အခန်း ၇၆

အခန်း (၇၆) ဘေးနားမှာ နားမျက်စိတွေ ရှိနေသည်

“ကျွန်တော်လည်း ကြယ်တာရာတွေကို မော့ကြည့်ပြီး ဒီအရေးကို အမြဲအကဲခတ်နေမိတာပါပဲ။

ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျင့်စဉ်သက်တမ်းက နုသေးတော့ သိပ်ပြီး

ထွင်းဖောက်မမြင်နိုင်သေးဘူး ဖြစ်နေတယ်ဗျ”

ဖန်းချန်က စစ်တုရင်အိုးထဲမှ အနက်ရောင်အစေ့တစ်ခုကို နှိုက်ယူပြီး ခုံပေါ်သို့

ချလိုက်ကာ တစ်ဖက်လူ၏ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးကြားက ကျောက်တုံးကြီးပေါ်တွင်

မျဉ်းကြောင်းများ ထွင်းထုထားသည့် စစ်တုရင်ခုံမှာ

ဖန်းချန်ကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး

စစ်တုရင်အစေ့များနှင့်အတူ တောင်စောင့်နတ်မင်း

ကျန်းချွမ်းကို လက်ဆောင်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

စစ်တုရင်ခုံအဖြစ် အသုံးပြုသည့် ကျောက်တုံးမှာ အတော်ပင် ကြီးမားလှရာ ကစားကွက်၏

ဘေးပတ်လည်တွင် နေရာလွတ်များစွာ ကျန်ရှိနေသေးသည်။ ထိုနေရာတွင်

အစားအသောက် ပန်းကန်နှစ်ချပ်၊ ရေနွေးအိုးနှင့် ခွက်များ

ရှိနေကြသည်။

တောင်စောင့်နတ်မင်းက ခဏစဉ်းစားပြီး အဖြူရောင်အစေ့တစ်ခုကို နေရာရှာချလိုက်ရင်း

“ဆရာကလည်း နှိမ့်ချလွန်းနေပြန်ပြီ။ ကျွန်တော်သိသလောက်တော့ ဒီတစ်ခါ

ကောင်းကင်နိမိတ်က အတော်လေး ရှုပ်ထွေးနက်နဲလွန်းလို့ ဘယ်သူမှ

အသေအချာ မခန့်မှန်းနိုင်ကြတာပါ။ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကြောင့် မဟုတ်ပါဘူး”

ဖန်းချန်သည် မိမိကိုယ်မိမိ ခုခံပြောဆိုနေရန် ခက်ခဲသဖြင့် စကားလမ်းကြောင်းကို

အနည်းငယ် လွှဲလိုက်သည်။

“မကြာသေးခင်က တောင်အောက်ဆင်းတုန်းက လူ့လောကကြီးက အေးချမ်းနေတုန်းပဲ။ ဒါပေမဲ့ ညဘက်

ကောင်းကင်ယံက လှုပ်ရှားမှုတွေအရ ဘေးဒုက္ခက နီးကပ်လာနေတာတော့ အမှန်ပဲ။ ဒါကတော့

ငြင်းလို့မရတဲ့ အချက်ပဲဗျ”

“နောက်ထပ် တစ်ခုရှိသေးတယ်၊ ကျွန်တော် ယောက်ျားတစ်ယောက်နဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်ကို

တွေ့ခဲ့တယ်။ သူတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာနဲ့ ဝဋ်ကြွေးတွေက အလွန်ကြီးမားနေပြီး

ဒီကပ်ဘေးရဲ့ ဇာတ်လိုက်တွေ ဖြစ်လာနိုင်တယ်”

တောင်စောင့်နတ်မင်းက ခေါင်းညိတ်ရင်း

“ဆရာပြောတာ မှန်မှာပါ။ ကပ်ဘေးကြီးတွေ ဆိုက်ရောက်တော့မယ်ဆိုရင် လောကကြီးကို

မွှေနှောက်ပြီး လေမုန်တိုင်း ထန်အောင်လုပ်မယ့်သူတွေ

ပေါ်လာစမြဲပဲ”

“တချို့ကလည်း သူတို့ကိုယ်တိုင်က လောကနိယာမရဲ့ တွန်းပို့မှုကြောင့် မတတ်သာဘဲ

ပါဝင်နေရတာလို့ ဆိုကြတယ်။ ကိုယ့်စိတ်ကြိုက် ရွေးချယ်ခွင့်ရှိတယ်

ထင်ရပေမဲ့ တကယ်တော့ ရွေးချယ်စရာ မရှိတာမျိုးပေါ့။ အချိန်နဲ့ ကံကြမ္မာလို့ပဲ

ဆိုရမလား...”

ဖန်းချန်သည် တောင်စောင့်နတ်မင်း၏ ပြောစကားကို အတော်ပင် သဘောကျသွားပြီး ပြုံးလျက်

ဆိုလိုက်သည်။

“လောကကြီးရဲ့ အလှည့်အပြောင်းက ကျယ်ပြောလွန်းလှပါတယ်။ လိုက်လျောညီထွေ ရှိသူတွေကတော့

တင့်တယ်ပြီး ဆန့်ကျင်သူတွေကတော့ ပျက်စီးရတာပဲ”

“ကပ်ဘေးဆိုတာကလည်း အကြောင်းတရားတွေ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ စုမိလာတဲ့အခါ အချိန်တန်တော့

တစ်ပြိုင်နက် ပေါက်ကွဲထွက်လာတာပါပဲ။ ဒါဟာ သဘာဝဘေးပဲဖြစ်ဖြစ်၊ လူတွေကြောင့်ဖြစ်တဲ့

ဘေးပဲဖြစ်ဖြစ် အတူတူပါပဲ”

ကျန်းချွမ်းက

“ဆရာပြောတာ အကျိုးအကြောင်း ဆီလျော်လှပါတယ်။ ရှေးယခင်ကတည်းက တန်ခိုးကြီးသူတွေဟာ

ကပ်ဘေးတွေကို တားဆီးပေးခဲ့ကြဖူးပေမဲ့ ဘယ်သူမှတော့ တစ်ကိုယ်တော်

တိုက်ခိုက်ပြီး အောင်မြင်ခဲ့တာမျိုး မရှိပါဘူး”

“ဒါဟာ လောကရဲ့ အခြေအနေကို ကြည့်ပြီး အခွင့်သာတဲ့ဘက်ကနေ အရှိန်ယူရတာမျိုးပါ။

ရုပ်တွင်းထဲက ကြိုးအထပ်ထပ်ကို ဖြည်သလိုမျိုး ရှုပ်ထွေးလှတဲ့

အကြောင်းအကျိုးတွေကို ရှင်းထုတ်နိုင်မှသာ သတ္တဝါအပေါင်းကို

ကယ်တင်နိုင်ပြီး ကုသိုလ်ထူးတွေကို ရရှိနိုင်တာပါ”

နှစ်ဦးသား အပြန်အလှန် အကွက်အချို့ ရွှေ့နေစဉ် ဖန်းချန်က ရုတ်တရက် ခေါင်းကို

စောင်းကာ ဝေးကွာသော တောင်ခြေဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

တောင်စောင့်နတ်မင်း ကျန်းချွမ်းမှာ အံ့ဩသွားပြီး ဖန်းချန်၏ အကြည့်အတိုင်း

လိုက်ကြည့်သော်လည်း ဘာမျှ မတွေ့ရပေ။ ခဏအကြာမှ

တောင်စောင့်နတ်မင်းလည်း အာရုံရသွားပြီး

ရယ်မောလိုက်သည်။

“လူတွေ ရောက်လာတာကိုး”

သူသည် ဖန်းချန်ကို စိတ်ထဲမှ အမြဲ ရိုသေလေးစားနေသူ ဖြစ်သည်။ ယခုမြင်ကွင်းမှာလည်း

တစ်ဖက်လူ၏ ကျင့်စဉ်မှာ မိမိထက် များစွာသာလွန်ကြောင်း နောက်တစ်ကြိမ်

သက်သေပြလိုက်ခြင်းပင်။ စင်စစ် ဖန်းချန်၏ စွမ်းရည်မှာ

အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလှသော်လည်း တောင်ပေါ်သို့ စတက်လာစဉ်က

တောင်စောင့်နတ်မင်းနှင့် အဆင့်ချင်း မကွာလှပေ။ မကြာသေးမီကမှ သိသိသာသာ

တိုးတက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် အမူအရာပျက်ခြင်းမရှိဘဲ စကားပြောလိုက်၊ ရယ်မောလိုက်၊

စစ်တုရင်ကစားလိုက်၊ လက်ဖက်ရည်သောက်လိုက်နှင့် ဆက်လက်

ရှိနေကြသည်။ ခဏအကြာတွင် လူအချို့ တောင်ခြေ၌ ပေါ်လာသည်။

ဤတောင်စောင့်နတ်ကျောင်းမှာ လမ်းမကြီးနှင့် မဝေးလှပေ။ လင်းရှီးရွာမှ နတ်ဆိုးနှင်သည့်

သတင်းများ ပြန့်နှံ့သွားပြီးနောက်ပိုင်း ဤနေရာတွင် လူစည်ကားလာခဲ့သည်။

ခရီးသွားလာသူတို့မှာလည်း ဘေးကင်းလုံခြုံစေရန်

ဤနေရာတွင် ဝင်ရောက် ဝတ်ပြုဆုတောင်းလေ့ ရှိကြသည်။

ရောက်ရှိလာသော လမ်းသွားလမ်းလာတို့မှာ အထုပ်အပိုးကိုယ်စီနှင့် ဖြစ်ကြပြီး လမ်းတွင်မှ

ဆုံတွေ့ခဲ့ကြဟန် တူသည်။ သူတို့သည် တောင်စောင့်နတ်မင်း ကျန်းချွမ်းကို

မမြင်နိုင်ကြသလို ဖန်းချန်ကိုလည်း သတိမပြုမိအောင်

ဖန်းချန်က ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ထားသည်။

ထို့ကြောင့် ထိုလူများအဖို့မူ လူသူကင်းမဲ့နေသော နတ်ကျောင်းငယ်လေးသို့

ရောက်လာသည်ဟုသာ ထင်မှတ်နေကြသည်။ ဖန်းချန်နှင့်

တောင်စောင့်နတ်မင်းတို့၏ အနားတွင်ပင် သူတို့သည် ပျော်ပျော်ပါးပါး

စကားပြောရင်း ဝတ်ပြုရန် ပြင်ဆင်နေကြသည်။

“ဒီနှင်းက တော်တော်ထူတာပဲ။ အရင်ဆုံး ဒီနေရာကို ရှင်းလိုက်ကြရင် မကောင်းဘူးလား”

“ငါလည်း အဲဒီလိုပဲ စဉ်းစားနေတာ”

သူတို့သည် အထုပ်အပိုးများကို ချထားပြီး နတ်ကျောင်းဘေးက သစ်ပင်များကို မထိခိုက်စေဘဲ

တောင်စောင်းအောက်သို့ ခဏဆင်းကာ သစ်ကိုင်းခြောက်များဖြင့် ရိုးရှင်းသော ကိရိယာများ

ပြုလုပ်ကြသည်။ ထို့နောက် အားလုံး ဝိုင်းဝန်းပြီး နတ်ကျောင်းရှေ့ မြေကွက်လပ်က

နှင်းများကို ရှင်းလင်းလိုက်ရာ မြေသားနှင့် ကျောက်တုံးများ

ပြန်ပေါ်လာသည်။

ဖန်းချန်နှင့် တောင်စောင့်နတ်မင်းမှာ သူတို့ သတိမပြုမိစေရန် စကားမပြောဘဲ

ငြိမ်သက်စွာဖြင့် ထိုလူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို

စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေကြသည်။

လူတစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်မှာ

“အရင်က ဒီနတ်ကျောင်းမှာ ဝတ်ပြုတဲ့သူ သိပ်မရှိဘူး။ ဒီနှစ်မှ ဘာဖြစ်လို့လဲမသိဘူး၊

လူတွေ အတော်များလာတယ်။ ခရီးသွားတွေကလည်း စိတ်အေးချမ်းအောင် ဒီမှာ

လာဆုတောင်းကြတာပဲ။ ဒီနေရာက တကယ် ဆုတောင်းပြည့်တယ်လို့လည်း

ကြားတယ်”

သူ၏ အဖော်တစ်ဦးက ပြန်ဖြေသည်မှာ “ဟုတ်ပါ့ဗျာ၊ ကျွန်တော်လည်း ဒီနေရာက

နာမည်ကြီးတယ်ဆိုလို့ လာဝတ်ပြုတာ။ မယုံကြည်တာထက်စာရင်

ယုံကြည်တာက ပိုကောင်းတာပေါ့...”

ထိုစဉ် လူတစ်ယောက်က တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောလိုက်သည်။ “ဒီယွမ်ကျုံးတောင်ထဲမှာ

နတ်သက်ကြွေတဲ့သူတွေ ရှိတယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားတယ်ဗျ”

“ဒီလို ကောလာဟလတွေက များပါတယ်။ ဘယ်တောင်၊ ဘယ်မြစ်မှာ နတ်မရှိဘူး ပြောလို့လဲ” ပထမလူက

ခေါင်းခါရင်း ဆိုသည်။ “သတင်းတွေကတော့ ဟုတ်နိုးနိုးနဲ့ များတာပဲ။ နှစ်တိုင်း

နတ်မင်းတွေကို ရှာဖို့ တောင်ပေါ်တက်တဲ့သူတွေ မနည်းဘူး။

တကယ်တွေ့တဲ့သူ ရှိလို့လား။ ဒါကြောင့် ဒါတွေကို

သိပ်မယုံနဲ့။ တောင်စောင့်နတ်မင်းကိုပဲ ရိုရိုသေသေ

ဝတ်ပြုပြီး ခရီးလမ်း ဘေးကင်းဖို့ ဆုတောင်းတာက ပိုသေချာတယ်”

“ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်”

“အစ်ကိုကြီး ပြောတာ မှန်တယ်။ ကျွန်တော်တို့နဲ့ မဆိုင်တဲ့ ကိစ္စတွေကို ထားလိုက်ပါ။

ခရီးလမ်း ဘေးကင်းကင်းနဲ့ အိမ်ပြန်ရောက်ပြီး မိဘမယား သားသမီးတွေနဲ့ ဆုံရဖို့က

ပိုအရေးကြီးပါတယ်”

ထိုလူများသည် စကားပြောရင်း လက်ဖြင့်လည်း အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်။ သူတို့မှာ ခရီးသွားများ

ဖြစ်သဖြင့် ခင်းကျင်းစရာ ပန်းကန်များ မပါရှိပေ။ ဆီစိမ်စက္ကူ လေးငါးချပ်ကို

ဖြန့်ခင်းကာ ဝက်ခေါင်းသုပ်၊ မြေပဲလှော်၊ ပန်းသီးနှင့်

သစ်တော်သီးများ၊ ဖရုံစေ့များ ပါဝင်သော မုန့်ခြောက်များနှင့်

ဝါးကျည်တောက်၊ သံအိုး၊ ရေအိတ်များဖြင့် ထည့်လာသော အရက်များကို

ခင်းကျင်းလိုက်ကြသည်။

သူတို့ ယူလာသော အမွှေးတိုင်များကို မီးညှိကာ နတ်ကျောင်းရှေ့ရှိ

အမွှေးတိုင်အိုးထဲသို့ ထိုးစိုက်လိုက်ပြီး

ဝတ်ပြုကြတော့သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူတို့အားလုံးမှာ အလွန်ပင်

ရိုသေကိုင်းရှိုင်းနေကြပြီး

လက်အုပ်ချီကာ ဆုတောင်းနေကြသည်။

ဖန်းချန်သည် စစ်တုရင်ခုံ၏ တစ်ဖက်ရှိ တောင်စောင့်နတ်မင်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

အမွှေးတိုင်နံ့နှင့် ဆုတောင်းသံတို့၏ အရှိန်အဝါများ လွင့်ပျံလာရာ

တောင်စောင့်နတ်မင်း ကျန်းချွမ်းမှာ

ကျေနပ်အားရသော မျက်နှာဖြင့် ထိုအရှိန်အဝါများကို ခံယူနေသည်။

ဖန်းချန်၏ အမြင်တွင်မူ တောင်စောင့်နတ်မင်း၏ စွမ်းအားမှာ အနည်းငယ် ပို၍

တိုးတက်လာသည်ဟု ထင်ရသည်။ အကယ်၍ ယခုအချိန်၌

တောင်စောင့်နတ်မင်းသည် ဟိုတုန်းက

သင်းခွေချပ်နတ်ဆိုးနှင့် ပြန်တွေ့ပါက ထိုနတ်ဆိုးကို

အနိုင်တိုက်နိုင်မည့် အနေအထားတွင် ရှိနေသည်။

ခဏအကြာတွင် ဝတ်ပြုပြီးသော လူများမှာ ပြန်လည် ထရပ်လိုက်ကြသည်။

လူတစ်ယောက်က ကောင်းကင်က နေမင်းကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် “မွန်းတည့်တော့မယ်၊ ဒီမှာပဲ

ထမင်းစားကြရင် မကောင်းဘူးလား” ဟု အကြံပြုရာ အားလုံးက သဘောတူကြသည်။

သန့်ရှင်းသော ကျောက်သားပြင်ပေါ်တွင် ခင်းနှီးများခင်း၍ ထိုင်လိုက်ကြပြီး ခုနက

ဝတ်ပြုရာတွင် သုံးခဲ့သော အစားအသောက်များကို ပျော်ပျော်ပါးပါး

ခွဲဝေသုံးဆောင်ကြတော့သည်။ အရက်သောက်၊ ထမင်းစားရင်း

စကားပြောကြသည်မှာ အလွန်ပင် မြိုင်ဆိုင်လှပေသည်။

လူတစ်ယောက်က ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။ “ဒီယွမ်ကျုံးတောင် နတ်ကျောင်းက

နာမည်ကြီးလာတော့ မြို့က သူဌေးအချို့က

ဒီနတ်ကျောင်းလေးကို ပြန်ပြုပြင်ဖို့

အကြံပြုကြတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ လူတွေ ဝင်နားလို့ရအောင်ပေါ့။

ဖြစ်နိုင်ရင် ဂေါပကအဖွဲ့ပါ ဖွဲ့ချင်ကြတာ”

“အဲဒီအကြောင်း ကျွန်တော် သိတယ်” လူတစ်ယောက်က အသားတစ်တုံးကို ဝါးရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ မြို့ဝန်မင်း ယောင်ကျစ်က အဲဒီကိစ္စကို တရားဝင် ငြင်းပယ်လိုက်တယ်။ ဒီနှစ်

ပိုလျှံတဲ့ ဘတ်ဂျက်တွေကို နတ်ကျောင်းပြင်မယ့်အစား မြို့နယ်တိုင်းမှာ

စာသင်ကျောင်းတွေ ဆောက်ဖို့ သုံးလိုက်တယ်လေ”

“ဒါကလည်း ကောင်းတဲ့အလုပ်ပါပဲ။ တောင်စောင့်နတ်မင်းလည်း ဒါကို သိရင် စိတ်ဆိုးမှာ

မဟုတ်ပါဘူး”

“ဒါပေါ့၊ မြို့ဝန်မင်း ယောင်ကျစ်က မင်းကောင်းမင်းမြတ်ပဲ။ ရာထူးရကတည်းက လူထုအတွက်

ကောင်းတာတွေ အများကြီး လုပ်ပေးခဲ့တာ။ ဒီလို မိဘသဖွယ် အရာရှိမျိုး ရတာ

ကျွန်တော်တို့ မြို့သားတွေအတွက် ကံကောင်းခြင်းတစ်ရပ်ပဲ”