အခန်း ၃၃၉
Vol. 34 Ch. 339
အခန်း။ ၃၃၉
ဘုန်း….
နဂါးဦးချိုရာချီတို့က တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသံမြည်ဟီးလာသည်။
ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး ရှေးကျသော အသံတို့သည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးအကြား ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ ၎င်းသည် နတ်ဘုရားတို့၏ မြင်ကွင်းတစ်ခုအလား လေးနက်ခန့်ညားလှသည်။
တိမ်တိုက်များအထက်သို့ ထိုးထွက်နေသော ဧရာမယဇ်ပလ္လင်ကြီးပေါ်တွင် ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုဝင်များ၏ အလောင်းများ၊ ထူးခြားဆန်းပြားသည့် နတ်ဘုရားလက်ဆောင်များနှင့် ရှားပါးဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများကို ပူဇော်ပဏ္ဍာအဖြစ် တင်ထားကြသည်။
ဤသည်မှာ မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးက ကောင်းကင်ဘုံကို ပူဇော်ခြင်းပင်။
"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဘိုးဘေး ရွှမ်ဖုန်းအရှင်က နှစ်ပေါင်းသုံးထောင်ကိုးရာလွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်ကတည်းက ဒီနေရာကို ရွေးချယ်ပြီး 'ဇီဝေ' လို့ အမည်ပေးခဲ့တာ။ အဲဒီအချိန်ကတည်းက ကျင့်ဝတ်ငါးပါးကို လိုက်နာပြီး နတ်ဘုရားတို့ရဲ့ အမိန့်တော်ကို ခံယူခဲ့ကြတာပါ..."
"ဇီဝေမျိုးဆက်က ငါးဆက်တိုင်အောင် ထွန်းကားခဲ့တယ်။ အခု ဆယ့်တစ်ဆက်မြောက် ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်တဲ့ ချန်ကျီရှင်းကျတော့ ငယ်စဉ်ကတည်းက နတ်သားလေးတစ်ယောက်လိုကို ထူးချွန်ခဲ့တာ။ အခုဆိုရင်တော့ လောကရဲ့ ထိပ်တန်းပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေပါပြီ။ သူ့ရဲ့ ကျေးဇူးတရားတွေက ခေတ်ကာလတွေကို ကျော်လွန်ပြီး ကောင်းကင်အောက်က အရာအားလုံးကို ထွန်းလင်းတောက်ပစေမှာ သေချာပါတယ်..."
ချန်မျိုးနွယ်စု၏ အကြီးအကဲတစ်ဦးက ပူဇော်ပွဲကို တာဝန်ယူကာ ယဇ်ပလ္လင်ဘေးတွင် ရပ်
လျက် ကောင်းကင်ကို ပူဇော်သည့် စကားလုံးများကို လေးနက်စွာ ကြေညာလိုက်သည်။
ချန်ကျီရှင်းမှာ ရွှေရောင်ပန်းထိုးထားသည့် အနက်ရောင်ဧကရာဇ်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ကာ ခေါင်းတွင် သရဖူကို ဆောင်းလျက် ယဇ်ပလ္လင်ဆီသို့ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လှမ်းသွားသည်။
"သူလာနေပြီ သူလာနေပြီ"
"တတိယသခင်လေး ချန်ကျီရှင်းပဲ"
"ဟားဟား အခုဆိုရင် သူ့ကို တတိယသခင်လေးလို့ မခေါ်တော့ဘဲ ချန်မျိုးနွယ်စု၏ ဂိုဏ်းချုပ်လို့ ခေါ်ရတော့မှာပေါ့"
ဇီဝေကိုးတောင်ထိပ်၏ အောက်ခြေရှိ ဧရာမ တောင်ဝင်ပေါက်ရင်ပြင်တွင် အင်အားစုအသီးသီးမှ လူတို့သည် တောင်ထိပ်ရှိ ချန်ကျီရှင်းကို မော့ကြည့်နေကြသည်။
သူတို့၏ အမူအရာများမှာ အလွန်ပင် ရှုပ်ထွေးနေကြသည်။
ဤသူတို့အထဲတွင် ယခင်က ချန်ကျီရှင်းနှင့် ဆက်ဆံရေး ရှိခဲ့ဖူးသူများလည်း ပါဝင်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် လုမျိုးနွယ်စုမှ ဖခင်နှင့်သမီး၊ ယိုပြည်နယ်မှ ရွှမ်မျိုးနွယ်စု၊ ချန်ယန်အကယ်ဒမီနှင့် ယွန်းပြည်နယ်မှ ရှုမျိုးနွယ်စု စသည်တို့ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ သူတို့သည် တောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ ဧကရာဇ်ဝတ်ရုံနှင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကို ငေးကြည့်နေကြသည်။ သူတို့၏ မျက်ဝန်းများတွင် သက်ပြင်းချသံများနှင့် ငေးမောခြင်းတို့ ပြည့်နှက်နေသည်။
"ခြောက်နှစ်ဆိုတဲ့ အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာ... အရာအားလုံးက ဒီလောက်တောင် ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူကထင်ထားမိမှာလဲ"
ပင်မတောင်ထိပ်ပေါ်၌ ချန်ကျီရှင်းသည် ယဇ်ပလ္လင်ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်။ တောင်ထိပ်မှ ပြင်းထန်သော လေပြင်းများကြောင့် သူ၏ အနက်ရောင်ဧကရာဇ်ဝတ်ရုံမှာ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသည်။ သူ၏ရှေ့တွင် အမွှေးတိုင်ထွန်းသည့် အိုးတစ်လုံး ရှိကာ ယောက်ျားလေးငယ်နှင့် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးတို့သည် အမွှေးတိုင်ကြီး သုံးချောင်းကို ချက်ချင်းပင် ဆက်ကပ်လိုက်သည်။
အမွှေးတိုင်တို့မှာ မီးမပါဘဲ ထိန်လင်းသွားပြီး ချန်ကျီရှင်းက လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ကာ အရှေ့တောင်၊ အရှေ့မြောက်နှင့် အနောက်မြောက်အရပ်သို့ သုံးကြိမ်စီ ဦးညွတ်လိုက်ပြီးနောက် အမွှေးတိုင်အိုးပေါ်သို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင် ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်ရှိ အမွှေးတိုင်မီးခိုးများထဲမှ တောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူတို့၏မျက်စိကို မဖွင့်နိုင်အောင်ပင် အလင်းရောင်များ တောက်ပသွားသည်။
ထိုအလင်းတန်းထဲတွင် ကောင်းကင်ဧကရာဇ်တစ်ပါးအလား အရှိန်အဝါကြီးမားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ငုံ့ကြည့်နေသည်။ ထိုသူ၏ အရှိန်အဝါမှာ မတိုင်းတာနိုင်အောင်ပင် နက်ရှိုင်းလှသည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကြီးက ချန်ကျီရှင်းကို ငုံ့ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ၎င်းမှာ ချန်မျိုးနွယ်စု၏ ဘိုးဘေး ချန်ရွှမ်ဖုန်း၏ ခွင့်ပြုချက်ပင်။
"အခမ်းအနား ပြီးဆုံးပါပြီ"
ပူဇော်ပွဲကို တာဝန်ယူထားသည့် အရာရှိက သူ၏လက်ထဲရှိ သုံးထောင်စကြာကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းကာ ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုကို ကောင်းချီးပေးသနားတော်မူပါ... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပဉ္စမမြောက် ဂိုဏ်းချုပ် ချန်ကျီရှင်းကို ကောင်းချီးပေးသနားတော်မူပါ... ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အမိန့်တော်တွေက ထာဝရ တည်တံ့ပါစေသား"
ဤစကားသံများ ကျဆင်းသွားသောအခါ ဇီဝေတောင်တစ်ခုလုံး မီးပွားလောင်ကျွမ်းသွားသကဲ့သို့ပင်။
ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုဝင်များအားလုံးမှာ တောင်ထိပ်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်ထံသို့ လေးစားသမှုဖြင့် ကြည့်ရှုနေကြပြီး ကောင်းကင်တုန်ခါသွားစေမည့် ကြွေးကြော်သံများကို ဟစ်အော်လိုက်ကြသည်။
"ကောင်းကင်အမိန့်တော် ထာဝရတည်တံ့ပါစေ"
"ကောင်းကင်အမိန့်တော် ထာဝရတည်တံ့ပါစေ"
"ကောင်းကင်အမိန့်တော် ထာဝရတည်တံ့ပါစေ"
ဤစိတ်အားထက်သန်သော ကြွေးကြော်သံများမှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို လွှမ်းခြုံသွားသည့် ရေလွှမ်းမိုးမှုကြီးတစ်ခုအလား ဇီဝေတောင်တစ်ခွင်လုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
"ဒီလောက်ထိတောင် စည်းလုံးညီညွတ်မှု အားကောင်းတာလား"
အင်အားစုများ၏ ခေါင်းဆောင်များအားလုံးမှာ ဤမြင်ကွင်းကိုကြည့်ကာ အလွန်လေးနက်သွားသည်။
နတ်ဘုရားတာအိုနယ်မြေသုံးခုမှ စေလွှတ်လိုက်သော ကိုယ်စားလှယ်များပင်လျှင် မျက်လုံးများကို အနည်းငယ်မှေးစင်းလိုက်ပြီး စဉ်းစားတွေးတောနေကြသည်။
တောင်ထိပ်ပေါ်၌ ချန်ကျီရှင်းသည် ရုတ်တရက် နောက်လှည့်လိုက်သည်။
သူ၏ အဝတ်အစားများမှာ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေကာ သူသည် အောက်ခြေရှိ ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုဝင်များကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း စကားလုံး တစ်လုံးချင်းစီကို ပီပီသသ ပြောလိုက်သည်။
"ငါ ဂိုဏ်းချုပ်အဖြစ် တာဝန်ယူပြီး ပထမဆုံး လုပ်ရမယ့်အလုပ်ကတော့..."
"သုံးရက်ကြာရင် ဟွိုင်ပြည်နယ်ကို စစ်ချီမယ်။ စီကုန်းမျိုးနွယ်စုကို အပြီးသတ် ချေမှုန်းမယ်"
"မင်းတို့အားလုံးက ငါ့နဲ့အတူ ဟွိုင်ပြည်နယ်ကို စစ်ချီပြီး ဂုဏ်ကျက်သရေကို တည်ဆောက်ဖို့ အဆင်သင့်ပဲလား"
ဤစကားသံများ ထွက်ပေါ်လာသောအခါ…..
ဘုန်း…..
ဇီဝေတောင်တစ်ခုလုံး ချက်ချင်းပင် တုန်ခါသွားတော့သည်။
အခမ်းအနားကို လာရောက်ကြည့်ရှုကြသူများသည် တောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ ချန်ကျီရှင်းကို မယုံကြည်နိုင်သော မျက်ဝန်းများဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။
"ဘာတဲ့….သူက စစ်အင်အားကိုစုပြီး စီကုန်းမျိုးနွယ်စုကို ထပ်ပြီး စစ်တိုက်ဦးမလို့လား"
"ဟူး ချန်ကျီရှင်းက ဂိုဏ်းချုပ်အဖြစ် တာဝန်ယူကာစပဲ ရှိသေးတယ်။ စိတ်ဓာတ်တွေကို ပြန်လည်တည်ငြိမ်အောင် မလုပ်ဘဲ စီကုန်းမျိုးနွယ်စုကို တိုက်ရိုက် စစ်ကြေညာလိုက်တာလား"
"စီကုန်းမျိုးနွယ်စုဆိုတာ အရိုးမာတဲ့ အရိုးတစ်ခုပဲ။ အင်အားစုတွေ အရမ်းနက်နဲတယ်။ မျိုးနွယ်စုအတွင်းမှာတင် စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ ငါးဆယ်လောက် ရှိနိုင်တယ်"
"ချန်ကျီရှင်းက ဂိုဏ်းချုပ်အဖြစ် အခုမှ တာဝန်ယူတာ။ ဂုဏ်သတင်းကလည်း မတွင်သေးဘူး။ သူ့နောက်ကို လိုက်ပြီး စစ်တိုက်မယ့်သူ ဘယ်သူရှိပါ့မလဲ။ စစ်တိုက်တယ်ဆိုတာ သွေးထွက်သံယိုနဲ့ စတေးရမှာလေ"
အင်အားစုအသီးသီးမှ လူတို့သည် စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်နေကြပြီး တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် တိုးတိုးတိတ်တိတ် ဆွေးနွေးနေကြသည်။
သို့သော်လည်း အသက်ရှူချိန် သုံးကြိမ်မျှအတွင်း….
"ဟားဟား ငါတို့ ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုက နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ပြီး ထွန်းကားတော့မှာလား"
"ငါတို့လည်း လက်တဆုပ်စာလောက်တော့ လှုပ်ရှားချင်နေတာ ကြာပြီ"
"ဂိုဏ်းချုပ်နောက်ကို လိုက်ပြီး ဟွိုင်ပြည်နယ်ကို စစ်ချီဖို့ စီကုန်းကို နင်းခြေဖို့ အဆင်သင့်ပဲ"
"စီကုန်းမျိုးနွယ်စုက ငါတို့ ဂိုဏ်းချုပ်ကို အနိုင်ကျင့်လာတာ ကြာပြီ။ အခုတော့ တိုက်ပွဲဝင်ရမယ့် အချိန်ပဲ"
"ဟွိုင်ပြည်နယ်က လူတွေက စီကုန်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ အလိမ်အညာ ငြိမ်းချမ်းရေးဝါဒတွေနဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျွန်ပြုခံထားရတာ။ အခုတော့ ဟွိုင်ပြည်နယ်သားတွေကို ယန်ပြည်နယ်က စစ်သည်တော်တွေရဲ့ အစွမ်းကို ပြသလိုက်ရအောင်"
"ဘာလို့ မဖြစ်ရမလဲ။ ဂိုဏ်းချုပ်နောက်ကို လိုက်ပြီး အရှေ့နက်နဲသောနယ်မြေမှာရှိတဲ့ ရန်သူမှန်သမျှကို ချေမှုန်းပစ်မယ်"
အခြားအင်အားစုများ၏ အံ့အားသင့်နေသော မျက်ဝန်းများရှေ့တွင် ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုဝင်များသည် ရယ်မောသံများဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူတို့၏ မျက်ဝန်းများတွင် အဆုံးမရှိသော တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ဤအသံများမှာ တစ်ခုတည်းသော ကြွေးကြော်သံအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားသည်။
"ကျွန်တော်တို့က ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ အမိန့်အတိုင်း သစ္စာရှိစွာ လိုက်ပါပါ့မယ်"
ထိုမျှသာမကသေးပေ။
"ကျီအာ စီကုန်းမျိုးနွယ်စုကို ချေမှုန်းမယ့် ဒီတိုက်ပွဲမှာ ငါတို့ ကောင်းကင်ဘုံနတ်ဘုရားလှိုင်းနယ်မြေက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လက်လွတ်ခံနိုင်ပါ့မလဲ"
ချင်ထျန်းကျုံးသည် လူအုပ်ကြားထဲမှ ရယ်မောလျက် ထွက်လာသည်။
"ဟွိုင်ပြည်နယ်ကို သိမ်းပိုက်မယ့် စစ်ဆင်ရေးမှာ ငါတို့ ကောင်းကင်ဘုံနတ်ဘုရားလှိုင်းနယ်မြေကိုလည်း ထည့်သွင်းပေးပါ"
ပင်မတောင်ထိပ်ပေါ်၌ ချန်ကျီရှင်းသည် အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး အနည်းငယ် ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ"
...
...
ညနေစောင်းသောအခါ အင်အားစုအသီးသီးမှ လူတို့သည် ပွဲတော်ကိုပင် မစားလိုက်ရဘဲ အသီးသီး ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားကြသည်။
ချန်ကျီရှင်းက စီကုန်းမျိုးနွယ်စုကို တိုက်ခိုက်ရန် စစ်ပြင်နေသည်ဟူသော သတင်းက အလွန်ပင် ကြီးမားသောကြောင့်ပင်။
သူတို့သည် သူတို့၏ အင်အားစုများထံ ချက်ချင်းပြန်၍ ဤကိစ္စအပေါ် မည်ကဲ့သို့ သဘောထားမည်ကို ဆွေးနွေးကြရမည်ပင်။
ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုနှင့် ကောင်းကင်ဘုံနတ်ဘုရားလှိုင်းနယ်မြေတို့က ဟွိုင်ပြည်နယ်၏ ဧရာမအင်အားစုကြီးဖြစ်သော စီကုန်းမျိုးနွယ်စုကို တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ မည်သူရှုံးသည်ဖြစ်စေ၊ မည်သူနိုင်သည်ဖြစ်စေ အရှေ့နက်နဲသောနယ်မြေတစ်ခုလုံးအပေါ် ကြီးမားသော လွှမ်းမိုးမှုရှိစေမည်ပင်။
ချန်ကျီရှင်းသာ အနိုင်ရခဲ့ပါက ချန်ကျီရှင်း၏ အမည်မှာ အရှေ့နက်နဲသောနယ်မြေ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်ပြီး ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုသည်လည်း စီကုန်း၏ အရင်းအမြစ်များကို စုပ်ယူလိုက်လျှင် နတ်ဘုရားတာအိုနယ်မြေသုံးခု၏ အောက်တွင် အင်အားအကြီးဆုံး ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာသည်။
တစ်စုံတစ်ခုသော အကြောင်းအရင်းကြောင့် ဤအချက်မှာ လူတိုင်းကို မသက်မသာ ဖြစ်စေသည်။ ချန်ကျီရှင်း၏ ပြုမူပုံများကို ကြည့်ရသော် သူသည် ရည်မှန်းချက် နည်းပါးသူမျိုး မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သုံးရက်အတွင်း ချန်ကျီရှင်း စီကုန်းကို နင်းခြေတော့မည့် သတင်းမှာ အရှေ့နက်နဲသောနယ်မြေတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။
တစ်နယ်မြေလုံးမှာ မုန်တိုင်းသစ်တစ်ခုနှင့်အတူ လှုပ်ခတ်နေသည်။
...
...
နောက်တစ်နေ့ ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုအတွင်း၌ မနက်ခင်း ခေါင်းလောင်းသံနှင့် ညနေခင်း ဒရမ်သံတို့ကို တာဝန်ရှိသူများက တီးခတ်နေကြသည်။
မိုးသောက်အလင်းတန်းတို့က အမှောင်ထုကို ဖောက်ထွက်လာပြီး ရွှေရောင်အရောင်အသွေးဖြင့် ဇီဝေကိုးတောင်ထိပ်ကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။
ပင်မတောင်ထိပ်ရှိ ပင်မခန်းမဆောင်အတွင်း၌ ကြာရှည်စွာ အေးစက်တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော ကျောက်မင်းသားထိုင်ခုံတွင် ဆံပင်ဖြူနှင့် အဘိုးအို၏ အရိပ်အယောင်များ မရှိတော့ပေ။
၎င်းနေရာတွင် ရေတံခွန်ကဲ့သို့ စီးကျနေသော ဆံနက်များဖြင့် ဂိုဏ်းချုပ်ငယ်တစ်ဦး ရောက်ရှိနေသည်။
"တာအိုနယ်မြေကို အဆင့်မြှင့်တင်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ။ ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုကို နောက်တစ်ဆင့်ကို မြှင့်တင်ပေးရတော့မယ်"
ချန်ကျီရှင်းသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။