အခန်း ၈၁၃

အခန်း (၈၁၃) အမြင့်မြတ်ဆုံး စွမ်းအားလမ်းစဉ်၊ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ကျဆုံးခြင်း။ (၃)

အဆက်မပြတ် စွမ်းအင်သုံးစွဲနေရမှုမှာ စူးချန်ခုန်းအတွက်ပင် တောင့်ခံရန် ခက်ခဲလှသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဗဟိုချက်အတွင်းရှိ ဆန်းကြယ်လိပ် ချီစွမ်းအင်အရည်များမှာ ထက်ဝက်နီးပါးခန့် ကုန်ခမ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ဝေ့ရှန့်ရှင်းကို အမြန်ဆုံး သတ်ရမည်။

"ဖောက်"

စူးချန်ခုန်း၏ သန်မာလှသော လက်မောင်းခွန်အားနှင့် ဓားသွားဝိညာဉ် ပူးကပ်ထားမှုတို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သွေးသုံ့ပန်းဓားသည် သွေးရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မိစ္ဆာဧကရာဇ် သားရဲ၏ အကြေးခွံများကို ရက်စက်စွာ ထိုးဖောက်ကာ အသားထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားတော့သည်။ ၎င်း၏ ကြီးမားလှသော ဦးခေါင်းအတွင်း၌ ဝေ့ရှန့်ရှင်း ပုန်းအောင်းနေသည့် နေရာကို ရှာဖွေလိုက်သည်။

"ဒီမှာပဲ"

ဓားသွားဝိညာဉ်၏ အာရုံခံစားမှုဖြင့် စူးချန်ခုန်းသည် မိစ္ဆာဧကရာဇ် သားရဲ၏ ဦးခေါင်းအတွင်း ပုန်းအောင်းနေသော ဝေ့ရှန့်ရှင်းကို ရှာတွေ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဓားသွားဝိညာဉ်သည် သွေးသုံ့ပန်းဓားကို ထိန်းချုပ်ကာ အတားအဆီးများကို ဖြတ်ကျော်လျက် အတွင်း၌ ပုန်းအောင်းနေသော ဝေ့ရှန့်ရှင်းထံသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း အတူတူ သေကြတာပေါ့"

ကျောပြင်တွင် ဆူးဖြင့် အထိုးခံရသကဲ့သို့ အန္တရာယ်ကို ခံစားလိုက်ရသော ဝေ့ရှန့်ရှင်းသည် ရက်စက်ကာ တွန့်ချိုးနေသော မျက်နှာထားဖြင့် အော်ပြောလိုက်ပြီး သွေးသုံ့ပန်းဓား မရောက်မီမှာပင် တစ်ခုခုကို လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။

"ဝုန်း"

မိစ္ဆာဧကရာဇ် သားရဲ၏ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေဖြည့်ထားသော မိုးပျံပူဖောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဖောင်းကားလာပြီး ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။ ၎င်းမှာ နက်မှောင်သော အရည်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တောင်ကျရေကဲ့သို့ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ စီးဆင်းသွားသည်။ ထိုအရည်နှင့် ထိတွေ့မိသော မြေပြင်မှာ အသံမထွက်ဘဲ တိုက်စားခြင်း ခံရကာ ကျင်းကြီးများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

အနီးဆုံးတွင် ရှိနေသော စူးချန်ခုန်းမှာလည်း ထိုအနက်ရောင် အရည်လှိုင်းလုံးများ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ ဆန်းကြယ်လိပ် ချီစွမ်းအင်ချပ်ဝတ်မှာ မှေးမှိန်သွားပြီး လျင်မြန်စွာ တိုက်စားခံလိုက်ရသည်။ မိစ္ဆာတောင်တန်း၏ တောင်တန်းများကြားတွင် အနက်ရောင် စွန်းထင်းနေသော ဧရာမကျင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ၎င်း၏ အနားသတ်များမှာ မိစ္ဆာတောင်တန်း တစ်ခုလုံးကို တိုက်စားပစ်တော့မည့်အလား ဆက်လက် ပြန့်နှံ့နေသည်။

"ဝေ့ရှန့်ရှင်းရဲ့ အရှိန်အဝါ ပျောက်သွားပြီလား။ သူ သေသွားပြီလား။ အလောင်းတောင် မကျန်တော့တာလား"

ကောင်းကင်ဘုံအလောင်းကောင် အဖိုးအိုသည် အောက်ဘက်ရှိ မြင်ကွင်းကြောင့် တုန်လှုပ်နေမိသည်။ ကြီးမားလှသော မိစ္ဆာဧကရာဇ် သားရဲမှာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး တိုက်စားနိုင်သော အရည်နက်များ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။ ၎င်းမှာ မိုင်အနည်းငယ်အတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို ချက်ချင်း ဝါးမြိုသွားပြီး မိုင်ဆယ်ဂဏန်းအထိ ပြန့်နှံ့သွားရာ သစ်ပင်များ၊ ပန်းများနှင့် တောင်တန်းများမှာ တိုက်စားခံလိုက်ရပြီး ကန်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ကျင်းကြီးတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်လျှင်ပင် ဤပျက်စီးမှုမှာ ကျန်ရှိနေဦးမည်ဟု သူ ယုံကြည်နေသည်။ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ဝေ့ရှန့်ရှင်းသည် စူးချန်ခုန်း၏ ဖိအားပေးမှုကြောင့် လမ်းစပျောက်ကာ အတူတူ သေဆုံးရန်အတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်တာလား။

မှင်နက်ရည်များကြားတွင် စူးချန်ခုန်း၏ ဆန်းကြယ်လိပ် ချီစွမ်းအင်ချပ်ဝတ်မှာ လုံးဝနီးပါး တိုက်စားခြင်း ခံထားရသဖြင့် အရည်အချို့မှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ စီးကျနေသည်။ သို့သော် သူသည် ၎င်းကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ရှေ့သို့ စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်နေသည်။

"ထွက်ပြေးဖို့ ကြံနေတာလား"

စူးချန်ခုန်း၏ မျက်နှာမှာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူသည် ဆန်းကြယ်လိပ် ချီစွမ်းအင်အရည်ကို အသုံးပြုကာ 'မျောက်ဝံနတ်ဆိုး လေဟာနယ် ဖမ်းဆုပ်ခြင်း' ကို ထပ်မံ လုပ်ဆောင်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်သီးများကို ပြင်းထန်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"ဂျောက် ဂျောက် ဂျောက်"

ရှေ့ရှိ လေဟာနယ်မှာ နိမ့်ဝင်ကာ အက်ကွဲသွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ ဝေ့ရှန့်ရှင်းပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ ဝေ့ရှန့်ရှင်းမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ ရူးသွပ်နေသော ပုံစံမျိုး မရှိတော့ဘဲ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့ကာ နဖူးမှ ချွေးစေးများ စီးကျနေသည်။

သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သော်လည်း ဝေ့ရှန့်ရှင်းမှာ စူးချန်ခုန်း၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ခဲ့ပေ။ အထူးသဖြင့် သေလုမြောပါး အန္တရာယ်ကို ခံစားလိုက်ရချိန်တွင် သူသည် အံကြိတ်ကာ မိစ္ဆာဧကရာဇ် သားရဲကို ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သူ သေဆုံးသွားပြီဟု ထင်မှတ်စေကာ အတူတူ ပျက်စီးသွားဟန် ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး အမှန်တော့ သူသည် မုန်ညင်းစေ့လေဟာနယ်အတွင်းသို့ ပုန်းအောင်းကာ တိတ်တဆိတ် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

အသက်ရှင်နေသရွေ့ အခွင့်အရေး ရှိသေးသည်ဟု သူ တွေးနေသည်။ စူးချန်ခုန်းအပေါ် အမုန်းတရားများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း အသက်ရှင်ရန်အတွက် ထွက်ပြေးရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပါ။ သို့သော် စူးချန်ခုန်းကို ဤမျှ လွယ်လွယ်နှင့် လှည့်စား၍ မရပေ။

မိစ္ဆာဧကရာဇ် သားရဲအတွင်းသို့ စိုက်ဝင်နေသော သွေးသုံ့ပန်းဓားထဲမှ ဓားသွားဝိညာဉ်၏ အာရုံခံစားမှုအရ စူးချန်ခုန်းသည် ဝေ့ရှန့်ရှင်းက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လျင်မြန်စွာ ကျုံ့လိုက်ပြီး သားရဲကြီးကို မဖောက်ခွဲမီ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တုဖြင့် ဖန်တီးထားသော မုန်ညင်းစေ့လေဟာနယ်အတွင်းသို့ ခိုးဝင်သွားသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။

စူးချန်ခုန်းက တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ 'မျောက်ဝံနတ်ဆိုး လေဟာနယ် ဖမ်းဆုပ်ခြင်း' ကို အသုံးပြုကာ လေဟာနယ်နှင့် မုန်ညင်းစေ့ လေဟာနယ် နှစ်ခုစလုံးကို ပြင်းထန်စွာ ကြိတ်ခြေပစ်လိုက်သည်။ ဝေ့ရှန့်ရှင်း၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်မှာ ပျက်စီးသွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အလွန် အားနည်းနေသည်။

'မျောက်ဝံနတ်ဆိုး လေဟာနယ် ဖမ်းဆုပ်ခြင်း' ၏ ပြင်းထန်သော ဖိအားအောက်တွင် သူသည် အစွမ်းကုန် ခုခံနေသော်လည်း သူ၏ အရိုးများမှာ တဂျွတ်ဂျွတ်သာ မြည်နေတော့သည်။ အကယ်၍ သူသာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် မဟုတ်ခဲ့ပါက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြာအဖြစ် အမှုန့်ကြိတ်ခံလိုက်ရလေပြီ။

ဝေ့ရှန့်ရှင်း၏ မျက်ဝန်းများတွင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများ အထင်းသားနှင့်။ သူသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် အော်ပြောလိုက်သည်။ "တကယ်လို့... တကယ်လို့ ငါ့ရဲ့ သုမေရုမုန်ညင်းစေ့ကျင့်စဉ်သာ အဆင့်မြင့်ဆုံးကို ရောက်ခဲ့ရင် မင်းပဲ သေရမှာ"

ဝေ့ရှန့်ရှင်း၏ သုမေရုမုန်ညင်းစေ့ကျင့်စဉ်မှာ လေဟာနယ်၏ ဆန်းကြယ်မှုများ ပါဝင်ပြီး တိုက်စစ်ရော ခံစစ်ပါ ကောင်းမွန်လှသည်။ အကယ်၍ ၎င်းသာ အထွဋ်အထိပ်သို့ ရောက်ခဲ့ပါက သူသည် မုန်ညင်းစေ့ လေဟာနယ်အတွင်း ပုန်းအောင်းနေနိုင်ပြီး စူးချန်ခုန်း မည်မျှပင် အားစိုက်ထုတ်ပါစေ သူ့ကို ထိတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ တစ်ဖက်တွင်လည်း ဝေ့ရှန့်ရှင်းမှာ မုန်ညင်းစေ့ လေဟာနယ်အတွင်းမှနေ၍ အလွယ်တကူ တိုက်ခိုက်နိုင်သဖြင့် မရှုံးနိမ့်နိုင်သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိပေလိမ့်မည်။ သူ့ထက် သန်မာသူနှင့် တွေ့လျှင်ပင် သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

မျှော်လင့်ချက်များ ပျက်သုဉ်းခြင်း၊ အမုန်းတရားနှင့် အကြောက်တရားများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း မာနကြီးသော ဝေ့ရှန့်ရှင်းက အသနားမခံခဲ့ပေ။ အသနားခံလျှင်လည်း စူးချန်ခုန်းက သူ့ကို လွှတ်ပေးမည်မဟုတ်ကြောင်း သူ သိသဖြင့် သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို အနည်းငယ် ထိန်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်လား"

စူးချန်ခုန်းက မျက်နှာသေနှင့် ဝေ့ရှန့်ရှင်း၏ အော်သံများကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ ယနေ့ အောင်ပွဲမှာ သူ၏ အောင်ပွဲဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိလေသည်။

"ဂျောက်"

စူးချန်ခုန်း၏ စိတ်အာရုံကြောင့် ဓားသွားဝိညာဉ် ပူးကပ်ထားသော သွေးသုံ့ပန်းဓားသည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ မျောက်ဝံနတ်ဆိုး လေဟာနယ် ဖမ်းဆုပ်ခြင်း၏ ဖိနှိပ်ခြင်း ခံထားရသော ဝေ့ရှန့်ရှင်း၏ နဖူးကို ထိုးဖောက်သွားတော့သည်။ သွေးချင်းချင်းနီသော အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ကိုပင် ထိုးဖောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ရှူး"

ဓားမှာ တစ်ပတ်လည်သွားပြီး‌ ဝေ့ရှန့်ရှင်း၏ ဦးခေါင်းကို ရက်စက်စွာ ပိုင်းဖြတ်လိုက်ရာ သူသည် လုံးဝ ဧကန်အမှန် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"နောက်ထပ် နှစ်နှစ် သုံးနှစ်လောက်သာ အချိန်ရခဲ့ရင်... သုမေရုမုန်ညင်းစေ့ကျင့်စဉ်ကို အဆင့်မြင့်ဆုံး ရောက်အောင် လုပ်နိုင်မှာ... နတ်ဘုရားစွမ်းရည် အစစ်အမှန် ဖြစ်လာမှာ..."

ဝေ့ရှန့်ရှင်း၏ မျက်ဝန်းများတွင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများ ကျန်ရှိနေသေးသည်။ အချိန်အနည်းငယ်သာ ပိုရခဲ့လျှင် သူသည် ဘယ်တော့မှ ရှုံးနိမ့်မည်မဟုတ်ဘဲ သူ၏ ဘိုးဘေးများကိုပင် ကျော်လွန်သွားပေလိမည်။ သို့သော်... 'အကယ်၍' ဆိုတာမျိုး မရှိပါပေ။

ကောင်းကင်ယံရှိ တိမ်မည်းတိမ်ညစ်များမှာ တဖြည်းဖြည်း လွင့်စင်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါ နှစ်ခုစလုံးမှာလည်း ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။