အခန်း ၈၁၇

အခန်း (၈၁၇) နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို ထိန်းချုပ်ခြင်းနှင့် မိစ္ဆာဧကရာဇ်၏ သားရဲအဆိပ်။ (၃)

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ကျေနပ်အားရမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ ကျင့်ကြံနေသော ကျင့်စဉ်မှာ မူလအဆင့်ထက် များစွာ ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ တိုးတက်မှု ရရှိရန်အတွက် သူသည် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံမှုနှင့် နားလည်သဘောပေါက်မှုအပေါ်တွင်သာ အားကိုးရတော့မည် ဖြစ်သည်။ အခြားသူများကဲ့သို့ ရှေ့လူများ ခင်းကျင်းပေးထားသော လမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်ရုံဖြင့် နတ်ဘုရားစွမ်းရည် အဆင့်သို့ ရောက်နိုင်မည် မဟုတ်တော့ပေ။

စူးချန်ခုန်း၏ ဝူချင်းရှီသည် ပန်းချီနတ်ဘုရား ပိုင်ရှင်းကျစ် ချန်ထားခဲ့သော သားရဲစစ်ပန်းချီကားကို လေ့လာခြင်းဖြင့် အဆင့် ၁၁ သို့ ရောက်ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ပန်းချီကားမှာ မည်မျှပင် လက်ရာမြောက်ပါစေ စစ်မှန်သော သားရဲတစ်ကောင်၏ ဝိညာဉ်နှင့် ပုံသဏ္ဍာန်ကို အပြည့်အဝ ဖော်ဆောင်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

စူးချန်ခုန်းအနေဖြင့် ဤကျင့်စဉ်ကို နတ်ဘုရားစွမ်းရည်အဆင့်အထိ ရောက်ရှိစေရန်အတွက် သားရဲငါးမျိုးနှင့် သက်ဆိုင်သော သားရဲစစ်များဖြင့် တွေ့ဆုံတိုက်ခိုက်မှသာ ၎င်းတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို အပြည့်အဝ နားလည်နိုင်မည်ဟု ခံစားမိသည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ မဖြစ်နိုင်လောက်သော ကိစ္စရပ် ဖြစ်သည်။ နှစ်တစ်ထောင်လောင်မှ တစ်ကြိမ်သာ ပေါ်ထွက်လေ့ရှိသော သားရဲစစ် ငါးကောင်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဆုံတွေ့ရန်မှာ စိတ်ကူးယဉ်မှုသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် စူးချန်ခုန်းမှာ ဤကျင့်စဉ်တစ်ခုတည်းအပေါ်တွင်သာ အားကိုးနေရခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူ၏ လိပ်အသက်ရှူကျင့်စဉ်မှာ အားကိုးရဆုံးနှင့် အောင်မြင်ရန် အလားအလာ အရှိဆုံး လမ်းကြောင်း ဖြစ်သည်။ ဆန်းကြယ်လိပ် ချီစွမ်းအင်အရည်ကို တစိုက်မတ်မတ် စုဆောင်းခြင်းဖြင့် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ အာရုံကို စုစည်းကာ မိစ္ဆာဧကရာဇ် သားရဲ၏ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို တိတ်တဆိတ် သန့်စင်လိုက်ရာ လုပ်ငန်းစဉ်မှာ အလွန် ချောမွေ့လှသည်။ သူသည် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့နှင့် စတင် ဆက်သွယ်မိသွားပြီး ၎င်းအတွင်းရှိ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များကို ခံစားသိရှိကာ အသုံးပြုနိုင်လာသည်။

"နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ တစ်ခုတည်းကတင် ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်မှာ ကြီးမားတဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်စေတာပဲ။ တစ်ခုကို ထိန်းချုပ်နိုင်တာက အကန့်အသတ်ပဲ ထင်တယ်။ တကယ်လို့ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ နှစ်ခုကို တစ်ပြိုင်နက် သန့်စင်မယ်ဆိုရင် ငါ့ခန္ဓာကိုယ်က ခံနိုင်ရည်ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။"

သန့်စင်နေစဉ်အတွင်း စူးချန်ခုန်းသည် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ အများအပြားကို တစ်ပြိုင်နက် မသန့်စင်နိုင်ကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်နှင့် နီးပါး တူညီသော စူးချန်ခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့်ပင် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ တစ်ခုကို ထိန်းချုပ်ရန်မှာ အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပျက်စီးသွားနိုင်ပြီး နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များကို အသုံးပြုခြင်းကလည်း ခန္ဓာကိုယ်ကို များစွာ ပင်ပန်းစေမည် ဖြစ်သည်။ အပြည့်အဝ သန့်စင်ခြင်း မပြုရသေးသရွေ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်၏ စွမ်းအားအပြည့်ကို ထုတ်ဖော်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

တစ်လခန့် ကြာပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို အောင်မြင်စွာ သန့်စင်နိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များကို စတင် အသုံးပြုနိုင်ပြီဖြစ်ရာ စမ်းသပ်ရန်အတွက် လူသူကင်းမဲ့သော တောင်ကုန်းတစ်ခုသို့ ဖြူဖွေးသော ကြိုးကြာငှက်ကြီးကို စီး၍ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

"မိစ္ဆာဧကရာဇ် သားရဲ"

တောင်ကုန်းပေါ်တွင် ရပ်နေရင်း စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ နှလုံးအတွင်းရှိ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။

"ဝီ... ဝီ... ဝီ"

စူးချန်ခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ စွမ်းအင်များမှာ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားပြီး နက်မှောင်သော ကျောက်တုံးတစ်ခုကဲ့သို့ တုန်ခါလာကာ သဘာဝ၏ စွမ်းအင်များကို ဆွဲယူလိုက်သည်။ စူးချန်ခုန်း၏ ရှေ့တွင် နက်မှောင်သော မြူခိုးများ ပေါ်ထွက်လာပြီး မှောင်မည်းနေသော တောင်ကုန်းမှာ ပို၍ပင် မှောင်အတိ ကျသွားတော့သည်။

ထိုအမှောင်ထုထဲတွင် နှစ်မိုင်ခန့် ကြီးမားသော သားရဲကြီးတစ်ကောင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းတွင် တစ်ကီလိုမီတာကျော် ရှည်လျားသော လက်တံရှစ်ခု ပါရှိပြီး ၎င်းတို့မှာ မြွေဟောက်ကြီးများကဲ့သို့ ထူထဲလှသည်။ ၎င်း၏ ပြည်ကြီးငါးနှင့်တူသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ မာကျောသော အကြေးခွံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ငှက်များနှင့် သားရဲများမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ကာ ထွက်ပြေးကြတော့သည်။ အချို့မှာ ထိုအရှိန်အဝါကို မခံနိုင်ဘဲ နေရာမှာပင် သေဆုံးသွားကြသည်။ ဤသားရဲမှာ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်မှ ဆင်းသက်လာသောကြောင့် သာမန်သတ္တဝါများထက် များစွာ သာလွန်လှပေသည်။

"ဂျောက်... ဂျောက်... ဂျောက်"

စူးချန်ခုန်း၏ စိတ်ကူးအတိုင်း သားရဲကြီး၏ လက်တံတစ်ခုကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရှေ့တွင်ရှိသော သစ်ပင်များမှာ ကောက်ရိုးများအလား ကျိုးပြတ်သွားပြီး တောင်ကုန်းများမှာ ပြိုကျကာ မြေပြင်မှာ ညီညာသွားတော့သည်။ တစ်ချက် ဝေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ရှေ့တွင်ရှိသော မြေမျက်နှာပြင်မှာ လွင်တီးခေါင် ဖြစ်သွားရသည်။

"ဒီလောက် သာမန်တိုက်ခိုက်မှုကတင် နတ်ဘုရားစွမ်းရည် အတုအယောင်တွေထက် ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက် သာလွန်နေပြီ။" စူးချန်ခုန်း အလွန် အံ့ဩသွားရသည်။

ဤသားရဲမှာ မိစ္ဆာဧကရာဇ်သည် သားရဲစစ်တစ်ကောင်နှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက် ၎င်းကို နမူနာယူ၍ ဖန်တီးထားသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည် ဖြစ်သည်။ သန်မာသော ခန္ဓာကိုယ်အပြင် အခြားသော တိုက်ခိုက်မှု နည်းလမ်းတစ်ခုမှာ အဆိပ် ဖြစ်သည်။

"ဝေါ့"

သားရဲကြီး၏ ပါးစပ်မှ နက်မှောင်သော မှင်ရည်ကဲ့သို့ အရည်များကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သည်နှင့် ကျောက်တုံးများနှင့် မြေကြီးများမှာ ချက်ချင်းပင် အရည်ပျော်ကာ တိုက်စားခံလိုက်ရသည်။

"ဒီသားရဲရဲ့ အဆိပ်က တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ။ ဘာနည်းပညာမှ မပါဘဲနဲ့ ဝိညာဉ်အပါအဝင် အရာအားလုံးကို တိုက်စားနိုင်စွမ်း ရှိတယ်။ တကယ်လို့ ငါ့ရဲ့ ဓားသွားဝိညာဉ်သာ အဲဒီတုန်းက ဒီသားရဲရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို တိုက်ရိုက် ထိုးဝင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ပါ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိခိုက်သွားနိုင်တယ်"

စူးချန်ခုန်းမှာ အံ့ဩမဆုံး ဖြစ်နေမိသည်။ ဤအဆိပ်မှာ သူ၏ ဆန်းကြယ်လိပ်ချီစွမ်းအင်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ကာကွယ်ရေး သံချပ်ကာကိုပင် တိုက်စားနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ပြောရလျှင် ဤသားရဲ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုရုံဖြင့် စူးချန်ခုန်းသည် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ ပိုင်ဆိုင်ထားသူ မဟုတ်ပါက အခြား မည်သူ့ကိုမဆို အနိုင်ယူနိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ငါက ဒီနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို အပြည့်အဝ မသန့်စင်ရသေးပေမယ့် ငါ့ရဲ့ ဆန်းကြယ် လိပ်ချီစွမ်းအင်ကို အသုံးပြုပြီး စွမ်းအားမြှင့်လိုက်ရင် ဝေ့ရှန့်ရှင်း ထက်တောင် ပိုပြီး အစွမ်းထက်နိုင်တယ်။"

စူးချန်ခုန်းသည် အလွန် ကျေနပ်သွားသည်။ ဝေ့ရှန့်ရှင်းနှင့် ယှဉ်လျှင် စူးချန်ခုန်း၏ အားသာချက်မှာ သူ၏ ဆန်းကြယ် လိပ်ချီစွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်၏ စွမ်းအားကို အကန့်အသတ်ထက် ကျော်လွန်အောင် ပြုလုပ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် စိတ်အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် သားရဲကြီးမှာ လေထုထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏ နှလုံးသားအတွင်းရှိ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့မှာလည်း ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်လိုက်ခြင်းမှာ သူ၏ အစွမ်းကို ချက်ချင်း တိုးတက်သွားစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်း သိရှိထားသည်မှာ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့အတွင်းရှိ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်မှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအား မဟုတ်ဘဲ လက်နက်တစ်ခုကဲ့သို့သာ ဖြစ်ကြောင်းပင်။ မိမိကိုယ်တိုင်၏ တိုးတက်မှုကသာ အရေးကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။