အခန်း ၈၁၉

အခန်း (၈၁၉) နှစ်ထောင်ချီက သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များကြားတွင် စွမ်းအားအကြီးဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်။ (၂)

လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်ထောင်က ကျင့်ကြံရင်း သေဆုံးသွားခဲ့သည်မှာ သေချာလှသော မဟာသိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသည် ယခုအခါ မဟာမီးလျှံအင်ပါယာ နယ်မြေအတွင်း ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာတာက စူးချန်ခုန်းကိုလည်း အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ ဒါက အမှန်တကယ်ပင် မယုံကြည်နိုင်လောက်သော ကိစ္စရပ် ဖြစ်သည်။

"ဒီသတင်းကို ရပြီးတဲ့နောက် ကျွန်တော်တို့ စုဆောင်းမိသမျှ သတင်းတွေအရ အင်ပါယာအတွင်း ပေါ်လာတဲ့ တခြား လျှို့ဝှက်ပညာရှင်တွေဟာလည်း သမိုင်းမှာ သေဆုံးသွားခဲ့တဲ့ ပညာရှင်တွေရဲ့ အချက်အလက်တွေနဲ့ ကိုက်ညီနေပါတယ်။ သမိုင်းမှာ နာမည်ကျော်ခဲ့တဲ့၊ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်တဲ့ အဲဒီသိုင်းပညာရှင်တွေက ကမ္ဘာလောကထဲကို ပြန်ရောက်လာကြတာပါ။ တချို့ဆိုရင် အခုခေတ်လူတွေတောင် မဟုတ်ဘဲ အရင်မင်းဆက်က သိုင်းပညာရှင်တွေ ဖြစ်နေကြတယ်" ရှယန်ကျယ်က ခါးသီးစွာ ပြုံးရင်း ပြောပြသည်။

ဤကိစ္စမှာ မည်သူမျှ ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိဘဲ ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှု အားလုံးကို ဆန့်ကျင်နေသည်။ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း ဆိုသည်မှာ သွေးမျိုးဆက်မှတစ်ဆင့် အသစ်မွေးဖွားလာခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး မူလလူသား အစစ်အမှန် ပြန်လည်ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ယခုဖြစ်ရပ်မှာမူ သေဆုံးသွားသူကိုယ်တိုင် လောကထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်နေသည်။

"သေပြီးသားလူက နှစ်ပေါင်းထောင်ချီကြာပြီးမှ ဘယ်လိုလုပ် ပြန်ရှင်လာနိုင်မှာလဲ။ သူတို့ ရုပ်ချင်းတူပြီး တူညီတဲ့ သိုင်းကွက်တွေကို သုံးနိုင်ရင်တောင် အဲဒီလူအစစ် ဖြစ်မယ်လို့ မဆိုလိုနိုင်ဘူး။ ဒါဟာ တခြား အကြောင်းရင်းတစ်ခုခုကြောင့် ဖြစ်ရမယ်။" စူးချန်ခုန်းက မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ သေဆုံးပြီးမှ ပြန်လည်ရှင်သန်ရန်မှာ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် အတုအယောင် တတ်မြောက်ထားသူများသာမက သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များ၊ သို့မဟုတ် ရှေးဟောင်းသူတော်စင်များပင် မတတ်နိုင်သော ကိစ္စဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သေဆုံးခြင်းနှင့် ရှင်သန်ခြင်း နိယာမကို ပြောင်းပြန်လှန်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"မှန်ပါတယ်၊ အကြောင်းရင်းတစ်ခုခုတော့ ရှိရမယ်။ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ကုန်ဆုံးသွားပြီပဲ... သေဆုံးသွားတဲ့ သူတော်စင်တစ်ယောက်တွေတောင် ပြာဖြစ်သွားခဲ့ပြီပဲ ဥစ္စာ" ဟု ရှယန်ကျယ်နှင့် ထွမ်မုထောင်တို့က စူးချန်ခုန်း၏ စကားကို ထောက်ခံကြသည်။ သူတို့လည်း သေလွန်သူများ ငရဲတံခါးမှ လွတ်လာသည်ဟူသော အချက်ကို မယုံကြည်နိုင်ကြပေ။

"ခင်ဗျားတို့မိသားစုက အခု ဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ။" စူးချန်ခုန်းက ရှယန်ကျယ်ကို မေးမြန်းလိုက်သည်။ ရှယန်မိသားစုက သူ့အား လူချင်းတွေ့ရန် ခေါ်ယူခြင်းမှာ သူ၏ အကူအညီကို လိုချင်၍သာ ဖြစ်ရမည်။

ရှယန်ကျယ်က ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိဘဲ ဖြေကြားသည်။ "ဒီလို သေဆုံးသွားတဲ့ သိုင်းပညာရှင်တွေက လူတွေကြားထဲမှာ ပြန်ပေါ်လာပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို ပြန်ပျောက်ကွယ်သွားတတ်ကြတယ်။ ဒါကြောင့် သူတို့ရဲ့ အခြေအနေအမှန်ကို သိရအောင် တစ်ယောက်ယောက်ကို အရှင်ဖမ်းပြီး လေ့လာချင်ပါတယ်။ ဒီလျှို့ဝှက်သိုင်းပညာရှင်တွေက သူတို့ခေတ် သူတို့အခါက သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အောက်မှာ အနိုင်ရဖို့ ခက်ခဲတဲ့ ထိပ်တန်းပညာရှင်တွေ ဖြစ်ခဲ့ကြတာပါ။ ဒါကြောင့်..."

ရှယန်ကျယ် ပြောလိုသည်မှာ ရှင်းလင်းလှသည်။ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ ခေါင်းဆောင် ကုဖေးယန်ပင်လျှင် ထိုလျှို့ဝှက်သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရာတွင် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သည်။ ထိုလျှို့ဝှက်သိုင်းပညာရှင်များမှာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိခဲ့သည့် ထိပ်တန်း မဟာသိုင်းပညာရှင်ကြီးများ ဖြစ်ကြသဖြင့် သူတို့ကို အနိုင်ယူရန်ပင် ခက်ခဲလှရာ အရှင်ဖမ်းဆီးရန်မှာ ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

ထို့ကြောင့် ရှယန်မိသားစုသည် စူးချန်ခုန်းကို သတိရမိခြင်း ဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်းသည် ကောင်းကင်နဂါးတောင်တန်းတွင် ကုလေ့နှင့် မော့ကျွင်းလင်တို့ကဲ့သို့သော ထိပ်တန်းပညာရှင်များကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူသာ ပါဝင်လာပါက ထိုလျှို့ဝှက်သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးကို အရှင်ဖမ်းဆီးနိုင်ရန် အခွင့်အရေး များစွာ ရှိသည်။

"ကောင်းပြီ၊ အဲဒီလျှို့ဝှက်သိုင်းပညာရှင်တွေ ဘယ်မှာရှိသလဲဆိုတာ သိရပြီလား" စူးချန်ခုန်းက တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ သဘောတူလိုက်သည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း ဤထူးဆန်းသော ဖြစ်ရပ်ကို အလွန် စိတ်ဝင်စားနေမိသည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ ချန်လုံမြို့တော်မှာ လျှို့ဝှက်သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက် ခဏခဏ ပေါ်လာတတ်တယ်လို့ သတင်းရထားပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့က ရန်သူကို သတိမထားမိအောင် အသာလေး စောင့်ကြည့်နေပြီး အကြီးအကဲတာ့ကို ချက်ချင်း အကြောင်းကြားလိုက်တာပါ" ရှယန်ကျယ်က အမြန်ပြောလိုက်သည်။

"အချိန်မဖြုန်းတော့ဘူး၊ အခုပဲ ထွက်ကြစို့။" စူးချန်ခုန်းသည် ချက်ချင်းပင် ထွက်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်း၊ ရှယန်ကျယ်နှင့် ထွမ်မုထောင်တို့သည် စူးချန်ခုန်း၏ ကြိုးကြာဖြူကို စီးနင်းကာ ချန်လုံမြို့တော်သို့ ဦးတည်ခဲ့ကြသည်။ နာရီအနည်းငယ်အကြာတွင် သူတို့ သုံးဦးစလုံး မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ချန်လုံမြို့တော်မှာ အင်ပါယာအတွင်း အကြီးဆုံးနှင့် စည်ကားဆုံး မြို့ကြီးများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ညအချိန် ရောက်နေပြီဖြစ်သော်လည်း မြို့တော်မှာ မီးရောင်စုံများဖြင့် လင်းထိန်နေပြီး လူစည်ကားလျက် ရှိသည်။

မြို့တော်ရှိ ချန်လုံရေကန်ဘေးတွင် တည်ရှိသော 'နွေဦးမိုးအိမ်တော်' မှာ မြို့၏ အခမ်းနားဆုံးနှင့် အဆင့်မြင့်ဆုံး နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာတွင် လှပသော အမျိုးသမီးများနှင့် ကောင်းမွန်သော ဝိုင်များ ရှိနေပြီး ချမ်းသာသော ကုန်သည်များပင် ပိုက်ဆံအကုန်အကျများမည်ကို စိုးရိမ်ရသော နေရာမျိုး ဖြစ်သည်။

"ဒီနေရာပါပဲ။ သတင်းတွေအရ အဲဒီလျှို့ဝှက်သိုင်းပညာရှင်က ဒီနွေဦးမိုးအိမ်တော်ရဲ့ အဆင့်မြင့် သီးသန့်ခန်းမထဲမှာ ရက်အတော်ကြာအောင် အရက်သောက်ပြီး ပျော်ပါးနေတယ်လို့ သိရပါတယ်" စူးချန်ခုန်းက အိမ်တော်ရှေ့တွင် ရပ်နေရင်း ပြောလိုက်သည်။

"အင်း... ကျွန်တော် ခံစားမိတယ်" စူးချန်ခုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဒုတိယထပ်ဆီသို့ ကြည့်လိုက်ရာ အားနည်းသော်လည်း ထူးခြားသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ခံစားမိလိုက်သည်။

"သွားကြစို့" စူးချန်ခုန်းသည် အိမ်တော်အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်ပြီး ထွမ်မုထောင်နှင့် ရှယန်ကျယ်တို့က အနောက်မှ လိုက်ပါလာကြသည်။

ဒုတိယထပ်ရှိ သီးသန့်ခန်းမတစ်ခုရှေ့သို့ ရောက်သောအခါ အထဲမှ သီချင်းဆို ကခုန်သံများနှင့်အတူ မွှေးပျံ့လှသော ဝိုင်နံ့များ ထွက်ပေါ်နေသည်။ သူတို့ အခန်းရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်နှင့် အထဲမှ အေးစက်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ရောက်လာပြီဆိုမှတော့ တံခါးဝမှာ ရပ်မနေနဲ့။ အထဲကို ဝင်ခဲ့ကြ။"