အခန်း (၃၈၆)

အပိုင်း (၃၈၆) ကျွန်းသခင် ၂ပါး

ကူမော့သည် သူ၏ အမြင်အာရုံ ပြန်လည် ရရှိလာကတည်းက၊ နေရာအနှံ့ လှည့်လည်သွားလာရင်း အလွန် လှပသော အမျိုးသမီး အများအပြားကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးလေ၏။ သူ မြင်ဖူးသမျှ အလှဆုံးသော ပုဂ္ဂိုလ်မှာ ရှောင်ဇီယင် သာ ဖြစ်ခဲ့ဖူးလေသည်။ သို့သော်လည်း ယနေ့တွင်မူ၊ အလှဆုံးသော ပုဂ္ဂိုလ်မှာ ကြိုးကြာစီးလျက် ရောက်ရှိလာသော ထိုအနီရောင် ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီး ပင် ဖြစ်တော့၏။

"ကျွန်းသခင်ကြီး နဲ့ ဒုတိယကျွန်းသခင် ရောက်လာကြပြီ"

ကျန်းတာအိုယီက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်၏။

ချက်ချင်းပင် ဖုန်လိုင်ကျွန်း မှ တပည့်များမှာ အလျင်အမြန်ပင် ဦးညွှတ်လိုက်ကြပြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်

"ကျွန်းသခင်ကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်! ဒုတိယကျွန်းသခင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

ကြိုးကြာ နှစ်ကောင်မှာ လေထဲတွင် ဝဲပျံလိုက်ပြီးနောက်၊ သင်္ဘောပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ ဆင်းသက်လိုက်ကြလေသည်။ အနီရောင် ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးမှာ ရှေ့ဆုံးမှ လျှောက်လာပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်

"ပင်လယ်နတ်ဘုရား... ပြန်ဆုတ်တော့…. ရိုင်းစိုင်းတာမျိုး မလုပ်ရဘူးလေ..."

ပင်လယ်နတ်ဘုရားကြီးက တတွတ်တွတ် ရေရွတ်လိုက်သည်

"ကျွန်းသခင်ကြီး... သူက လူသား တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးနော်..."

အနီရောင် ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးသည် ပင်လယ်နတ်ဘုရားကြီးကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။

ပင်လယ်နတ်ဘုရားကြီးသည် ချက်ချင်းပင် ပင်လယ်အတွင်းသို့ နစ်မြုပ် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ပင်လယ်ပြင်ကြီးမှာလည်း ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် ငြိမ်သက်သွားတော့၏။

အနီရောင် ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးနှင့် အဘိုးအိုကြီးတို့သည် သင်္ဘောခန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြလေ၏။ အနီရောင် ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးသည် ကူမော့အား ဦးညွှတ် နှုတ်ဆက်လိုက်ရင်း ဆိုသည်

"ကျွန်မက ဖုန်လိုင်ကျွန်း ရဲ့ ကျွန်းသခင်ကြီး ပါ၊ ဆရာကြီး ကူ... အခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ ရိုင်းစိုင်းမှုတွေအတွက် တောင်းပန်ပါတယ်... သူက ဖုန်လိုင်ကျွန်း ကို စောင့်ရှောက်ပေးနေတဲ့ ပင်လယ်သားရဲ တစ်ကောင်ပါ... သူ့ရဲ့ အဓိက တာဝန်ကတော့ လူသား မဟုတ်တဲ့ သတ္တဝါတွေ ကျွန်းပေါ်ကို လာတာကို တားဆီးဖို့ပါပဲ... "

“ဒါပေမဲ့ သူက တောရိုင်း သားရဲ တစ်ကောင် ဖြစ်နေတော့၊ သိုင်းပညာကြောင့် ဖြစ်လာတဲ့ ပြောင်းလဲမှုတွေနဲ့ လူသား မဟုတ်တဲ့ သတ္တဝါတွေကြားက ခြားနားချက်ကို ခွဲခြားရ ခက်နေတတ်တယ်လေ... အဲဒါကြောင့် ရှင့်အပေါ် သည်လိုမျိုး ရိုင်းစိုင်းခဲ့တာအတွက် တောင်းပန်ပါတယ်နော်"

အဘိုးအိုကြီးသည်လည်း ရှေ့သို့ လျှောက်လာပြီး ဦးညွှတ်လျက် ဆိုသည်

"ကျွန်တော်က ဖုန်လိုင်ကျွန်း ရဲ့ ဒုတိယကျွန်းသခင် ပါ၊ ဆရာကြီး ကူ ကို အမှန်တကယ် တောင်းပန်ပါတယ်"

ကျွန်းသခင်ကြီးနှင့် ဒုတိယကျွန်းသခင်တို့မှာ အမှန်တကယ် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် တောင်းပန်နေကြသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ကူမော့သည် သူ၏ ဓားကို ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ဦးညွှတ်လျက် ပြန်လည် ပြောလိုက်သည်

"ကျွန်တော်ကသာ မင်းတို့ဆီကို လာပြီး နှောင့်ယှက်မိတာပါ..."

ကျွန်းသခင်ကြီးက ဆိုသည်

"နှောင့်ယှက်တာလို့ ဘာလို့ ပြောရမှာလဲ... ဖုန်လိုင်ကျွန်း ကပဲ ရှင့်ကို လာရောက်ဖို့အတွက် အထူးတလည် ဖိတ်ကြားခဲ့တာလေ..."

ထိုသို့ ပြောဆိုရင်း ကျွန်းသခင်ကြီးက လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ရာ၊ သင်္ဘောကြီးသည် ကျွန်းဆီသို့ ဆက်လက် ခုတ်မောင်းသွားတော့၏။

၎င်းတို့ လမ်းလျှောက်လာစဉ်အတွင်း၊ ကူမော့က မေးမြန်းလိုက်သည်

"ခွင့်လွှတ်ပါဦး... ခုနက ကျွန်းသခင်ကြီး ပြောသွားတဲ့ လူသား မဟုတ်တဲ့ သတ္တဝါတွေ ဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ..."

ကျွန်းသခင်ကြီးက

"အဲဒါတွေကတော့ မိစ္ဆာတွေနဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးတွေ ပေါ့လေ... သိုင်းလောကမှာ ရှင် ကြားဖူးနေမယ့် မီးချီလင်၊ လိပ်နက် ဒါမှမဟုတ် အတွင်းမိစ္ဆာ တွေလိုမျိုး တားမြစ်ချက်တွေ ပေါ့..."

ဘေးတွင် ရှိနေသော ကျန်းတာအိုယီက အံ့သြတကြီးဖြင့် မေးလိုက်သည်

"အဲဒါတွေက တကယ်ပဲ ရှိနေတာလား..."

"ရှိတာပေါ့..."

ကျွန်းသခင်ကြီးက ဆိုသည်

"ဥပမာအားဖြင့်၊ ငါတို့ ဖုန်လိုင်ကျွန်း ပေါ်က ပိုင်ယွီကျင်း ဆိုတာ အလွန် ထူးခြားလှတဲ့ တည်ရှိမှု တစ်ခုပဲလေ... ငါတို့ ချီကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အမြင်မှာတော့၊ သူက လူသားတွေထက် သက်ရှိအဆင့်အတန်း ပိုမြင့်မားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦး ပေါ့... ခုနက ပင်လယ်သားရဲ ဆိုတာလည်း ပိုင်ယွီကျင်း ရဲ့ အစောင့်အရှောက် သားရဲ တစ်ကောင်ပါပဲ... “

“ဖုန်လိုင်ကျွန်း ပေါ်မှာ ပိုင်ယွီကျင်း စပြီး ပေါ်လာကတည်းက၊ အဲဒီ ပင်လယ်သားရဲ ကလည်း အမြဲ ရှိနေခဲ့ပြီး ပိုင်ယွီကျင်း ကို အန္တရာယ် ပေးနိုင်မယ့် အရာမှန်သမျှကို တားဆီးပေးခဲ့တာလေ... အရင်တုန်းက လိပ်နက် နဲ့ အရောင်ခုနစ်မျိုးရှိသော ဒေါင်း တို့ဟာ ဖုန်လိုင်ကျွန်း ကို လာခဲ့ကြဖူးပေမဲ့၊ ပင်လယ်သားရဲ ရဲ့ တားဆီးတာကို ခံခဲ့ကြရတာပေါ့... "

“လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ် တစ်ရာကျော်တုန်းကလည်း ထူးဆန်းတဲ့ လူတစ်ယောက် ရောက်လာခဲ့ဖူးတယ်... သူက လူသား တစ်ယောက်နဲ့ တူနေပေမဲ့၊ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာတော့ ထိတ်လန့်စရာကောင်းတဲ့ လူသား မဟုတ်တဲ့ စွမ်းအင်တွေ ပါနေလို့၊ သူလည်း ပင်လယ်သားရဲ ရဲ့ တားဆီးတာကို ခံခဲ့ရတာပဲလေ..."

ကျန်းတာအိုယီက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်

"ဒါဆိုရင် ပင်လယ်သားရဲ က ဘာဖြစ်လို့ ကူမော့ ကို တားဆီးရတာလဲ..."

ကျွန်းသခင်ကြီးက ပြောသည်

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူရဲကောင်း ကူ ဟာ သတ်မှတ်ထားတဲ့ သိုင်းပညာ တစ်ခုကို ကျင့်ကြံထားပြီး အဲဒါကို ကျော်လွန်သွားနိုင်ခဲ့လို့ပါ... ရှင့်ဆီမှာ လူသားတွေထက် သာလွန်တဲ့ စွမ်းအားတွေ ရှိနေတာကြောင့်၊ ရှင်ဟာလည်း ပင်လယ်သားရဲ ရဲ့ တားဆီးမယ့် စာရင်းထဲမှာ ပါဝင်နေတာပေါ့..."

ကူမော့က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်

"တကယ်လို့ အဲဒီလိုဆိုရင်လည်း၊ မင်းတို့ နှစ်ယောက်က ဘာဖြစ်လို့ ကျွန်တော့်ကို ကျွန်းပေါ်ကို လာခွင့်ပြုရတာလဲ..."

"အဲဒါက ပိုင်ယွီကျင်း ရဲ့ အမိန့်တော် ကြောင့်ပါ..."

ကျွန်းသခင်ကြီးက အလွန် ပွင့်လင်းစွာပင် ပြန်ပြောသည်

"လောကမှာ တက်လှမ်းခြင်း နယ်ပယ် ကို တကယ် ရောက်ရှိခဲ့တဲ့ တစ်ဦးတည်းသောသူဟာ ရှင်ပဲလို့ သူက ပြောခဲ့တယ်လေ... ရှင်က ကောင်းကင်တံခါးကို မခေါက်ဘဲနဲ့၊ အတွင်းမိစ္ဆာတွေကို ဘယ်လိုမျိုး အနိုင်ယူပြီး တက်လှမ်းခြင်း နယ်ပယ် ကို ရောက်နိုင်ခဲ့တာလဲ ဆိုတာကို သူက အလွန် သိချင်နေတာပေါ့... ဒါကြောင့် သူက ရှင့်ကို တွေ့ချင်နေတာပါ..."

ကူမော့က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည

"ကျွန်တော် ကောင်းကင်တံခါးကို မခေါက်ခဲ့ဘူး ဆိုတာကို ပိုင်ယွီကျင်း က ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ..."

ကျွန်းသခင်ကြီးက ဆိုသည်

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကောင်းကင်တံခါးကို ခေါက်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့၊ အထဲကို မဝင်ရသေးရင်တောင်မှ မသေမျိုး စွမ်းအင် တွေက ရှင့်ဆီမှာ ရှိနေရမှာလေ... ဒါပေမဲ့ ရှင့်ဆီမှာတော့ ဘာမသေမျိုး စွမ်းအင်မှ မရှိတာကြောင့်၊ ရှင်ဟာ ကောင်းကင်တံခါးကို မခေါက်ခဲ့ဘူး ဆိုတာ သေချာနေတာပေါ့... ဒါပေမဲ့လည်း ရှင်က တက်လှမ်းခြင်း နယ်ပယ် ကို ရောက်နေပြီဆိုတော့... ဒါက တကယ့်ကို ထူးဆန်းတဲ့ ကိစ္စပါပဲ..."

ကူမော့က မေးမြန်းလိုက်သည်

"ဒါဆိုရင် မင်းတို့ဆီမှာ အတွင်းမိစ္ဆာတွေကို ကိုင်တွယ်မယ့် နည်းလမ်း ရှိလား..."

"မရှိပါဘူး..."

ကျွန်းသခင်ကြီးက ဆိုသည်

"အတွင်းမိစ္ဆာ ဆိုတာ လူသားလည်း မဟုတ်သလို၊ မိစ္ဆာ ဒါမှမဟုတ် သားရဲ တစ်ကောင်လည်း မဟုတ်ပါဘူး... သူတို့က ပုံသဏ္ဌာန် မရှိသလို၊ ကိုင်တွယ်လို့လည်း မရဘူး၊ ပြီးတော့ မမြင်ရဘူးလေ... သူတို့ရဲ့ သက်ရှိအဆင့်အတန်းက လူသားတွေထက် အများကြီး သာလွန်နေတာပေါ့...”

“ သီအိုရီ အရပြောရရင်တော့၊ သူတို့တွေဟာ မသေမျိုးတွေပါပဲ... ကျွန်မတို့ ဖုန်လိုင်ကျွန်း မှာတော့ အတွင်းမိစ္ဆာတွေကို ကိုင်တွယ်မယ့် နည်းလမ်း မရှိပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ပိုင်ယွီကျင်း ဆီမှာတော့ ရှိကောင်းရှိနိုင်ပါတယ်... ရှင် ပိုင်ယွီကျင်း နဲ့ တွေ့တဲ့အခါကျရင်တော့ သူ့ကို မေးကြည့်လိုက်ပေါ့..."

ကူမော့က သံသယဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်

"ဒါဆိုရင် မင်းတို့ ဖုန်လိုင်ကျွန်း က ချီကျင့်ကြံသူတွေက ဘယ်လိုမျိုး တက်လှမ်းကြတာလဲ..."

ထိုမေးခွန်းက ကျန်းတာအိုယီနှင့် အခြားသူများ၏ စိတ်ထဲမှာလည်း သံသယများ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သဖြင့်၊ အားလုံးက အာရုံစိုက်ပြီး နားထောင်လိုက်ကြလေ၏။

သို့သော်လည်း၊ ကျွန်းသခင်ကြီးက ခေါင်းကို အနည်းငယ် ယမ်းပြလျက် ဆိုသည်

"ကျွန်မတို့ ဖုန်လိုင်ကျွန်း က လူတွေကတော့ တက်လှမ်းတာမျိုး မရှိပါဘူး... ဒါကြောင့် ကျွန်မတို့က အတွင်းမိစ္ဆာတွေကို ရင်ဆိုင်ဖို့ မလိုသလို၊ ကောင်းကင်တံခါးကို ခေါက်ဖို့လည်း မလိုပါဘူး... ကျွန်မတို့တွေ တက်လှမ်းခြင်း နယ်ပယ် အဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားတဲ့ အခါကျရင်တော့၊ ဧကရာဇ်မင်း က ကျွန်မတို့ကို နတ်ဘုရား နယ်မြေဆီကို ခေါ်ဆောင်သွားမှာပါ..."

ကူမော့က ဆိုသည်

"ကျွန်တော် သိသလောက်ဆိုရင်တော့၊ မင်းတို့ နှစ်ယောက်စလုံးဟာ နှစ် ရာနဲ့ချီပြီး အသက်ရှင်လာခဲ့ကြတာဖြစ်သလို တက်လှမ်းခြင်း နယ်ပယ် ကိုလည်း ကျော်လွန်နေကြတာ ကြာလှပြီ မဟုတ်လား... ဘာလို့ နတ်ဘုရား နယ်မြေကိုမသွားကြသေးတာလဲ..."

ကျွန်းသခင်ကြီးက ပြောသည်

"မဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်မနဲ့ ဒုတိယကျွန်းသခင်တို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုတွေက တက်လှမ်းခြင်း နယ်ပယ် ထက် အများကြီး သာလွန်နေတာ မှန်ပေမဲ့၊ ကျွန်မတို့ရဲ့ နယ်ပယ်ကိုတော့ တက်လှမ်းခြင်း နယ်ပယ်ရဲ့ ခြေလှမ်းဝက် အဆင့်မှာပဲ အမြဲတမ်း ဖိနှိပ်ထားရတာပါ...”

“ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်မတို့က ဧကရာဇ်မင်း အတွက် အလုပ်တွေ လုပ်ပေးရဦးမှာမို့လို့ပေါ့... အဲဒါကတော့ အနှစ် သုံးဆယ်မှာ တစ်ခါ ကျွန်းကို ဖွင့်ပေးဖို့နဲ့၊ လောကအရပ်ရပ်က ပါရမီရှင်တွေကို ဖိတ်ခေါ်ပြီး တာအိုအကြောင်း အတူတူ ဆွေးနွေးဖို့ပါပဲ..."

"ဘာရည်ရွယ်ချက်နဲ့လဲ..."

ကူမော့က မေးမြန်းလိုက်၏။

"ကျွန်မလည်း မသိပါဘူး..."

ကျွန်းသခင်ကြီးက ဆိုသည်

"ပိုင်ယွီကျင်း ဆိုတာ လူသား တစ်ယောက် မဟုတ်တော့၊ သူ့ရဲ့ အတွေးတွေကို လူသားတွေရဲ့ ကျိုးကြောင်းပြချက်တွေနဲ့တော့ ခန့်မှန်းလို့ မရနိုင်ဘူးလေ... ဒါပေမဲ့လည်း၊ အချက်အလက်တွေအရ ကြည့်မယ်ဆိုရင်တော့၊ သူ့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က လောကမှာ တကယ့်ကို ပြီးပြည့်စုံတဲ့၊ အပြစ်အနာအဆာ ကင်းစင်တဲ့၊ အစွမ်းအထက်ဆုံး သိုင်းပညာ တစ်ခုကို ဖန်တီးဖို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်"

ကူမော့က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်

"သူက လူသား တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးဆိုမှတော့၊ ဘာဖြစ်လို့ သိုင်းပညာတွေကို လိုအပ်နေရတာလဲ..."

ကျွန်းသခင်ကြီးက ဆိုသည်

"အဲဒါကြောင့်ပဲ ကျွန်မ ပြောခဲ့တာလေ၊ သူ့ရဲ့ အတွေးတွေကို လူသားတွေရဲ့ ကျိုးကြောင်းပြချက်တွေနဲ့တော့ နားလည်ဖို့ ခက်တယ်လို့... လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ် ရာနဲ့ချီတဲ့ ကာလအတွင်း သူ ဘာတွေ လုပ်ခဲ့လဲဆိုတာအပေါ် အခြေခံပြီးတော့ပဲ ကျွန်မ ခန့်မှန်းနိုင်တာပါ..."

အဲဒီနောက်မှာတော့ ကူမော့က မေးမြန်းလိုက်သည်

"ဒါနဲ့၊ မင်းတို့တွေ ဘာဖြစ်လို့ အနှစ် ရာနဲ့ချီပြီး အသက်ရှည်နေနိုင်ရတာလဲဆိုတာ ကျွန်တော့်ကို ပြောပြလို့ ရမလား... ကျွန်တော်လည်း အခု တက်လှမ်းခြင်း နယ်ပယ် ကို ရောက်နေပြီ ဆိုပေမဲ့၊ သက်တမ်းကတော့ တိုးမလာဘူးလေ... မင်းတို့တွေ ဘယ်လိုမျိုး လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြတာလဲ... ကျွန်တော့်ကို ပြောပြပေးလို့ ရမလား..."

"ရတာပေါ့..."

ကျွန်းသခင်ကြီးက ဆိုသည်

"ဖုန်လိုင်ကျွန်း ပေါ်မှာတော့ လျှို့ဝှက်ချက် ဆိုတာ မရှိပါဘူး... ကျွန်းပေါ်ကို ဖိတ်ကြားခံရတဲ့သူ ဘယ်သူမဆို ကျွန်မတို့ကို မေးခွန်းတွေ မေးနိုင်ပါတယ်၊ ကျွန်မတို့ သိသမျှကိုလည်း ဖြေကြားပေးမှာပါ..."