အခန်း (၄၆၉-၄၇၀)

အခန်း (၄၆၉) - သစ်တော်သီးဥယျာဉ်ထဲမှ သစ္စာပြုညီနောင်များ

စွန်းလင်ထုံ စခန်းမှ ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်လျှင် ကျန်းကျန့်ရိသည် အနားရှိ အစေခံလူငယ်လေးတစ်ဦးကို ချက်ချင်းပင် ခေါ်လိုက်ပြီး "စစ်သူကြီး မုလန်ကို သွားပင့်" ဟု မိန့်ကြားလိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် အမျိုးသမီးစစ်သူကြီးတစ်ဦးသည် တဲနန်း၏လိုက်ကာကို မကာ ဝင်ရောက်လာလေသည်။

ယင်းအမျိုးသမီးသည် တင့်တယ်ခန့်ညားပြီး ရဲရင့်ပြတ်သားသည့် အသွင်ရှိကာ ရုပ်ရည်မှာလည်း ထင်ရှားပြတ်သားလှ၏။ အောက်မေးရိုး၏ စောင်းတန်းများမှာ ထက်မြက်ပြီး ခိုင်မာပြတ်သားသည့် စိတ်နေစိတ်ထားကို ဖော်ပြနေသယောင် ရှိပေသည်။

သူမ၏ အကြည့်များမှာ စူးရှတည်ကြည်ပြီး နှာတံမှာ ပေါ်လွင်ကာ လှပသော နှုတ်ခမ်းအစုံမှာ အနည်းငယ် စေ့ထားသဖြင့် မလျော့သော ဇွဲသတ္တိရှိကြောင်း သိသာစေသည်။

အဆိုပါ အမျိုးသမီးစစ်သူကြီးသည် သူမ၏ နက်မှောင်သော ဆံကေသာကို မြင့်မြင့် စုစည်းထားပြီး နဖူးပြင်ပေါ်တွင် ဝဲကျနေသော ဆံစအချို့က သူမ၏သွင်ပြင်ကို ပိုမိုတက်ကြွ လန်းဆန်းစေသည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အရပ်ရှည်ပြီး ကျစ်လျစ်သန်စွမ်းကာ ကြွက်သားအချိုးအစားမှာလည်း အမြဲမပြတ် လေ့ကျင့်တိုက်ခိုက်နေသူပီပီ အချိုးကျလှပေသည်။

အထူးသဖြင့် သန်မာသော ခြေတံရှည်များမှာ သူမ လှမ်းလိုက်သော ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ပြတ်သားသည့် အားမာန်နှင့် ခွန်အားကို ထင်ဟပ်စေသည်။

သူမသည် ရိုးရှင်းသော ကြေးဝါချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဆင်မြန်းထားပြီး တောက်ပသော အနီရောင် ဝတ်ရုံရှည်ကို ခြုံထားလေသည်။

လက်ဖဝါးနှင့် လက်ချောင်းထိပ်များတွင် ကြေးဝါဖြင့် အားဖြည့်ထားသော သားရေလက်အိတ်အမည်းတစ်စုံကို စွပ်ထားပြီး ခြေထောက်တွင်လည်း ခိုင်ခံ့၍ ချော်လဲခြင်းမရှိသော၊ ခြေဖဝါးနှင့် ခြေသလုံးတစ်ဝိုက်တွင် ကြေးဝါပြားအထူများဖြင့် ကာကွယ်ထားသည့် သားရေဖိနပ်အမည်းအမြင့်ကို စီးထားသည်။

"ဦးလေးကျန်း၊ ကျွန်မကို ခေါ်တယ်ဆိုလို့" စစ်သူကြီး မုလန်က ရောက်ရောက်ချင်းပင် စကားဆိုလိုက်သည်။

ကျန်းကျန့်ရိက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် "မုလန်... သူငယ်ချင်းအတွက် ဆေးကုသမှု ခံယူဖို့ အဝေးကနေ ခရီးနှင်လာတဲ့ သူရဲကောင်းလူငယ်လေးတစ်ယောက် ရှိတယ်"

"ဒီလူငယ်က အတော်လေး အရည်အချင်းရှိပြီး နောက်ခံလည်း ခိုင်မာပုံရတယ်။ သူက အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ပဲ ရှိသေးပေမဲ့ ရွှေအမြုတေအဆင့်နဲ့ ယှဉ်နိုင်တဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် ရှိတယ်။ မင်းအတွက် အားကိုးရတဲ့ အဖော်ကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်တယ်"

နင်းကျော့သည် ရွှေအမြုတေအဆင့်ရှိသည့် စစ်မှန်သော စက်မှုရုပ်သေးတစ်ရုပ်ဖြစ်သော သမားတော် မုန့်ယာယောင်ကို မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သည်။

ယင်းက မြေဓာတ်ဆိုင်ရာ ပါရဂူအဆင့်ရှိသည့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ရှာဖွေနိုင်လောက်အောင် နက်နဲသော အဆက်အသွယ်များ ရှိနေကြောင်းကိုလည်း ဖော်ပြနေပေသည်။

ထို့ပြင် တာအိုဒဏ်ရာ...

သာမန်လူတစ်ယောက်က သာမန်အခြေအနေမျိုးတွင် ထိုသို့သော ဒဏ်ရာကို ရနိုင်ပါမည်လော။

စစ်သူကြီး မုလန်သည် ချက်ချင်းပင် ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြလိုက်ပြီး "ဦးလေးကျန်းရယ်... စစ်မြေပြင်မှာဆိုတာ အရာရာက လှည့်စားမှုတွေနဲ့ ပြည့်နေတာပါ။ ဦးလေးက သတင်းစကားလောက်ပဲ ကြားဖူးတာလေ။ ကျွန်မကတော့ တပ်မတော်ရဲ့ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီ နင်းကျော့ ဆိုတဲ့သူရဲ့ နောက်ကြောင်းကို သေသေချာချာ မစုံစမ်းဘဲနဲ့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ယုံကြည်လို့ ရပါ့မလဲ" ဟု ဆိုလေသည်။

ကျန်းကျန့်ရိသည် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် "တူမလေး မုလန်... မင်းက ဖခင်ဖြစ်သူရဲ့ စစ်ရေးတာဝန်တွေကို လွှဲပြောင်းယူထားရပေမဲ့ မင်းအနားမှာ ယုံကြည်စိတ်ချရတဲ့သူက သိပ်နည်းလွန်းနေပြီ"

"စစ်သူကြီး မုကလည်း အိပ်ရာထဲ လဲနေတာ ကြာလှပြီ။ အထက်စစ်သူကြီး ရာထူးကို မျက်စိကျနေတဲ့သူတွေကလည်း အများကြီးပဲ"

"အခု မင်းက အထက်စစ်သူကြီးရဲ့ စစ်တံဆိပ်ကို ကိုင်ထားရပေမဲ့ မင်းကိုယ်တိုင်က ရွှေအမြုတေအဆင့်ပဲ ရှိသေးတယ်။ မင်းကို ကူညီမယ့်သူတွေ တကယ်လိုအပ်နေတာပါ။ နန်းတွင်းက ပေးအပ်တဲ့ တာဝန်တွေက ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ရှိမှ ထမ်းဆောင်နိုင်တာမျိုးတွေလေ"

"စန်းလင်းမသေမျိုးမြို့တော်က နောက်တန်းမှာ ရှိနေတော့ မင်းတို့က အဖယ်ကြဉ်ခံထားရပြီး တိုက်ခိုက်တာတွေလည်း ခံနေရတယ်။ ကျောက်စိမ်းဖြူစခန်းကလည်း ပန်းနီစခန်းရဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာ တမင်လာဖွင့်ပြီး စစ်သားစုဆောင်းခကိုလည်း မသမာတဲ့နည်းနဲ့ နှစ်ဆတိုးထားတယ်"

"အခုဆိုရင် ငါတို့ရဲ့ စစ်သားစုဆောင်းမှုက အခြေအနေ သိပ်မကောင်းဘူး။ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နိမ့်တဲ့ စစ်သားတွေပဲ ရပြီး အင်အားကလည်း လျော့နည်းလာနေပြီ"

"နင်းကျော့လို လူငယ်မျိုးက တကယ့်ကို အဖိုးတန်ရတနာတစ်ပါးပဲ။ တခြားစခန်းတွေကသာ သူ့ရဲ့ အရည်အချင်းကို သိသွားရင်တော့ သူတို့တွေ အပြိုင်အဆိုင် လုကြမှာ သေချာတယ်"

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ရွှေအမြုတေအဆင့်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် ရှိနေတာပဲ မဟုတ်လား"

မုလန်သည် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ခိုင်မာသော အမူအရာဖြင့် "ဦးလေးကျန်း ပြောတာတွေက မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မကတော့ အဲ့ဒီလို နည်းလမ်းမျိုးနဲ့ အလုပ်မလုပ်ချင်ဘူး"

"ကျွန်မရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ကျွန်မရဲ့ လက်နဲ့၊ ကျွန်မရဲ့ မြားနဲ့၊ ကျွန်မရဲ့ မြင်းနဲ့ပဲ ကိုယ်တိုင် အရယူမယ်"

"ဒါက ကျွန်မရဲ့ စစ်ရေးအနုပညာ နည်းလမ်းပဲ" ဟု အမျိုးသမီးစစ်သူကြီးက ပြတ်သားစွာ ကြေညာလိုက်သည်။

ကျန်းကျန့်ရိသည် ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားပြီးမှ သက်ပြင်းချကာ "မင်းနဲ့ မင်းအဖေကတော့ စိတ်ဓာတ်ချင်း တထေရာတည်း တူတာပဲ"

"ဒါပေမဲ့ မင်းသိထားရမှာက အချိန်တွေ ပြောင်းလဲသွားပြီဆိုတာ..."

ကျန်းကျန့်ရိက ဆက်လက်ပြောဆိုရန် ပြင်နေစဉ်မှာပင် မုလန်က ဦးညွှတ်လျက် စကားဖြတ်လိုက်ပြီး "ဦးလေးကျန်း... တခြား ထွေထွေထူးထူး မရှိရင်တော့ ကျွန်မ ဗဟိုတဲနန်းကို ပြန်ပါရစေဦး။ ဆောင်ရွက်စရာ စစ်ရေးကိစ္စတွေက အပုံလိုက် ရှိနေသေးလို့ပါ"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် စစ်သူကြီး မုလန်သည် ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်ကာ နောက်သို့ လှည့်မကြည့်ဘဲ ဆေးစခန်းအတွင်းမှ ပြတ်သားသော ခြေလှမ်းများဖြင့် ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။

နင်းကျော့သည် အရက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်၏ ဒုတိယထပ်တွင် ထိုင်လျက် ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် မြို့တံခါးကို တိုက်ရိုက် ကြည့်နေလေသည်။

မြို့ရိုးကို အပြာရောင် ကျောက်တုံးကြီးများဖြင့် တည်ဆောက်ထားပြီး စစ်ရထားနှစ်စီး ယှဉ်တွဲ သွားလာနိုင်လောက်အောင် ကျယ်ဝန်းလှသည်။ မြို့တံခါး၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် မြင့်မားသော မျှော်စင်များရှိကာ ယင်းတို့ပေါ်တွင် စက်မှုလေးမြားရထားများနှင့် စစ်သည်တော်များကို ချထားပေသည်။

ထို့ပြင် ကင်းလှည့်တပ်ဖွဲ့များကလည်း ပုံမှန် ဝင်ထွက်သွားလာနေကြသည်။

မြို့တံခါးကြီးမှာ အနက်ရောင် သစ်သားတံခါးကြီး ဖြစ်ပြီး နှစ်ပတ်လည် အမှတ်အသားများမှာ ထင်ရှားလှ၏။

မြို့တံခါးအောက်ရှိ အပြာရောင်ကျောက်ခင်းလမ်းမှာ လူပေါင်းများစွာ နင်းဖြတ်သွားလာမှုကြောင့် ချောမွေ့နေပြီး အနည်းငယ်ပင် ချိုင့်ဝင်နေပေသည်။

မြို့တံခါး၏ အတွင်းဘက် နံရံများတွင် ကြေညာချက် အမျိုးမျိုးကို ကပ်ထားလေသည်။

ယင်းတို့အနက် အထင်ရှားဆုံးနှင့် မျက်စိအကျဆုံးမှာ 'စစ်သားစုဆောင်းရေး အမိန့်တော်' ပင် ဖြစ်သည်။

'တောင်တစ်ထောင်တောအုပ်အတွင်း၌ မိစ္ဆာများ သောင်းကျန်းနေသဖြင့် ပြည်သူတို့၏ အေးချမ်းမှုကို ပျက်ပြားစေသည်။ ယခုအခါ ယင်းမိစ္ဆာဆိုးများကို နှိမ်နင်းရန်နှင့် တိုင်းပြည် သန့်ရှင်းအေးချမ်းစေရန်အတွက် ကြီးမားသော တပ်မတော်ကြီးကို ဖွဲ့စည်းလျက် ရှိသည်။'

'ထို့ကြောင့် မိစ္ဆာများကို တိုက်ဖျက်ရာတွင် ပါဝင်ရန်နှင့် မှန်ကန်သော တရားလမ်းစဉ်ကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ သူရဲကောင်းများကို အထူးဖိတ်ခေါ် စုဆောင်းအပ်ပါသည်။'

'ရည်မှန်းချက်ရှိသူ မည်သူမဆို စာရင်းပေးသွင်းနိုင်ပါသည်။ လျန်ကျူးပြည်၏ အရှင်မင်းမြတ်သည် တိုင်းပြည်၏ ကံကြမ္မာကို တိုင်တည်လျက် စစ်ရေးအောင်မြင်မှုများအပေါ် မူတည်၍ တရားမျှတစွာ ဆုလာဘ်များ ချီးမြှင့်မည်ဟု ကတိပြုတော်မူသည်။'

'တပ်မတော်သို့ ဝင်ရောက်သည့် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူများသည် တပ်စုမှူး ရာထူးကို ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး ရွှေအမြုတေအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူများသည် ဒုတိယစစ်သူကြီးအဖြစ် တိုက်ရိုက် ခန့်အပ်ခြင်း ခံရမည်။

အခြားသော တာဝန်များကိုလည်း စွမ်းဆောင်ရည်အလိုက် ပေးအပ်မည်ဖြစ်ကာ အောင်မြင်သူများသည် မိမိတို့ကိုယ်တိုင်နှင့် မိမိတို့၏ သားစဉ်မြေးဆက်များအတွက် ဘွဲ့ထူးဂုဏ်ထူးများနှင့် အခွင့်အရေးများကို ရရှိကာ ထာဝရဂုဏ်ရောင် ပြောင်စေမည် ဖြစ်သည်။'

'ဤကြီးမြတ်သော လုပ်ဆောင်မှုသည် မှန်ကန်သော တရားလမ်းစဉ်ကို ထောက်ပံ့ပေးကာ မရေမတွက်နိုင်သော မိစ္ဆာဆိုးများကို ဖယ်ရှားပြီး ကျွန်ုပ်တို့၏ မြေပြင်ကို အေးချမ်းသာယာစေမည်ဖြစ်သည်။

အရည်အချင်းရှိသူများအနေဖြင့် တိုင်းပြည်အတွက် တာဝန်ထမ်းဆောင်ကာ ကြီးမြတ်သော အောင်မြင်မှုများကို အရယူလျက် လောကဓာတ်ကြီးကို လင်းလက်စေရန် မျှော်လင့်ပါသည်။'

ယင်းကြေညာချက်၏ အောက်တွင် လျန်ကျူးပြည် အရှင်မင်းမြတ်၏ တံဆိပ်တော်ကို ခတ်နှိပ်ထားလေသည်။

ဤစစ်သားစုဆောင်းရေး အမိန့်တော်ကို ကြည့်ရှုနေသူများမှာလည်း အများအပြားပင် ဖြစ်သည်။

နင်းကျော့သည်လည်း ဒုတိယထပ် ပြတင်းပေါက်မှနေ၍ တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေမိသည်။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရက်ဆိုင်လာသူများကလည်း တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ဆွေးနွေးနေကြသည်ကို ကြားနေရပေသည်။

"တပ်ထဲဝင်မယ်ဆိုရင်တော့ ဆုလာဘ် အများဆုံးပေးတဲ့ စခန်းကိုပဲ ရွေးရမှာပေါ့။ စစ်သူကြီး ရွှမ်းကျင့်ရဲ့ ကျောက်စိမ်းဖြူစခန်းက အကောင်းဆုံးပဲ" ဟု ထက်မြက်စူးရှသော မျက်လုံးရှိသည့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

"ဟင်း... ကျောက်စိမ်းဖြူစခန်းမှာက မျိုးရိုးမြင့် မင်းညီမင်းသားတွေ အများကြီးပဲလေ။ အခြေအနေကို ကြည့်မယ်ဆိုရင်တော့ စစ်သူကြီး ရွှီတာ့လီရဲ့ လူရိုင်းမိစ္ဆာစခန်းက ပိုပြီးတော့ တရားမျှတမှု ရှိလိမ့်မယ်" ဟု နားရွက်ကားကားနှင့် ကိုယ်လုံးတောင့်တောင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ခေါင်းခါလျက် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ယင်းစကားက တခြားသူများဆီမှ ကန့်ကွက်သံများကို ချက်ချင်းပင် ထွက်ပေါ်လာစေသည်။

"လူရိုင်းမိစ္ဆာစခန်းမှာက လူအင်အားတော့ များပါရဲ့၊ ဒါပေမဲ့ စနစ်တကျ မရှိတဲ့ လူအုပ်ကြီးလို ဖြစ်နေတာ။ အလွယ်တကူ နိုင်မယ့် တိုက်ပွဲတွေနဲ့ စစ်မြေပြင်ရှင်းလင်းရေးအတွက်ပဲ ကောင်းတာပါ။ တကယ်လို့ စစ်ရေးအောင်မြင်မှု အစစ်အမှန်ကို လိုချင်တယ်ဆိုရင်တော့ စစ်သူကြီး လူချီရဲ့ မီးတိမ်စခန်းကိုပဲ ရွေးရလိမ့်မယ်"

အခန်း (၄၇၀)

ထိပ်ပြောင်ပြောင်နှင့် ကျင့်ကြံသူက “မီးဓာတ်ကျင့်စဉ် တစ်ခုတည်း တတ်မြောက်ထားရုံနဲ့တင် စခန်းကို ဝင်ရောက်ပြီးရင် ရှေ့တန်းစစ်မြေပြင်ကို အဝေးကနေ တိုက်ခိုက်နိုင်မှာ ဖြစ်တယ်။ ရန်သူအမြောက်အမြားကို သတ်ဖြတ်နိုင်သလို ဘေးကင်းကင်းနဲ့ စစ်မှုထမ်းကောင်း တံဆိပ်တွေကိုလည်း အလွယ်တကူ ရရှိနိုင်မှာ ဖြစ်တယ်” ဟု အသံကုန် ဟစ်အော်နေလေသည်။

“ဟင်း၊ လောဘသားတစ်စုပါလား” ဟု နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် မှဲ့ရှိသော လူငယ်ကျင့်ကြံသူက သဘောမတူစွာ ဆိုလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် မားမားမတ်မတ် ထရပ်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်ကာ လက်မောင်းကို မြှောက်လျက် အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ပြောလိုက်ပြန်သည်။

“စစ်တပ်ထဲဝင်ဖို့ အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုက ပန်းနီစခန်းပဲ ဖြစ်တယ်”

“အခြားအကြောင်းအရာတွေကို ခေတ္တဖယ်ထားဦး၊ ပန်းနီစခန်းကို တည်ထောင်ခဲ့တာက တိုင်းပြည်အတွက် စစ်မှုထမ်းကောင်းတံဆိပ် အမြောက်အမြား ရယူပေးခဲ့တဲ့ စစ်သူကြီးမု ဖြစ်တာကိုပဲ စဉ်းစားကြည့်ကြစမ်း”

“အခုအချိန်မှာ စစ်သူကြီးမုက နာမကျန်းဖြစ်ပြီး အိပ်ရာထဲ လဲနေရရှာတယ်။ စစ်သူကြီး မုလန်က ဖခင်ဖြစ်သူကိုယ်စား စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်နေရတာဖြစ်လို့ ကျွန်ုပ်တို့လို စွမ်းဆောင်ရည်ရှိတဲ့ သူရဲကောင်းတွေရဲ့ အကူအညီကို အမှန်တကယ် လိုအပ်နေတာ ဖြစ်တယ်။

စစ်တပ်ထဲ ဝင်တယ်ဆိုတာ တိုင်းပြည်အကျိုးကို သယ်ပိုးဖို့ဖြစ်သင့်တာ၊ ဆုလာဘ်တွေနဲ့ စစ်မှုထမ်းကောင်းတံဆိပ်တွေ ရဖို့အတွက်ပဲ မဖြစ်သင့်ဘူး။ ဒီလိုကျင့်ကြံသူမျိုးတွေနဲ့ တစ်တန်းတည်း အသင်းအပင်းအဖြစ် သတ်မှတ်ရမှာကိုတောင် ငါ ရှက်လှတယ်”

ထိုသို့သော လှုံ့ဆော်စကားများကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဧည့်သည်များအကြား မကျေနပ်မှုများ ချက်ချင်းပင် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ယင်းကဲ့သို့ အငြင်းပွားမှုများမှာ ရုတ်ချည်းပင် ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။ လူအုပ်ကြီးမှာ မိမိတို့ နှစ်သက်ရာ စခန်းများဘက်မှ ရပ်တည်ကာ အပြန်အလှန် ဆဲဆိုနေကြပေသည်။

ထိုသူများထဲတွင် မျက်လုံးစူးရှသူ၊ သွားခေါသူ၊ ထိပ်ပြောင်သူနှင့် မှဲ့ရှိသော လူငယ်တို့မှာ အထူးသဖြင့် မျက်နှာများ နီမြန်းကာ ငြင်းခုံမှု ပြင်းထန်နေကြသည်။

ထိုစဉ် စန်းလင်းမသေမျိုးမြို့တော် တံခါးအနီးတွင် ဒေသခံ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ပေါ်လာပေသည်။ သူသည် ခုနစ်ပေ ခြောက်လက်မခန့် မြင့်မားပြီး နားရွက်လေးဖက် ရှိကာ လက်မောင်းများမှာ ဒူးဆစ်အောက်ထိ ရှည်လျားနေသည်။

သူသည် မြို့တွင်းတံခါးအနီးရှိ စစ်သားစုဆောင်းသည့် အမိန့်တော်စာထံ ချဉ်းကပ်ကာ အချိန်အတော်ကြာ စူးစိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် သက်ပြင်းကို အသာအယာ ချလိုက်လေသည်။

လူအုပ်ထဲမှ ကြွက်သားအမြောင်းမြောင်းနှင့် လူတစ်ဦးက “ဘာလို့ သက်ပြင်းချနေတာလဲ၊ ယောက်ျားကောင်းဆိုတာ စစ်တပ်ထဲ ဝင်ရမှာပေါ့” ဟု မကျေမနပ် ပြောဆိုလိုက်သည်။

ဒေသခံကျင့်ကြံသူသည် ထိုသို့ပြောဆိုသူကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ထိုသူမှာ ရှစ်ပေခန့် မြင့်ပြီး လည်ပင်းတိုကာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး သံအပ်များကဲ့သို့ မွဲပြာနေသည့် မုတ်ဆိတ်မွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်ကို တွေ့ရသည်။

သူ၏ အရှိန်အဝါမှာလည်း အားကောင်းလှပြီး ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်တန်ရာသည်။

ထိုအခါ ဒေသခံကျင့်ကြံသူက “ဒီရဲရင့်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးရဲ့ အမည်နာမကို သိခွင့်ပြုပါဦး” ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ဟက်” ဟု မုတ်ဆိတ်နက်နှင့် လူက ရယ်မောလိုက်ပြီး “ငါ့မျိုးရိုးအမည်က ကျန်း၊ အမည်က ဟေး၊ အမည်နာမက ဖေးရှန့် ဖြစ်တယ်။ ငါက စန်းလင်းမသေမျိုးမြို့တော်ကို ပြောင်းရွှေ့လာတာ မကြာသေးဘူး။ သူရဲကောင်းပီသသူတွေနဲ့ မိတ်ဆွေဖွဲ့ရတာကိုလည်း နှစ်သက်တယ်။ မင်းက အမိန့်တော်စာရှေ့မှာ သက်ပြင်းချနေတာကို မြင်လို့ ငါ ဝင်ပြောလိုက်တာပဲ”

ဒေသခံကျင့်ကြံသူက “ကျွန်တော်က သွေးသတ်မင်းဆက်ရဲ့ တော်ဝင်ဆွေမျိုးတစ်ဦး ဖြစ်တဲ့ လျိုမျိုးနွယ်စုက ဖြစ်ပါတယ်။ မိသားစုထဲမှာ ဆဋ္ဌမမြောက်ဖြစ်လို့ လျိုဆဋ္ဌမ ဒါမှမဟုတ် လျိုအာလို့ ခေါ်ကြပါတယ်။ ဒီနေ့မှာ တိုင်းပြည်က တောင်တစ်ထောင်တောအုပ်ကို စစ်ချီဖို့ ပြင်ဆင်နေတာကို မြင်ရတယ်။ ပုန်ကန်သူတွေကို နှိမ်နင်းပြီး အေးချမ်းသာယာမှု ရှိစေချင်ပေမဲ့ ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း အင်အားမရှိ ဖြစ်နေရလို့ သက်ပြင်းချမိတာပါ” ဟု လေးလေးနက်နက် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

သံအပ်မုတ်ဆိတ်ရှင် ကျန်းဟေးက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး “ငါ့မှာလည်း ပိုင်ဆိုင်မှု အမြောက်အမြားရှိသလို ကျင့်ကြံမှုကလည်း ရွှေအမြုတေအဆင့်ကို ရောက်နေပြီ။ မင်းကိုကြည့်ရတာ မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားပေမဲ့ ငါနဲ့ အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ပုံရတယ်။ ငါတို့ အင်အားချင်း ပေါင်းစည်းပြီး ကြီးကျယ်တဲ့ ကိစ္စရပ်တစ်ခုကို အတူတူ မလုပ်ဆောင်သင့်ဘူးလား” ဟု ဆိုလေသည်။

ယင်းစကားကို ကြားရသောအခါ ဒေသခံကျင့်ကြံသူ လျိုဆဋ္ဌမသည် ဝမ်းမြောက်သွားပြီး “ညီအစ်ကိုကျန်းက အမြင်စူးရှတာပဲ။ လာပါ၊ ကျွန်တော်တို့ စားသောက်ရင်း ဆွေးနွေးကြတာပေါ့” ဟု ကျန်းဟေးကို ချက်ချင်း ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် ကျန်းဟေးကို အနီးဆုံးရှိ အရက်သေစာရောင်းချရာ နေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် အဆောက်အဦးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ လှေကားအတိုင်း တက်လာပြီး ဒုတိယထပ်ကို ဖြတ်ကျော်လာခဲ့ကြသည်။

မျက်လုံးစူးရှသူ၊ သွားခေါသူ၊ ထိပ်ပြောင်သူနှင့် လူငယ်တို့၏ ငြင်းခုံသံများမှာ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦး ရောက်ရှိလာခြင်းကြောင့် သိသိသာသာ ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။

လျိုဆဋ္ဌမနှင့် ကျန်းဟေးတို့သည် တတိယထပ်သို့ ရောက်သောအခါ စားပွဲတစ်ခုတွင် နေရာယူကာ စားသောက်ရင်း စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြသည်။

ထိုစဉ် ဖုန်တထောင်းထောင်းနှင့် ခရီးသွားလာဟန်ရှိသော လူကောင်ကြီးကြီး ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် တတိယထပ် ပြတင်းပေါက်မှ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းဝင်ရောက်လာပြီး “အရက်ဆရာ၊ မြန်မြန် အရက်ချပေးစမ်း။ ငါ မြို့ပြင်မှာ စစ်တပ်ထဲဝင်ဖို့ အလျင်လိုနေတယ်” ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ကိုးပေခန့် မြင့်မားပြီး ရှစ်ပေခန့် ရှည်လျားသော မုတ်ဆိတ်မွေးများမှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်အထိ ကျလုနီးပါး ဖြစ်နေကာ မျက်နှာမှာလည်း နီမြန်း၍ ကျက်သရေရှိလှသော ထိုသူ၏ ရွှေအမြုတေအဆင့် အရှိန်အဝါကို မြင်သောအခါ လျိုဆဋ္ဌမက “ဒီရဲရင့်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး၊ ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်လည်း စစ်တပ်ထဲ ဝင်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာ ဖြစ်တယ်။ လမ်းကြောင်းချင်း တူနေတာမို့ အတူတူ သောက်စားကြရအောင်လား”

ဟု ဖိတ်ခေါ်လိုက်ပြန်သည်။

ရွှေအမြုတေအဆင့်ရှိ ထိုလူကောင်ကြီးသည် သူတို့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လက်ခံလိုက်လေသည်။

ထိုင်မိသောအခါ သူက “ငါ့မျိုးရိုးက ကွမ်း၊ အမည်က ဟုန်၊ အမည်နာမက မိုင်ချန် ဖြစ်တယ်။ ငါက ‘နွေဦးနှင့် ဆောင်းဦး စစ်ဗျူဟာကျမ်း’ ကို နှစ်သက်ပြီး အသေအချာ လေ့လာထားသူ ဖြစ်တယ်။ အခု လျန်ကျူးပြည်က စစ်ပွဲစတင်ဖို့ စစ်အင်အား အမြောက်အမြား စုဆောင်းနေတယ်လို့ ကြားသိရတာကြောင့် ငါ့ရဲ့ စစ်ပွဲဆိုင်ရာ အသိပညာတွေကို စမ်းသပ်ဖို့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာရောက်တာ ဖြစ်တယ်” ဟု မိတ်ဆက်လိုက်သည်။

သူတို့ သုံးဦးမှာ ယခုမှ စတင်တွေ့ဆုံခြင်း ဖြစ်သော်လည်း စကားပြောရင်း ပိုမို အဆင်ပြေလာကြပေသည်။

သုံးခွက်ခန့် သောက်ပြီးသောအခါ သူတို့အကြားရှိ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ပိုမို တက်ကြွလာတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် နင်းကျော့သည် ကျောက်စိမ်းနှင်းရည်ကို ယူဆောင်လာပြီး သူတို့ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာကာ “စီနီယာကြီး သုံးဦး၊ ကျွန်တော်က တမ်းတခြင်းပြည်၊ မီးလျှံသီးမသေမျိုးမြို့တော်က နင်းမျိုးနွယ်စုဝင် နင်းကျော့ ဖြစ်ပါတယ်”

“ကျွန်တော်လည်း မိသားစုအတွက် လက်စားချေဖို့ စစ်တပ်ထဲ ဝင်ချင်ပါတယ်”

“အရင်တုန်းက တောင်တစ်ထောင်တောအုပ်က ဂူခြောက်လုံးဂိုဏ်းဟာ ကျွန်တော်တို့နဲ့ သဘောတူညီချက်ကို ဖောက်ဖျက်ပြီး ကျွန်တော့်မျိုးနွယ်စုကို လုပ်ကြံခဲ့လို့ အားလုံး သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရပါတယ်။ ကျွန်တော်က ငယ်ရွယ်သေးပြီး အင်အားနည်းတာကြောင့် ဘယ်စခန်းကို ဝင်ရမလဲဆိုတာ စဉ်းစားနေမိတာပါ။

အခု စီနီယာကြီး သုံးဦးရဲ့ တက်ကြွလှတဲ့ စွမ်းအင်တွေကို မြင်ရတာကြောင့် သာမန် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေ မဟုတ်တာ ထင်ရှားပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်ကို ကာကွယ်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ချက်နဲ့ စီနီယာကြီးတို့နောက်ကို လိုက်ပါချင်ပါတယ်” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

လျိုဆဋ္ဌမ၊ ကျန်းဟေးနှင့် ကွမ်းဟုန်တို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့မှာ အစကတည်းက စုပေါင်းပြီး စစ်တပ်ထဲ ဝင်ရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း နင်းကျော့ကမူ သူတို့သည် ကိုယ်ပိုင်ဂိုဏ်းတစ်ခု တည်ထောင်တော့မည့်အလား ထင်မြင်နေပုံရပေသည်။

နင်းကျော့သည် ဝိညာဉ်ခေါ်ယူခြင်းပညာရပ်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

“ဟင်” နင်းကျော့၏ နှလုံးသားမှာ တုန်လှုပ်သွားသည်။ ဝိညာဉ်ကြိုးမျှင်သည် ကျန်းဟေးနှင့် ကွမ်းဟုန်တို့၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသော်လည်း လျိုဆဋ္ဌမ၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ ရောက်သောအခါတွင်မူ လွဲချော်သွားခဲ့သည်။

ထိုကြိုးမျှင်သည် ထပ်မံ ချော်ထွက်သွားပြန်သည်။

နင်းကျော့သည် သူ၏ လက်ကို အမြန်ပင် ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် ဗုဒ္ဓနှလုံးသား မိစ္ဆာတံဆိပ်တော်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

သူသည် ကျန်းဟေးနှင့် ကွမ်းဟုန်တို့ကို သိမ်မွေ့စွာ လွှမ်းမိုးလိုက်လေသည်။

ကွမ်းဟုန်က သူ၏ မုတ်ဆိတ်ကို သပ်ရင်း “စစ်သားစုဆောင်းတဲ့ အမိန့်တော်စာအရ ဆိုရင် ငါတို့လို ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေက စစ်တပ်ထဲဝင်ရင် ပြောက်ကျားစစ်သူကြီး ရာထူး ရရှိမှာ ဖြစ်တယ်”

“ပြောက်ကျားစစ်သူကြီးဆိုတာ အဆင့်အမျိုးမျိုး ရောနှောနေတဲ့ ရာထူးတစ်ခု ဖြစ်ပေမဲ့ ငါတို့ကို စစ်တပ်တစ်ခုကို ကွပ်ကဲခွင့် ပေးမှာတော့ အမှန်ပဲ” ဟု စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ဆိုသည်။

နင်းကျော့က ပြုံးလျက် “စစ်သူကြီး သုံးဦးရဲ့ ခန့်ညားတဲ့ ဟန်ပန်နဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ အရှိန်အဝါတွေကို ပထမဆုံး မြင်လိုက်ကတည်းက စစ်တပ်ကို သီးခြားစီ ဦးဆောင်နိုင်တာဟာ စစ်သူကြီးတို့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်နဲ့ အမှန်တကယ် ကိုက်ညီမယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်မိပါတယ်” ဟု ကြားဖြတ်ပြောဆိုလိုက်သည်။

ကျန်းဟေးက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး “ကောင်းလိုက်တဲ့ စကား။ ငါတို့ သုံးယောက်သာ အင်အားချင်းပေါင်းပြီး စစ်တပ်တစ်ခုကို ကွပ်ကဲမယ်ဆိုရင် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကူညီပေးနိုင်သလို ကန့်သတ်ချက်တွေလည်း အများကြီး ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။

စစ်မြေပြင်မှာဆိုရင်လည်း ငါတို့ဆန္ဒရှိသလို ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် လုပ်နိုင်မှာဖြစ်လို့ စစ်မှုထမ်းကောင်းတံဆိပ်တွေကို ပိုပြီး ရယူနိုင်မှာ ဖြစ်တယ်” ဟု ဆိုလေသည်။

လျိုဆဋ္ဌမမှာမူ စဉ်းစားခန်း ဝင်နေပြီး တိတ်ဆိတ်နေပေသည်။

နင်းကျော့က “စစ်သူကြီးတို့၊ သောက်စားရင်း ဆွေးနွေးကြတာပေါ့။ ဒါက ကျွန်တော့် မိသားစုကနေ ထွက်ရှိတဲ့ ထူးခြားတဲ့ ကျောက်စိမ်းနှင်းရည် ဖြစ်ပါတယ်”

“အရက်ကောင်းဟာ သူရဲကောင်းတွေရဲ့ စိတ်ဓာတ်နဲ့ ထိုက်တန်သလို ကျောက်စိမ်းနှင်းရည်ရဲ့ အေးမြလန်းဆန်းတဲ့ အရသာဟာလည်း စစ်သူကြီး သုံးဦးရဲ့ သူရဲကောင်းပီသတဲ့ ခွန်အားတွေနဲ့ အပြည့်အဝ ကိုက်ညီမှာ ဖြစ်ပါတယ်”

“ဒီလူငယ်လေးကို စစ်သူကြီးတို့အတွက် အရက်ငှဲ့ခွင့် ပြုပါဦး” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

လျိုဆဋ္ဌမသည် တွန့်ဆုတ်နေသော်လည်း ကွမ်းဟုန်မှာမူ ယုံကြည်ချက် အပြည့်ရှိနေသည်။

ကျန်းဟေးကမူ “လူငယ်လေး၊ ဒီအရက်သာ ကောင်းမယ်ဆိုရင် ငါတို့ မင်းကို လက်ခံမယ်” ဟု ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

နင်းကျော့သည် စစ်သူကြီး သုံးဦးအတွက် အရက်ကို ဆက်လက် ငှဲ့ပေးနေလေသည်။

ကျောက်စိမ်းနှင်းရည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ထူးခြားလှပြီး မြည်းစမ်းကြည့်ပြီးနောက် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးစလုံးမှာ သဘောကျစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့ သုံးဦးသည် စကားစမြည် ဆက်လက် ပြောဆိုနေကြပြီး နင်းကျော့ကမူ အနီးတွင် ရပ်လျက် အရက်ထပ်ဖြည့်ပေးခြင်းနှင့် စကားများ ကြားဖြတ်ပြောဆိုပေးခြင်းဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်၏ အရှိန်အဝါကို ပိုမို တက်ကြွစေခဲ့သည်။

နင်းကျော့၏ ကူညီမှုကြောင့် သူတို့ သုံးဦးသည် သောက်စားရင်း ပိုမို ရင်းနှီးလာကြပြီး အချင်းချင်း စောစောစီးစီး မတွေ့ဆုံခဲ့ရခြင်းအတွက်ပင် နောင်တရမိသည့်အလား ခံစားနေကြရသည်။

ကျန်းဟေးက “ငါက စန်းလင်းမသေမျိုးမြို့တော်မှာ အိမ်ရာတစ်ခု ဝယ်ထားတယ်။ အိမ်ရဲ့ နောက်ဖေးမှာ အခုအချိန်မှာ သစ်တော်သီးပန်းတွေ အပြည့်အဝ ပွင့်နေတဲ့ ဥယျာဉ်တစ်ခု ရှိတယ်”

“ငါတို့ သုံးယောက် အဲဒီဥယျာဉ်ကို သွားပြီး ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို ပူဇော်ပသရအောင်။ ပြီးရင် စိတ်တူကိုယ်တူ ညီနောင်တွေအဖြစ် သစ္စာဆိုကြပြီး ကြီးကျယ်တဲ့ ကိစ္စရပ်တွေကို အတူတူ ကြိုးပမ်းကြတာပေါ့” ဟု ဆိုသည်။

လျိုဆဋ္ဌမနှင့် ကွမ်းဟုန်တို့က “ကောင်းတာပေါ့” ဟု တညီတညွတ်တည်း ပြောဆိုလိုက်ကြသည်။

နင်းကျော့ကလည်း “ဒီလို ခန့်ညားထည်ဝါလှတဲ့ ကိစ္စရပ်ကြီးအတွက် ကျွန်တော့်ကိုလည်း မျက်မြင်သက်သေအဖြစ် လိုက်ပါခွင့် ပြုပါဦး” ဟု လက်ခုပ်တီးကာ ဆိုလိုက်သည်။

“မင်းက စကားပြောတတ်သားပဲ၊ ငါတို့နဲ့ လိုက်ခဲ့ပါ” ဟု ကျန်းဟေးက ခေါင်းညိတ်ကာ ဆိုလိုက်ပြီး နင်းကျော့၏ ဝတ်ရုံစကို ဆွဲကိုင်လျက် ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် အပြင်သို့ လှမ်းထွက်သွားလေသည်။

ကွမ်းဟုန်က နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါသွားပြီး လျိုဆဋ္ဌမမှာမူ နောက်ဆုံးမှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။ မထွက်ခွာမီ သူသည် စားပွဲပေါ်သို့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို တင်ထားခဲ့လေသည်။

သူတို့ သုံးဦးသည် သစ်တော်သီးဥယျာဉ်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ကျန်းဟေးသည် သူ၏ အစေခံများကို နွားနက်နှင့် မြင်းဖြူတို့ အပါအဝင် ယဇ်ပူဇော်ဖွယ်ရာများကို ချက်ချင်း ပြင်ဆင်ခိုင်းလိုက်ပြီးနောက် နတ်ဘုရားအမွှေးတိုင်များကို ထွန်းညှိလိုက်သည်။

အဖြူရောင် ဝတ်ဆင်ထားသော နင်းကျော့ အနီးတွင် ရပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းဟေးက စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် “မင်းကို ငါ သဘောကျတယ်။ ဒီနေ့ ငါတို့နဲ့အတူ ပါဝင်ပြီး ညီနောင်အဖြစ် သစ္စာဆိုကြမလား” ဟု မေးလိုက်သည်။

နင်းကျော့သည် ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားသော်လည်း ဝမ်းမြောက်သည့် ဟန်ပန်ကို ပြသလိုက်သည်။ သူ စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် လျိုဆဋ္ဌမက ချောင်းဟန့်လိုက်သည်ကို ကြားရလေသည်။

ကွမ်းဟုန်က နင်းကျော့ကို မကျေမနပ် ကြည့်လိုက်ပြီး “မင်းလို အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်လောက်က ငါတို့လို ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ထိုသူနှစ်ဦး၏ မကျေနပ်မှုကို မြင်သောအခါ ကျန်းဟေးက ရယ်မောလိုက်ပြီး နင်းကျော့ကို လက်ယမ်းကာ ဖယ်ခိုင်းလိုက်လေသည်။

နင်းကျော့သည် မျက်နှာတွင် စိတ်ပျက်ဟန် ပြသနေသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ သက်ပြင်းချကာ စိတ်အေးသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် လျို၊ ကွမ်း နှင့် ကျန်းတို့သည် အတူတကွ ဒူးထောက်ကာ “ကျွန်ုပ်တို့ လျိုဆဋ္ဌမ၊ ကွမ်းဟုန် နှင့် ကျန်းဟေးတို့သည် ညီအစ်ကိုအရင်းအချာများ မဟုတ်ကြသော်လည်း ယခုအခါ သစ္စာဆို၍ ညီနောင်များ ဖြစ်ကြပြီဖြစ်ရာ စိတ်တူကိုယ်တူ အင်အားချင်းပေါင်းပြီး နွမ်းပါးသူများကို ကူညီပါမည်၊ တိုင်းပြည်အတွက် အမှုထမ်း၍ လူထုကို အကာအကွယ်ပေးပါမည်။

ကျွန်ုပ်တို့သည် နှစ်တစ်နှစ်၊ လတစ်လ၊ ရက်တစ်ရက်တည်းတွင် အတူတကွ မွေးဖွားရန် မတောင်းဆိုသော်လည်း နှစ်တစ်နှစ်၊ လတစ်လ၊ ရက်တစ်ရက်တည်းတွင် အတူတကွ သေဆုံးရန်သာ ဆန္ဒရှိပါသည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာဓာတ်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ နှလုံးသားများကို သက်သေအရာ တည်ပါစေ၊ အကယ်၍ သစ္စာတရားကို ဖောက်ဖျက်၍ ကျေးဇူးတရားကို မေ့လျော့ပါက ကောင်းကင်နှင့် လူတို့သည် အတူတကွ ပြစ်တင်ရှုံ့ချပါစေသတည်း” ဟု တညီတညွတ်တည်း သစ္စာဆိုလိုက်ကြသည်။

သစ္စာဆိုမှုမှာ အာဏာသက်ရောက်သွားပြီးနောက် သူတို့ သုံးဦးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ကြပေသည်။

ကျန်းဟေးက “ငါတို့က ညီနောင်တွေ ဖြစ်သွားပြီဆိုပေမဲ့ ဘယ်သူက အစ်ကို၊ ဘယ်သူက ညီ ဆိုတာကိုတော့ သတ်မှတ်ဖို့ လိုသေးတယ်” ဟု ဆိုသည်။

ကျန်းဟေး၏ အိမ်ရာမှာ အတော်ပင် ခန့်ညားပြီး ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းလည်း ပါဝင်ပေသည်။

သူတို့ သုံးဦးသည် နင်းကျော့ကို အပြင်တွင် ထားခဲ့ပြီးနောက် ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ လက်ရည်စမ်းကြလေသည်။

ခေတ္တအကြာတွင် သူတို့ သုံးဦးသည် အဆင့်အတန်းများ သတ်မှတ်ပြီးနောက် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းအတွင်းမှ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

လျိုဆဋ္ဌမက အစ်ကိုကြီး၊ ကွမ်းဟုန်က ဒုတိယအစ်ကိုနှင့် ကျန်းဟေးက တတိယညီအစ်ကို ဖြစ်လာခဲ့သည်။

လျိုဆဋ္ဌမသည် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်ဟန်ဖြင့် “အခု ငါတို့က စစ်သည်တော်တွေ စုဆောင်းဖို့နဲ့ မြင်းတွေ ဝယ်ယူဖို့ စဉ်းစားရမယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါက တစ်ကိုယ်တည်းဖြစ်နေပြီး ရန်ပုံငွေလည်း နည်းတာကြောင့် ငါတို့ သုံးယောက်မှာ ရှိတာလေးတွေ စုပေါင်းလိုက်ရင် မကောင်းဘူးလား” ဟု အကြံပြုလိုက်သည်။

ကျန်းဟေးက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ညွှန်ပြလျက် ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောကာ “ငါ့မှာ မိသားစု ပိုင်ဆိုင်မှုတွေ အမြောက်အမြား ရှိပါတယ်၊ ဒါတွေကို ငါ ကိုင်တွယ်နိုင်ပါတယ်။ စစ်သည်စုဆောင်းတာက ဘယ်လောက်တောင် ကုန်ကျမှာမို့လို့လဲ” ဟု ဆိုလေသည်။

ကွမ်းဟုန်က သူ၏ မုတ်ဆိတ်ကို သပ်လျက် ကုန်ကျမည့် ပမာဏတစ်ခုကို ပြောလိုက်သည်။

ထိုအခါ ကျန်းဟေး၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်ချည်းပင် အေးခဲသွားတော့သည်။

နင်းကျော့က ရှေ့သို့ လှမ်းလာပြီး “စစ်သူကြီးတို့၊ ကျွန်တော်က နင်းမျိုးနွယ်စုက လာတာဖြစ်လို့ ရတနာအချို့ကို ကူညီပံ့ပိုးပေးချင်ပါတယ်” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ထိုသို့ပြောရင်း သူသည် ရွှမ်ဟွမ်မြေဆီလွှာ၊ သွေးနီရောင် မိစ္ဆာကျောက်တုံး နှင့် ငရဲဘုံမှ မြေနက် တို့ကို ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။

ယင်းတို့မှာ ကျောက်သားထဲမှ မိစ္ဆာအိုကြီး၏ အလောင်းမှ ရရှိခဲ့သော ရတနာများဖြစ်ပြီး တစ်ခုချင်းစီမှာ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်၌ ရှိပေသည်။

“ငါ့မှာ မိသားစု ပိုင်ဆိုင်မှုတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်... ဟင်” ကျန်းဟေးသည် နင်းကျော့ကဲ့သို့ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်လောက်က တန်ဖိုးရှိသည့်အရာ ပေးနိုင်မည်ဟု မယုံကြည်သဖြင့် ငြင်းပယ်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ထိုပစ္စည်းများကို မြင်သောအခါ မျက်လုံးများ ပြူးကျသွားတော့သည်။

ကွမ်းဟုန်၏ မုတ်ဆိတ်သပ်နေသော လက်မှာလည်း လေထဲတွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

လျိုဆဋ္ဌမသည်လည်း အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားပြီး နင်းကျော့ကို လေးစားမှု အသစ်များဖြင့် ကြည့်ကာ သစ္စာဆိုရာတွင် နင်းကျော့ကို မထည့်သွင်းခဲ့မိခြင်းအတွက် နောင်တရနေလေတော့သတည်း။