အခန်း ၂၃-၂၄
Vol. 3 Ch. 23-24
Chapter 23+24
~
အခန်း ၂၃+၂၄ : ငါတော့ ဒီကောင်လေး အရူးလုပ်တာ ခံလိုက်ရပြီ..
~
မွန်းတည့်ချိန် ..
ယန်ကျီဝမ်သည် ငါးမျှားကြိုးကို သိမ်းကာ အိမ်သို့ပြန်ရန် ပြင်ဆင်နေလေ၏။
သူ၏ ရေပုံးထဲတွင် ငါးများ အပြည့်ဖြစ်နေပြီး ဤသည်က ငါးအသေးများကို ပြန်လွှတ်ကာ အကောင်ကြီးများကိုသာ ထည့်ထားခြင်းဖြစ်သည် ။ သို့မဟုတ်လျှင် ရေပုံးတစ်ပုံးဖြင့် ဆန့်မည်မဟုတ်ပေ။
ယန်ကျီဝမ်က စိတ်ထဲတွင် စနစ်ကို လက်မထောင်၍ ချီးကျူးလိုက်မိသည်။
စနစ်က ဆုလာဘ်အဖြစ် ပေးထားသော ငါးစာပြုလုပ်နည်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အစွမ်းထက်လှ၏။ သူတစ်နေ့ကုန် ငါးမျှားရန် ပြင်ဆင်လာခဲ့သော်လည်း တစ်မနက်ခင်းအတွင်းမှာပင် ရေပုံးအပြည့် ဖမ်းမိလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။
ထိုငါးများကို သူ၏ စနစ်နေရာလွတ်ထဲသို့ ထည့်ထား၍ ရသော်လည်း ဘေးနားတွင် အဘိုးကြီးဝမ် ရှိနေသဖြင့် ထိုသို့လုပ်ရန် မလွယ်ကူချေ။
တစ်ဖက်တွင်မူ တစ်မနက်ခင်းလုံး ယန်ကျီဝမ် ငါးမျှားတံ ကိုင်ထားသည်ကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော အဘိုးကြီးဝမ်သည် အာရုံကြောများပင် ထုံထိုင်းနေရုံမက သူ့ကိုယ်သူပင် သံသယဝင်ရမည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေလေပြီ ။
ယန်ကျီဝမ် ပစ္စည်းများ သိမ်းဆည်းနေသည်ကို မြင်ရသည့် အခါမှသာ သူသတိပြန်ဝင်လာပြီး မေးလိုက်၏။
"ယန်လေး..ပြန်တော့မလို့လား.."
ယန်ကျီဝမ်က ပခုံးတွန့်ပြလိုက်ပြီး...
"ပြန်ရတော့မှာပေါ့ ..အခြားနည်းလမ်းမရှိတော့ဘူးလေ..ပုံး မဆန့်တော့ဘူး."
အဘိုးကြီးဝမ်... "..."
အသလွတ် အကြွားခံလိုက်ရသဖြင့် အဘိုးကြီးဝမ် ကျွဲမြီးတိုသွား၏ ။
သို့သော်လည်း ထွက်ခွာသွားခြင်းက ကောင်းမွန်သောအရာ ဖြစ်သဖြင့် အဘိုးကြီးဝမ်သည် သူ၏ ပစ္စည်းများကို အမြန်သိမ်းကာ ယန်ကျီဝမ်၏ နေရာဟောင်းသို့ အမြန်ရွှေ့ပြောင်းလိုက်တော့သည်။
နှံပြည်စုတ်အသိုက်ကို ခိုက လာလုသည့်နှယ် အခွင့်ကောင်းယူရန် ပြင်ဆင်နေသည့်ဟန် တူပေသည်။
ယန်ကျီဝမ်က တဟားဟား ရယ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"အဘိုးလည်း ဟိုဘက်မှာ ငါးအုံတစ်ခု ပြင်ထားတာပဲ မလား..အဲဒီနေရာကို မလိုချင်တော့ဘူးလား..."
အဘိုးကြီးဝမ်က ...
"ငါးကြီးတွေအကုန်လုံးက မင်းရှိတဲ့ဘက်ကိုပဲ ရောက်ကုန်တာ နေမှာ..ငါ ဒီနေရာမှာ ကံစမ်းကြည့်ရုံသက်သက်ပဲ.."
ယန်ကျီဝမ်က ပြုံးရုံသာ ပြုံးလိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖော်ထုတ်မနေတော့ပေ။
"ကောင်းပါပြီဗျာ..အဘိုး ကံကောင်းပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်.. ဒီည အိမ်ပြန်တဲ့အခါ စားစရာ ညစာ ရှိပါစေ.."
"ဟမ့်..ကောင်စုတ်လေး.. ငါ့အတွက် ပူမနေနဲ့.."
အဘိုးကြီးဝမ်၏ မျက်နှာက မည်းမှောင်သွားသည်။ ယန်ကျီဝမ် ပြောလိုက်သည်က သူ့အနာကို ဆားနှင့်လာပက်လိုက်သည့် နှယ်ပင် ။
ကံနည်းနည်းလေး ကောင်းရုံဖြင့် အဘိုးကြီးတစ်ယောက်အား ဤမျှလောက်အထိ လှောင်ပြောင်ရန် လိုအပ်ပါ၏လော။
"ကဲပါ.. အဘိုးပဲ ဆက်ကြိုးစားလိုက်ပါဦး.. ကျွန်တော် အရင်ပြန်ပြီ.."
ယန်ကျီဝမ်က ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ရေပုံးကို သယ်ဆောင်ကာ ပြန်ရန် ပြင်လိုက်သည်။
"ဟေ့ ကောင်လေး..ခဏနေဦး.."
ယန်ကျီဝင်က လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အဘိုးကြီးဝမ်၏ မျက်နှာက အနည်းငယ် နီနေပြီး မေးလိုက်သည်။
"မင်း စောစောက သုံးခဲ့တဲ့ ငါးစာက တကယ်ပဲ လျှို့ဝှက်နည်းတစ်ခုလား.."
"ကျွန်တော် အဘိုးကို ပြောပြီးသားပဲကို.."
ယန်ကျီဝင် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွား၏။ ယခုကဲ့သို့ ခေတ်ကာလမျိုးတွင် အမှန်တရားကို ပြောလျှင်ပင် မည်သူမျှ မယုံကြည်ကြတော့ပေ။
အဘိုးကြီးဝမ်က တွန့်ဆုတ် တွန့်ဆုတ်ဖြင့် ပြောသည်။
"မင်းဆီမှာ နည်းနည်းပါးပါး ကျန်သေးတယ် မလား..ငါ့ကို နည်းနည်းလောက် ပေးပါလား.."
"အဲဒါတော့ မရဘူး.."
ယန်ကျီဝင်က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။
"ဒါက လျှို့ဝှက်နည်းလေ..အဘိုး နားလည်ရဲ့လား.. ကျွန်တော်က နောင်ခါကျရင် ဒီလျှို့ဝှက်နည်းကို အားကိုးပြီး ငါးမျှားစားပြီး အသက်မွေးရမှာ.."
"ကပ်စေးနှဲလေး.."
အဘိုးကြီးဝမ်က မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောသည်။
"ကောင်စုတ်လေး နည်းနည်းလောက်တော့ ရည်မှန်းချက် ကြီးကြီးထားပါဟ..အတည်တကျ အလုပ်ကောင်းကောင်းတစ်ခုခု ရှာမလုပ်နိုင်ဘူးလား.."
"ဟမ့်.."
ယန်ကျီဝမ်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး...
"ပထမဆုံးအချက်က အလုပ်ဆိုတာ ရှာရလွယ်တာ မဟုတ်ဘူး..နောက်ပြီး အလုပ်တစ်ခု ရှာတွေ့ခဲ့ရင်တောင် ကျွန်တော်က ငါးမျှားတာထက် ပိုပြီး ပိုက်ဆံရမယ်လို့ အဘိုး ထင်နေလို့လား.."
သူ တစ်မနက်ခင်းအတွင်း ဖမ်းမိသော ငါးအလေးချိန်မှာ အကြမ်းဖျင်း ၃၀ သို့မဟုတ် ၄၀ ကျင်း( ကတ်တီကို ကျင်းနဲ့ပဲ ရေးတော့မယ်ဗျ..)ခန့် ရှိနေပြီး အကယ်၍ ရေပုံးထဲတွင် နေရာပိုဆံ့ပါက ဤထက်မက ပို၍ ရနိုင်သေးသည်။
တစ်ကျင်းလျှင် နှစ်မော့ နှုန်းဖြင့် တွက်ချက်ပါက ကျင်းလေးဆယ်အတွက် ရှစ်ယွမ် ရရှိမည် ဖြစ်သည်။
တစ်လစာအဖြစ် ပြောင်းလဲတွက်ချက်ပါက ၂၀၀ ယွမ်အထက်တွင် ရှိနေမည် ဖြစ်သည်။
မည်သည့် အလုပ်အကိုင်ကများ တစ်လလျှင် ဤမျှလောက်အထိ ငွေရှာပေးနိုင်ပါမည်နည်း။
ခြံဝင်းအတွင်း လစာအများဆုံးရသည့် ယီကျုံးဟိုင်ပင်လျှင် ယွမ် ၁၀၀ ခန့်သာဖြစ်သည်။
အရေးကြီးဆုံး အချက်မှာ လွတ်လပ်မှုပင် ။ သူ နားချင်သည့် အချိန်တွင် နားနိုင်သည် ။ သူ လုပ်ချင်ရာ လုပ်နိုင်သည် ။
မိသားစုကို ရှာဖွေကျွေးရန်အတွက် ငါးမျှားရခြင်းက ပင်ပန်းလှသော်လည်း စနစ်ရှိနေသရွေ့ မဖြစ်နိုင်သောအရာဟူ၍ ဘာမျှမရှိချေ။
အဘိုးကြီးဝမ်က ပြန်လည်ခြေပသည်။
"ဒါဆို မင်း နေ့တိုင်း ဒီလောက်အထိ ငါးတွေ အများကြီး ဖမ်းမိနိုင်မယ်လို့ အာမခံနိုင်လို့လား.. ဆောင်းတွင်းရောက်ရင် မင်းဘာဆက်လုပ်မှာလဲ..."
"ဆောင်းတွင်းရောက်ရင် ငါးမျှားလို့ မရဘူးလို့ ဘယ်သူက ပြောတုန်း..အဘိုး ဆောင်းတွင်းမှာ ရေခဲခွဲပြီး ငါးမျှားတဲ့အကြောင်းကို မကြားဖူးဘူးလား.."
အဘိုးကြီးဝမ် ပြန်လည်ချေပရန် စကားလုံး မရှိတော့ပေ။ သူ အမှန်တကယ်ပင် ထိုအကြောင်းကို ကြားဖူးလေသည်။
တစ်ဖက်လူ ဘာပြောရမှန်းမသိ ဖြစ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ယန်ကျီဝမ်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။
"အဘိုးမှာ အခြားပြောစရာ ရှိသေးလား.. မရှိရင်တော့ ကျွန်တော် ပြန်တော့မယ်.."
"ရှိသေးတယ်.."
အဘိုးကြီးဝမ်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဆက်ပြောလိုက်သည်။
"မင်း ငါ့ကို ငါးစာမပေးချင်ရင်လည်း နေပါတော့.. မင်းရဲ့ ငါးတွေထဲက နှစ်ကောင်လောက် ငါ့ကို ပေး..ငါ ပစ္စည်းတစ်ခုခုနဲ့ ပြန်လဲပေးမယ်.."
" ဟားဟားဟား..."
ယန်ကျီဝမ်က ရယ်လိုက်ပြီး...
"သြော်.. ဒါဆို အဘိုးက ဒီည စားစရာ မရှိမှာကို စိုးရိမ်ပြီး ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်နေတာပေါ့လေ.."
အဘိုးကြီးဝမ်က မျက်နှာက လငပုပ်ဖမ်းသွားသည်။
"မဆိုင်တာတွ လျှောက်ပြောမနေနဲ့ ကောင်စုတ်လေး..လဲမလား မလဲဘူးလား မြန်မြန်ပြော.."
"လဲတာပေါ့.. ဘာလို့ မလဲရမှာလဲ.. ဒါပေမဲ့ အဘိုး ဘာနဲ့ လဲချင်တာလဲဆိုတာကိုတော့ ကျွန်တော် အရင်ကြည့်ရမယ်.."
အဘိုးကြီးဝမ်က စကား ရှည်ရှည်ဝေးဝေး မပြောတော့ဘဲ အိတ်ကပ်ထဲမှ ငွေကြေးနှင့် ကူပွန်အချို့ကို ထုတ်ယူကာ ယန်ကျီဝမ်အား ပြသရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ငွေနဲ့ လဲတာကိုတော့ ထားလိုက်ပါ.. အဲဒါက မှောင်ခိုမှု ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်..ငါ မင်းကို ကူပွန်တွေနဲ့ပဲ လဲပေးမယ်.. မင်းဘာသာမင်း ကြည့်ပြီး ရွေးလိုက်တော့.. မင်းကြိုက်တာကို ယူလိုက်.."
"ဝါး မိုက်တယ်..အစုံပဲဟ.."
ယန်ကျီဝင်က သေချာကြည့်ပြီးနောက် အသားကူပွန်၊ အထည်ကူပွန်နှင့် ကောက်ပဲသီးနှံကူပွန်အချို့ကို ရွေးချယ်ကာ လက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။
အသားကူပွန်ကိုမူ အရန်အဖြစ် သိမ်းဆည်းထားချေမည် ။ ထိုအခါမှသာ အသားစားရန်အတွက် ဆင်ခြေ ဆင်လက် ဆင်နားရွက် အထောက်အထား ရှိမည် ဖြစ်သည်။
အထည်ကူပွန်မှာမူ သူကိုယ်တိုင်အတွက် အဝတ်အစားအသစ်တစ်စုံ ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်သောကြောင့်ပင်။
"ဒါဆို လောက်ပြီလား.."
အဘိုးကြီးဝမ်က မေးသည်။
ယန်ကျီဝမ်က ...
"ကျွန်တော် စီးကရက်ကူပွန် နည်းနည်းလောက် လိုချင်သေးတယ်.. ဒါပေမဲ့ အဘိုးဆီမှာ မရှိဘူးပဲ.."
" ဆေးလိပ်သောက်တတ်လို့လား ကောင်လေး.."
အဘိုးကြီးဝမ်က ဆက်ပြောသည်။
"ခုခေတ်မှာ စီးကရက်အများစုက ကူပွန်မလိုဘူးလေ.. ဒါပေမဲ့ ဖြစ်နိုင်ရင် ဆေးလိပ်မသောက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ.. အဲဒါက မင်းရဲ့ ကျန်းမာရေးအတွက် မကောင်းဘူးကွ.."
ယန်ကျီဝင်က ထိုစကားကို နားမဝင်ပေ။
သူ၏ ယခင်ဘဝတွင် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုမက ဆေးလိပ်သောက်ခဲ့ရာ မည်ကဲ့သို့ ချက်ချင်း လက်ငင်း ဖြတ်နိုင်ပါမည်နည်း။
သို့သော်လည်း စီးကရက်ဝယ်ရန် ကူပွန်မလိုဟု ကြားသိရခြင်းက သတင်းကောင်းတစ်ပုဒ်ပင်။
ငါးမျှားဝါသနာရှင်တစ်ယောက်အနေဖြင့် ဆေးလိပ်မသောက်ဘဲ မနေနိုင်ချေ။ဆေးလိပ်လေး ခဲရင်း ငါးမျှားရသည်က အရသာရှိလှ၏ ။
၅ကျင်းခန့်ရှိမည့် ငါးနှစ်ကောင်ကို အဘိုးကြီးဝမ်၏ ရေပုံးထဲသို့ ပြောင်းထည့်ပေးပြီးနောက် ယန်ကျီဝမ်က လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ပြီး...
"ကျွန်တော် သွားတော့မယ်..မနက်ဖြန်ကျရင် အလုပ်လုပ်ဖို့ ပြန်လာဦးမယ်.."
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ယန်ကျီဝမ် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
အဘိုးကြီးဝမ်သည် ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ နှုတ်ခမ်းများ တဆက်ဆက်တုန်ရီသွားသည်။
' သောက်ခွေး ..ဒီကလေးက ငါးမျှားတာကို အလုပ်အဖြစ်တောင် သတ်မှတ်လိုက်ပြီလား ..'
သို့သော်လည်း တစ်ဖက်က ပြန်တွေးကြည့်လျှင် ထိုကလေး၏ လျှို့ဝှက်ငါးစာက အမှန်တကယ်ပင် အစွမ်းထက်နေပါက သာမန်အလုပ်တစ်ခုထက် များစွာပို၍ ပိုက်ဆံရမည်မှာ အမှန်ပင်။
သို့သော်လည်း အဘိုးကြီးဝမ်က အလေးအနက် မထားဘဲ ယန်ကျီဝမ်က ကြွားဝါနေခြင်းသက်သက်သာ ဖြစ်မည်ဟု မှတ်ယူလိုက်သည်။ ဤမျှလောက်အထိ အစွမ်းထက်သော အရာမျိုး မည်သို့ ရှိနိုင်ပါမည်နည်း။
ဤသည်က ခဏတာ ကံကောင်းသွားခြင်းသက်သက်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
သို့သော်လည်း တစ်ဖက်တွင်မူ သူ၏ ကံတရားကို စဥ်းစားရင် စိတ်ညစ်သွားလေသည် ။
ထိုသို့တွေးတောရင်း အဘိုးကြီးဝမ်သည် ယန်ကျီဝမ်၏ နေရာဟောင်းတွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ ငါးမျှားခြင်းကို စတင်လိုက်တော့သည်။
အကယ်၍ သူ ဘာမျှမဖမ်းမိခဲ့လျှင်ပင် ကိစ္စမရှိချေ။ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုအဖြစ် အရန်အစီအစဉ်တစ်ခု ပြုလုပ်ထားပြီးဖြစ်သဖြင့် ယနေ့ညစာအတွက် စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ပေ။
ထို့အပြင် အိမ်ရှိ အဘွားကြီးအား သူကိုယ်တိုင် ငါးကြီးတစ်ကောင် ဖမ်းမိခဲ့သည်ဟုပင် ကြွားနိုင်သေးသည်။
အမှန်တရား နှင့်ပက်သက်လျှင်တော့...
အဲဒါက အရေးကြီးလို့လား...
...
ထောက်ပံ့ရေးနှင့် အရောင်းသမဝါယမဆိုင်ရှိ အစ်ကိုဟောက်ထံသို့ ငါးများကို ရောင်းချပြီးနောက် ယန်ကျီဝမ်က သူ၏ ငါးမျှားပစ္စည်းများကို သယ်ဆောင်ကာ ဝင်းထဲသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ သူ ပြန်လာသည့်အခါ သူ၏ လက်ထဲတွင် အိတ်အပိုတစ်အိတ် ပါလာခဲ့၏။
အိတ် အတွင်း၌ စနစ်အမှတ်အရောင်းဆိုင်မှ လဲလှယ်လာခဲ့သော ပြောင်းဖူးမှုန့် ဆယ်ကျင်းခန့် ပါရှိသည်။
အသားနှင့် ပတ်သက်၍မူ ၊ ယခုကဲ့သို့ ခေတ်ကာလမျိုးတွင် မည်သည့်မိသားစုက နေ့တိုင်း အသားစားနိုင်ပါမည်နည်း။ အာရုံစိုက်ခြင်း ခံရနိုင်သဖြင့် အဆင့်အတန်းကို လျှော့ချကာ လူမသိသူမသိ နေထိုင်ခြင်းက ပိုကောင်းလေသည်။
ထို့အပြင် သူ၏ ရေပုံးထဲတွင် ၂ကျင်းခန့်ရှိမည့် ငါးတစ်ကောင် ကျန်ရှိနေသေးသဖြင့် ထိုကပင် လုံလောက်ပေပြီ ။
ဝင်းထဲသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ကလေးငယ်နှစ်ယောက်ကို မတွေ့ရ။ ဘယ်နေရာသို့ သွားဆော့နေကြသည်ကို သူ မသိချေ။
ဤကလေးနှစ်ယောက်မှာ ကျောင်းမတက်ရသေးပေ။ယခုကဲ့သို့ ခေတ်ကာလမျိုးတွင် ကလေးငယ်များသည် ခုနစ်နှစ် ရှစ်နှစ်အရွယ်မှ ကျောင်းစတက် ကြရ၏။
ကျောင်းတက်ရခြင်းက နောက်ထပ် ကုန်ကျစရိတ်တစ်ခု တိုးလာခြင်းဖြစ်ရာ ထောက်ပံ့နိုင်ရန် မလွယ်ကူပေ။
ထို့အပြင် နောက်နှစ်သည် ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှု ဘေးဒုက္ခစတင်မည့်နှစ် ဖြစ်သဖြင့် ကျောင်းထားရန် ပို၍ပင် ခက်ခဲလာပေမည်။
သနားစရာကောင်းသော စတုတ္ထမြောက်နှင့် ပဉ္စမမြောက်ကလေးငယ်များမှာ နောက်ပိုင်းတွင်မှ ပန့်ကန့်နှင့်အတူ ကျောင်းတက်ကြချေမည်။
သို့သော်လည်း ထိုသည်က အရေးမကြီးချေ။ သူက ထိုကလေးငယ်နှစ်ဦး၏ အပြုအမူ စွမ်းဆောင်ရည်ကို အရင်ဆုံး စောင့်ကြည့်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့၏ စွမ်းဆောင်ရည်က သူ့ကို ကျေနပ်မှု ပေးနိုင်ပါက သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ ပိုက်ဆံစိုက်ထုတ်၍ ကျောင်းထားပေးရန် လုံးဝ ဝန်လေးနေမည် မဟုတ်ပေ။
မည်သို့ပင် ဆိုစေကာမူ သူ၏ မနက်ခင်းဝင်ငွေသည် ရှစ်ယွမ်ထက်မက ရှာဖွေနိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။
တစ်လတာ ကာလပတ်လုံးအတွင်း သူက သုံးရက်ငါးမျှားပြီး နှစ်ရက်နားမည်ဆိုလျှင်ပင် ၁၀၀ယွမ်အထက်တွင် ရှိနေမည်ဖြစ်ရာ ကျောင်းလခအနည်းငယ်မှာ ဘာမျှမဟုတ်ချေ။
သူသည် စနစ်က ဆုလာဘ်အဖြစ် ပေးထားသော ငါးစာပြုလုပ်နည်းကို ယုံကြည်ချက် အပြည့်အဝ ရှိသည်။
ချိုမြိန်မှုကို မြည်းစမ်းပြီးနောက် ယန်ကျီဝမ်သည် နောက်ပိုင်းတွင် သူ၏ အဆင့် ပိုမြင့်လာသည့်အခါ စနစ်က သူ့အား မည်ကဲ့သို့သော ကောင်းမွန်သောအရာများကို ဆုလာဘ်အဖြစ် ထပ်မံပေးအပ်ဦးမည်နည်းဆိုသည်ကို ပို၍ပင် မျှော်လင့်တကြီး စောင့်စားနေမိပေတော့သည်။