အခန်း (၉၃၃-၉၃၄)

အခန်း ၉၃၃ အမှောင်ထဲ နစ်မြုပ်သွားသော ပန်းပွင့်

ပဉ္စမမြောက် မီးဖို ကမ္ဘာပေါ်တွင် ပေါ်လာသောအခါ မီးတောက်များသည် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ် တစ်စင်းလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ အဆုံးမရှိသော မီးပင်လယ်သည် ၎င်းကို မလေးမစား ပြုလုပ်ရန် ကြိုးစားသူတိုင်းအား လောင်ကျွမ်းစေသည်။

လက်တွေ့အားဖြင့် ထာဝရအသက်ရှင်နိုင်သော အစွမ်းထက်သည့် စစ်သည်တော်များသာ မီးပင်လယ်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ပြီး သူတို့သာလျှင် မီးပင်လယ်ထဲရှိ ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ သေဆုံးခြင်း၊ ကံကောင်းခြင်းများနှင့် ပဉ္စမမြောက် မဟာလောက၏ ဒဏ္ဍာရီသည် ထိုနေရာတွင် အပိုင်းအစများအဖြစ် တည်ရှိနေသည်ဟု ယူဆရသော အရာများအား ရှာဖွေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

လူတစ်ဦးသည် ပဉ္စမမြောက် မဟာလောကထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပါက စစ်မှန်သော ကမ္ဘာတစ်ခု၏ အရင်းအမြစ်များ အားလုံး၊ ထိုနေရာရှိ ကမ္ဘာမြေပြင် စွမ်းအား အားလုံးကို ထိုသူမှ ရရှိနိုင်သည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် ကမ္ဘာပေါင်း တစ်သောင်း၏ စွမ်းအားကို ကပ်ဘေး နယ်ပယ်၏ စွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး လှုပ်ရှားမှု တစ်ချက်တည်းဖြင့် ကံကြမ္မာနှင့် သေခြင်းရှင်ခြင်း အရှင်သခင် ဖြစ်လာနိုင်သည်။

ဤဒဏ္ဍာရီသည် ပဉ္စမမြောက် မဟာလောကနှင့် ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုအကြောင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် အတိတ်မှစ၍ ပဉ္စမမြောက် မီးဖို ပေါ်လာတိုင်း မီးပင်လယ်ကို ဖြတ်လျှောက်နိုင်သူ အနည်းငယ်သာ ရှိခဲ့သည်။ ဤသို့ ပြုလုပ်နိုင်ရန် လူတစ်ဦးသည် မီး၏ မူလ အနှစ်သာရကို နက်ရှိုင်းစွာ နားလည်ရန် လိုအပ်သည်။ သူတို့သည် သူတို့ ခန္ဓာကိုယ်ကို မီးအဖြစ် ပြောင်းလဲရန် လိုအပ်သည်။ သို့မဟုတ် အနည်းဆုံး မီးဖြင့် ကခုန်နိုင်သော ကြမ်းကြုတ်သည့် သားရဲတစ်ကောင် သူတို့တွင် ရှိရန် လိုအပ်သည်။ ထိုအခါမှသာ ထိုသူသည် မီးပင်လယ်ကို ဖြတ်သန်း သွားလာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

စုမင်၏ မီးနှင့် ပတ်သက်သော နားလည်မှုသည် မီး၏ မူလ အနှစ်သာရကို နားလည်သည့် အဆင့်သို့ မရောက်သေးသလို မီး၏ ဇာစ်မြစ် အားလုံးနှင့် ဖွဲ့စည်းပုံ အပြည့်အစုံအား သိရှိလောက်အောင် နက်ရှိုင်းမှု မရှိသေးပေ။ သူ အသက်ရှူလိုက်သည့်အခါ မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာနိုင်လောက်အောင် နားလည်မှုလည်း မရှိသေးပေ။

သူ၏ မီးနှင့် ပတ်သက်သော နားလည်မှုသည် သာမန်လူ တစ်ယောက်ထက် အနည်းငယ်သာ ပိုသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် မီးမာန်မျိုးနွယ်၏ အမွေအနှစ်ကို ဆက်ခံခဲ့သော်လည်း ယခုလက်ရှိ စုမင်အတွက် မီးမာန်မျိုးနွယ်၏ အဆင့်မှာ အနည်းငယ် နိမ့်လွန်းနေသည်။ ဤမီးနှင့် ပတ်သက်သော နားလည်မှု အဆင့်သည် ပဉ္စမမြောက် မီးဖို နိုးထလာချိန်တွင် မီးပင်လယ်ကို ဖြတ်လျှောက်နိုင်ရန် သူ့အတွက် မလုံလောက်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် မီးထဲတွင် လွှမ်းခြုံခံရလျှင်ပင် အသက်ရှင်နိုင်သော ကြမ်းကြုတ်သည့် သားရဲတစ်ကောင် လိုအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသို့သော ကြမ်းကြုတ်သည့် သားရဲမျိုးကို မည်သည့် နေရာတွင်မှ မတွေ့နိုင်ပေ။ စုမင်၏ မှတ်ဉာဏ်များထဲရှိ ကြမ်းကြုတ်သော သတ္တဝါများ အားလုံးသည် ဤလိုအပ်ချက်နှင့် မပြည့်စုံပေ။ သို့သော် ဝဲဂယက်ထဲက ကမ္ဘာတွင် အနက်ရောင် မြင်းအား သူ မြင်လိုက်ရသောအခါ ၎င်းသည် မီးတောက်များကို နင်းကာ ရှေ့သို့ ရွေ့လျားနေစဉ် ၎င်း၏ ရဲရင့်သော အသွင်အပြင်က စုမင်အား မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် အားကောင်းသော ကြိုတင်ခံစားမှု တစ်ခုကို ပေးစွမ်းခဲ့သည်။

သူ့အား မီးပင်လယ်ကို ဖြတ်သန်း သွားလာနိုင်အောင် လုပ်ပေးနိုင်မည့် သတ္တဝါမှာ ဤမြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤသည်မှာ မီးပင်လယ်ထဲရှိ မီးများကို အထင်အမြင်သေးစွာ ကြည့်နိုင်အောင် သူ့ကို လုပ်ပေးနိုင်သော ကြမ်းကြုတ်သည့် သားရဲ တစ်ကောင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် ဤသတ္တဝါကို ရယူလိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ နောက်တစ်ကြိမ် ပဉ္စမမြောက် မီးဖို မနိုးထလာမီ သူသည် ဤသတ္တဝါကို သူ၏ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်အဖြစ် ပြုလုပ်လိုခဲ့သည်။

၎င်းသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ခက်ခဲပေမည်။

သို့သော် စုမင်သည် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချပြီးသား ဖြစ်သည်။ ဤကိစ္စသည် လဲ့ရှန်းရှု ပျောက်ဆုံးသွားခြင်းနှင့်သာ သက်ဆိုင်ပါက သူ တုံ့ဆိုင်းနေနိုင်သေးသည်။ မာန်မျိုးနွယ်တို့၏ ပထမဆုံး နတ်ဘုရားနှင့် ပတ်သက်သော သဲလွန်စများကို ရှာဖွေရန် သူ ရောက်လာပြီး သူသည် ပဉ္စမမြောက် မဟာလောကထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားနိုင်ခြေ အလွန်များကြောင်း ခန့်မှန်းရလျှင်ပင် စုမင်သည် နောက်ဆုံးတွင် အရှုံးပေးရန် ရွေးချယ်ပြီး နံနက်ခင်း တာအိုလောကသို့ ပြန်သွားနိုင်သေးသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် သူ့ကိုယ်သူ အပြည့်အဝ မပြင်ဆင်ရသေးပေ။

သို့သော် ယခုတွင် ထျန်းရှဲ့ကျီကိုပါ ထည့်သွင်းလိုက်ပြီးနောက် ထိုကိစ္စသည် စုမင်၏ နှလုံးသားထဲတွင် မယုံနိုင်လောက်အောင် အရေးကြီးလာသည်။ ထို့အပြင် ပဉ္စမမြောက် မဟာလောကနှင့် အသူရာ ဖန်ဆင်းရှင်များ၏ မွေးရပ်မြေသို့ ပြန်သွားကာ တစ်ချက်ကြည့်လိုသော စိတ်နှင့် နှလုံးသားလည်း သူ့တွင် ရှိနေသည်။

ဤအရာများ အားလုံးက သူ့ကို ဆုံးဖြတ်ချက်ချရန် တွန်းအားပေးခဲ့သည်။

သူသည် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်တွင် ပဉ္စမမြောက် မီးဖို နိုးထလာမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းပြီး ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုထဲတွင် ပဉ္စမမြောက် ကျောက်တုံးအား ရယူလိုသည်။ ထို့နောက် ဤကျောက်တုံးကို နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်၏ အလယ်ဗဟိုရှိ ပဉ္စမမြောက် ပင်လယ်သို့ ယူဆောင်သွားပြီး ထိုနေရာမှ ပဉ္စမမြောက် မဟာလောကထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုသည်။

'ဒါက ငါ့ရဲ့ လမ်းကြောင်းပဲ။ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရနယ်မြေရဲ့ ကြက်သွေးရောင် မီးလျှံ ဂြိုဟ်ကို ငါ ဆင်းသက်လာကတည်းက ငါ့အတွက် သတ်မှတ်ထားပြီးသား လမ်းကြောင်းပဲ။ ငါ အဲဒီကနေ ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့ ငါ့ရဲ့ လမ်းကြောင်းက ပဉ္စမမြောက် မဟာလောကဆီကို ဦးတည်နေတုန်းပဲ' စုမင်သည် တိကျိုမိုရှား ဘေးတွင် လမ်းလျှောက်နေရင်း အဝေးရှိ နဂါးငွေ့တန်းကို မျက်နှာပေါ်တွင် တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေသည်။

'ငါ အဲဒီကနေ မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့တာက အမှောင်ထဲမှာ ငါ့အတွက် ဒီလမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်ပေးခဲ့တဲ့ ဆန္ဒတစ်ခု ရှိနေလို့ မဟုတ်ဘဲ ငါကိုယ်တိုင် ဒီလမ်းကြောင်းကို မသိစိတ်က ရွေးချယ်ခဲ့လို့ပဲ' ရှေးဟောင်း အငွေ့အသက် တစ်ခုသည် စုမင် မျက်လုံးများတွင် ပေါ်လာသည်။ သူ အသက်ကြီးလာသည်နှင့်အမျှ၊ အရာများစွာကို ပိုမို ကြုံတွေ့လာရသည်နှင့်အမျှ သူ... သူသည် တွေးတောခြင်းကို အကျင့်ပါလာပြီး တစ်ယောက်တည်း နေခြင်းအား အကျင့်ပါလာကာ အထီးကျန်ခြင်းကိုလည်း ကျင့်သားရလာသည်။

သူ့ကမ္ဘာသည် အရောင်အသွေး စုံလင်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေခြင်း မဟုတ်နိုင်ပေ။ သို့သော် အားကြီးသူက အားနည်းသူကို နိုင်စားသော ဤကမ္ဘာတွင် လူတစ်ဦး၏ ဘဝ၌ ရှားပါးသော ငြိမ်းချမ်းမှု တစ်ခု ရရှိနိုင်ခြေ ရှိသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် လူသား တစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။

ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာသာ သူနှင့်အတူ မရှိခဲ့လျှင် ဤအချိန်တွင် သူ မည်သို့ ဖြစ်သွားမည်ကို စုမင် မသိပေ။ သူသည် အစွန်းရောက်သွားကာ စွဲလမ်းမှု ရှိလာနိုင်သည်။ သို့မဟုတ် သူ မျက်စိမှိတ်လိုက်သည့်အခါ ဓားတစ်လက်နှင့် တူသော အငွေ့အသက်ကို ရရှိနိုင်ပြီး သူ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည့်အခါ သွေးများဖြင့် စွန်းထင်းနေသော အရိပ်များသည် သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာနိုင်ပေမည်။

'ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါက ပဉ္စမမြောက် မဟာလောကက လူတစ်ယောက် ဖြစ်နေလို့ပဲ' စုမင် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူ ဤအရာကို အသိအမှတ်မပြုသော်လည်း ပဉ္စမမြောက် မဟာလောကကို သွားကြည့်လိုသော ထိုအတွေးနှင့် ခံစားချက်အား သူ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။

'ဖြစ်နိုင်တာက သူမကြောင့် ဖြစ်မယ်...' စုမင် နဂါးငွေ့တန်းကို ဖြတ်လျှောက်သွားသည်။ သူ့ပတ်ပတ်လည်တွင် အမှောင်ထုသာ ရှိပြီး ၎င်းက အနောက်ငွေ့ရည်တိမ်တိုက်၏ သီးခြား နယ်မြေတွင် ရှိနေစဉ်က ပေါ်လာခဲ့သော အမျိုးသမီး၏ မှတ်ဉာဏ်ကို ပြန်လည် ခေါ်ဆောင်လာသည်။ သူ့အား ရင်းနှီးသော်လည်း မရင်းနှီးသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းခဲ့သည့် သူ့အား အေးစက်သော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းသော်လည်း နွေးထွေးမှု တစ်ခုကိုလည်း ပေးစွမ်းခဲ့သည့် အမျိုးသမီး... သူ့မိခင်။

'ဖြစ်နိုင်တာက သူမအတွက်လည်း ဖြစ်မယ်...' စုမင်သည် သူ့ကို ခေါ်ဆိုခြင်း ရပ်တန့်သွားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော မိန်းကလေးအား သတိရလိုက်သည်... သူ့ညီမလေး။

သူ့ဘဝတွင် ပိုင်လင်းနှင့်ဖြစ်စေ ယွီရွှမ်နှင့်ဖြစ်စေ စစ်မှန်သော အချစ်ကို သူ တစ်ခါမျှ မခံစားခဲ့ဖူးပေ။ သူတို့ ပုံရိပ်များသည် သူ့နှလုံးသားထဲရှိ မိုးမခပင်များနှင့် တူသည်။ သူတို့သည် လေထဲတွင် လွင့်မျောနေပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ မည်သည့်အခါမျှ မကျရောက်နိုင်ဘဲ ကျရောက်သွားလျှင်ပင် ဖြတ်တိုက်သွားသော လေပြေလေးကြောင့် မကြာမီ ပြန်လည် ထကြွလာကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့က မိုးမခပင်များ မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ စုမင်ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် အမြစ်မရှိသော မိုးမခပင် တစ်ပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် အိမ်မရှိဘဲ နေစရာ နေရာမရှိဘဲ လွင့်မျောနေခဲ့သည်။

သူ တစ်ခုခုကို ဖော်ပြရမည်ဆိုလျှင် အချစ်နှင့် ပတ်သက်ပြီး သူ ရရှိခဲ့သော တစ်ခုတည်းသော အတွေ့အကြုံကား သူ အချစ်ကို နားမလည်သေးချိန်က တစ်ဖက်သတ် ချစ်ခဲ့ရသော အတွေ့အကြုံသာ ဖြစ်သည်။

သူ့ခံစားချက် အမှောင်ထုထဲတွင် ၎င်းသည် ဖြတ်သွားသော သက်တံ့တစ်စင်း ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်မှ နှင်းများ ကျဆင်းပြီး လေတိုက်ခတ်သွားသောအခါ သက်ပြင်းချသံနှင့် တူသည်။ လူတစ်ဦးသည် ၎င်းအောက်တွင် ဆက်လက် လမ်းလျှောက်နေသော်လည်း လူတစ်ဦး၏ ဆံပင်ကို အဖြူရောင် လုံးလုံးလျားလျား မပြောင်းလဲစေနိုင်သော နှင်းများနှင့် တူသည်။ အတိတ်က သူ့ကတိကို မဖြည့်ဆည်းနိုင်ခဲ့ သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

သူ့မှတ်ဉာဏ် အချို့သည် ယခုအခါ အချိန်ကာလများ ကုန်ဆုံးသွားခြင်းကြောင့် ဖုန်မှုန့်အလွှာပါးလေး ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ၎င်းတို့သည် အပိုင်းအစများ ဖြစ်နေကာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆက်စပ်မှု မရှိတော့ပေ။

'ငါ... အချစ်ကို နားမလည်ဘူး။ ပြီးတော့ ငါ... သံယောဇဉ်ကိုလည်း နားမလည်ဘူး'

စုမင် ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သက်ပြင်းသည် နဂါးငွေ့တန်းထဲတွင် သိမ်မွေ့သော ရေလှိုင်းလေးများ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ထိုထဲတွင် ဝမ်းနည်းမှုများ ပါဝင်နေသည်။ ထိုသက်ပြင်းသည် တိတ်ဆိတ်သော အမှောင်ထုထဲတွင် အထီးကျန်မှုကို ဖော်ပြနေစဉ် မည်သူကမျှ နားမလည်နိုင်ဘဲ ပွင့်နေသော ပန်းပွင့် တစ်ပွင့် ဖြစ်သည်။

စုမင် နဂါးငွေ့တန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ အသက်ကြီးလာပြီး အတွေ့အကြုံများ ပိုရလာသည်နှင့်အမျှ သူသည် မသိစိတ်က အမှတ်တရများထဲတွင် အမြဲတမ်း နှစ်မြှုပ်နေတတ်ပြီး ဘဝတွင် နောင်တရစရာ အရာအားလုံးကို ကြည့်ရန် သူ့ခေါင်းအား အမြဲတမ်း ပြန်လှည့်နေတတ်ကြောင်း သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။

"ငါ အခု အသက်ကြီးနေပြီ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငယ်ငယ်တုန်းက ဖြစ်ခဲ့တဲ့ အရာတွေကို အမြဲတမ်း ပြန်တွေးနေလို့ပဲ။ ငါ့ရဲ့ ငယ်ရွယ်တဲ့ လာစု၊ လူတစ်ယောက် အသက်ကြီးလာတဲ့အခါ သူရဲ့ ဘဝနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ခံစားချက်တွေ ရှိလာပြီး အဲဒီအချိန်ကျမှ အတိတ်က ဖြစ်ခဲ့တဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားစရာ အရာအားလုံးကို သူ စတင် ရေတွက်လာတာပဲ"

စုမင်၏ နားထဲတွင် ရယ်မောစရာများ ပြည့်နှက်နေသော အကြီးအကဲ၏ စကားများသည် ပဲ့တင်ထပ်နေသော်လည်း အကြီးအကဲ ထိုစကားများကို ပြောခဲ့သော နှစ်နှင့် ရာသီအား သူ မေ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားသည်။ လေးနာရီ အကြာတွင် စူးရှသော လေချွန်သံ ခြောက်သံက တိကျိုမိုရှား၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး စုမင်၏ အတွေးများကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ထိုလေချွန်သံများသည် စူးရှပြီး နားကွဲလုမတတ် ဖြစ်ကာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံနှင့် တူသည်။ တိကျိုမိုရှား၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး စုမင် လုံးဝ နားမလည်နိုင်သောကြောင့် တိကျိုမိုရှားသည် ရင်ဘတ်ထဲမှ ဆေးလုံး တစ်လုံးကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထိုဆေးလုံးသည် အနက်ရောင် သက်သက် ဖြစ်သော်လည်း လက်ထဲတွင် ပေါ်လာသောအခါ ဆေးက ချက်ချင်း စတင် လှုပ်ရှားလာသည်။

ဤသည်မှာ ဆေးလုံး မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် သူ့ကိုယ်သူ ခွေထားပြီးနောက် ဆေးလုံးပုံစံနှင့် တူသော အနက်ရောင် ကင်းခြေများ တစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ တိကျိုမိုရှား၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ပြတ်သားသော အကြည့်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး အံကြိတ်ကာ ထိုကင်းခြေများကို မြိုချလိုက်သည်။

သူ ထိုသို့ ပြုလုပ်လိုက်သည်နှင့် သူ့မျက်နှာမှ အနက်ရောင် မီးခိုးများ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကင်းခြေများ၏ ခပ်ရေးရေး အမှတ်အသားတစ်ခု မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လာပြီး သူ့ကို မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြမ်းကြုတ်နေပုံ ပေါက်စေသည်။

"ကျွန်တော် ရှေ့ကို ဆက်သွားပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ အသက်ကို လောင်ကျွမ်းပစ်မယ်။ မျိုးနွယ်စုက ကြီးမားတဲ့ အန္တရာယ်နဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတယ်။ စီနီယာ အစ်ကို ဒီနဂါးငွေ့တန်းကို ဖြတ်လျှောက်သွားရင် လွင့်မျောနေတဲ့ တိုက်ကြီး တစ်တိုက်ကို တွေ့လိမ့်မယ်။ အဲဒီနေရာက ကျွန်တော့် မျိုးနွယ်စု ရှိတဲ့ နေရာပဲ" ထိုစကားများကို ပြောပြီးသည်နှင့် တိကျိုမိုရှား၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ကိုယ်လုံးမှ အနက်ရောင် မီးခိုးများ ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားသည်။ သူ ခေါင်းမော့ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီးနောက် ယခင်က တစ်ခါမျှ မပြသဖူးသော အမြန်နှုန်းဖြင့် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

စုမင်၏ မျက်လုံးများ စူးစိုက်သွားသည်။ သူ ယခင်က နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်း ပြုလုပ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ဖူးသော်လည်း ဤအချိန်၌ ဤနဂါးငွေ့တန်းတွင် မယုံနိုင်လောက်အောင် ထူးဆန်းသော အရာတစ်ခု ရှိနေသည်။ သူ နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်း ပြုလုပ်၍ မရပေ။ ဤနေရာတွင် သဘာဝ အတားအဆီးတစ်ခု ထားရှိသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

တိကျိုမိုရှား ပျောက်ကွယ်သွားသည့် အချိန်တွင် စုမင်သည် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းကာ နဂါးငွေ့တန်းကို လျှပ်စီးကြောင်း တစ်ကြောင်းကဲ့သို့ ဖြတ်သန်းသွားပြီး အဝေးသို့ တိုးဝင်သွားသည်။ သူ အသက်ရှိုက်စာ ဆယ်ကြိမ်ကျော်ခန့် ခရီးသွားပြီးချိန်တွင် သူ့ရှေ့ရှိ နေရာမှ ခပ်ရေးရေး ကြားရသလို အသံတစ်သံကို သူ ကြားလိုက်ရသည်။ ဤသည်က သတ္တမမြောက် လေချွန်သံ ဖြစ်သည်။

သူ လှုပ်ရှားမှုကို မရပ်တန့်ဘဲ ပို၍ မြန်ဆန်စွာ ခရီးသွားခဲ့သည်။ အမွှေးတိုင် တစ်ဝက် လောင်ကျွမ်းရန် ကြာသော အချိန်တွင် အဝေးရှိ နဂါးငွေ့တန်းတွင် လွင့်မျောနေသည့် တိုက်ကြီး တစ်တိုက်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုတိုက်ကြီးပေါ်တွင် ညီညာမှုမရှိသော အက်ကွဲကြောင်းများ ရှိနေပြီး ၎င်းသည် ပျက်စီးပြီးသား ဂြိုဟ်တစ်ဂြိုဟ်မှ ခွဲထွက်လာကြောင်း ပြသနေသော လက္ခဏာ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အပိုင်းအစပေါ်တွင် ပြိုကျနေသော တောင်များ၊ ခြောက်သွေ့နေသော မြေပြင်နှင့် မရေမတွက်နိုင်သော ညှိုးနွမ်းနေသည့် အပင်များကို သူ မြင်တွေ့နိုင်သည်။

သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ နဂါးငွေ့တန်းထဲတွင် လွင့်မျောနေသော ကျောပြင်များမှ ဓားသွားများ ထွက်နေသည့် ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲ ရာပေါင်းများစွာကိုလည်း ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ပေရာပေါင်းများစွာ မြင့်ပြီး သံချပ်ကာများ ရှိသည်။ သူတို့၏ ကျောပြင်ပေါ်တွင် အရပ်ရှည်ပြီး ပိန်သွယ်သော ပုံရိပ်များ ရှိကာ သူတို့၏ နားရွက်ပေါက်များသည် ပခုံးများဆီသို့ တွဲကျနေသည်။

သားရဲများ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် တူညီသော အသွင်အပြင်ရှိသည့် လူထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိနေသည်။ အရပ်မျက်နှာ အားလုံးတွင် ရွေ့လျားနေသော ပေဆယ်ချီ ကြီးမားသည့် အနက်ရောင် အင်းဆက် အများအပြားလည်း ရှိသည်။ သူတို့သည် အပြင်ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့နေသော အင်းဆက် ပင်လယ် တစ်စင်းကို ဖွဲ့စည်းထားပြီး ဖြစ်သည်။

ဟိန်းဟောက်သံများနှင့် ပေါက်ကွဲသံကြီးများသည် အရပ်မျက်နှာ အားလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ ဤအင်းဆက် ပင်လယ်သည် တောင်တစ်လုံးဆီသို့ ပျံ့နှံ့နေသည်။ ထိုတောင်၏ အစွန်းတစ်ဝိုက်တွင် လူရာပေါင်းများစွာ ရှိနေပြီး သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများ ရှိနေသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့သည် နောက်ဆုတ်မသွားဘဲ ထိုပင်လယ်ထဲရှိ အင်းဆက်များကို အဆက်မပြတ် သတ်ဖြတ်နေကြသည်။

ကောင်းကင်ယံရှိ သူတို့၏ ရန်သူများကို နတ်ဘုရား စွမ်းရည်များဖြင့် တိုက်ခိုက်နေသော လူရာပေါင်းများစွာလည်း ရှိနေပြီး ကြီးမားသည့် ပေါက်ကွဲသံများအား ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

သက်ကြီးရွယ်အိုများ၊ ကလေးငယ်များအပြင် ဖျားနာနေသူများနှင့် မသန်စွမ်းသူများကို တောင်စောင်းတွင် မြင်တွေ့နိုင်သည်။ သူတို့သည် သူတို့ သေရတော့မည်ကို သိနေသော လူများ၏ အမူအရာများဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအား တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေကြသည်။

ထိုနေရာတွင် ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲသံကြီး တစ်သံ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ကောင်းကင်တွင် ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရသကဲ့သို့ အက်ကွဲကြောင်း တစ်ကြောင်း ပေါ်လာသည်။ တိကျိုမိုရှားသည် ထိုအက်ကွဲကြောင်းမှ လျင်မြန်သော ခြေလှမ်း တစ်လှမ်းဖြင့် ထွက်လာသည်။ အနက်ရောင် မီးခိုးများသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝန်းရံထားပြီး သူ့နောက်တွင် ဧရာမ ကြမ်းကြုတ်သော ကင်းခြေများ တစ်ကောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ကင်းခြေများသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို လိမ်ခေါက်လိုက်စဉ် မြေပြင်ပေါ်ရှိ အင်းဆက် ပင်လယ်အား ဆန့်ကျင်ကာ ပါးစပ်ကို ကျယ်ကျယ်ဖွင့်လိုက်ပြီး ကြီးမားသည့် အနက်ရောင် မြူခိုး ပမာဏသည် သူ့ပါးစပ်မှ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအဆိပ်ပြင်းသော မြူခိုးများ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်လာသည်နှင့်အမျှ တိကျိုမိုရှား၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ချက်ချင်း ညှိုးနွမ်းသွားသော်လည်း မျက်နှာအမူအရာတွင် တစ်စုံတစ်ရာ ပြောင်းလဲမှုမျှ မရှိပေ။ သူ့အပေါ်တွင် ပြောင်းလဲသွားသော တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ မျက်လုံးများထဲရှိ လူသတ်လိုစိတ် ပိုမို အားကောင်းလာခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သူ့အသွင်အပြင်သည် အဝေးရှိ ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများ၏ ကျောပြင်ပေါ်တွင် ရပ်နေသော လူများ၏ အာရုံကို ချက်ချင်း ဖမ်းစားနိုင်ခဲ့သည်။ ကျင့်ကြံသူများသည် သူတို့ မတိုက်ခိုက်မီ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး စကားပြောဆိုလေ့ရှိသော အလေ့အကျင့်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်တွင် အသက်ရှင် ကျန်ရစ်သော ဤဂြိုဟ်သား လူမျိုးစုသည် တိကျိုမိုရှားကို မြင်တွေ့ပြီး သူ့အား မှတ်မိသောအခါ စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောခဲ့ပေ။ သို့သော် လူခုနစ်ဦးက ထွက်ပြေးလာကြပြီး လူသတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် သူတို့သည် သူ့ဆီသို့ တိုးဝင်လာကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် ဟင်းလင်းပြင်ရှိ လူထောင်ပေါင်းများစွာသည် သူတို့ လက်များကို မြှောက်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ ချိပ်တံဆိပ် တစ်လုံးကို ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်နှင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ အင်းဆက် ပင်လယ်မှ မရေမတွက်နိုင်သော အနက်ရောင် ပိုးတောင်မာများက ရူးသွပ်သွားကြသည်။ သူတို့ ခန္ဓာကိုယ်များတွင် ခရမ်းရောင် သန်းနေပြီး သူတို့သည် ခန္ဓာကိုယ်များကို တိုက်စားနေသော အဆိပ်မြူခိုးများအား ဂရုမစိုက်ဘဲ ရူးသွပ်မှုထဲသို့ ရောက်သွားသကဲ့သို့ ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာကြသည်။

ဤမြင်ကွင်းသည် စုမင်၏ မျက်လုံးများတွင် ပုံစံငယ် တစ်ခုအနေဖြင့် ထင်ဟပ်သွားသည်။ သူသည် ရှေ့သို့ ရွေ့လျားသွားပြီး တိုက်ကြီးဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။

အခန်း ၉၃၄ ကြားနာသူများ

ကြားနာသူများသည် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်၏ အစွန်အဖျားရှိ မျိုးနွယ်စုငယ် တစ်စု ဖြစ်သည်။ မျိုးနွယ်စုထဲတွင် လူတစ်သောင်းခန့် ရှိသော်လည်း သူတို့ထဲမှ ထောင်ဂဏန်း အနည်းငယ်သာ စစ်သည်တော်များ ဖြစ်ကြသည်။

နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်ရှိ အင်အားစုများ၏ ဖြန့်ကျက်မှုကို နားမလည်သူများသည် ကြားနာသူများအား ပထမဆုံး အကြိမ် မြင်တွေ့ရလျှင် ဤသည်မှာ မျိုးနွယ်စုကြီး တစ်စု ဖြစ်သည်ဟု သူတို့ ထင်ကောင်း ထင်နိုင်ပေမည်။ သို့သော်လည်း နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်ကို အမှန်တကယ် နားလည်သူများသည် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်ထဲတွင် ဤမျိုးနွယ်စုကဲ့သို့သော မျိုးနွယ်စုများ အများအပြား ရှိကြောင်း သိကြပေမည်။

သူတို့သည် တိကျိုမိုရှား၏ နဝမ မျိုးနွယ်စုနှင့် တူသည်။ သူတို့သည် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်တွင် တစ်ချိန်က မျိုးနွယ်စုကြီး တစ်စု ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်ပေမည်။ သို့သော် အချိန်ကာလက သူတို့ထံမှ မျက်နှာလွှဲသွားသည်နှင့်အမျှ သူတို့သည် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်၏ အတွင်းပိုင်းတွင် ဆက်လက် မရှင်သန်နိုင်တော့ဘဲ အစွန်အဖျားသို့သာ ရွှေ့ပြောင်းနိုင်သည်အထိ တဖြည်းဖြည်း ကျဆင်းသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ဤနေရာတွင်သာ သူတို့ ဆက်လက် ကြီးထွားနိုင်သည်။

သမိုင်းကြောင်း ရှိသော မျိုးနွယ်စုများ အားလုံးသည် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်၏ အတွင်းပိုင်းနှင့် ရှုပ်ထွေးသော ဆက်သွယ်မှု တစ်ခု ရှိကြမည် ဖြစ်သည်။ ကြားနာသူများသည် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်၏ အစွန်အဖျားတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သော်လည်း သူတို့သည် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်ရှိ မျိုးနွယ်စုကြီး အချို့နှင့် နီးကပ်သော ဆက်သွယ်မှု ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ထိုမျိုးနွယ်စုကြီးများထံမှ အမိန့်တစ်ချက်တည်းဖြင့် သူတို့သည် သူတို့၏ မျိုးနွယ်စုထဲရှိ စစ်သည်တော်များ အားလုံးနှင့်အတူ နှစ်ပေါင်းများစွာ မွေးမြူထားခဲ့သော ကြမ်းကြုတ်သည့် သားရဲများကိုပါ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ရန် စေလွှတ်ကြမည် ဖြစ်သည်။

စုမင် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေစဉ် သူသည် ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားသော ခုံးဝိုက်သည့် မျဉ်းကြောင်းရှည် တစ်ကြောင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ ဖြတ်သန်းသွားစဉ် ဟင်းလင်းပြင်တွင် ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာကာ ကြားနာသူများ၏ အာရုံကို သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သွေးရောင် လွှမ်းနေသော အရိပ်တစ်ရိပ် သူတို့အား ဖြတ်သွားသည်ကိုသာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤသည်မှာ မြားတစ်စင်း ဖြစ်သည်။

အရိပ်သည် ဟင်းလင်းပြင် ကိုယ်တိုင်မှ ဖွဲ့စည်းထားသကဲ့သို့ ရုပ်ဝတ္ထု ပုံစံမရှိသော မြားတစ်စင်း ဖြစ်သည်။ မြားကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်နှင့် လူဆယ်ယောက်ကျော်၏ ရင်ဘတ်များအား ဖောက်ထွင်းသွားပြီး သူတို့၏ ဒဏ်ရာများမှ ထွက်လာသော သွေးများက အနီရောင် ဆိုးပေးလိုက်သောကြောင့် မြားသည် လူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြက်သွေးရောင် အရိပ်တစ်ရိပ်အဖြစ် ပေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤမြားသည် ဟင်းလင်းပြင်ရှိ ကြားနာသူ ထောင်ပေါင်းများစွာကို ဖြတ်သန်း ပစ်ခတ်သွားပြီး တောင်ခြေတွင် ကျရောက်သွားကာ နဝမ မျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ဦးကို ဝါးမြိုရန် ပါးစပ်ကြီးဟလျက် ရှေ့သို့ တိုးဝင်နေဆဲဖြစ်သော တိုက်စားနေသည့် အနက်ရောင် ပိုးတောင်မာ တစ်ကောင်ပေါ်သို့ တည့်တည့် ကျရောက်သွားသည်။

ဝုန်းခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ အနက်ရောင် ပိုးတောင်မာသည် အပိုင်းပိုင်း အစစ ပြိုကျသွားသည်။ ထကြွလာသော ရိုက်ခတ်မှုသည် ဧရိယာ တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး နဝမ မျိုးနွယ်စုဝင်အား ပေရာပေါင်းများစွာ အနောက်သို့ တွန်းပို့လိုက်သော မြူခိုးများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ထို့နောက်တွင် မြားကျရောက်ခဲ့သော နေရာ၏ ပတ်လည် ပေတစ်ရာ စက်ဝိုင်းပုံ ဧရိယာအတွင်းတွင် သက်ရှိ သတ္တဝါ တစ်ကောင်မျှ မတွေ့ရတော့ပေ။

သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို ပျက်စီးစေခဲ့သော အင်အားမှ တုန်ခါမှုများကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်များ ကျိုးပဲ့ ပျက်စီးသွားသော သေဆုံးနေသည့် အင်းဆက် တစ်ဒါဇင်ကျော်သာ ရှိတော့သည်။

ထိုဧရိယာတွင် ကျောပြင် မတ်မတ်ထားကာ ဆံပင်များ လေထဲတွင် လွင့်ခါနေလျက် ရပ်နေသော လူတစ်ယောက်လည်း ရှိနေသည်။ သူသည် လူရိုင်း အဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လက်ထဲတွင် လေးရှည် တစ်လက်အား ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ သူ့ရင်ခွင်ထဲတွင် ပိုက်ထားသော အမျိုးသမီး တစ်ဦးလည်း ရှိနေသည်။ သူမသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် လှပသော်လည်း သူမ၏ မျက်လုံးများကို တင်းကျပ်စွာ မှိတ်ထားပြီး အိပ်မောကျနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"သူ့ကို ငါ့အတွက် စောင့်ရှောက်ပေးပါ" စုမင်က ခပ်ရေးရေး ပြောလိုက်ပြီး သူမကို ကိုင်ထားသည့် လက်အား လျှော့ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် အမျိုးသမီးကို လွန်ခဲ့သည့် ခဏလေးကမှ သေဘေးမှ လွတ်မြောက်လာသော အနောက်ရှိ နဝမ မျိုးနွယ်စုဝင်ထံသို့ ပေးပို့လိုက်သည်။

ဤသူမှာ စုမင် ရောက်ရှိလာမှုကြောင့် အလွန် အံ့အားသင့်သွားသဖြင့် မျက်နှာ ဖြူရော်သွားသော နဝမ မျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမ မျိုးနွယ်စု ရင်ဆိုင်နေရသော အန္တရာယ်က သူမသည် အမျိုးသမီး တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း သူမ မျိုးနွယ်စုအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ရန် ဖိအားပေးခဲ့သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူမသည် သတိလစ်နေသော ရွှီဟွေကို မသိစိတ်ကပင် လွှဲပြောင်း ယူလိုက်သည်။

ဟိန်းဟောက်သံများ ဧရိယာ တစ်ဝိုက်တွင် ပျံ့နှံ့နေစဉ် စုမင်၏ မျက်လုံးများ တည်ငြိမ်နေသည်။ ဤတိုက်ပွဲသည် အခြားသူများအတွက် မယုံနိုင်လောက်အောင် ခမ်းနားသော မြင်ကွင်း တစ်ခု ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဤသည်မှာ လူထောင်ပေါင်းများစွာ အကြား တိုက်ပွဲ တစ်ပွဲ ဖြစ်ပြီး အနက်ရောင် ပိုးတောင်မာ သောင်းချီဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အင်းဆက် ပင်လယ် တစ်စင်းပင် ရှိနေသည်။ သို့သော်လည်း ဤသို့သော အခြေအနေမျိုးသည် စုမင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တကယ်ပင် အရေးပါသည့် အရာ မဟုတ်ပေ။ သူ မာန်မျိုးနွယ်များ နယ်မြေတွင် ရှိနေစဉ်က မာန်မျိုးနွယ်များနှင့် အင်မော်တယ် ဂိုဏ်းများအကြား စစ်ပွဲဖြစ်စေ သို့မဟုတ် မကြာသေးမီက မျက်ရည်လှိုင်းများကို တိုက်ခိုက်သည့် တိုက်ပွဲဖြစ်စေ ထိုတိုက်ပွဲများ၏ အတိုင်းအတာသည် ဤတိုက်ပွဲ၏ အတိုင်းအတာထက် များစွာ သာလွန်သည်။

သူ နေရာပင် ရပ်နေလိုက်သည်။ သူ့ဘယ်လက်က သဲဝိညာဉ်၏ လေးကို ကိုင်ထားလျက် ညာလက်အား မြှောက်လိုက်ပြီး မြားတစ်စင်း ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထိုမြားသည် ပုံစံမရှိသေးပေ။ ၎င်းသည် လေကို ခွဲဖြတ်သွားစဉ် ရှေ့ရှိ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲသံများ လေထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ပေတစ်ရာရှိသော ဧရိယာ တစ်ခုသည် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ကျိုးပဲ့ ပျက်စီးသွားသည်။

စုမင် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ မြားတစ်စင်းပြီး တစ်စင်း ဆက်လက် ပစ်ခတ်နေခဲ့သည်။ သူ ပစ်ခတ်လိုက်သော မြားတစ်စင်းစီသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသောအခါ ပေထောင်ပေါင်းများစွာရှိသော ဧရိယာ တစ်ခုကို သေဆုံးခြင်း နယ်မြေ တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သည်။

အချိန် အတန်ကြာသည်အထိ ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲသံများသည် စစ်မြေပြင်တွင် အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တွင် စုမင်သည် မြေပြင်မှ ခုန်တက်သွားပြီး သူ့နောက်ရှိ တောင်ထိပ်တွင် ပေါ်လာသည်။ သူ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေစဉ် လေးကို ညာလက်ဖြင့် ဆွဲလိုက်ပြီး မြားများသည် မြေပြင်ဆီသို့ မိုးရွာသကဲ့သို့ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

သူ့တွင် လုံလောက်သော ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံနှင့် အားကောင်းသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် စုမင် ပစ်ခတ်လိုက်သော မြားတစ်စင်းစီသည် အားအပြည့်ဖြင့် ပစ်ခတ်လိုက်သော မြားဆယ်စင်းနှင့် တူသည်ဟု ခံစားရသည်။ ဤလေးသည် စုမင်၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသောအခါ ယခင်က ၎င်းအား ကိုင်ဆောင်ခဲ့သူထက်ပင် ပိုမို အားကောင်းသော ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း အင်အားကို သူ ဖော်ဆောင်နိုင်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

အချိန်တိုအတွင်းတွင် သူ ရောက်ရှိလာမှုနှင့် သူ ပစ်ခတ်လိုက်သော မြားများသည် နဝမ မျိုးနွယ်စုဝင်များနှင့် ကြားနာသူများ အကြားတွင် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။ နဝမ မျိုးနွယ်စုဝင်များသည် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အမူအရာများ ရှိပြီး သူတို့၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြန်လည် နိုးကြားလာခဲ့သည်။ စုမင် ပစ်လိုက်သော မြားများ၏ အင်အားက မြေပြင် အားလုံးသည် သူ့အပိုင် ဖြစ်သည်ဟု ထင်ရစေသည်။ တောင်နှင့် နီးကပ်နေသော အင်းဆက် ပင်လယ်သည် မြားတစ်စင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်တိုင်း ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲသံများကြားတွင် အဆက်မပြတ် ပြိုကွဲသွားသည်။

ကောင်းကင်ယံရှိ နဝမ မျိုးနွယ်စုဝင်များသည် သူတို့၏ နတ်ဘုရား စွမ်းရည်များကို အသုံးပြုလိုက်သည်နှင့်အမျှ သူတို့ စိတ်ဓာတ်များ တက်ကြွလာခဲ့သည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူတို့သည် တောင်ပေါ်တွင် ရပ်နေသော စုမင်ကို ကြည့်ကြသည်။ လေးကိုင်ထားသော ထိုလူ၏ ပုံရိပ်သည် သူတို့ မျက်လုံးများထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ စွဲထင်သွားခဲ့သည်။

ကြားနာသူများအတွက် စုမင်၏ အသွင်အပြင်သည် တိုက်ပွဲကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့ပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ အင်းဆက် ပင်လယ်အား ရှေ့သို့ မတိုးနိုင်အောင် တားဆီးထားသည်။ ကြမ်းကြုတ်ပြီး လူသတ်လိုသော အမူအရာများ သူတို့ မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လာပြီး သူတို့သည် မျက်လုံးများထဲ၌ လောင်ကျွမ်းနေသော အားကောင်းသည့် လူသတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် စုမင်ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

တိကျိုမိုရှား ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ့နောက်တွင် ပေါ်လာသော ကင်းခြေများသည် ဘေးမှ ချက်ချင်း ထွက်သွားသည်။ ၎င်းသည် ပေထောင်ပေါင်းများစွာ ကြီးမားလာသည်နှင့် ကြားနာသူ ထောင်ပေါင်းများစွာဆီသို့ တိုးဝင်သွားသည်။

စုမင် တည်ငြိမ်စွာ နေနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ နောက်ထပ် မြားတစ်စင်း ပစ်လွှတ်လိုက်သောအခါ မြေကြီး တုန်ခါသွားပြီး ပေတစ်ထောင် အနက်ရှိသော တွင်းနက်ကြီး တစ်တွင်း ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် သူ လေးကို အောက်ချလိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်မှ အောက်သို့ တစ်စုံတစ်ယောက်က ကြည့်လိုက်လျှင် တောင်ခြေမှ ပေငါးထောင် အကွာတွင် တွင်းနက်ကြီး တစ်တွင်း ရှိနေသည်ကို သူတို့ ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်သည်။ ၎င်းသည် တောင်နှင့် အနက်ရောင် ပိုးတောင်မာများ အကြားတွင် မျဉ်းတစ်ကြောင်း ဆွဲထားသည်။

မျဉ်း၏ အနောက်ဘက်တွင် အနက်ရောင် ပိုးတောင်မာ တစ်ကောင်ကိုမျှ မတွေ့ရဘဲ နဝမ မျိုးနွယ်စုဝင်များကိုသာ တွေ့ရသည်။ မျဉ်း၏ အလွန်တွင် ထူထပ်သော အင်းဆက် ပင်လယ် တစ်စင်းကို တွေ့နိုင်သော်လည်း တစ်ကောင်မျှ ထိုမျဉ်းထဲသို့ ခြေတစ်ဝက်ပင် မလှမ်းရဲကြပေ။ သူတို့သည် အလွန်မှနေ၍ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက် အသံပြုရုံသာ တတ်နိုင်ကြသည်။

ဤမျဉ်းကို စုမင်က မြားများဖြင့် ဆွဲထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းအတွင်းတွင် စုမင်၏ အေးစက်စက် လူသတ်လိုသော အငွေ့အသက် အကြွင်းအကျန်များနှင့်အတူ စကားလုံးများ မလိုအပ်သော်လည်း ဉာဏ်ရည် ရှိသော သက်ရှိ အားလုံးက ခံစားသိရှိနိုင်သော ရက်စက်သည့် ကြေညာချက် တစ်ခု ရှိနေသည်။

မျဉ်းထဲသို့ ဝင်လာသူတိုင်း သေရမည်။

ဤအင်းဆက် ပင်လယ်နှင့် ကြားနာသူများ အားလုံးကို သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် စုမင်အတွက် မခက်ခဲပေ။ ဤသည်မှာ လကပ်ဘေး အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးပင် မရှိသော မျိုးနွယ်စု တစ်စု ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် ပေါ်လာသော အသန်မာဆုံးသူမှာ ကမ္ဘာမြေပြင် နယ်ပယ် နှောင်းပိုင်း အဆင့်တွင်သာ ရှိသည်။

အခြား ကြားနာသူများအတွက်မူ သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်များသည် မြေ ကျင့်ကြံခြင်း နယ်ပယ်မှ ကမ္ဘာမြေပြင် နယ်ပယ် အလယ်အလတ် အဆင့်အထိ ရှိသည်။ ဤသို့သော မျိုးနွယ်စုမျိုးသည် စုမင်ကို ခြိမ်းခြောက်မှု ခံစားရအောင် လုံးဝ မလုပ်နိုင်ပေ။

သူသည် တောင်ထိပ်တွင် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ ရပ်နေခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏ တည်ရှိမှုနှင့် မြားများသည် စကားလုံးများထက်ပင် ပိုမို ခြိမ်းခြောက်မှု ရှိနေသည်။ ၎င်းသည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ အင်းဆက် ပင်လယ်ကို ခြေတစ်လှမ်းပင် ရှေ့မတိုးရဲအောင် လုပ်နိုင်သည်။ ဤလုပ်ရပ် တစ်ခုတည်းဖြင့် သူ့အငွေ့အသက် ပမာဏ တိုးလာခြင်းက စုမင်ကို လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကမ္ဘာအား အထင်အမြင်သေးစွာ ကြည့်နိုင်သော တည်ရှိမှု တစ်ခု ဖြစ်လာစေသည်။

"ဝုန်း..."

ဟင်းလင်းပြင်ရှိ ကြားနာသူများ အကြားမှ ကမ္ဘာမြေပြင် နယ်ပယ် နှောင်းပိုင်း အဆင့်တွင် ရှိသော အဘိုးအိုသည် အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူသည် ရိုက်ခတ်မှု လှိုင်းနှစ်လှိုင်း အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်လှိုင်းသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ အင်းဆက် ပင်လယ်ကို ပိုမို ကြမ်းတမ်းပြီး ပြင်းထန်လာစေသည်။ ထို့နောက် သူတို့ထဲမှ အချို့သည် သူတို့အတွင်းတွင် ဖြစ်ပေါ်နေသော အကြမ်းဖက်မှုနှင့် နယ်နိမိတ်ကို ကျော်လွန် ရွေ့လျားလိုသော စိတ်ဆန္ဒအား ဆက်လက် သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။

အခြား လှိုင်းတစ်လှိုင်းသည် အသံတစ်သံ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး လေထဲတွင် ရပ်နေသော နဝမ မျိုးနွယ်စုနှင့် သက်ဆိုင်သည့် အဖွဲ့ဝင် ရာပေါင်းများစွာဆီသို့ ထို့အပြင် သူတို့ အနောက်တွင် ရပ်နေသော စုမင်ဆီသို့ တိုးဝင်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် အဘိုးအို ပတ်ပတ်လည်ရှိ ကြားနာသူ ထောင်ပေါင်းများစွာသည် ထွက်ပြေးလာကြသည်။ သူတို့သည် ခုံးဝိုက်သည့် မျဉ်းကြောင်းရှည် ထောင်ပေါင်းများစွာ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး တောင်ဆီသို့၊ နဝမ မျိုးနွယ်စုနှင့် သက်ဆိုင်သည့် အဖွဲ့ဝင် ရာပေါင်းများစွာဆီသို့ တိုးဝင်သွားကြသည်။

သူတို့ တိုးဝင်လာသည်နှင့်အမျှ မြေပြင်ပေါ်ရှိ အင်းဆက် ပင်လယ်သည် စူးရှသော အော်ဟစ်သံကို ထုတ်လွှင့်ကာ တွင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော မျဉ်းပေါ်သို့ ခြေလှမ်းလိုက်ပြီး ဖြတ်ကျော်ရန် ရည်ရွယ်သည်။

ကမ္ဘာမြေပြင် နယ်ပယ် နှောင်းပိုင်း အဆင့်တွင် ရှိသော ကြားနာသူ အဘိုးအိုသည် စုမင်အပေါ် အကြည့်ကို စူးစိုက်ထားသည်။ လူသတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်က သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် တောက်ပနေသည်။ စုမင်သည် ကမ္ဘာမြေပြင် နယ်ပယ် အလယ်အလတ် အဆင့်တွင်သာ ရှိကြောင်း သူ သိနိုင်ပြီး ထိုလေးကြောင့်သာ စုမင် ဤမျှ အားကောင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်ဟု သူ ဆုံးဖြတ်ချက်ချထားပြီး ဖြစ်သည်။

သူသည် ဤသူစိမ်းနှင့် နီးကပ် သွားပါက သူ့အင်အားဖြင့် ကြားနာသူများကို ဆန့်ကျင်ခြင်း၏ ရလဒ်အား ချက်ချင်း သိအောင် လုပ်နိုင်မည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။

အေးစက်စက် နှာမှုတ်သံ တစ်သံနှင့်အတူ သူ ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်။ သူ ညာဘက်လက်ကို မြှောက်လိုက်သောအခါ လက်ဝါး အရွယ်အစားရှိ ဂျောက်ဂျက် ဗုံတစ်လုံး လက်ဝါးပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။ ဗုံသည် အဖြူရောင် ဖြစ်ပြီး ၎င်းကို အရိုးဖြင့် ပြုလုပ်ထားကြောင်း ထင်ရှားသည်။ တစ်ချက် လှုပ်ယမ်းလိုက်သည်နှင့် ဂျောက်ဂျက် အသံများသည် လေထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ အသံများသည် အရာအားလုံးကို ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်နိုင်စွမ်း ရှိပုံရသည်။ ၎င်းတို့သည် ဧရိယာ တစ်ခွင်လုံး ပျံ့နှံ့သွားပြီး လူတစ်ဦးစီ၏ နားထဲသို့ ရောက်သွားသည်။ ဗုံသံက မကျယ်လောင်သော်လည်း စုမင်ပင်လျှင် ၎င်းကို ကြားနိုင်သည်။

သူ ဗုံသံကို ကြားလိုက်ရသည့် အချိန်တွင် ကြားနာသူ အဘိုးအိုသည် ကြမ်းတမ်းသော ရယ်မောသံ တစ်သံကို ထုတ်လွှင့်လိုက်ပြီး သူသည် ကမ္ဘာမြေပြင် နယ်ပယ် နှောင်းပိုင်း အဆင့်တွင်သာ ရှိသော်လည်း လှုပ်ရှားမှု တစ်ချက်ဖြင့် သူ နေရာပြောင်းရွှေ့လိုက်သည်။

ဤသည်မှာ သူသည် စုမင်ကဲ့သို့ လကပ်ဘေး နယ်ပယ်ရှိ အစွမ်းထက်သော စစ်သည်တော် တစ်ဦး၏ ဝိညာဉ်အား ဘေးတွင် ထားရှိပြီး ထိုသူထံမှ နေရာပြောင်းရွှေ့နိုင်သော စွမ်းအားကို ငှားရမ်းခြင်း မဟုတ်ပါက လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက် ရှိသော အရာ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ကမ္ဘာမြေပြင် နယ်ပယ် နှောင်းပိုင်း အဆင့်တွင် ရှိသူများအတွက် နေရာပြောင်းရွှေ့ရန် မယုံနိုင်လောက်အောင် ခက်ခဲသည်။

၎င်းသည် အထူးသဖြင့် ထူးဆန်းနေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤနဂါးငွေ့တန်းတွင် နေရာပြောင်းရွှေ့ရန် မဖြစ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ စုမင် ယခင်က ၎င်းကို စမ်းသပ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခု အဘိုးအို၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

စုမင်၏ မျက်နှာအမူအရာက ယခင်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူ့အပေါ်တွင် ပြောင်းလဲမှု တစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ ရှာမတွေ့နိုင်ပေ။ မျဉ်းကို ကျော်ဖြတ်လာသော အင်းဆက် ပင်လယ်အား သူ ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူတို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်နှင့်အမျှ သူတို့သည် လက်ရှိ တည်ရှိနေသော နေရာမှ တောင်ကို တွန်းလှဲပစ်ချင်နေသကဲ့သို့ ထင်ရစေသည့် အရှိန်အဟုန် တစ်ခုအား ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် စုမင် လေးကို မဆွဲခဲ့ပေ။ သူ ညာဘလက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီးနောက် လက်အား မြေကြီးဆီသို့ မတွန်းခင် အောက်သို့ ခဏ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

၎င်းနှင့်အတူ ကမ္ဘာကြီး တုန်ခါသွားသည်။ မြေကြီးသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာသည်။ ဧရာမ လက်ဝါးကြီး တစ်ဖက် ကောင်းကင်တွင် ပေါ်လာပြီး ကြီးမားသော ဟိန်းဟောက်သံကြီးနှင့်အတူ မြေပြင်ဆီသို့ တိုးဝင်သွားသည်။ လှုပ်ရှားမှုသည် အလွန် လျင်မြန်သဖြင့် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လက်ဝါးသည် မြေပြင်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

မြေပြင် တစ်ပြင်လုံး တုန်ခါသွားသည်။ ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲသံများသည် ကမ္ဘာတစ်ခွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်ခါသွားစေသည်။ အင်းဆက် ပင်လယ်ထဲရှိ အနက်ရောင် ပိုးတောင်မာများသည် စိတ်ပျက်အားငယ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး သူတို့ ကျူးကျော်မှုသည် ချက်ချင်း ပြိုကွဲသွားကာ ရူးသွပ်စွာဖြင့် အရပ်မျက်နှာ အားလုံးသို့ ထွက်ပြေးလာကြသည်။

စုမင် နောက်တွင် ပုံပျက်နေသော ရေလှိုင်းများ ပေါ်လာသည်မှာလည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဖြစ်သည်။ ယခင်က ပျောက်ကွယ်သွားသော အဘိုးအိုသည် ထိုရေလှိုင်းများထဲမှ ခြေတစ်လှမ်း ထွက်လာပြီး သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ကြမ်းတမ်းသော အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ စုမင်၏ ကျောကို ရိုက်ရန် ရည်ရွယ်ကာ သူ၏ ညာလက်အား မြှောက်လိုက်သည်။ သူ့လက်ချောင်းများသည် အနက်ရောင် သက်သက် ဖြစ်နေပြီး လက်ကို အနက်ရောင် မီးခိုးငွေ့များ ဝန်းရံထားကာ အနက်ရောင် ပိုးတောင်မာများ၏ ဝိညာဉ်များ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ စုမင်ကို ထိတော့မည့် ဆဲဆဲတွင် ကောင်းကင်တွင် လက်ဝါးတစ်ဖက် ပေါ်လာပြီး အင်းဆက် ပင်လယ် ပြိုကျသွားသည်အား သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤမြင်ကွင်းက သူ့မျက်လုံးများကို ကျဉ်းသွားစေပြီး မျက်နှာအမူအရာအား ဆိုးရွားစွာ ပြောင်းလဲသွားစေသည်။ ၎င်းက တုန်လှုပ်မှုနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုကို ဖော်ပြနေသည်။

"သခင်... ကံကြမ္မာနဲ့ သေခြင်းရှင်ခြင်း အရှင်သခင်... ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

အဘိုးအိုသည် လေကို ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်သည်။ သူ တုန်လှုပ်နေစဉ် စုမင်ကို ဒဏ်ရာရစေရန် တွေးတောခြင်းသည် သူ အနည်းဆုံး ဂရုစိုက်ရမည့် အရာ ဖြစ်လာသည်။ ထိုအစား သူသည် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်လာသည်နှင့် နှလုံးသားထဲတွင် စုမင်ကို အန္တရာယ်ပြုလိုသော ရည်ရွယ်ချက်များပင် မပေါ်လာနိုင်တော့သကဲ့သို့ သူ နောက်ဆုတ်လာခဲ့သည်။ သူ့တွင် ရှိသော တစ်ခုတည်းသော အတွေးမှာ ဤနေရာမှ တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန် ထွက်သွားရန်သာ ဖြစ်သည်။