အခန်း (၃၇၅)

အပိုင်း (၃၇၅)ပူးပေါင်းကြခြင်း

ရှောင်ပိုင်သည် သိမ်မွေ့စွာ ပြုံးလိုက်ရင်း ဆိုသည်...

"ကျွန်မရဲ့ အတိတ်ဘဝတုန်းက ကျွန်မနာမည်က ယူကျင့်ဟုန် ပါ၊ ကန်တိုင်းပြည် ယွင်ကျိုး ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော အမျိုးသမီး မဟာသိုင်းဆရာကြီး ပေါ့... ဒါပေမဲ့ ကျွန်မက လောကမှာတော့ သိပ်ပြီး နာမည်မကြီးခဲ့ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ဖုန်လိုင်ကျွန်း ရဲ့ သတ်မှတ်ချက်အရဆိုရင်တော့၊ ကျွန်မက အဲဒီခေတ်ရဲ့ နံပါတ် ၁ အမျိုးသမီး သိုင်းသမား ဖြစ်နေတော့ ဖုန်လိုင်ကျွန်း ရဲ့ ဖိတ်ကြားချက်ကို ရခဲ့တာပေါ့..."

"ကျွန်မက ဓားပညာနဲ့ နာမည်ကြီးခဲ့တာ မှန်ပေမဲ့ တကယ်တမ်းကတော့ ချီကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးပါ... ဖုန်လိုင်ကျွန်း မှာ ကျွန်မ အများကြီး အကူအညီ ရခဲ့သလို၊ နောက်ဆုံးမှာ ပိုင်ယွီကျင်း နဲ့တောင် ဆုံတွေ့ခဲ့ရပြီး ကျွန်မရဲ့ ကျင့်စဉ်ကို တက်လှမ်းခြင်း နယ်ပယ် ထက် သာလွန်တဲ့ အဆင့်အထိ မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့တာပေါ့... ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ တက်လှမ်းခြင်း နယ်ပယ် ကို ဖောက်ထွင်းပြီး ကောင်းကင်တံခါးကို ခေါက်တော့မယ့် အချိန်မှာပဲ ကျွန်မရဲ့ အတွင်းမိစ္ဆာနဲ့ တွေ့ခဲ့ရတာပဲ..."

"အဲဒါကို တိုက်ရိုက် မရင်ဆိုင်နိုင်တာကြောင့် ကျွန်မရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို အတင်းအကျပ် ဖြတ်တောက်ပစ်ခဲ့ရပြီး တက်လှမ်းခြင်း နယ်ပယ် ရဲ့ ခြေလှမ်းဝက် အဆင့်မှာပဲ ကျန်ရစ်ခဲ့ရတာပေါ့... အဲဒီလို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်တဲ့ အခါကျမှပဲ ကျွန်မရဲ့ မူလဝိညာဉ် အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှာ ကျွန်မကို ချည်နှောင်ထားတဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ တားမြစ်ချက် တစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့တာပဲ...”

“အဲဒီတားမြစ်ချက်ကြောင့် ကျွန်မ ကောင်းကင်တံခါးကို ခေါက်နိုင်ရင်တောင်မှ ဝင်လို့ရမှာ မဟုတ်ဘဲ အနောက်ကို ပြန်ပြီး ဆွဲခေါ်ခံရမှာလေ... ရှင်နဲ့ ကျွန်မက အသက်ချင်း မကွာလှပါဘူး... ရှင်လည်း အဲဒီတားမြစ်ချက်ကို မြင်ဖူးမှာပေါ့... ဟုတ်တယ်မလား..."

ကျန်းရိုရွှီးက ပြန်မဖြေဘဲ ဆိုသည်...

"ဆက်ပြောဦး..."

ရှောင်ပိုင်က ဆက်လက်ပြောပြသည်...

"ကျွန်မ တက်လှမ်းဖို့ ပျက်ကွက်ခဲ့ပြီးတော့ ကျွန်မရဲ့ ဓားကိုလည်း ကိုယ်တိုင် ပြန်ချိုးဖျက်ခဲ့ရလို့ မူလဝိညာဉ်မှာ ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာ ရခဲ့တာပေါ့... အဲဒီဒဏ်ရာကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ကုသနေတုန်းမှာပဲ၊ ကျွန်မအပေါ်က တားမြစ်ချက်ဟာ တကယ်တော့ ကျွန်မ ကျင့်ကြံခဲ့တဲ့ သိုင်းပညာကနေ လာတာဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားခဲ့တာပဲ..."

"အဲဒီအချိန်မှာပဲ ဖုန်လိုင်ကျွန်း က ကျွန်မတို့ကို နယ်ပယ်တွေ မြှင့်တင်ပေးပြီး သိုင်းပညာတွေကို ပြည့်စုံအောင် ကူညီပေးတာဟာ သူတို့ ပြောသလို အတ္တကင်းတဲ့ ကူညီမှုမျိုး မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ကျွန်မ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားခဲ့တယ်... တကယ်တမ်းမှာတော့ သူတို့က တိတ်တဆိတ်နဲ့ အဖိုးအခ ပြန်တောင်းနေကြတာလေ..."

"ဒါနဲ့ ကျွန်မလည်း စွန့်စားပြီး ကြိုးစားကြည့်ခဲ့တာပေါ့... တခြားသူတွေရဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို ဝါးမြိုပြီး ရုပ်သေး မူလဝိညာဉ် တစ်ခုကို ဖွဲ့နိုင်တဲ့ မိစ္ဆာ သိုင်းပညာ တစ်ခုကို ကျွန်မ ကျင့်ကြံခဲ့တယ်... ဝိညာဉ်တွေ အလုံအလောက် ရှိမယ်ဆိုရင်၊ အဲဒီရုပ်သေးက မူလဝိညာဉ် စစ်စစ် ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု တစ်ဝက်လောက်အထိတောင် ရှိနိုင်တာလေ... အဲဒီနောက်မှာတော့ ကျွန်မရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို အဲဒီရုပ်သေး မူလဝိညာဉ် ဆီကို လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ပြီး..."

"အဲဒီရုပ်သေးကို ကျွန်မရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ကို မန္တန်ဝင်္ကပါ ထဲမှာ ပိတ်လှောင်ထားခဲ့တာပေါ့... ကျွန်မရဲ့ မူလကိုယ်ထည် အတွက်ကတော့လောင်းကစား လုပ်ခဲ့တာပါပဲ... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တယ်၊ ကျွန်မရဲ့ အသိစိတ်တွေကို ပျောက်ကွယ်သွားစေပြီး စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားတွေကို ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးထဲကို ပြန်ရောက်သွားစေခဲ့တာပေါ့... ကျွန်မ လောင်းကြေးထပ်ခဲ့တာကတော့ ဖုန်လိုင်ကျွန်း ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ကျွန်မရဲ့ မူလဝိညာဉ် ဖြစ်လိမ့်မယ် ဆိုတာကိုပဲ..."

ရှောင်ပိုင်ကို ကြည့်နေသော ကျန်းရိုရွှီး၏ အကြည့်များမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး လေးစားအားကျသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာတော့၏။

ရှောင်ပိုင်က ဆက်ပြောသည်...

"အချိန်တွေ ဘယ်လောက်ကြာသွားလဲတော့ ကျွန်မ မသိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မဟာ ဖုန်လိုင်ကျွန်း မှာ တကယ်ပဲ ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့တာပဲ... ဒါပေမဲ့ ကျွန်မမှာ အတိတ်ဘဝ မှတ်ဉာဏ်တွေ မရှိတော့ဘဲ ကလေးငယ်တစ်ဦးအဖြစ်ပဲ မွေးလာခဲ့တာပေါ့... အဲဒီအပြင် ကျွန်မရဲ့ ဝိညာဉ်အသိ တစ်စဟာ ဟိုရုပ်သေး မူလဝိညာဉ် ထဲမှာ ကျန်နေခဲ့တာကြောင့်၊ ဒီဘဝမှာ ကျွန်မက ဖုန်လိုင်ကျွန်း ပေါ်က လူ တစ်ယောက် ဖြစ်နေခဲ့ရတာပေါ့..."

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်မရဲ့ လောင်းကစားက အခုမှ စတာပါ... ကျွန်မရဲ့ ဝိညာဉ်အသိက ဟိုရုပ်သေး မူလဝိညာဉ် ကို တဖြည်းဖြည်းနဲ့ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘူးလေ... ရုပ်သေးကလည်း ခေါင်းတလားထဲမှာ အမြဲတမ်း ပိတ်လှောင်မခံချင်တော့ဘဲ အမြဲတမ်း ရုန်းကန်နေတော့တာပေါ့... ဒါပေမဲ့ ကျွန်မရဲ့ မန္တန်ဝင်္ကပါ က ထိရောက်မှု ရှိနေသေးတော့ သူ အပြင်ကို ထွက်မလာနိုင်ခဲ့ဘူး..."

"တကယ်တော့ဒီဘဝမှာ အဲဒီရုပ်သေး မူလဝိညာဉ် က တစ်ခါ အပြင်ကို ထွက်လာတော့မလို ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်... ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းတာက ကျွန်မမှာ တပည့်ကောင်း တစ်ယောက် ရှိနေခဲ့တာပဲလေ... သူပေးခဲ့တဲ့ ဓားအနှစ်သာရ တစ်စကို ကျွန်မ ခေါင်းတလားပေါ်မှာ တင်ထားခဲ့လို့၊ အဲဒီဓားအနှစ်သာရက ရုပ်သေး မူလဝိညာဉ် ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရစေခဲ့ပြီး ကျွန်မအတွက် နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်လောက် အချိန် ထပ်ရခဲ့တာပေါ့..."

"နောက်ဆုံးမှာတော့ အရာအားလုံးက ကျွန်မ ထင်ထားသလို ဖြစ်မလာခဲ့ပါဘူး... ကျွန်မ ကွယ်လွန်ပြီး နှစ်တွေ ကြာတဲ့အထိ ကျေးဇူးကန်းတဲ့ လုပ်ရပ်မျိုးနဲ့ ကြုံရလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ မထင်ထားခဲ့ဘူးလေ... နောက်ဆုံးတော့ ရုပ်သေး မူလဝိညာဉ် ဟာ ကျွန်မ တွက်ထားတာထက် ဆယ်နှစ်စောပြီး ခေါင်းတလားထဲကနေ ရုန်းထွက်သွားခဲ့တာပဲ... သူ ရုန်းထွက်သွားတဲ့ အခိုက်အတန့်မှာပဲ၊ ကျွန်မရဲ့ အတိတ်ဘဝက စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားတွေထဲမှာ ထည့်ထားခဲ့တဲ့ အမှတ်အသားတွေက တုံ့ပြန်လာကြတော့တာပဲ..အဲ့တာကြောင့်."

"ဒီဘဝမှာ ကျွန်မဟာ လမ်းညွှန်မှုတွေကို ရရှိခဲ့ပြီး ဖုန်လိုင်ကျွန်း ကနေ အတင်းအကျပ် ထွက်ပြေးလာနိုင်ခဲ့တာပေါ့... ဒါပေမဲ့ ရုပ်သေး မူလဝိညာဉ် ဟာ ကျွန်မ တွက်ထားတာထက် ဆယ်နှစ်စောပြီး ပေါ်လာတာကြောင့်၊ ကျင့်ကြံဖို့အတွက် ကျွန်မမှာ ဆယ်နှစ်လောက် အချိန် လျော့နည်းသွားခဲ့ရတယ်... ကျွန်မရဲ့ ကျင့်ကြံမှုတွေက မလုံလောက်ခဲ့သလို၊ ဖုန်လိုင်ကျွန်း ကနေ ထွက်လာပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ လမ်းညွှန်မှုတွေကို ခံစားနိုင်တဲ့ စွမ်းအားတွေလည်း တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ရတာပေါ့..."

"ဒါပေမဲ့ ကံတရားကတော့ ကျွန်မဘက်မှာ ရှိနေခဲ့ပါတယ်... ကျွန်မ ယွင်ကျိုး မှာ နှစ်နှစ်လောက် အချိန်ဖြုန်းနေခဲ့ရပေမဲ့၊ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ပဲ ကူမော့ နဲ့ ဆုံတွေ့ခဲ့ရတယ်လေ... သူက ကျွန်မကို ဆန်းလန်ဓားဂိုဏ်း ဆီကို ခေါ်သွားခဲ့သလို၊ ရုပ်သေး မူလဝိညာဉ် ရှိတဲ့ နေရာဆီကိုလည်း ခေါ်သွားပေးခဲ့တာပေါ့...

အဲဒီရုပ်သေး မူလဝိညာဉ် အသတ်ခံလိုက်ရတဲ့ အခါမှာတော့၊ ကျွန်မ ချိတ်ပိတ်ထားခဲ့တဲ့ ဝိညာဉ်အသိတွေက ကျွန်မရဲ့ မူလဝိညာဉ် ဆီကို ပြန်ရောက်လာပြီး မှတ်ဉာဏ်တွေလည်း တဖြည်းဖြည်း ပြန်ရလာခဲ့တာပါ..."

"ဒါကတော့ ကျွန်မရဲ့ အတွေ့အကြုံတွေပါပဲ..."

ကျန်းရိုရွှီးက မေးမြန်းလိုက်သည်...

"မင်းရဲ့ တပည့်က ဘယ်သူလဲ..."

"ချီထျန်းရှု ပါ... ရှင်လည်း သူ့အကြောင်း ကြားဖူးမှာပေါ့..."

ရှောင်ပိုင်က ဆိုသည်။

"သူ့ကိုး..."

ကျန်းရိုရွှီးက ပြောသည်

"တကယ်လို့ သူသာဆိုရင်တော့၊ သူ့ရဲ့ ဓားအနှစ်သာရက ဘာလို့ မင်းရဲ့ ရုပ်သေး မူလဝိညာဉ် ကို ဖိနှိပ်နိုင်ရတာလဲဆိုတာ ရှင်းသွားပြီ... သူ့ရဲ့ ဓားအနှစ်သာရက တကယ့်ကို ထူးခြားတာလေ..."

"ရှင်တို့ အချင်းချင်း သိကြတာလား..."

ရှောင်ပိုင်က မေးလိုက်သည်။

"ငါ ဖုန်လိုင်ကျွန်း ကို နောက်ဆုံးအကြိမ် သွားတုန်းက သူလည်း အဲဒီမှာ ရှိနေခဲ့တာလေ..."

ကျန်းရိုရွှီးက ပြောသည်

"သူက အစွန်းရောက်တဲ့ လမ်းစဉ်တစ်ခုကို ရွေးချယ်ခဲ့တာပေါ့... သူက တိုက်ခိုက်တဲ့ နေရာမှာတော့ မတော်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အသက်နဲ့လဲပြီး တိုက်တဲ့ အခါမှာတော့ သူက ခွေးရူး တစ်ကောင်လိုပဲ၊ သူ ဖမ်းမိတဲ့သူဆီကနေ အသားစ တစ်စကို မရရအောင် ကိုက်ယူမယ့်သူမျိုးလေ... လူအများကြီးက သူ့ကို နိုင်ကြပေမဲ့၊ အားလုံးက သူ့ကိုတော့ နည်းနည်း ကြောက်ကြတာပဲ..."

"လူအများစုက သူ လမ်းမှားကို လျှောက်နေတယ်လို့ ထင်ကြပေမဲ့၊ တကယ်တမ်းကတော့ မဟုတ်ပါဘူး... သူက သူ့ရဲ့ ပါရမီတွေကို အပြည့်အဝ အသုံးချပြီး မတူညီတဲ့ အဆင့်အတန်းတွေကြားမှာ လိုက်ဖက်မှု ရှိအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာလေ... တက်လှမ်းခြင်း နယ်ပယ် က သက်ရှိတွေဟာ လောကမှာ ရှားပါးနေတာကြောင့်သာ၊ သူ လမ်းမှားလျှောက်နေသလိုမျိုး ထင်ရတာပေါ့..."

ရှောင်ပိုင်သည် သက်ပြင်းသဲ့သဲ့ ချလိုက်ရင်း ဆိုသည်...

"သူ့ရဲ့ ဓားလမ်းစဉ် ပါရမီက အရမ်း အစွမ်းထက်ပါတယ်... ကျွန်မ သူ့ကို ပထမဆုံး မြင်ခဲ့ရတုန်းကတည်းက၊ သူဟာ ဓားလမ်းစဉ်မှာ ထင်ရှားကျော်ကြားမယ့်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်လာမယ်ဆိုတာကို ကျွန်မ သိခဲ့တာပေါ့..."

"အခုဆို သူက ဓားသခင် လို့တောင် နာမည်ကြီးနေတာလေ... ဓားလမ်းစဉ် တစ်ခုတည်းမှာ ဆိုရင်တော့ သူက ကျွန်မထက်တောင် အဆင့်မြင့်ပါတယ်..."

ကျန်းရိုရွှီးက ပြောသည်

"မင်းမှာ အကူအညီ လိုနေတာဆိုမှတော့၊ ဘာလို့ သူ့ကို အကူအညီ မတောင်းတာလဲ..."

"အသုံးမဝင်ပါဘူး..."

ရှောင်ပိုင်က ဆိုသည်

"ကျွန်မ လိုအပ်နေတာက ကျွန်းပေါ်ကို ရောက်တဲ့အခါ တားမြစ်ချက်တွေရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို မခံရမယ့်သူမျိုးပါ... ထျန်းရှု ကတော့... ဒီနှစ်တွေအများကြီးအတွင်း အဲဒီတားမြစ်ချက်တွေကို သတိမထားမိခဲ့ပါဘူး... သူ့ရဲ့ ဓားလမ်းစဉ်က အစွမ်းထက်ပေမဲ့ သူကိုယ်တိုင်လည်း အဲဒါကို အပြည့်အဝ မထိန်းချုပ်နိုင်သေးဘူးလေ၊ "

“ဒါကြောင့် သူက ကျွန်မ လိုအပ်နေတဲ့ အကူအညီပေးမယ့်သူ မဟုတ်ပါဘူး... ရှင့်ကလွဲလို့ တခြား ဘယ်သူ့ကိုမှ ကျွန်မ စဉ်းစားလို့ မရတော့ဘူး... တကယ်လို့ ရှင် ဒီနေ့ ကျွန်မဆီကို ရောက်မလာခဲ့ရင်တောင်မှ၊ ကျွန်မကိုယ်တိုင် ရှင့်ဆီကို လာရှာမှာပါ..."

"မင်း ငါ့ကို ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ..."

ကျန်းရိုရွှီးက မေးသည်။

ရှောင်ပိုင်က ပြန်လည်ဖြေကြားသည်...

" ဒီဘဝမှာ ဖုန်လိုင်ကျွန်း ပေါ်မှာ တစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ် နေထိုင်ခဲ့ရတာလေ၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မရဲ့ ထူးခြားတဲ့ ပါရမီတွေကြောင့် ဖုန်လိုင်ကျွန်း ရဲ့ သူတော်စင်မိန်းကလေး ဖြစ်လာခဲ့တာပေါ့... ကျွန်မရဲ့ အသိစိတ်တွေ မပြည့်စုံတဲ့အတွက်ကြောင့်လည်း၊ ပထမကျွန်းသခင် နဲ့ ဒုတိယကျွန်းသခင် တို့က ဘာမှ ဖုံးကွယ်မထားခဲ့ကြဘူးလေ..."

"သူတို့က ရှင့်အကြောင်းကို တစ်ခါထက်မက ပြောခဲ့ကြဖူးတယ်... ရှင့်ရဲ့ မူလဝိညာဉ် အတွင်းက တားမြစ်ချက်တွေကို ရှောင်ကွင်းဖို့ ကြိုးစားနေတယ်ဆိုတာကို သူတို့ အာရုံခံမိကြတာပေါ့... ဒါကြောင့်၊ ကျွန်မရဲ့ အသိစိတ်တွေနဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေ ပြန်ရလာတဲ့ အချိန်မှာ၊ ကျွန်မကို ကူညီနိုင်မယ့် ပထမဆုံးလူအဖြစ် ရှင့်ကိုပဲ ပြေးမြင်မိတာပေါ့..."

ကျန်းရိုရွှီးက မေးမြန်းလိုက်သည်...

"ငါ သိသလောက်ဆိုရင်တော့၊ ကူမော့ လည်း အခု ဆန်းလန်ဓားဂိုဏ်း မှာ ရှိနေတာပဲလေ... သူက လောကမှာ အစွမ်းထက်ဆုံးသူဖြစ်သလို၊ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုတွေကလည်း ခန့်မှန်းရ ခက်လွန်းလှပါတယ်... ကျင့်ကျယ်ဓား ကို အားမကိုးဘဲနဲ့တော့ ငါကိုယ်တိုင်တောင် သူ့ကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ဖို့ ယုံကြည်မှု မရှိဘူးလေ... “

“မင်း ဘာလို့ သူ့ကို မဖိတ်တာလဲ... သူက ဖုန်လိုင်ကျွန်း ကို တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးသေးတော့၊ ဖုန်လိုင်ကျွန်း ရဲ့ တားမြစ်ချက်တွေလည်း သူ့ဆီမှာ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူးလေ..."

"ကျွန်မ သူ့ကို မဖိတ်ရဲဘူး..."

ရှောင်ပိုင်က ပြောလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

ကျန်းရိုရွှီးက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ရှောင်ပိုင်က ဆိုသည်...

"ကူမော့ ဟာ အတွင်းမိစ္ဆာ ဖြစ်နေနိုင်တယ်လို့ ကျွန်မ သံသယ ရှိလို့ပါ..."

ကျန်းရိုရွှီးက အံ့သြတကြီးဖြင့် မေးသည်

"မင်းမှာ ဒီလို အတွေးမျိုး ဘယ်ကနေ ရောက်လာတာလဲ..."

ရှောင်ပိုင်က ပြောပြသည်...

"ကူမော့ ဆီမှာ ပြည့်စုံတဲ့ မူလဝိညာဉ် တစ်ခု ရှိနေတယ်လေ၊ အဲဒါကြောင့် သူက သူ့ရဲ့ မူလဝိညာဉ် ကို ခန္ဓာကိုယ်ကနေ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ခွဲထုတ်နိုင်သလို၊ ရုပ်း ခန္ဓာကိုယ်ကိုလည်း ထိန်းသိမ်းထားနိုင်တာပေါ့...”

“ ဒါက လောကမှာ မဖြစ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စပဲလေ... ကျန်းရိုရွှီး... ရှင် သိပါတယ်၊ ပြည့်စုံတဲ့ တက်လှမ်းခြင်း နယ်ပယ် ကို ရောက်တဲ့သူမှသာ ကိုယ့်ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် ခွဲထုတ်နိုင်တာ မဟုတ်လား... ပြီးတော့ တက်လှမ်းခြင်း နယ်ပယ် ကို ရောက်တာနဲ့၊ အတွင်းမိစ္ဆာ ရှိနေတဲ့ ကောင်းကင်တံခါးကို သေချာပေါက် ခေါက်ရမှာလေ..."

"လောကမှာ ဘယ်သူမှ အတွင်းမိစ္ဆာကို အနိုင်မတိုက်နိုင်ပါဘူး၊ တကယ်လို့ အတွင်းမိစ္ဆာကို အနိုင်တိုက်ပြီး ကောင်းကင်တံခါးကို ခေါက်နိုင်ခဲ့ရင်တောင်မှ၊ အဲဒီလူဟာ ကောင်းကင်တံခါး ထဲကို အလျင်အမြန် ဝင်သွားရမှာပေါ့... ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး သေမျိုးလောကမှာ ဆက်ပြီး နေနေနိုင်ဦးမှာလဲ...”

“ ဒါကြောင့် ကူမော့ ဟာ အတွင်းမိစ္ဆာ ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံထားရတာ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ကျွန်မ သံသယ ရှိတာပေါ့... အရင်တုန်းက ဘာနောက်ခံမှ မရှိတဲ့ သာမန် သိုင်းသမား တစ်ယောက်ကနေ၊ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာတင် လောကရဲ့ နံပါတ် ၁ ဖြစ်လာခဲ့တာကလည်း သည်အချက်ကို သက်သေပြနေတာပဲ မဟုတ်လား..."

ကျန်းရိုရွှီးသည် ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်...

"မင်း ပြောတာကလည်း ယုတ္တိရှိပါတယ်... ကူမော့ ဟာ ဘာနောက်ခံမှ မရှိဘဲနဲ့ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာတင် လောကရဲ့ နံပါတ် ၁ ဖြစ်လာခဲ့တာဟာ တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလှသလို၊ အတွင်းမိစ္ဆာ ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံထားရတယ်ဆိုတဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေနဲ့လည်း ကိုက်ညီနေတာပဲ... ဒါပေမဲ့လည်း၊ အဲဒါက သေချာပေါက်တော့ မှန်ကန်နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

"ဒီလောကမှာ သူတော်စင်တွေ ရှိကြပါတယ်၊ တစ်မျိုးကတော့..." မွေးရာပါ သိမြင်သူ တွေပေါ့၊ ကူမော့ က အဲဒီအထဲမှာ ပါဝင်နိုင်ပါတယ်... ပြီးတော့ မင်း ပြောသလို ကောင်းကင်တံခါးကို အောင်မြင်စွာ ခေါက်ဖို့ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ အဲဒါက ဖြစ်နိုင်ပါတယ်... “