အခန်း ၈၁၅

အခန်း (၈၁၅) နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို ထိန်းချုပ်ခြင်းနှင့် မိစ္ဆာဧကရာဇ်၏ သားရဲအဆိပ်။ (၁)

“ဒါက နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ပဲ”

စူးချန်ခုန်းသည် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို သူ၏လက်ဝါးဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ စိတ်ဝင်တစား အနီးကပ် စစ်ဆေးကြည့်ရှုလေသည်။

နတ်ဘုရားမျိုးစေ့တစ်ခုလုံးသည် အနက်ရောင်ဖျော့ဖျော့ရှိပြီး အတွင်း၌ ကြီးမားလှသော သားရဲကြီးတစ်ကောင် ခွေခေါက်လျက် တိတ်တဆိတ် အိပ်ပျော်နေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ယခင်က နတ်ဘုရားမျိုးစေ့များကို မြင်ဖူးသော်လည်း ဤကဲ့သို့ အနီးကပ် ထိတွေ့ဖူးခြင်းမှာ ယခုအကြိမ်သည် ပထမဆုံးပင် ဖြစ်သည်။

ဤနတ်ဘုရားမျိုးစေ့မှာ တစ်ချိန်က မိစ္ဆာဂိုဏ်းပေါင်းစုံကို စည်းလုံးညီညွတ်အောင် ပြုလုပ်ခဲ့သည့် မိစ္ဆာဧကရာဇ်ထံမှ ရရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏မျိုးဆက်ဖြစ်သူ ဝေ့ရှန့်ရှင်းသည် ၎င်းကို ထိန်းချုပ်ကာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်နယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်ရန်ပင် အသုံးပြုခဲ့သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူသည် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိပြီးသည့်တိုင် စူးချန်ခုန်း၏လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရပြီးနောက် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့မှာ ပြန်လည် စုစည်းလာခြင်း ဖြစ်သည်။

သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များ၏ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့များကို မျိုးဆက်တစ်ခုမှ တစ်ခုသို့ လက်ဆင့်ကမ်း သယ်ဆောင်သွားနိုင်သည်။

အယူအဆအရဆိုလျှင် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အရေအတွက်မှာ ပိုမိုများပြားလာမည် ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် လျင်မြန်စွာ စီးဆင်းနေသော သူ၏ နတ်ဘုရားသွေးများကို တည်ငြိမ်အောင် ပြုလုပ်လိုက်ရာ သူ၏အရေပြားမှာ မူလအရောင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီး ကြမ်းတမ်းခက်ထန်သော အရှိန်အဝါများမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း လျော့ပါးသွားကာ ငြိမ်သက်သွားသည်။

ဝေ့ရှန့်ရှင်း၏ ရုပ်အလောင်းကိုလည်း စာပေရနံ့အိတ်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းသိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တန်ဖိုးတစ်ခုခု ရှိနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“ဝေ့ရှန့်ရှင်းတော့ နောက်ဆုံးတော့ သေသွားပြီ”

ကျီးရွှယ်ရှောင်းနှင့် အလောင်းအဖိုးအိုတို့ ချဉ်းကပ်လာကြရာ အဖိုးအို၏ မျက်နှာထက်တွင် အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

သွေးမျိုးဆက်ပြန်လည်ဆန်းသစ်ခြင်း နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော ဝေ့ရှန့်ရှင်းသည် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်နယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်ခြင်းကို အစပြုရုံမျှသာဟု သတ်မှတ်ထားပြီး သူ့ကို ဘယ်သူမှ မယှဉ်နိုင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် ယနေ့တွင်မူ သူသည် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေစဉ် စူးချန်ခုန်း၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရကာ တိတ်တဆိတ်ပင် နေရာ၌တင် အသတ်ခံလိုက်ရသည်။

ဤထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှသော တိုက်ပွဲကို ကျီးရွှယ်ရှောင်းနှင့် အလောင်းကောင်းအဖိုးအိုတို့သာ ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

“နှမြောစရာပဲ… ဝေ့ရှန့်ရှင်း မသေခင်လေးမှာတင် သူ့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံး ရှိနေတဲ့ သိုလှောင်ရတနာကို မိစ္ဆာဧကရာဇ်ရဲ့ သားရဲအဆိပ်ရည်ထဲကို ပစ်ထည့်လိုက်တော့ အကုန်ပြာကျသွားပြီ” စူးချန်ခုန်းကလည်း နှမြောတသစွာ ဆိုလေသည်။

မိမိရှုံးနိမ့်တော့မည်ကို သိပြီး စူးချန်ခုန်းအပေါ် အမုန်းတရားများ ပြည့်နှက်နေသော ဝေ့ရှန့်ရှင်းသည် စူးချန်ခုန်းအား သူ၏ပိုင်ဆိုင်မှုများ မရရှိစေရန် သေခြင်းတရားကို ရွေးချယ်သွားခဲ့သည်။

မိစ္ဆာဧကရာဇ်၏ သားရဲကို ဖောက်ခွဲ၍ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားစဉ် ဝေ့ရှန့်ရှင်းသည် စူးချန်ခုန်းအား အကျိုးမရှိစေရန်အတွက် ပြိုင်ဘက်ကင်းကျင့်စဉ်များနှင့် ရှေးဟောင်းကျမ်းစာများစွာ ပါရှိသော သိုလှောင်ရတနာကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းက နှမြောမိသော်လည်း စိတ်ထဲ သိပ်မထားပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝေ့ရှန့်ရှင်းကို နေရာ၌ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာပင် လုံလောက်ပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူရရှိခဲ့သော အကျိုးအမြတ်များမှာလည်း မနည်းလှပေ။

မိစ္ဆာတောင်တန်းသည် ကောင်းကင်ဘုံနန်းနှင့် မင်္ဂလာနယ်မြေ မဟုတ်သော်လည် မိစ္ဆာဧကရာဇ်သည် ယခင်က နေရာအသီးသီးမှ ဝိညာဉ်ကြောပေါင်း ဒါဇင်နှင့်ချီ သို့မဟုတ် ရာနှင့်ချီကို ကြီးမားသော စွမ်းအားများဖြင့် ဤတောင်တန်းအတွင်းသို့ ပြောင်းရွှေ့စိုက်ပျိုးထားခဲ့သည်။

ထိုဝိညာဉ်ကြောများမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အားလုံးကို မူလချီစွမ်းအင်အဖြစ် ပြုပြင်လိုက်ပါက စူးချန်ခုန်း၏ ဆန်းကြယ်လိပ်ချီစွမ်းအင်အရည် စုစုပေါင်းပမာဏကို သိသိသာသာ တိုးစေမည် ဖြစ်သည်။

အကြီးမားဆုံး အကျိုးအမြတ်မှာမူ မိစ္ဆာဧကရာဇ်၏ သားရဲနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ပင် ဖြစ်သည်။

ဤနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို မိမိကိုယ်တိုင် အသုံးမပြုနိုင်သည့်တိုင် တန်ဖိုးကြီးကြီးပေး၍ လိုချင်နေကြသော နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ သက်တမ်းရှိသည့် မိသားစုကြီးများနှင့် လဲလှယ်ပါက အလွန်ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးများကို ရရှိစေမည် ဖြစ်သည်။

“အစ်ကိုတာ့၊ ဒီနတ်ဘုရားမျိုးစေ့က အစ်ကိုနဲ့ အတော်လေး ကိုက်ညီနေပုံရတယ်နော်။ ငြင်းဆန်တဲ့ အရိပ်အယောင် လုံးဝမပြဘူး” ဘေးတွင် ရပ်နေသော ကျီးရွှယ်ရှောင်က စူးချန်ခုန်း၏ လက်ဝါးပေါ်တွင် ငြိမ်သက်စွာ ရှိနေသော မိစ္ဆာဧကရာဇ်၏ သားရဲနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်။ ကျွန်တော်ကို တကယ် မငြင်းဆန်ဘူးပဲ” ဟု စူးချန်ခုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

နတ်ဘုရားမျိုးစေ့များသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ရှိကြပြီး လူတစ်ဦးနှင့် ကိုက်ညီမှု မလုံလောက်ပါက ငြင်းဆန်တတ်လေသည်။

သို့သော် ကိုက်ညီမှု လုံလောက်ပါက နတ်ဘုရားမျိုးစေ့သည် သခင်ကို တက်ကြွစွာ အသိအမှတ်ပြုမည် ဖြစ်သည်။

ယခင်က ချီနဂါးခန်းမတွင် ဟန်ချီနတ်ဘုရားမျိုးစေ့သည် လူတိုင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ပြင်းထန်သော ခုခံမှုကို ပြသခဲ့ပြီး စူးချန်ခုန်းကိုပင် မြုပ်ပစ်စေနိုင်သည့် ၎င်း၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ဖော်ခဲ့သည်။

ကျီးရွှယ်ရှောင်းသည် ထိုနတ်ဘုရားမျိုးစေ့နှင့် ထူးထူးခြားခြား ကိုက်ညီသဖြင့် ဟန်ချီနတ်ဘုရားမျိုးစေ့က သူမထံသို့ပင် အလိုအလျောက် ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

ယခုအခါ စူးချန်ခုန်း ရရှိထားသော မိစ္ဆာဧကရာဇ်၏ သားရဲနတ်ဘုရားမျိုးစေ့က သူ၏လက်ထဲတွင် ငြိမ်သက်စွာ ရှိနေခြင်းမှာ စူးချန်ခုန်းနှင့် ၎င်းအကြား ကိုက်ညီမှု အလွန်မြင့်မားကြောင်း ပြသနေသည်။ အနည်းဆုံးတော့ ယင်းကို ထိန်းချုပ်ရန်နှင့် သန့်စင်ရန်အတွက် ပြဿနာ မရှိနိုင်ပေ။

အကယ်၍ မကိုက်ညီက အတင်းအဓမ္မ သန့်စင်ခြင်းမှာ ဆိုးကျိုးကိုသာ ဖြစ်ထွန်းစေမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ ရှိသော်လည်း ကိုက်ညီမှုရှိရန် အလွန်အရေးကြီးပြီး ဤကိုက်ညီမှုသည် သိုင်းပညာရှင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံနှင့် ကျင့်ကြံထားသော ကျင့်စဉ်များအပေါ်တွင် မူတည်သည်။

အကယ်၍ ကျင့်ကြံထားသော ကျင့်စဉ်မှာ မီးဓာတ် ဖြစ်နေပြီး နတ်ဘုရားမျိုးစေ့မှာ ဆန့်ကျင်ဘက် ရေဓာတ် ဖြစ်နေပါက ကိုက်ညီမှု လုံးဝ မြင့်မားမည် မဟုတ်ပေ။

“ဒါက ငါကျင့်ကြံထားတဲ့ ဧရာမဝေလငါးကျင့်စဉ်၊ ဝူချင်းရှီကျင့်စဉ်၊ လိပ်အသက်ရှူကျင့်စဉ်နဲ့ အခြားသိုင်းကျင့်စဉ်တွေကြောင့် ဖြစ်ပုံရတယ်” စူးချန်ခုန်းက မိမိဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူကျင့်ကြံထားသော ကျင့်စဉ်အများစုမှာ မိစ္ဆာဧကရာဇ်၏ သားရဲနတ်ဘုရားမျိုးစေ့နှင့် ဆင်တူသော အချက်များ ရှိနေကြသည်။ အနည်းဆုံးတော့ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ သားရဲများနှင့် သက်ဆိုင်နေကြသဖြင့် ဤမိစ္ဆာဧကရာဇ်၏ သားရဲနတ်ဘုရားမျိုးစေ့က စူးချန်ခုန်းနှင့် အလွန်အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းအတွက် ယင်းကို ထိန်းချုပ်ရန်နှင့် သန့်စင်ရန် လွယ်ကူမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် စူးချန်ခုန်းသည် စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရန်အတွက် ဤမိစ္ဆာဧကရာဇ်၏ သားရဲနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို သန့်စင်ရန် ခဲယဉ်းမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို သန့်စင်ခြင်းက သူ၏ ပင်ကိုယ်အရည်အချင်းနှင့် အလားအလာကို ထိခိုက်စေနိုင်ကြောင်း စူးချန်ခုန်း သိပါသည်။ သူသည် ထိုကဲ့သို့သော ဆိုးကျိုးဖြစ်စေမည့် လုပ်ရပ်မျိုးကို လုပ်ဆောင်မည် မဟုတ်ပေ။

“အစ်ကိုတာ့၊ ကျွန်မထင်တာတော့ ဒီနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို အစ်ကို သိမ်းထားတာ အကောင်းဆုံးပဲ။ သန့်စင်ဖို့ မဟုတ်ဘဲ ထိန်းချုပ်ပြီးတော့ လက်နက်တစ်ခု ဒါမှမဟုတ် ကိရိယာတစ်ခုလို အသုံးပြုမယ်ဆိုရင်လည်း အများကြီး အထောက်အကူ ဖြစ်စေမှာပါ” ကျီးရွှယ်ရှောင်းက ဘေးမှနေ၍ စူးချန်ခုန်းကို ပြောလိုက်သည်။

“လက်နက်တစ်ခု ကိရိယာတစ်ခုလို အသုံးပြုရမှာလား။” စူးချန်ခုန်းသည် အကြံတစ်ခု ရသွားခဲ့သည်။

ကျီးရွှယ်ရှောင်းက အတန်ငယ် ခေါင်းညိတ်ရင်း “ဟုတ်တယ်။ အပြည့်အဝမဟုတ်ဘဲ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပဲ သန့်စင်လိုက်မယ်ဆိုရင် မျိုးစေ့ထဲမှာရှိတဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ရဲ့ စွမ်းအားအားလုံးကို အပြည့်အဝ အသုံးမပြုနိုင်ပေမဲ့လည်း နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တုထက်တော့ ပိုပြီး စွမ်းအားကြီးနေဦးမှာပါ။ ဒါက အရေးကြီးတဲ့အချိန်မှာ သုံးဖို့အတွက် စွမ်းအားကြီးတဲ့ လျှို့ဝှက်လက်နက်တစ်ခု ရလိုက်သလိုပဲ။ အကယ်လို့ နောင်ကျရင် မသုံးချင်တော့လို့ ပိုပြီးကိုက်ညီတဲ့ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့နဲ့ တွေ့ခဲ့ရင်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ ပြန်ထုတ်လို့ ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိခိုက်စေနိုင်ပြီး အဲဒီနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ဘယ်တော့မှ ပြန်ပြီး မသန့်စင်နိုင်တော့ဘူး” ဟု ပြောပြသည်။

နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို လုံးဝမသန့်စင်ဘဲ ထားပါက မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ စွမ်းအား၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုသာ အသုံးပြုနိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း ထိုစွမ်းအားမှာပင် လုံလောက်စွာ အစွမ်းထက်လှပေသည်။

ကျီးရွှယ်ရှောင်းနှင့် ဝေ့ရှန့်ရှင်းတို့ကဲ့သို့ပင် သူတို့သည် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို သန့်စင်ပြီး သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် နယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်ရန် မရည်ရွယ်ကြဘဲ မိမိကိုယ်ပိုင် အရည်အချင်းဖြင့်သာ ဝင်ရောက်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူတို့ကိုယ်တိုင် ဆက်လက်တိုးတက်ရန် ခဲယဉ်းသွားမှသာလျှင် ထိုနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို သန့်စင်ရန် ရွေးချယ်ကြမည် ဖြစ်သည်။