အခန်း ၁၇-၁၈
Vol. 2 Ch. 17-18
Chapter 17+18
~
အခန်း ၁၇+၁၈ : ပိုက်ဆံ ပိုပေးရမယ်
~
ယန်ကျီဝမ် အပြင်မှ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ကာ နေရာတွင် ထိုင်လိုက်ပြီးနောက် ယန်ဖူကွေ့က ပြောလိုက်သည် ။
" ကြောင်ပြီး ရပ်မနေကြနဲ့..ထမင်းစားကြစို့ .. "
သူ၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း အနည်းငယ် စိတ်ပျက်နေချေသည် ။ ယခင်ကဆိုလျှင် သူကိုယ်တိုင် စားစရာများကို ခွဲဝေပေးလေ့ရှိပြီး မိသားစုဝင်များအားလုံး ပျော်ရွှင်ချမ်းမြေ့စွာ စားသောက်နိုင်ကြသည် ။
သို့သော်လည်း လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်ခန့်မှစ၍ ထမင်းစားချိန်တိုင်းတွင် ပြဿနာ တစ်ခုမဟုတ်တစ်ခု အမြဲတစေ ပေါ်ပေါက်နေခဲ့၏ ။
ဤသည်ကား အခြားကြောင့်မဟုတ်ဘဲ သူ၏ ဒုတိယသားကြောင့်သာ ဖြစ်ချေသည် ။
ယန်ဖူကွေ့အနေဖြင့် လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်အတွင်း သူ၏ ဒုတိယသားတွင် ဖြစ်ပေါ်လာသော အပြောင်းအလဲများမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်ကို ဝန်ခံရမည် ။
အသိသာဆုံးက သူသည် ယခင်ကကဲ့သို့ တည်ငြိမ်အေးဆေးသော စရိုက်ကို လုံးဝ ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့ပြီး မိမိက စကားတစ်ခွန်း ပြောလိုက်လျှင် သူက ပြန်လည်ပြောဆိုရန် စကားဆယ်ခွန်းခန့် အဆင်သင့် ရှိနေတတ်ခြင်းပင် ။
ထို့အပြင် ဤကောင်လေးသည် တက်လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်လာခဲ့ချေသည် ။
ပထမဆုံးအနေဖြင့် မနေ့က ငါးအမြောက်အမြား ဖမ်းဆီးရမိခဲ့ပြီး ယနေ့တွင်မူ အသားများကိုပင် ယူဆောင်လာနိုင်ခဲ့သည် ။
သူ့စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် သံသယဝင်မိသည်မှာ ဟောက်ဟိုင်ရှိ ငါးများမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဤမျှအထိ ဖမ်းဆီးရ လွယ်ကူလှသလော ။
သို့ဆိုလျှင် မိမိကိုယ်တိုင် ယခင်က ငါးမျှားသည့်အခါတိုင်းတွင် လက်ဗလာဖြင့် ပြန်ခဲ့ရသည်မှာ မည်သို့ကြောင့်နည်း ။
သို့သော်ငြား ထိုသို့မဟုတ်လျှင်လည်း သူ၏ ဒုတိယသားသည် ဤအသားများကို မည်သည့်နေရာမှ ရရှိလာပါမည်နည်း ။
သူ့တွင် အလုပ်မရှိ၊။ ပိုက်ဆံလည်းမရှိပေ ။
ခိုးယူလာခြင်းလော ။
ဤသည်ကား လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ၊။ သူသည် ထိုအချက်ကို ရဲရဲကြီး အာမခံရဲပေသည် ။ သူ၏ သားသမီးကို မယုံကြည်လျှင်ပင် သူ၏ သွန်သင်ဆုံးမမှု အရည်အချင်းကို သူ ယုံကြည်သည် ။
ကျောင်းဆရာတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် သူခိုးတစ်ယောက်ဖြစ်အောင် လုံးဝ ပျိုးထောင်မိမည်မဟုတ်ချေ ။
သူ စဥ်းစား၍မရပါက ဆက်၍ စဥ်းစားမနေတော့ပေ ။ အနည်းဆုံးတော့ သူ၏ ဒုတိယသားသည် အမှန်တကယ်ပင် ကိုယ့်ခြေထောက်ပေါ်ကိုယ် ရပ်တည်နိုင်စွမ်း ရှိလာခဲ့လျှင် ထိုသည်ကား သူ့အတွက် ကောင်းမွန်သောအချက်ပင် ဖြစ်ချေသည် ။
ယန်ဖူကွေ့သည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် တွေးနေမိ၏ ။
သူ၏ ဒုတိယသားသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်အတွင်း ပြုမူပုံများအရ အလွန်ပင် မိဘအပေါ် သိတတ်တတ်ပြီး ကောင်းသော စားစရာများကို မိဘများအတွက် အမြဲ ဦးစားပေးတတ်သည် ။
ယန်ကျီဝမ်သည် အမှန်တကယ်ပင် သူကိုယ်တိုင် ဂရုတစိုက် ပျိုးထောင်ခဲ့ရသော သားသမီးကောင်းတစ်ဦး ဖြစ်ချေသည် ။
သို့သော်လည်း ယခုအခါတွင် သူ၏ ဒုတိယသားသည် ပညာဆက်လက်မသင်ကြားတော့ဘဲ ပိုက်ဆံရှာနိုင်ပြီဖြစ်ရာ အိမ်ရှိ စားစရိတ်နှင့် နေထိုင်စရိတ်များကိုမူ သေချာပေါက် ကင်းလွတ်ခွင့်ပေး၍ မရနိုင်တော့ ။
သားသမီးများ အရွယ်ရောက်လာသည့်အခါ မိသားစု၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ဝိုင်းဝန်းကူညီ ထမ်းရွက်ပေးရန်မှာ မရှိမဖြစ် လိုအပ်သောအရာပင် ဖြစ်သည် ။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူတစ်ဦးတည်း ပင်ပန်းကြီးစွာ အလုပ်လုပ်ကိုင်၍ ဤမျှအထိ ကြီးမားလှသော မိသားစုကြီးကို လုပ်ကျွေးစောင့်ရှောက်ရသည်မှာ မလွယ်ကူပေ။
" အဘိုးကြီးယန်.. အိမ်မှာ ရှိလား .. ကျုပ် ခင်ဗျားကို ပြောစရာ ရှိလို့..ခဏလောက် ထွက်ခဲ့ပါဦး .. "
ယန်ဖူကွေ့သည် ဒုတိယသား၏ မိဘအပေါ် သိတတ်မှု ကို စတင်ခံစား စားသောက်မည်အပြုတွင် တံခါးဝဆီမှ ယီကျုံးဟိုင်၏ အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာတော့သည် ။
' ဟူး ..'
ယန်ဖူကွေ့သည် သူ၏ ထမင်းစားတူများကို ချထားလိုက်ပြီးနောက် ထရပ်ကာ အပြင်သို့ ထွက်လာသည် ။
'ငါ့အတွက် ထမင်းကောင်းကောင်းတစ်နပ် စားရတာ ဘာလို့ ဒီလောက် ခက်နေရတာလဲ..'
" အဘိုးကြီးယီ. ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ .. ကျုပ်တို့ ထမင်းစားနေကြတာဗျ .. "
ယန်ဖူကွေ့၏ လေသံမှာ အနည်းငယ် မာနေပြီး သူ၏ စိတ်အခြေအနေ မကောင်းမွန်ကြောင်းကို ပြသနေပေသည် ။
ဤသည်ကား သဘာဝကျလှသည် ။ ပုံမှန်အတိုင်းဆိုလျှင် ထမင်းစားချိန်၌ အခြားသူများ၏ အိမ်သို့ သွားရောက်လည်ပတ်ခြင်း သည်က ရိုင်းပျသောအပြုအမူ ဖြစ်၏ ။
ယခုအချိန်သည် ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးသော နှစ်ကာလများ မဟုတ်သေးသော်လည်း မိသားစုအများစုတွင် စားနပ်ရိက္ခာ ပိုလျှံခြင်းမရှိကြချေ ။
အကယ်၍ သင်သည် အခြားသူများ၏ အိမ်သို့ ထမင်းစားချိန်တွင် သွားရောက်လည်ပတ်ပါက အိမ်ရှင်များက သင့်ကို အိမ်ထဲသို့ ဖိတ်ခေါ်ရမည်လော သို့မဟုတ် မောင်းထုတ်ရမည်လော ။
မောင်းထုတ်လိုက်ပါက ရိုင်းပျရာရောက်ပြီး အိမ်ထဲသို့ ဖိတ်ခေါ်ပြန်လျှင်လည်း အပိုစားစရာရိက္ခာ မရှိကြချေ ။
ထို့ကြောင့် များသောအားဖြင့် လူများသည် အခြားသူများ၏ အိမ်သို့ ထမင်းစားချိန်တွင် သွားရောက်လည်ပတ်လေ့ မရှိကြ။
ယန်ကျီဝမ်ကလည်း တံခါးဝဘက်သို့ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သည် ။
သက်လတ်ပိုင်း အရွယ်၊ ကတုံးဆံပင်ကေ၊ မျက်ခုံးမွှေး ထူထူနှင့် မျက်လုံးကြီးကြီးများရှိကာ အလွန်ပင် ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်ပုံရသော လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးကို သူ တွေ့လိုက်ရ၏။ ဤသူကား ခြံဝန်းအတွင်းရှိ ပထမဦးလေး ဖြစ်သူ ယီကျုံးဟိုင်ပင် ဖြစ်ချေသည် ။
သူ၏ ယခင်ဘဝတွင်မူ နီတီဇင်များစွာက ယီကျုံးဟိုင်ကို ကိုယ်ကျင့်တရား နတ်ဘုရားဟု နာမည်ပြောင်ဖြင့် ခေါ်ဝေါ်လေ့ရှိကြပြီး အခြားသူများကို အနိုင်ကျင့်ရန် ကိုယ်ကျင့်တရားသုံးတတ်သော နေရာတွင် အထူးကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သည် ။
ယန်ကျီဝမ်အနေဖြင့် ဤလောကသို့ ကူးပြောင်းလာပြီးနောက် ယီကျုံးဟိုင်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်းပင်။
ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်သော မျက်နှာအမူအရာရှိပြီး သံမဏိစက်ရုံတွင် အဆင့် ၇ ရှိသော ဖစ်တာသမားတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော ရုပ်ရည်သွင်ပြင်၏ နောက်ကွယ်တွင် သူ၏ စိတ်ကူးအကြံအစည်များမှာ ဤမျှအထိ ရှုပ်ထွေးလှလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်မိပါမည်နည်း ။
သို့သော်လည်း သူ့တွင်လည်း ခံရခက်သော ဒုက္ခတစ်ခု ရှိနေပြန်သည်။ ထိုသည်ကား သားသမီး မျိုးဆက်မရှိခြင်းပင် ။
စဉ်းစားကြည့်လျှင် သူသည် သံမဏိစက်ရုံတွင် ဂုဏ်သရေရှိ ကျွမ်းကျင်လုပ်သား အဆင့် ၇ ဖစ်တာသမားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဤခေတ်ကာလတွင် တစ်လလျှင် လစာငွေ ယွမ် ၁၀၀ နီးပါး ရရှိသဖြင့် ပိုက်ဆံများကို သုံး၍ပင် မကုန်နိုင်ဟု ဆိုရပေမည် ။
သို့သော် ဤခေတ်ကာလတွင် သားသမီး မျိုးဆက်မရှိခြင်းမှာ မြုံခြင်းကို ဆိုလိုပြီး အခြားသူများ၏ အထင်သေးခြင်းကို ခံရသည့်အပြင် သေဆုံးသွားသည့်အခါ၌ပင် သူ့အတွက် နာရေးကိစ္စများကို လုပ်ဆောင်ပေးမည့်သူ မရှိ ။
ထို့ကြောင့် သူအိုမင်းလာသောအခါ ပြုစုစောင့်ရှောက်မည့်သူ ရှိစေရန်မှာ သူ၏ အကြီးမားဆုံးသော သောက ဖြစ်လာခဲ့ပြီး သူ၏ စိတ်ကူးစိတ်သန်း အားလုံးမှာ ဤအရာပေါ်၌သာ စုစည်းနေတော့သည် ။
ကျားဒုံရွှီကား သူ၏ အိုဇာတာအတွက် သတ်မှတ်ထားသော ပြုစုစောင့်ရှောက်မည့်သူ ဖြစ်သည် ။ ဤခေတ်ကာလတွင် တပည့်တစ်ဦးဟူသည်မှာ သားတစ်ဝက်ကဲ့သို့ ဖြစ်သဖြင့် ကျားဒုံရွှီတွင် သူ့ကို လုပ်ကျွေးပြုစုရန် တာဝန် ဝတ္တရား ရှိပေသည် ။
သို့ရာတွင် စိတ်မကောင်းစရာမှာ ယီကျုံးဟိုင်သည် အလွန်ပင် အတွက်အချက် နက်နဲသော လူတစ်ဦး ဖြစ်နေချင်းပင် ။
သူသည် ကျားဒုံရွှီက ကတိကဝတ်ကို ဖောက်ဖျက်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူ၏ ဦးလေးအရှိန်အဝါကို အသုံးပြုကာ ခြံဝန်းအတွင်းရှိ လူငယ်လူရွယ်များအတွက် လူကြီးသူမကို ရိုသေလေးစားရမည်ဆိုသည့် စံနမူနာကို ပြသနေခဲ့၏ ။
သို့သော် အမှန်စင်စစ်တွင်မူ ထိုအရာအားလုံးမှာ ကျားဒုံရွှီ မြင်တွေ့စေရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည် ။
ထို့ကြောင့် သူသည် ယန်ဖူကွေ့မှာ ကပ်စေးနဲပြီး ကိုင်တွယ်ရခက်ခဲသော လူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သိသော်လည်း ယန်ဖူကွေ့ထံသို့ ကိုယ်တိုင်လာရောက်ကာ အကြောင်းပြချက်ပေးရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ ။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်မျိုးကို လုံးဝ စံနမူနာ အဖြစ်မခံနိုင်ချေ ။ အကယ်၍ နောင်တစ်ချိန်တွင် အားလုံးက ယန်မိသားစု၏ လုပ်ရပ်အတိုင်း လိုက်လံလုပ်ဆောင်လာကြပါက သူသည် ဤခြံဝန်းအတွင်း၌ လူကြီးသူမကို ရိုသေလေးစားရမည် ဆိုသည့် ရိုးရာဓလေ့ကို မည်ကဲ့သို့ ဆက်လက်တည်ဆောက်နိုင်ပါတော့မည်နည်း ။
" ကျုပ် စကားနည်းနည်းလောက် ပြောပြီးရင် ပြန်မှာပါ .. "
ယီကျုံးဟိုင်က အရင်ဆုံး အခန်းတွင်းသို့ လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်ပြီးနောက် မေးလိုက်သည် ။
" အဘိုးကြီးယန်.. ခင်ဗျားတို့မိသားစု ဒီနေ့ည အသားချက်စားတာလား .. "
ထိုသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ယန်ဖူကွေ့ စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်မိ၏ ။
'မင်းက သိသိကြီးနဲ့ လာမေးနေတာ မလား..'
သူသည် ယီကျုံးဟိုင်၏ အပြုအမူများကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသဖြင့် ဤသည်ကား မလိုအပ်သောအရာဖြစ်ကြောင်း သေချာပေါက် သိရှိနေသည် ။
သို့သော်လည်း သူ ပြောလိုက်၏ ။
" ဟုတ်ပါတယ်.. ကျုပ်ရဲ့ ဒုတိယသားက ကံကောင်းလို့ ဟောက်ဟိုင်ကန်မှာ ငါးအများကြီး ဖမ်းမိခဲ့ပြီး အတူတူ ငါးမျှားတဲ့ ရဲဘော်တစ်ယောက်နဲ့ အသားလက်မှတ်လဲလှယ်တာလေ ..ကျုပ်တို့ မိသားစု အသားမစားရတာ ကြာပြီဆိုတော့ သူက ကျုပ်တို့ မိဘတွေကို ကောင်းကောင်း စားစေချင်လို့တဲ့ .. "
ယီကျုံးဟိုင်သည် ဤသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ခဏတာ မှင်သက်သွားပြီးနောက် သူ၏ ဆိုလိုရင်းကို ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားတော့သည် ။
ဤမြေခွေးအိုကြီးသည် သူ၏ မိသားစုရှိ အသားများ ရရှိရာအရင်းအမြစ်ကို ရှင်းပြနေခြင်းပင် ။
' ငါ့ကိုများ ကလေးတစ်ယောက်ကို တိုင်ကြားမယ်လို့ ထင်နေတာလားဟ..ငါအဲ့လောက်အထိ အရေမထူပါဘူး.. '
သို့သော်လည်း ယန်ကျီဝမ်က မိဘအပေါ် သိတတ်သည်ဟု ပြောသည်ကို ကြားရသောအခါ ယီကျုံးဟိုင်၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန်ပင် ခံရခက်သွားသည် ။
သူ့တွင် သားသမီး မျိုးဆက်မရှိ ။ ကျားဒုံရွှီသည်လည်း သိတက်သောအားဖြင့် ပစ္စည်းအချို့ ဝယ်ယူပေးခဲ့ဖူးသော်လည်း ထိုသည်ကား လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက ဖြစ်ခဲ့ဖူးကြောင်း သူ ဝေဝေဝါးဝါးသာ မှတ်မိနေသည် ။
သူ မှတ်မိသလောက်ဆိုလျှင် ကျားဒုံရွှီသည် သူ့ကို အရက်တစ်ပုလင်း ဝယ်ပေးခဲ့ဖူးရာ ထိုအချိန်တွင် သူ အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်သွားခဲ့သဖြင့် ကျားဒုံရွှီကို ဂျုံမှုန့်ဖြူ နှစ်ကတ်တီသာမက ငွေနှစ်ယွမ်ကိုပါ ပြန်လည်ပေးအပ်ခဲ့ဖူးသည် ။
ကျားဒုံရွှီသည် သူ့ကို လုပ်ကျွေးပြုစုခြင်း မရှိသည်မှာ အချိန်အတော်ကြာလေပြီ ။
သို့သော် သူ နားလည်ပေးနိုင်သည်။ ကျားမိသားစုတွင် အလုပ်လုပ်ကိုင်သူ တစ်ဦးတည်းသာရှိပြီး မိသားစုကြီးတစ်ခုလုံးကို ထောက်ပံ့နေရသဖြင့် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ဘဝကို ကောင်းမွန်အောင် ဖြတ်သန်းနိုင်ရန်ပင် အလွန်ခက်ခဲလှသည် မဟုတ်ပါလော ။
သို့သော်လည်း နားလည်ပေးနိုင်စေကာမူ စိတ်ထဲတွင်တော့ မနာလို ဝန်တိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်နေမိဆဲပင် ။
" အင်း.. ကျုပ် ယန်ကျီဝမ်ကို ငယ်ငယ်ကတည်းက သိခဲ့တာ.. သူက မိဘအပေါ် သိတတ်တဲ့ ကလေးတစ်ယောက်ပါ.. တကယ်ကို ကောင်းတယ် .. "
ယီကျုံးဟိုင်က အပေါ်ယံ ချီးကျူးစကား ပြောလိုက်ပြီးနောက် ထပ်ပြောလိုက်သည် ။
" အဘိုးကြီးယန်.. အမှန်အတိုင်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင်တော့ ကျုပ် ဒီကိုလာတာ ဒီအသားကိစ္စအတွက်ပါပဲ .. နားမကြားတဲ့ အဘွားကြီး အသားမစားရတာ ကြာပြီဖြစ်တဲ့အပြင် စောစောက ခင်ဗျားတို့အိမ်က ဟင်းနံ့ကို ရပြီးတော့ အသားစားချင်တယ်ဆိုပြီး ဂျီကျနေလို့ဗျာ .. ခင်ဗျားလည်း သိတဲ့အတိုင်း လူတွေ အသက်ကြီးလာရင် ကလေးတွေလိုပဲ ဖြစ်သွားတတ်ကြတာ မဟုတ်လား .. "
" ဒါပေမဲ့ ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ ကျုပ် အသားကို ဘယ်မှာ သွားရှာရပါ့မလဲ .. ဒါကြောင့် ခင်ဗျားဆီကနေ အသားနည်းနည်းလောက် ခွဲပေးနိုင်မလားလို့ လာမေးတာပါ .. အခြေအနေကတော့ ဒါပါပဲ..အဘိုးကြီးယန်.. ခင်ဗျား ဘယ်လိုထင်လဲ .. "
သူ စကားပြောပြီးသောအခါ ယီကျုံးဟိုင်၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် နီရဲသွား၏ ။ ထမင်းစားချိန်တွင် အခြားသူများထံ လာရောက်ကာ အသားတောင်းခြင်းမှာ သူ၏ သိက္ခာကို ထိခိုက်စေသည်ဟု ခံစားရသောကြောင့်ပင် ။
သို့သော်လည်း သူ သေချာပေါက် လာရမည် ဖြစ်သည် ။
အကယ်၍ အခြားသူသာဆိုလျှင်မူ နားမကြားသော အဘွားအိုအတွက်ဟု ပြောလိုက်ရုံဖြင့် မပေးဘဲ မနေရဲကြချေ ။
သို့သော် ဤခြံဝန်းအတွင်း၌ ယန်ဖူကွေ့သည် သူ၏ စိတ်ကူးအကြံအစည်များကို ကောင်းစွာ အကဲခတ်မိသော လူနည်းစုထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သဖြင့် သူသည် အလွန်အကျွံ မတောင်းဆိုရဲချေ ။
ထို့အပြင် ယန်ဖူကွေ့ကို ကိုင်တွယ်ရသည်မှာ လွယ်ကူလှပြီး အကျိုးအမြတ် အနည်းငယ် ပေးလိုက်ရုံဖြင့် အတူ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လိုစိတ် ရှိပေသည် ။
သူသည် နောင်တစ်ချိန်တွင်လည်း ယန်ဖူကွေ့ကို လိုအပ်ဦးမည်ဖြစ်ရာ စိတ်ဆိုးအောင် လုပ်ရန်မသင့်လျော်ချေ ။
ယန်ဖူကွေ့သည်လည်း ယီကျုံးဟိုင်၏ အကြံအစည်ကို အစကတည်းက ကောင်းစွာ ခန့်မှန်းမိသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် အထင်သေးသွားသည် ။
'အသားစားချင်တယ်ဆိုပြီး ဂျီကျနေတယ် ဟုတ်လား ..'
'ဘယ်လို မိသားစုမျိုးလဲ ..မင်းကိုယ်မင်း ပန့်ကန့်လို့ ထင်နေတာလား ..'
'ငါ့ရဲ့ ဒုတိယသားက ပထမဆုံးအကြိမ် မိဘကို လုပ်ကျွေးတာကို မင်းက လာပြီး အသားတောင်းနေတယ် ဟုတ်လား ..မင်း အိပ်မက်မက်နေတာ ဖြစ်ရမယ် ..'
'ဒါပေမဲ့... မင်း ငွေအပိုပေးရင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့ ..'
ယန်ဖူကွေ့က အခက်တွေ့နေသော အမူအရာဖြင့်...
" အဘိုးကြီးယီ.. ပုံမှန်အတိုင်းဆိုရင်တော့ နားမကြားတဲ့ အဘွားက ဒီခြံဝန်းရဲ့ အကြီးအကဲဖြစ်ပြီး သူ့ကို လုပ်ကျွေးပြုစုရတာ ပြဿနာမရှိပါဘူး.. ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားလာတာ အရမ်းနောက်ကျသွားပြီဗျာ..အသားတွေကို အကုန် စားပစ်လိုက်ကြပြီ .. "
ယီကျုံးဟိုင်က အခန်းတွင်းသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည် ။သူ၏ ဆိုလိုရင်းမှာ ထင်ရှားလှပေသည် ။
ယန်ဖူကွေ့က မျက်နှာမပျက်ဘဲ ပြောလိုက်၏ ။
" ဒါက ကျုပ်ရဲ့ ဒုတိယသားက ကျုပ်ကို လုပ်ကျွေးတာဖြစ်ပြီး ..ဒါက သူ့ရဲ့ မိဘအပေါ် သိတတ်မှု ဖြစ်တဲ့အတွက် ကျုပ်အနေနဲ့ ကလေးရဲ့ စိတ်ကို အားမငယ်စေချင်ဘူး .. "
ယီကျုံးဟိုင်က ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ပြောလိုက်သည် ။
" ကျုပ် ၅ မောင်း ပေးမယ် .. "
ယန်ဖူကွေ့က တုံ့ဆိုင်းစွာဖြင့် ပြော၏ ။
" ဒါက ပိုက်ဆံကိစ္စ မဟုတ်ပါဘူးဗျာ..အဓိကက ကလေးရဲ့ မိဘအပေါ် သိတတ်တဲ့ စိတ်က တန်ဖိုးဖြတ်လို့မရဘူး လေ .. "
" ၁ ယွမ် .. "
" ဟီးဟီး.. ကျုပ် အခုပဲ အသား သွားယူပေးပါ့မယ် .. "
ယန်ဖူကွေ့သည် ယီကျုံးဟိုင်က သူ၏ ကမ်းလှမ်းချက်ကို ဖောက်ဖျက်မည် စိုးရိမ်သကဲ့သို့ အခန်းထဲသို့ အမြန်ပင် ဝင်ရောက်ကာ အသားများကို ယူဆောင်လာခဲ့သည် ။ သူက ဟင်းပန်းကန်ကို ယီကျုံးဟိုင်၏ လက်ထဲသို့ ထိုး ထည့်ပေးလိုက်ရင်း ပြောလိုက်၏ ။
" အဘိုးကြီးယီ.. ခင်ဗျားလည်း ကျုပ်အကြောင်း သိပါတယ်..အမှန်တော့ ပိုက်ဆံက အရေးမကြီးပါဘူး .. ကျုပ်က လူကြီးသူမကို ရိုသေလေးစားတာက ကောင်းမွန်တဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရားတစ်ခုလို့ ထင်လို့ပါ .. ကောင်းတဲ့စားစရာရှိရင် နားမကြားတဲ့ အဘွားအိုကို ကျွေးရတာက သဘာဝကျပါတယ် .. ပူနေတုန်းလေး အဘွားကြီးဆီကို မြန်မြန် သွားပေးလိုက်ပါအုံး .."
" ကျုပ် သွားတော့မယ်.. ပိုက်ဆံကိုတော့ နောက်မှ ပေးမယ် .. "
ယီကျုံးဟိုင်က စိတ်ထဲတွင် မျက်လုံးကို လှန်လိုက်ပြီး ထွက်ခွာသွားတော့သည် ။ ထိုစကားများကို အရူးတစ်ယောက်သာ ယုံပေလိမ့်မည် ။