အခန်း ၄၁၁

အခန်း ၄၁၁ - နဂါးအသွင်သဏ္ဌာန်

မြူခိုးများသည် လက်ကောက်ဝတ်ကဲ့သို့ ကွင်းပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်တည်လာပြီး လင်ချွမ်​၏လက်ဖဝါးဘေးတွင် ဖြည်းညှင်းစွာ ဝဲလည်နေသည်။

လင်ချွမ်သည် ထိုအရာကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့အားသင့်သွားသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ထိုမြူခိုးများနှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် အတွင်းအားများ၊ ဆန်းကြယ်သော အရာအချို့နှင့် ရောယှက်နေသည်။

၎င်းတို့အားလုံး ပေါင်းစပ်ပြီး ယနေ့သူတို့တို့သိကြသည့် နတ်သမီးပုံပြင်ကို ဖြစ်တည်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အပြင်ပန်းတွင် ၎င်းသည် ဓာတ်ငွေ့တစ်ခုကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ ၎င်း၏အတွင်းအားမှာ အလွန်စေးပျစ်သော အခြေအနေတွင် ရှိနေ​၏။

လင်ချွမ်က ၎င်း၏ အပြင်ပန်းသဏ္ဌာန်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သော်လည်း ၎င်း၏အနှစ်သာရမှာမူ လုံးဝထိခိုက်ပျက်စီးခြင်းမရှိပေ။

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရသော် ယခုအချိန်တွင် ၎င်းတို့ကို ပြန်လည်ကပ်လိုက်ရုံမျှဖြင့် ယခင်ကကဲ့သို့ပင် ပျော့ပျောင်းသော ပုံသဏ္ဌာန်ကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ဦးမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ယင်းက လင်ချွမ်အား သူ၏လက်ထဲရှိ အရာဝတ္ထု၏ ဖြစ်တည်မှုအမှန်ကို ပိုမို၍ စူးစမ်းချင်စိတ် ပြင်းပြလာစေသည်။

သူသည် မျက်လုံးများကို အနည်းငယ်မှိတ်လျက် လက်ဖဝါးကို ၎င်းအပေါ်သို့ ညင်သာစွာ တင်လိုက်သည်။

ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားများကို ထိုအရာထဲသို့ စီးဆင်းစေပြီး ဂရုတစိုက် စူးစမ်းရှာဖွေလိုက်သည်။

ခေတ္တမျှ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီးနောက် လင်ချွမ်​၏ မျက်ဝန်းများ တောက်ပသွားလေ​၏။

သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခုပင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤနည်းလမ်းအားဖြင့် လင်ချွမ်သည် ထိုအရာကို ရှာဖွေနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့ပြီ။

"ဒါကြောင့်မို့လို့ကိုး...ငါလည်း ဒါက ဘာလဲဆိုတာ လုံးဝမသိခဲ့ဘူး"

လင်ချွမ်သည် ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောရင်း သူ၏လက်နှစ်ဖက်ကို ရုတ်တရက် ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်သည်။

ကွင်းပုံသဏ္ဌာန် မြူခိုးများသည် ပြင်းထန်သော အားတစ်ခု၏ ဖိသိပ်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး လုံးဝန်းသော ပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထို့နောက် သူသည် ထိုအရာကို ဘေးနားရှိ နတ်ဝှက်မြစိမ်းအရွက်ဆီသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်ပေးလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ဤလုပ်ရပ်ကြောင့် သူတို့၏ သတိထားမှုမှာ ပိုမိုမြင့်တက်သွားခဲ့သည်။

ယခင်က ကမ္ဘာရန်ဘက် ဖြစ်ခဲ့ကြသော ဤနှစ်ယောက်သည် ယခုအခါတွင်မူ တစ်ဖက်တည်းတွင် ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ယင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရုယဲ့သည် မျက်မှောင်မကြုတ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

သူမသည် လှုပ်ရှားရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း တားဆီးခြင်း ခံလိုက်ရ​၏။

လင်ချွမ်သည် ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ခါယမ်းကာ ပြုံးပြလိုက်​၏။

"မလိုပါဘူး"

ကံဆိုးစွာပင် လင်ချွမ်​၏ ရှားရှားပါးပါး စေတနာကို ဤအခိုက်အတန့်တွင် အလွယ်တကူပင် သဘောထားလိုက်ကြသည်။

လူအုပ်ကြီး မြင်လိုက်ရသည်မှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ လက်ခနဲ လှုပ်ရှားသွားပြီး လင်ချွမ်​၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ တည့်တည့်ဦးတည်လာသည့် လူရိပ်မည်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယန်ကျွေ့မန်၏ အခြားလက်မောင်းနှစ်ဖက်တွင် လက်နက်နှစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

သရဲတစ္ဆေလူသား၏ ရင်ထဲတွင် ဒိန်းခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

သူသည် တာဝန်မှ ရှောင်လွှဲရန်နှင့် အပြစ်ကင်းသယောင် ဟန်ဆောင်ရန်အတွက် ဘေးသို့ ချက်ချင်း ရှောင်ထွက်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အေးစက်လှသော စွမ်းအင်တစ်ခုက သူ့ထံသို့ သက်ဆင်းလာသည်။

သူ၏ လက်ညှိုးကို တစ်ချက်မျှ တောက်လိုက်ရုံဖြင့် ယန်ကျွေ့မန်သည် မိမိထံသို့ လိမ့်တက်လာသည့် နဂါးနက်ကြီးတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူသည် လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်ကို ရှေ့တွင် ယှက်လိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအားများကို သွေးကြောများတစ်လျှောက် အလျင်အမြန် လှည့်ပတ်စေလိုက်​၏။

ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် သူ၏ခြေဖဝါးအောက်မှ စွမ်းအားလှိုင်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

မျက်တောင်ခတ်ရုံမျှအတွင်း လင်ချွမ် ရပ်နေသည့် နေရာတစ်ဝိုက်ရှိ မြေပြင်သည် ပြိုကျပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

အောက်ဘက်ရှိ နက်ရှိုင်းပြီး ဗလာဖြစ်နေသော အာကာသကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် ယင်းသည် ကြိုတင်ကြံစည်ထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

အခွင့်အရေးကို အရယူကာ ယန်ကျွေ့မန်သည် အပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။

သူ၏ လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်ကြားတွင် ကျားနှင့် ဝက်ဝံတို့၏ ပုံရိပ်ယောင်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။

လှည့်စားရန် အသုံးပြုခဲ့သည့် လက်နက်များကို အခြားကောက်ကျစ်သော လက်နှစ်ဖက်က ရုတ်တရက် စွန့်ပစ်လိုက်သည်။

၎င်းတို့၏ မျက်နှာပြင်များကို အရောင်တောက်နေသော အမွှေးအမျှင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားစေပြီး ကြည့်ရသည်မှာ ရွံရှာဖွယ်ကောင်းကာ ကျောချမ်းဖွယ် ဖြစ်စေသည်။

"ဟမ်"

ဤအခြေအနေကြောင့် အံ့အားသင့်သွားရသော လင်ချွမ်သည် ညည်းညူသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့အားသင့်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

"ဒါက သားရဲငါးကောင်ဂိုဏ်းရဲ့ ဒဏ္ဍာရီလာ အမြင့်ဆုံးအတတ်ပညာဖြစ်တဲ့ နဂါးနဲ့ကျား အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းပညာလား"

ယင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရုယဲ့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ခံစားချက်အရိပ်အယောင်အချို့ ပေါ်လာသည်။

သူမသည် ထိုကဲ့သို့သော ကျော်ကြားမှုကို လွန်ခဲ့သည့်အချိန်ကတည်းက ကြားဖူးထားခြင်းပင်။

သူမ သိထားသလောက်မူ သားရဲငါးကောင်ဂိုဏ်းသည် မင်မင်းဆက်တည်ရှိရာ ဤမြေပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။

၎င်း၏ ယခင်နေရာဟောင်းသည် တုန်းရှန်းရှိ အားရန်တောင်၏ အနောက်ဘက်ခြေရင်းတွင် တည်ရှိသည်ဟု ကောလာဟလများ ရှိသည်။

အတိတ်ကာလတွင် သိုင်းဘုရင်အဆင့်ရှိသော အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ် အများအပြား ပေါ်ထွက်ခဲ့ဖူးသည်။

၎င်းတို့၏ ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ ကျင့်စဉ်များအားလုံးသည် တူညီသော မျိုးရိုးစဉ်ဆက်မှ ဆင်းသက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် မည်သူက သိုင်းပညာ သို့မဟုတ် အထောက်အကူပြုပညာရပ်များကို မည်သို့ပင် လေ့ကျင့်သည်ဖြစ်စေ အားလုံး၏ အဓိကဗဟိုချက်မှာ နဂါး-ကျား အပြန်အလှန်အသွင်သဏ္ဌာန်ကျင့်စဉ်သာ ဖြစ်ရမည်။

ဤသိုင်းပညာသည် နက်ရှိုင်းသော အတွင်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး အလွန်ပင် အာဏာစက် ပြင်းထန်လှ​၏။

သို့သော် ၎င်း၏ အံ့သြစရာအကောင်းဆုံးအချက်မှာ ကျင့်စဉ်မှ ဆင်းသက်လာသည့် အာဏာစက်ပြင်းထန်သော အတွင်းအားကြောင့် မဟုတ်ပေ။

ထိုအစား လက်မောင်းနှစ်ဖက်နှင့် လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်ကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤလက်မောင်းများသည် ယန်ကျွေ့မန်က သူ၏ နံရိုးများကြားမှ ဖောက်ထွက်လာစေသည့် အသစ်စက်စက် လက်မောင်းနှစ်ဖက် ဖြစ်သည်။

လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်သည် ဘယ်ဘက်လက်ဖဝါးတွင် နဂါးနှင့်ကျား၏ စွမ်းအင်ကိုလည်းကောင်း၊ ညာဘက်လက်ဖဝါးတွင် ပြင်းထန်သော ဝက်ဝံ၏ စွမ်းအားကိုလည်းကောင်း ကိုယ်စားပြုသည်။

စွမ်းအားလေးခု ပေါင်းစပ်လိုက်သော အားသည် ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေနိုင်​၏။

အကယ်၍ တစ်ဦးတစ်ယောက်က အမြင့်ဆုံးအဆင့်အထိ လေ့ကျင့်နိုင်ခဲ့လျှင် နဂါးနှင့် ကျားသည် ကွဲပြားသွားမည်ဖြစ်ပြီး သားရဲငါးကောင်၏ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

တူညီသော အရည်အချင်းအဆင့်ရှိသူများထဲတွင် ပြိုင်ဘက်နှစ်ယောက်ကို တစ်ပြိုင်နက် တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ ထူးဆန်းသောအရာ မဟုတ်ပေ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် အတုမရှိသော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးက ထုတ်ဖော်လိုက်သောအခါ ၎င်း၏စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများသည် သူ၏လက်ဖဝါးထဲသို့ ဖိသိပ်ခံထားရသည်။

သို့သော် ၎င်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါသည် မိုင်အနည်းငယ်အတွင်းရှိ သားရဲအားလုံးကို တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားစေဆဲ။

လင်ချွမ် ယခင်က ဝေးလံသော တောအုပ်ထဲမှ ကြားခဲ့ရသည့် သားရဲကြီး၏ ဟိန်းဟောက်သံပင်လျှင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ထိုကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း လင်ချွမ်သည် မလှုပ်မယှက်ဘဲ ထိုနေရာတွင်ပင် ဆက်လက်ရပ်နေခဲ့သည်။

မြေပြင်အောက်မှ ပုန်းကွယ်နေသော အတွင်းအားတစ်ခုသည် တိုးဝှေ့တက်လာ​၏။

၎င်းသည် ကောင်းကင်ယံသို့ တည့်တည့်ရိုက်ခတ်သွားပြီး ထူထပ်သော အလင်းကာရံတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ကျား-ဝက်ဝံ၏ စွမ်းအားနှင့် လက်မောင်းနက်ကြီးများ၊ လက်ဖဝါးများသည် ၎င်းကို တိုက်ခိုက်

လိုက်ရာ လှိုင်းတွန့်များ ဖြစ်ပေါ်သွားစေသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ပုံရိပ်ယောင်နှစ်ခုသည် ပွါးများသွားပြီး ကွဲအက်သွားသည်။

ထိုအလင်းကာရံသည် အရပ်မျက်နှာအားလုံးသို့ ရုတ်တရက် အပိုင်းပိုင်းကွဲကြေသွားခဲ့သည်။

၎င်းတို့၏ ကာကွယ်ရေးကို ဖောက်ထွင်းနိုင်ခဲ့သဖြင့် ယန်ကျွေ့မန်သည် အသာစီး ရရှိသွားခဲ့သည်။

ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာဆိုလျှင် သူသည် မိမိ၏ အသာစီးရမှုကို အသုံးချကာ အခြားတိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်သင့်သည်။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် မမျှော်လင့်ဘဲ အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်သွားခဲ့​၏။

ယင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သရဲတစ္ဆေလူသားသည် ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားသည်။

သို့သော်လည်း သူသည် ယန်ကျွေ့မန်ကဲ့သို့ သတ္တိမရှိသဖြင့် ချက်ချင်းပင် ထပ်မံနောက်ဆုတ်လိုက်သည်။

အမှန်ပင် ခေတ္တမျှအတွင်း သူရပ်နေခဲ့သည့် နေရာတွင် မုန်တိုင်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ထလာခဲ့သည်။

လေပြင်းများ တိုးဝှေ့လာပြီး လေထုကို အလွယ်တကူပင် ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်သည်။

ဗလာဖြစ်နေသော ဟာလာပြင်ထဲတွင် နက်မှောင်သော အက်ကွဲကြောင်းအချို့ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

အခြားတစ်ဖက်က မည်သို့လှုပ်ရှားသွားသည်ကိုပင် သူ မမြင်လိုက်ရဘဲ နောက်ဆက်တွဲရိုက်ခတ်မှုကြောင့် သူ၏အသက် ပျောက်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

ထိုအတွေးကြောင့် သရဲတစ္ဆေလူသားသည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားခဲ့​၏။

သို့သော်လည်း ယန်ကျွေ့မန်သည် ယင်းကို ခြိမ်းခြောက်ခံလိုက်ရသော်လည်း ထိတ်လန့်ခြင်းမရှိပေ။

ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မုန်တိုင်းကို ရှောင်တိမ်းပြီးနောက် သူသည် မြေပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ နင်းလိုက်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရှေ့သို့ တစ်ဖန် ပြန်လည်ပြေးဝင်သွားခဲ့​၏။

ဤအကြိမ်တွင် သူ၏ လက်ဖဝါးလေးဖက်လုံးတွင် မတူညီသော အရောင်ရှိသည့် အလင်းတန်းများ ဆင်ယင်ထားသည်။

နီရဲသောအလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး နဂါးတစ်ကောင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

နက်မှောင်သော စိမ်းပြာရောင်အလင်းက ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသည့် အကြေးခွံများကို လင်းထိန်သွားစေသည်။

အေးစက်ပြီး ပြာလွင်သောအလင်းတန်းကမူ အကြေးခွံများနှင့် လက်သည်းခြေသည်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

မြူဖြူများသည် ဆီးနှင်းများအဖြစ် ခဲသွားပြီး နောက်ဆုံးပိတ် အနုစိတ်လက်ရာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ခေတ္တမျှအတွင်း အလင်းတန်းလေးခုသည် လေထုထဲတွင် ပေါင်းစပ်သွားလျက်။

၎င်းတို့ ပေါင်းစပ်ပြီး ပုံရိပ်ယောင်နဂါးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ရှေ့သို့ တည့်တည့် ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။

ယင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရုယဲ့၏ မျက်နှာတွင် အေးစက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူမသည် ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့ တက်လှမ်းလိုက်သည်။

ဤအကြိမ်တွင် သူမသည် လင်ချွမ်အား ဖီးနစ်ဂျိုမှ ရတနာရှာဖွေရာတွင် ကူညီပေးရန် တောင်းဆိုထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် အမည်ခံ ဆရာတစ်ယောက်က အရာအားလုံးကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မည်သို့လုပ်ဆောင်ပါမည်နည်း။

လင်ချွမ်သည် သဘောထားကြီးပြီး ဤတောင်းဆိုမှုကို မပြုလုပ်ခဲ့လျှင်ပင် ရုယဲ့အနေဖြင့် မည်သို့နားမလည်ဘဲ ရှိပါမည်နည်း။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပြိုင်ဘက်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူသည် သဘာဝအတိုင်း လှုပ်ရှားပါလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤဘာမှမသိသော နောက်လိုက်နှစ်ယောက်က ပြဿနာရှာနေခြင်းဖြစ်ရာ ၎င်းတို့ကို ရှင်းလင်းရန်မှာ သူမ၏ တာဝန်သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရုယဲ့ လှုပ်ရှားရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် လင်ချွမ်သည် ရှေ့သို့ တစ်ဖန် တက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

သူသည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ သူမ၏လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်​၏။

"ဒီအရာက စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းသားပဲ"

သူပြောနေစဉ်အတွင်း လင်ချွမ်​၏ အကြည့်သည် သူ၏ရှေ့ရှိ နဂါးဆီသို့ ကျရောက်နေပြီ။

ချက်ချင်းပင် သူသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် လေမတိုက်ဘဲ လှုပ်ရှားသွားပြီး စွမ်းအင်အမျှင်တန်းများသည် စဉ်ဆက်မပြတ် မြင့်တက်လာသည်။

မျက်တောင်ခတ်ရုံမျှအတွင်း ပြင်းထန်သောအရှိန်အဝါတစ်ခုသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အရပ်မျက်နှာအားလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ရုယဲ့ အံ့အားသင့်သွားရသည်မှာ လင်ချွမ်သည် သူ၏လက်မောင်းများကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လက်မောင်းများကို ခန္ဓာကိုယ်ရှေ့တွင် ကွေးညွတ်ထားပြီး လက်ချောင်းများကို လက်သည်းကဲ့သို့ ကောက်ကွေးထား​၏။

ထို့နောက် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရှိန်အဝါများသည် ပိုမို၍ ဝေဝါးလာခဲ့သည်။

ရေတွက်၍မရသော အလင်းစက်များသည် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ဝေဝါးနေသော လေထုထဲတွင် အကြေးခွံများအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားကာ တင်းကျပ်စွာ ကပ်ငြိနေသည်။

၎င်းသည် မူလပုံစံနှင့် မရေမရာ တူညီနေပြီ ဖြစ်​၏။