အခန်း ၄၁၉

အခန်း ၄၁၉ - ရွှမ်းယွမ်

"ဒုန်း"

ကြီးမားလှသော အရိပ်သဏ္ဌာန်ကြီးသည် ဝှေ့ယမ်းခုတ်ချလိုက်ရာ ဓားဦးနှင့် ဓားသွားတို့ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားကြသည်။

ထိုခဏ၌ပင် တစ်စစီကျိုးပဲ့သွားသည့် အသံတစ်သံ မြည်ဟည်းသွားခဲ့သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ထိုအရိပ်သဏ္ဌာန်ကြီးသည် သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့နိုင်သော အရှိန်နှုန်းဖြင့် စတင်ပြိုကွဲပျက်စီးသွားတော့​၏။

ဓားဦးဖျားမှ အက်ကွဲကြောင်းသည် အပေါ်သို့ ဆက်လက်ပျံ့နှံ့သွားပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ထိုးဖောက်သွားခဲ့သည်။

"ဘုန်း"

ကျယ်လောင်လှသော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ အရိပ်သဏ္ဌာန်ကြီးသည် အပိုင်းပိုင်းအစစ လုံးဝဥဿုံ ကြေမွပျက်စီးသွားလေ​၏။

၎င်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဆံပင်အညိုရောင်နှင့်လူသည် ချက်ချင်းပင် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားတော့သည်။

သို့သော်လည်း လင်ချွမ်နှင့် သူ၏အဖော် အစောပိုင်းက ရောက်ရှိလာစဉ်ကတည်းက သူတို့သုံးဦးသည် အထူးတိုက်ပွဲဝင်စစ်ဗျူဟာတစ်ခုကို ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

အပြင်ဘက်တွင် မြင့်မားသော တံတိုင်းများကို တည်ဆောက်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

ရန်သူကို ပိတ်လှောင်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော လှောင်အိမ်သည် ယခုအခါတွင်မူ သူ့ကို ပြန်လည်ပိတ်လှောင်ထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

အချိန်မီ မရှောင်တိမ်းနိုင်တော့သဖြင့် ဆံပင်အညိုနှင့်လူသည် သွေးများအန်ထုတ်ကာ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျိုးပျက်ကျသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် ရေခဲကျောက်ဓားသည် ၎င်း၏အရှိန်အဟုန်အတိုင်း သူ၏ဦးခေါင်းဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဆက်လက်ထိုးစိုက်လာခဲ့​၏။

"ရပ်လိုက်စမ်း"

ဝတ်စုံဖြူနှင့်လူသည် မျက်လုံးများ သွေးဆိုးထွက်မတတ် နီမြန်းလျက် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် အပေါ်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ဝေဝါးသောရိပ်ခြေတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဓားအလင်းတန်း၏ ရှေ့တွင် ပိတ်ရပ်လိုက်သည်။

သူသည် မိမိ၏အင်အားရှိသမျှအကုန် သုံး၍ အလွန်တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်ကာ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း လင်ချွမ်​၏ မသေမျိုးလမ်းစဉ်ဆိုင်ရာ နက်နဲမှုများ ပါဝင်နေသော ဤဓားချက်အရှေ့တွင်မူ သူ၏တိုက်ခိုက်မှုသည် လက်မအလိုက် တဖြည်းဖြည်း ကြေမွသွားပြီး ပျက်စီးလွင့်စင်သွားခဲ့ရသည်။

ဆံပင်အညိုနှင့်လူသည် ထိုနေရာ၌ပင် အသတ်ခံရတော့မည်ကို မြင်သောအခါ ဝတ်စုံဖြူနှင့်လူသည် ဒေါသအမျက်ချောင်းချောင်း ထွက်သွားခဲ့​၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူက "ရပ်စမ်း" ဟု ထပ်မံအော်ဟစ်လိုက်ပြန်သည်။

သို့သော်လည်း လင်ချွမ်ကမူ ၎င်းကို လုံးဝဂရုမစိုက်ဘဲ အေးတိအေးစက်သာ ရှိနေခဲ့သည်။

သူသည် လက်ထဲမှ တောက်ပနေသော ဓားကို ကိုင်ဆွဲကာ မဆိုင်းမတွဘဲ ရှေ့သို့ အဟုန်ပြင်းစွာ တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။

လင်ချွမ်​၏ သတ်ဖြတ်လိုသောစိတ်မှာ လျော့ပါးမသွားသည်ကို မြင်ရသဖြင့် ဝတ်စုံဖြူနှင့်လူသည် သူရင်ဆိုင်နေရသော အသက်အန္တရာယ်စိုးရိမ်ရသည့် အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

သူသည် အရိပ်ခြေဝေဝါးနေပြီဖြစ်သော ဝတ်ရုံစွပ်ထားသည့် သိုင်းဘုရင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုကို ဖွင့်ဟပြောဆိုရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

"ရပ်လိုက်စမ်း၊ ငါတို့က ရွှမ်းယွမ်မိသားစုက ကွ"

"ရွှမ်းယွမ်မိသားစု ဟုတ်လား"

လင်ချွမ်သည် မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်လိုက်မိသော်လည်း လုံးဝတုန်လှုပ်ခြင်း မရှိပေ။

"အဲဒါက ဘာမို့လို့လဲ"

လင်ချွမ်သည် ဤအမည်ကို တစ်ခါမျှမကြားဖူးကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ ဝတ်စုံဖြူနှင့်လူ၏ မျက်နှာတွင် မဲ့ရွဲ့စောင်းရွဲ့သော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

သို့သော် အခြေအနေက အလွန်စိုးရိမ်ရသဖြင့် စဉ်းစားနေရန် အချိန်အနည်းငယ်မျှပင် မရှိတော့ချေ။

သူသည် ချက်ချင်းပင် အလျင်အမြန် ရှင်းပြလိုက်ရ​၏။

"ငါတို့က လောကကြီးကနေ အဆက်အသွယ်ဖြတ်ပြီး သီးသန့်နေထိုင်တဲ့ အင်အားကြီးမိသားစုပဲ၊ လောကကြီးကို နောက်ကွယ်ကနေ လျှို့ဝှက်

ထိန်းချုပ်ထားတဲ့သူတွေ"

"မင်း ငါတို့ကို သတ်ရင် ရွှမ်းယွမ်မိသားစုက မင်းကို သေချာပေါက် ကလဲ့စားချေလိမ့်မယ်"

"အဲဒီကျရင် မင်း ဘယ်လိုမှ လွတ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး"

"မင်းရဲ့ မိသားစု၊ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ မျိုးဆက်တွေအားလုံးလည်း ဒီအတွက်ကြောင့် လိုက်လံသတ်ဖြတ်ခြင်း ခံရလိမ့်မယ်"

"အော်"

၎င်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လင်ချွမ်သည် ချက်ချင်းပင် နှာခေါင်းရှုံ့ကာ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာတွင် အထင်သေးရွံရှာသော အမူအရာ ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူသည် မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်းက ယခုကဲ့သို့ ဆင်တူသော ခြိမ်းခြောက်မှုမျိုးကို ကြားရခဲလှ​၏။

ကိုယ်ခံပညာအဆင့်မှာ သိုင်းဘုရင်အဆင့်အတန်း မရှိလျှင်ပင် သူ့ကို ယခုကဲ့သို့ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ခြိမ်းခြောက်ရဲသူ အလွန်နည်းပါးလှသည်။

ထို့အပြင် ဤရွှမ်းယွမ်ဆိုသော မိသားစု၏ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းမှာလည်း လုံးဝမသိရချေ။

၎င်းတို့တွင် သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်လောက်သော စွမ်းအား မည်သို့ရှိနိုင်မည်နည်း။

အစွမ်းထက်လှသော သိုင်းဘုရင်ပင်လျှင် အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်အောင် အရိုက်ခံထားရပြီးပြီဖြစ်ရာ ယခုအချိန်မှ ယခုကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော စကားလုံးများဖြင့် ခြိမ်းခြောက်နေခြင်းက ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိသနည်း။

လင်ချွမ်။ ဓားအလင်းတန်းသည် ရပ်တန့်မသွားရုံသာမကဘဲ ပို၍ပင် မြန်ဆန်လာသည်ကို ဆံပင်အညိုနှင့်လူ မြင်လိုက်ရသည်။

ထို့အပြင် မိသားစုဩဇာအာဏာဖြင့် ခြိမ်းခြောက်ခြင်းသည်လည်း အရာမထင်သဖြင့် ဆံပင်အညိုနှင့်လူ၏ မျက်လုံးများတွင် ပြတ်သားသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

သူသည် စိတ်အကြံဖြင့် မိမိ၏နယ်ပယ်ကို ချက်ချင်းချဲ့ထွင်လိုက်ပြီး လင်ချွမ်ကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

ထို့နောက် မဆိုင်းမတွဘဲ ၎င်းကို ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်တော့​၏။

စွမ်းအင်လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခု ချက်ချင်းပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

၎င်းတို့သည် ဟင်းလင်းပြင်ကို လွယ်ကူစွာ ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်ပြီး မှောင်မိုက်သော အက်ကွဲကြောင်းများကို ပေါ်ထွက်လာစေသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့်ပင် သူ အလွန်မျှော်လင့်ချက်ထားခဲ့သော ဟင်းလင်းပြင်သည် လင်ချွမ်​၏ ရှေ့ဆက်လှမ်းမှုကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ချေ။

လင်ချွမ်သည် သူ၏ခြေထောက်များ မြေပြင်ကို မထိတထိမျှဖြင့် ကျော့ရှင်းစွာ ရွေ့လျားသွားခဲ့သည်။

သူတို့သည် ဟင်းလင်းပြင်အက်ကွဲကြောင်းများကို လုံးဝဥပေက္ခာပြုကာ ဤဟင်းလင်းပြင်ကို အလျင်အမြန် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ကြသည်။

ထို့နောက် လင်ချွမ်သည် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပေါ်လာပြီး သူ၏ဘယ်ဘက်ပုခုံးကို လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်​၏။

ခဏချင်းတွင်ပင် ဘယ်ဘက်ခြမ်းမှ အသားနှင့်သွေးများ နေရာအနှံ့ လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ပုခုံးရိုးနှင့် အသားများသည် ချက်ချင်းပင် အစစအရာရာ ကြေမွသွားခဲ့ပြီး ဘယ်ဘက်

လက်မောင်းလည်း ပြတ်ထွက်သွားခဲ့ရသည်။

အကယ်၍ ၎င်းသည် ယခင်က ရှုကျွင်းကဲ့သို့သောလူ၊ သို့မဟုတ် အစောပိုင်းက လွှတ်ပေးခဲ့သော ယန်ကျွေ့မန်ကဲ့သို့သောလူ ဖြစ်ပါက သူသည် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် မိမိလမ်းကို ပိတ်ဆို့ပြီး မိမိကို သတ်ရန်ကြိုးစားသောလူနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါတွင်မူ လင်ချွမ်တွင် ထိုကဲ့သို့ ကောင်းမွန်သော စိတ်သဘောထားမျိုး မရှိချေ။

'မင်းက ဘယ်လို ရွှမ်းယွမ်မိသားစုပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းက သေမင်းကို ခေါ်နေတာဖြစ်တဲ့အတွက် ဘယ်သူ့ကိုမှ အပြစ်တင်လို့မရဘူး'

သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းမှာ မသန်မစွမ်းဖြစ်သွားရသည့်အပြင် ယခင်က ရရှိထားသော ဓားဒဏ်ရာလည်း ရှိနေသေးသည်။

ဆံပင်အညိုနှင့်လူသည် ယခုအခါတွင် အလွန်ဆိုးရွားသော အခြေအနေသို့ ဆိုက်ရောက်နေပြီပင်။

ဝိညာဉ်လှံသည် လင်ချွမ်​၏ ကာကွယ်ရေးကို မဖောက်ထွင်းနိုင်ခဲ့သလို၊ သူ၏နယ်ပယ်သည်

လည်း ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ပြီးပြီဖြစ်ရာ ထိပ်တိုက်

ရင်ဆိုင်မှုတွင်လည်း သူသည် လင်ချွမ်ကို မယှဉ်

နိုင်တော့ပေ။

သူ၏ နည်းလမ်းအားလုံးသည် အရာမထင်ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

သူသည် ထွက်ပေါက်မရှိသော လမ်းပိတ်တစ်ခုထဲတွင် လုံးဝပိတ်မိနေပြီဟု ထင်ရသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဆံပင်အညိုနှင့်လူ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ မကျေနပ်ချက်အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး သူသည် နောက်ဆုံးတွင် မည်သည့်အရာကိုမျှ ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

သူက ခြိမ်းခြောက်သည့်လေသံဖြင့် အော်ဟစ်

လိုက်​၏။

"အတူတူ သေလိုက်ကြတာပေါ့"

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကျန်ရှိနေသော အတွင်းအား အားလုံး ပေါက်ကွဲထွက်သွားခဲ့သည်။

ခဏချင်းတွင်ပင် ရေတွက်မရနိုင်သော စွမ်းအားများသည် အပြင်ဘက်သို့ ပြင်းထန်စွာ လျှံထွက်လာခဲ့သည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် ချက်ချင်းပင် သွေးမြူတိမ်တိုက်တစ်ခုအဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများ ရိုက်ခတ်လာသော်လည်း လင်ချွမ်မှာမူ လုံးဝတုန်လှုပ်ခြင်း မရှိပေ။

သူသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် သူ၏ခြေထောက်ကို နောက်သို့ အနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်ရာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် နောက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံထွက်သွားပြီး ၎င်းဟင်းလင်းပြင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံဖြတ်သန်းသွားခဲ့​၏။

ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် အတွင်းအားကို ခန္ဓာကိုယ်အပြင်ဘက်တွင် တည်ဆောက်ထားသည်။

ထို့နောက် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးခြင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော ပြင်းထန်လှသော အတွင်းအားလှိုင်းများသည် မည်သည့်ဂယက်ရိုက်ခတ်မှုမျှ မရှိဘဲ ဟင်းလင်းပြင်အလွတ်ထဲသို့ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရုယဲ့ဘက်မှ တိုက်ပွဲသည်

လည်း ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

တိုက်ပွဲစတင်ကတည်းကပင် ဝတ်ရုံစွပ်နှင့်လူသည် သူ၏စွမ်းအားအပြည့်အဝကို မထုတ်လွှတ်နိုင်ခဲ့ချေ။

ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးတွင် သူသည် သူမ၏ လုံးဝလွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို အကြိမ်ကြိမ် ခံရပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ကာကွယ်ရေးနည်းလမ်းများ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူသည် ရုယဲ့၏ ဓားဖြင့် ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်ခြင်းခံရကာ ထိုနေရာ၌ပင် ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

ဝတ်စုံဖြူနှင့်လူသည် ထိုမြင်ကွင်းကို မျက်လုံးများ နီမြန်းလျက် စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်ထားကာ သူသည်လည်း သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်လိုပုံရသည်။

သို့သော် ခေတ္တမျှ တွေဝေသွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူသည် အသည်းအသန် တိုက်ခိုက်လိုသော စိတ်ဆန္ဒကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ခက်ခက်ခဲခဲပင် ပြောလိုက်​၏။

"ငါ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ၊ ဒါဆိုရင် ရွှမ်းယွမ်မိသားစုက မင်းကို အမြင့်ဆုံးလေးစားမှုနဲ့ ဆက်ဆံပါလိမ့်မယ်"

"အခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကိုလည်း အားလုံး မေ့ပျောက်ပေးလို့ရပါတယ်"

"ဟင်"

၎င်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လင်ချွမ်သည် ချက်ချင်းပင် တဟားဟား ရယ်မောလိုက်

တော့​၏။

'ငါ့ရှေ့က ဒီကောင်ကတော့ တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတာပဲ'

ဤလူက စောစောကတင် တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ အော်ဟစ်နေခဲ့တာဖြစ်ပြီး သူ့အဖော်နှစ်ယောက် သေဆုံးသွားပြီးနောက်မှာတော့ သေရမှာကို ကြောက်နေပြီဖြစ်သည်။

'ဒီကောင်ကို အရိုးမရှိတဲ့ကောင်လို့ ခေါ်ရမလား၊ ဒါမှမဟုတ် အခြေအနေကို နားလည်တဲ့ကောင်လို့ ခေါ်ရမလား တကယ်ကို မသိတော့ပေ'

သို့သော် ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် လင်ချွမ်သည် သူ့ကို သတ်ရန် အစီအစဉ်မရှိခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် သူက ခေါင်းညိတ်ပြရုံမျှဖြင့် သူ၏အသက်ကို ချမ်းသာပေးလိုက်သည်။

ဝတ်စုံဖြူနှင့်လူသည် သံသယစိတ်ဖြင့် ကြည့်နေဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ လင်ချွမ်က ပုခုံးတွန့်ပြလိုက်သည်။

သူက လက်တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ဆံပင်

အညိုနှင့်လူ၏ အဖိုးတန်ဓားနှင့် ဝတ်ရုံစွပ်နှင့်လူထံမှ အခြားအဖိုးတန်ပစ္စည်း အချို့ကို သိမ်းဆည်းကာ ရုယဲ့ထံသို့ လွှဲအပ်ပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက ထိုလူ့ကို ပြောလိုက်​၏။

"မင်းကို လွှတ်ပေးမယ်လို့ ငါပြောပြီးပြီဆိုတော့ မင်းကို ငါဘာမှလုပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ထိုလူ၏ နှုတ်ခမ်းများ တုန်ရီသွားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဘာမျှမပြောဘဲ သူ၏လက်နက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ချလိုက်တော့သည်။

ယခုအချိန်အထိ လင်ချွမ်သည် သူ၏စွမ်းအားအပြည့်ကို မထုတ်သုံးရသေးပေ။

ရိုးရှင်းသော လှုပ်ရှားမှုအနည်းငယ်ဖြင့်ပင် သူတို့သုံးဦးကို ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေအထိ နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။

'ငါ ဘယ်လောက်ပဲ နိုးနိုးကြားကြားရှိနေပါစေ၊ အဲဒါက တစ်ဖက်လူရဲ့ ခဏတာ ဆုံးဖြတ်ချက်အမှားကြောင့်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်'

ဤသို့ တွေးတောရင်း သူသည် ဆက်လက်၍ မခုခံတော့ဘဲ သားကောင်တစ်ကောင်အဖြစ် အေးအေးဆေးဆေး အဖမ်းခံလိုက်တော့သည်။

ထိုအခိုက်တွင် ရုယဲ့သည် လင်ချွမ်​၏ ဘေးသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို ရှင်တွေးနေတာက ဒါကိုး"

"ကျွန်မကတော့ ရှင် ရွှမ်းယွမ်မိသားစုတစ်ခုလုံးကို သတ်ဖြတ်ပစ်တော့မယ်လို့ တကယ်ထင်နေတာ"

"ဒီလို အဆုံးသတ်ကတော့ တကယ်ကို ကောင်းပါတယ်"

လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ၊ လင်ချွမ်သည် ၎င်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်မိသည်။

"ဘာလဲ၊ မင်းက ရွှမ်းယွမ်မိသားစုအကြောင်း သိလို့လား၊ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားက တကယ်ပဲ အဲလောက်ကြီးမားတာလား"

၎င်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရုယဲ့သည် အံ့အားသင့်တုန်လှုပ်သွားသော အမူအရာဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

"ရှင်...တကယ်ပဲ မသိဘူးလား"