အခန်း ၃၃၈

အခန်း။ ၃၃၈

သုံးရက်တာ ကာလက လျင်မြန်စွာပင် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

ဤသုံးရက်အတွင်း အရှေ့နက်နဲသောနယ်မြေရှိ အင်အားစုများ၏ ထက်ဝက်ကျော်မှာ ပျံသန်းသင်္ဘောများ၊ ပျံသန်းသည့် ဓမ္မပစ္စည်းများဖြင့် ယန်ပြည်နယ်သို့ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ စုရုံး၍ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ယန်ပြည်နယ်တစ်ခုလုံးမှာ မကြုံစဖူး စည်ကားသိုက်မြိုက်နေသည်။

ဇီဝေတောင်တန်းအတွင်း၌ တောင်ဝင်ပေါက်မှစ၍ တောင်ထိပ်အထိ မီးပုံးများ၊ အလံများဖြင့် ခမ်းနားစွာ အလှဆင်ထားသည်။

တတိယတောင်ထိပ် (ယခင် ကိုးခုမြောက်တောင်ထိပ်ဟုလည်းခေါ်သော) ပင်မတောင်ထိပ်၌ တိမ်တိုက်များကြားတွင် ကောင်းကင်သို့ ထိုးထွက်နေသော ဧရာမ ယဇ်ပလ္လင်ကြီးတစ်ခုရှိသည်။ ထိုယဇ်ပလ္လင်မှာ နှစ်ပေါင်းသန်းနှင့်ချီ၍ တည်ရှိနေခဲ့သည့်အလား ရှေးဟောင်းခေတ်၏ အရှိန်အဝါများ လွှမ်းခြုံနေသည်။

၎င်းပေါ်တွင် နေ၊ လ၊ ကြယ်တာရာများ၊ ရှေးဟောင်း သားရဲကြီးများ၊ ဇီဝေသင်္ကေတနှင့် နတ်ဘုရားများ၏ ပုံရိပ်များကို ထွင်းထုထားပြီး အလွန်ပင် ရိုသေလေးစားဖွယ် ကောင်းလှသည်။

တောင်ဝင်ပေါက်ရှေ့တွင် ပျံသန်းသည့် ဓမ္မပစ္စည်းများ တစ်စင်းပြီးတစ်စင်း ဆင်းသက်လာကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ ဆယ်မိုင်ခန့်အထိ ရှည်လျားသော တန်းစီပုံစံဖြင့် စိပ်စိပ်ကလေး တိုးဝင်နေကြသည်။

"သေရောပဲ ဒါ ထိုင်ချူးနယ်မြေရဲ့ ဘိုးဘေးပဲ။ သူကိုယ်တိုင် လက်ဆောင်ပစ္စည်းတွေ ယူပြီး လာခဲ့တာပဲ"

"ဟူယန်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကလည်း သူတို့မျိုးနွယ်စုရဲ့ အစွမ်းထက်သူတွေအားလုံးကို ခေါ်လာတာပဲ"

"စောင့်ဦး ငါမှားနေတာလား... အဲဒါ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပုန်းကွယ်နေတဲ့ မြောက်ပိုင်းဓားနတ်ဘုရားယုချန်ဖူ မဟုတ်လား သူလည်း လာတယ်"

"လွန်မြစ်ဓားဂိုဏ်း၊ ထျန်းယန် နတ်ဘုရားအိမ်တော်၊ နက်နဲသောကောင်းကင်ဘုံဂိုဏ်း၊ ရှေးဦးနတ်ဘုရား နယ်မြေ၊ ချင်ဟွေ့ နယ်မြေ... အို... ကောင်းကင်ဘုံရေ အရမ်းများလွန်းတယ်၊ အရမ်းများလွန်းတယ်"

"မယုံနိုင်စရာပဲ အရှေ့နက်နဲသောနယ်မြေမှာ ဂိုဏ်းပေါင်းများစွာ ရှိတာ အခု အနည်းဆုံး ထက်ဝက်လောက် ရောက်နေတာလား"

"ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ခေါင်းဆောင်အပြောင်းအလဲက ဒီလောက်ထိတောင် အရေးကြီးတဲ့ အခမ်းအနား ဖြစ်နေတာကိုး"

သတင်းကို စူးစမ်းရန် လာရောက်သည့် လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူများမှာ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ပြောဆိုနေကြသည်။

တန်ဖိုးကြီးမားသည့် ပျံသန်းရာ ဓမ္မပစ္စည်းများကြောင့် သူတို့၏ မျက်ဝန်းများမှာ မမှိတ်နိုင်အောင်ပင် ဖြစ်နေသည်။ အများအားဖြင့် နဂါးကဲ့သို့ မြင်ရခဲသော အင်အားစုကြီးများ၏ ခေါင်းဆောင်များနှင့် ဘိုးဘေးအကြီးအကဲများမှာ သူတို့၏ ဓမ္မပစ္စည်းများပေါ်မှ ဆင်းသက်လာကြရာ မြင်ရသူအပေါင်းမှာ ငေးမောနေကြရသည်။

ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုကဲ့သို့ အဆင့်ရှိသည့် အင်အားစုမျိုး ခေါင်းဆောင်အပြောင်းအလဲ လုပ်

သည်ကို သူတို့ မြင်ဖူးသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ ဆယ်မိုင်ခန့်အထိ စည်ကားနေသော မြင်ကွင်းမျိုးကို တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးပေ။

"ဟူယန်မျိုးနွယ်စုမှ နှစ်တစ်သောင်းသက်တမ်းရှိ သန္တာကျောက်တုံးတစ်စုံ ပေးအပ်ပြီး ဇီဝေကြယ်၏ အရှင်သခင်ကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်"

"ထိုင်ချူး နယ်မြေမှ ကောင်းကင်နဂါး သဲမှုန် အလေးချိန် တစ်ရာ ပေးအပ်ပြီး ဇီဝေကြယ်၏ အရှင်သခင်ကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်"

"ကောင်းကင်ဘုံနတ်ဘုရားလှိုင်း နယ်မြေမှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သွေးကြောတစ်ခု၊ ကောင်းကင်ဘုံပစ္စည်း ၁၀ မျိုး၊ ကိုးလွှာအေးခဲ ကြယ်သံရိုင်း အလေးချိန် တစ်ရာ၊ ချီလင် ရှေးဟောင်းကျောက်စိမ်းတစ်စုံနှင့် နှစ်တစ်သောင်းသက်တမ်းရှိ ရေခဲအနှစ်သာရ... ပေးအပ်ပြီး ဇီဝေကြယ်၏ အရှင်သခင်ကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်"

လက်ဆောင်ပစ္စည်းများကို မှတ်တမ်းတင်ရသည့် အကြီးအကဲ၏ ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာသံများမှာ ရပ်တန့်ခြင်းမရှိပေ။

ဧည့်ခံခြင်းကို တာဝန်ယူထားသည့် ချန်ထျန်းချန်သည် ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ဧည့်သည်များကို ဇီဝေတောင်တန်းအတွင်းသို့ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ဖိတ်ခေါ်နေသည်။

"ကောင်းကင်ဘုံနတ်ဘုရားလှိုင်း နယ်မြေက အရမ်း ရက်ရောတာပဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သွေးကြောတစ်ခုတည်းတင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းပေါင်းများစွာ တန်ဖိုးရှိမှာပဲ မဟုတ်လား"

လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူများ၏ အကြည့်မှာ ကောင်းကင်ဘုံနတ်ဘုရားလှိုင်းနယ်မြေ၏ နတ်ဘုရားဆရာသခင် ချင်ထျန်းကျုံးထံသို့ ရောက်သွားသည်။

သူသည် ယနေ့အတွက် အထူးပင် ဝတ်စားဆင်ယင်ထားပြီး တောက်ပနေသည်။ ကောင်းကင်ဘုံနတ်ဘုရားလှိုင်းနယ်မြေမှာ လက်ဆောင်ပေးရုံသာမက သူတို့၏ ဘဏ္ဍာတိုက်တစ်ခုလုံးနီးပါးကို ပေးအပ်နေသည့်အလားပင်။

"ဆရာသခင်ချင် ဒီလက်ဆောင်က အရမ်း အဖိုးတန်လွန်းပါတယ်။ တကယ်ကို မထိုက်တန်ပါဘူး"

ချန်ထျန်းချန်သည် အမြန်ပင် ရှေ့တိုးလာပြီး ချင်ထျန်းကျုံးကို လေးစားစွာ လက်အုပ်ချီလိုက်သည်။

"ငါနဲ့ ဒီလောက်တောင် အခမ်းအနားလုပ်နေစရာ လိုလား"

ချင်ထျန်းကျုံးက ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် လက်ခါပြလိုက်ပြီး "မေ့မသွားနဲ့ဦး ကျီရှင်းဆိုတာ ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အရှင်သခင်အသစ်တင်မကဘူး။ ငါ့ရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံနတ်ဘုရားလှိုင်း နယ်မြေရဲ့ နတ်ဘုရားသားတော်လည်း ဟုတ်တယ်။ ဒီအဘိုးကြီးက ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားသားတော်ကို လက်ဆောင်မပေးဘဲ နေပါ့မလား"

"ဒါတော့..."

ချန်ထျန်းချန်မှာ ပြုံးလိုက်ရပြီး "အကြီးအကဲ ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ဒါဆိုရင် ကျီရှင်းကိုယ်စား ကျေးဇူးတင်ပါတယ်လို့ ပြောပါရစေ။ ဟေ့... ဆရာသခင်ချင်နဲ့ ကောင်းကင်ဘုံနတ်ဘုရားလှိုင်းနယ်မြေက ဧည့်သည်တွေကို ပထမဆုံး နေရာမှာ ထိုင်စေလိုက်ကြ"

အချိန်များ တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ လက်ဆောင်ပစ္စည်းများဖြင့် လာရောက်သူမှာ အဆုံးမရှိပေ။

"အကြီးအကဲ လုယွမ် ဘာကြောင့် ကြွလာရတာလဲ"

ချန်ထျန်းချန်၏ မျက်ဝန်းများမှာ လင်းလက်သွားသည်။ သူ၏ဘေးတွင် ရိုးရှင်းသော အဝတ်အစားနှင့် လူလတ်ပိုင်း တစ်ဦးရှိနေသည်။ သူသည် အမြန်ပင် လမ်းလျှောက်သွားပြီး နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ဤသူမှာ ယခင်က ချန်ကျီရှင်းကို ချန်တောက်ယန်နှင့် စေ့စပ်ပေးရန် ကြိုးစားခဲ့ဖူးသော နိဗ္ဗာနအဆင့် အစွမ်းထက်သူ လုယွမ်ပင်။

"ခြောက်နှစ်... လက်ချိုးရေတွက်ရုံနဲ့ပဲ ကုန်သွားတာပဲ။ ဒီခြောက်နှစ်အတွင်းမှာ ဒီလောက်တောင် ကြီးမားတဲ့ ပြောင်းလဲမှုတွေ ဖြစ်လာမယ်လို့ ငါ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့မိဘူး"

လုယွမ်သည် ဇီဝေတောင်ထိပ်ကို မော့ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"အပြင်ပန်းမှာတော့ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသလိုနဲ့ ဒီတတိယသခင်လေးက ခြောက်နှစ်အတွင်း အခြေအနေကို အကုန်ပြောင်းလဲပစ်ပြီး ဒီနေ့ခေတ်ရဲ့ ထိပ်တန်း အစွမ်းထက်ဆုံးသူ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူများ ထင်ထားမိမှာလဲ"

သူ့နောက်တွင် ယခင်က အလွန်မာန်မာနကြီးပြီး ဇီဝေခန်းမတွင် ချန်မျိုးနွယ်စုကို လူသိရှင်ကြား ငြင်းပယ်ခဲ့ဖူးသော လုယင်းရှိနေသည်။

ယခုအခါ သူမ၏ ဆံပင်များကို နောက်တွင် သိမ်းထားပြီး ဗိုက်မှာလည်း ပူနေကာ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ထားသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

သူမ၏ ငယ်ရွယ်စဉ်က မာန်မာနများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အချိန်၏ ရင့်ကျက်မှုနှင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများဖြင့် အစားထိုးခံထားရသည်။ သူမ၏ ဘေးတွင် သာမန်လူတစ်ယောက်က သူမကို ဂရုစိုက်ရန် အမြဲသတိပေးနေသည်။ ဤသူမှာ သူမ၏ တာအိုလက်တွဲဖော်ပင်။

ထိပ်တန်း ပါရမီရှင် သို့မဟုတ် မျိုးနွယ်စုကြီးတစ်ခုမှ သားမဟုတ်ပေ။ ငယ်စဉ်က မျှော်လင့်ခဲ့သော အိမ်ထောင်ရေးကို စွန့်လွှတ်ပြီး ရိုးရှင်းမှုကိုသာ သူမ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီဘက်က လာခဲ့ပါ၊"

ချန်ထျန်းချန်က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် လမ်းပြပေးလိုက်သည်။ လူအုပ်စုမှာ ခေါင်းညိတ်ပြီး ဇီဝေတောင်တန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

အချိန်များ တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးသွားပြီး ဆယ်မိုင်အထိ ရှည်လျားသော ဧည့်သည်တော်များ၏ တန်းစီခြင်းမှာ နောက်ဆုံးတော့ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

ဘုန်း….

ရုတ်တရက် ကောင်းကင်ယံရှိ အဆုံးမရှိသော လေဟာနယ်မှာ ရုတ်တရက် လိမ်ခေါက်သွားသည်။ ပျံသန်းနေသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများမှာ ကြယ်ကြွေမိုးကဲ့သို့ ကောင်းကင်ယံကို ပိုင်းဖြတ်၍ ကျဆင်းလာသည်။

"အဲဒါ ဘာကြီးလဲ..."

တောင်ဝင်ပေါက်အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေသည့် လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူများအားလုံးမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဒုန်း

ကောင်းကင်ယံတွင် နတ်ဘုရားဝင်ပေါက်သုံးခုမှာ ဖြည်းညင်းစွာ ပုံဖော်ပေါ်ထွက်လာသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်။

နတ်ဘုရားဝင်ပေါက်များထဲမှ ပုဂ္ဂိုလ်သုံးဦး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

"ကောင်းကင်ဘုံ နတ်ဘုရားနန်းတော်မှ အခမ်းအနားကို လာရောက်လေ့လာရင်း နှစ်တစ်သောင်းသက်တမ်းရှိ ရေခဲသန္တာကျောက်တစ်စုံကို ပေးအပ်ပြီး ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုနှင့် ချန်ကျီရှင်းကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်"

"နတ်ဘုရားအဖြစ် တက်လှမ်းခြင်းဂိုဏ်းမှ အခမ်းအနားကို လာရောက်လေ့လာရင်း ဖီးနစ်စစ်မှန်သော အမွေးအတောင် အလေးချိန်တစ်ရာနှင့် သန့်စင်သော သွေးမျိုးဆက်ရှိသည့် ရှေးဟောင်းရိုင်းစိုင်းသော သတ္တဝါတစ်ကောင်ကို ပေးအပ်ပြီး ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုနှင့် ချန်ကျီရှင်းကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်"

"တာလျို တာအိုနယ်မြေမှ အခမ်းအနားကို လာရောက်လေ့လာရင်း ကောင်းကင်ဘုံပစ္စည်း ၁၀ မျိုးကို ပေးအပ်ပြီး ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုနဲ့ ချန်ကျီရှင်းကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်"

ပုဂ္ဂိုလ်သုံးဦးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကြေညာလိုက်သည့်အခါ သူတို့၏ အသံများမှာ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဇီဝေကိုးတောင်ထိပ်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။

ချက်ချင်းပင် ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စု၏ တောင်ဝင်ပေါက်တစ်ခုလုံးမှာ အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

"တိမ်တိုက်တွေပေါ်မှာ ဝင်ခွင့်ရပြီး လောကသတ္တဝါအပေါင်းကို အထက်စီးကနေ ငုံ့ကြည့်နေကြတဲ့ နတ်ဘုရားတာအိုနယ်မြေ သုံးခုဆိုတာ... သူတို့က အောက်ခြေလောကဆီကို လူလွှတ်ပြီး ဂုဏ်ပြုစကား ပြောဖူးတဲ့ အစဉ်အလာများ ရှိဖူးလို့လား"

မကြာမီပင် ယန်ပြည်နယ်နှင့် အရှေ့နက်နဲသောနယ်မြေ တစ်ခွင်မှ မျိုးနွယ်စုကြီးများမှာ ဤနေရာတွင် စုရုံးရောက်ရှိနေကြသည်။

ဇီဝေတောင်ဝင်ပေါက်မှာ အထူးအခွင့်အရေးရှိသော မျိုးနွယ်စုများနှင့် အစွမ်းထက်သူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ဇီဝေသည် ဘုန်းတော်ဖြင့် ထွန်းလင်းနေသည်ဆိုသော စကားမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

...

...

တစ်ချိန်တည်းတွင် တတိယတောင်ထိပ်၌ ချန်ကျီရှင်းသည် ကြေးမုံပြင်ရှေ့တွင် ရပ်ကာ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပြန်ကြည့်နေသည်။

သူ၏နောက်တွင် ပိလော့က အနက်ရောင် ဇီဝေပန်းပွင့်များ ရေးထိုးထားသည့် ဧကရာဇ်ဝတ်ရုံကို ချန်ကျီရှင်း၏ ပခုံးပေါ်သို့ နူးညံ့စွာ ခြုံပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ၏ ခါးတွင် ရွှေရောင် ကျောက်စိမ်းခါးပတ်ကို စည်းပေးလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ပိလော့သည် ခြေဖျားထောက်ကာ ချန်ကျီရှင်း၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ဆယ့်နှစ်ခုသော ပုတီးကုံးပါသည့် သရဖူကို ဆောင်းပေးလိုက်သည်။

"ပြီးပါပြီ"

ပိလော့သည် လက်ခုပ်တီးလိုက်ပြီး သူမ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် ကျေနပ်အားရမှုများ တောက်ပနေသည်။ သူမ၏သခင်မှာ တကယ်ပင် ခန့်ညားလွန်းလှသည်။

ချန်ကျီရှင်းသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်း၍ ပင်မခန်းမကြီး၏ အပြင်ဘက်ကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။

ဇီဝေကိုးတောင်ထိပ်တစ်ခုလုံးမှာ လူအများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ လူပေါင်းများစွာတို့မှာ နန်းတက်ပွဲ အစပြုသည်ကို စောင့်မျှော်နေကြသည်။

တွေဝေခြင်း မရှိတော့ဘဲ ချန်ကျီရှင်းသည် ပင်မခန်းမကြီးထဲမှ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်လှမ်း၍ ထွက်လာခဲ့သည်။