အခန်း (၃၉၃-၃၉၄)

အခန်း (၃၉၃) မိစ္ဆာနှင့် မိစ္ဆာ အားပြိုင်ခြင်း

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဝမ်းဗိုက်အား ထိုးဖောက်ခြင်း ခံလိုက်ရသဖြင့် သူသည် မျက်မှောင်ကို အပြင်းအထန် ကြုတ်လိုက်မိကာ နောက်သို့ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာပြီး ကောင်းကင်ယံ၌ ရပ်တန့်နေလိုက်တော့သည်။

ထိုမိစ္ဆာသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ကြည့်ကာ အေးစက်သော အပြုံးဖြင့် "ဟားဟား... လူသား၊ မင်း အားကောင်းတာကိုတော့ ငါ အသိအမှတ်ပြုပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်း သေရမှာပဲ။ ငါ အဲဒီအရာကို ရတာနဲ့ မင်း အဖော်ရအောင် လူသားတွေ အများကြီးကို သတ်ပစ်ဦးမှာ" ဟု ဆိုလေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ ထိတ်လန့်သွားရ၏။ ဤမိစ္ဆာသည် တိရစ္ဆာန်ထက်ပင် ပို၍ ယုတ်မာပေသည်။ မိစ္ဆာ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်လာသော သတ်ဖြတ်ခြင်းဟူသော စကားမှာ ပုရွက်ဆိတ် အနည်းငယ်ကို နင်းခြေခြင်းကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး မည်သည့် အပြစ်ရှိစိတ်မျှ ကင်းမဲ့နေလေသည်။

"မင်း အလိုရှိနေတာ ဒါ မဟုတ်လား" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ ရှောင်ထျန်းတုတ်ရှည်ကြီးကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ထိုမိစ္ဆာ သူ့နောက်သို့ တကောက်ကောက် လိုက်နေရသည့် အရာဖြစ်သော သုံးခွလှံကို ထုတ်ယူလိုက်တော့သည်။

မိစ္ဆာ၏ မျက်စိသူငယ်အိမ်တို့မှာ ရုတ်ချည်း ကျုံ့သွားကာ "ဒါက မူလက ငါတို့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ရဲ့ ပစ္စည်းပဲ၊ သူခိုးလေးရဲ့။ ဒီနေ့ မင်းကို ဒီသုံးခွလှံနဲ့ပဲ အသေ သတ်ပစ်မယ်" ဟု ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။

သို့သော် ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာမူ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ နီမြန်းသော အလင်းတန်းများ ဖျတ်ခနဲ ပေါ်လာကာ အပြုံးတို့မှာလည်း ရူးသွပ်မှုဘက်သို့ ကူးပြောင်းသွားလေသည်။

"ဒီသုံးခွလှံကို သုံးပြီး မင်းတို့ မိစ္ဆာတွေကို သတ်ပစ်ရရင် စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းလိမ့်မယ်လို့ ငါ ရုတ်တရက် စဉ်းစားမိသွားတယ်" ချင်ယွမ်ဖုန်းက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

ထိုမိစ္ဆာ၏ နောက်ကွယ်ရှိ စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားသော အရှိန်အဝါတို့သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ နောက်ကျောမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပိုမို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မိစ္ဆာပုံရိပ်အဖြစ် စုစည်းသွားတော့သည်။

"မင်းကများ သုံးခွလှံကို သုံးရဲတယ်ပေါ့။ မင်း တကယ်ပဲ အဆိုးအကောင်းကို မသိတတ်တာပဲ" မိစ္ဆာသည် သူတို့၏ မိစ္ဆာမျိုးနွယ် ရတနာကို လူသားတစ်ဦးက အသုံးပြုနေသည်ကို မြင်သောအခါ ရင်ထဲ၌ အတိုင်းအဆမဲ့သော နာကျည်းမှုတို့ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သွားကြိတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

ထို့နောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လက်ထဲမှ သုံးခွလှံကို ဖြည်းညင်းစွာ မြှောက်လိုက်ပြီး လှံဦးကို မိစ္ဆာထံသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်၏။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ မင်းကို သတ်ပြီးရင် မင်း အဖော်ရအောင် မိစ္ဆာတွေ အများကြီးကို ထပ်သတ်ပေးဦးမှာမို့လို့" ချင်ယွမ်ဖုန်းက လှောင်ရယ်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာပေးမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ယုတ်မာရက်စက်သော ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွားပေတော့သည်။

"သေပေတော့ လူသား"

မိစ္ဆာသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ ရုတ်ချည်း ပြေးဝင်သွားရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်၌ ကြီးမားသော စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများ ဝေ့ဝဲနေပြီး စစ်နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့် ဆင်တူနေပေသည်။

သူ၏ လက်ထဲရှိ ထက်မြက်သော ဓားသွားမှာ အေးစက်သော အလင်းတန်းများ တောက်ပနေပြီး အဝေးတွင် ရှိနေသော ရှောင်ဟန်ချိုးပင်လျှင် ရိုးတွင်းခြင်ဆီတိုင်အောင် အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာမူ ထိုမိစ္ဆာကို အေးစက်စွာ ကြည့်နေ၏။ သုံးခွလှံသည် သူ့အား အတိုင်းအဆမဲ့သော စွမ်းအားများကို ပေးအပ်ထားသဖြင့် ယခုအချိန်တွင် သူသည် လောကသို့ ဆင်းသက်လာသော စစ်နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေတော့သည်။

"မီးလျှံကောင်းကင်ခုတ်ချက်"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သုံးခွလှံပေါ်ရှိ စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါတို့သည် ဧရာမ လှိုင်းလုံးကြီးကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားတော့သည်။

သူ၏ ခြေဖဝါးအောက်ရှိ ပင်လယ်ပြင်တွင် စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါ၏ ဖိအားကြောင့် တွင်းကြီးတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်ပေါက်လာပြီး အချိန်အတော်ကြာအောင်ပင် ငြိမ်သက်သွားခြင်း မရှိပေ။

စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါချင်း အပြင်းအထန် ထိပ်တိုက်တွေ့ကြရာ မူလက ဟန်ချက်ညီသော စွမ်းအားတို့မှာ ယခုအခါ သေစေနိုင်သော ဓားသွားများ ဖြစ်လာတော့သည်။

"ဘုန်း... ဘုန်း"

ပေါက်ကွဲသံများ စဉ်ဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သုံးခွလှံကို ကိုင်စွဲလျက် စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများအတွင်းသို့ ပြေးဝင်သွားလေသည်။

ရှောင်ဟန်ချိုးသည် ထိုအတိုင်းအဆမဲ့သော စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါကို ကြည့်ကာ တအံ့တဩ ဖြစ်နေပြီး ခေတ္တမျှ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဖြစ်နေရ၏။

ဤချင်ယွမ်ဖုန်းသည်... ဖျက်ဆီးရေးဘုရင် တစ်ယောက်လား။

သို့သော် ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ တကယ့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးနှင့် တူသော်လည်း ဤကြီးမားသော စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါကိုမူ လိမ်ညာ၍ မရနိုင်ပေ။

ရှောင်ဟန်ချိုး၏ နှလုံးသားမှာ ရုတ်ချည်း တုန်လှုပ်သွားရ၏။ သူမသည် ဖျက်ဆီးရေးဘုရင်များကိုသာ မုန်းတီးသူ ဖြစ်ပေသည်။

ခေတ္တအကြာတွင် စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများအတွင်းရှိ တိုက်ပွဲမှာ အဖြေထွက်သွားလေပြီ။

မိစ္ဆာသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူ့အား တိုက်ခိုက်နေသော အရှိန်အဝါများကို လျစ်လျူရှုပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ ခုန်အုပ်လိုက်တော့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မိစ္ဆာသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ခြေတစ်လှမ်းအကွာ၌သာ ရှိတော့သည်။ သူ၏ လက်ထဲမှ ထက်မြက်သော ဓားသွားမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်တော့မည့်ဆဲဆဲပင်။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

၎င်းမှာ မြန်ဆန်သော အရှိန်ကြောင့် မဟုတ်ဘဲ မည်သည့် သဲလွန်စမျှ မကျန်အောင် အမှန်တကယ် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းမျိုး ဖြစ်ပေသည်။

သို့ရာတွင် နောက်တစ်ခဏ၌ မိစ္ဆာသည် သူ၏ ရင်ဘတ်တွင် အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရ၏။ သူသည် ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သုံးခွလှံပေါ်ရှိ အေးစက်သော အလင်းတန်းကို မြင်လိုက်ရတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ ပျောက်ကွယ်သွားသည့် ခဏချင်းတွင် မိစ္ဆာ၏ နောက်ကျောဘက်၌ ပေါ်လာခဲ့ပြီး လက်ထဲမှ သုံးခွလှံမှာ မိစ္ဆာ၏ ရင်ဘတ်ကို တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ဒါက... ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ စွမ်းအားပဲ..."

ဤနေရာတွင်မှ မိစ္ဆာသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း အဘယ်ကြောင့် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို နောက်ဆုံး၌ နားလည်သွားတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက လှောင်ပြောင်လိုက်၏။ သူသည် ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ စွမ်းအားနှင့် ပတ်သက်၍ အနည်းငယ်မျှသာ နားလည်သော်လည်း ခြေတစ်လှမ်းစာ ခရီးကိုမူ ရွှေ့ပြောင်းနိုင်သဖြင့် တိုက်ပွဲများတွင် မထင်မှတ်ထားသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤခြေတစ်လှမ်းကပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား မိစ္ဆာ၏ အားနည်းချက်ကို ရှာဖွေနိုင်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရုတ်တရက် အားစိုက်လိုက်ကာ သုံးခွလှံကို တိုက်ရိုက် မြှောက်လိုက်ရာ မိစ္ဆာမှာ ထိုလှံပေါ်တွင် အထိုးခံထားရသည့်အတိုင်း ပါလာတော့သည်။

စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများမှာ တဖြည်းဖြည်း လွင့်ပါးသွားပြီး ရှောင်ဟန်ချိုးမှာ ထိုသို့သော ထိတ်လန့်ဖွယ် မြင်ကွင်းကို တွေ့မြင်လိုက်ရပေသည်။

"အီး... လူသား..." မိစ္ဆာ၏ ပါးစပ်မှ ပျစ်ခဲသော သွေးများ စီးကျလာပြီး သူ၏ အသိစိတ်များမှာ စတင် ဝေဝါးလာတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သုံးခွလှံကို အပြင်းအထန် လွှဲယမ်းလိုက်ရာ ထက်မြက်သော လှံဦးမှာ မိစ္ဆာကို နှစ်ပိုင်းကွဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားစေပြီးနောက် ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သဖြင့် ရေလှိုင်းကြီးများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သုံးခွလှံကို အလျင်အမြန် သိမ်းဆည်းလိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲမှ နီမြန်းသော အရောင်တို့မှာ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားတော့သည်။

သူသည် ပင်လယ်ထဲတွင် မျောနေသော၊ အသက်မရှိတော့သည်မှာ သေချာလှသည့် မိစ္ဆာကို ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိစ္ဆာ၏ ဘေးတွင် ဆင်းသက်လိုက်ပြီး လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ သူ၏ လက်ဖဝါးမှ စုပ်ယူနိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်း ပညာရပ်ကို အသုံးပြု၍ မိစ္ဆာ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို စစ်ဆေးလိုက်တော့သည်။

ဤနေရာသို့ ရောက်မှသာ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အဖြစ်အပျက် အလုံးစုံကို နားလည်သွားတော့သည်။

မိစ္ဆာများကို ပိတ်လှောင်ထားသော်လည်း ဤမျှ ကြာရှည်သော အချိန်ကာလအတွင်း မိစ္ဆာအချို့မှာ ထွက်ပြေး လွတ်မြောက်ခဲ့ကြပြီး ဖြစ်ပေသည်။

သူတို့သည် ထွက်ပြေးပြီးချင်း ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် တွေ့ဆုံရလောက်အောင် ကံမပါကြသဖြင့် အမြန်ပင် ပုန်းကွယ်နေခဲ့ကြသည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ထိုမိစ္ဆာများသည်လည်း အခြားသော မိစ္ဆာများကို ကယ်တင်ရန် အခြားသော ပိတ်လှောင်ရာ နေရာများကို နေရာအနှံ့ ရှာဖွေခဲ့ကြပြီး အများအပြားမှာလည်း အောင်မြင်ခဲ့ကြသည်။

ထို့ပြင် ဤမိစ္ဆာသည် မိစ္ဆာမျိုးနွယ် ရတနာအချို့ကို အာရုံခံနိုင်သော စွမ်းအား အလွန်ပင် ကောင်းမွန်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုပိတ်လှောင်ရာ နေရာကို တွေ့ရှိပြီး ဖျက်ဆီးလိုက်သောအခါ သုံးခွလှံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါကို ဤမိစ္ဆာက အာရုံခံမိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းနောက်သို့ ဤနေရာအထိ တကောက်ကောက် လိုက်နိုင်ခြင်းမှာလည်း ဤမိစ္ဆာ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းကြောင့်သာ ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် ထိုမိစ္ဆာများ၏ ပုန်းခိုရာနေရာနှင့် အရေအတွက်ကို ထပ်မံ သိရှိလိုသော်လည်း ဤမိစ္ဆာမှာ သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် မည်သည့် သတင်းအချက်အလက်မျှ ထပ်မံ မရရှိနိုင်တော့ပေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ အရေးကြီးဆုံး အစိတ်အပိုင်းများကို မတွေ့လိုက်ရသဖြင့် အနည်းငယ် နှမြောမိသွားသည်။

ထို့ပြင် စွမ်းအင်စုပ်ယူခြင်း မဟာပညာရပ်ဖြင့် ဤမိစ္ဆာ၏ ကျင့်စဉ်ကို စုပ်ယူခဲ့သော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ကျင့်စဉ်အတွက် အနည်းငယ်မျှသာ တိုးတက်မှု ရှိသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် စိတ်ပျက်မိသွား၏။

ဤမိစ္ဆာကို သုံး၍ အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်ရန် သူ မျှော်လင့်ခဲ့သော်လည်း ထိုစိတ်ကူးမှာ ယခုအခါ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် ပင်လယ်ရေသည် မိစ္ဆာ ဝတ်ဆင်ထားသော ဝတ်ရုံခေါင်းစွပ်ကို တိုက်စားသွားသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိစ္ဆာ၏ ဦးခေါင်းထိပ်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည်။

ဤမိစ္ဆာများ၏ ဦးခေါင်းတွင် ထူးခြားသော ဦးချိုရှည်များ မရှိခြင်းမှာ မဟုတ်ဘဲ သူတို့၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ဖုံးကွယ်ရန်အတွက် ဦးချိုများကို ဖြတ်တောက်ထားခြင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားရ၏။

ဦးခေါင်းထိပ်တွင်မူ ဦးချိုများ ဖြတ်တောက်ပြီးနောက် ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် အမှတ်အသားဖြစ်သော စက်ဝိုင်းပုံ အဖုအထွက် နှစ်ခုကိုသာ ချင်ယွမ်ဖုန်း ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ရတော့သည်။

"အင်း..." ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး မီးလျှံတစ်ခုဖြင့် မိစ္ဆာ၏ အလောင်းကို အလုံးစုံ ပြာချလိုက်တော့သည်။

မိစ္ဆာ ယူဆောင်လာသော ဝိညာဉ်လှေငယ်မှာလည်း သူတို့၏ တိုက်ပွဲအတွင်း ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းအပြင် ဤမိစ္ဆာသည် မည်သည့်အရာမျှ ချန်ထားခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး ရှောင်ဟန်ချိုးရှိရာသို့ ပျံသန်းသွားပေတော့သည်။

အခန်း (၃၉၄)- တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာ

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဝိညာဉ်လှေငယ်ပေါ်သို့ သက်ဆင်းလိုက်ချိန်တွင် အတိုင်းထက်အလွန် မောပန်းနွမ်းနယ်နေမှုကိုသာ ခံစားနေရလေသည်။

သုံးခွလှံကို အသုံးပြုလိုက်ခြင်းမှာ သူ၏ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များကိုသာမက ဝိညာဉ်စွမ်းအားကိုပါ များစွာကုန်ခမ်းစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် မိမိ၏ စိတ်နှလုံးကို ခိုင်မာစွာ ထိန်းချုပ်ကာ သုံးခွလှံ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို တွန်းလှန်နေရ၏။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက ယင်း၏ အသိဉာဏ်မဲ့သော အမှောင်ထုအတွင်းသို့ ကျရောက်သွားပြီး သတ္တဝါဆိုးကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။

ရှောင်ဟန်ချိုးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း ပျံသန်းပြန်လာသည်ကို ကြည့်ကာ တစ်စုံတစ်ခု ပြောလိုဟန်ရှိသော်လည်း နှုတ်ခမ်းအစုံမှာ ဟရုံသာရှိပြီး မည်သည့်စကားသံမျှ ထွက်ပေါ်မလာခဲ့ပေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နေရာတွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်အတွင်းမှ အဖြူရောင် ပတ်တီးစများကို ထုတ်ယူကာ ဝမ်းဗိုက်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာကို ဖြည်းညှင်းစွာ စည်းနှောင်လိုက်လေသည်။

သူသည် ဝရဇိန်ခန္ဓာပညာရပ်ကို ကျင့်ကြံထားသူဖြစ်သဖြင့် ဒဏ်ရာမှာ ကြည့်ရဆိုးနေသော်လည်း တစ်ရက်အတွင်း အရှင်းပျောက်ကင်းနိုင်သည်ဖြစ်ရာ သူ၏အတွက်မူ စိုးရိမ်စရာမရှိပေ။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ရှောင်ဟန်ချိုး၏ အမူအရာမှာ ပုံမှန်မဟုတ်သည်ကို သတိပြုမိသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးမြန်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှောင်ဟန်ချိုးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို စိုက်ကြည့်နေမိ၏။ မည်သို့ပင် ကြည့်စေကာမူ သူသည် မျက်တောင်မခတ်ဘဲ လူသတ်ဝံ့သည့် ဖျက်ဆီးရေးဘုရင်တစ်ဦးနှင့် မည်သို့မျှ မတူပေ။

ထို့ကြောင့် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် သံသယများ ပိုမိုကြီးထွားလာရပြန်သည်။

"နင်က တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ" ဟု သူမက အေးစက်စက် လေသံဖြင့် မေးလိုက်၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ ရှောင်ဟန်ချိုး၏ လေသံမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲနေသည်ကို ခံစားမိသဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

"ငါပြောပြီးသားပဲလေ။ ငါက ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက တပည့် ချင်ယွမ်ဖုန်းပါ။ ဆေးဖော်စပ်သူများ မဟာမိတ်အဖွဲ့ ဌာနချုပ်မှာ ကျင်းပမယ့် ဆေးဖော်စပ်သူများ မဟာပြိုင်ပွဲကို သွားမလို့ပါ" ဟု သူက ဆိုလိုက်သည်။

"လိမ်နေတာပဲ" ရှောင်ဟန်ချိုးက ခပ်စိမ်းစိမ်းပင် ပြန်ပြောလိုက်၏။ "ငါသိသလောက်ဆိုရင် အဲဒီပြိုင်ပွဲကို သွားကြတဲ့သူတွေက ဆေးဖော်စပ်သူများအသင်း ခွဲတွေကနေ စုပေါင်းသွားကြတာလေ။ နင်က ဘာလို့ တစ်ယောက်တည်း သွားနေရတာလဲ။ ပြီးတော့ ဆေးဖော်စပ်သူများအသင်း ဌာနချုပ်ဆိုတာ ဖျက်ဆီးရေးဘုရင်လို လူမျိုးကို ပြိုင်ပွဲဝင်ဖို့ ဘယ်တော့မှ ဖိတ်မှာမဟုတ်ဘူး"

ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ မျက်လုံးများ ပြူးကျသွားပြီး ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွားပြီးမှ ဟားတိုက်ရယ်မောလေတော့သည်။

"ဘာရယ်တာလဲ" ရှောင်ဟန်ချိုးက သတိကြီးစွာဖြင့် မေးလိုက်၏။ "နင့်ကို မနိုင်ဘူးဆိုပေမဲ့ ဖျက်ဆီးရေးဘုရင်တစ်ယောက်နဲ့တော့ ပူးပေါင်းမှာ မဟုတ်ဘူးနော်"

"သက်ပြင်းချရမှာပဲ... ငါ ဖျက်ဆီးရေးဘုရင် မဟုတ်ပါဘူး" ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းကို အားမလိုအားမရ ခါယမ်းရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူးတဲ့လား။ စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါတွေ နင့်ဆီက ထွက်နေတာကို ကျွန်မ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ပဲ။ ဒါတောင် မဟုတ်ဘူးလို့ ငြင်းနေသေးတာလား" ဟု ရှောင်ဟန်ချိုးက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်၏

။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ အဝတ်များစွာဖြင့် ပတ်ထားသော သုံးခွလှံကို ထုတ်ပြလိုက်လေသည်။

"မင်း မြင်လိုက်ရတဲ့ မိစ္ဆာအရှိန်အဝါတွေက ဒီပစ္စည်းဆီက လာတာပါ" ဟု သူက သုံးခွလှံကို ညွှန်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါ... ဒါက ဘာကြီးလဲ"

သုံးခွလှံကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ထိုအရာမှ ထွက်ပေါ်နေသော စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများကို ရှောင်ဟန်ချိုး ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူမ၏ စိတ်နှလုံးမှာ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားရသည်။

လောကကြီးတွင် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လက်နက်မျိုး ရှိနေသည်လား။ ဤသို့သော လက်နက်ဆိုးကြီး ဖြစ်လာစေရန် လူပေါင်းမည်မျှကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ရပါသနည်း။

"ဟို ဝတ်ရုံနက်နဲ့လူက လူသားမဟုတ်ဘူး။ တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာပဲ။ ဒီသုံးခွလှံက အဲဒီ မိစ္ဆာတွေရဲ့ ရတနာပဲ။ ဒါက ငါလက်ထဲကို တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ရောက်လာတာ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးအေးလူလူပင် ရှင်းပြလိုက်၏။

"တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာ ဟုတ်လား" ရှောင်ဟန်ချိုးမှာ ပို၍ပင် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားရသည်။ ထိုဝေါဟာရကို သူမ တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ပေ။

"ဘယ်လို ပြောရမလဲ။ တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ ကမ္ဘာက လူတွေ မဟုတ်ကြဘူး။ သူတို့က လူသားတွေနဲ့ တူပေမဲ့ ဦးချို အရှည်ကြီးတွေ ပါကြတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာတုန်းက သူတို့က တခြားနယ်ပယ်ကနေ ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးကို သိမ်းပိုက်ဖို့ ရောက်လာကြတာ။ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ သူတို့ကို ပြန်မောင်းထုတ်နိုင်ခဲ့တယ်။ တချို့ကိုတော့ ဒီ ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးပေါ်မှာပဲ အစီအရင်တွေနဲ့ ပိတ်လှောင်ထားခဲ့ကြတာပေါ့" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက အတတ်နိုင်ဆုံး အရိုးရှင်းဆုံး နားလည်အောင် ပြောပြလိုက်လေသည်။

ရှောင်ဟန်ချိုးက ချင်ယွမ်ဖုန်းကို သံသယစိတ်ဖြင့် ကြည့်နေဆဲပင်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ သူမ စိတ်အေးသွားစေရန် အကြောင်းပြချက်တစ်ခု လုပ်ကြံပြောဆိုနေသည်ဟုပင် သူမ ထင်မှတ်နေမိသည်။

"ယုံတာ မယုံတာကတော့ မင်းသဘောပါပဲ" ချင်ယွမ်ဖုန်းက သုံးခွလှံကို ပြန်သိမ်းလိုက်၏။ "ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အခုဆိုရင် မင်းလည်း ဒဏ်ရာတွေ သက်သာနေပြီဆိုတော့ ကြိုက်တဲ့အချိန်မှာ ထွက်သွားလို့ ရပါပြီ"

ရှောင်ဟန်ချိုးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ကြည့်ကာ စိတ်ထဲတွင် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေမိသည်။ တစ်ဖက်တွင်မူ ချင်ယွမ်ဖုန်းက သူမ၏ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့သူဖြစ်သဖြင့် မယုံမကြည် မဖြစ်သင့်ပေ။

သို့သော် အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း သူမနှင့် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ ဖျက်ဆီးရေးဘုရင်များကြားတွင် ပြေလည်နိုင်ခြင်းမရှိသည့် နာကြည်းချက်များက ရှိနေပြန်သည်။

နောက်ဆုံးတွင်မူ ရှောင်ဟန်ချိုးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ယုံကြည်ရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး လှေအမြီးပိုင်းတွင် ဖြည်းညှင်းစွာ ထိုင်ချလိုက်လေသည်။

"ငါရဲ့ မိသားစုက မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ ဖျက်ဆီးရေးဘုရင်တွေ လက်ထဲမှာ သေခဲ့ရတာ။ အဲဒီအချိန်ကစပြီး အဲဒီလို ဖျက်ဆီးရေးဘုရင်တွေကို အမြစ်ပြတ်အောင် သတ်မယ်လို့ကျိန်ဆိုခဲ့တယ်" ဟု သူမက သွားကြိတ်ကာ ပြောလိုက်၏။

အစပိုင်းတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှောင်ဟန်ချိုး၏ သံသယများကြောင့် စိတ်တိုနေခဲ့သော်လည်း ယခု သူမ၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် စိတ်ပျော့သွားရသည်။

"ရပါတယ်။ မင်းမိသားစုက ဘာဖြစ်ခဲ့လို့လဲ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။

ရှောင်ဟန်ချိုးက ကြေကွဲစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး "ငါတို့ ရှောင်မိသားစုက ပင်လယ်ကျွန်းလေး တစ်ကျွန်းပေါ်မှာပဲ နေခဲ့တာ။ ဘယ်သူနဲ့မှ ရန်ငြိုးရန်စ မရှိခဲ့ဖူးဘူး။ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ အုပ်စုတစ်စုက ကျွန်မတို့ မြေနေရာကို လိုချင်လာကြတယ်။ သူတို့က ရုတ်တရက် ကျူးကျော်လာပြီး တွေ့တဲ့လူမှန်သမျှကို သတ်ကြတော့တာပဲ။

ငါတို့ ရှောင်မိသားစုဝင် တစ်ရာ့နှစ်ဆယ့်ရှစ်ယောက်လုံး သူတို့ရဲ့ ဓားအောက်မှာ သေဆုံးခဲ့ရတယ်။ တစ်ယောက်တည်းပဲ အသက်ရှင်ပြီး ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့တာ..."

ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ထိုအမျိုးသမီးအပေါ် စာနာစိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာရသည်။

"ဒါဆို... အခု မင်း ဘာလုပ်ဖို့ စိတ်ကူးထားလဲ"

"ကလဲ့စားချေရမှာပေါ့" ဟု ရှောင်ဟန်ချိုးက သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ဆိုလိုက်၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ရန်သူတွေက ဘယ်လောက် အင်အားကြီးလဲဆိုတာ မင်းသိလား"

"သိတာပေါ့။ သူတို့က ပင်လယ်ပြင်မှာ နာမည်ကြီးနေတဲ့ ဓားပြတွေပဲ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပင်လယ်ပြင်ရဲ့ ထိုက်ပေါင် တစ်ဆယ့်သုံးယောက်လို့ ခေါ်ကြတယ်။

သူတို့အားလုံးက မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေချည်းပဲ။ သူတို့ ခေါင်းဆောင်က ဘိုးဘေးနယ်ပယ် တတိယအဆင့်အထိ အစွမ်းရှိတယ်" ဟု ရှောင်ဟန်ချိုးက အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပုခုံးတွန့်လိုက်ပြီး "ဒါဆိုရင်တော့ မင်း အခု ပြန်သွားမယ်ဆိုတာ သေတွင်းထဲ ဆင်းတာနဲ့ အတူတူပဲ"

"ဒါပေမဲ့ငါ မခံစားနိုင်ဘူး။ ငါ့ မိသားစုရဲ့ အလောင်းတွေပေါ်မှာ အဲဒီ လူယုတ်မာတွေ ညတိုင်း ပျော်ပါးနေတာကို ဒီအတိုင်း ထိုင်ကြည့်မနေနိုင်ဘူး" ရှောင်ဟန်ချိုးသည် သူမ၏ လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ထားရာ လက်သည်းများ စိုက်ဝင်ပြီး သွေးများပင် ထွက်လာခဲ့လေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက သက်ပြင်းချလိုက်ကာ "မင်းရဲ့ အစွမ်းတွေ ပိုကြီးမားလာတဲ့အထိ စောင့်တာက ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်။ မင်း သေတွင်းထဲ သွားတိုးတာကိုတော့ ငါ ဒီအတိုင်း ကြည့်မနေနိုင်ဘူး"

ရှောင်ဟန်ချိုးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို စိုက်ကြည့်နေသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းကမူ ဘာမှထပ်မပြောတော့ပေ။

ထို့နောက်တွင်မူ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဝိညာဉ်လှေငယ်ကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မနားတမ်း မောင်းနှင်ခဲ့လေသည်။ သူ၏ အနားယူချိန်မှာ များစွာ လျော့နည်းသွားသော်လည်း ဆေးဖော်စပ်သူများအသင်း ဌာနချုပ်နှင့်တော့ ပိုမိုနီးကပ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်လခွဲခန့် ကြာမြင့်ပြီးနောက်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ပင်လယ်ကျွန်း တစ်ကျွန်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤရှည်လျားသော ခရီးစဉ်အတွင်း သူနှင့် ရှောင်ဟန်ချိုးတို့မှာ စကားအလွန်နည်းခဲ့ကြပြီး ပြောဖြစ်ခဲ့ကြသည်ဟုပင် မဆိုနိုင်ပေ။

ထို့အပြင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အနားယူချိန် အလွန်နည်းပါးခဲ့သဖြင့် ရှည်လျားသော ခရီးစဉ်ကြောင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရှောင်ဟန်ချိုးကို စိတ်လက်ပေါ့ပါးသွားစေရန်နှင့် မိမိကိုယ်တိုင် အနားယူရန်အတွက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုပင်လယ်ကျွန်းပေါ်တွင် တစ်ညတာ အနားယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး နောက်ရက်မှသာ ခရီးဆက်ရန် စီစဉ်လိုက်၏။

ဤတစ်လခွဲအတွင်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ပင်လယ်ပြင်၌ ကီလိုမီတာ ရှစ်သောင်းကျော် ခရီးနှင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သော်လည်း ဆေးဖော်စပ်သူများအသင်း ဌာနချုပ်သို့ ရောက်ရန်မှာ လိုအပ်သည့် ခရီး၏ သုံးပုံတစ်ပုံပင် မပြည့်သေးပေ။

ယခုအခါ မတ်လလယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ဆေးဖော်စပ်သူများ မဟာပြိုင်ပွဲအတွက် တစ်လပင် မလိုတော့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အမြင်တွင်မူ အချိန်မှာ ထိုမျှအထိ အလောတကြီး မဖြစ်တော့ပေ။

"ဟိုရှေ့က ကျွန်းပေါ်မှာ အနားယူကြရအောင်" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဆိုလိုက်သည်။

ရှောင်ဟန်ချိုးက ထိုပင်လယ်ကျွန်းကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်ဝန်းများအတွင်း သိရှိရန် ခက်ခဲသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေသည်။

သူတို့ နှစ်ဦးသည် ပင်လယ်ကျွန်း၏ အစွန်အဖျားသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ဝိညာဉ်လှေငယ်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ကျွန်းပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ လျှောက်လှမ်းဝင်ကြလေသည်။

ပင်လယ်ကျွန်းမှာ အလုံးစုံ ကြည့်မည်ဆိုပါက ဘူးသီးပုံသဏ္ဍာန်ရှိပြီး အလွန်ပင် ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှကာ လူအများအပြားဖြင့် စည်ကားလှပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ကုန်းမြေပေါ်တွင် ကီလိုမီတာ သောင်းချီသော ခရီးမှာ အလွန်ပင် ဝေးကွာလှသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ဤအတိုင်းအဆမဲ့ ကျယ်ပြောလှသော ပင်လယ်ပြင်ကြီးထဲတွင်မူ ကီလိုမီတာ ရှစ်သောင်းဆိုသည်မှာ ပင်လယ်ကျွန်း နှစ်ကျွန်းကြားရှိ အကွာအဝေးမျှသာ ရှိပေသည်။

ရှောင်ဟန်ချိုးမှာ စကားအနည်းငယ်သာ ပြောဆဲပင် ဖြစ်သည်။ လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် ရှောင်ဟန်ချိုးသည် ထွက်သွားရန် အကြိမ်ကြိမ် ကြံစည်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်မူ မည်သည့်အရာမျှ ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။