အခန်း (၃၉၆)

အပိုင်း (၃၉၆) နည်းလမ်းရှာခြင်း

လူတိုင်းသည် ပထမကျွန်းသခင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။

ပထမကျွန်းသခင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်မှာ...

“ဘာမှ လုပ်လို့ မရပါဘူး... ဘုန်းကြီး လျန်ရှန်း ပြောတာ မှန်ပါတယ်... ကျွန်မက ပိုင်ယွီကျင်း ပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ပိုင်ယွီကျင်း ဆိုတာ ကျွန်မ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်မကတော့ ပိုင်ယွီကျင်း အားလုံးထဲမှာ အရည်အချင်း အရှိဆုံးနဲ့ အပြည့်စုံဆုံးသူ တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာပေါ့...”

“ ဒါပေမဲ့ ကံဆိုးတာကတော့၊ မူလဝိညာဉ်ကို ထိန်းချုပ်တာ၊ တားမြစ်ချက်တွေ ထည့်သွင်းတာ၊ ပိုင်ယွီကျင်း အသစ်တွေကို ဖန်တီးတာ နဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို ပြည့်စုံအောင် လုပ်တာတွေကတော့ ပိုင်ယွီကျင်း ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ ပါရမီနဲ့ စွမ်းအားတွေပဲလေ... ကျွန်မကိုယ်တိုင်တောင် အဲဒါတွေကို ကျွမ်းကျင်အောင် မလုပ်နိုင်တာကြောင့်၊ တားမြစ်ချက်ကို ဖယ်ရှားပေးဖို့ ဆိုတာကတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး...”

“ဒါပေမဲ့လည်း၊ ရှင့်တို့အနေနဲ့ အရမ်းကြီး စိုးရိမ်မနေပါနဲ့ဦး... ပိုင်ယွီကျင်း ဟာ ထိန်းချုပ်ခံထားရတဲ့ သူ ကွယ်လွန်ပြီးတဲ့ အခါကျမှပဲ မူလဝိညာဉ်ကို ဆင့်ခေါ်တာမို့လို့၊ ရှင့်တို့ အသက်ရှင်နေစဉ်အတွင်းမှာတော့ သက်ရောက်မှု အများကြီး ရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး...”

“ သေချာတာ တစ်ခုကတော့၊ ရှင့်တို့အနေနဲ့ တက်လှမ်းခြင်း နယ်ပယ် အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်မယ် ဆိုရင်တောင်မှ၊ ဘယ်တော့မှ နတ်ဘုရား နယ်မြေ ကို တက်လှမ်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး ပေါ့လေ...”

ခဏတာအတွင်း လူတိုင်း သက်ပြင်းချလိုက်ကြသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ စိုးရိမ်စိတ်များ ကျန်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ မိမိတို့၏ မူလဝိညာဉ်အတွင်း၌ အခြားအရာတစ်ခု ရှိနေသည်ကို မည်သူကမျှ လက်မခံနိုင်ကြချေ။

ထို့အပြင် ကွယ်လွန်ပြီးမှသာ ထိုတားမြစ်ချက်က အလုပ်လုပ်မည်ဟု ပြောသော်လည်း၊ ပိုင်ယွီကျင်းအနေဖြင့် ၎င်းတို့ အသက်ရှင်နေစဉ်အတွင်းမှာပင် ရုတ်တရက် အသက်သွင်းမည်မဟုတ်ဟု ဘယ်သူကမျှ အာမမခံနိုင်ပါချေ။

ဆရာကြီး လျန်ရှန်းက ...

“အားလုံးပဲ... ကျွန်တော်တို့တွေ ဖုန်လိုင်ကျွန်း ရဲ့ တားမြစ်နယ်မြေ ကို သွားပြီးတော့၊ နည်းလမ်း တစ်ခုခုများ ရှိမလားဆိုတာ ရှာဖွေကြည့်ကြရင် ဘယ်လိုလဲ..”

“ဟုတ်သားပဲ...”

စုချန်းချိုးက ပြောသည်

“ဖုန်လိုင်ကျွန်း ပေါ်မှာ အစနှင့်အဆုံး တောင်ကြား တစ်ခုပဲ သွားလာခွင့် ကန့်သတ်ထားတာလေ၊ ကျန်တဲ့ နေရာတွေကိုတော့ လွတ်လွတ်လပ်လပ် သွားလို့ ရတာပဲ... အဲဒီမှာ တစ်ခုခုတော့ လျှို့ဝှက်ချက် ရှိနေရမယ်... ဒါပေမဲ့၊ အစနှင့်အဆုံး တောင်ကြား ကတော့... အခုဆိုရင် ရှာရခက်နေလိမ့်မယ် ထင်တယ်...”

“ရှိနေတုန်းပါပဲ...”

ကျိဝူဆွမ်းက ဆိုသည်

“ကျွန်တော် ရှာပေးနိုင်ပါတယ်...”

ကျန်းတာအိုယီက ချက်ချင်းပင် ...

“လောကရဲ့ နံပါတ် ၁ ဗေဒင်ဆရာကြီး ကျိဝူဆွမ်း ရှိနေမှတော့၊ နည်းလမ်း ရှိမှာ သေချာတာပေါ့...”

“သွားကြရအောင်... အခုပဲ သွားကြတာပေါ့...”

“မြန်မြန် သွားကြရအောင်လေ... ဖုန်လိုင်ကျွန်း က အခုဆိုရင် အလျင်အမြန် နစ်မြုပ်နေတာဆိုတော့၊ အချိန်ဖြုန်းနေလို့ မဖြစ်ဘူး...”

လူတိုင်းက တစ်ယောက်တစ်ပေါက်နှင့် ပြောဆိုနေကြတော့သည်။

စုချန်းချိုးက ကူမော့ကို ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်မှာ...

“သူရဲကောင်း ကူ... ခင်ဗျား ရော ဘယ်လို ထင်လဲ...”

ကူမော့သည် ပထမကျွန်းသခင်နှင့် ဒုတိယကျွန်းသခင်တို့ကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ပြောလိုက်သည်မှာ...

“ခင်ဗျားတို့ အရင် သွားနှင့်ကြပါ... ကျွန်တော် ဒီနှစ်ယောက်ကို အရင် ရှင်းလိုက်ဦးမယ်... သူတို့ရဲ့ အခြေအနေက ထူးခြားနေသလို၊ သူတို့က မသေနိုင်တဲ့ သူတွေလည်း ဖြစ်နေတော့၊ ကျွန်တော် သေသေချာချာ ကိုင်တွယ်ဖို့ လိုအပ်လို့ပါ... ခဏနေရင် ကျွန်တော် လိုက်လာခဲ့ပါ့မယ်...”

ချက်ချင်းပင်၊ လူတိုင်းသည် ကျိဝူဆွမ်း ၏ နောက်ကနေ လိုက်ပါသွားကြတော့သည်။ သို့သော်လည်း ကျင့်ကြံမှု မလုံလောက်သူ အနည်းငယ်ကတော့ အနောက်မှာ ကျန်ရစ်ခဲ့ကြလေသည်။

ကူမော့သည် သူ၏ လက်ကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ စစ်မှန်သောချီ နှစ်စမှာ ကြိုးရှည်များအလား ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ပထမကျွန်းသခင်နှင့် ဒုတိယကျွန်းသခင်တို့ကို လူသူကင်းဝေးရာ နေရာတစ်ခုဆီသို့ ဆွဲခေါ်သွားခဲ့လေသည်။

ကျွန်းသခင် နှစ်ဦးစလုံးမှာ ကူမော့ကို ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။ ပထမကျွန်းသခင်က မေးမြန်းလိုက်သည်မှာ...

“ကူမော့... ကျွန်မတို့ နှစ်ယောက်ကို သတ်ဖို့ဆိုတာ သာမန်လူတွေအတွက် မလွယ်ကူတာ မှန်ပေမဲ့၊ အဲဒါက ကျွန်မတို့တွေက မူလဝိညာဉ် အဓိက ဖြစ်နေလို့ပါ... ရှင်ကတော့ အခု တက်လှမ်းခြင်း နယ်ပယ် ကို ရောက်နေပြီလေ...”

“ ကျွန်မတို့လည်း အခု ဘာမှ ပြန်မလုပ်နိုင်တဲ့ အခြေအနေမှာဆိုတော့၊ ကျွန်မတို့ကို သတ်ဖို့ဆိုတာ ရှင့်အတွက် လွယ်လွယ်လေး မဟုတ်လားဟင်... ဘာဖြစ်လို့ ကျွန်မတို့ကို ဒီကို ခေါ်လာတာလဲ...”

ကူမော့က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်...

“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ခင်ဗျားတို့ဟာ ပိုင်ယွီကျင်း ရဲ့ ကိုယ်ပွားတွေပဲလေ... တကယ်လို့ ကျွန်တော်က ပိုင်ယွီကျင်း ကို သတ်ချင်တယ် ဆိုရင်တော့၊ ခင်ဗျားတို့ဆီကနေ နည်းလမ်းရှာတာက အသုံးအဝင်ဆုံး ဖြစ်လိမ့်မယ်... ခင်ဗျားတို့နဲ့ ပိုင်ယွီကျင်း ကြားက ဆက်သွယ်မှုကို ဖြတ်တောက်လို့ ရမလားဆိုတာ ကျွန်တော် စမ်းကြည့်ချင်လို့ပါ...”

ကူမော့ စကားပြောပြီးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ သူ၏ မျက်ဝန်းများအတွင်းမှ မိစ္ဆာမီးတောက် တစ်စ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ အားကောင်းလှသော စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအား တစ်ခုမှာလည်း ဖြာထွက်လာတော့သည်။

ကျွန်းသခင် နှစ်ဦးမှာ ၎င်းတို့၏ မူလဝိညာဉ်များကို မမြင်ရသော စွမ်းအားတစ်ခုက ဆွဲငင်နေသည်ကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရပြီး၊ ထို့နောက်တွင်မူ မှောင်မိုက်နေသော နေရာတစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားကြတော့သည်။၎င်းမှာ မိစ္ဆာမသေမျိုး နယ်ပယ် ပင် ဖြစ်လေသည်။

ထိုနယ်ပယ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင်၊ ကူမော့သည် ကျွန်းသခင် နှစ်ဦး၏ မူလဝိညာဉ်များပေါ်တွင် ပင့်ကူအိမ်အလား ရစ်ပတ်ထားသော ငွေရောင် ကြိုးမျှင်များကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။ ထိုကြိုးမျှင်များမှာ မြင့်မြတ်လှသော အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်လောင်နေသော်လည်း၊ မူလဝိညာဉ်၏ အာရုံကြောများကိုတော့ ချိတ်ပိတ်ထားကြ။

ကူမော့သည် ၎င်းမှာ စိတ်ဝိညာဉ် ချည်နှောင်မှု တစ်မျိုး ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိရှိလိုက်ရလေသည်။ ပိုင်ယွီကျင်း ၏ စစ်မှန်သော ကိုယ်ထည်သည်၊ ထိုအရာကို အသုံးပြု၍ သူ ဖန်တီးထားသော ပထမကျွန်းသခင်နှင့် ဒုတိယကျွန်းသခင်တို့ ကဲ့သို့သော ပိုင်ယွီကျင်း၏ အစိတ်အပိုင်းများနှင့် ဆက်သွယ်ခြင်း သို့မဟုတ် ဖြတ်တောက်ခြင်းများကို လုပ်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်လေသည်။

လောလောဆယ်တွင်မူ၊ ၎င်းမှာ ဖြတ်တောက်ထားသော အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။

“ဒါဆိုရင်လည်း၊ ဒီအတိုင်းပဲ ဖြတ်တောက်ထားလိုက်တာပေါ့...”

ကူမော့၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားများသည်၊ သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များမှနေ၍ အနက်ရောင် သံချိတ်များအလား ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ မူလဝိညာဉ် နှစ်ခုပေါ်ရှိ ငွေရောင် ကြိုးမျှင်များကို တိတိကျကျ ဖမ်းဆုပ်လိုက်ကာ အားကုန် သုံး၍ ဆွဲနှုတ်ပစ်လိုက်လေသည်။

ငွေရောင် ကြိုးမျှင်များမှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားကြပြီး၊ မြင့်မြတ်လှသော အလင်းတန်းများမှာလည်း ဖန်သားအလား ကြေမွ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည် ။

တားမြစ်ချက်များ ပြိုကွဲသွားချိန်တွင် ကူမော့သည် မိစ္ဆာမသေမျိုးစွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ကျွန်းသခင်နှစ်ဦး၏ မူလဝိညာဉ်အတွင်းသို့ “ကျွန်ပြုခြင်း” နှင့် “ဝိညာဉ်ချည်နှောင်ခြင်း” မိစ္ဆာတံဆိပ်များကို ရိုက်နှိပ်လိုက်သည်။ ထိုအခါ ၎င်းတို့၏ဝိညာဉ်အူတိုင်တွင် ကူမော့၏ စိတ်ဝိညာဉ်အမှတ်အသား ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

နယ်ပယ်ပြင်ပတွင် လဲကျနေသော ကျွန်းသခင်နှစ်ဦး၏ ရုပ်အလောင်းများအတွင်းသို့ မူလဝိညာဉ်များ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက်၊ ထုံထိုင်းနေသော ၎င်းတို့၏အကြည့်များသည် တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်နိုးထလာကြသည်။

ကူမော့သည် ၎င်းတို့၏ဝိညာဉ်များထံမှ ပိုင်ယွီကျင်း၏ စွမ်းအင် ဖြစ်သော ငွေရောင်ကြိုးမျှင်များကိုလည်း ဆွဲနှုတ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။ ထိုစွမ်းအင်များကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်းဖြင့် ပိုင်ယွီကျင်း ရှိရာကို ရှာဖွေနိုင်ရန် သူ ရည်ရွယ်ထားသည်။

ထို့ပြင် ကူမော့အတွက် မမျှော်လင့်ထားသော အကျိုးအမြတ်တစ်ခုမှာ ကျွန်းသခင်နှစ်ဦးကို မိစ္ဆာကျွန်များအဖြစ် အောင်မြင်စွာ ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် လူသားစစ်စစ်များ မဟုတ်ကြသော်လည်း အလွန်စင်ကြယ်သော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ဖြစ်ကြသဖြင့် သာမန်လူများထက်ပင် ပိုမိုအသုံးဝင်နေသည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် အနှစ်ရာချီ အသက်ရှည်နေရခြင်းမှာ ဖီးနစ်သွေးကြောင့်မဟုတ်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်အိုမင်းလာတိုင်း အခြားကိုယ်ပွားခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုထဲသို့ ကူးပြောင်းဝင်ရောက်နိုင်ခြင်းကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း ကူမော့ သိရှိသွားသည်။

ဖုန်လိုင်ကျွန်းပေါ်ရှိသူအားလုံးမှာ ပိုင်ယွီကျင်း၏ ကိုယ်ပွားများသာ ဖြစ်ကြသဖြင့် မည်သည့်ခန္ဓာကိုယ်နှင့်မဆို အတိအကျ ကိုက်ညီနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ခဏအကြာတွင် ကျွန်းသခင်နှစ်ဦး၏ မူလဝိညာဉ်များမှာ ရုန်းကန်ခြင်း ရပ်တန့်သွားပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်ဝန်းများမှာလည်း ပြန်လည်ကြည်လင်လာကြတော့သည်။

“အရှင်...” “အရှင်...”

မူလဝိညာဉ် နှစ်ခုစလုံးမှာ ကူမော့အား ဦးညွှတ် လိုက်ကြလေသည်။

ကူမော့သည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် အမှတ်အသားကို အောင်မြင်စွာ ခတ်နှိပ်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်းနှင့်၊ ထိုသူနှစ်ဦးမှာ တာအို နှလုံးသား မိစ္ဆာ မျိုးစေ့ နည်းစနစ် အောက်တွင် ရုပ်သေးများ ဖြစ်သွားကြပြီ ဖြစ်ကြောင်းကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားမိလိုက်လေသည်။

ချက်ချင်းပင် ကူမော့က ညွှန်ကြားလိုက်သည်မှာ...

“ခင်ဗျားတို့ ဘာသာ အကောင်းအတိုင်း ရှိနေသေးတဲ့ ခန္ဓာကိုယ် နှစ်ခုကို သွားရှာကြစမ်း...”

ကျွန်းသခင်နှစ်ဦးအတွက် သင့်တော်သော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာခန္ဓာကိုယ်များ ရှာဖွေရန်မှာ အလွန်အရေးကြီးသည်။ ၎င်းတို့၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် ၏ ခြေလှမ်းဝက်အဆင့်တွင် ရှိနေသော်လည်း၊ မူလဝိညာဉ်သက်သက်ဖြင့် အချိန်အကြာကြီး မခံနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

စွမ်းအားများ အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်နိုင်ရန် ခန္ဓာကိုယ်အသစ်များအတွင်း ကျင့်ကြံပြုပြင်ရန် လိုအပ်သည်။

ကူမော့သည် ကိုယ်ပိုင်အင်အားစု တည်ထောင်ရန် စိတ်မဝင်စားသော်လည်း၊ အစွမ်းထက်သည့် တိုက်ခိုက်ရေးသမားနှစ်ဦး ရှိနေခြင်းမှာ အလွန်တန်ဖိုးရှိသည်ဟု ယူဆသည်။ ဥပမာအားဖြင့် သူ၏ညီမလေးကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ယခုကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သူများရှိပါက သူမကို မြို့တော်သို့ သီးသန့်ပို့ထားရန် မလိုတော့ပေ။

ခဏအကြာတွင် ဒုတိယကျွန်းသခင်သည် မင်းစိုးရာဇာအရှိန်အဝါရှိသော သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့လည်းကောင်း၊ ပထမကျွန်းသခင်သည် သူမ၏ယခင်ပုံစံနှင့် တူညီသော အမျိုးသမီးငယ်ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့လည်းကောင်း အသီးသီး ပြောင်းလဲဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အရန်ခန္ဓာကိုယ်များကို အသင့်ပြင်ဆင်ထားပုံရသည်။

ကူမော့သည် ပထမကျွန်းသခင်အား “အနီရောင်ဝတ်စုံ” ဟုလည်းကောင်း၊ ဒုတိယကျွန်းသခင်အား “စောင်းဆရာ” ဟုလည်းကောင်း အမည်ပေးကာ ၎င်းတို့အား အရင်ထွက်ခွာသွားရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် ကူမော့သည် အစနှင့်အဆုံးတောင်ကြား ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားခဲ့ရာ၊ ပျက်စီးနေသော အဆောက်အဦးပုံများကြားမှ ထွက်လာကြသော ကျန်းတာအိုယီ၊ စုချန်းချိုးနှင့် အခြားသူများကို တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

“ကူမော့...”

ကျန်းတာအိုယီသည် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး၊ သူတို့၏ အနောက်က ကျောက်ပုံကြီးများကြားက ဂူအဝင်ဝ တစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောလိုက်သည်...

“ကျွန်တော်တို့ အခုလေးတင် အဲဒီထဲမှာ မူလဝိညာဉ် အများကြီးကို တွေ့ခဲ့ရတယ်လေ၊ ဒါပေမဲ့ ရောက်သွားတဲ့ အချိန်မှာတော့၊ အဲဒါတွေ အများစုက စတင်ပြီး ပျောက်ကွယ်နေကြပြီ... ကျွန်တော်တို့ ယူကျင့်ဟုန် ရဲ့ မူလဝိညာဉ် ကိုတောင် မြင်ခဲ့ရသေးတယ်”

ချီထျန်းရှုက လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်မှာ..

“သူရဲကောင်း ကူ... ရှောင်ပိုင် ဟာ ကျွန်တော့်ဆရာ ရဲ့ လူဝင်စား မဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်တော့်ဆရာက ဘယ်တုန်းကမှ လူဝင်စားခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလေ...”

ကူမော့သည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်မှာ...

“ဒါဆိုရင်၊ ရှောင်ပိုင် ဟာ တကယ်တော့ ပထမကျွန်းသခင် နဲ့ ဒုတိယကျွန်းသခင် တို့ထက်တောင် ပိုပြီး ပြည့်စုံနိုင်မယ့် ပိုင်ယွီကျင်း အတု တစ်ခု ပေါ့လေ၊ ဟုတ်လား...”

ဆရာကြီး လျန်ရှန်းက ဆိုသည်မှာ...

“ပထမကျွန်းသခင် နဲ့ ဒုတိယကျွန်းသခင် တို့ထက် ပိုပြီး ပြည့်စုံသလား ဆိုတာကိုတော့ မသေချာပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ပိုင်ယွီကျင်း အတု အားလုံးဟာ လူတစ်ယောက်ရဲ့ မူလဝိညာဉ် လက္ခဏာတွေအပေါ် အခြေခံပြီး ဖန်တီးထားတာလေ...”

“ ရှောင်ပိုင် ဟာ ယူကျင့်ဟုန် ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေတင် မကဘဲ၊ ခံစားချက်တွေနဲ့ အသိဉာဏ်တွေကိုပါ ပေါင်းစပ်နိုင်ခဲ့တာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့်၊ သူမဟာ အလွန် အောင်မြင်တဲ့ ပိုင်ယွီကျင်း အတု တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့တယ် ဆိုတာကို ပြနေတာပဲ”

ကူမော့က မေးမြန်းလိုက်သည်...

“ရှောင်ပိုင် ရဲ့ အမှတ်အသား တစ်ခုခုများ မြင်ခဲ့ကြသေးလား...”

ဆရာကြီး လျန်ရှန်းက အနည်းငယ် ခေါင်းယမ်းပြလိုက်လေသည်။

ကူမော့သည် ကျိဝူဆွမ်း ကို လှည့်ကြည့်လိုက်လေသည်။

ကျိဝူဆွမ်းက အလျင်အမြန်ပင် ခေါင်းယမ်းလိုက်ရင်း ဆိုသည်..

“ရှာမတွေ့ပါဘူး... သူမက ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်တွေရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ ရှိနေတာမို့လို့၊ ကျွန်တော် တွက်ချက်လို့ မရပါဘူး...”

ထိုအခါ စုချန်းချိုးက ပြောလိုက်သည်မှာ...

“ဒါနဲ့၊ ဆရာကြီး ကူ... ကျွန်တော် သည်နေရာမှာ မှိန်ဖျော့တဲ့ ဓားအနှစ်သာရ တစ်ခုကို အာရုံခံမိတယ်..”

ထိုသို့ ပြောဆိုရင်း သူသည် မလှမ်းမကမ်းရှိ အလောင်းတစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ဆက်ပြောသည်မှာ...

“ဒီလူဟာ ကျန်းရိုရွှီး ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ အသတ်ခံခဲ့ရတာ ဖြစ်ဖို့ များပါတယ်...”

ကျိဝူဆွမ်းက အလျင်အမြန်ပင် ဝင်ပြောသည်...

“ဆရာကြီး ကူ... ငါ မင်းဆီကနေ ဗေဒင်တွက်ခကို အလကား ယူလိုက်တာ မဟုတ်ပါဘူးနော်... တွက်ချက်မှုအရ ဆိုရင်တော့၊ ကျန်းရိုရွှီး ဟာ မူလဝိညာဉ် တားမြစ်ချက် နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စကို သိသွားခဲ့ပုံရတယ်၊ အဲဒါကြောင့် နည်းလမ်းရှာဖို့ ဒီနေရာကို ရောက်လာတာ ဖြစ်ရမယ်... “

“သီအိုရီ အရပြောရရင်တော့၊ မင်း အနေနဲ့ ဒီနေ့ ဘာတိုက်ခိုက်မှုမှ မလုပ်ဘဲ နေခဲ့မယ် ဆိုရင်တော့၊ ကျန်းရိုရွှီး ဟာ ဖုန်လိုင်ကျွန်း ရဲ့ တားမြစ်ချက်တွေထဲကို လွယ်လွယ်နဲ့ ဝင်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး...”

“သူသာ အဲဒီနေရာကို ရှာတွေ့ခဲ့မယ် ဆိုရင်တော့၊ သေချာပေါက် ပေါ်ထွက်လာမှာဖြစ်ပြီး၊ မင်းအနေနဲ့လည်း သူ့ကို ရှာတွေ့နိုင်မှာပေါ့...”