← Chapters

အခန်း (၄၇၃-၄၇၄)

Vol. 24 Ch. 473-474

အခန်း (၄၇၃-၄၇၄)

Vol. 24 Ch. 473-474

အခန်း ၄၇၃

ကုန်းမြင့်နောက်ကွယ်တွင် မြစ်ငယ်လေးတစ်စင်း စီးဆင်းနေသည်ဖြစ်ရာ ယင်းမှာ နေ့စဉ်အသုံးစရိတ်များကို များစွာသက်သာစေနိုင်သည့် သဘာဝရေအရင်းအမြစ်တစ်ခုပင် ဖြစ်ချေသည်။

ဤနေရာမှာ နောက်တန်းဖြစ်သော်လည်း လျိုအာသည် အသေးစိတ် ဂရုပြုတတ်သူဖြစ်သဖြင့် အစီအရင်သုံးခုကို စနစ်တကျ ပြင်ဆင်ထားလေသည်။

ပထမတစ်ခုမှာ 'ကောင်းကင်အလင်း ပုံရိပ်ပြန်အစီအရင်' ဖြစ်ပြီး ကင်းထောက်ရန်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စောင့်ကြည့်ရန်အတွက် အပြင်ဘက်ဆုံး စည်းဝိုင်းတွင် ထားရှိသည်။

ဒုတိယတစ်ခုမှာ 'သံတံတိုင်းကြေးနံရံ အစီအရင်' ဖြစ်ကာ ယင်းကို စတင်လိုက်သည်နှင့် အချိန်တိုအတွင်း သံတံတိုင်းများနှင့် ကြေးနံရံများကို မြင့်တက်လာစေနိုင်သဖြင့် သစ်သားစခန်းတစ်ခုလုံး၏ ကာကွယ်ရေးစွမ်းရည်ကို များစွာမြှင့်တင်ပေးနိုင်ပေသည်။

တတိယတစ်ခုမှာ 'ခုနစ်ကယ်စင် ချိတ်ဆက်အစီအရင်' ဖြစ်ပြီး စခန်းအတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူအားလုံးကို တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ချိတ်ဆက်ထားပေးသည်။

တစ်ဖက်တွင် ဆက်သွယ်ရေးအတွက် အဆင်ပြေစေသကဲ့သို့ အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း အမျိုးမျိုးသော မြှင့်တင်ရေးဂါထာများနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ ကျင့်ကြံသူအားလုံး၏ စွမ်းအားကို ညီတူညီမျှ ဖြန့်ဝေပေးနိုင်ရန် ဖြစ်သည်။

ဤသို့ မန္တန်အစီအရင်သုံးခုကို တည်ဆောက်ပြီးနောက်တွင် စခန်းချရန် နေရာကို စတင်ပြင်ဆင်ကြတော့သည်။

စခန်း၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် ဝိုင်းဝန်းနေပြီး စစ်သူကြီးသုံးဦး၏ တဲနန်းများကို အလယ်ဗဟိုတည့်တည့်တွင် ထားရှိသည်။

ယင်းတို့ကို ဝန်းရံထားသည်မှာ ကိုယ်ရံတော်များ စခန်းချရာနေရာဖြစ်သော်လည်း လောလောဆယ်တွင် လူသူကင်းမဲ့နေဆဲ ဖြစ်သည်။ လျိုအာ၊ ကွမ်းဟုန် သို့မဟုတ် ကျန်းဟေး ဖြစ်စေ အားလုံးမှာ စစ်တပ်သို့ တစ်ကိုယ်တည်း လာရောက်ပူးပေါင်းခဲ့ကြသူများသာ ဖြစ်ပေ၏။

ကိုယ်ရံတော်စခန်းများ၏ အပြင်ဘက်တွင်မူ သာမန်စစ်သည်များအတွက် တဲနန်းများရှိသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ယင်းတို့ကို တပ်ဖွဲ့အမျိုးအစားအလိုက် ခွဲခြားထားသော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ ထိုနေရာများမှာလည်း ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသေးသည်။

စခန်းချရန် နေရာများ သတ်မှတ်ပြီးနောက်တွင် သစ်သားခြံစည်းရိုးများ၊ မြင်းတားဆူးကြိုးများနှင့် အခြားသော အတားအဆီးများကို ဆက်လက်တည်ဆောက်ကြသည်။

လျိုအာ၏ အစီအစဉ်အရ ကျုံးမြောင်းတစ်ခု တူးဖော်ရန် ဆန္ဒရှိသော်လည်း ယင်းကို ကိုယ်တိုင်တူးနေရသည်မှာ အနည်းငယ် ရှက်စရာကောင်းသည်ဟု သူက ယူဆလေသည်။

ဤနေရာမှာ နောက်တန်းဖြစ်ပြီး အတော်အတန် ဘေးကင်းသည်ဖြစ်ရာ ကျုံးမြောင်းတူးဖော်သည့် အလုပ်ကို ဆိုင်းငံ့ထားလိုက်သည်။ စစ်သည်များ ထပ်မံရောက်ရှိလာမှသာ ယင်းတို့ကို အသုံးချ၍ တူးဖော်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

စခန်းတည်ဆောက်မှု တစ်ဝက်ခန့် ပြီးစီးသွားချိန်တွင် ကျန်းဟေးနှင့် နင်းကျော့တို့မှာ စန်းလင်းမသေမျိုးမြို့တော်တစ်ခုလုံး၌ ကြေညာချက်များ ကပ်ကာ လူသစ်စုဆောင်းရေးကို တက်ကြွစွာ စတင်လုပ်ဆောင်ကြတော့သည်။

ထိုအခါ တုံ့ပြန်မှုများမှာ အလွန်ပင် အားရကျေနပ်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

"ဟေ့... မင်း ကြားပြီးပြီလား၊ စစ်သူကြီးသုံးဦးစခန်းကို ဝင်ရင် တိုက်ပွဲကရတဲ့ လက်ရွေးစင်ပစ္စည်းမှန်သမျှကို ကျင့်ကြံသူကပဲ ကိုယ်တိုင်ပိုင်ဆိုင်ရမယ်တဲ့"

"ဟုတ်တယ်ဗျို့၊ ဒီလိုဆိုရင် ငါတို့ တောင်တစ်ထောင်တောအုပ်ကို တိုက်ခိုက်ရင်း လမ်းတစ်လျှောက် ပစ္စည်းတွေ သိမ်းကျုံးယူရင် ရမယ့်အမြတ်ကတော့ မတွေးရဲစရာပဲ"

"လူရိုင်းမိစ္ဆာတပ်မတော်မှာတောင် ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ စည်းကမ်းချက်မျိုး မရှိဘူး"

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီတပ်မှူး သုံးယောက်လုံးက ရွှေအမြုတေအဆင့်တွေပဲ ရှိသေးတာ၊ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်တောင် မဟုတ်ဘူး..."

"ဒါဆို ပန်းနီစခန်းနဲ့ ယှဉ်ကြည့်ရင်ကော ဘယ်လိုလဲ"

"အင်း... အဲလိုစဉ်းစားကြည့်ပြန်တော့လည်း စစ်သူကြီးသုံးဦးစခန်းက တကယ်ကို ရွေးချယ်သင့်တဲ့နေရာပဲ"

ကျင့်ကြံသူအမြောက်အမြားမှာ စစ်သူကြီးသုံးဦးစခန်းအတွင်းသို့ တိုးဝှေ့ဝင်ရောက်လာကြတော့သည်။

လူသူကင်းမဲ့နေသော စခန်းချရာ နေရာတစ်ခုလုံးမှာလည်း လူအများဖြင့် စည်ကားလာခဲ့သည်။

ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်တွင် စခန်းတစ်ခုလုံး၏ နေရာအတော်များများမှာ ပြည့်နှက်သွားလေသည်။

အချိန်အခါကောင်း ရောက်ပြီဟု ယူဆသဖြင့် လျိုအာသည် လူအားလုံးကို ဆင့်ခေါ်ကာ ရာထူးအဆင့်အတန်းများကို တရားဝင် သတ်မှတ်လေတော့သည်။

သူက မိမိကိုယ်ကိုယ် စစ်သနာပတိအဖြစ် ကြေညာပြီး ကွမ်းဟုန်ကို ဒုတိယစစ်သူကြီး၊ ကျန်းဟေးကို တတိယစစ်သူကြီးအဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်သည်။ နင်းကျော့မှာမူ... စစ်ဗျူဟာမှူး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

လျို၊ ကွမ်း၊ ကျန်း တို့မှာ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်သဖြင့် ပြဿနာမရှိလှပေ။

သို့သော် နင်းကျော့မှာ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်မျှသာ ရှိသေးသည်။

ဤသို့သောသူက မည်သို့လျှင် စစ်ဗျူဟာမှူး ဖြစ်လာနိုင်ပါမည်နည်း။ ဤရာထူးမှာ အပေါ်ယံအားဖြင့် စစ်သူကြီးသုံးဦး၏ အောက်တွင်ရှိသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ ဒုတိယနှင့် တတိယစစ်သူကြီးတို့ကိုပင် ယှဉ်ပြိုင်အာဏာပြနိုင်သည့် ရာထူးမျိုး ဖြစ်ပေသည်။

အချို့သူများမှာ မကျေမနပ် ဖြစ်ကုန်ကြသည်။

ထိုနေရာမှာတင် လူအများက ဝိုင်းဝန်းကန့်ကွက်ကာ ရာထူးခန့်အပ်မှုကို မေးခွန်းထုတ်ပြီး ဆူညံပွက်လောရိုက်လာကြသည်။

လျိုအာ၏ မျက်နှာမှာ ပျက်ယွင်းသွားပြီး တစ်စုံတစ်ခု ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်...

နင်းကျော့သည် ပြုံးလျက် ထရပ်လိုက်သည်။

သစ်သားဓာတ် ပညာရပ် — သစ်တောကမ္ဘာ ဆင်းသက်ခြင်း။

'ဂျိမ်း... ဂျိမ်း...'

ခဏချင်းမှာပင် မြင့်မားသော သစ်ပင်ကြီးများမှာ ထိုးထွက်လာကြပြီး ယင်းတို့၏ နွယ်ပင်များနှင့် သစ်ကိုင်းများမှာ နဂါးများ၊ မြွေကြီးများအလား အမိန့်ပေးစင်မြင့်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြားမှာလည်း လဲကျကုန်ကြသည်။

သစ်သားဓာတ် ပညာရပ် — အသက်ဇီဝစုပ်ယူသည့် ပန်းများ ပွင့်လန်းခြင်း။

နောက်တစ်ခဏတွင် နွယ်ပင်များနှင့် သစ်မြစ်များပေါ်၌ မရေမတွက်နိုင်သော အဖူးအငုံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအဖူးများသည် လေနှင့်အတူ တစ်ခဏအတွင်း ဖောင်းကားလာပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် ပွင့်အာသွားကြသည်။

ပန်းပွင့်ချပ်များသည် ဓားသွားများအလား အလွန်တရာ ထက်မြက်လှပြီး လေထဲတွင် ဝဲပျံနေကြသည်။

ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဦးကို ထိမှန်သွားသည်နှင့် သွေးစိမ်းရှင်ရှင် ထွက်အောင် ရှိုက်ဖဲ့သွားတော့သည်။

ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြားမှာ ဘေးလွတ်ရာသို့ ပြေးလွှားကြပြီး အချို့မှာလည်း ကာကွယ်ရေးအတတ်များကို အသုံးပြုကြသဖြင့် မြင်ကွင်းမှာ များစွာ ရုတ်ရုတ်သည်းသည်း ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

နင်းကျော့မှာမူ တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် အမိန့်ပေးစင်မြင့်ပေါ်တွင် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ ရပ်နေသည်။

"ကဲ... အခုရော ဘယ်သူကန့်ကွက်ဦးမလဲ"

သူသည် ခပ်တိုးတိုးပင် ဆိုသော်လည်း သူ၏အသံမှာ မန္တန်အစွမ်းကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့လွင့်သွားကာ လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

ခဏချင်းမှာပင် ဆူညံသံများ ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။

လျို၊ ကွမ်း၊ ကျန်း စစ်သူကြီးသုံးဦးမှာလည်း မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားကြပြီး နင်းကျော့ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

လျိုအာ၏ မျက်နှာတွင် ပြုံးရိပ်တစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ထင်ဟပ်လာသည်။

ကွမ်းဟုန်မှာလည်း သူ၏ မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်နေပြီး သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ယခင်ကထက် ပို၍ နူးညံ့သိမ်မွေ့လာသည်။

ကျန်းဟေးမှာမူ ခေါင်းကိုနောက်ပစ်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။

သစ်တောအတွင်းရှိ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာလည်း မိမိတို့၏ အတတ်ပညာများကို ထုတ်ဖော်ပြသကြသည်။

အချို့မှာ သစ်ပင်ပင်စည်များအတွင်း ပုန်းအောင်းနေကြပြီး အချို့မှာမူ သစ်ကိုင်းများပေါ်တွင် ရပ်လျက် နင်းကျော့ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေကြသော်လည်း မည်သူမျှ ထပ်မံကန့်ကွက်ခြင်း မပြုရဲကြတော့ပေ။

ဤသို့ဖြင့် နင်းကျော့သည်...

စစ်သူကြီးသုံးဦးစခန်း၏ စစ်ဗျူဟာမှူး ဖြစ်လာခဲ့လေတော့သတည်း။

အခန်း (၄၇၄) - နှိမ့်ချစွာ ဆိုရသော် ကျွန်ုပ်သည် မြေဓာတ်ဆိုင်ရာ ပါရဂူတစ်ဦးပင် ဖြစ်ချေသည်

ပြောက်ကျားစစ်သူကြီး၏ တံဆိပ်တော်ကို နောက်တစ်နေ့၌ ထုတ်ပေးလေသည်။

ယင်းမှာ ကြေးညိုဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး အောက်ခြေတံဆိပ်မျက်နှာပြင်မှာ စတုရန်းပုံစံ အတိအကျရှိကာ အနားတစ်ဖက်လျှင် သုံးလက်မခန့် ရှည်လျား၍ အတော်ပင် ထူထဲလှသည်။

တံဆိပ်တော်ပေါ်တွင် အတောင်ပံဖြန့်ကားထားသော ပျံလွှားငှက်တစ်ကောင်ကို ထွင်းထုထားပြီး ယင်း၏အမြီးမှာ ကတ်ကြေးကဲ့သို့ ချွန်ထက်လှကာ အတောင်ပံများ ဖြန့်ကားထားပုံမှာ ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးပျံတော့မည့် ငှက်တစ်ကောင်အလား ခံစားရစေသည်။

တံဆိပ်တော်ပေါ်ရှိ "ပြောက်ကျားစစ်သူကြီး" ဟူသော စာလုံးများမှာ ချွန်ထက်၍ အားပါလှရာ ယင်းမှာ ပြောက်ကျားစစ်သူကြီး၏ လက်အောက်ငယ်သားများက တိုက်ပွဲများတွင် ပြသလေ့ရှိသည့် လျင်မြန်ဖြတ်လတ်မှုနှင့် အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်ခြင်းဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်မှုကို ကိုယ်စားပြုနေပေသည်။

ကျန်းဟေးသည် သူ၏ထူထဲသော လက်ချောင်းများဖြင့် ပြောက်ကျားစစ်သူကြီး တံဆိပ်တော်ကို ပွတ်သပ်ကြည့်ကာ အကြိမ်အနည်းငယ် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဖိနှိပ်ကြည့်လေသည်။

ထို့နောက် သူသည် ထိုတံဆိပ်တော်ကို ရင်ဘတ်အတွင်းသို့ ထိုးထည့်လိုက်သည်။

ကွမ်းဟုန်ကမူ ယင်းကို တစ်ချက်မျှပင် ငဲ့မကြည့်ဘဲ အသာတကြည်ပင် သိမ်းဆည်းလိုက်၏။

လျိုအာကမူ သူ၏လက်ထဲရှိ တံဆိပ်တော်ကို အသေအချာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုရင်း "ပြောက်ကျားစစ်သူကြီးရဲ့ တံဆိပ်တော်မှာ ပျံလွှားငှက်ကို ထွင်းထုထားတာပဲ၊ ကျားသစ်ရဲမက် စစ်သူကြီးရဲ့ တံဆိပ်တော်မှာတော့ အတောင်ပံဖြန့်ပြီး ထိုးဆင်းလာတဲ့ ခန့်ညားလှတဲ့ လင်းယုန်ငှက်ပုံ ပါတယ်လို့ ငါကြားဖူးတယ်" ဟူ၍ စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်မိသည်။

လျိုအာမှာ လူနှင့်မိစ္ဆာ သွေးနှောထားသူတစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် နားရွက်လေးခု ရှိနေခြင်းက ယင်းကို သက်သေထူနေပေသည်။

အခြားသော ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ တိုင်းနိုင်ငံများတွင်မူ သူကဲ့သို့ သွေးနှောနေသူတစ်ဦးကို ယခုကဲ့သို့ မြင့်မြတ်လှသော စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ရာထူးဂုဏ်ထူး ချီးမြှင့်ရန်မှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှသည့် ကိစ္စရပ်ပင် ဖြစ်တန်ရာသည်။

အကောင်းဘက်မှ ကြည့်မည်ဆိုလျှင် သူသည် သွေးသတ်မင်းဆက်နှင့် တော်စပ်သူတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင်မူ ထိုကဲ့သို့သော ဆွေမျိုးတော်စပ်သူများမှာ အလွန်ပင် များပြားလှပြီး သွေးသတ်မင်းဆက်၏ ဩဇာအာဏာမှာလည်း နုန်းမြေထဲသို့ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်ချေသည်။

နင်းကျော့သည်လည်း သူ၏လက်ထဲရှိ တံဆိပ်တော်ကို အသေအချာ ကြည့်ရှုနေလေသည်။

ယင်းမှာ သူ၏ စစ်ဗျူဟာမှူး တံဆိပ်တော်ပင် ဖြစ်သည်။

တံဆိပ်တော်မှာ အချင်းနှစ်လက်မရှိသော အဝိုင်းပုံစံဖြစ်ကာ ကျောက်စိမ်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး ထိတွေ့လိုက်လျှင် ချောမွတ်နူးညံ့သည့် ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းသည်။

တံဆိပ်တော်၏ ရှေ့မျက်နှာပြင်တွင် တောက်ပသော လမင်းနှင့် တိမ်တိုက်များကို သရုပ်ဖော်ထားပြီး "စစ်ဗျူဟာမှူး" ဟူသော စာလုံးများကို ခန့်ညားထည်ဝါသော ဟန်ပန်ဖြင့် ရေးထိုးထားပေသည်။

နင်းကျော့သည် တံဆိပ်တော်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ပို့လွှတ်လိုက်ရာ တံဆိပ်တော်မှာ အနည်းငယ်မျှသာ မှေးမှိန်စွာ တောက်ပလာလေသည်။

ယင်းကို မြင်သောအခါ ကျန်းဟေးက ရယ်မောလျက် "ဒါက အထိမ်းအမှတ် တံဆိပ်လေး တစ်ခုပါပဲ၊ ဘာကို စမ်းသပ်နေတာလဲ၊ အဆင့်မြင့်တဲ့ စစ်သူကြီး တံဆိပ်တော်တွေနဲ့ အရာရှိ တံဆိပ်တော်တွေမှာပဲ စစ်အတတ်ပညာနဲ့ အရာရှိဆိုင်ရာ အတတ်ပညာတွေ ပါဝင်တာလေ၊ ငါတို့ရဲ့ ပြောက်ကျားစစ်သူကြီး တံဆိပ်တော်မှာတောင် မပါတာ၊ မင်းရဲ့ စစ်ဗျူဟာမှူး တံဆိပ်တော်မှာဆိုရင်တော့ ပြောနေစရာတောင် မလိုတော့ပါဘူး" ဟု ဆိုလေသည်။

လျိုအာသည် သူ၏ အတွေးများကို စုစည်းကာ တံဆိပ်တော်ကို ဂရုတစိုက် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ နင်းကျော့၏ လေ့လာလိုစိတ် ပြင်းပြနေသော ပုံစံကို မြင်သောအခါ သူက မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ "ညီလေးနင်း၊ မင်းက ဒီထက်ကောင်းတဲ့ တံဆိပ်တော်ကို လိုချင်တယ်ဆိုရင်တော့ စစ်မှုရေးရာမှာ အစွမ်းပြဖို့ပဲ လိုတယ်၊ ငါက မင်းအတွက် အထက်ကို အစီရင်ခံပေးနိုင်ပါတယ်၊ မင်းကို နှစ်ဆင့် သုံးဆင့်လောက် ရာထူးတိုးပေးဖို့ကတော့ ဘာမှ ခက်ခဲတဲ့ ကိစ္စမဟုတ်ဘူး" ဟု ပြောလိုက်၏။

နင်းကျော့က ချက်ချင်းပင် ငြင်းပယ်လိုက်ကာ "ကျွန်တော်က ဒါကို ပထမဆုံးအကြိမ် ရရှိဖူးတဲ့ နိုင်ငံတော် ရတနာတစ်ခုမို့လို့ လေ့လာကြည့်နေတာပါ" ဟု ဆိုသည်။

"လျန်ကျူးပြည်ရဲ့ အရာရှိ တံဆိပ်တော်ကို ကျွန်တော် သိပ်ပြီး စိတ်မဝင်စားပါဘူး"

"ကျွန်တော့်ရဲ့ မိသားစုက တမ်းတခြင်းပြည်မှာ အခြေစိုက်တာမို့လို့ နောင်တစ်ချိန်မှာ ကျွန်တော် တိုင်းပြည်ကို အုပ်ချုပ်တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ စစ်တပ်ကို ကွပ်ကဲတာပဲဖြစ်ဖြစ် လုပ်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ တမ်းတခြင်းပြည်ဆီကနေပဲ ရယူသင့်တယ်လို့ ထင်ပါတယ်"

"စစ်သူကြီး သုံးဦးကို မဖုံးကွယ်ဘဲ ပြောရမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်ဟာ တမ်းတခြင်း တော်ဝင်မိသားစုဝင် ဖြစ်တဲ့ ကျူးရွှမ်းကျိနဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ မိတ်ဆွေတွေပါ၊ သူက ကျွန်တော့်ကို ရာထူးတစ်ခု ပေးဖို့တောင် ရည်ရွယ်ခဲ့ဖူးတယ်"

"ကျွန်တော်က ကိုယ့်ကိုယ်ကို အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်ပဲ ရှိသေးတာရယ်၊ အတွေ့အကြုံလည်း နည်းပါးသေးတာရယ်ကြောင့် အရေးကြီးတဲ့ တာဝန်တွေကို မထမ်းဆောင်နိုင်သေးဘူးလို့ သိထားပါတယ်"

"အခုတော့ စစ်သူကြီး သုံးဦးနောက်ကို လိုက်ရင်းနဲ့ ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးပြုပြီး စီနီယာတို့နဲ့အတူ တိုက်ပွဲဝင်ချင်တယ်၊ အဲဒီကနေတစ်ဆင့် ကျွန်တော့်ရဲ့ မိသားစုနဲ့ ဂူခြောက်လုံးဂိုဏ်းအတွက် ကံကြမ္မာကပေးတဲ့ လက်စားချေခွင့် ရမလားလို့ မျှော်လင့်မိတာပါ"

"အဲဒီနောက်မှာတော့ ကျွန်တော့် မိသားစုရဲ့ တာဝန်ကို ကျေပွန်အောင် ထမ်းဆောင်ဖို့အတွက် ရတနာတွေကို ယူဆောင်ပြီး အင်အားကြီးတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုနဲ့ ကုန်သွယ်မှုတွေ လုပ်ဆောင်ရပါဦးမယ်"

"ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အမြင်တွေကို ကျယ်ပြန့်စေဖို့အတွက် ခရီးတွေ အများကြီး ထပ်ထွက်ရပါဦးမယ်"

ကွမ်းဟုန်က သူ၏မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်ရင်း "အော်... အဲဒီလိုလား" ဟု ဆိုသည်။

ကျန်းဟေးက မျက်လုံးပြူးကာ "တမ်းတခြင်းပြည်က ကျူးရွှမ်းကျိလား၊ သူက တစ်ပြည်လုံးမှာ ကျော်ကြားတဲ့ နတ်ဘုရားမုဆိုးပဲ၊ ငါတောင် သူ့အကြောင်း ကြားဖူးတယ်" ဟု ပြောလေသည်။

တစ်ဖန် ကျန်းဟေးသည် နင်းကျော့ကို လေးစားမှု အသစ်များဖြင့် ကြည့်လိုက်မိသည်။ သူ၏ရှေ့မှ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူလေးမှာ ထိုကဲ့သို့ ကျော်ကြားသူတစ်ဦးနှင့် ရင်းနှီးသော ပတ်သက်မှုရှိလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ယင်းကို ကြားရသောအခါ လျိုအာ၏ စိတ်ထဲတွင် နောင်တရမှုများ တဖန် ပြန်လည် နိုးထလာလေသည်။

နင်းကျော့သည် ရတနာပစ္စည်းများနှင့် ကြွယ်ဝသော ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုများ ရှိသည့်အပြင် သူ၏ သစ်သားဓာတ် ပညာရပ်မှာလည်း အလွန်ပင် ကျွမ်းကျင်လှရာ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်သာ ရှိသော်လည်း ထူးခြားသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို ပြသနိုင်ခဲ့သည်။

ယခုအခါ နင်းကျော့၏ အင်အားကြီးမားသော ပတ်သက်မှုများကို ကြားသိရပြီး ကျူးရွှမ်းကျိကပင် သူ့ကို မျက်နှာသာပေးသည်ကို သိလိုက်ရသောအခါ လျိုအာသည် မိမိကိုယ်တိုင် ဘာကြောင့် ထိုမျှလောက် များပြားစွာ မေးမြန်းခဲ့သည်ကို သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

သူသည် နင်းကျော့နှင့် နင်းမျိုးနွယ်စုကို မိမိ၏ အကျိုးစီးပွားအတွက် သိမ်းသွင်းလိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော်လည်း နင်းကျော့၏ စကားများအရ ဤကျင့်ကြံသူ လူငယ်လေးမှာ လျှော့တွက်၍ မရသူဖြစ်ကြောင်း၊ သူသည် နင်းမျိုးနွယ်စု၏ သားကောင်းတစ်ဦး ဖြစ်သည့်အပြင် တမ်းတခြင်း တော်ဝင်မိသားစုနှင့်လည်း နက်ရှိုင်းသော ပတ်သက်မှုရှိကြောင်း သိလိုက်ရ၏။

သူ၏ နောက်ခံမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသဖြင့် လျိုအာ၏ ဩဇာအာဏာဖြင့် လက်လှမ်းမမီနိုင်သော နေရာတွင် ရှိနေပေသည်။

"အနည်းဆုံးတော့ အခုလောလောဆယ်မှာပေါ့" လျိုအာသည် စိတ်ထဲမှ ကြိတ်၍ တင်းထားမိကာ ထိုအချိန်တွင် သူ၏ ကျော်ကြားမှုနှင့် စည်းစိမ်ဥစ္စာအပေါ် တောင့်တမှုမှာ ပို၍ပင် ပြင်းပြလာလေတော့သည်။

ညနေခင်း အချိန်ဝယ်။

စစ်တပ်တစ်ခုသည် ဖြည်းညင်းစွာ ချီတက်လာပြီး စန်းလင်းမသေမျိုးမြို့တော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာလေသည်။

ဝင်လုဆဲဆဲ နေရောင်ခြည်သည် သူတို့၏ ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာများပေါ်သို့ ရောင်ပြန်ဟပ်နေသဖြင့် သူတို့အား ပို၍ပင် မြင့်မြတ်ခန့်ညားစေသည်။

ရွှေလှံစွပ်တပ်မတော်။

လျန်ကျူးပြည်၏ တားမြစ်တပ်မတော်များထဲမှ တစ်ခုမှာ စန်းလင်းမသေမျိုးမြို့တော်သို့ တရားဝင် ရောက်ရှိလာခြင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။

ဤသတင်းမှာ တစ်မြို့လုံးသို့ ပျံ့နှံ့နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း မြို့သူမြို့သားများမှာ စည်းကမ်းစနစ်ကျလှသော ဤစစ်တပ်ကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါတွင်မူ မအံ့ဩဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ဘဲ ဤမျှ အင်အားတောင့်တင်းလှသော စစ်တပ်ကြီးအပေါ် စိတ်ထဲမှ ချီးကျူးမိကြပေသည်။

စစ်တပ်၏ အလံများမှာ မြင့်မားစွာ လွင့်ထူထားပြီး ညနေခင်း လေပြည်ထဲတွင် တဖျတ်ဖျတ် လှုပ်ခတ်နေကြသည်။

စစ်တပ်တစ်ခုလုံးမှာ မြင်းများကို စီးနင်းလာကြပြီး မြင်းခွာသံများမှာလည်း အားပါကာ ဟိန်းထွက်နေပေသည်။

စစ်သည်တော်တိုင်းသည် ကောင်းကင်ယံသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ညွှန်ပြနေသော ရွှေလှံများကို ကိုင်ဆောင်ထားကြရာ လှံတောကြီးတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်ပေါ်နေပြီး အဆုံးမဲ့သော ချွန်ထက်သည့် အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

စွန်းကန်းသည် ရွှေလှံစွပ်တပ်မတော်၏ စစ်သနာပတိအဖြစ် တပ်ဦးမှ မြင်းကို စီးနင်းလာလေသည်။

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တင်းမာခက်ထန်ပြီး သူ၏ အကြည့်များမှာလည်း ဓားကဲ့သို့ ချွန်ထက်လှကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝှေ့ယမ်းကြည့်ရှုနေသည်။

မြို့သူမြို့သားများမှာ သူ၏ အကြည့်များကို မဆုံဝံ့ကြဘဲ အလိုလိုပင် ရှောင်ဖယ်သွားကြပေသည်။

သူနှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသူမှာ လျန်ကျူးပြည်မှ အရာရှိတစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။

ထိုသူသည်လည်း ခန့်ညားသော မြင်းကို စီးနင်းကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို မတ်မတ်ထားသော်လည်း သူ၏ ဟန်ပန်မှာမူ ရွှေလှံစွပ်တပ်မတော်နှင့် တစ်သားတည်း မကျနေပေ။ သူသည် ပြင်ပမှ ရောက်ရှိလာသူတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

သို့သော်လည်း မည်သူမျှ ထိုအရာရှိကို လျှော့မတွက်ဝံ့ကြပေ။

အကြောင်းမူကား သူဝတ်ဆင်ထားသော အရာရှိဝတ်စုံနှင့် သူကိုင်ဆောင်ထားသော အဆောင်အယောင်များက သူ၏ အဆင့်အတန်းမှာ ဧကရာဇ်၏ စေတမန် ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

အခြားသော စစ်တပ်များနှင့် မတူသည်မှာ ရွှေလှံစွပ်တပ်မတော်သည် အရေအတွက်အားဖြင့် အနည်းဆုံး ဖြစ်သော်လည်း သစ္စာအရှိဆုံးနှင့် ယုံကြည်ရဆုံး ဖြစ်သဖြင့် မြို့ပြင်တွင် စခန်းချခြင်း မပြုဘဲ စန်းလင်းမသေမျိုးမြို့တော် အတွင်း၌ပင် တိုက်ရိုက် တည်းခိုနေထိုင်ကြသည်။

မသေမျိုးမြို့တော်ဝန်သည် သူတို့အတွက် တည်းခိုရန် နေရာများကို စီစဉ်ပေးထားပြီးဖြစ်ကာ စွန်းကန်းနှင့် ဧကရာဇ်၏ စေတမန်ကို ကိုယ်တိုင်ကြိုဆို၍ ထိုညတွင် ကျင်းပမည့် တည်ခင်းဧည့်ခံပွဲသို့ တက်ရောက်ရန် လှိုက်လှဲစွာ ဖိတ်ကြားလေသည်။

စွန်းကန်းမှာ တင်းမာသော မျက်နှာထားဖြင့် စစ်သည်များအားလုံး အခြေတကျ ရှိပြီးမှသာ ထိုဧည့်ခံပွဲသို့ တက်ရောက်ရန် စဉ်းစားမည်ဟု ပြောဆိုလေသည်။

ဧကရာဇ်၏ စေတမန်ကမူ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလျက် ယနေ့ည ဧည့်ခံပွဲတွင် အခြားသော စစ်တပ်များမှ ခေါင်းဆောင်များကိုလည်း ထည့်သွင်းဖိတ်ကြားရန် တောင်းဆိုလိုက်ရာ ယင်းမှာ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များနှင့် ရင်းနှီးမှု ရယူရန်ပင် ဖြစ်ချေသည်။

All Chapters