အခန်း (၃၆၆)

အပိုင်း (၃၆၆) - ချင်းယီနတ်သမီး၏ ကလဲ့စားချေမှု - ၄

ဝင်းအတွင်း၌ လျိုဟုန်နှင့် ဉာဏ်ရည်မပြည့်မီသူ နှစ်ဦးသာ ရှိနေပြီး၊ သူ၏ ဇနီးနှင့် ချွေးမတို့မှာမူ မြေးနှစ်ဦးကို ခေါ်၍ အပြင်သို့ ထွက်သွားကြပြီ ဖြစ်လေသည်။

ကူမော့တို့ အဖွဲ့ ပြန်ရောက်လာသည်ကို တွေ့သောအခါ လျိုဟုန်သည် အလျင်အမြန် ထရပ်ကာ ဆီးကြိုလိုက်ရင်း မေးမြန်းလိုက်သည်...

"ဧည့်သည်တော်တို့... တစ်ခုခုများ ရှာတွေ့ခဲ့ကြလား..."

"လျိုဟုန်..."

ကူမော့က ရုတ်တရက် ခေါ်လိုက်လေသည်။

လျိုဟုန်သည် အလိုအလျောက် မော့ကြည့်လိုက်မိ၏။

"ငါ့ကို ကြည့်စမ်း"

ကူမော့သည် လျိုဟုန်အား လှုပ်ရှား၍ မရအောင် အမှတ်တံဆိပ် တစ်ခုကို အသုံးပြုလိုက်ပြီးနောက်၊ လျိုဟုန်၏ မျက်ဝန်းများကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်လေသည်။ လျိုဟုန်၏ အကြည့်များမှာ တဖြည်းဖြည်း ဝေဝါးလာပြီး၊ ခဏအကြာတွင်မူ လုံးဝ ဗလာ ဖြစ်သွားတော့၏။

ကူမော့သည် သူ၏ လက်ကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ စစ်မှန်သောချီ နှစ်စမှာ ရွှံ့ပုတ်တမ်း ကစားနေသော လူ နှစ်ဦး၏ အကြောများဆီသို့ ပစ်ဝင်သွားပြီး၊ ၎င်းတို့မှာ ချက်ချင်းပင် အိပ်ပျော်သွားကြတော့၏။ ထို့နောက် သူသည် လျိုဟုန်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်ပြီး လေးနက်သော လေသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်...

"လျိုဟုန်... ချင်းယီ နတ်သမီး ဆိုတာ တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ... မင်းတို့ ရွာမှာ ဘယ်လို လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ဖုံးကွယ်ထားသလဲ... ရွာသားတွေက ဘာဖြစ်လို့ လူမိုက်တွေ ဖြစ်ကုန်ကြတာလဲ..."

လျိုဟုန်သည် ထုံထိုင်းနေသော လေသံဖြင့် ပြန်လည် ဖြေကြားလေသည်...

"ဝဋ်လည်တာပါ... ချင်းယီ နတ်သမီး က ကလဲ့စား လာချေတာပါ..."

"ဒါက ကျွန်တော်တို့ ချင်းယီ ရွာ က လူတွေ ခံယူထိုက်တဲ့ ဝဋ်ကြွေးပါပဲ... ချင်းယီ နတ်သမီး ဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ ရွာရဲ့ ကျေးဇူးရှင်ပါ... လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ် လေးဆယ်က၊ သူမက ကျွန်တော်တို့ ရွာသားတွေကို ကူးစက်ရောဂါ ဘေးကနေ ကယ်တင်ပေးခဲ့ပေမဲ့၊ သူမကိုယ်တိုင်လည်း အလုပ်တွေ အရမ်း လုပ်ခဲ့ရလို့ ဖျားနာသွားခဲ့ရတာ... “

“အဲဒီနောက်မှာတော့ သူမက သူမရဲ့ မိသားစုနဲ့အတူ ကျွန်တော်တို့ ရွာမှာပဲ အခြေချ နေထိုင်ခဲ့တာပေါ့... သူမရဲ့ ခင်ပွန်း မျိုးရိုးနာမည်က လု လို့ ခေါ်ပါတယ်၊ အဲဒါကြောင့် သူတို့က ကျွန်တော်တို့ ရွာရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော လု မိသားစု ဖြစ်လာခဲ့တာပေါ့..."

"ဒါပေမဲ့ နှစ်အနည်းငယ် ကြာတဲ့အခါမှာတော့၊ ချင်းယီ နတ်သမီး ဟာ အလုပ်တွေ အရမ်း လုပ်ခဲ့ရတဲ့ ဒဏ်ကြောင့် ကွယ်လွန်သွားခဲ့ရှာတယ်... သူမကို ဂုဏ်ပြုတဲ့ အနေနဲ့ ရွာရဲ့ နာမည်ကို ချင်းယီ ရွာ လို့ ပြောင်းလိုက်ကြပြီး၊ သူမကို ကိုးကွယ်ဖို့ ဘုရားကျောင်း တစ်ခုကိုလည်း တည်ဆောက်ပေးခဲ့ကြတာပေါ့...”

“ လု မိသားစု ဟာ ကျွန်တော်တို့ ချင်းယီ ရွာ ထဲမှာ တဖြည်းဖြည်း ပေါင်းစည်း နေထိုင်လာခဲ့ကြပြီး၊ ချင်းယီ နတ်သမီး ရဲ့ အမွေကို ဆက်ခံခဲ့ကြတယ်..."

လု မိသားစုသည် ရွာသားများကို ဆေးကုသပေးခဲ့လေသည်။

"ချင်းယီ နတ်သမီး လိုပဲ၊ သူတို့ကလည်း သနားကြင်နာတတ်ပြီး စိတ်နှလုံး ကောင်းကြတယ်လေ... ဆေးကုသပေးတဲ့အခါ ဆေးဖိုးလောက်ပဲ ယူတတ်ကြပြီး၊ တစ်ခါတလေဆိုရင် ပိုက်ဆံတောင် လုံးဝ မယူကြပါဘူး... သူတို့က တကယ့်ကို စိတ်ကောင်းရှိသူတွေပါ၊ ရွာသားတိုင်းက သူတို့အပေါ်မှာ ကျေးဇူးကြွေးတွေ ရှိနေခဲ့ကြတာပေါ့..."

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်က အစာခေါင်းပါးမှု ဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ အချိန်မှာတော့၊ အိမ်တိုင်းမှာ ချက်ပြုတ်ဖို့ ဆန်စပါး မရှိတော့ဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်က ရွာသားတွေ ငတ်သေနေကြရတာလေ... ချင်းယီ ရွာ တစ်ရွာတည်းပဲ ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့တာက၊ လု မိသားစု က ရွာသားတွေကို အမြဲတမ်း စားစရာတွေ ထောက်ပံ့ပေးနေခဲ့လို့ပါ...”

“ အစပိုင်းမှာတော့ လူတိုင်းက ကျေးဇူးတင်နေခဲ့ကြပေမဲ့၊ အချိန်တွေ ကြာလာတဲ့အခါမှာတော့၊ လု မိသားစု ဟာ တကယ်တော့ နန်းတွင်းကနေ အဂတိလိုက်စားပြီး ရထားတဲ့ များပြားလှတဲ့ စည်းစိမ်တွေနဲ့ ချင်းယီ ရွာ ကို ထွက်ပြေးလာခဲ့ကြတဲ့ အဂတိလိုက်စားသူတွေ ဖြစ်ရမယ် ဆိုတဲ့ ကောလာဟလတွေ ထွက်လာတော့တာပဲ..."

"ကောလာဟလတွေက ပိုပြီး ပြင်းထန်လာခဲ့ပြီး၊ တစ်ညမှာတော့၊ သန်မာတဲ့ ရွာသား တစ်အုပ်စုကြီးဟာ လု မိသားစု ရဲ့ အိမ်ကို ဝင်စီးခဲ့ကြတာပေါ့... ဒါပေမဲ့ သူတို့ဆီမှာ ငွေကြေးနဲ့ စားစရာ အနည်းငယ်ပဲ ရှိတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်... ရွာသားတွေကတော့ အဲဒါကို မယုံကြဘူးပေါ့... သူတို့က လု မိသားစုဝင်တွေကို တုပ်နှောင်ပြီး သမားတော် ကို အတင်းအကျပ် မေးမြန်းခဲ့ကြရာကနေ၊ နောက်ဆုံးမှာတော့ အမှန်တရားကို သိခဲ့ရတာပေါ့..."

"သူတို့ရဲ့ အဘိုးဟာ တကယ်တော့ နန်းတွင်းက အဆင့်မြင့် အရာရှိကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့တာပါ... တစ်ယောက်ယောက်ကို စော်ကားမိခဲ့လို့၊ တစ်မိသားစုလုံး ထွက်ပြေးလာခဲ့ကြရတာလေ... သူတို့ရဲ့ အဘိုးနဲ့ အဖေ နှစ်ယောက်စလုံးဟာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုတွေနဲ့ ကွယ်လွန်သွားခဲ့ကြရတယ်...”

“ သူတို့ရဲ့ အဘွားဖြစ်တဲ့ 'ချင်းယီ နတ်သမီး' တစ်ယောက်တည်းကပဲ မိသားစုကို ဦးဆောင်ပြီး ချင်းယီ ရွာ ကို ရောက်လာခဲ့တာပေါ့... သူတို့ ရွာ ကို လာခဲ့ရတဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့...လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်အတော်ကြာကတည်းက၊ ချင်းယီ နတ်သမီး ဟာ ရွာပြင်က ထျန်းယီတောင် ပေါ်မှာ ကောင်းမွန်တဲ့ မြှုပ်နှံမယ့် နေရာတစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီး အဲဒီမှာ ဂူသင်္ချိုင်း တစ်ခု ဆောက်ထားခဲ့လို့ပါပဲ”

"လု မိသားစု ရဲ့ ရတနာတွေကို အဲဒီဂူသင်္ချိုင်း ထဲမှာ ဝှက်ထားခဲ့တာလေ... နောက်ပိုင်းမှာတော့၊ ရွာက သန်မာတဲ့ အမျိုးသားတွေဟာ ထျန်းယီတောင် ကို သွားခဲ့ကြပြီး၊ လျို တစ်ခုထဲမှာ ရှိနေတဲ့ အဲဒီဂူသင်္ချိုင်းကို ရှာတွေ့ခဲ့ကြတယ်... သူတို့ ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ အတွင်းမှာ ရွှေတွေ ငွေတွေနဲ့ ရတနာတွေ အများကြီး ရှိနေတာကို တွေ့လိုက်ရတာပေါ့"

“အဲဒီ ပိုက်ဆံတွေက တစ်ရွာလုံး ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ သုံးလို့ မကုန်နိုင်လောက်အောင် များပြားလှပါတယ်... နောက်နောင် ပြဿနာ မတက်အောင်လို့၊ သူတို့တွေ ဆွေးနွေးပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ လု မိသားစု တစ်စုလုံးကို သတ်ပစ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြတာပေါ့... သူတို့ ရွာက သီးခြား ဖြစ်နေပြီး ပြင်ပလူတွေလည်း လာတာ ရှားပါတယ်၊ အဲဒီအပြင် အဲဒီအချိန်က အစာခေါင်းပါးမှု ဖြစ်နေတဲ့ အချိန်ဆိုတော့ လူသေတာကို ဘယ်သူမှ ဂရုမစိုက်ကြပါဘူး..."

"ဒါပေမဲ့လည်း၊ အဲဒီနောက်မှာတော့ ကျွန်တော်တို့ ရွာမှာ ထူးဆန်းတဲ့ ကိစ္စတွေ စတင် ဖြစ်ပွားတော့တာပဲ... လူတွေဟာ သွေးတွေ စိုရွှဲနေတဲ့ ချင်းယီ နတ်သမီး ကို စတင် မြင်တွေ့လာခဲ့ကြရပြီး၊ သူမကို မြင်ခဲ့ရတဲ့ သူတိုင်းဟာ တစ်ရက် နှစ်ရက် အတွင်းမှာတင် စိတ်မနှံ့တဲ့သူတွေ ဖြစ်ကုန်ကြတာပဲ... ရက်အနည်းငယ် အတွင်းမှာတင် လူ ၁၀ ယောက်မက ဖြစ်သွားခဲ့ရတာလေ..."

"ကျွန်တော်တို့တွေ အလွန် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ကြတယ်... ရွာထဲက လူတိုင်းက ချင်းယီ နတ်သမီး က ကလဲ့စား လာချေတာလို့ ပြောကြတာပေါ့... ကျွန်တော်တို့တွေ ကြောက်ကြောက်လန့်လန့်နဲ့ အာဏာပိုင်တွေဆီ သတင်းပို့ခဲ့ပေမဲ့၊ ခရိုင် အရာရှိတွေကတော့ ချင်းယီ နတ်သမီး ကို ရှာမတွေ့ခဲ့ကြပါဘူး...”

“ အဲဒီအစား၊ ပါးနပ်တဲ့ အရာရှိ အနည်းငယ်ကတော့ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေတာကို သတိပြုမိသွားကြတယ်လေ... အဲဒါနဲ့ ကျွန်တော်လည်း ဘာမှမတတ်နိုင်တော့တာနဲ့၊ ထျန်းယီတောင် ပေါ်က ရတနာတွေ အကြောင်းကို သူတို့ကို ပြောပြလိုက်ရတာပေါ့..."

"ဒါပေမဲ့လည်း၊ အဲဒီအရာရှိတွေက လောဘကြီးကြပြီး ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောခဲ့ကြပါဘူး... သူတို့တွေဟာ တိတ်တဆိတ် သွားရောက် စုံစမ်းခဲ့ကြပေမဲ့၊ ရတနာတွေကို သယ်ထုတ်ဖို့ ကိရိယာတွေတောင် မယူလာနိုင်ခင်မှာပဲ၊ သူတို့လည်း အရူးတွေ ဖြစ်ကုန်ကြတာပဲလေ..."

"နောက်ပိုင်းမှာလည်း၊ နောက်ထပ် အရာရှိ အုပ်စု နှစ်စု ထပ်ရောက်လာခဲ့ပေမဲ့၊ ဒီလိုပဲ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာပါပဲ... လူတချို့က တစ်ခုခု မှားယွင်းနေတာကို သတိထားမိကြလို့၊ ကျွန်တော်လည်း သူတို့ကို ထျန်းယီတောင် ပေါ်က ချင်းယီ နတ်သမီး ရဲ့ ဂူသင်္ချိုင်း ဆီကို လမ်းပြပေးခဲ့တာပေါ့... သူတို့တွေ အပြင်ပြန်ထွက်လာတဲ့ အခါမှာတော့၊ အားလုံးက အရူးတွေ ဖြစ်ကုန်ကြပြီလေ၊ အဲဒီနောက်မှာတော့ အာဏာပိုင်တွေလည်း ထပ်ပြီး မလာရဲကြတော့ပါဘူး..."

ချီထျန်းရှုက မေးမြန်းလိုက်သည်...

"ဒါဆို မင်း ပြောခဲ့တဲ့ ချင်းယီ နတ်သမီး ကို အလုပ်အကျွေးပြုမယ့် လူ ၁၂၈ ယောက် ဆိုတာကရော ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ..."

လျိုဟုန်က ပြန်လည် ဖြေကြားသည်...

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီတုန်းက ကျွန်တော်တို့ ရွာက လူပေါင်း တစ်ရာကျော်ဟာ အဲဒီ လျို ထဲကို ဆင်းသွားခဲ့ကြလို့ပါ၊ နောက်ပိုင်းမှာ ဉာဏ်ရည်မပြည့်မီသူ ဖြစ်သွားကြတဲ့ သူတွေ အားလုံးကလည်း အဲဒီနေရာက လူတွေချည်းပါပဲ... "

“အဲဒီလူတွေ အားလုံးရဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို ယူပြီးသွားတဲ့ အခါကျရင်တော့၊ ချင်းယီ နတ်သမီး လည်း အမျက်ဒေါသ ပြေသွားလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ ယူဆခဲ့ကြတာပေါ့... အဲဒီ အရာရှိတွေကိုပါ ပေါင်းလိုက်ရင်တော့၊ စုစုပေါင်း လူ ၁၂၈ ယောက် ဖြစ်သွားတာလေ..."

ချီထျန်းရှုက သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်...

"ရွာသားတွေက သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို အယူခံဖို့ လိုလိုလားလား ရှိကြတာလား... သူတို့တွေ ထွက်မပြေးကြဘူးလား..."

လျိုဟုန်က ဆိုသည်...

"သူတို့တွေ ထွက်မပြေးနိုင်ကြပါဘူး... တကယ်လို့ သူတို့ ထွက်မပြေးဘဲ ရွာမှာပဲ နေမယ်ဆိုရင်တော့၊ သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေက တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် အယူခံရပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း အရူး ဖြစ်သွားကြမှာပါ... တကယ်လို့ သူတို့ ထွက်ပြေးမယ် ဆိုရင်တော့၊ သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေက တိုက်ရိုက် အယူခံရပြီး ချက်ချင်း အရူး ဖြစ်သွားကြမှာလေ..."

ချီထျန်းရှုက လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်...

"ဒါဆိုရင်၊ ချင်းယီ နတ်သမီး က တစ်ရွာလုံးကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တာ၊ ပြီးတော့ သူမရဲ့ မျိုးဆက်ဖြစ်တဲ့ လု မိသားစု ကလည်း မင်းတို့အပေါ်မှာ ကျေးဇူးရှိခဲ့ပြီး ရွာကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တာပေါ့... ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာတော့ မင်းတို့တွေက လု မိသားစု တစ်စုလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်ကြတာပေါ့လေ..."

လျိုဟုန်က တတွတ်တွတ် ရေရွတ်လိုက်သည်...

"ဝဋ်လည်တာပါ၊ အားလုံးက ဝဋ်လည်တာပါ၊ အားလုံးက ဝဋ်လည်တာပါပဲ..."

ချီထျန်းရှု၏ မျက်နှာမှာ မှောင်မိုက်သွားပြီး၊ သူက ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်သည်...

"လု မိသားစု ထဲက တစ်ယောက်ယောက်များ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်သေးလား..."

"မရှိတော့ပါဘူး..."

လျိုဟုန်က ပြောသည်

"လု မိသားစု က အင်အား မကြီးပါဘူး... မူလကတော့ ချင်းယီ နတ်သမီး ရယ်၊ သမားတော် လု ရယ်၊ ပြီးတော့ အစေခံ အနည်းငယ်ပဲ ရှိတာလေ... သမားတော် လု မှာ သားတစ်ယောက်နဲ့ မြေးတစ်ယောက်ပဲ ရှိတာပါ၊ နှစ်ယောက်စလုံး အသတ်ခံလိုက်ရပါပြီ... အသက်ရှင် ကျန်ရစ်သူ တစ်ယောက်မှ မရှိပါဘူး..."

ချီထျန်းရှု၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားလေသည်။ ချင်းယီရွာက ရွာသားတို့၏ လုပ်ရပ်အပေါ် သူအလွန်ပင် ဒေါသထွက်နေမိသော်လည်း၊ လုမိသားစုထဲတွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ မရှိတော့ခြင်းနှင့် သမားတော်လုတွင် သမီးမရှိခြင်းတို့ကြောင့် ရှောင်ပိုင်သည် လုမိသားစုဝင်မဟုတ်သည်မှာ သေချာသလောက် ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ချင်းယီနတ်သမီးသည် ရှောင်ပိုင်၏ဆရာ ဖြစ်နိုင်ခြေမှာလည်း အလွန်အမင်း နည်းပါးသွားတော့သည်။

ချင်းယီနတ်သမီး၏ ဂူသင်္ချိုင်း တည်ရှိရာနေရာကို ရှာဖွေပြီးနောက် ကူမော့သည် လျိုဟုန်ကို အိပ်ပျော်သွားစေရန် အမိန့်ပေးလိုက်၏။ သူ နိုးလာသည့်အခါ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို မှတ်မိလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ ထို့နောက် ကူမော့နှင့် သူ၏အဖွဲ့သည် ချင်းယီ ရွာ မှ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြလေသည်။

ထျန်းယီတောင်သည် ချင်းယီ ရွာ နှင့် သိပ်မဝေးလှပေ။ လျိုဟုန် ပြောပြခဲ့သည့် လမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်လာခဲ့ကြရာ တောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ ကျောက်လွှာများကြားတွင် လျို တစ်ခုကို အမှန်တကယ်ပင် ရှာတွေ့ခဲ့ကြ၏။

ချီထျန်းရှုက လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်...

"လျိုဟုန် ရဲ့ အပြောအရဆိုရင် ချင်းယီနတ်သမီး ရဲ့ ဂူသင်္ချိုင်း ထဲကို ဝင်တဲ့သူတိုင်းဟာ သူမရဲ့ ကျိန်စာသင့်တာကို ခံရလိမ့်မယ်၊ အဲဒါက တကယ့်ကို မင်္ဂလာမရှိတဲ့ ကိစ္စပဲ... ဒါကြောင့် ကျွန်တော်နဲ့ ဆရာကြီး ကူ ပဲ အောက်ကို ဆင်းပြီး စုံစမ်းကြည့်ကြရင် ပိုကောင်းမယ်လို့ ထင်တယ်..."

ကူမော့က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်...

"ဂိုဏ်းချုပ် ချီ ပြောတာ မှန်ပါတယ်..."

မည်သူကမျှ ကန့်ကွက်ခြင်း မရှိကြချေ။ ဘယ်လိုပင်ဖြစ်စေ ထိုနေရာရှိ လူအားလုံးထဲတွင် ကူမော့နှင့် ချီထျန်းရှုတို့၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်အတန်းမှာ ငြင်းခုံရန် မလိုလောက်အောင်ပင် အမြင့်မားဆုံး ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

ချက်ချင်းပင် ကူမော့နှင့် ချီထျန်းရှုတို့သည် အကြည့်ချင်း ဆုံလိုက်ကြပြီးနောက် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခုန်ချကာ တိုက်ရိုက် ဆင်းသက်လိုက်ကြတော့၏။

ဂူဝမှာ အတန်ငယ်နက်ပြီး ပေသုံးဆယ်ခန့် လျှောက်သွားသောအခါ ကျယ်ပြန့်သော မြေအောက်ဂူကြီးတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ကူမော့က ချီကိုလှည့်ပတ်၍ ဓားမီးတောက်များကို ပိုမိုတောက်လောင်စေရာ ဂူတစ်ခုလုံး လင်းထိန်သွားသည်။ ထိုနေရာသည် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေပြီး ခြေရာများနှင့် အပိုင်းအစများကြောင့် လူအများရောက်ရှိခဲ့ဖူးကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦး ဂူအတွင်းသို့ ဆက်သွားရာ ဝိုင်းစက်သော ကျောက်စင်မြင့်တစ်ခုပေါ်တွင် ပေနှစ်ဆယ်ခန့် မြင့်သော ဧရာမကြေးညိုရောင် ခေါင်းတလားကြီးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ခေါင်းတလားပေါ်တွင် စာလုံးများဖုံးလွှမ်းနေပြီး လူကြီးလက်မောင်းခန့်ရှိသော သံကြိုးရှစ်ချောင်းမှာ ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့ ရစ်ပတ်ထားသော်လည်း ယခုအခါ ပြတ်တောက်လျက်ရှိကာ သံကြိုးများပေါ်တွင်လည်း ထွင်းထုထားသော အမှတ်အသားများ ထင်ရှားစွာ ကျန်ရှိနေတော့သည်။

ချင်းယီ ရွာ မှ ရွာသားများသည် ဂူအတွင်းရှိ များပြားလှသော ရွှေငွေ ရတနာများကိုသာမကဘဲ၊ ချင်းယီနတ်သမီး၏ ခေါင်းတလားကိုပင် ဖွင့်ဖောက်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်မှာ သိသာလှပေသည်။

ချီထျန်းရှုက လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်...

"လူ့သဘာဝ ဆိုတာ တစ်ခါတလေကျရင် တကယ့်ကို ရွံရှာစရာ ကောင်းတာပဲ..."

သူသည် ဂူအတွင်းရှိ များပြားလှသော ရတနာများကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ဆက်ပြောသည်...

"အဲဒီလူတွေဟာ အပြင်မှာ ရှိနေတဲ့ ရတနာတွေကိုတောင် အကုန် မယူရသေးဘူး၊ ခေါင်းတလားကို ဖွင့်ဖို့ အလောတကြီး လုပ်ခဲ့ကြတာပဲ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ချင်းယီနတ်သမီး ဟာ ရွာ က လူတိုင်းရဲ့ ကျေးဇူးရှင်ပဲလေ... သူမဆီမှာ စည်းစိမ်တွေ ဒီလောက် ရှိနေတာတောင်မှ၊ ဘာဖြစ်လို့ သေလူကို နှောင့်ယှက်ပြီး စော်ကားရတာလဲ..."

ကူမော့သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကြေးညိုရောင် ခေါင်းတလားကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောလိုက်သည်...

"ပတ်ဝန်းကျင်က အပြင်အဆင်တွေ၊ ကြေးညိုရောင် ခေါင်းတလားရဲ့ ပုံစံ၊ ပြီးတော့ အဲဒီ သံကြိုးတွေကို ကြည့်ရတာ... ချင်းယီနတ်သမီး ဟာ သူမ မကွယ်လွန်ခင်မှာ တစ်ခုခုကို ကာကွယ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပုံ ရတယ်..."

ချီထျန်းရှုက မေးမြန်းလိုက်သည်...

"ဘာကိုလဲ..."