အခန်း ၄၂၁

အခန်း။ ၄၂၁

ရွှေရောင် သံချပ်ကာ ဧရာမရုပ်ကြီးမှာ လုံယီ၏ အနိုင်ကျင့်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး နောက်ဆုံးတွင် ထရန်ပင် ရုန်းကန်နေရကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ထိုင်ချလိုက်ရသည်။

ထိုမြင်ကွင်းမှာ အလွန်ပင် ရယ်စရာကောင်းလှသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ကြည့်ရှုသူများမှာလည်း ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်ကုန်ကြသည်။

အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူများသာ ပိုင်ဆိုင်သည့် တာအိုစစ်သည်တော်၊ ပေါင်သောင်းချီ၍ အားရှိသော ဧရာမရုပ်ကြီးကို လူတစ်ယောက်က လက်ဗလာဖြင့် အနိုင်ယူလိုက်ခြင်းမှာ မယုံနိုင်စရာပင်။

စစ်မြေပြင်တွင် လုံယီမှာ အသာစီးရနေသော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင်တော့ တွေးတောစရာများ ရှိနေသည်။

ဒီဧရာမရုပ်ကြီးရဲ့ ခုခံနိုင်စွမ်းက အံ့ဩစရာကောင်းတယ်။ အချိန်ကုန်ခံပြီး ရိုက်နေဖို့ မလိုပါဘူး။

လုံယီသည် အကြီးအကဲဝမ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် အစီအရင် အလံလေးခုဖြင့် ကောင်းကင်တွင် ပုန်းအောင်းနေသည်။

လုံယီသည် သူ၏ လက်ထဲတွင် ကြက်ဥအနှစ် အရွယ်အစားရှိသော မီးခိုးရောင် လုံးဝန်းသည့် ပစ္စည်းရှစ်ခုကို ထုတ်လိုက်သည်။

ဝှီး ဝှီး ဝှီး

ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ပေးသွင်းလိုက်ပြီးနောက် ထိုလုံးဝန်းသည့် ပစ္စည်းများမှာ လေထဲတွင် လှပသော လမ်းကြောင်းများ ဖော်ကာ အကြီးအကဲဝမ်ထံသို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ပျံသန်းသွားသည်။

"ယင်မိုးကြိုးလုံးတွေလား"

အကြီးအကဲဝမ်မှာ မပေါ့ဆရဲပေ။ အစီအရင် အလံလေးခုမှာ ချက်ချင်းပင် အလင်းရောင်များ တောက်ပလာပြီး သူ့ကို ပိတ်လှောင်ကာ ကာကွယ်လိုက်သည်။

အထဲတွင် နတ်ဆိုးမျက်နှာများနှင့် သွေးရောင်အရိပ်များ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း အကြီးအကဲဝမ်အတွက်တော့ အကာအကွယ် ဖြစ်နေသည်။

ဘုန်း

ယင် မိုးကြိုးလုံး ရှစ်ခုစလုံးမှာ တစ်နေရာတည်းကို ပစ်မှတ်ထား၍ ပေါက်ကွဲသွားရာ အနက်ရောင် အကျဉ်းထောင်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။ အကြီးအကဲဝမ်၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားပြီး သွေးအန်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

"သေစမ်း ငါသာ နှစ်ခါလောက် ဒဏ်ရာမရခဲ့ရင်..."

ယခင်ကဆိုလျှင် ယင် မိုးကြိုးလုံး တစ်လုံးတည်းဖြင့်ပင် ချီကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို သေစေနိုင်သည်။

ယခုမူ သူ ဒဏ်ရာနှစ်ချက် ရထားသဖြင့် စွမ်းအားများ လျော့ကျနေပြီဖြစ်သည်။

လုံယီ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားကာ သူသည် အကြီးအကဲဝမ်၏ အခြေအနေနှင့် အစီအရင်၏ အားနည်းချက်ကို နားလည်သွားသည်။

အစီအရင်က ခုခံရာတွင် အားကောင်းသော်လည်း ရွေ့လျားမှုမှာ နှေးကွေးသည်။

"နတ်ဆိုးလက်ဝါး"

အကြီးအကဲဝမ်မှာ ခုခံရုံသာ မနေတော့ဘဲ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ပေါက်ကွဲစေကာ လေထဲတွင် ပေတစ်ဆယ်ကျော် ရှည်လျားသော အနက်ရောင် လက်ဝါးကြီး ပေါ်လာပြီး လုံယီကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

"အမြန်နှုန်း"

လုံယီသည် သူ၏ အရည်အချင်းကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ ဒူးခေါင်းနေရာတွင် ကြွက်သားများ လှုပ်ခတ်သွားပြီး

ဝူး

သူသည် ထိုလက်ဝါးကြီးကို အလွယ်တကူ ရှောင်တိမ်းကာ လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။ အသံထက်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် အနက်ရောင် အကျဉ်းထောင်ကြီးကို လက်သီးဖြင့် အားကုန် ထိုးချလိုက်သည်။

ဘုန်း

အကျဉ်းထောင်မှာ ယခင်ကထက် ပိုမို ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။ အကြီးအကဲဝမ်၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ ဖြူဖျော့သွားသည်။

ထိုစဉ် ရွှေရောင် ဧရာမရုပ်ကြီးမှာ ပြန်လည် ထလာပြီး လုံယီကို လက်သီးဖြင့် ဝိုင်းထိုးတော့သည်။

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း

နှစ်ဦးစလုံးမှာ နောက်မဆုတ်ဘဲ တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်နေကြသည်။ စွမ်းအားများ ထိတွေ့မိရာမှ မီးပွားများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချီစွမ်းအင်လှိုင်းများမှာ မြို့တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ဝူး

ငွေရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအား လုံယီ၏ ကျောဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ကလင်

လုံယီသည် နောက်ကျောတွင် မျက်လုံးပါသကဲ့သို့ ထိုငွေရောင်အလင်းတန်းကို လက်ဖြင့် ရိုက်ထုတ်လိုက်ရာ မှော်ဓားမှာ လွင့်စင်သွားသည်။

အကြီးအကဲဝမ်မှာ အံ့သြသွားပြီး သူ၏ လက်စွပ်မှ လိမ္မော်ရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုကို ထုတ်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ လေထဲတွင် နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပုံသဏ္ဍာန်ပြောင်းကာ လုံယီကို ရစ်ပတ်ရန် ကြိုးစားသည်။

ဘုန်း

လုံယီက လက်သီးဖြင့် ရိုက်ထုတ်လိုက်သော်လည်း ထိုလိမ္မော်ရောင် ကြိုးမှာ သူ့ကို အရိပ်လို လိုက်နေသည်။ ကြိုးမှ ထွက်လာသော အလင်းများကြောင့် လုံယီ၏ အရှိန်မှာ အနည်းငယ် နှေးကွေးသွားသည်။

ဘုန်း

ရွှေရောင် ဧရာမရုပ်ကြီးက အခွင့်ကောင်းယူကာ လုံယီကို မြေပြင်ပေါ်သို့ အရှိန်ဖြင့် ပေါက်ချလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ"

အကြီးအကဲဝမ်မှာ ဝမ်းသာသွားသည်။ ဤလိမ္မော်ရောင်ကြိုးမှာ နဂါးအကြောဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ရတနာဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ အပျော်လွန်သွားမိခြင်းပင်။

ဘုန်း

လုံယီသည် မြေပြင်မှ ဒဏ်ရာတစ်စက်မျှ မရဘဲ ပြန်ခုန်ထွက်လာကာ နဂါးအကြောကြိုး ပြန်ရောက်လာသောအခါ လုံယီသည် အစိမ်းရောင် တံတွေးတစ်ချက်ကို ပြင်းထန်စွာ ထွေးထုတ်လိုက်သည်။

ဇီ... ဇီ

လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ နဂါးအကြောကြိုးမှာ အရည်ပျော်သွားပြီး လုံယီကို မကပ်ရဲတော့ပေ။

"ဒါ ဘာသတ္တဝါလဲ"

အကြီးအကဲဝမ်မှာ ကြောင်အမ်းသွားသည်။

တံတွေးမှာ ဒီလောက်တောင် အဆိပ်ပြင်းတာလား။

မြို့စားအိမ်တော်မှ လူများမှာလည်း အသက်ရှူမှားသွားကြကာ လုံယီသည် ထိုအဆိပ်ကို ရွှေရောင် ဧရာမရုပ်ကြီးပေါ်သို့လည်း ထွေးထုတ်လိုက်ရာ ၎င်း၏ ခြေထောက်တွင် အပေါက်ကြီး ဖြစ်သွားတော့သည်။

လုံယီသည် ထပ်မံ၍ တံတွေး မထွေးတော့ပေ။ အဆိပ်ထုတ်လုပ်မှုမှာ အကန့်အသတ်ရှိကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။ သို့သော် ရည်ရွယ်ချက်မှာ ပြည့်မြောက်သွားပြီဖြစ်ကာ ရွှေရောင် ဧရာမရုပ်ကြီးမှာ ခြေထောက်ဒဏ်ရာကြောင့် နှေးကွေးသွားပြီဖြစ်သည်။

လုံယီသည် အကြီးအကဲဝမ်၏ အကျဉ်းထောင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်သည်။

"ငါ မင်းကို မသတ်နိုင်စရာ မရှိဘူး"

အကြီးအကဲဝမ်မှာ အမျက်ဒေါသ ထွက်နေသော်လည်း သူသည် အဆောင်များ၊ နတ်ဆိုးလက်ဝါးများ၊ လေပြင်းနည်းစနစ်များ၊ အေးခဲစေသော နည်းစနစ်များဖြင့် တိုက်ခိုက်သော်လည်း လုံယီကို မည်သို့မျှ မထိခိုက်နိုင်တော့ပေ။