အခန်း (၄၀၀)

အပိုင်း (၄၀၀) တားမြစ်ချက် ဖြေရှင်းခြင်း

ဆရာကြီး လျန်ရှန်းက ဆိုသည်မှာ...

"အကြမ်းဖျင်း တွက်ချက်မှုတွေအရ ဆိုရင်တော့၊ အရင်တုန်းက မင်းလက်ချက်နဲ့ သေဆုံးခဲ့ရသူပေါင်း တစ်သိန်းထက် မနည်း ရှိခဲ့တာလေ၊ အဲဒီထဲမှာ ဘာအာဃာတမှ မရှိတဲ့ သူတွေလည်း အများကြီး ပါတာပဲ မဟုတ်လား..."

ကျန်းရိုရွှီးက ပြောသည်မှာ...

"အဲဒီတုန်းက ငါ မိစ္ဆာ ဝင်နေလို့ပါ... ကောင်းပါပြီလေ၊ ဒီစကားတွေကိုတော့ ဒီမှာပဲ ရပ်ထားလိုက်ကြရအောင် ဘုန်းကြီး... ငါ ဒီနေ့ မင်းဆီကို လာတာကတော့၊ ငါ့အတွက် ကိစ္စတစ်ခု လုပ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုချင်လို့ပါ ။ အဲဒါကတော့ ပိုင်ယွီကျင်း က ငါ့ရဲ့ မူလဝိညာဉ် အတွင်းမှာ ထည့်ထားခဲ့တဲ့ တားမြစ်ချက်ကို ဖယ်ရှားပေးဖို့ ပါပဲ..."

ဆရာကြီး လျန်ရှန်းက အလျင်အမြန်ပင် လျှောက်တင်လိုက်သည်မှာ...

"စီနီယာ ကျန်း ခင်ဗျာ... ကျွန်တော့် မှာ နည်းလမ်း တစ်ခုတော့ ရှိတာ မှန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အချိန်က အရမ်း တိုတောင်းနေသေးတာကြောင့် ကျွန်တော် အခုထိတော့..."

"ကောင်းပါပြီ..."

ကျန်းရိုရွှီးက လက်ဝှေ့ယမ်းပြလျက် ဆိုသည်မှာ

"ဒီစကားလုံးတွေကတော့ အပြင်က လူတွေကို လှည့်စားဖို့အတွက်ပဲ သုံးပါတော့၊ ငါ့ကိုတော့ လာပြီး မလှည့်စားပါနဲ့ဦး... မင်းက ကျွန်းပေါ်မှာ ကူမော့ နဲ့ ပိုင်ယွီကျင်း တို့ တိုက်ခိုက်နေကြတဲ့ အချိန်မှာ ငါကိုယ်တိုင်လည်း ပိုင်ယွီကျင်း ကို လိုက်ရှာနေခဲ့တာပဲလေ... “

“ တိုက်ဆိုင်စွာပဲ၊ ငါဟာ လူဝင်စားမှန် ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ခံစားမိခဲ့ပါတယ်... ပိုင်ယွီကျင်း ဟာ ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့သွားခဲ့ပြီး၊ ဖုန်လိုင်ကျွန်း ပေါ်က လူတိုင်းဟာလည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အသိစိတ်တွေ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြတာလေ... ငါ မှားမကြည့်ဘူး ဆိုရင်တော့၊ အဲဒါဟာ မင်းက လူဝင်စားမှန် ကို သုံးပြီး လုပ်ဆောင်လိုက်တာကြောင့်ပဲ ဖြစ်ရမယ်... “

“ ကြည့်ရတာတော့၊ ပိုင်ယွီကျင်း နဲ့ လူဝင်စားမှန် တို့ကြားက အားပြိုင်မှုမှာ လူဝင်စားမှန် က အသာစီး ရသွားပုံပဲနော်... ဒါကြောင့်မို့လို့၊ မင်းဆီမှာ ပိုင်ယွီကျင်း ရဲ့ စွမ်းအင် တားမြစ်ချက်ကို ဖယ်ရှားနိုင်မယ့် နည်းလမ်း ရှိနေတာ သေချာပါတယ်..."

ဆရာကြီး လျန်ရှန်းက လျှောက်တင်လိုက်သည်...

"စီနီယာ ကျန်း... မင်းကတော့..."

"ဒါက အထင်လွဲမှု တစ်ခုပါပဲ၊ ကျွန်တော် လူဝင်စားမှန် အကြောင်း ဘာမှ မသိပါဘူး..."

ကျန်းရိုရွှီးက လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်မှာ...

"မင်းရဲ့ လူဝင်စားမှန် ကို ငါ လုယူမှာကိုတော့ စိုးရိမ်မနေပါနဲ့ဦး... ငါသာ အဲဒါကို လိုချင်ခဲ့မယ် ဆိုရင်တော့၊ ငါ မဟာ လင်းထိန် ဘုရားကျောင်း ကို သွားခဲ့စဉ်ကတည်းက ယူခဲ့မှာပေါ့... "

“ငါ အရင်တုန်းက ဆရာကြီး ရွှမ်မင် ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုနဲ့ မင်းတို့ရဲ့ လူဝင်စားမှန် ကို မြင်ဖူးပါတယ်... အဲဒီ လူဝင်စားမှန် ဆိုတာက သူ့ဘာသာ အရှင်သခင်ကို ရွေးချယ်တတ်တဲ့ နတ်ဘုရား ရတနာ တစ်ခုလေ... ငါကတော့ အဲဒါကို အတင်းအကျပ် လုယူမယ့်သူမျိုး မဟုတ်ပါဘူး..."

ထိုသို့ ပြောဆိုပြီးနောက်၊ ကျန်းရိုရွှီးသည် သူ၏ မျက်ခွံများကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်မှာ...

"လျန်ရှန်း... ငါ စကားကို ဒုတိယ အကြိမ် ထပ်မပြောချင်တော့ဘူးနော်... အခုဆိုရင်၊ သင်္ဘောပေါ်က လူတိုင်းရဲ့ အသက်တွေရော၊ မင်းတို့ရဲ့ မဟာ လင်းထိန် ဘုရားကျောင်း က ဘုန်းကြီး ထောင်ပေါင်းများစွာ ရဲ့ အသက်တွေကပါ မင်းရဲ့ လက်ထဲမှာပဲ ရှိနေတာလေ... တကယ်လို့ မင်းကသာ ငါ့ကို ကူညီဖို့ ငြင်းဆန်မယ် ဆိုရင်တော့၊ ငါဟာ လူသတ်ပွဲကြီး တစ်ခုကို သေချာပေါက် ဆင်နွှဲရလိမ့်မယ်..."

ဆရာကြီး လျန်ရှန်းက သက်ပြင်းသဲ့သဲ့ ချလိုက်ရင်း ဆိုသည်...

"စီနီယာ ကျန်း... တားမြစ်ချက်ကို ဖယ်ရှားပေးတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့၊ ကျွန်တော် မင်းအပေါ်မှာ တစ်ခုခု ထပ်လုပ်မှာကို မကြောက်ဘူးလား..."

ကျန်းရိုရွှီးက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်မှာ...

"တကယ်လို့ မင်းသာ အဲဒီလို လုပ်ရဲတယ် ဆိုရင်တော့၊ ငါ မင်းကို လေးစားမိမှာပဲ... တကယ်လို့ မင်း အောင်မြင်သွားခဲ့မယ် ဆိုရင်တော့၊ ငါ မင်းကို ပိုပြီးတော့တောင် လေးစားမိဦးမှာပေါ့... ဒါပေမဲ့၊ တကယ်လို့ မင်း ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့မယ် ဆိုရင်လည်း၊ အဲဒါက အရေးမကြီးပါဘူး... မဟာ လင်းထိန် ဘုရားကျောင်း က လူတိုင်းဟာ မင်းနဲ့အတူ အတူတူ သေကြရမှာလေ... မင်း တစ်ယောက်တည်း အဖော်မရှိ ဖြစ်နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

ဆရာကြီး လျန်ရှန်းက အကူအညီမဲ့စွာဖြင့် ...

"တကယ်တမ်းကျတော့၊ ပိုင်ယွီကျင်း ရဲ့ တားမြစ်ချက်က အရမ်းကြီးတော့ နက်နဲလှတာ မဟုတ်ပါဘူး... တားမြစ်ချက် မန္တန်တွေရဲ့ အစီအစဉ် အမှန်ကို ရှာတွေ့နိုင်မယ် ဆိုရင်တော့၊ အဲဒါကို အလွယ်တကူ ဖယ်ရှားလို့ ရပါတယ်... တကယ့် ခက်ခဲတဲ့ အချက်ကတော့၊ ပိုင်ယွီကျင်း ရဲ့ စွမ်းအင်ဟာ စစ်မှန်သောချီ လည်း မဟုတ်သလို၊ ချီ ခန္ဓာကိုယ် လည်း မဟုတ်တာကြောင့်၊ အဲဒါကို ဖယ်ရှားဖို့အတွက် လူဝင်စားမှန် ရဲ့ စွမ်းအားတွေ လိုအပ်နေတာပါပဲ..."

ထိုသို့ ပြောဆိုရင်း...

ဆရာကြီး လျန်ရှန်းသည် လက်ညှိုး တစ်ချောင်းဖြင့် ကျန်းရိုရွှီး ၏ နဖူးကို ထိတွေ့လိုက်ရာ၊ ထူးခြားလှသော စွမ်းအင် တစ်စမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကျန်းရိုရွှီး ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားတော့သည်။

လျန်ရှန်း ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ဖြူရော်သွားပြီး၊ သူသည် အနည်းငယ် ယိမ်းထိုးသွားကာ ကုတင်ပေါ်သို့ ထိုင်ချလိုက်ရလေသည်။ သူက ဆိုသည်မှာ...

"စီနီယာ ကျန်း... ဒါကတော့ လူဝင်စားမှန် ရဲ့ စွမ်းအင်တွေပါပဲ... အခုဆိုရင် စီနီယာ အနေနဲ့ တားမြစ်ချက်တွေကို မြင်နိုင်ပြီဆိုမှတော့၊ အဲဒီမန္တန်တွေရဲ့ အစီအစဉ်ကိုလည်း ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်မယ့် နည်းလမ်း ရှိမှာ သေချာပါတယ်... စီနီယာ့ဘာသာပဲ အဲဒါတွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖယ်ရှားလိုက်ပါတော့၊ ဒါဆိုရင် ပိုပြီးတော့လည်း စိတ်ချရတာပေါ့၊ မဟုတ်ဘူးလား..."

"အဲဒါက အတော်လေးကို ရိုးရှင်းပါတယ်..."

ကျန်းရိုရွှီးက ဆိုသည်...

"လူဝင်စားမှန် က ပိုင်ယွီကျင်း ကို ဖိနှိပ်နိုင်တယ်ဆိုတာကို ငါသာ ကြိုပြီး သိခဲ့မယ် ဆိုရင်တော့၊ ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်အထိ အပင်ပန်းခံနေရဦးမှာလဲ..."

လျန်ရှန်းက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်...

"တကယ်လို့ ဒီနေ့မှာ လူဝင်စားမှန် က ပိုင်ယွီကျင်း ကို ဖိနှိပ်နိုင်တာကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မမြင်ခဲ့ရဘူး ဆိုရင်ရော၊ စီနီယာ အနေနဲ့ ယုံကြည်ပါ့မလား... ရန်သူကိုရော သတိပေးရဲပါ့မလား.."

"အဲဒါလည်း ဟုတ်သားပဲ..."

ကျန်းရိုရွှီးသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှိတ်လိုက်ပြီးနောက်၊ ခေတ္တအကြာတွင် ပြန်ဖွင့်လိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်မှာ...

"ငါ ခင်ဗျားကို ကျေးဇူးကြွေး တစ်ခု တင်သွားပြီ၊ အခွင့်အရေး ရတဲ့ အခါကျရင် ပြန်ပြီး ပေးဆပ်ပါ့မယ်..."

လျန်ရှန်းက ဆိုသည်..

"ဒီကျေးဇူးကြွေးကို ပေးဆပ်ဖို့ မလိုပါဘူး... စီနီယာ အနေနဲ့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် သေသေချာချာ ဂရုစိုက်ဖို့နဲ့၊ စွမ်းအားတွေ နောက်ကို လိုက်ရင်းနဲ့ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ထဲကို ထပ်ပြီး မရောက်သွားဖို့ပဲ ကျွန်တော် မျှော်လင့်ပါတယ်..."

ကျန်းရိုရွှီးက လေးနက်သော လေသံဖြင့် ...

"ဘုန်းကြီးလေး... ငါ စွမ်းအားတွေ နောက်ကို လိုက်လို့ ဒီလောကအပေါ် ပေးခဲ့တဲ့ အန္တရာယ်က ပိုပြီး ကြီးမားသလား၊ ဒါမှမဟုတ် အတွင်းမိစ္ဆာ နဲ့ ပိုင်ယွီကျင်း လိုမျိုး လူသား မဟုတ်တဲ့ အရာတွေက ဒီလောကကို ကျွန်ပြုနေတာက ပိုပြီး အန္တရာယ် ကြီးသလား..."

လျန်ရှန်းက ဆိုသည်မှာ...

"နှစ်ခုစလုံးက အန္တရာယ် ကြီးမားလှပါတယ်..."

"ဒါဆိုရင်၊ ငါက အတွင်းမိစ္ဆာ ကို သတ်ဖို့နဲ့ ပိုင်ယွီကျင်း ကို သုတ်သင်ဖို့အတွက် စွမ်းအားတွေနောက်ကို လိုက်မယ် ဆိုရင်တော့၊ အဲဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ အပြစ်တွေကို ပြန်ပြီး ချေဖျက်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလား..."

ကျန်းရိုရွှီးက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက်၊ မီးခိုးတစ်စအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ဓားအတွင်းသို့ တိုးဝင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ထို့နောက်၊ ဓားမှာ အလင်းတန်း တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ပျံထွက်သွားခဲ့လေသည်၊ သတင်းစကား တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

"ဒီလောကမှာ ငါ ကျန်းရိုရွှီး တစ်ယောက်တည်း တားမြစ်ချက် ဖြစ်နေတာနဲ့တင် လုံလောက်ပါပြီ..."

...

အရှေ့ပင်လယ်ရှိ အလွန် နက်ရှိုင်းလှသော ချောက်နက်ကြီးတစ်ခုအတွင်း၌

မည်းနက်နေသော ဧရာမ မြွေနဂါးကြီး တစ်ကောင်သည် ရစ်ခွေနေပြီး၊ ပင်လယ်အောက်ခြေတွင် ဧရာမ လှိုင်းလုံးကြီးများကို ဖြစ်ပေါ်စေလျက် ကျောက်ဆောင်များကိုပါ လှုပ်ခတ်သွားစေတော့သည်။ သို့သော်လည်း၊ အနားသို့ တိုးကပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ၊ မြွေနဂါးကြီး၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် အမျိုးသမီးငယ် တစ်ဦး ထိုင်နေသည်ကို တွေ့ရလေသည်၊ ၎င်းမှာ ရှောင်ပိုင် ပင် ဖြစ်လေသည်။

ရှောင်ပိုင်သည် သူမ၏ မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်သော်လည်း၊ စကားပြောခြင်း မရှိပါချေ၊ သို့သော်လည်း အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်...

"ကျန်းရိုရွှီး ရဲ့ တားမြစ်ချက်ကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီပဲ... ဟို ဘုန်းကြီးက လူဝင်စားမှန် ကို သုံးလိုက်တာ ဖြစ်ရမယ်..."

ဧရာမ မြွေနဂါးကြီးက ပါးစပ်ဟလိုက်ပြီး လူသားတစ်ယောက်၏ အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်...

"ကူမော့ ကလည်း အဲဒီတားမြစ်ချက်ကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်တာပဲလေ..."

ရှောင်ပိုင်က ဆိုသည်...

"တကယ်လို့ ကူမော့ သာ ကျန်းရိုရွှီး ကို တွေ့ခဲ့မယ် ဆိုရင်တော့၊ သူက ကျန်းရိုရွှီး ကို တားမြစ်ချက် ဖယ်ရှားပေးဖို့ ကူညီမှာ မဟုတ်ဘဲ၊ ကျန်းရိုရွှီး ကို သေချာပေါက် သတ်ပစ်မှာပေါ့..."

"အဲဒီလူ နှစ်ယောက်ထဲမှာ ဘယ်သူက ပိုပြီး အစွမ်းထက်သလဲ.."

မြွေနဂါးကြီးက မေးမြန်းလိုက်သည်။

ရှောင်ပိုင်က ပြောသည်မှာ...

"ကူမော့ က ပိုပြီး အစွမ်းထက်တာ သေချာပါတယ်... ကျန်းရိုရွှီး ဟာ လူသားတွေ ရောက်ရှိနိုင်တဲ့ အစွမ်းရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေတာ မှန်ပေမဲ့၊ ကူမော့ ကတော့ အဲဒီအကန့်အသတ်တွေကိုတောင် ကျော်လွန်နေပြီလေ... မဟုတ်ရင်လည်း ငါက မင်းကို ဒီပင်လယ်အောက်ခြေမှာ ပုန်းခိုင်းထားပါ့မလား... “

“ငါ ဘယ်သူ့ကို ရှောင်နေရတယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလဲဟင်... ငါက ကူမော့ ကို ရှောင်နေရတာလေ... အဲဒီလူက နဂါးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်တာ ဆိုတော့၊ သူသာ ငါတို့ကို ရှာတွေ့သွားမယ် ဆိုရင်တော့၊ လေထဲကို ပျံတာပဲဖြစ်ဖြစ် ရေထဲမှာ ပုန်းတာပဲဖြစ်ဖြစ် ဘာမှ အသုံးဝင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး..."

မြွေနဂါးကြီးက မေးမြန်းလိုက်သည်...

"ဒါဆိုရင် မင်း အနေနဲ့ သူ့ကို သတ်နိုင်ဖို့ ဘယ်လောက်အထိ အချိန်ယူရမှာလဲ... သူက နဂါးတစ်ကောင် ဆိုမှတော့၊ ငါသာ သူ့ကို ဝါးမြိုနိုင်ခဲ့မယ် ဆိုရင်တော့၊ ငါလည်း သူ့နေရာမှာ အစားထိုးဝင်ရောက်ပြီး ဒီလောကရဲ့ နဂါးအသစ် ဖြစ်လာနိုင်တာပေါ့..."

ရှောင်ပိုင်သည် ခဏမျှ တွေးတောပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်...

"တကယ်လို့ အစီအစဉ်တွေသာ ချောမွေ့မယ် ဆိုရင်တော့၊ တစ်နှစ်မပြည့်ခင်မှာတင် ငါ သူ့ကို မှီသွားလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ အလွန်ဆုံး သုံးနှစ်အတွင်းမှာတင် သူ့ကို သတ်ပစ်နိုင်လိမ့်မယ်... ဒါပေမဲ့၊ ငါ့မှာ မင်းရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်တယ်နော်..."

"ဘာတွေ ကူညီပေးရမလဲ..."

မြွေနဂါးကြီးက ဝမ်းသာအားရ မေးမြန်းလိုက်သည်။