အခန်း (၃၆၇-၃၆၉)

အခန်း (၃၆၇) - ကန့်သတ်ချက်များကို ကျော်လွန်ခြင်းနှင့် နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲမတိုင်မီ

အချိန်များ တရွေ့ရွေ့ လည်ပတ်ရင်း ခြောက်လတာကာလသည် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။

သွမ့်တော်ဝငိမိသားစု၏ တားမြစ်နယ်မြေအတွင်း၌…

––

စွမ်းအင် ၁၀,၀၀၀ ယူနစ် ရှာဖွေတွေ့ရှိသည်။ စုပ်ယူမည်လော။

လုပ်မည် / မလုပ်ပါ

––

“လုပ်မည်”

သူ့ရှေ့တွင်ရှိသော ထူးခြားသည့် ပုံဆောင်ခဲအတွင်းမှ စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူပြီးနောက် ရွှီနင်၏ တည်ငြိမ်နေသော မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာတော့သည်။

“နောက်ဆုံးတော့... အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာတွေရဲ့ မူလရင်းမြစ်ကို နားလည်သဘောပေါက်ဖို့ လုံလောက်တဲ့ စွမ်းအင်ကို ရပြီပဲ”

လွန်ခဲ့သော ခြောက်လအတွင်း သွမ့်အင်ပါယာမိသားစုသည် ရွှီနင်အတွက် အရင်းအမြစ်များစွာကို စုဆောင်းပေးခဲ့သည်။

ဤအရင်းအမြစ်များကို ရရှိရန်အတွက် အင်ပါယာမိသားစုအနေဖြင့် အားထုတ်မှုများစွာ ပြုလုပ်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ရွှီနင်သည် သူ၏ အသိစိတ်ဖြင့် သိုင်းပညာမျက်နှာပြင်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

––

အမည် - ရွှီနင်

နယ်ပယ် - မူလအစနယ်ပယ် (ကမ္ဘာနှစ်ခု၏ မူလအစ) +

ရရှိနိုင်သော စွမ်းအင် - ၁ ဘီလီယံ ယူနစ်

––

“အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာတွေရဲ့ မူလအစကို နားလည်သဘောပေါက်ဖို့ လက်တစ်ကမ်းပဲ လိုတော့တယ်...”

သူ၏ ခွန်အားများ ဆက်တိုက်တိုးပွားလာသည်နှင့်အမျှ သူရောက်ရှိနေသော အဆင့်အတန်းမှာလည်း ပိုမိုမြင့်မားလာပြီး ရွှီနင်၏ တိုးတက်မှုအရှိန်အဟုန်မှာလည်း ယခင်ထက် ပိုမိုမြန်ဆန်လာခဲ့သည်။

ရွှီနင် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် “+” ကို နှိပ်လိုက်လေသည်။

––

နယ်ပယ်ကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန် စွမ်းအင် ၁ ဘီလီယံ ယူနစ် အသုံးပြုမည်လော။

လုပ်မည် / မလုပ်ပါ

––

“လုပ်မည်”

ရွှီနင်သည် ဤအခိုက်အတန့်ကို စောင့်မျှော်နေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

သူ အဆင့်မြှင့်တင်မှုကို အတည်ပြုလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရွှီနင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မူလစွမ်းအား နှစ်မျိုးလုံးမှာ စတင်ပေါင်းစပ်သွားတော့သည်။

မူလက ကွဲပြားခြားနားနေသော မူလစွမ်းအား နှစ်မျိုးမှာ တူညီသော အနှစ်သာရတစ်ခုအဖြစ်သို့ စတင်ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

ထိုမှတစ်ဆင့် ရွှီနင်၏ ကမ္ဘာဦးမူလအစအပေါ် နားလည်မှုမှာလည်း ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရွှီနင်သည် သိုင်းလောက၏ မူလအစနှင့် မှော်ပညာရှင်လောက၏ မူလအစတို့တွင် တူညီသော အနှစ်သာရဗဟိုချက် ရှိနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

ထို့နောက် ထိုတူညီသောအချက်ကို လေ့လာခြင်းဖြင့် မူလအစအပေါ် နားလည်မှုအသစ်တစ်ခုမှာ ရွှီနင်၏ စိတ်ထဲတွင် ပုံဖော်လာခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွှီနင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ထပ်မံ၍ သန်မာလာပြန်သည်။

ရွှီနင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မူလကပင် ဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန်ဝဲဂယက်အတွင်း ခေတ္တမျှ နေထိုင်နိုင်လောက်အောင် သန်မာပြီးသား ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခု ပိုမိုသန်မာလာသော ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် ရွှီနင်သည် ဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန်ဝဲဂယက်အတွင်း မည်သည့် ကန့်သတ်ချက်မှမရှိဘဲ လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်ပြီဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူသည် အဆင့်တက်လိုက်သည်နှင့် နယ်ပယ်၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ တိုက်ရိုက်ရောက်ရှိသွားသောကြောင့် ရွှီနင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာများ၏ မူလအစဖြင့် ပြောင်းလဲရန် လိုအပ်သော ရှည်လျားသည့် လုပ်ငန်းစဉ်များကို ကျော်လွန်သွားနိုင်ခဲ့ပြီး အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာများနှင့် လိုက်လျောညီထွေရှိသော ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုကို ချက်ချင်း ရရှိသွားခဲ့လေသည်။

ဤကဲ့သို့သော ခန္ဓာကိုယ်ခွန်အားမျိုးက ရွှီနင်အား မတူညီသော ကမ္ဘာများကြားတွင် လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်စေရုံသာမက ကမ္ဘာတစ်ခုချင်းစီ၏ ထူးခြားသော စွမ်းအားစနစ်များနှင့်လည်း လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်စေသည်။

နောင်တွင် မည်သည့်ကမ္ဘာသို့ပင် သွားရစေကာမူ ရွှီနင်သည် သူ၏ ခွန်အားကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သူသည် ယခင်ကကဲ့သို့ စွမ်းအားစနစ်အသစ်တစ်ခုကို ထပ်မံလေ့လာရန် မလိုအပ်တော့ချေ။

ထို့အပြင် သူ၏ လက်ရှိခန္ဓာကိုယ်ခွန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် ရွှီနင်သည် ပြင်းထန်သော အာကသလှိုင်းလုံးများနှင့် ကြုံတွေ့ရလျှင်ပင် မည်သည့် ဒဏ်ရာမှ ရရှိတော့မည် မဟုတ်ပါချေ။

“အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာတွေရဲ့ မူလစွမ်းအားပဲ”

အဆင့်တက်ပြီးနောက် ရွှီနင်၏ အာရုံခံစားမှုအားလုံးမှာ လန်းဆန်းသွားခဲ့သည်။

ယခင်က ရွှီနင်သည် သိုင်းကမ္ဘာနှင့် မှော်ပညာရှင်ကမ္ဘာတို့တွင်သာ ဆက်နွှယ်မှုရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ စကြဝဠာတစ်ခုလုံးတွင် ရွှီနင်သည် ကမ္ဘာများစွာနှင့် ထိုကဲ့သို့သော ဆက်နွှယ်မှုကို ရရှိသွားခဲ့ချေပြီ။

“အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာတွေရဲ့ မူလအစ... ဒါကို စကြဝဠာရဲ့ မူလအစလို့လည်း ခေါ်လို့ရတာပဲ”

ရွှီနင်သည် ဤစကြဝဠာအတွင်း၌ သူသည် ကန့်သတ်ချက်များကို ကျော်လွန်သွားသော တန်ခိုးရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာပြီဖြစ်ကြောင်း သေချာနေတော့သည်။

ရွှီနင်သည် ပိတ်လှောင်ထားသော အခန်းထဲမှ ထွက်လာပြီး ဝေးကွာသော ကောင်းကင်ယံကို ကြည့်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေမိသည်။

ရွှီနင်သည် သာမန်ရွာသားလေးတစ်ဦးဘဝမှ ယခုကဲ့သို့သော နယ်ပယ်အထိ ရောက်ရှိလာပုံကို ပြန်လည်စဉ်းစားရင်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

အခြားသော သိုင်းပညာရှင်ကြီးများ၏ အမြင်တွင်မူ ဤလုပ်ငန်းစဉ်မှာ သိပ်ပင် မကြာလှပေ။

အမှန်စင်စစ် ရွှီနင်သည် ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာသည်မှာ ဆယ်နှစ်ပင် မပြည့်သေးချေ။

ဆယ်နှစ်ဆိုသည်မှာ အချို့သော သိုင်းပညာရှင်များအတွက် နယ်ပယ်ငယ်တစ်ခု တက်ရန်ပင် မလုံလောက်သော်လည်း ရွှီနင်မှာမူ သူ၏ သိုင်းပညာနယ်ပယ်တွင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

“ရွှီနင်”

“ရွှီနင်”

ရွှီနင်၏ ဘေးနားတွင် လူနှစ်ဦး ပေါ်လာသည်။

သူတို့မှာ သွမ့်ဟွေးယဲ့နှင့် သွမ့်ဟွေးယောင့်တို့ ဖြစ်ကြသည်။

ခုနလေးတင် သူတို့သည် တားမြစ်နယ်မြေအတွင်းမှ ဆန်းကြယ်သော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

“မင်း... အောင်မြင်သွားပြီလား”

သွမ့်ဟွေးယဲ့က စမ်းသပ်သည့်အနေနှင့် မေးလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာတွေရဲ့ မူလအစကို နားလည်သဘောပေါက်သွားပါပြီ”

ရွှီနင်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သွမ့်ဟွေးယဲ့နှင့် သွမ့်ဟွေးယောင့်တို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

ယနေ့မှစ၍ သူတို့သည် ယွီကျီးယင်အတွက် စိုးရိမ်နေရန် မလိုအပ်တော့ချေ။

“သူ လာနေပြီ”

သွမ့်ဟွေးယဲ့နှင့် သွမ့်ဟွေးယောင့်တို့၏ ပခုံးပေါ်မှ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများ လျော့ကျသွားချိန်မှာပင် ရွှီနင်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

“ဘယ်သူလဲ... ယွီကျီးယင်ကို ပြောတာလား”

သွမ့်ဟွေးယဲ့က ရယ်မောနေခြင်းကို ရပ်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်... သူပဲ”

ရွှီနင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထိုအရာမှာ သူ၏ အာရုံခံစားမှု သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုခံစားချက်က အလွန်ပင် စစ်မှန်နေပေသည်။

ဤခံစားမှုမှာ သဘာဝအလျောက် သိခြင်းမျိုးမဟုတ်ဘဲ အထူးပြုလုပ်ထားသော အာရုံခံစားမှုမျိုး ဖြစ်သည်။

“ဒါဆိုရင် ယွီကျီးယင်နဲ့ တိုက်မယ့် တိုက်ပွဲက စတော့မယ်ပေါ့...”

သွမ့်ဟွေးယဲ့နှင့် သွမ့်ဟွေးယောင့်တို့ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။

ယခင်က ရွှီနင်၏ အောင်မြင်မှုအတွက် ပျော်ရွှင်နေကြသော်လည်း ယခု တကယ့်တိုက်ပွဲ လာတော့မည်ဖြစ်ရာ သူတို့ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေကြရပြန်သည်။

ထိုနှစ်ဦးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ရွှီနင်မှာမူ တည်ငြိမ်နေပေသည်။

သူ၏ လက်ရှိနယ်ပယ်ဖြင့်ဆိုလျှင် ယွီကျီးယင်အား သေချာပေါက် ကာကွယ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

စိုးရိမ်စရာ တစ်ခုတည်းမှာ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများအား ထိခိုက်ဒဏ်ရာရမည်ကိုပင် ဖြစ်သည်။

“ကျွန်တော်တို့ အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ထားဖို့ လိုတယ်...”

ရွှီနင်က ပြောလိုက်သည်။

“အင်း...”

သွမ့်ဟွေးယဲ့နှင့် သွမ့်ဟွေးယောင့်တို့သည်လည်း နောက်ဆက်တွဲ အခြေအနေများကို ကိုင်တွယ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

…

ဤအခိုက်အတန့်တွင်…

အပြင်ဘက် ကမ္ဘာတစ်ခု၌…

ယွီကျီးယင် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။

အစောပိုင်းတွင် သူသည် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာများ၏ မူလအစကို နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီး စကြဝဠာအတွင်းရှိ တန်ခိုးရှင်နယ်ပယ်၏ ကန့်သတ်ချက်ကို ထိတွေ့နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ ထပ်မံတိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်သည်မှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ခွန်အားသာ ဖြစ်သည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာများ၏ မူလစွမ်းအားက သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာကို သန်မာစေမည် ဖြစ်သည်။

နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ကြာပြီးနောက်တွင် သူသည်လည်း အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာများနှင့် လိုက်လျောညီထွေရှိသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ရရှိပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်ကျမှသာ ယွီကျီးယင်သည် ပြီးပြည့်စုံသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

“သွမ့်ဟွေးယဲ့ကို ရှာရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီပဲ...”

ယွီကျီးယင်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် အတိတ်ကို ပြန်လည်အောက်မေ့နေသော အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။

သူနှင့် သွမ့်ဟွေးယဲ့တို့မှာ ငယ်စဉ်က ရင်းနှီးသော သူငယ်ချင်းများ ဖြစ်ခဲ့ကြဖူးသည်။

သို့သော် သူ၏ ဆရာသေဆုံးမှုနှင့် ဂိုဏ်းအတွင်း ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ပရမ်းပတာ အခြေအနေများကြောင့် ယွီကျီးယင်နှင့် သွမ့်ဟွေးယဲ့တို့မှာ ရန်သူများ ဖြစ်သွားခဲ့ကြရသည်။

ယွီကျီးယင်သည် ဝမ့်ရှန့်ပြည်နယ်မှ ထွက်ခွာလာသည့်အချိန်မှစ၍ သူ၏ ပန်းတိုင်မှာ သူ၏ ဆရာနှင့် ဂိုဏ်းအတွက် ကလဲ့စားချေရန်ပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် သူ၏ သူငယ်ချင်းဟောင်း သွမ့်ဟွေးယဲ့ကို ကိုယ်တိုင်သတ်ရန်၊ သွမ့်မိသားစုကို ကိုယ်တိုင်ဖျက်ဆီးရန်နှင့် သူ၏ ဆရာကိုသတ်ကာ ဂိုဏ်းအား ဖျက်ဆီးခဲ့သော အရာအားလုံးကို ဖြိုဖျက်ပစ်ရန် ဆန္ဒရှိနေသည်။

အမှန်စင်စစ် လွန်ခဲ့သောတစ်ခေါက်က သွမ့်ဟွေးယဲ့ကို တွေ့ခဲ့စဉ်ကပင် ယွီကျီးယင်သည် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာများ၏ မူလအစ နယ်နိမိတ်ကို ထိတွေ့နေပြီ ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်အတွင်းမှာပင် သူသည် ဤအတားအဆီးကို နောက်ဆုံး၌ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“အရာအားလုံးကို အဆုံးသတ်ရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီ...”

ယွီကျီးယင် မျက်လုံးများကို ပိတ်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူ မျက်လုံးပြန်ဖွင့်လိုက်သောအခါတွင်မူ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲ၌ အေးစက်မှုများသာ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

သူသည် အပြင်ဘက်ကမ္ဘာမှ ထွက်ခွာလာပြီး အာကသလှိုင်းလုံးများအတွင်း သွားလာလိုက်သည်။

ဟင်းလင်းပြင်ရှိ အက်ကွဲကြောင်းများနှင့် လှိုင်းလုံးများက သူ့ကို မည်သည့်ဒဏ်ရာမှ မပေးနိုင်တော့ချေ။

ဝူး...

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ယွီကျီးယင်သည် ကမ္ဘာ့အကာအကွယ်အလွှာကို ဖြတ်ကျော်ကာ သူ၏ မွေးရပ်မြေဖြစ်သော သိုင်းလောကသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူသည် လေထဲတွင် ဝဲပျံနေပြီး ဝေးကွာသော တစ်နေရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကာ ဝမ့်ရှန့်ပြည်နယ်တွင် ပေါ်လာတော့သည်။

“ဟမ်...”

ဝမ့်ရှန့်ပြည်နယ်၏ မြေပေါ်သို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် ယွီကျီးယင် အံ့သြသွားရသည်။ သူသည် အင်ပါယာမြို့တော်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

“ငါ့လိုပဲ အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာတွေရဲ့ မူလအစကို နားလည်ထားတဲ့ မူလအစနယ်ပယ် ဆရာသခင် တစ်ယောက် ရှိနေတာပဲ...”

ယွီကျီးယင်၏ အကြည့်က ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွင်းနိုင်ပုံရသည်။

“ဒါပေမဲ့ အဲဒီအရှိန်အဝါက သွမ့်ဟွေးယဲ့ မဟုတ်ဘူး... ဘယ်သူက ဒီနယ်ပယ်ကို ရောက်နေတာလဲ...”

“ကြည့်ရတာ ဒီတစ်ကြိမ် အဆုံးအဖြတ် တိုက်ပွဲက ရှောင်လွှဲလို့ မရတော့ဘူးပဲ...”

ယွီကျီးယင်သည် တစ်ဖန် ပျောက်ကွယ်သွားပြန်သည်။

သူ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ပေါ်လာသောအခါတွင်မူ သူသည် အင်ပါယာမြို့တော်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

အခန်း (၃၆၈) - ဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန်ဝဲဂယက်အတွင်းမှ တိုက်ပွဲ

“သူ လာနေပြီ...”

ရွှီနင်က ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့ကာ အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ဘေးတွင်ရှိနေကြသော သွမ့်ဟွေးယွဲ့နှင့် သွမ့်ဟွေးယောင့်တို့သည်လည်း ရွှီနင် ဆိုလိုသည့်အဓိပ္ပာယ်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်ကြသည်။

“ယွီကျီးယင် ရောက်လာပြီလား...”

တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားတော့မည်ဟူသော ဖိအားကို ခံစားနေရသော်လည်း သွမ့်ဟွေးယွဲ့၏ ရင်ထဲ၌ ဖော်ပြမပြတတ်သော စိတ်သက်သာရာရမှုကိုလည်း ခံစားလိုက်ရသည်။

နှစ်နှစ်ဆိုသော အချိန်တိုအတွင်း၌ ယွီကျီးယင်သည် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာများ၏ မူလအစကို နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ရွှီနင်သာ ဤနယ်ပယ်သို့ ကြိုတင်ရောက်ရှိမနေခဲ့ပါက သူနှင့် သွမ့်မိသားစုတစ်ခုလုံးသည် ယွီကျီးယင်၏ လက်ချက်ဖြင့် သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံကြရပေလိမ့်မည်။

ဝမ့်ရှန့်ပြည်နယ်တစ်ခုလုံးသည်လည်း အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည်ကမောက်ကမဖြစ်ကာ သွေးချောင်းစီးသည့် မုန်တိုင်းများ တိုက်ခတ်ပေတော့မည်။

“ငါတို့ သူ့ကို သွားတားကြမလား...”

သွမ့်ဟွေးယွဲ့က မေးလိုက်သည်။

ရွှီနင်က ခေါင်းယမ်းလိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“သူ ဒီကို ရောက်နေပြီ...”

ရွှီနင် စကားပြောပြီးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ခြံဝင်းအတွင်း၌ ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

ထိုသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ယွီကျီးယင်ပင် ဖြစ်ချေသည်။

ယွီကျီးယင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သွမ့်ဟွေးယွဲ့နှင့် သွမ့်ဟွေးယောင့်တို့သည် ချက်ချင်းပင် နိုးနိုးကြားကြားဖြင့် အသင့်ပြင်လိုက်ကြသည်။

“သွမ့်ဟွေးယွဲ့... မင်းက ငါ့ထက် အများကြီး နိမ့်ကျပါသေးတယ်...”

ယွီကျီးယင်က ရွှီနင်ကို ဦးစွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးမှ သွမ့်ဟွေးယွဲ့ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ငါတို့ ငယ်ငယ်တုန်းက လူတွေက ငါတို့နှစ်ယောက်ကို အဆင့်တူတယ်လို့ အမြဲပြောခဲ့ကြတာ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူတို့ပြောတာတွေ မှားနေတယ်ဆိုတာ အချက်အလက်တွေက သက်သေပြလိုက်ပြီပဲ။ မင်းက... ငါ့အောက်မှာပါ...”

“ဒါပေမဲ့ မင်းက တော်တော်ကံကောင်းတာပဲ...”

ယွီကျီးယင်က ရွှီနင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“မင်းကိုယ်တိုင် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာတွေရဲ့ မူလအစကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေမဲ့ တခြားတစ်ယောက်က မင်းအတွက် လုပ်ပေးခဲ့တယ်ပေါ့လေ။ ငါတို့ ပြောခဲ့တဲ့ အဆုံးအဖြတ်တိုက်ပွဲကတော့ ရှောင်လွှဲလို့ မရတော့ဘူး ထင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက မင်းနဲ့ ငါ့ကြားက တိုက်ပွဲတော့ မဟုတ်တော့ဘူးပေါ့...”

ယွီကျီးယင်က တစ်ချက် ရယ်မောလိုက်သည်။

သူ၏ ရယ်သံထဲတွင် လှောင်ပြောင်မှုများ နှောနေသော်လည်း သွမ့်ဟွေးယွဲ့က ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ယွီကျီးယင်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ရွှီနင်က ငါ့ကိုယ်စား ဒီကိစ္စကို အဆုံးသတ်ပေးလိမ့်မယ်...”

ယွီကျီးယင်သည် ရွှီနင်နှင့် ပတ်သက်ပြီး မည်သည့်မှတ်ဉာဏ်မှ မရှိပေ။

“မင်းက မျိုးဆက်သစ်တစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ် ဟုတ်လား...”

ယွီကျီးယင်က ရွှီနင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“အရင်က မင်းကို ငါသတိမထားမိခဲ့ဘူး။ ကြည့်ရတာ မင်းက နှစ်ပေါင်းတစ်ရာအတွင်းမှာ ပေါ်ထွက်လာတဲ့ ထိပ်တန်းပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်ပုံရတယ်။ ဒီလို မျိုးဆက်သစ်တစ်ယောက်နဲ့ အသေအကြေ တိုက်ခိုက်ရတာကလည်း ပျော်စရာတစ်ခုပါပဲ...”

ယွီကျီးယင်က ပြုံးလိုက်သော်လည်း ရွှီနင်က ဘာမှပြန်မပြောဘဲ သူ့ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေသဖြင့် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ဝှစ်...

အသက်ရှူသံအနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ရွှီနင်နှင့် ယွီကျီးယင်တို့သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။

ဟင်းလင်းပြင်ကြီးသည် စုတ်ပြဲသွားပြီး ရွှီနင်နှင့် ယွီကျီးယင်တို့သည် ဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန်ဝဲဂယက်အတွင်းသို့ အတူတူ ဝင်ရောက်သွားကြတော့သည်။

ထို့နောက်တွင် စုတ်ပြဲသွားသော ဟင်းလင်းပြင်သည် ပြန်လည်ပိတ်သွားခဲ့လေသည်။

သွမ့်ဟွေးယွဲ့နှင့် သွမ့်ဟွေးယောင့်တို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး တိုက်ပွဲရလဒ်ကိုသာ စောင့်ဆိုင်းနေကြတော့သည်။

…

ထိုအချိန်တွင် ဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန်ဝဲဂယက်အတွင်း၌ အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်တို့သည် ကမောက်ကမဖြစ်ကာ ပုံပျက်နေလေသည်။

အကယ်၍သာ မူလအစနယ်ပယ်မှ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး မဟုတ်ခဲ့ပါက ဤကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကြာရှည်စွာ အသက်ရှင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ရွှီနင်နှင့် ယွီကျီးယင်တို့သည် ဝဲဂယက်အတွင်း၌ မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်နေကြသည်။

“လာစမ်းပါ...”

ဝဲဂယက်အတွင်း ရောက်သည်နှင့် ယွီကျီးယင်သည် ယခင်က တည်ငြိမ်မှုများကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

“ငါတို့ရဲ့ နယ်ပယ်က ဒီစကြဝဠာရဲ့ အကန့်အသတ်ပဲ။ ထူးကဲလွန်ကဲတဲ့ စွမ်းအားတွေ အားလုံးရဲ့ အဆုံးသတ်လည်း ဖြစ်တယ်။ ဒီတိုက်ပွဲကို အမြင့်ဆုံး အဆုံးအဖြတ်တိုက်ပွဲလို့ သတ်မှတ်နိုင်တယ်။ အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်သွားတဲ့သူတွေကြားမှာ ခွန်အားချင်း ဘယ်လောက်ကွာခြားသလဲဆိုတာကိုလည်း ငါ သိချင်နေပြီ...”

ပြောပြီးသည်နှင့် ယွီကျီးယင်သည် မစောင့်ဆိုင်းတော့ဘဲ စတင်တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။

အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာများ၏ မူလစွမ်းအားများသည် ယွီကျီးယင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ချက်ချင်းဆိုသလို ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အပြင်ဘက်တွင် မမြင်နိုင်သော မူလစွမ်းအားများက လွှမ်းခြုံထားပြီးဖြစ်သည်။ ယွီကျီးယင်က လက်သီးကို ဝှေ့ယမ်းကာ အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာများ၏ အဆုံးမဲ့မူလစွမ်းအားများဖြင့် ရွှီနင်ကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

‘လာပြီပဲ...’

ရွှီနင်သည်လည်း လက်မနှေးဘဲ သူ၏စွမ်းအားများကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

ဒိုင်း... ဒိုင်း... ဒိုင်း...

ဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန်ဝဲဂယက်အတွင်း၌ ရွှီနင်နှင့် ယွီကျီးယင်တို့သည် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေကြလေသည်။

သူတို့၏ နယ်ပယ်တွင် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်များ၊ သိုင်းကွက်များ သို့မဟုတ် တာအိုလက်နက်များနှင့် လျှို့ဝှက်ရတနာများဟူ၍ မရှိတော့ချေ။

သူတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားအပေါ်တွင်သာ အခြေခံကြသည်။ သူတို့သည် ထူးကဲလွန်ကဲသော နယ်ပယ်၏ အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

တိုက်ကွက်များစွာ ဖလှယ်ပြီးနောက်တွင် ဤသို့တိုက်ခိုက်ရုံနှင့် အနိုင်အရှုံးကို ခွဲခြားနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း ရွှီနင် သဘောပေါက်လိုက်သည်။

နှစ်ဦးသား၏ တိုက်ပွဲသည် အမှန်တကယ်တွင် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာများ၏ မူလအစစွမ်းအားချင်း ယှဉ်ပြိုင်နေခြင်းပင်။

မူလအစနယ်ပယ်သို့ တိုးတက်လာမှုသည် တာအိုနယ်ပယ်၊ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်တို့နှင့် မတူပေ။

ထိုနယ်ပယ်များတွင် အဆင့်တက်ပြီးနောက်၌ အထွတ်အထိပ်သို့ရောက်ရန် စွမ်းအားများကို စုဆောင်းမြှင့်တင်ရန် လိုအပ်သော်လည်း မူလအစနယ်ပယ်၌မူ မူလအစကို နားလည်သဘောပေါက်ရန်သာ လိုအပ်သည်။

အဓိကချက်ကို သိရှိသွားသည်နှင့် မူလစွမ်းအားသည် အရည်အသွေးပိုင်းအရ ပြောင်းလဲသွားပြီး အခြေခံအဆင့် သို့မဟုတ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်ဟူ၍ ကွဲပြားမှုမရှိတော့ပေ။

အချိန်ယူရန်လိုအပ်သည်မှာ အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာများနှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မူလစွမ်းအားဖြင့် ပြောင်းလဲရန်သာ ဖြစ်သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ယွီကျီးယင်နှင့် ယှဉ်လျှင် ရွှီနင်၏ တစ်ခုတည်းသော အားသာချက်မှာ အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာများနှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်သော ခန္ဓာကိုယ်ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤတိုက်ပွဲတွင်မူ ထိုအားသာချက်ကို လျစ်လျူရှုထားနိုင်သည်။ မူလစွမ်းအားမှာ အလွန်ပြင်းထန်လှသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်အသားပေးမှုမှာ သိပ်ပြီး အရေးမပါလှပေ။

‘ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ... ငါတို့ ခွန်အားချင်း တူနေတာပဲ...’

ဤအချိန်တွင် ယွီကျီးယင်လည်း ထိုအချက်ကို သတိပြုမိသွားသည်။

‘တခြားနည်းလမ်းတွေ သုံးရမယ် ထင်တယ်...’

ယွီကျီးယင်သည် ဤအခြေအနေကို ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားပုံရပြီး နောက်ထပ် အစီအစဉ်တစ်ခု ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သည်။

ထို့နောက်တွင် သူသည် ရွှီနင်နှင့် ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ရင်း ရွှီနင်အား တစ်နေရာသို့ တမင်တကာ ဦးဆောင်ခေါ်သွားလေတော့သည်။

‘ဟမ်...’

ရွှီနင်သည် ယွီကျီးယင်၏ ထူးဆန်းသော အပြုအမူကို ဖြည်းဖြည်းချင်း သတိထားမိလာသည်။

‘ယွီကျီးယင်က ငါ့ကို တိုက်ပွဲမြေပြင်ကနေ တမင်တကာ ဝေးရာကို ခေါ်သွားနေတာပဲ...’

ယွီကျီးယင်သည် သူ့ကို တစ်နေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားချင်နေကြောင်း ရွှီနင် ခံစားမိလိုက်သည်။

‘သူ့မှာ တစ်ခုခု ကြံစည်ထားတာ ရှိရမယ်...’

ရွှီနင်သည် ယွီကျီးယင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သဘောပေါက်သော်လည်း မသိကျိုးကျွံပြုကာ ယွီကျီးယင်နောက်သို့ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

ရွှီနင်သည် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာများနှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် မိမိ၏ လုံခြုံရေးအတွက် ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိနေသည်။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် ရွှီနင်နှင့် ယွီကျီးယင်တို့သည် အဝေးတစ်နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

“ထူးခြားဆန်းကြယ်မှုရဲ့ အကန့်အသတ်က အနိုင်အရှုံးကို မခွဲခြားနိုင်ဘူး ထင်တယ်...”

ယွီကျီးယင်က ရွှီနင်နှင့် အကွာအဝေးတစ်ခုသို့ ရုတ်တရက် ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။

“ဒါဆို မင်း ငါ့ကို ဘာလို့ ဒီနေရာအထိ ခေါ်လာရတာလဲ...”

ရွှီနင်က ရပ်တန့်ကာ မေးလိုက်သည်။

“မင်း သတိထားမိသားပဲ...”

ယွီကျီးယင်က အံ့သြခြင်း မရှိပေ။

“ငါတို့ကြားမှာ တိုက်ခိုက်ရုံနဲ့တော့ အနိုင်အရှုံး ဒါမှမဟုတ် သေခြင်းရှင်ခြင်းကို မဆုံးဖြတ်နိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ တခြားနည်းလမ်းတွေကတော့ အလုပ်ဖြစ်နိုင်တယ်လေ...”

ယွီကျီးယင်က ဆက်မပြောတော့ဘဲ ရုတ်တရက် ထွက်ပြေးသွားလေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရွှီနင်နှင့် ယွီကျီးယင်တို့ ရပ်နေသော နေရာရှိ ဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန်ဝဲဂယက်၏ လှိုင်းလုံးများမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို ပြင်းထန်လာတော့သည်။ ကမောက်ကမဖြစ်နေသော ဝဲဂယက်များသည် ဗရုတ်သုတ်ခ ဖြစ်လာလေသည်။

‘အာကသလှိုင်းလုံးတွေပါလား...’

ရွှီနင်သည် ယွီကျီးယင်၏ အစီအစဉ်ကို နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

‘ဒါကြောင့်ကိုး... သူက ငါ့ကို ဒီလှိုင်းလုံးတွေထဲ ဆွဲသွင်းပြီး အဲဒီစွမ်းအားတွေနဲ့ ငါ့ကို ဖျက်ဆီးဖို့ ပြင်ဆင်ထားတာပဲ...’

ရွှီနင် ပြုံးလိုက်မိသည်။

ယွီကျီးယင်၏ အမြင်တွင် ရွှီနင်သည် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာများနှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို မဖွဲ့စည်းနိုင်သေးသဖြင့် အာကာသလှိုင်းလုံးများ၏ ဆွဲဖြဲမှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည်မဟုတ်ဟု တွက်ဆထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်တော့ သူ မှားသွားခဲ့ချေပြီ။

သိုင်းပညာမျက်နှာပြင်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ အဆင့်မြှင့်တင်ပေးသော စွမ်းဆောင်ရည်ကြောင့် ရွှီနင်သည် နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ခန့် ကြိုးစားအားထုတ်ရမည့် အချိန်များကို သက်သာသွားစေခဲ့လေသည်။

အခန်း (၃၆၉) - ဇာတ်သိမ်း

“ပြီးပြီ...”

အာကာသလှိုင်းလုံးက ရွှီနင်ကို မျိုချသွားလေသည်။

ယွီကျီးယင်သည် အာကာသလှိုင်းလုံး၏ အစွန်း၌ရပ်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

ယွီကျီးယင်တစ်ယောက် မူလအစနယ်ပယ်သို့ စတင်ဝင်ရောက်လာချိန်က သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အာကာသလှိုင်းလုံးနှင့် အချိန်ကြာမြင့်စွာ အသားမကျမီ သူသည် သိုင်းလောက၏ ပြင်ပဧရိယာများကို စူးစမ်းလေ့လာခဲ့ဖူးသည်။

ထိုအချိန်က ဤဒေသ၌ အာကာသလှိုင်းလုံးတစ်ခု၏ လက္ခဏာရပ်များကို သူသတိထားမိခဲ့လေသည်။

ထိုအာကာသလှိုင်းလုံး ဖြစ်ပေါ်လာချိန်တွင် ယွီကျီးယင် ကိုယ်တိုင်သည်လည်း ၎င်းထဲသို့ လွင့်ပါသွားလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

ထို့နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် ထိုအာကာသလှိုင်းလုံးကို အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ကြည့်လေ့လာခဲ့ပြီးနောက် ၎င်းသည် ပုံမှန်အတိုင်း ဖြစ်ပေါ်လာတတ်ကြောင်း ကောက်ချက်ချနိုင်ခဲ့သည်။

ယွီကျီးယင် ထိုအရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးနောက်တွင် ထိုကိစ္စကို သိပ်ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။

သို့သော် နောက်ပိုင်း သိုင်းလောကသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်၍ အဆုံးအဖြတ်တိုက်ပွဲ မဆင်နွှဲခင် ထိုဧရိယာကို ရုတ်တရက် သတိရသွားခဲ့လေသည်။

ယင်းကိုအသုံးချကာ ယွီကျီးယင်သည် လုံးဝသေချာသော အဆုံးသတ်တိုက်ကွက်တစ်ခုကို စဉ်းစားမိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူ သိုင်းလောကသို့ ပြန်သွားချိန်၌ သွမ့်ဟွေးယွဲ့သည်လည်း အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာများ၏ မူလအစကို နားလည်သဘောပေါက်နေကြောင်း တွေ့ရှိရပါက ထိုသူကို ဤနေရာသို့ မျှားခေါ်လာမည်ဖြစ်သည်။

ပုံမှန်နည်းလမ်းဖြင့် မသတ်နိုင်လျှင်ပင် ဤအာကာသလှိုင်းလုံးကို အသုံးချ၍ ရှင်းလင်းပစ်မည်ဟု ကြံစည်ခဲ့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ အသားကျနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု ဖွဲ့စည်းရန်မှာ အချိန်များစွာ ယူရမည်မဟုတ်လော။

သို့သော် အဆုံးတွင်မူ သွမ့်ဟွေးယွဲ့သည် မူလအစကို နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာများ၏ မူလအစကို နားလည်သဘောပေါက်သွားသူမှာ ရွှီနင်ပင် ဖြစ်နေလေသည်။

ထို့ကြောင့် ယွီကျီးယင်သည် ယခင်အစီအစဉ်အတိုင်း လုပ်ဆောင်ကာ ရွှီနင်ကို မျှားခေါ်လာခဲ့တော့သည်။

“ဒီလိုဆိုမှတော့ ငါလည်း ပြန်သွားပြီး သွမ့်ဟွေးယွဲ့နဲ့ ကိစ္စပြတ်အောင် ရှင်းရတော့မယ်”

ယွီကျီးယင်သည် အာကာသလှိုင်းလုံးကို ကြည့်ကာ သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ဒီလောက် ပါရမီရှိတဲ့သူတစ်ယောက်က စကြဝဠာရဲ့ အမြင့်ဆုံးကန့်သတ်ချက်ကို ရောက်ပြီးမှ အာကာသလှိုင်းလုံးထဲမှာ ဘာမှမဟုတ်တဲ့ အမှုန်အမွှားလေး ဖြစ်သွားရတာ နှမြောစရာပဲ...”

“နှမြောစရာပဲ... တကယ့်ကို နှမြောစရာပဲ...”

ယွီကျီးယင် သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။

သူသည် အင်္ကျီလက်စကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး သိုင်းလောကသို့ ပြန်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

ဝုန်း…

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် အမြောက်ဆံတစ်ခုသဖွယ် ယွီကျီးယင်ဆီသို့ ပြေးဝင်လာလေသည်။

ထို့နောက် ယွီကျီးယင်သည် သူ၏ လည်ပင်းကို တစ်စုံတစ်ရာက လာရောက်ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ရွှီနင်၏ မျက်နှာက သူ့အမြင်အာရုံထဲတွင် ပေါ်လာတော့သည်။

“မင်း”

ယွီကျီးယင်၏ ဦးနှောက်များ ထူပူသွားလေသည်။

ရွှီနင်ကို အာကာသလှိုင်းလုံးက မျိုချသွားသည်ကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်မဟုတ်လော။ အဘယ့်ကြောင့် ဤနေရာတွင် ရောက်နေရသနည်း။

“တော်တော်ကောင်းတဲ့ အစီအစဉ်ပဲ...”

ရွှီနင်က ယွီကျီးယင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“ငါသာ အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာတွေနဲ့ အသားကျနိုင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို မဖွဲ့စည်းထားနိုင်ခဲ့ရင် မင်းရဲ့လှည့်ကွက်ထဲ ကျသွားလောက်တယ်...”

“ဘာ”

ယွီကျီးယင်သည် သူ ကြားလိုက်ရသည်ကိုပင် မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။

“မင်းက အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာတွေနဲ့ အသားကျနိုင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖွဲ့စည်းထားပြီးပြီ ဟုတ်လား”

“ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ”

ယွီကျီးယင်တစ်ယောက် ဤအရာကို လုံးဝ မစဉ်းစားမိခဲ့ပေ။

အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာများနှင့် အသားကျနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်သည် အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာများ၏ မူလစွမ်းအင် လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် ရေရှည်တည်ရှိနေမှသာလျှင် ဖွဲ့စည်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထိုသိုဆိုလျှင် သူ မည်သို့ ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သနည်း။

ရွှီနင်သည် သိုင်းလောကမှ မျိုးဆက်သစ်လူငယ်တစ်ဦး မဟုတ်ဘဲ သိုင်းလောကတွင် ကြီးပြင်းလာသည်မှာ ကြာနေပြီဖြစ်သော စီနီယာတစ်ဦးများလား။

ယွီကျီးယင်မှာ ဆက်၍ မတွေးတောနိုင်တော့ချေ။

“မင်းကို အပြီးတိုင် ဘယ်လိုရှင်းရမလဲဆိုတာ အရင်က ငါမသိခဲ့ပေမဲ့ အခုတော့ သိသွားပြီ”

ရွှီနင်၏ အသံက ယွီကျီးယင်၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။

ယွီကျီးယင်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားပုံရပြီး ရွှီနင်၏ ဆုပ်ကိုင်ထားမှုမှ ရုန်းထွက်နိုင်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားလေတော့သည်။

သို့သော် ရွှီနင်က သူ့ကို လွတ်မြောက်ခွင့် မပေးခဲ့ပေ။

“အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာတွေရဲ့ မူလစွမ်းအင်တိုက်ပွဲမှာ ငါ မင်းကို အပြီးတိုင် အနိုင်မယူနိုင်ခဲ့ပေမဲ့... ဒီအာကာသလှိုင်းလုံးကတော့ မင်းကို အစအနမကျန်အောင် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တယ်”

ရွှီနင်သည် ယွီကျီးယင်ကို အာကာသလှိုင်းလုံးဆီသို့ ဆွဲခေါ်သွားလေသည်။

“မလုပ်နဲ့”

ယွီကျီးယင်တစ်ယောက် အသည်းအသန် ခုခံနေသော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ပေသည်။

“အားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီ”

ရွှီနင်သည် ယွီကျီးယင်အား အာကာသလှိုင်းလုံးထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်တော့သည်။

ရွှီ... ရွှီ... ရွှီ...

ယွီကျီးယင်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အာကာသလှိုင်းလုံးထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း ပျက်စီးယိုယွင်းလာလေသည်။

သူ ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း မည်သည့်အသံမျှ ထွက်ပေါ်မလာခဲ့ချေ။

ဤသို့ဖြင့် ယွီကျီးယင်သည် အာကာသလှိုင်းလုံး၏ တိုက်စားမှုအောက်တွင် လုံးဝ ပျက်စီးဆုံးရှုံးသွားရလေတော့သည်။

ရွှီနင် လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ထားသော အထူးအဝတ်အစားများသည်လည်း တဖြည်းဖြည်း ပျက်စီးစပြုလာလေသည်။

ထိုအဝတ်အစား၏ ပြုလုပ်ထားသော ပစ္စည်းသည် ဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန်ဝဲဂယက်ကို ယာယီ ခံနိုင်ရည်ရှိသော်လည်း ဤအာကာသလှိုင်းလုံးကိုမူ မခံနိုင်ပေ။

ယွီကျီးယင် အာကာသလှိုင်းလုံးထဲတွင် ပျက်စီးသွားသည်ကို မြင်ပြီးနောက် ရွှီနင်သည် အာကာသလှိုင်းလုံးထဲမှ ရုန်းထွက်ကာ အဝတ်အစားအသစ်များ လဲလှယ်ဝတ်ဆင်လိုက်လေသည်။

‘အဆုံးမဲ့ကမ္ဘာတွေနဲ့ အသားကျနိုင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ဒီတိုက်ပွဲအတွက် ငါ့ရဲ့ ဝှက်ဖဲဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားခဲ့ဘူးပဲ...’

ယွီကျီးယင်သည် ရွှီနင်ကို ဖြေရှင်းရန် အာကာသလှိုင်းလုံးကို အသုံးချချင်ခဲ့သော်လည်း ရွှီနင်က သူ၏နည်းလမ်းကို ပြန်လည်အသုံးချကာ သတ်ဖြတ်သွားလိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့ပေ။

အာကာသလှိုင်းလုံးက ဆက်လက်တိုက်ခတ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း ရွှီနင် ထွက်မသွားသေးချေ။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်တွင် အာကာသလှိုင်းလုံးကြီးမှာ လုံးဝ ပြီးဆုံးသွားလေတော့သည်။

ရွှီနင်သည် ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်နေပြီးမှ သိုင်းလောကသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

“ရွှီနင် ပြန်ရောက်လာပြီ”

သွမ့်ဟွေးယွဲ့နှင့် သွမ့်ဟွေးယောင့်တို့သည် ရွှီနင် ဘေးမသီရန်မခ ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အမြန်သွားရောက် ကြိုဆိုလိုက်ကြသည်။

“ဘယ်လိုနေလဲ”

သွမ့်ဟွေးယွဲ့က မေးလိုက်သည်။

“ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ အားလုံး ပြီးဆုံးသွားပါပြီ”

ရွှီနင်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သွမ့်ဟွေးယွဲ့နှင့် သွမ့်ဟွေးယောင့်တို့မှာ သက်ပြင်းချကာ စိတ်အေးသွားကြတော့သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ရာပေါင်းများစွာက ယွီကျီးယင် ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်မှ ထွက်ပြေးသွားသည့်အချိန်မှစ၍ သူသည် အချိန်မရွေး ပြန်ရောက်လာနိုင်သည့် ခြိမ်းခြောက်မှုကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအခါ ထိုခြိမ်းခြောက်မှုကြီးကို ရွှီနင်က အပြီးတိုင် ရှင်းလင်းဖယ်ရှားပေးလိုက်လေပြီ။

သွမ့်ဟွေးယွဲ့ စိတ်သက်သာရာရသွားသော်လည်း ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် စိတ်နှလုံး ညှိုးနွမ်းသွားရပြန်သည်။

သူနှင့် ယွီကျီးယင်တို့ကြားက သူငယ်ချင်းသံယောဇဉ်ကို သူ ပြန်လည်တွေးတောမိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် အရာအားလုံးက ပြီးဆုံးသွားခဲ့ချေပြီ။

“ယွီကျီးယင်ကို ရှင်းလင်းလိုက်ပြီဆိုတော့ အရာအားလုံး တည်ငြိမ်သွားပြီပဲ။ ဒီလိုဆိုမှတော့ ကျွန်တော် ထွက်သွားပါရစေဦး”

ရွှီနင်သည် မြောက်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထိုနေရာသည် မြောက်ပိုင်းချောက်နက်ကြီး ရှိရာအရပ်ပင် ဖြစ်သည်။

“ကျွန်တော် အိမ်ပြန်ရတော့မယ်”

သွမ့်ဟွေးယွဲ့နှင့် သွမ့်ဟွေးယောင့်တို့ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

“အရာအားလုံးအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

“သခင်ကြီးတို့ရဲ့ အကူအညီတွေအတွက်လည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒါမှမဟုတ်ရင် ကျွန်တော်လည်း အခုနယ်ပယ်အထိ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး”

ရွှီနင်သည် သွမ့်ဟွေးယွဲ့နှင့် သွမ့်ဟွေးယောင့်တို့ကို လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ကျေးဇူးတင်နေမိသည်။

ထို့နောက် ရွှီနင်သည် သွမ့်ဟွေးယွဲ့နှင့် သွမ့်ဟွေးယောင့်တို့ကို နှုတ်ဆက်ကာ အိမ်ပြန်ခရီးကို စတင်ခဲ့လေတော့သည်။

“မြောက်ပိုင်းချောက်နက်... ငါ ထွက်သွားခဲ့တာ ကိုးနှစ်တောင် ရှိသွားပြီပဲ...”

ရွှီနင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နွေးထွေးမှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေလေသည်။

လွန်ခဲ့သည့် ကိုးနှစ်တာကာလအတွင်း သူသည် လူမသိသူမသိ အဆင့်ငယ်လေးဘဝမှ သိုင်းလောက၏ ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သူ့မိသားစုနှင့် သူငယ်ချင်းများသည်လည်း အများကြီး ပြောင်းလဲသွားကြလောက်ပြီ။

“မြောက်ပိုင်းချောက်နက်ရေ... ငါ ပြန်ရောက်လာပြီ...”

…

မြောက်ပိုင်းချောက်နက်…

ဖေးယွင်ပြည်နယ်…

လူသူကင်းမဲ့သော တောင်တန်းကြီးတစ်ခုအတွင်း…

“အရှုံးပေးလိုက်စမ်း”

ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်း၏ အဖြူရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တပည့်သုံးဦးသည် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူတစ်ယောက်ကို လိုက်လံဖမ်းဆီးနေကြသည်။

ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်း၏ တပည့်သုံးဦးထဲတွင် ဓားရှည်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော မိန်းကလေးတစ်ဦး ပါဝင်လေသည်။

သူမ၏ ဆံပင်ရှည်များက နူးညံ့ပျော့ပျောင်းနေပြီး သူမမျက်နှာပေါ်တွင် သူရဲကောင်းဆန်သော အသွင်အပြင် ရှိနေလေသည်။

သူမ၏ မျက်နှာသည် ရွှီနင်နှင့် ခပ်ဆင်ဆင်တူကြောင်း ဝိုးတဝါး မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

ဤမိန်းကလေးမှာ ထောင်ထောင်ပင် ဖြစ်သည်။

ယနေ့တွင် ထောင်ထောင်သည် သူမ၏ စီနီယာအစ်ကို၊ အစ်မတို့နှင့်အတူ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးကို ဖမ်းဆီးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်သည် အပြစ်မဲ့ပြည်သူများစွာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သူဖြစ်သည်။

ယနေ့တွင် သူတို့သုံးဦးသည် ထိုလူကို ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းသို့ ပြန်လည်ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်ကာ ကွပ်မျက်ကြမည် ဖြစ်သည်။

“သောက်ကျိုးနည်း”

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့်လူသည် နောက်မှလိုက်လာသူများ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်လာလေသည်။

ထိုသုံးယောက်၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရပါက သူ သေချာပေါက် သေရမည်ဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာ နားလည်ထား၏။

‘ငါ အစွမ်းကုန်တိုက်မှဖြစ်မယ်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သေရမှာအတူတူ သူတို့ထဲက နှစ်ယောက်လောက်ကိုပါ အဖော်ခေါ်သွားမယ်’

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့်လူသည် ဆေးပြားတစ်ပြားကို ထုတ်ကာ မျိုချလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူသည် လှည့်ကာ ထောင်ထောင်နှင့် အခြားနှစ်ဦးကို အစပြု၍ တိုက်ခိုက်တော့သည်။

“သူ အသက်လောင်ကျွမ်းခြင်းဆေးပြား သောက်လိုက်ပြီ”

ထောင်ထောင်သည် သူတို့ ကျရောက်နေသော အန္တရာယ်ကို ချက်ချင်း သတိပြုမိသွားသည်။

“စီနီယာအစ်ကိုလီ၊ စီနီယာအစ်မယန် သတိထားကြနော်”

ထောင်ထောင် အလျင်အမြန် သတိပေးလိုက်သည်။

“ဂျူနီယာညီမလေးထောင် ငါ့အနားမှာပဲ နေ”

စီနီယာအစ်ကိုလီက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

ထိုစီနီယာအစ်ကိုလီ၏ နာမည်မှာ လီကျိ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အသားအရေမှာ ညိုမည်းနေပြီး အရပ်မြင့်မားလေသည်။ သူသည် ဓားမကြီးတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ ကြီးစိုးလွှမ်းမိုးနိုင်သော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ထောင်ထောင်၏ စီနီယာအစ်မဖြစ်သူမှာ ယန်ရွှယ်ချွင်ဟု အမည်ရသည်။ သူမသည် လှပသော မျက်နှာနှင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော စိတ်ထားရှိသည်။ သူမသည် ပေါ့ပါးသော ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ လီကျိ၏ ဘေးတွင် ရပ်နေလေသည်။

လီကျိနှင့် ယန်ရွှယ်ချွင်တို့နှစ်ဦးလုံးသည် ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်း၏ တပည့်များဖြစ်ကြပြီး ချစ်သူများလည်း ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့နှစ်ဦးနှင့် ထောင်ထောင်အား ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်း၏ အထူးချွန်ဆုံး ထိပ်တန်းတပည့်သုံးဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြသည်။

သူတို့ထဲတွင် လီကျိနှင့် ယန်ရွှယ်ချွင်တို့သည် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် စတုတ္ထအဆင့် သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။

ထောင်ထောင်နှင့်ပတ်သက်၍မူ သူမ၏ နယ်ပယ်မှာ အနည်းငယ် နိမ့်ကျပြီး ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် တတိယအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသော်လည်း သူမ၏ ခိုင်မာသော အခြေခံကြောင့် အဆင့်ပိုမြင့်သော ရန်သူများကို ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်နိုင်ကာ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် စတုတ္ထအဆင့်နှင့် ညီမျှသော တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

သူတို့ လိုက်လံဖမ်းဆီးနေသော အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့်လူသည်လည်း ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် စတုတ္ထအဆင့်တွင်ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် အသက်လောင်ကျွမ်းခြင်းဆေးပြားကို သောက်ပြီးနောက် သူ၏ ခွန်အားသည် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် ပဉ္စမအဆင့် သို့မဟုတ် ဆဋ္ဌမအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်စွမ်း ရှိသွားလေပြီ။

“ဂျူနီယာညီမလေးထောင်... ငါနဲ့ မင်းစီနီယာအစ်မယန်က သူ့ကို တိုက်ခိုက်မယ်။ မင်းက အခွင့်အရေးကို စောင့်ပြီး သူ့ကို ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရအောင်လုပ်”

လီကျိက ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ”

ထောင်ထောင်က အလျင်အမြန် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ထို့နောက် လီကျိက ဓားမကြီးကို ကိုင်ဆောင်ကာ ယန်ရွှယ်ချွင်က ပေါ့‌ပါးသောဓားကို ကိုင်ဆောင်လျက် အချင်းချင်း ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ကြတော့သည်။

ဘေးဘက်မှနေ၍ ထောင်ထောင်က အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့်လူကို အနှောင့်အယှက် ပေးနေလေသည်။

‘ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းက တပည့်တွေက တော်တော် ဒုက္ခပေးတာပဲ’

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့်လူသည် အသက်လောင်ကျွမ်းခြင်းဆေးပြားကို သောက်ပြီးနောက် သူ၏ သက်စောင့်စွမ်းအင်များ အလျင်အမြန် ယိုစိမ့်ထွက်ခွာနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားပါက ထိုသုံးယောက်ကို ဒဏ်ရာမရစေနိုင်မီ သူအရင် သေဆုံးသွားနိုင်ချေ ရှိသည်။

ဂလု... ဂလု...

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့်လူသည် နောက်ထပ် ဆေးနှစ်ပြားကို ထပ်မံမျိုချလိုက်လေသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အနက်ရောင်မီးခိုးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ အငွေ့အသက်မှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုပြင်းထန်လာတော့သည်။

“သူ့ရဲ့ အငွေ့အသက်က ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် သတ္တမအဆင့်ကို ရောက်သွားပြီ”

ထောင်ထောင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ပြေးကြ”

လီကျိသည် ထောင်ထောင်ကို အော်ပြောလိုက်ပြီး ယန်ရွှယ်ချွင်ကို ဘေးသို့ တွန်းထုတ်လိုက်လေသည်။

သူတို့နှစ်ဦး အသက်ရှင်လွတ်မြောက်နိုင်ရန်အတွက် သူ၏ အသက်ကိုစွန့်ကာ ပြန်လည်ခုခံရန် အသင့်ပြင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“စီနီယာအစ်ကိုလီ”

ထောင်ထောင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“သေစမ်း”

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့်လူ၏ လက်ရှိခွန်အားသည် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် သတ္တမအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးနှင့် ညီမျှနေလေပြီ။

သူ၏ လက်ထဲတွင် အနက်ရောင်မြူခိုးလှံတစ်လက် ဖွဲ့စည်းပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းလှံက လီကျိကို ဖောက်ထွင်းသွားပါက သေချာပေါက် သေဆုံးရမည်သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် အနက်ရောင်မြူခိုးလှံသည် လီကျိ၏ ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွင်းလုနီးပါး အချိန်လေးမှာပင် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့်လူ၏ လှုပ်ရှားမှုများ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားလေသည်။

သူ၏ နဖူးတွင် သွေးထွက်နေသော အပေါက်တစ်ပေါက် ပေါ်လာသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြိုလဲသွားတော့သည်။ သူသည် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“ဘာတွေ ဖြစ်သွားတာလဲ”

လီကျိသည် သေရန် အသင့်ပြင်ထားခဲ့သော်လည်း ရန်သူက အရင်ပြိုလဲသွားလိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့ပေ။

ထောင်ထောင်နှင့် ယန်ရွှယ်ချွင်တို့လည်း လီကျိ၏ အနားသို့ အပြေးအလွှား ရောက်လာကြသည်။

“ကလေးမလေး... မင်းက တော်တော်ကြမ်းတာပဲ...”

သူတို့သုံးယောက်၏ အနောက်ဘက်မှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ထောင်ထောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်လေး တုန်ရီသွားသည်။ သူမသည် အေးခဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားလေသည်။

လီကျိနှင့် ယန်ရွှယ်ချွင်တို့ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူတစ်ယောက်သည် လက်နောက်ပစ်ကာ ရပ်နေပြီး သူတို့ကို ပြုံးပြနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“ကယ်တင်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာ”

လီကျိနှင့် ယန်ရွှယ်ချွင်တို့သည် သူတို့ကို လမ်းကြုံလာသော စီနီယာတစ်ဦးက ကယ်တင်လိုက်ကြောင်း နားလည်သွားကြသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ထောင်ထောင်သည် တိတ်တဆိတ် လှည့်ကြည့်လိုက်လေသည်။

“ဦးလေး...”

ထောင်ထောင်၏ အသံများမှာ ဆို့နင့်နေသည်။

“ဦးလေး ဟုတ်လား”

လီကျိနှင့် ယန်ရွှယ်ချွင်တို့မှာ အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားကြသည်။

‘ဂျူနီယာညီမလေးထောင်ရဲ့ ဦးလေးဆိုတာ ရွှီနင် မဟုတ်ဘူးလား။ လွန်ခဲ့တဲ့ ကိုးနှစ်တုန်းက မြောက်ပိုင်းချောက်နက်မှာ အသန်မာဆုံးပုဂ္ဂိုလ်လေ’

သူသည် လွန်ခဲ့သော ကိုးနှစ်က တာအိုနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းကာ ဝမ်ရှန့်ပြည်နယ်သို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြောင်း သိရသည်။

ယခုအခါ ရွှီနင်သည် မြောက်ပိုင်းချောက်နက် တစ်ခုလုံးတွင် ဂန္ထဝင်တစ်ဦး ဖြစ်နေလေပြီ။

သူသည် လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်ကတည်းက တာအိုနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းခဲ့ရာ ယခုဆိုလျှင် မည်မျှအထိ စွမ်းအားကြီးနေသနည်း။

ယခု ဤဂန္ထဝင်ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးက သူတို့ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်ဖြစ်ရာ လီကျိနှင့် ယန်ရွှယ်ချွင်တို့မှာ လွန်စွာ အံ့ဩမှင်တက်နေကြတော့သည်။

ထောင်ထောင်သည် ငယ်စဉ်ကကဲ့သို့ပင် ရွှီနင်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားလေတော့သည်။

ရွှီနင်သည် ထောင်ထောင်ကို ဖက်ထားလိုက်သည်။ သူ ရုတ်တရက် အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

လွန်ခဲ့သည့် ကိုးနှစ်တာကာလအတွင်း ထောင်ထောင် ကြီးပြင်းလာမှုကို သူ လွဲချော်ခဲ့ရသည် မဟုတ်လော။

“ထောင်ထောင်... ဦးလေး ပြန်ရောက်ပြီ...”

ရွှီနင်သည် မျက်နှာပေါ်တွင် နွေးထွေးသောအပြုံးများဖြင့် ထောင်ထောင်ကို ဖက်ထားလေသည်။

…

လဝက်ခန့် ကုန်လွန်ပြီးနောက်…

ဖေးယွင်ပြည်နယ်…

ခန်းယွင်ခရိုင်…

ထောင်ရွာ…

ယနေ့တွင် ထောင်ရွာတစ်ရွာလုံး အောင်ပွဲခံ အခမ်းအနားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

အကြောင်းမှာ ထောင်ရွာမှ အထူးချွန်ဆုံး သိုင်းပညာရှင်ဖြစ်သူ ရွှီနင်သည် သူ၏မိသားစုနှင့်အတူ ယနေ့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရွှီနင် ထောင်ရွာသို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက်တွင် သူသည် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ထောင်ကျင်ရှင်၊ အကြီးအကဲ ထောင်ကျင်လု၊ ထောင်ကျင်ဖန်၊ ထောင်ယွင်ကန်း၊ ထောင်ယွင်မန်နှင့် ယခင်က သူ့ကို ကူညီခဲ့ဖူးသူများကို ဦးစွာ သွားရောက် နှုတ်ဆက်ခဲ့သည်။

ရွှီနင်သည် ထောင်ရွာ၏ ကျေးဇူးတရားများကို အမြဲ အမှတ်ရနေခဲ့သည်။

ဤနေရာသည် ရွှီနင်၏ သိုင်းပညာခရီးလမ်း စတင်ခဲ့ရာ နေရာလည်း ဖြစ်ပေသည်။

ရွှီနင် ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်ပြီးနောက် ထောင်ရွာမှ သက်ကြီးရွယ်အိုများသည် ဝမ်းသာပီတိဖြစ်ကာ စိတ်အေးသွားကြလေသည်။

ထောင်ရွာသည် ရွှီနင်၏ ဂုဏ်သတင်းကို အမှီပြုကာ နာမည်ကြီးပြီး ဂုဏ်သရေရှိသော မိသားစုတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ချေပြီ။

ထောင်ရွာမှ သက်ကြီးရွယ်အိုများကို သွားရောက်နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ရွှီနင်နှင့် သူ၏မိသားစုသည် ယခင်က သူတို့နေထိုင်ခဲ့ဖူးသော ခြံဝင်းလေးဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသည်။

ခြံဝင်းလေးကို အသစ်ပြန်လည်မွမ်းမံထားသော်လည်း ရွှီနင်သည် အတိတ်ကအရာများကို မှတ်မိနေဆဲပင်။

“ထောင်ထောင်... လာကူပါဦး”

ရွှီလျန်က ထောင်ထောင်ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

ယနေ့တွင် သူတို့ မိသားစုသည် ညစာစားပွဲလေးတစ်ခု ကျင်းပကြမည် ဖြစ်သည်။

“လာပြီ”

ထောင်ထောင်သည် ရွှီလျန်အနားသို့ အပြေးရောက်လာသည်။

ထောင်ထောင်နှင့် ရွှီလျန်တို့ အလုပ်ရှုပ်နေချိန်တွင် ရွှီနင်နှင့် ယောက်ဖဖြစ်သူ ထောင်ယွင်ချွမ်းတို့သည် ခြံဝင်းထဲ၌ စားပွဲငယ်လေးတစ်ခု ခင်းထားကြသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် မြေပဲပြုတ်များကို စားရင်း လက်ဖက်ရည် သောက်နေကြလေသည်။

“ရွှီနင်... ငါ ရောက်လာပြီဟေ့”

အိမ်တံခါးအပြင်ဘက်မှ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကောယယ် ဝင်လာပြီး သူ၏နောက်တွင် အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးနှင့် အသက် ခုနစ်နှစ်၊ ရှစ်နှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ယောက် လိုက်ပါလာလေသည်။

“ကောယယ်”

ရွှီနင် ရယ်မောကာ အလျင်အမြန် သွားရောက်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

“အစ်မလျန်၊ ယောက်ဖကြီး”

ကောယယ်က ရွှီလျန်နှင့် ထောင်ယွင်ချွမ်းကို နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး ထောင်ထောင်ကလည်း ဦးလေးယယ်ကို နှုတ်ဆက်လိုက်လေသည်။

“ဒီကိုလာခဲ့... မင်းရဲ့ ခေါင်းကိုင်ဖခင်(မွေးစားအဖေ)ကို ကန်တော့လိုက်ဦး”

ကောယယ်သည် သူ့နောက်မှ ကောင်လေးကို ရှေ့သို့ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

“ခေါင်းကိုင်ဖခင်”

ထိုကောင်လေးသည် နွားသူငယ်လေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သန်မာလေသည်။ သူသည် သူစိမ်းများကို မကြောက်တတ်ဘဲ ချက်ချင်းပင် ထိုင်ကန်တော့လေတော့သည်။

“မင်းရဲ့သားလား”

ရွှီနင်က ထိုကလေးကို ဝမ်းသာအားရ ကြည့်လိုက်သည်။

“အခုတော့ မင်းရဲ့သားလည်း ဖြစ်သွားပြီလေ”

ကောယယ်က ပြန်ဖြေသည်။

“ကောင်းတယ်”

ရွှီနင်က ကောင်လေးကို ထူပေးလိုက်ပြီး သူ၏ဘောင်းဘီပေါ်မှ ဖုန်များကို ခါပေးလိုက်သည်။

“သား... မင်း ကံကောင်းတာပဲ။ မင်းရဲ့ ခေါင်းကိုင်ဖခင်က ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိလား”

ကောယယ်က ပြောလိုက်သည်။

“သိတာပေါ့။ မြောက်ပိုင်းချောက်နက်မှာ အသန်မာဆုံး သိုင်းပညာရှင် ရွှီနင်လေ”

ကောင်လေး၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားသည်။

ကောယယ်နှင့် ရွှီနင်တို့ အချင်းချင်းကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်ကြလေသည်။

“ထမင်းစားကြစို့”

ရွှီလျန်နှင့် ထောင်ထောင်တို့က လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

“လာပြီ”

ရွှီနင်၏ မိသားစုနှင့် ကောယယ်၏ မိသားစုတို့ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည်ဆုံဆည်းခွင့် ရခဲ့ကြလေပြီ။

အရက် သုံးခွက်ခန့် သောက်ပြီးနောက်…

“ရွှီနင်... နောက်ပိုင်း ဘာတွေ ဆက်လုပ်ဖို့ အစီအစဉ်ရှိလဲ။ မင်း စွန့်စားခန်းတွေ ဆက်ထွက်ချင်သေးလား”

ကောယယ်၏ မျက်နှာမှာ နီမြန်းနေသည်။

ရွှီနင်၏ လက်ရှိနယ်ပယ်ကို သူ အပြည့်အဝ နားမလည်ချေ။

“လောလောဆယ်တော့ ငါ အပြင်မထွက်တော့ဘူး။ ထောင်ရွာမှာ ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ်လောက် အခြေချနေထိုင်တော့မယ်”

ရွှီနင်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ။ ဒါဆိုရင် ငါလည်း ဘယ်မှ မသွားတော့ဘူး”

ကောယယ် အလွန် ဝမ်းသာသွားသည်။

ရွှီနင် ပြုံးလိုက်သည်။

ရွှီနင်သည် စကြဝဠာအတွင်းရှိ အမြင့်ဆုံးသော ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ နောက်တစ်ဆင့်မှာ ပြင်ပကမ္ဘာများစွာကို ဖြတ်သန်းစွန့်စားကာ ထိုကမ္ဘာများမှ အရင်းအမြစ်များကို စုဆောင်းရန် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံတက်လှမ်းနိုင်ပါက ဤစကြဝဠာမှ ထွက်ခွာပြီး အခြားစကြဝဠာများကိုပါ စူးစမ်းလေ့လာနိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤအစီအစဉ်မှာ အချိန်အတော်ကြာ နောက်ဆုတ်ထားရဦးမည် ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် ရွှီနင်သည် သူ၏ မိသားစုနှင့်အတူ နေထိုင်ရန်သာ ဆန္ဒရှိလေသည်။

ညစာစားပွဲမှာ ညနေစောင်းအထိ ဆက်လက်ကျင်းပခဲ့သည်။

ကောယယ်တို့ မိသားစု ပြန်သွားပြီးနောက် ရွှီနင်သည် သူ၏ အိပ်ခန်းထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

ရွှီနင်သည် အမှောင်ထုထဲတွင် ကုတင်ပေါ်၌ လှဲလျောင်းနေလေသည်။ ပြတင်းပေါက်ဟနေသော နေရာမှတစ်ဆင့် ကြယ်များ ပြည့်နှက်နေသော ကောင်းကင်ကြီးကို သူ မြင်တွေ့နေရသည်။

“ထောင်ရွာ...”

“အရာအားလုံး စတင်ခဲ့တဲ့ နေရာလေးပါလား...”

ကျေးဇူးတင်လွှာ။

တာအိုရောင်းရင်းတို့ အားလုံးပဲ မင်္ဂလာပါ။

ကျွန်တော်က B&B Translation Team ရဲ့ Founder သို့မဟုတ် Leader လီအဘိုးအိုပါ။

ကနဦးအနေနဲ့ ဒီ ကျွန်တော်တို့ Team ရဲ့ ပထမဦးဆုံးစာစဉ်မဟုတ်ပေမဲ့ ပထမဦးဆုံး ပြီးဆုံးအောင် ဘာသာပြန်ဆိုခဲ့တဲ့ စာစဉ် သို့မဟုတ် မှတ်ကျောက်တစ်ခုပေါ့ဗျာ။

“ငါ့မှာ ရွှေလက်ချောင်းရှိတယ်” - ရွှီနင် စာစဉ်လေး ပြီးဆုံးခဲ့ပါပြီ။

ယခုအချိန်ထိတိုင်အောင် လိုက်ပါအားပေးခဲ့တဲ့ စာဖတ်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်စီတိုင်းကို ကျေးဇူးအထူးတင်ရှိကြောင်း အရင်ဦးဆုံးပြောပါရစေ။

ဒုတိယအနေနဲ့ကတော့ အခုလို ရွှီနင်ကို ပြီးဆုံးအောင် ဘာသာပြန်ဆိုပေးခဲ့တဲ့ ကျွန်တော်တို့ Team ရဲ့ ညီမလေးကိုလည်း ကျေးဇူးတင်ရပါတယ်။

ထားပါတော့။ မိတ်ဆွေတို့ကို တစ်လက်စတည်း အကြောင်းကြားပါရစေ။

ဒီဘာသာပြန်ညီမလေးကပဲ နောက်ထပ်စာစဉ်တစ်ခု ထပ်ရေးနေပါတယ်နော်။

“သားရဲစွမ်းရည်စနစ်ဖြင့် အထွတ်အထိပ်ဆီသို့” - လင်းဖန် ပါ။

ဇာတ်က အတော်ကြီးကို ကောင်းတာပါ။ အီတာမျိုး လုံးဝမရှိပါဘူး။

ဆိုတော့ ဇာတ်လည်းကောင်းတယ်၊ အရေးအသားလည်းကောင်းမယ်ဆိုတော့ ရွေးချယ်စရာပါပဲ။

စာစဉ်အကျဉ်းချုပ်ကတော့ -

လင်းဖန်တစ်ယောက် နိုးထလာတဲ့အခါမှာ အားကိုးစရာ မိသားစုရယ်မရှိ၊ အထင်ကြီးလောက်စရာ ဂုဏ်ဒြပ်မရှိသလို၊ လုံခြုံမှုဆိုတာ ဝေလာဝေး။

ပရမ်းပတာဖြစ်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတဲ့ လောကကြီးမှာ သူ ဘယ်လိုရုန်းကန်ရှင်သန်ရမလဲ...။

ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်ရပ်တွေကြားထဲမှာ သူ့ရဲ့စိတ်အာရုံအတွင်း လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့တယ်။

အဲတာကတော့...

"သားရဲစွမ်းရည်စနစ်"

...

သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်လာတဲ့ ရန်သူတွေကို ချေမှုန်းလေလေ၊ ကလဲ့စားချေမှတ်တွေကို စုဆောင်းနိုင်လေပဲ။

ဒီလိုနဲ့ပဲ သေခြင်းတရားနဲ့ ကခုန်ရင်း တဖြည်းဖြည်း သူ့ရဲ့အစွမ်းအစတွေကို မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့တယ်။

...

အခြေခံတောယုန်စွမ်းရည် - [ တောယုန်၏ အကြားအာရုံ ][ ခြေမြန်စွမ်းရည် ][ အံ့ဖွယ်ခုန်ပျံခြင်းစွမ်းရည် ]

ကြမ်းကြုတ်ဝံပုလွေစွမ်းရည် - [ မုဆိုးအာရုံ ][ သံမဏိလက်သည်း ][ အုပ်စုခေါင်းဆောင်စွမ်းရည် ]

မျောက်ဝံရိုင်းစွမ်းရည် - [ သစ်ပင်တက်ခြင်း ][ ကြံ့ခိုင်လက် ][ ချီရှုသွင်းခြင်း ]

...

လင်းဖန်ဟာ သေရေးရှင်ရေးတိုက်ပွဲတိုင်းကို အသက်လုဆင်နွှဲရင်း ခွန်အားတွေကို တဆင့်ချင်းမြှင့်တင်ခဲ့တယ်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးတဲ့နောက်...

သိုင်းလောကထိတ်ထိတ်ကြဲဂိုဏ်းကြီးရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံးသော ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးဖြစ်လာတဲ့အခါမှာတော့...

အတိတ်ကို ပြန်တွေးရင် လင်းဖန်တစ်ယောက် ပြုံးလိုက်မိတယ်။

...

"ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှတဲ့ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုဟာ အလွန်တရာ သေးနုပ်လှတဲ့ တောယုန်တစ်ကောင်ရဲ့ စွမ်းရည်နဲ့ စတင်ခဲ့ရတယ်ဆိုရင် မိတ်ဆွေတို့ ယုံကြည်နိုင်ပါ့မလား။"

…

ကျွန်တော်တို့ B&B Translation Team အနေနဲ့ အကောင်းဆုံး တင်ဆက်ချပြနိုင်ဖို့ ကြိုးစားပေးနေပါတယ်။ မိတ်ဆွေတို့ဘက်ကလည်း ကြိုဆိုအားပေးစေလိုပါတယ်။

ဝါသနာဆိုတာက မှန်ပါတယ်။ အားပေးမှု တစ်နည်း ငွေကြေးပေါ့ဗျာ။ ဒါမပါလာရင် အမေကျွေးတာတောင် ဖြောင့်ဖြောင့်ထိုင်စားလို့မရနေပါဘူး။

ဆိုလိုတာက ခင်များတို့ရဲ့ အားပေးမှုတွေက ကျွန်တော်တို့အတွက် အားအင်ဖြစ်ပါတယ်။ တစ်နည်းဆိုရရင် ကိုယ်ချစ်၊ အားပေးရမယ့် ဘာသာပြန်သူတွေကို ဆက်လက်တည်ရှိနေနိုင်ဖို့ပါပဲ။

ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့်

B&B Translation Team