အခန်း (၉၂၁-၉၂၂)

အခန်း ၉၂၁ ပို၍ သန့်စင်သော

စုမင်သည် ဥက္ကာခဲများကြားတွင် သွားလာနေစဉ် သူ့မျက်နှာပေါ်၌ တည်ငြိမ်သော အမူအရာရှိနေသည်။ သူသည် လက်ချောင်းထိပ်ဖျားကို ရံဖန်ရံခါ လှမ်းကြည့်နေ၏။ ထိုအထဲတွင် နတ်ဘုရား အဆင့်တက် ဝတ်ရည်ကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။ စစ်သင်္ဘော ၁၃ စင်း၏ ကာကွယ်မှု မရှိပါက နတ်ဘုရား အဆင့်တက် ဝတ်ရည်၏ အငွေ့အသက်ကို ဆက်လက် ဖုံးကွယ်ထားနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ကံကောင်းသည်မှာ မျက်ရည်လှိုင်း သတ္တဝါများကို နှင်ထုတ်ပြီးနောက် စုမင်သည် စစ်သင်္ဘောပေါ်တွင် ရှိနေစဉ် ဝတ်ရည်အား မရပ်မနား အရည်ဖျော်ခဲ့ပြီး ၎င်း၏ အငွေ့အသက် အများအပြားအား ဖယ်ရှားပစ်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ရှိနေဆဲ ဖြစ်နိုင်သော်လည်း အကယ်၍ စုမင်က သူ့စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ ဖိနှိပ်ပြီး ချိပ်ပိတ်ထားပါက အနည်းဆုံး ပမာဏအထိ လျှော့ချထားနိုင်သည်။

သို့သော် သူသာ စွမ်းအားအပြည့် ထုတ်သုံးရမည်ဆိုပါက နတ်ဘုရား အဆင့်တက် ဝတ်ရည်၏ အငွေ့အသက်များ သူ့ထံမှ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာခြင်းကို ရှောင်လွှဲနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထိုပိန်ချုံးသောလူသည် တျန်းရှဲ့ကျီနှင့် ပတ်သက်သည့် သဲလွန်စတစ်ခုကို ပြသခဲ့သဖြင့် စုမင်အနေဖြင့် သူ့နောက်ယောင်ခံလိုက်သည့် အလုပ်အား အခြားသူများကို လုပ်ခိုင်းပါက စိတ်မချနိုင်ဖြစ်နေမည်။ ထို့ကြောင့် သူကိုယ်တိုင် တစ်ယောက်တည်း ထွက်လာရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူသည် ထိုလူနောက်သို့ လိုက်နေခဲ့သည်မှာ လဝက်ခန့် ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး အဘယ်ကြောင့်မသိ သားရဲတစ်ကောင်တစ်လေမျှ ဤနေရာသို့ ဆွဲဆောင်ခံရခြင်း မရှိခဲ့သဖြင့် စုမင်သည် တဖြည်းဖြည်း သတိလျှော့လိုက်သည်။ သူသည် ပိန်ချုံးသောလူ၏ စိတ်ဆန္ဒကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ချေဖျက်ပစ်ချင်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဝိညာဉ်ဖမ်းသူ တစ်ဦး၏ မန္တန်အား အသုံးပြုကာ ဆရာဖြစ်သူထံသို့ ဦးတည်နေသည့် သဲလွန်စများကို ရှာဖွေလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

လဝက်ခန့် ကြာမြင့်ခဲ့သော ဤနောက်ယောင်ခံလိုက်ခြင်းသည် နောက်ထပ် သုံးရက်ကြာ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ထိုနောက်တွင် စုမင်သည် ဥက္ကာခဲများကြားမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး သူ့ရှေ့တွင် ထွက်ပေါ်လာသည်က ကျယ်ပြောသော နဂါးငွေ့တန်း တစ်ခုဖြစ်သည်။ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အဆုံးမဲ့ ဖုန်မှုန့်များ ရှိနေပြီး ကြယ်တစ်လုံး ပေါက်ကွဲသွားပြီးနောက် ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် အစအနများနှင့် တူသော အပိုင်းအစများပင် ရှိနေသည်။

ပျက်စီးနေသော မြေပြင်၊ ဆွေးမြေ့နေသော ရှေးဟောင်း သစ်ပင်ကြီးများနှင့် ပျက်စီးနေသော မီးခိုးရောင်သန်းနေသည့် အနက်ရောင် အရိုးစုကြီးများ...

နဂါးငွေ့တန်းသည် ပင်လယ်သမုဒ္ဒရာ တစ်စင်းနှင့် တူနေပြီး ထိုပျက်စီးနေသော အရာဝတ္ထုများသည် ၎င်း၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဤနေရာရှိ နဂါးငွေ့တန်းသည် အမည်းရောင် မဟုတ်ဘဲ မီးခိုးရောင် သန်းနေသည်။ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်လိုက်ရချိန်မှာပင် အလွန်တရာ ရှေးကျနေပုံပေါ်သည်။

ထိုခံစားချက်ကို ဖျောက်ဖျက်ပစ်ရန် ခက်ခဲသည်။

၎င်းသည် ရှေးကျပြီး ဟောင်းနွမ်းကာ ရိုင်းစိုင်းပြီး ယဉ်ကျေးမှု မရှိသော ရှေးခေတ်ဦး အငွေ့အသက်များ ရောယှက်နေသည်။ သေမတတ် တိတ်ဆိတ်နေ၏။

၎င်းသည် အဆုံးအစမဲ့နေသည်။ စုမင် ၎င်း၏ အဆုံးသတ်ကို မမြင်နိုင်ပေ။ အဝေးမှ အမှောင်ထုသည် မီးခိုးရောင် အရိပ်များထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသည်။ အကယ်၍ မည်သူမဆို ထိုအရာများကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ ကြည့်နေမိပါက ဖိနှိပ်ခံရသည့် ခံစားချက်မှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ အသက်ရှူရန်ပင် ခက်ခဲလာစေမည်။ သူတို့ နှလုံးခုန်နှုန်းများ တဖြည်းဖြည်း နှေးကွေးလာပြီးနောက် နဂါးငွေ့တန်းနှင့်အတူ ပုပ်သိုးပျက်စီးသွားပေမည်။

နဂါးငွေ့တန်းက ကြီးမားလွန်းသဖြင့် အသက်ရှင်နေသော သတ္တဝါတစ်ကောင် ပေါ်လာလျှင်ပင် တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွဲရန် ခက်ခဲသည်။ အဝေးတစ်နေရာတွင် ပေပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ၍ ကြီးမားသော ပျက်စီးနေသည့် ကျောက်တုံးတစ်တုံး ရှိနေသည်။ ၎င်းအပေါ်တွင် မြွေကိုယ်ထည်နှင့် ကျားခေါင်းရှိသော အမည်းရောင် သတ္တဝါတစ်ကောင် ရှိနေသည်။ ၎င်းသည် ကျောက်တုံးကို ရစ်ပတ်ထားပြီး ပါးစပ်ထဲတွင်မူ နဂါးပုံစံရှိသော သားရဲတစ်ကောင်အား ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝါးမျိုနေသည်။

အမည်းရောင် သတ္တဝါသည် ၎င်း၏ ခရမ်းရောင် မျက်လုံးများဖြင့် စုမင်ကို စူးစိုက်ကြည့်လာပြီး ဥက္ကာခဲများထဲမှ ထွက်လာသော ကြိုဆိုခြင်းမခံရသည့် ဧည့်သည်အား အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

စုမင်သည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် လာမှန်နေသော ရှေးဟောင်း အငွေ့အသက်အား ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤသည်ကား နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်၏ အစွန်အဖျား ဒေသဖြစ်သည်။ ဤနေရာကား ကျင့်ကြံသူများ လာခဲသော နေရာဖြစ်ပြီး တားမြစ်နယ်မြေ အဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရသည်။

အဝေးတစ်နေရာတွင် ပျက်စီးနေသော ဧရာမ အရိုးစုကြီးတစ်စု ရှိနေပြီး ယင်းပေါ်တွင် လူတစ်ယောက် ကုန်းကုန်းလေး ထိုင်နေသည်။ ထိုသူကား စုမင် ဤနေရာအထိ နောက်ယောင်ခံလိုက်လာခဲ့သော ပိန်ချုံးသောလူပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် အရိုးစုပေါ်တွင် ကုန်းကုန်းလေး ထိုင်နေရင်း စုမင်အား အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

မည်သည့် အချိန်ကတည်းကမှန်း မသိရဘဲ ပိန်ချုံးသောလူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ထဲတွင် ဓားကောက်တစ်လက် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဓားသွားမှာ မီးခိုးရောင်ဖြစ်ပြီး အရိုးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။

ထိုလူသည် ညာလက်ကို အောက်ရှိ အရိုးစုပေါ်သို့ ဖိထားပြီး သူ့လက်ချောင်းများဖြင့် ထူးဆန်းသော စည်းချက်တစ်ချက်အတိုင်း အရိုးစုအား ခေါက်နေသည်။ သူ တစ်ချက် ခေါက်လိုက်တိုင်း အရိုးစုပေါ်ရှိ အရောင်က အနည်းငယ် လွင့်ပြယ်သွားသည်။

"နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်..." စုမင်သည် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လျက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဤနေရာက သူ့အား သူစိမ်းဆန်သည့် ခံစားချက်ကို မပေးစွမ်းကြောင်း သူ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤသည်မှာ မည်သည့်အချိန်ကမှန်း မသိဘဲ ဤနေရာသို့ ရောက်ဖူးခဲ့သည်ဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ဘဲ အကြောင်းမှာ ဤနေရာရှိ ယဉ်ကျေးမှုမရှိ၊ ရှေးကျပြီး ရှေးခေတ်ဦး အငွေ့အသက်များက သူ့အား ရင်းနှီးနေသည့် ခံစားချက်တစ်မျိုးကို ပေးစွမ်းနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယင်မရဏ နယ်မြေကလည်း ထပ်တူညီသော ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းခဲ့ဖူးသည်။

"ရှီး..."

စူးရှသည့် အသံတစ်သံက ပိန်ချုံးသောလူ၏ ပါးစပ်ထဲမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အရိုးစုပေါ်တွင် ကုန်းကုန်းလေး ထိုင်နေရင်း သူသည် အရိုးဓားကို ကန့်လန့်ဖြတ် မြှောက်လိုက်ပြီး သူ ရှူးတိုက်လိုက်ချိန်တွင် နဂါးငွေ့တန်းမှာ ချက်ချင်းပင် ကွဲပြားသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ကွဲကြေနေသော ကျောက်တုံးများသည် ၎င်းတို့၏ ထက်မြက်သော အဖျားများကို စုမင်ဆီသို့ ချိန်ရွယ်လာကြပြီး နဂါးငွေ့တန်းထဲတွင် အသက်ရှင်နေထိုင်နိုင်သော အဆိပ်ပြင်း အင်းဆက်အမျိုးမျိုးတို့မှာလည်း ထိုခဏတွင် ပုပ်သိုးနေသော ရှေးဟောင်းသစ်ပင်ကြီးများထဲမှ တွားသွား ထွက်လာကြသည်။

နဂါးငွေ့တန်းထဲတွင် ပေါလောပေါ်နေသော အရိုးစုကြီးများသည်လည်း အသိစိတ်တစ်ခုခု ရရှိသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး မထင်မရှားနှင့် ဝေဝါးနေသော ရန်လိုမှုတစ်ခုက ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် ပျောက်ကွယ်သွားမည့် အရာမျိုး မဟုတ်ပေ။

ကျောက်တုံးကို ရစ်ပတ်ထားသော မြွေကိုယ်ထည်နှင့် ကျားခေါင်းရှိသည့် သားရဲကလည်း ၎င်း၏ ပါးစပ်ထဲရှိ သားရဲအား တစ်ကျိုက်တည်းနှင့် မျိုချလိုက်ပြီး ၎င်း၏ ခရမ်းရောင် မျက်လုံးများက ရန်လိုမှုများဖြင့် တောက်ပလာသည်။

ဤသည်ကား တွန်းကန်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ် တစ်ခုလုံးက ပြင်ပလူများကို ဆန့်ကျင်သည့် တွန်းကန်မှုပင် ဖြစ်သည်။ ဤသည်ကား စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ် တစ်စင်းလုံးသည် စိတ်ဆန္ဒ တစ်ခုတည်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုပါက ထိုစိတ်ဆန္ဒမှ ပြင်ပလူများအပေါ် ထားရှိသည့် အေးစက်မှုနှင့် ငြင်းပယ်မှုတို့သည် ဤတွန်းကန်မှု စွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမည် ဖြစ်သည်။

ပြင်ပလူများ ဤနေရာသို့ လာရောက်သောအခါ သူတို့သည် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ် တစ်စင်းလုံး၊ နဂါးငွေ့တန်း ကိုယ်တိုင်နှင့် ၎င်း၏ သက်ရှိများအားလုံးထံမှ ရန်လိုမှုကို ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။ ဤရန်လိုမှုမှ မွေးဖွားလာသော တွန်းကန်မှု စွမ်းအားသည် ကျိန်စာတစ်ခု အဖြစ်ပင် ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်။

ထိုအချိန်တွင် စုမင် ရောက်ရှိလာခြင်းသည် အမှောင်ထဲတွင် မီးအလင်းရောင်တစ်စ ထွန်းညှိလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းသည် သိပ်မထူးဆန်းသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်ထဲတွင်မူ ထိုအလင်းရောင်သည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ထင်ရှားနေပြီး သဟဇာတ မဖြစ်ပေ။

ဤသည်ကား ပိန်ချုံးသောလူ၏ အစီအစဉ် ဖြစ်သည်။ ပြင်ပလူများ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ သူတို့သည် တွန်းကန်ခံရမည်ကို သူ သိထားခဲ့သည်။ ဤတွန်းကန်ခြင်း စွမ်းအားသည် ဥက္ကာခဲအုပ်စု၏ အပြင်ဘက်တွင် မရှိသလို ၎င်းတို့ကြားတွင်လည်း ပေါ်လာမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် လူတစ်ယောက်သည် ထိုနေရာကို ကျော်လွန်ကာ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်၏ အစွန်အဖျားသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်း ပေါ်လာမည် ဖြစ်သည်။

ဤတွန်းကန်မှုနှင့်အတူ ပိန်ချုံးသောလူသည် သူ့ထက် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ပိုမြင့်သူများကို အနိုင်ယူနိုင်သည်။ အမှန်တကယ်ပင် ဤနည်းလမ်းဖြင့် သူသည် ပြင်ပလူ အများအပြား၏ ဦးခေါင်းများကို သူ့ပိုင်ဆိုင်မှုများအဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ပိန်ချုံးသောလူ၏ မျက်နှာက အေးစက်ပြီး မှောင်မိုက်နေသော်လည်း သူ လှုပ်ရှားရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင်ပင်...

စုမင်က သူ့ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သူတို့၏ အကြည့်များ ဆုံသွားကြသည်။

ပိန်ချုံးသောလူက သွားများကို ဖြဲပြလိုက်ပြီး ထိုသို့ လုပ်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏ အသွင်အပြင်တွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါင်းထည့်သွားသည်။ သို့သော် သူ့ရန်လိုမှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက စုမင် မျက်နှာက တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး အပြုံးဖျော့ဖျော့လေးပင် ရှိနေသေးသည်။ ဤနေရာရှိ တွန်းကန်ခြင်း စွမ်းအားကို သူ ခံစားသိရှိနိုင်ပြီး ပိန်ချုံးသောလူ၏ အတွေးများကိုလည်း မှန်းဆနိုင်နေသည်။

သူ စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ ခေါင်းမော့ကာ ညာလက်ဖြင့် ဆံပင်ကို စည်းနှောင်ထားသော ကြိုးအား ဖြုတ်လိုက်ပြီး ပခုံးများပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားစေသည်။ ကြယ်တာရာ ဝတ်ရုံထံမှ လှိုင်းဂယက်များ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်းသည် သားရဲအရေခွံနှင့် တူသော အသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

စုမင်၏ အသားအရေသည် ညိုမည်းလာပြီး မျက်နှာကလည်း ချောမောမနေတော့ဘဲ ပြတ်သားသည့် အသွင်အပြင်တစ်ခုကို ရရှိသွားသည်။ သူသည် ညာလက်ကို မြှောက်ကာ မျက်နှာအား ဖြည်းညှင်းစွာ ထိလိုက်သည်။ ပိန်ချုံးသောလူ၏ အံ့အားသင့်နေသော အကြည့်အောက်တွင် စုမင်သည် လက်သည်းဖြင့် နှာခေါင်းနှင့် မျက်လုံးများကြားတွင် သွေးထွက်နေသော မျဉ်းတစ်ကြောင်းအား ဖြည်းညှင်းစွာ ဆွဲလိုက်သည်။

ဒဏ်ရာမှ သွေးများ စီးကျလာသည်။ စုမင် ၎င်းကို သုတ်ပစ်လိုက်သောအခါ သူ မာန်မျိုးနွယ် နယ်မြေတွင် ရှိစဉ်က အမာရွတ်သည် မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။

သူ ခေါင်းကို မော့လိုက်သည်။

ထိုသို့ လုပ်လိုက်သည့် ခဏတွင်ပင် ပိန်ချုံးသောလူ၏ မျက်နှာအမူအရာက ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပေါ်လာပြီး ဤတစ်ကြိမ်တွင် ထိုမယုံကြည်နိုင်မှုသည် ယခင်က စုမင် ရှားမန် ဘာသာစကား ပြောခဲ့ချိန်ကထက်ပင် ပိုမို ကြီးမားနေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားသည်၊ အကြောင်းမှာ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် စုမင်က သူ့အား ပြင်ပလူ တစ်ယောက်ဆိုသည့် ခံစားချက်အား မပေးတော့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ်ပင် သူ့အငွေ့အသက်သည် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူသည် ရှေးကျပြီး ယဉ်ကျေးမှုမရှိသော အငွေ့အသက်၊ ရှေးခေတ်ဦး လေထုကို ရရှိသွားသည်။ သူသည် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်၏ အငွေ့အသက်နှင့် အနည်းငယ် ကွဲပြားနိုင်သော်လည်း ဇာစ်မြစ်တစ်ခုတည်းမှ ရှင်းလင်းစွာ မွေးဖွားလာသည့် အငွေ့အသက် တစ်ခုအား ရရှိသွားခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ သူ နားမလည်နိုင်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သူ၏ အသိပညာ နယ်ပယ်ပြင်ပမှ အရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး ဖြစ်ပျက်နေသည်များအား လက်မခံနိုင် ဖြစ်စေသည်။ အမှန်ဆိုရလျှင် သူသာ ကိုယ်တိုင် မျက်စိဖြင့် မမြင်ခဲ့ရပါက ဤလူသည် ပြင်ပလူတစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်းကို လုံးဝ ယုံကြည်မည် မဟုတ်ပေ။

သူ့အသွင်အပြင်ဖြစ်စေ သူ့အငွေ့အသက်ဖြစ်စေ ကိစ္စမရှိပေ။ သူ့ဝိညာဉ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော စွမ်းအင်ကပင်လျှင် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်နှင့် ဇာစ်မြစ်တစ်ခုတည်းမှ လာသည်ဟူသော ပြင်းထန်သည့် ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤအပြောင်းအလဲက ပိန်ချုံးသောလူကို မယုံနိုင် ဖြစ်သွားစေသည်။

ပြင်ပလူများသည် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်ရှိ ကျင့်ကြံသူများ၏ ထူးခြားသော အသွင်အပြင်များဖြင့် ရုပ်ဖျက်ထားသည်ကို သူ မြင်ဖူးသည်အား မှတ်မိသည်။ သို့သော် သူတို့ မည်မျှပင် တူအောင် ဖန်တီးထားစေကာမူ ဘာသာစကားကို မည်မျှပင် ကျွမ်းကျင်စွာ ပြောဆိုနိုင်ပါစေ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်မှ လာသော ထူးခြားသည့် အငွေ့အသက်အား သူတို့ ပိုင်ဆိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဤအငွေ့အသက်သည် ဤနေရာတွင် နေထိုင်သူများကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်သည့် အဓိက သော့ချက်ဖြစ်သည်။

သို့သော် စုမင်ထံမှ အငွေ့အသက်သည် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်တွင် မွေးဖွားခဲ့သော ပိန်ချုံးသောလူ၏ အငွေ့အသက်ထက်ပင် ပို၍ သန့်စင်နေသည်။

စုမင်ဆီသို့ ချိန်ရွယ်ထားသော ကျောက်တုံးများ၏ ထက်မြက်သော အဖျားများသည် တဖြည်းဖြည်း အောက်သို့ စိုက်ကျသွားပြီး သူ့ဆီသို့ ချိန်ရွယ်မနေတော့ပေ။ ထို့အစား ၎င်းတို့သည် ပုံမှန်အတိုင်း နဂါးငွေ့တန်းထဲတွင် ပေါလောမျောပါ သွားကြသည်။

ဆွေးမြေ့နေသော ရှေးဟောင်း သစ်ပင်ကြီးများထဲမှ ထွက်လာသော အဆိပ်ပြင်း အင်းဆက်များထံမှ ရန်လိုမှုများသည်လည်း လေထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ တမင်သက်သက် လာရောက် မစသရွေ့ သူတို့သည် ထွက်လာမည် မဟုတ်ပေ။ သူတို့သည် ဆွေးနေသော သစ်ပင်ထဲသို့ ပြန်လည် တွားသွားဝင်ရောက်သွားကြပြီး အရိပ်အယောင်မျှပင် မကျန်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

ပျက်စီးနေသော အရိုးစုကြီးထံမှ ဝေဝါးနေသော ရန်လိုမှုသည်လည်း ထိုနေရာတွင် စုစည်းနေသည့် ဝိညာဉ်က ထပ်မံ အိပ်မောကျသွားသည့်အလား ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ကျောက်တုံးကို ရစ်ပတ်ထားသော သားရဲကြီးကမူ ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ပြီး ၎င်းထံမှ လူသတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ပျောက်ကွယ်သွားကာ သတ္တဝါ၏ အမူအရာမှာ ပျင်းရိပျင်းတွဲ ဖြစ်သွားသည်။ သားရဲကြီးသည် ကျောက်တုံးပေါ်တွင် အိပ်ချလိုက်ပြီး ဗိုက်ထဲရှိ အစာကို ခြေဖျက်ရန် မျက်လုံးများ မှိတ်လိုက်သည်။

၎င်းသည် စုမင်နှင့် ပိန်ချုံးသောလူကြားရှိ ရန်လိုမှုက နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ် ကိုယ်တိုင်အတွင်းမှ မွေးဖွားလာသည့် ပဋိပက္ခတစ်ခုအဖြစ် ခံစားမိသွားပုံရသည်။ ၎င်းတို့က သားရဲကြီးကို လာမစသရွေ့ သူတို့၏ တိုက်ပွဲတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မည် မဟုတ်ပေ။

နဂါးငွေ့တန်းထံမှ တွန်းကန်ခြင်း စွမ်းအားသည် အရိပ်အယောင်မျှမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ...

ပိန်ချုံးသောလူက စုမင်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် ရုတ်တရက် စုမင်အား သူ၏ ပထမဆုံး စကားကို အော်ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက ဘယ်မျိုးနွယ်စုက လာတာလဲ"

သူ့အသံသည် သူ ထုတ်လွှတ်နေသော အငွေ့အသက်ကဲ့သို့ပင် မယုံနိုင်လောက်အောင် အေးစက်ပြီး မှောင်မိုက်နေကာ သူသည် ရှားမန် ဘာသာစကားကို အသုံးပြုနေသည်။

စုမင် စကားပြောရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင် ပိန်ချုံးသောလူ၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် မှောင်မိုက်သွားပြီး ရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ ခုန်ထွက်လာသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သူသည် စုမင် အနီးသို့ ရောက်လာသည်။ သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ထဲရှိ ဓားကောက်၏ ဓားသွားသည် အပြင်ဘက်သို့ ချိန်ရွယ်ထားပြီး စုမင်၏ လည်ပင်းဆီသို့ ဓားအား ဝှေ့ယမ်းလိုက်ချိန်တွင် အေးခဲနေသော အလင်းတန်း တစ်တန်းကို ဆွဲယူလိုက်သည်။

ဓားသွားသည် အရိုးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော်လည်း ၎င်းသည် လျင်မြန်လွန်းသဖြင့် လေထုအား ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည့် အသံကို ထွက်ပေါ်စေကာ ဟင်းလင်းပြင် ကိုယ်တိုင် ခုတ်ပိုင်းခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ အကယ်၍ ထိုဓားသာ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ထိမိပါက သာမန်လူ မဆိုထားနှင့် အတော်အသင့် တောင့်တင်းခိုင်မာသော ခန္ဓာကိုယ်ပင်လျှင် ဒဏ်ရာရသွားပေမည်။

သို့သော် ထက်မြက်သော ဓားသွားက စုမင်၏ လည်ပင်းကို ထိလိုက်ချိန်တွင် သတ္တုချင်း ရိုက်ခတ်သည့် အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပိန်ချုံးသောလူ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ နောက်လှည့်ပြီး စုမင် အနောက်တွင် ပေါ်လာသည်။ သူသည် ညာလက်ထဲတွင် အရိုးဓားကို ကိုင်မထားတော့ဘဲ လက်ချောင်း ငါးချောင်းစလုံးကို တည့်မတ်စွာ ထားကာ ပြိုင်ဘက်၏ ကျောပြင်ဆီသို့ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

"နက်မှောင်တောင် မျိုးနွယ်စု"

ဤစကားလုံးများကို ပြောလိုက်ချိန်တွင် စုမင်သည် တစ်ချက်မျှ တုံ့ဆိုင်းမသွားခဲ့ပေ။ သူ ခပ်တိုးတိုး ပြောလိုက်ရင်း အနောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်ကာ ကျောပြင်ဖြင့် ပိန်ချုံးသောလူကို ဝင်တိုက်လိုက်သည်။

ဝုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ ပိန်ချုံးသောလူသည် သွေးများ အန်ကျလာပြီး အရိုးဓားမှာ အပိုင်းပိုင်း ကွဲကြေသွားသည်။ သူ့ညာလက် တုန်ယင်သွားပြီး အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားချိန်တွင် ခေါင်းမော့ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ထိုသို့ လုပ်လိုက်ချိန်တွင် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်က ချက်ချင်း လိမ်ကောက်သွားပြီး ဧရာမ ပုံရိပ်ယောင် အရိပ်ကြီး တစ်ရိပ်က သူ့နောက်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

အခန်း ၉၂၂ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်

စုမင်သည် ပိန်ချုံးသောလူ၏ ရှားမန်နတ်ဘုရား ရုပ်တုအား ဤမျှ အနီးကပ် ကြည့်လိုက်ရသောအခါ ထိုဘီလူးကြီးတွင် အမည်းရောင် အမွေးအမျှင်များ ရှိပြီး ကြမ်းတမ်းသော သားရဲအရေခွံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းထံမှ ရှေးကျပြီး ရိုင်းစိုင်းသော အငွေ့အသက်တစ်ခု ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်နေသည်။

၎င်း၏ ရှုပ်ပွနေသော ခေါင်းပေါ်တွင် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အဘိုးအိုတစ်ဦး တရားထိုင်နေသည်။ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံက သူ့မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ထားသဖြင့် စုမင်အား သူ့အသွင်အပြင်ကို မမြင်ရအောင် တားဆီးထားသော်လည်း တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ထိုအဘိုးအိုက သူ့ဆရာဖြစ်ကြောင်း စုမင် မှတ်မိနိုင်သည်။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ် ရှားမန်နတ်ဘုရား ရုပ်တုနှင့်အတူ ပေါ်လာချိန်တွင် သူ့ဆရာ ဝတ်ဆင်ထားသော ဝတ်ရုံက အနက်ရောင် ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းသည် ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်နှင့် ကွဲပြားနေပြီး ဤအချက်က စုမင်ကို တွေးတောသွားစေခဲ့သည်။

ပိန်ချုံးသောလူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သွေးကြောများ ထောင်ထလာသည်။ သူ၏ ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ သူ့နောက်ရှိ ဧရာမ ပုံရိပ်ယောင် ဘီလူးကြီးသည် ၎င်းလက်ကြီးကို လျင်မြန်စွာ မြှောက်လိုက်ပြီး လက်သီးဆုပ်ကာ စုမင်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးချလိုက်သည်။

စုမင်သည် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်ပြီး လက်သီးနှင့် ထိခိုက်မိမည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူ ပြန်ပေါ်လာချိန်တွင်မူ ဧရာမ ပုံရိပ်ယောင် ဘီလူးကြီး၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် တျန်းရှဲ့ကျီ၏ ဘေးနားသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ရင်းနှီးနေသော အငွေ့အသက်ကြောင့် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်နေကြောင်းကို စုမင် မေ့သွားခဲ့သည်။ သူသည် အဘိုးအိုကို ကြည့်လိုက်ပြီး ၎င်းမှာ ပုံရိပ်ယောင် တစ်ခုသာ ဖြစ်နေလျှင်ပင် စုမင်သည် သူ့ရှေ့မှ မြင်ကွင်းအား အလွန် တန်ဖိုးထား မြတ်နိုးမိသည်။

"ဆရာ..." သူသည် ဘီလူးကြီး၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ထိုင်နေသော အနက်ရောင် ဝတ်စုံနှင့် အဘိုးအိုဆီသို့ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ ဦးညွှတ်၍ မပြီးဆုံးမီမှာပင် ပိန်ချုံးသောလူ၏ ဟိန်းဟောက်သံက သူ့နားထဲသို့ ထပ်မံ ရောက်ရှိလာသည်။ ထိုလူ၏ နဖူးပေါ်တွင် မှော်သင်္ကေတတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ၎င်းမှာ တောင်တစ်တောင်၏ ပုံရိပ် ဖြစ်သည်။

၎င်း ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထက်မြက်သော အငွေ့အသက်တစ်ခုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် စုမင်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်လာပြီး အဝေးမှကြည့်လျှင် တောင်ထိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ သူသည် တစ်ကိုယ်လုံးနှင့် ပြိုင်ဘက်ဆီသို့ ပြေးဝင်လာသည်။

စုမင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ လှည့်ကြည့်လိုက်ရင်း ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်သော်လည်း ထိုလူအား တိုက်ခိုက်မည့် အခိုက်အတန့်တွင် ထိုလူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားရှိ မှော်သင်္ကေတကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ စုမင်၏ နှလုံးသားမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားပြီး သူ တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ထားသော စွမ်းအား အများစုကို ပြန်လည် ရုတ်သိမ်းလိုက်သည်။

ဝုန်းခနဲ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ စုမင် မလှုပ်ရှားခဲ့သော်လည်း ပိန်ချုံးသောလူသည် သွေးများ အန်ကျလာပြီး အနောက်သို့ ဆက်တိုက် လွင့်စင်သွားသည်။ သူ စုမင်ကို ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် တွေဝေသွားသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေသည်။ သူ အနောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာသွားချိန်တွင် သူ့ညာလက်မှ အနက်ရောင် မီးခိုးငွေ့ ငါးတန်း ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှေ့တွင် လက်ဟန်များ ပြုလုပ်သကဲ့သို့ အကြိမ်အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် ယခင်က သူ ကုန်းကုန်းလေး ထိုင်နေခဲ့သော အရိုးစုဆီသို့ လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။

အရိုးစုကြီး တုန်ခါသွားသည်။ ကျိုးပဲ့နေသော ဦးခေါင်းခွံထဲတွင် မှေးမှိန်သော မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ် တုန်ခါသွားသည်နှင့်အမျှ အရိုးစုကြီးသည် ခေါင်းမော့လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မှေးမှိန်သော မီးတောက်များသည် တစ်ကိုယ်လုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး အချင်းချင်း ချိတ်ဆက်သွားကြသည်။ မကြာမီမှာပင် အရိုးစု သားရဲကြီးသည် နဂါးငွေ့တန်းထဲတွင် မတ်မတ် ရပ်လာသည်။

၎င်းသည် သက်ရှိထင်ရှား ရှိစဉ်က အတောင်ပံများ ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သော သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်နှင့် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ် နှစ်ဖက်စလုံးတွင် အရိုးအတောင်ပံများ ဖြန့်ကြက်လာသည်။ သေဆုံးနေသော သတ္တဝါကြီးသည် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားပြီး မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် ပိန်ချုံးသောလူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အောက်တွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။ လူကို ကျောပေါ် တင်ပြီးနောက် ၎င်းသည် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး အဝေးတစ်နေရာသို့ ထွက်ခွာသွားသည်။

စုမင်သည် မှင်သက်နေသော အမူအရာဖြင့် ဘီလူးကြီးပေါ်တွင် ရပ်နေသည်။ သူ့စိတ်ထဲတွင် ပိန်ချုံးသောလူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားရှိ မှော်သင်္ကေတက ပြန်လည် ပေါ်လာသည်။ ထိုတောင်ကြီးသည် သူ့အတွက် မယုံနိုင်လောက်အောင် ရင်းနှီးနေသည်။ ၎င်းကား နဝမ တောင်ထိပ်ပင် ဖြစ်သည်။

စုမင်သည် ရင်ထဲမှ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။ ဆရာဖြစ်သူကို မြင်လိုက်ရချိန်က သူ အနည်းငယ် သံသယ ရှိနေသေးလျှင်ပင် နဝမ တောင်ထိပ်အား မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ လုံးဝ သေချာသွားခဲ့သည်။ သူ့ဆရာသည် ဤနေရာသို့ သေချာပေါက် ရောက်လာခဲ့ပြီး ဤနေရာတွင် အချိန်အတော်ကြာ ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်မည်။ သို့မဟုတ်ပါက မျိုးနွယ်စုတစ်ခု၏ ဓလေ့ထုံးစံများ ပြောင်းလဲသွားရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထို့အပြင် ဆရာသည် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်ထဲတွင် ရှိနေသေးသည်ဟူသော ဖြစ်နိုင်ခြေကလည်း အလွန် မြင့်မားနေသည်။

ဤအကြောင်းကို စဉ်းစားမိသောအခါ စုမင်၏ မျက်လုံးများတွင် အလင်းတန်းတစ်တန်း ပေါ်လာပြီး သူသည် ရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ သွားလိုက်သည်။ စုမင်သည် ပိန်ချုံးသောလူနှင့် တိုက်ခိုက်နေစဉ် ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာနှင့် အသူရာနဂါးတို့သည် အရိုးများပေါ်တွင် တစ်စုံတစ်ခုကို ရှာဖွေရန် ထွက်ပြေးသွားခဲ့ကြသည်။ သူ့ကို အဝေးသို့ ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့သည်လည်း နောက်မှ အလျင်အမြန် လိုက်သွားကြသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် စုမင်သည် ကြက်သွေးရောင် မီးလျှံ ဂြိုဟ်သခင်အား နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်း ပညာကို အသုံးပြုစေခဲ့သည်။ သူ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပြန်ပေါ်လာချိန်တွင် ယခင်နေရာနှင့် အတော်အလှမ်းဝေးသော နေရာသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ မနီးမဝေးရှိ အရိုးစုပေါ်မှ ပိန်ချုံးသောလူက သူ့အား ပြင်းထန်စွာ စူးစိုက်ကြည့်နေသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

"ငါ မင်းကို သတ်ချင်ရင် ဒီလောက်ဝေးဝေး ပြေးခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ့မှာ မေးခွန်း သုံးခု ရှိတယ်။ ငါ့ကို ဖြေရင် မင်းကို လွှတ်ပေးမယ်" စုမင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ပိန်ချုံးသောလူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မသေချာမရေရာမှုများ ပေါ်လာသည်။ သူ ပါးစပ်ဟကာ စကားပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း မျက်နှာအမူအရာက ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ့အနောက်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ဝဲဂယက်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ဟထားသော ပါးစပ်ကြီးတစ်ပေါက်ကဲ့သို့ အရိုးစု သားရဲကြီးနှင့်အတူ ထိုလူကိုပါ ဝါးမျိုသွားသည်။

ဤအရာက ရုတ်တရက် အလွန် မြန်ဆန်စွာ ဖြစ်ပျက်သွားသည်။ စုမင်၏ မျက်လုံးများတွင် စူးစိုက်နေသော အလင်းတန်းတစ်တန်း ပေါ်လာသော်လည်း မကြာမီ သူ ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားသည်။ သူသည် ရှေ့သို့ သွားရန် လှုပ်ရှားမှု မလုပ်တော့ဘဲ နဂါးငွေ့တန်းထဲတွင် သက်တောင့်သက်သာ အမူအရာဖြင့် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ချလိုက်သည်။

နေ့ရက်များ ကုန်လွန်သွားသည်။ သုံးရက်၊ ငါးရက်၊ ခုနစ်ရက်... လဝက်ခန့် ကုန်လွန်သွားသည့်တိုင်အောင် ဖြစ်သည်။

စုမင်သည် ထိုနေရာတွင် ဆက်လက် ထိုင်နေပြီး သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်မရှည်သည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှပင် မရှိပေ။ ပြီးခဲ့သည့် လဝက်အတွင်း သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံး တိတ်ဆိတ်နေပြီး နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်ထဲတွင် နေထိုင်သော မည်သည့် သားရဲ သို့မဟုတ် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ဖြတ်သန်းသွားသည်ကို စုမင် မမြင်တွေ့ခဲ့ရပေ။

နောက်ထပ် သုံးရက် ကုန်လွန်သွားသောအခါ လွန်ခဲ့သည့် လဝက်ခန့်က စုမင်၏ ရှေ့တွင် ပိန်ချုံးသောလူနှင့် အရိုးစု သားရဲကြီးတို့ ဝါးမျိုခံလိုက်ရသည့် နေရာ၌ အနီရောင် အလင်းတန်းတစ်တန်း ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ၎င်းသည် အဝေးသို့ ချက်ချင်း ပြေးထွက်သွားသည်။

ထိုအနီရောင် အလင်းတန်းကား သဘာဝကျကျပင် ပိန်ချုံးသောလူ ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် သွေးမြူခိုးများဖြင့် ဝန်းရံခံထားရပြီး သူ၏ အမူအရာမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် မှောင်မိုက်နေသည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မကျေနပ်မှုများ ရှိနေသည်။ ထို့အပြင် ထိုနေရာတွင် မှေးမှိန်သော အနက်ရောင် မျဉ်းကြောင်း တစ်ကြောင်းလည်း ရှိနေသည်။

စုမင်သည် အပြုံးဖျော့ဖျော့လေး ပြုံးလိုက်ပြီး မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်ကာ ထိုလူ နောက်သို့ ဆက်လက် လိုက်သွားသည်။

တစ်ဖက်လူသည် ထူးချွန်သော ဉာဏ်ရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူက အစပြု၍ တိုက်ခိုက်ခြင်း၊ အရိုးစု သားရဲကို အရန်အဖြစ် သိမ်းဆည်းထားခြင်း သို့မဟုတ် လွန်ခဲ့သည့် လဝက်ခန့်က ဝါးမျိုခံရသကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်ခြင်းတို့ ဖြစ်စေကာမူ ဤအရာအားလုံးက သူ မည်မျှ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲကြောင်း ပြသနေသည်။

သို့သော် ဤအရာ အားလုံးသည် စုမင်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ကလေးတစ်ယောက် ကစားနေသည်နှင့် တူနေသည်။ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် မည်သို့ ဖြစ်နေကြောင်း သူ ပြောနိုင်စွမ်းရှိသည်။ ဤသည်ကား နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်ဖြစ်ပြီး ပိန်ချုံးသောလူ၏ မွေးရပ်မြေ ဖြစ်သည်။ ဤနေရာ တစ်ဝိုက်တွင် ပုန်းအောင်းနေသော အရာအားလုံးကို သူ မသိနိုင်သော်လည်း သူသည် ၎င်းတို့ထဲမှ အများစုကို သေချာပေါက် သိထားမည် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် တစ်ဖက်လူ ထွက်ပြေးသည့် လမ်းကြောင်းကို စုမင် ကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်ထားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ပိန်ချုံးသောလူက ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး သူသည် ထွက်ပြေးရာတွင် အထောက်အကူ ဖြစ်စေရန် အရိုးစု သားရဲကြီးကို အနားတွင် ထားရှိရန် စဉ်းစားခဲ့ပါက သူ၏ လမ်းကြောင်းအား ရွေးချယ်ရန် သေချာပေါက် အချိန်အလုံအလောက် ရှိခဲ့ပေမည်။ ထို့ကြောင့် သူ ဝါးမျိုခံရပြီး ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းမှာ လှည့်စားမှုတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ခြေ အများဆုံးဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ထိုလူ့ မျက်နှာပေါ်ရှိ ကြောက်ရွံ့မှုက အစစ်အမှန်နှင့် တူနေသော်လည်း သူ၏ ကြီးမားသော အတွေ့အကြုံများအပေါ် အခြေခံ၍ ၎င်းသည် အတုအယောင် ဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည့် သဲလွန်စများကို စုမင် ရှာတွေ့နိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ သေချာ စဉ်းစားကြည့်သောအခါ အမှန်တရားကို မှန်းဆနိုင်ခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် စုမင် အလျင်မလိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မည်သို့ဆိုစေ ထိုလူ အချိန်အကြာကြီး ပုန်းအောင်းနေမည် မဟုတ်ကြောင်း သူ သေချာနေသည်။

နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် တင်ကျန်နေသော အပြုံးဖျော့ဖျော့လေးနှင့်အတူ စုမင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်း ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အဲဒီ အဆိပ်ကို မကုသဘူးဆိုရင် မင်းရဲ့ ဒဏ်ရာတွေက ပိုဆိုးလာလိမ့်မယ်"

စုမင်၏ အသံက ထွက်ပြေးနေသော လူ နားထဲသို့ ရောက်သွားပြီး သူ့အမူအရာအား ပြောင်းလဲသွားစေသော်လည်း သူသည် အံကို တင်းတင်းကြိတ်ထားပြီး အနောက်သို့ လှည့်မကြည့်ခဲ့ပေ။ သူ၏ အမြန်နှုန်းကို တိုးမြှင့်ရန် သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ပြီး ပို၍ မြန်ဆန်စွာ ထွက်ပြေးသွားသည်။

စုမင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ တစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်ကာ သူသည် နေရာပြောင်းရွှေ့ပြီး ထိုလူ၏ အနောက် ပေရာပေါင်းများစွာ အကွာတွင် ပေါ်လာသည်။ သို့သော် သူ ထပ်မံ နေရာပြောင်းရွှေ့ရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် သူ၏ မျက်လုံးအိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး အားကောင်းသော အန္တရာယ် အငွေ့အသက်တစ်ခုက သူ့နှလုံးသားထဲ ပြည့်နှက်လာသည်။ ထိုအန္တရာယ် ခံစားချက်သည် သူ့ရှေ့မှ လာခြင်းဖြစ်သည်။

သူ လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုနေရာရှိ ဟင်းလင်းပြင်သည် တည်ငြိမ်နေပြီး ထူးဆန်းသည့်အရာ တစ်ခုမျှ မရှိပေ။ ထိုဧရိယာတွင် ကျောက်တုံး သို့မဟုတ် ဖုန်မှုန့် တစ်စက်မျှပင် မရှိသော်လည်း အားကောင်းသော အန္တရာယ် ခံစားချက်က ထိုတည်ငြိမ်နေသော ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်သည့် လူသတ်လိုသော အငွေ့အသက်တစ်ခု ပုန်းကွယ်နေကြောင်း စုမင်အား ပြောပြနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် အဘိုးအို တစ်ဦး ရေရွတ်နေသည့် အသံနှင့်တူသော အသံတစ်သံ နဂါးငွေ့တန်းထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ၎င်း ပဲ့တင်ထပ်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ပိန်ချုံးသောလူ၏ ခြေလှမ်းများ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ သူ၏ အမူအရာ ဖြူရော်သွားပြီး တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ အနောက်သို့ ဆုတ်ခွာရန် စတင်လိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် သူ၏ ဘေးတွင် အဆုံးမဲ့ လှိုင်းဂယက် အမြောက်အမြားက မည်သည်ကမှန်းမသိ ပေါ်လာသည်။

ဤလှိုင်းဂယက်များသည် ပေပေါင်း သိန်းရာနှင့်ချီသော ဧရိယာကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ လှိုင်းဂယက်များ ပျံ့နှံ့သွားသည်နှင့်အမျှ ဧရာမ ငါးကြီးတစ်ကောင်နှင့် တူသော သတ္တဝါတစ်ကောင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်သည် နဂါးငွေ့တန်းထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

ငါးကြီး၏ ကျောပေါ်တွင် ထက်မြက်သော အပ်ကိုးချောင်း ရှိသော်လည်း ၎င်း၏ အစစ်အမှန် ပုံစံကိုမူ မမြင်နိုင်ပေ။ လှိုင်းဂယက်များထံမှ ၎င်း၏ ယေဘုယျ ပုံသဏ္ဌာန်ကိုသာ မြင်တွေ့နိုင်သည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က ၎င်းကို အနီးကပ် ကြည့်ရှုပါက ပုံသဏ္ဌာန်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်မည် မဟုတ်သော်လည်း အဝေးမှ ကြည့်မည်ဆိုပါက ထိုသတ္တဝါအား မယုံနိုင်လောက်အောင် ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အခြားနေရာများတွင် လှိုင်းဂယက်များ မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤသည်ကား ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော ဧရာမ သားရဲကြီး တစ်ကောင် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ပိန်ချုံးသောလူသည် သားရဲကြီး၏ ပါးစပ်တည့်တည့်တွင် ရှိနေသည်။ လှိုင်းဂယက်များ ပျံ့နှံ့သွားသည်နှင့်အမျှ သားရဲကြီး ပါးစပ်ဟလိုက်သည်ကို စုမင် မြင်လိုက်ရသည်။ လွန်ခဲ့သည့် လဝက်ခန့်က မြင်ကွင်းသည် အံ့ဩဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် တူညီစွာဖြင့် စုမင်၏ မျက်စိရှေ့တွင် ထပ်မံ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ပိန်ချုံးသောလူ၏ မျက်လုံးများ သွေးရောင်လွှမ်းသွားပြီး သူသည် ရူးသွပ်စွာ နောက်ဆုတ်လိုက်သော်လည်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် နှေးကွေးသွားသည်။ သူ့အပေါ်တွင် စုစည်းနေသော စွမ်းအားတစ်ခုက လှုပ်ရှားမှုများကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နေပြီး ယခင်ကထက် များစွာ နှေးကွေးသွားစေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

စုမင်သည် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်။ သူ နေရာပြောင်းရွှေ့လိုက်ပြီး သားရဲကြီး ထိုလူကို ဝါးမျိုမည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူ့ဘေးနား၌ ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။

သူသည် ပိန်ချုံးသောလူ၏ ပခုံးကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး ခက်ထန်သော အမူအရာဖြင့် လျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ နောက်ဆုတ်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ပုပ်သိုးသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြောင်း သတိထားမိလိုက်သည်။ မမြင်နိုင်သော ကြိုးမျှင်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် သူ့ကို ဝန်းရံနေသည့်အလား သူ့အမြန်နှုန်းအား နှေးကွေးသွားစေသည်။

အန္တရာယ်က မျက်စိရှေ့တွင် ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သားရဲကြီး၏ ပါးစပ်က ပိတ်သွားပြီး သူ့ကို ဝါးမျိုလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် စုမင်၏ မျက်လုံးများတွင် အလင်းတန်းတစ်တန်း ပေါ်လာသည်။ သူသည် ဘယ်လက်ကို မြှောက်ကာ သူ့ပါးစပ်အလယ်ကို ရိုက်ချလိုက်ပြီး လက်က မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားရှိ နေရာမှ ခွာလိုက်ချိန်တွင် အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်တန်း ပျံထွက်လာသည်။

ထိုအဖြူရောင် အလင်းတန်းကား လက်ဝါးအရွယ်အစားရှိ အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်းတစ်တုံး ဖြစ်သည်။ ၎င်း ပျံထွက်လာသည်နှင့် စုမင်၏ ရှေ့တွင် တိုက်ရိုက် ကြီးမားလာတော့သည်။

"ဆင်မင်း ရှိရာ ငြိမ်းချမ်းသာယာခြင်းများ ဆိုက်ရောက်ခြင်း" စုမင်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မှော်သင်္ကေတပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် အဖုအထစ်များအဖြစ် ပေါ်လာပြီး ၎င်းတို့ တစ်ခုစီတွင် သူ၏ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ စွမ်းအားများ စုစည်းသွားသည်။ ထို့နောက် မှော်သင်္ကေတများသည် ပျံထွက်သွားပြီး အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်းထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားကာ ၎င်း၏ ကြီးထွားလာမှု အမြန်နှုန်းမှာ အဆမတန် ပိုမို မြန်ဆန်လာသည်။

"ဆင်မင်းကို ချိန်တွယ်သော မိစ္ဆာဝိညာဉ်"

နဂါးငွေ့တန်းထဲတွင် ဆင်ဖြူတော် တစ်ကောင် ပေါ်လာပြီး စူးရှသော ဆင်အော်သံ တစ်သံလည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ချိန်ခွင်တစ်ခွင် ပေါ်လာပြီး ဧရာမ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ကြီးက ၎င်းကို မ,တင်လိုက်သည်။ ချိန်ခွင်၏ တစ်ဖက်တွင် ဆင်တစ်ကောင် ရှိနေပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ ပုန်းကွယ်နေသော သားရဲကြီး ရှိနေသည်။ ဝိညာဉ်ကြီးက ၎င်းတို့ကို စတင် ချိန်တွယ်လိုက်သည်။

"အလေးချိန်က... သုံးမတ် နဲ့ ခုနစ်ကျပ်သား"

မိစ္ဆာဝိညာဉ်၏ ပါးစပ်ထဲမှ တဝီဝီ မြည်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ကိုယ်ပျောက်နေသော သားရဲကြီးထံမှ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုသတ္တဝါကြီးသည် လျင်မြန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး ၎င်း၏ ပျက်စီးခြင်းထံမှ စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။

ဝုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ နဂါးငွေ့တန်းကြီး တုန်ခါသွားသည်။ အားကောင်းသော ရိုက်ခတ်မှုတစ်ခုက အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး စုမင်သည် အနောက်သို့ ဆက်တိုက် တွန်းထုတ်ခံလိုက်ရသည်။ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ပိန်ချုံးသောလူကို ဖမ်းဆုပ်ထားပြီး အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆင်မင်းရှိရာ ငြိမ်းချမ်းသာယာခြင်းများ ဆိုက်ရောက်ခြင်း ရတနာဆီသို့ လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် မိစ္ဆာဝိညာဉ် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဆင်ကြီးလည်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ လက်ဝါးအရွယ်အစား အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်းအဖြစ်သို့ ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် စုမင်ဆီသို့ ပြေးဝင်လာသည်။ ၎င်းကို ဖမ်းမိလိုက်သည်နှင့် သူ့မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင် ချွေးများ ထွက်လာသည်။

စုမင်သည် ပိန်ချုံးသောလူနှင့်အတူ အဝေးသို့ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးသွားသည်။ သူတို့ အနောက်တွင် လှိုင်းဂယက်များ ဆက်လက် ပျံ့နှံ့နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော သားရဲကြီးက သေဆုံးမသွားသေးဘဲ ယခုအခါ ဒေါသနှင့် နာကျင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော ဟိန်းဟောက်သံများအား ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ပိန်ချုံးသောလူ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူရော်နေသော်လည်း သူ့ဦးခေါင်းထိပ်အထိ ရောက်နေသော ရှင်းလင်းသည့် အနက်ရောင် မျဉ်းကြောင်းတစ်ကြောင်း ရှိနေသည်။ သူသည် စုမင်အား ရှုပ်ထွေးသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."