္ဆာတစ်ကောင်အလား စူးရှသော ဉာဏ်ရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် သူ၏ အမွေအနှစ်ကို ရရှိပြီးနောက်တွင် ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးမှာ ဤမျှ လွယ်လွယ်နှင့် သေဆုံးသွားလိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်နိုင်စရာ ဖြစ်နေသည်။ ချန်းနန်ကုန်းမြေကြီးပေါ်တွင် လုံရွှမ်း၏ ပြိုင်ဘက် မည်သူမျှ မရှိသင့်ချေ။

“သူက တကယ်ပဲ သေဆုံးသွားခဲ့ပါပြီ... ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို လိမ်ညာစရာ အကြောင်းမရှိပါဘူး... သူက အစွမ်းထက်တဲ့ ရန်သူကို သွားဆွခဲ့မိလို့ ကျွန်တော်တို့ ဂိုဏ်းရဲ့ ဆက်ခံသူ ဂိုဏ်းချုပ်တွေ အစဉ်အဆက် လိုက်လံ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပါတယ်...”

ရီယွင်က တိုးညင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

‘အဲ့ဒီကောင် လုံရွှမ်း... နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အမွေအနှစ်ကတင် အတော်လေး အစွမ်းထက်နေပြီဖြစ်တဲ့အပြင် သူက ဝိညာဉ်ကိုးပါးဧကရာဇ်ရဲ့ အမွေအနှစ်ကိုပါ ရရှိထားတာပဲ... လုံရွှမ်းက တကယ့်ကို ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ဖြစ်လာသင့်တာပဲ... သူ ဘယ်လိုလုပ် သေသွားရတာလဲ...’

ဝိညာဉ်ကိုးပါးဧကရာဇ်မှာ တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။ သူသည် ရီယွင်ပေးအပ်လိုက်သော သတင်းအချက်အလက်များကို တိတ်တဆိတ် စဉ်းစားနေခဲ့သည်။

‘မဖြစ်နိုင်ဘူး... အဲ့ဒီ လုံရွှမ်း ဆိုတဲ့ကောင်က သေချာပေါက် မသေနိုင်ဘူး...’

ခဏအကြာတွင် ဝိညာဉ်ကိုးပါးဧကရာဇ်က သူ၏ခေါင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် မော့လိုက်ရာ သူ၏အသံမှာ ရူးသွပ်နေသော အရိပ်အယောင်များ ပါရှိနေတော့သည်။ သူ၏ လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ၏အထက် ဟင်းလင်းပြင်မှနေ၍ ကြယ်တာရာများနှင့်တူသော အလင်းစက် ခုနစ်စက် ကျဆင်းလာခဲ့သည်။ ထိုအလင်းစက် ခုနစ်စက်မှာ ချက်ချင်းပင် ခုနှစ်စဉ်ကြယ် ပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် ဖွဲ့စည်းလိုက်တော့သည်။

“ခင်ဗျား ဘာလုပ်ဖို့ ကြံနေတာလဲ...”

ရီယွင်က လေးနက်သော လေသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

ဤ ခုနှစ်စဉ်ကြယ် အစီရင်မှာ အနည်းငယ် ရင်းနှီးနေသကဲ့သို့ ခံစားရသော်လည်း သူ ယခင်က တွေ့ကြုံခဲ့ဖူးသော ခုနစ်စင်ကြယ် အစီရင်များနှင့်မူ လုံးဝ ကွဲပြားနေပေသည်။

“လုံရွှမ်း အသက်ရှင်သေးလား မရှင်ဘူးလားဆိုတာ ငါ ဗေဒင်ဟောကိန်းထုတ်ကြည့်မလို့ပဲ...”

ဝိညာဉ်ကိုးပါးဧကရာဇ်က တည်ကြည်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

ရီယွင် ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ချေ။

ဤဝိညာဉ်ကိုးပါးဧကရာဇ်၏ နတ်ဘုရားအနှစ်သာရမှာ ဤမျှအထိ ဆွေးမြည့်ပျက်စီးနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူသည် ဤကဲ့သို့သော ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်သည့် ကံကြမ္မာတွက်ချက်ခြင်း နတ်စွမ်းရည်ကို လုပ်ဆောင်ရန် ကြံရွယ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

‘သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သေတွင်းထဲ ပို့နေတာ မဟုတ်ဘူးလား...’

ဤဗေဒင်ဟောကိန်း ထုတ်ပြီးနောက်တွင် သူသည် သေချာပေါက် အသက်ရှည်လိမ့်မည် မဟုတ်တော့ချေ။ ရီယွင် ကြားဝင် မတားဆီးခဲ့ပေ။ အကယ်၍ ဤသူက ဗေဒင်ဟောလိုလျှင်လည်း ဟောပါစေ။

ရီယွင်သည်လည်း ရလဒ်ကို သိရှိလိုစိတ် ပြင်းပြနေမိသည်။ ထို လုံရွှမ်း ဆိုသည့်ကောင်မှာ နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းနှင့် ဝိညာဉ်ကိုးပါးဧကရာဇ်တို့၏ အမွေအနှစ် နှစ်မျိုးစလုံးကို ရရှိထားသူဖြစ်သဖြင့် သူသည်လည်း ဤမျှ လွယ်လွယ်နှင့် သေဆုံးသွားလိမ့်မည်မဟုတ်ဟု ခံစားနေရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဆန်းကြယ်သော ခုနှစ်စဉ်ကြယ်စု အစီအရင်မှာ စတင် လည်ပတ်လာခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်ကိုးပါးဧကရာဇ်သည် ရွှေရောင် နတ်ဘုရားစွမ်းအင်များကို အဆက်မပြတ် ထည့်သွင်းလိုက်ရာ ခုနှစ်စဉ်ကြယ်စု အစီအရင်မှာ မှိန်ဖျော့သော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများကို စတင် ထုတ်လွှတ်လာတော့သည်။

ရီယွင်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်မိသည်။

ဤဝိညာဉ်ကိုးပါးဧကရာဇ်မှာ တစ်ချိန်က နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး ဖြစ်ခဲ့သည်မှာ တကယ်ကို ထိုက်တန်လှပေသည်။ ဤကြီးမားလှသော ဗေဒင်ဟောကိန်းထုတ်ခြင်း နတ်စွမ်းရည်မှာ တကယ့်ကို အံ့ဩစရာကောင်းလှပေသည်။

အချိန်များမှာ ဖြည်းညင်းစွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

“ဝူး...”

ခုနစ်စင်ကြယ် အစီရင်အတွင်းမှနေ၍ စူးရှတောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး ဟင်းလင်းပြင်၌ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားတော့သည်။ ၎င်းမှာ သဲသဲကွဲကွဲ မရှိသော ပုံရိပ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ကျောပြင်ကိုသာ မြင်တွေ့နေရသည်။ သူ၏ မျက်နှာကို မျက်နှာဖုံးတစ်ခုဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားသဖြင့် သူ၏ အသွင်မှန်ကို သိရှိရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။

အခန်း ၂၀၉ ပြီးပါပြီ။

-