အခန်း ၃၃၇

အခန်း။ ၃၃၇

"မြောက်ပိုင်းမြေ လွင့်မျောနေသောတောင်..."

ချန်ကျီရှင်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ လှုပ်ရှားသွားပြီး ထိုအမည်ကို သူ၏စိတ်ထဲတွင် ခိုင်မြဲစွာ မှတ်သားလိုက်သည်။

လွင့်မျောနေသောတောင်ဆိုသည်မှာ မည်သို့သောနေရာမျိုးလဲဟု သူ မသိသော်လည်း သူ၏အဘိုးဖြစ်သူ ချန်တောက်ယန်ပင် နှစ်ပေါင်းများစွာ လှုပ်ရှားခြင်းမရှိဘဲ သတိထားနေခဲ့သည့်နေရာဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ အထွတ်အထိပ် နယ်ပယ်နှင့် ဆက်စပ်နေမည်မှာ သေချာသည်။

ထိုသို့မဟုတ်လျှင် သူ့အဘိုးကဲ့သို့သော သူပင် စိုးရိမ်နေမည်မဟုတ်ပေ။

ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ရင်း ချန်ကျီရှင်းသည် ထိုအတွေးများကို ခေါင်းထဲမှ ထုတ်ပစ်လိုက်

သည်။

မဖြစ်လာသေးသော ကိစ္စရပ်များအတွက် ချီစွမ်းအင်များ မဖြုန်းတီးလိုသော သူ့စရိုက်အတိုင်းပင်။

အချိန်တန်၍ မိမိ၏စွမ်းအား လုံလောက်နေလျှင် အရာအားလုံးသည် အလိုလို အဆင်ပြေသွားလိမ့်မည်။

သူသည် တားမြစ်နယ်မြေထဲမှ ထွက်လာခဲ့ကာ တောင်ထိပ်၏ အောက်ခြေတွင် ချန်မျိုးနွယ်စုဝင် များစွာတို့သည် စုရုံးရောက်ရှိနေကြပြီး ချန်ကျီရှင်းကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြသည်။

သူတို့၏ မျက်ဝန်းများတွင် ငြင်းဆန်ခြင်း၊ တွေဝေခြင်းဟူသည် မရှိဘဲ၊ လေးစားမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်များသာ ပြည့်နှက်နေသည်။

ချန်ကျီရှင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုဝင် အားလုံးနီးပါး ရောက်ရှိနေကြသည်။

သူ တစ်ချက်မျှ အကဲခတ်လိုက်ရုံဖြင့်ပင် ချန်မျိုးနွယ်စုတွင် စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ရာနီးပါး ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ရာဆိုသည်မှာ အရှေ့နက်နဲသောနယ်မြေတွင် နတ်ဘုရား တာအိုလိုင်းသုံးခုမှလွဲ၍ ဤမျှသော အင်အားကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထုတ်ပြနိုင်သည့် မျိုးနွယ်စု မရှိသလောက်ပင်။

"လူစုခွဲကြတော့"

တောင်ခြေရှိ လူအုပ်ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် ချန်ကျီရှင်းသည် တတိယတောင်ထိပ်ဆီသို့ လမ်းလျှောက်သွားသည်။ သုံးရက်ကြာလျှင် ကျင်းပမည့် နန်းတက်ပွဲအတွက် ယခုချက်ချင်း စကားပြောရန် မလိုသေးပေ။

တတိယတောင်ထိပ်လမ်းအတိုင်း လျှောက်လှမ်းသွားသည်။

လွန်ခဲ့သည့် နှစ်များကဆိုလျှင် တတိယတောင်ထိပ်သည် အလွန်အေးစက်ပြီး အပင်

အနည်းငယ်သာ ရှိသော တောင်ကုန်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ယခုမူ အသက်ဝင်ပြီး စိမ်းလန်းစိုပြည်

နေသည်။

စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်ပန်းများ၊ နတ်ဘုရားကိုးခု မြက်ပင်များ၊ နဂါးသွေး သစ်ပင်များ၊ ကောင်းကင်မြူနှင်း သစ်ပင်များ အစရှိသော ရှားပါးသည့် ကောင်းကင်ဘုံပစ္စည်းများမှာ တောင်စောင်းတစ်လျှောက်တွင် လေနှင့်အတူ ယိမ်းနွဲ့နေပြီး မွှေးရနံ့များ သင်းပျံ့နေသည်။

တောင်ပေါ်ရှိ တိရစ္ဆာန်လေးများမှာ ချန်ကျီရှင်းကို မြင်သောအခါ လူသားများကဲ့သို့ အမူအရာမျိုးဖြင့် ဝပ်တွား၍ နှုတ်ဆက်ကြသည်။

တတိယတောင်ထိပ်၏ သန့်စင်သော တာအိုနယ်မြေအောက်တွင် တောင်တစ်ခုလုံးသည် အသိဉာဏ်များ ပွင့်လင်းလာပြီး ပြောမပြနိုင်သော ဦးတည်ရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။

ဝေးလံသော နေရာတစ်ခုမှ ထမင်းဟင်းချက်သည့် မွှေးရနံ့တစ်ခု ရောက်ရှိလာသည်။ ချန်ကျီရှင်းသည် မကြည့်ဘဲနှင့်ပင် ပိလော့ဆိုသော ကောင်မလေး ဝက်သားတုံး ပြုတ်နေမှန်း သိလိုက်သည်။

သူသည် ဤအရသာကို ဆယ်နှစ်ကျော် စားသောက်ခဲ့ရပြီး သူ၏အရိုးထဲအထိ စွဲလမ်းနေပြီဖြစ်သည်။

"နောက်ဆုံးတော့ အိမ်ပြန်ရောက်ပြီ အရမ်းမောတာပဲ"

ချန်ကျီရှင်းသည် ပျင်းရိစွာဖြင့် ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်နှာတွင် အမောဒဏ်များ သိသာနေသော်လည်း နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင်မူ နူးညံ့သောအပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

နောက်ဆုံးတော့... အိမ်ပြန်ရောက်ပြီ။

ထိုအချိန်တွင် ချန်မျိုးနွယ်စု၏ ဘိုးဘေးဖြစ်သူက ကောင်းကင်တာအိုကိုယ်စား ကြေညာလိုက်သည်မှာ ချန်ကျီရှင်းသည် သုံးရက်အတွင်း ဇီဝေကြယ်၏ အရှင်သခင်အဖြစ် နန်းတက်တော့မည်ပင်။

ဤသတင်းကြောင့် အရှေ့နက်နဲသောနယ်မြေတစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားပြီး အင်အားစုအသီးသီးတို့မှာ မကျေနပ်မှုများ၊ တွက်ချက်မှုများဖြင့် လှုပ်ရှားလာကြသည်။

ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ သူတို့၏ အင်အားကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သော်လည်း မည်သူမျှ မိုက်မဲမနေကြပေ။

ချန်မျိုးနွယ်စုသည် မုန်မျိုးနွယ်စု၊ ဆေးဘုရင်တောင်နှင့် အခြားအင်အားစုများကို အပြီးသတ် ချေမှုန်းနိုင်ခဲ့သည်ကို ထောက်ဆလျှင် သူတို့၏ အင်အားမှာ ခန့်မှန်းရခက်လှသည်။

ချန်ကျီရှင်းသည် ရှေးဟောင်းနယ်မြေငယ်တွင် အဖိုးတန်ပစ္စည်းများကို ရရှိခဲ့ပြီးနောက် ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စု၏ စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူအရေအတွက်မှာ အရင်ကထက် နှစ်ဆပိုများလာပြီဟု တချို့လူတို့က ယုံကြည်နေကြသည်။

အချို့သော ရဲရင့်သူများကဆိုလျှင် ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စု၏ စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူ အရေအတွက်မှာ ငါးဆယ်ခန့်အထိ ရှိနေပြီဟု ပြောဆိုနေကြသည်။

ဤမျှကြီးမားသော အင်အားစုကြီးက ခေါင်းဆောင်အပြောင်းအလဲ ပြုလုပ်လိုက်ခြင်းမှာ အရှေ့နက်နဲသောနယ်မြေ တစ်ခုလုံးအပေါ် လွှမ်းမိုးမှုကြီးမားစေသဖြင့် တခြားသူများမှာ စိုးရိမ်ပူပန်နေကြသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် တောင်ပိုင်းနယ်စပ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာ၌ တောင်ကမ်းပါးယံတစ်ခုပေါ်တွင် တောင်လေများ တိုက်နေသည်။

အနက်ရောင် နဂါးဧကရာဇ်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ပိန်သွယ်သော လူငယ်တစ်ဦးမှာ တောင်ထိပ်တွင် ရပ်နေကာ သူ၏ ဆံပင်နက်များမှာ လေတိုက်ရာသို့ ဝဲပျံနေသည်။

သူသည် အဝေးကို ငေးကြည့်ရင်း ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

"နောက်ဆုံးတော့ မင်းက တံဆိပ်ကို ကျော်လွန်ပြီး ဇီဝေကြယ်ရဲ့ အရှင်သခင် ဖြစ်လာပြီပေါ့"

သူသည် တစ်စုံတစ်ယောက်နှင့် စကားပြောနေသည့်အလား သို့မဟုတ် ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပြောနေသည့်အလား နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ စိတ်အာရုံမှာ လွန်ခဲ့သော ၁၆ နှစ်က ကလေးငယ်လေး၏ ငိုသံများထံသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။

"တုလုံ မင်း ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ"

ထိုအချိန်တွင် နဖူးဘယ်ဘက်တွင် ခုနစ်ဟု ရေးထိုးထားသော အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးက နောက်မှရောက်လာပြီး ချန်ကျောက်ရှင်း၏ ပုခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး ငါတို့ အရင်ကလို အခြေအနေမျိုးကို ဘယ်တော့ပြန်ရောက်နိုင်မလဲလို့ တွေးနေတာပါ"

ချန်ကျောက်ရှင်းသည် အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ဘေးမှလူကို ပြုံးပြလိုက်သည်။

"မကြာခင်ပါ။ အရှင်မင်းကြီး ပေးအပ်ထားတဲ့ သူတော်စင် ၃၆ ပါးထဲက တစ်ဝက်ကျော်ကျော်က နိုးထလာခဲ့ပြီ"

ခုနစ်က သူ၏လက်များကို လက်စွပ်အတွင်း ထည့်ကာ မြောက်ပိုင်းမြေ၏ နေရောင်အောက်တွင် အေးစက်နေသည့် လူအိုကြီးတစ်ဦးအလား ရပ်နေသည်။

"မကြာခင် ဖြစ်လာမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ ဒီခေတ်ကာလက... အရမ်းကို စိမ်းကားလွန်းတယ်"

ချန်ကျောက်ရှင်းက ရယ်မောလိုက်သည်။

"မကြာခင်ပါပဲ။ တုလုံ မင်း မသိသေးတာတစ်ခုရှိတယ်။ ခုနလေးတင်ပဲ ဝန်ကြီးချုပ်နိုးထလာပြီး ပြန်လည်ဝင်စားသွားပြီ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချန်ကျောက်ရှင်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ ချက်ချင်းပင် ကျုံ့သွားသည်။ သူ၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် ပိန်လှီပြီး စူးရှသော မျက်ဝန်းများရှိသည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ပေါ်လာသည်။

"သွားကြစို့။ ဝန်ကြီးချုပ် နိုးထလာပြီ မင်း နိုးထလာတာကို သိတဲ့အခါ မင်းကို လာခေါ်ဖို့ ငါ့ကို အထူးမှာလိုက်တာ"

ခုနစ်က ချန်ကျောက်ရှင်း၏ ပုခုံးကို ပုတ်လိုက်ပြီး အဝေးရှိ မြောက်ပိုင်း သဲကန္တာရကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။

"တုလုံ ဝန်ကြီးချုပ်ရဲ့ အစီအစဉ်အရဆိုရင် ငါတို့ မကြာခင် မြောက်ပိုင်း သဲကန္တာရရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာကို သွားပြီး အိပ်ပျော်နေတဲ့ ဝိညာဉ်ပေါင်း တစ်သိန်းကို နိုးထစေရမယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ဒီလောကကြီးမှာ တကယ်ကို မငြိမ်သက်မှုတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

ချန်ကျောက်ရှင်းမှာ တိတ်ဆိတ်နေသော်လည်း သူ၏ မျက်ဝန်းနက်များထဲတွင် လေးနက်သော အမူအရာများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

...

...

တစ်ချိန်တည်းတွင် မြောက်ပိုင်းမြေသို့ ဦးတည်သည့် ခရီးလမ်းဖြစ်သည့် တောအုပ်တစ်ခုအတွင်း ဆံပင်ဖြူဖြူနှင့် လူအိုကြီးတစ်ဦးမှာ ကိုယ်လုံးတီးနှင့် ခြေဗလာဖြင့် လမ်းလျှောက်နေသည်။ ရုတ်တရက် သူသည် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ကျီအာ မင်းရဲ့ အဘိုးက သေချာပေါက် ကျော်ဖြတ်နိုင်မှာပါ"

ချန်တောက်ယန်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်သည်။

သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ပြတ်သားခြင်းများ ပြည့်နှက်နေသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ အကြည့်မှာ မြောက်ပိုင်းမြေဆီသို့ ရောက်သွားပြီး သူ၏ စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုမှာ ပိုမိုခိုင်မာလာသည်။

"ကျီအာ စောင့်ကြည့်နေပါ။ အဘိုး မင်းအတွက် လက်ဆောင်တစ်ခုအနေနဲ့ အထွတ်အထိပ် ပြန်လည်ဝင်စားသူတစ်ဦးကို သတ်ပြီး ပေးလိုက်မယ်"

...

...

အရှေ့နက်နဲသောနယ်မြေ၏ အချက်အချာမှ ဝေးကွာသော ယန်ပြည်နယ်၊ ဝေးလံခေါင်သီသည့် ကုန်းမြင့်တစ်ခုတွင်….

ဤနေရာတွင် တစ်နှစ်ပတ်လုံး နှင်းများ ကျဆင်းနေပြီး ငှက်များပင် ဖြတ်သန်းရန် ခက်ခဲလောက်အောင် မြင့်မားသည့် ရေခဲတောင်ကြီးများ ရှိသည်။

ဤနေရာမှာ လူသူကင်းမဲ့ပြီး အသက်ရှင်သန်မှု မရှိသော၊ အမြဲတမ်း အေးစက်နေသည့် လေပြင်းများကြောင့် အရာရာကို အေးခဲစေသည့် အေးခဲနေသော ကုန်းမြင့်ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ နှင်းနတ်ဆိုးများ၏ နေအိမ်ဖြစ်ပြီး အရှေ့နက်နဲသောနယ်မြေမှ လူများအတွက် တားမြစ်ထားသောနေရာ ဖြစ်သည်။

ထိုရေခဲတောင်ဂူများထဲမှ တစ်ခုတွင် ပိန်လှီပြီး ဆံပင်ဖြူဖြူနှင့် လူလတ်ပိုင်း တစ်ဦးမှာ တောအုပ်ထဲသို့ လျှောက်သွားနေသည်။

"ကျီအာ... မင်း အခုဆို ၁၆ နှစ်တောင် ရှိနေပြီပေါ့နော်"

သူသည် ခေါင်းကို စောင်း၍ ပြောလိုက်ကာ ရေခဲဂူတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ခဏအကြာတွင် သူက ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ကျီအာ... ၁၆ နှစ်တောင် ရှိနေပြီပေါ့... မကြာခင်ပါပဲ... ရှေးဟောင်းနယ်မြေတွေ နိုးထလာတာနဲ့အတူ... ငါတို့ အရင်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်လာကြမှာပါ"

ထိုလူလတ်ပိုင်းမှာ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော မျက်နှာပေါ်တွင် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။