အခန်း ၄၁၆

အခန်း ၄၁၆ - အသက်ရှူခြင်း ဝိညာဉ်နယ်မြေ

"သတိထား"

သူ့အဖော်၏ အလန့်တကြားအော်သံကို ကြားရလျှင်ချင်းပင် ဝတ်စုံဖြူနှင့်လူသည် ချက်ချင်း သတိကြီးစွာ ထားလိုက်မိ​၏။

တိုတောင်းလှပြီး ကျစ်လျစ်လှသည့် လက်ဝါးရာကို ကြည့်ကာ သူသည် ချက်ချင်း အကဲဖြတ် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။

သူ့လက်ဝါးမှ စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားသည်။

ထိုမှရရှိလာသည့် တန်ပြန်အရှိန်ကို အသုံးချကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အောက်သို့ကျမည့်အစား အပေါ်သို့ ပျံတက်သွားသည်။

၎င်းသည် လက်ဝါးရာကို လျင်မြန်စွာ ကျော်ဖြတ်ပြီး ထိုလက်ဝါးရာ၏ အထက်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ပြောင်းလဲလာသည့် အခြေအနေများအပေါ် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် တုံ့ပြန်သည့်နေရာတွင်မူ လင်ချွမ်၏ အတွေ့အကြုံက သူ့ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေသည်။

သူက ဤသို့ ရှောင်တိမ်းသည်ကို မြင်သောအခါ လင်ချွမ်သည် ချက်ချင်းပင် လက်ချောင်းကို တွန့်ခေါက်လိုက်​၏။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် နားကွဲလုမတတ် စူးရှသော အသံလှိုင်းပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

လက်ဝါးခန့်သာရှိသော သေးငယ်သိမ်မွေ့သည့် လက်ဝါးရာသည် တစ်ခဏချင်းအတွင်း ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

ထိုမှထွက်ပေါ်လာသည့် ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်လှိုင်းများသည် ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားခဲ့​၏။

လင်ချွမ်​၏ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင်မူ အဆိုပါတိုက်ခိုက်မှုကို အဓိက ခံရမည့်ဘက်မှာ အပေါ်ဘက်ပင် ဖြစ်သည်။

ဝတ်စုံဖြူနှင့်လူသည် စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် တည်ကြည်လေးနက်သည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

သူ့လက်ချောင်းများသည် လက်ဖဝါးထက်တွင် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလျက် အစီအရင်လက်

ကွက်များကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဖော်ဆောင်

လိုက်သည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အတွင်းအားများမှာ ရူးသွပ်မတတ် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သွေးကြောမျဉ်းများကို ဖြတ်သန်းကာ ခြေလက်အင်္ဂါများနှင့် အရိုးများအထိ စီးဆင်းသွားသည်။

ထို့နောက် ၎င်းတို့သည် တိတ်တဆိတ် စုစည်းသွားကာ အလွန်ထိရောက်သော ပုံစံဖြင့် တစ်နေရာတည်း၌ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့သည်။

တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ပွင့်လင်းမြင်သာသော အထူးအကာအကွယ်ဒိုင်းတစ်ခု သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာတော့​၏။

ထိုဒိုင်း ပေါ်လာသည့် တစ်ပြိုင်နက် ပေါက်ကွဲမှု၏ စွမ်းအားကလည်း ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဒိုင်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် တဖြဖြပွင့်ထွက်သွားသည့် ပေါက်ကွဲသံများ ချက်ချင်း ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအကာအကွယ်ဒိုင်းကို ထောက်ကန်ထားသည့် သူ၏လက်မောင်းများပေါ်မှ သွေးကြောများမှာ ချက်ချင်းပင် ဖောင်းကြွလာပြီး ထင်ရှားပေါ်လွင်လာခဲ့သည်။

သူ့လက်မောင်းမှ ကြွက်သားများသည် ရုတ်တရက် တင်းမာသွားပြီး ဖောင်းကြွနေသည့် ကြွက်သားတစ်ခုစီမှာ သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောနေပြီ။

ထိုသို့ဖြင့်သာ သူသည် ပေါက်ကွဲမှု၏ စွမ်းအားကို မနည်းတောင့်ခံနိုင်ခဲ့သည်။

ဆံပင်အညိုနှင့်လူမှာ ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားရသည်။

သို့သော် သူ့အစ်ကို၏ အခြေအနေကို စိတ်ပူရန်ပင် အချိန်မရသေးမီ၊ ထိုကျောချမ်းဖွယ် အာရုံခံစားမှုက ထပ်မံ ရောက်ရှိလာပြန်​၏။

သို့သော် ယခုအကြိမ်တွင် ဝတ်စုံဖြူနှင့်လူ၏ အပေါ်သို့ ကျရောက်မည့်အစား မိမိကိုယ်တိုင်၏ အပေါ်သို့ ကျရောက်လာခြင်းဖြစ်သည်။

လင်ချွမ်သည် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး သူ့ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

သူ့ညာလက်သည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြိုင်ဘက်၏ ပုခုံးနှင့် လည်ပင်းဆီသို့ တည့်တည့်ဆွဲချ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

နားစည်ကို ဖောက်ထွက်လုမတတ် အသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ဆံပင်အညိုနှင့်လူသည် သူ့လက်ကို ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။

လင်ချွမ်ကို ပိတ်ဆို့ကန့်သတ်ရန် နယ်ပယ်ကို ရုတ်တရက် ချပြလိုက်​၏။

သို့သော်လည်း နေရောင်ခြည်ဖြာဝေ မသေမျိုးအတတ်ပညာ၏ သက်ရောက်မှုအောက်တွင် ထိုနယ်ပယ်၏ စွမ်းအားမှာ များစွာ နှိမ်နင်းခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

'ငါတစ်ယောက်တည်းသာ လောကကို စိုးမိုးမည်' ဟူသော ထိုအရှိန်အဝါသည် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။

၎င်းတို့သည် ထိုနယ်ပယ်အတွင်းမှ နေရာလွတ်

တစ်ခုကိုပင် မရရအောင် ညှစ်ထုတ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။

ဤမြင်ကွင်းသည် အလွန်ဝမ်းမြောက်ဖွယ် အံ့အားသင့်စရာ ဖြစ်ခဲ့ရ​၏။

လင်ချွမ်ကိုယ်တိုင်ပင် ဤကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးကို ကြိုတင်မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ဒီအဆင့်အထိ ရောက်နိုင်တဲ့ ကျင့်စဉ်တစ်ခုက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အသုံးမဝင်ဘဲ ရှိပါ့မလဲ။

ဤအတွေးနှင့်အတူ သူသည် အရှိန်မလျှော့ဘဲ အောက်သို့ ဆက်လက်ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ဆံပင်အညိုနှင့်လူသည် ချက်ချင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားသည်။

သူ့စိတ်ဝိညာဉ်အတွင်းရှိ စွမ်းအားများ စုစည်းသွားပြီး ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ အဟုန်ပြင်းစွာ တိုးထွက်လာကာ မမြင်နိုင်သော လှံတစ်စင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သို့သော်လည်း အခြေအနေကို ပြောင်းလဲရန် ရည်ရွယ်ပြီး သုံးလိုက်သည့် ဤတိုက်ခိုက်မှုသည် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ပျက်ပြားသွားခဲ့ရပြန်သည်။

ထိုလှံသည် မဖောက်ထွင်းနိုင်သော အတားအဆီးတစ်ခုကို သွားရောက်ရိုက်ခတ်မိသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

၎င်းသည် တစ်ခဏမျှ ချိုင့်ဝင်သွားပြီးနောက် အတင်းအဓမ္မ နောက်သို့ ပြန်လည်လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။

"ဝူးးး"

အရေးကြုံလာသည့် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ကောင်းကင်ယံသို့ မော့၍ ဟိန်းဟောက်

လိုက်​၏။

အဝတ်အစားများအောက်တွင် ဝတ်ဆင်ထားသည့် အတွင်းဘက် သံချပ်ကာအင်္ကျီမှ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရွှေရောင်အလင်းတန်းများသည် ရုတ်တရက် အပြင်ဘက်သို့ ပျံနှံ့သွားသည်။

မြူခိုးတစ်စက ထိုလက်ဝါးတိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။

"ဒန်း"

သူ့လက်ဖဝါးသည် ထိုစွမ်းအင်ထုကို ရိုက်ခတ်မိသွားပြီး သတ္တုချင်း ရိုက်ခတ်မိသကဲ့သို့ အသံမျိုး ထွက်ပေါ်လာသည်။

လင်ချွမ်​၏ လက်ဖဝါးမှာ အနည်းငယ် ထုံကျင်သွားသော်လည်း ကြီးကြီးမားမား ထိခိုက်မှုတော့ မရှိခဲ့ပေ။

ထိုအစား ထိုအရှိန်အဝါသည် ခုတ်ပိုင်းမှုကြောင့် ရုတ်တရက် ချိုင့်ဝင်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ဤတိုက်ခိုက်မှုကို နောက်ဆုံးတွင် တားဆီးနိုင်ခဲ့ပြီ။

အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်လျက် ဆံပင်အညိုနှင့် သိုင်းဘုရင်သည် လေထဲတွင် သူ့ခြေထောက်ကို ရုတ်တရက် လိမ်လှည့်လိုက်ရာ သူ့ခြေဖဝါးအောက်တွင် လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်ပေါက်လာသည်။

၎င်း၏ထိပ်ဖျားသည် မြေပြင်ကို ဖောက်ထွင်းမည့် လွန်သွားတစ်ခုကဲ့သို့ အောက်ဘက်သို့ ဦးတည်နေသည်။

တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် အောက်သို့ နိမ့်ဆင်းသွားခဲ့သည်။

ဤအတောအတွင်း ဝတ်စုံဖြူနှင့်လူသည် ထိုစွမ်းအားကို ဖြိုခွဲပြီး ဖြစ်နေပြီ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် လင်ချွမ်အား လျင်မြန်ပြီး ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို စတင်လိုက်သည်။

လေထဲတွင် သူ့လက်ကို ညင်သာစွာ ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရွှေရောင်လေးတစ်စင်း ထိုနေရာတွင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

သူ့ဘယ်လက်မှ လက်ညှိုးနှင့် လက်ခလယ်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ လေးကြိုးကို ညှပ်ဆွဲလိုက်​၏။

နောက်သို့ ဆွဲလိုက်သောအခါ ရွှေရောင်မြှားတစ်စင်း ၎င်းအပေါ်တွင် စုစည်းလာသည်။

လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းကို လွှတ်လိုက်သောအခါ လေထုတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားတော့သည်။

လေထဲတွင် ဖြူလွလွ မျဉ်းတစ်ကြောင်း ချက်ချင်း စုစည်းသွားပြီး ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားသည်။

ပစ်မှတ်ကမူ လင်ချွမ်​၏ မျက်ခုံးအလယ်တည့်

တည့်ပင်။

"ဟမ့်"

လင်ချွမ်သည် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူ့နှာခေါင်းဖျားမှ အသံလှိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းသည် ရုတ်တရက် အသံလှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ရှေ့သို့ လှိုင်းထလာခဲ့​၏။

ထိုမြှားသည် မီတာတစ်ရာခန့် အကွာအဝေးသို့ ရောက်သောအခါ အရှိန်လျော့သွားသည်။

မီတာအနည်းငယ်မျှသာ လိုတော့သည့်အခါတွင်မူ ၎င်းသည် ရှေ့ဆက်မတိုးနိုင်ဘဲ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

"ဖြောက်"

သေးငယ်သော အက်ကွဲသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုမြှားသည် အက်ကြောင်းများစွာနှင့်အတူ ကွဲအက်သွားသည်။

ထို့နောက် ၎င်းသည် ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားပြီး နေရာအနှံ့သို့ လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။

အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်မှု အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူတို့၏ အင်အားကွာခြားချက်မှာ ထင်ရှားလာခဲ့​၏။

ဝတ်စုံဖြူနှင့် လူနှစ်ဦးမှာ သတိကြီးစွာ ထားလိုက်ကြပြီး နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ထပ်မံမစရဲတော့ပေ။

သို့သော် ရုယဲ့ကမူ မည်သည့်ကရုဏာမျှ ပြသခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

အခြားတစ်ယောက်မှာ စိတ်ဝေဝါးပြီး တွေဝေငေးမောနေသည့် အခိုက်အတန့်ကို အမိအရ အသုံးချလိုက်သည်။

ရုယဲ့သည် လှည့်၍ ကောင်းကင်ယံမှ အောက်သို့ ငုံ့ဆင်းလာခဲ့သည်။

သူမသည် လနန်းတော်မှ ဆင်းသက်လာသည့် နတ်သမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူမ၏လက်ထဲမှ ငွေရောင်သံလျက်ရှည်သည် ပြိုင်ဘက်၏ လည်ပင်းဆီသို့ တည့်တည့် ဦးတည်နေလျက်။

သူတို့ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ဝတ်စုံနက်ခေါင်းစွပ်နှင့်လူသည် ရောက်ရှိလာတော့မည့် အန္တရာယ်ကို သတိပြုမိသွားပုံရသည်။

သူ့မျက်ခုံးများမှာ မသိစိတ်ကြောင့် တွန့်ကွေးသွားရသည်။

သူ့ကဲ့သို့ အင်အားကြီးသူတစ်ဦးသည် လရောင်

အစီအရင်မှ ထွက်ပေါ်လာသည့် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ညှို့ဓာတ်ကို မည်သို့လျှင် ရှောင်လွှဲနိုင်ပါမည်နည်း။

သိုင်းဘုရင်အဆင့် မရှိသည့် အင်အားကြီး ပညာရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့်ပင် သူသည် ၎င်းကို လျင်မြန်စွာ မဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့ပေ။

မိမိတို့ လုပ်နိုင်သည်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်ထိန်းချုပ်နိုင်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရုံသာ ရှိသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာပင် ဝတ်စုံဖြူနှင့်လူသည် ဤအရာကို သတိပြုမိသွားခဲ့သည်။

သူသည် သွားကို ကြိတ်ကာ လက်ချောင်းကို တောက်ခေါက်လိုက်ရာ သေးငယ်သော မြေခဲလေးတစ်ခုသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်စွာ ပျံထွက်သွားသည်။

မျက်တောင်ခတ်အတွင်းမှာပင် ထိုအရာသည် ဟင်းလင်းပြင်အကွာအဝေးကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး ကြီးမားလှသော မြေတံတိုင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ လင်ချွမ်​၏ မျက်လုံးများမှာ အံ့အားသင့်မှုကြောင့် ကျယ်သွားခဲ့သည်။

ဖုန်မှုန့်တစ်စကဲ့သို့ သေးငယ်သော အရာမှ ဤမျှကြီးမားသော မြေတံတိုင်းကြီးကို ဖန်တီးလိုက်

နိုင်ခြင်း ဖြစ်​၏။

၎င်းသည် အမှန်ပင် နတ်ဘုရားတို့၏ စွမ်းရည်ပင် ဖြစ်သည်။

လင်ချွမ်​၏ ထက်မြက်လှသော မျက်စိအမြင်ဖြင့်ဆိုလျှင် ၎င်းသည် အတွင်းအားကို သာမန် ပုံဖော်လိုက်ခြင်းမျိုး လုံးဝမဟုတ်ကြောင်း အလွယ်တကူ ပြောနိုင်ပါသည်။

၎င်းသည် အစက်အပြောက်တစ်ခုမှတစ်ဆင့် တစ်ခုလုံးကို အမှန်တကယ် ကိုယ်စားပြု ဖန်တီးလိုက်ခြင်း ဖြစ်​၏။

ဤအရာက ရှေးဟောင်းကျမ်းစာများတွင် ဖော်ပြထားသည့် သဘာဝအလျောက် ဖြစ်ပေါ်တတ်သော ထူးခြားသည့် ရတနာတစ်ခုဖြစ်သည့် အသက်ရှူခြင်း ဝိညာဉ်နယ်မြေကို သတိရစေသည်။

ဒဏ္ဍာရီများအရ ဤမြင့်မြတ်သောမြေသည် အလိုအလျောက် ပွါးများကျယ်ပြန့်လာနိုင်သည်ဟု ဆို​၏။

တစ်လက်မမျှသော အတိုင်းအတာလေးသည် မီတာများစွာ မြင့်သော တောင်ကုန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်။

ရှေးခေတ်ကာလကမူ ၎င်းသည် ရေလွှမ်းမိုးမှုများကိုပင် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိသည်ဟု ကောလာဟလများ ရှိခဲ့သည်။

ဤအရာက အမှန်လား အမှားလား၊ သတ်မှတ်ထားသည့် သာဓကများ ရှိမရှိကိုမူ မသိရသေးပေ။

သို့သော် ယခုမူ ဤမြင်ကွင်းသည် သံသယဖြစ်

ဖွယ်မရှိဘဲ အံ့ဖွယ်အမှုတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ၎င်းသည် မီတာများစွာမြင့်သော မြေတံတိုင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရုယဲ့၏ သံလျက်အလင်းတန်းကို အလွယ်တကူ ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။

၎င်းတို့သည် သူမကို အပြင်ဘက်တွင် အတင်းအဓမ္မ တားဆီးထားပြီး လက်မဝက်မျှပင် ရှေ့ဆက်မတိုးနိုင်အောင် လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။

ဤအရာအားလုံးကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ယခင်က ထိတ်လန့်နေခဲ့သော ဆံပင်အညိုနှင့်လူသည် နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချကာ စိတ်အေးသွားတော့​၏။

ညီအစ်ကို သုံးယောက်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ အတူတကွ လက်တွဲခဲ့ကြသဖြင့် တစ်ယောက်၏ လှုပ်ရှားမှုများကို တစ်ယောက်က အထာသိနေကြသည်။

အသက်ရှူခြင်း ဝိညာဉ်နယ်မြေ မည်မျှအထိ စွမ်းအားကြီးမားကြောင်းကို သူတို့ကိုယ်တိုင် လက်တွေ့ ကြုံတွေ့ဖူးပြီးသား ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် သံလျက်အလင်းတန်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပြီး စိုးရိမ်စရာ ဘာမျှမရှိပေ။

သိုင်းဘုရင်အဆင့်ရှိသော ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပင်လျှင် ၎င်းကို အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှသာ အက်ကွဲအောင် လုပ်နိုင်လိမ့်မည်။

ထိုသို့ဖြင့်ပင် ၎င်းကို ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်ချေ။

ထို့အပြင် သူမသည် အောက်ဆင့် သိုင်းဘုရင် အဆင့်မျှသာ ရှိသေးသည့် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ရုယဲ့ကမူ အယူအဆဟောင်းများကို မယုံကြည်ပေ။

တိုက်ခိုက်မှုအချို့ကို ဆက်တိုက် ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်စက် အမူအရာတစ်ခု မသိစိတ်ကြောင့် ပေါ်လာပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားတော့သည်။