အခန်း ၃၃၁

အခန်း။ ၃၃၁

လွန်ခဲ့သောတစ်နှစ်က။

ချန်ကျီရှင်း နိဗ္ဗာနအဆင့် အောင်မြင်ခြင်း ဘေးအန္တရာယ်ကို ကျော်ဖြတ်နေစဉ်က မရေမတွက်နိုင်သော ရှုပ်ထွေးသည့် မြူခိုးများ ကျဆင်းလာပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို အထီးကျန်စေကာ သီးခြားကမ္ဘာတစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့သည်။

ထိုရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် မဟူရာအကြီးအကဲတို့သည် သူရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည့် နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲအကြောင်း အကြိမ်ကြိမ် မေးခဲ့ကြသည်။

"ငါ စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်အဆင့်ကို ရောက်ရှိချိန်မှာ ငါ့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ကိုယ်ပိုင်အစစ်ကို တစ်ခါ မြင်ခဲ့ဖူးတယ်။ စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်အဆင့်ကနေ ထွက်ခွာတဲ့အချိန်မှာ ငါ့ကို နောက်ဆုံး ပိတ်ဆို့ထားတဲ့သူက ငါ့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ကိုယ်ပိုင်အစစ်ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ခဲ့မိဘူး..."

အောင်မြင်ခြင်း ဘေးအန္တရာယ်အတွင်း သူ့ကိုယ်သူနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရသည့် တိုက်ပွဲကို ပြန်ပြောင်းတွေးမိရင်း ချန်ကျီရှင်းမှာ ခပ်အေးအေး ပြုံးလိုက်သည်။

သူသည် ခေါင်းကို ခါလိုက်ပြီး နောက်ကျောတွင် ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် အလင်းကွင်းများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် လီချန်းရှင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်ဝန်းတို့တွင် ရှုပ်ထွေးလှသော မြူခိုးများ ပြည့်နှက်သွားသည်။

ထိုတိုက်ပွဲမှာ အန္တရာယ်ရှိသော်လည်း ကြီးမားသော ကောင်းချီးတစ်ခုပင်။

ထိုတိုက်ပွဲတွင် သူသည် တာအိုလမ်းကြောင်း ကိုးခုကို ပေါင်းစည်းနိုင်ခဲ့ပြီး ချန်ကျီရှင်းအဖြစ် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်လမ်းကြောင်းကို စတင်ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သည်။

"ရှုပ်ထွေးမှုများ... ပွင့်စေ"

ချန်ကျီရှင်းက စကားလုံးသုံးလုံးကို အသံထွက်၍ ပြောဆို လိုက်သည်။

ဘုန်း….

တစ်ခဏချင်းတွင်ပင် ချန်ကျီရှင်း၏ မျက်ဝန်းမှနေ၍ ရှုပ်ထွေးသော မြူခိုးများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးခုလုံးကို အလွန်ကြီးမားလေးလံသော ရှုပ်ထွေးမှု လောကအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။

ချန်ကျီရှင်း၏ ရှေ့တွင် ရှေးဟောင်းဆန်ပြီး နက်နဲသော အဝါရောင် ရေအိုးကြီးတစ်လုံးမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုအိုးကြီးတွင် ခြေထောက် လေးချောင်းနှင့် နားနှစ်ဖက် ပါရှိကာ မရေမတွက်နိုင်သော လျှို့ဝှက်စာလုံးများဖြင့် ထွင်းထုထားသည်။

ထိုရေအိုးကြီးမှနေ၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ပျံ့လွင့်လာသည်။

"ဒါက ဘာကြီးလဲ..."

လီချန်းရှင်းက မျက်လုံးကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ယခင်က မခံစားခဲ့ဖူးသည့် ကြောက်ရွံ့မှုမျိုး ပေါ်ပေါက်လာသည်။

သူသည် ထိုအိုးကြီးထဲတွင် တာအိုမျိုးစေ့ ကိုးခုတို့သည် ရှုပ်ထွေးမှု လောကကို ဖန်တီးနေသည်ကို မှုန်ဝါးဝါး မြင်နေရသည်။

"လီချန်းရှင်း"

"တာအို သုံးထောင် လမ်းကြောင်းအားလုံး ပေါင်းစည်းကြ"

"နောက်ဆုံး တာအိုလမ်းကြောင်းက ရှုပ်ထွေးမှုပဲ"

"ငါက တာအိုလမ်းကြောင်း ကိုးခုကို အခြေခံပြီး ရေ၊ မြေ၊ လေ၊ မီးတို့ကို ဖန်တီးပြီး ရှုပ်ထွေးမှု တာအိုအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်မယ်"

ချန်ကျီရှင်း၏ ဆံပင်များ လွင့်စဉ်လျက် ဝတ်ရုံများမှာ လေထဲတွင် လှုပ်ရှားနေသည်။ သူက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူသည် မဟာတာအို ရေအိုးကို လက်ဝဲဘက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို လင်းထိန်သွားစေမည့် အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

အရောင်ကိုးမျိုးရှိသော ရှေးဟောင်းဓားတစ်လက်ကို ရေအိုးထဲမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ထိုဓားပေါ်တွင် နွားနတ်ဘုရားက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ခွဲထုတ်နေပုံ၊ မလှုပ်မယှက် ရဟန်းက လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ကောင်းကင်ကို ပြုပြင်နေပုံ၊ ရေနှင့်မီးတို့ ပေါင်းစပ်ကာ မီးတောင်များနှင့် ပင်လယ်များ ဖြစ်ပေါ်လာပုံတို့ကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။

"လီချန်းရှင်း... ငါက တာအိုလမ်းကြောင်း ကိုးခုကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်ပြီး ရှုပ်ထွေးမှု ဓားအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီ"

"ငါ မင်းကို ဖြတ်နိုင်မလား မဖြတ်နိုင်ဘူးလား"

ချန်ကျီရှင်း၏ မျက်ဝန်းတို့မှာ ရေပြင်ကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေသည်။

သူသည် ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ကာ အောက်သို့ ခုတ်ချလိုက်သည်။

ဓားဦးက လီချန်းရှင်းကို ချိန်ရွယ်ထားဆဲပင်။

"မကောင်းတော့ဘူး"

လီချန်းရှင်းမှာ ခေါင်းကို မော့လိုက်သည်။ သူ၏ ဆံပင်ဖြူများမှာ လွင့်စဉ်လျက် ရှိနေပြီး သူ၏ ရင်ထဲတွင် မခံစားဖူးသည့် စိုးရိမ်စိတ်များ တက်ကြွလာသည်။

သူ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဤသည်မှာ တာအိုလမ်းကြောင်းကိုးခုကို ပေါင်းစည်းခြင်းမျှသာ မဟုတ်ဘဲ တာအိုလမ်းကြောင်းကိုးခု ပေါင်းစည်းပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် စစ်မှန်သော ရှုပ်ထွေးမှု တာအိုပင်။

ဘုန်း…..

အရှေ့ပင်လယ်တစ်ခုလုံးတွင် မိုင်ပေါင်းတစ်သိန်းအထိ ကျယ်ဝန်းသော ကောင်းကင်ကြီးမှာ စာရွက်တစ်ရွက်ကဲ့သို့ ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရပြီး ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးခုလုံးမှာလည်း ထိုဓားချက်ကြောင့် ပြိုကွဲသွားတော့သည်။

ထိုဓားချက်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး နေနှင့်လကိုပါ ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ဤဓားချက်မှာ ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးခုနှင့် မြေပြင်ဆယ်ခုကို ခွဲထုတ်လိုက်ပြီး ဤခေတ်ကာလကိုပင် မြုပ်နှံသွားတော့မည့် အလားပင်။

ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးခုအပြင်ဘက်ရှိ ကျယ်ပြောလှသော ကောင်းကင်ကြီးပင်လျှင် ထိုဓားချက်ကြောင့် ပြိုကွဲသွားပြီး အဆုံးမရှိသော ကြယ်တာရာများနှင့် ဂလက်ဆီများကိုပင် မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

ဤဓားချက်၏ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းမှုကို ဖော်ပြရန် စကားလုံးများ မရှိတော့ပေ။ ထိုဓားပေါ်တွင် ရှိနေသည်မှာ သာမန်ဓားချီစွမ်းအင်မဟုတ်တော့ဘဲ နောက်ဆုံးသော ရှုပ်ထွေးမှု တာအိုကို ဖွဲ့စည်းထားသည့် တာအိုများသာ ဖြစ်သည်။

ဖူဘိုမြို့အတွင်း၌ အင်အားကြီး မျိုးနွယ်စုများ၏ ခေါင်းဆောင်များသည် ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည့် ရှုပ်ထွေးမှု ဓားကို ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် မော့ကြည့်နေကြသည်။

"ဒါ... ဒါက..."

"ဒါက လူ့လောကမှာ ရှိနိုင်တဲ့ ပညာရပ်မျိုး မဟုတ်ဘူး။ တာလျိုဓားနတ်ဘုရားတစ်ပါးရဲ့ နည်းလမ်းပဲ"

နိဗ္ဗာနအဆင့်ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးက အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ချန်ကျီရှင်းဘက်မှ လူများ၊ ဝေးလံသောနေရာမှ ရှူးချင်းချင်းနှင့် မူကျန်းဖျင်တို့မှာ တင်းတင်းဆုပ်ထားသည့် လက်သီးများကို ဖြေလျှော့လိုက်ကြသည်။

"တတိယသခင်လေး ဒီတိုက်ပွဲကို လက်ခံလိုက်ကတည်းက သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အလွယ်တကူ ရှုံးသွားနိုင်မှာလဲ…."

ရှူးချင်းချင်းမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ခုန်ပေါက်နေသည်။

သူမဘေးရှိ အနက်ရောင်ဝတ် အဘွားအိုမှာမူ မျက်နှာပျက်သွားပြီး "ဘာများ အလျင်စလို ဖြစ်နေရတာလဲ လီချန်းရှင်းက သူ့ရဲ့ တကယ့်စွမ်းအားကို မထုတ်ရသေးဘူး" ဟု အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးခုအပြင်ဘက်တွင် ကောင်းကင်၏ ထောင့်တစ်နေရာ ပြဲထွက်သွားပြီး အပြင်ဘက်ကောင်းကင်မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည်။ သေဆုံးနေသော ကြယ်များမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း လှည့်ပတ်နေပြီး ဂလက်ဆီများမှာ စကြဝဠာတစ်ခုလုံးတွင် ဆန့်တန်းနေသည်။

"လာစမ်း"

လီချန်းရှင်းမှာ သူ၏ ဆံပင်များကို ဖြန့်ချလိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ရှေ့သို့ ပြင်းထန်စွာ တွန်းလိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူ၏ နောက်တွင်ရှိသော နိမိတ်ပုံရိပ် ရထားဘီးစက်မှာ ပြင်းထန်စွာ လှည့်ပတ်ကာ ချန်ကျီရှင်း၏ ကောင်းကင်ကို ဖျက်ဆီးမည့် ဓားနှင့် ဝင်တိုက်မိသည်။

ဒဏ္ဍာရီလာ ပုကျိုးတောင်နှစ်ခု ဝင်တိုက်မိသကဲ့သို့ပင်။

နိမိတ်ပုံရိပ် ရထားဘီးစက်နှင့် ဓားချက် ထိခိုက်မိသည့်အချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကမ္ဘာလောကကြီးမှာ ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ပြိုကွဲသွားကာ အရှေ့ပင်လယ်ပြင်တွင် လှိုင်းလုံးကြီးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပင်လယ်ရေပြင်တစ်ခုလုံးမှာ ဖိအားကြောင့် သုံးလက်မခန့် အောက်သို့ နိမ့်ကျသွားသည်။

ဖူဘိုမြို့မှ ခေါင်းဆောင်များမှာ အကာအကွယ်များကို အစွမ်းကုန် ဖန်တီးထားသော်လည်း တုန်ခါမှုကြောင့် ကျင့်ကြံသူများမှာ နားကိုပိတ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဝပ်တွားနေကြရသည်။

ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးခုအပြင်ဘက် ပြဲထွက်နေသည့် နေရာတွင်။

ကောင်းကင်ကို ဖျက်ဆီးမည့် ဓားနှင့် နိမိတ်ပုံရိပ် ရထားဘီးစက်တို့မှာ အပြန်အလှန် ပွတ်တိုက်လျက်ရှိသည်။ ရထားဘီးစက်ပေါ်ရှိ နိမိတ်ပုံရိပ်များမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပျက်စီးသွားသည်။

နတ်ဘုရားဘုရင် လင်ချန် မြေပုံ၊ ပင်လယ်ပြင်မှ လမင်းကြီးနှင့် ရှုပ်ထွေးနေသော ကြာပန်းများပင် ပျက်စီးသွားကြသည်။

နိမိတ်ပုံရိပ်တစ်ခု ပျက်စီးတိုင်း ဓားချက်မှာ လီချန်းရှင်းဆီသို့ ပိုမို နီးကပ်လာကာပေငါးထောင်၊ ပေသုံးထောင်၊ ပေတစ်ထောင်၊ ပေငါးရာ၊ ပေတစ်ရာ ခဏအတွင်းမှာပင် ဓားမှာ လီချန်းရှင်း၏ ရှေ့တစ်လက်မအလိုသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

နိမိတ်ပုံရိပ် ရာပေါင်းများစွာဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ရထားဘီးစက်မှာ မခံနိုင်တော့ဘဲ ပေါက်ကွဲကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် မိုးရေစက်များအဖြစ် ပျံ့လွင့်သွားသည်။

ဓားမှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသော်လည်း အက်ကြောင်းများစွာဖြင့် လီချန်းရှင်းဆီသို့ ဆက်လက် ဖိနှိပ်သွားသည်။ နည်းပညာပေါင်းများစွာ ရှိနေသော်လည်း ဓားတစ်လက်တည်းဖြင့် ဖောက်ထွက်သွားခြင်းပင်။

ရှူး

လီချန်းရှင်း၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ဓားချက်ကျရောက်သွားပြီး တစ်ခဏချင်းမှာပင် သူသည် နှစ်ပိုင်း ပြတ်ထွက်သွားသည်။

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း…

နိဗ္ဗာနစွမ်းအားဖြင့် လီချန်းရှင်းမှာ ပြန်လည် အသက်ဝင်လာသော်လည်း ဓားချက်ကြောင့် ထပ်ခါတလဲလဲ ပြတ်တောက်နေရသည်။

ရုပ်ခန္ဓာမှာ ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ အကြိမ်ပေါင်း ဒါဇင်ချီ ဖြစ်ပျက်ပြီးနောက် ဓားချက်မှာ အားကုန်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ဟူး...

ပြင်းထန်သော လေပြင်းတစ်ခုက မြူခိုးများကို ဖယ်ရှားသွားသည်။ သွေးစက်တစ်စက်မှာ အာကာသထဲတွင် လွင့်မျောနေပြီး လီချန်းရှင်းအဖြစ် ပြန်လည် ပုံဖော်လိုက်သည်။

လီချန်းရှင်းမှာ အသက်ရှူရခက်ခဲကာ မျက်နှာမှာ ဖျော့တော့နေပြီး သူ၏ အသက်စွမ်းအားမှာ အလွန်နည်းပါးနေသည်။

"ဒါက မင်း နိဗ္ဗာနအဆင့်မှာ နားလည်ထားတဲ့ နည်းလမ်းလား"

တာအိုကိုးခုကို ပေါင်းစည်းကာ ရှုပ်ထွေးမှုအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း။ ထိုပညာရပ်မှာ နားလည်နိုင်စွမ်း မရှိနိုင်လောက်အောင် နက်နဲလှသည်။

ချန်ကျီရှင်းက တည်ငြိမ်စွာပင် ရှေးဟောင်း ရေအိုးကြီးထဲမှ အရောင်ကိုးမျိုးရှိသော ဓားတစ်လက်ကို ထပ်မံ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။