အခန်း ၄၂၃

အခန်း။ ၄၂၃

လုံယီသည် ခဏမျှ တွေးတောပြီးနောက် ထိုနေရာမှ ထွက်မသွားတော့ဘဲ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။ ပုန်းကွယ်ခြင်းမှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။

ရန်သူက သူ့ကို တိကျစွာ လေးဘက်လေးလံမှ ပိတ်ထားခြင်းပင်။

နှစ်ချက်မျှ အသက်ရှူချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံ၌ အနက်ရောင်နှင့် အနီရောင် ပြင်းထန်သော အလင်းတန်းနှစ်ခု ပေါ်လာသည်။

အနက်ရောင် အလင်းတန်းမှာ အလံရှည်ကြီးတစ်လက်ပေါ်တွင် ရပ်နေသည့် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူတစ်ယောက်ထံမှ ဖြစ်သည်။

သူ၏ ပတ်လည်တွင် ငိုကြွေးသံများ၊ နာကျည်းချက်များ ပြည့်နှက်နေသည့် အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

အနီရောင် အလင်းတန်းမှာမူ ကျောက်မျက်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ လှပသော သွေးရောင် လှေငယ်တစ်စင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအပေါ်တွင် ရပ်နေသည့် အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူမှာ မျက်နှာတွင် အနက်ရောင် အစက်အပြောက်များဖြင့် အလွန်ရုပ်ဆိုးလှသည်။

အရေးကြီးဆုံးမှာ သူတို့နှစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါမှာ အကြီးအကဲဝမ်ထက်ပင် ပိုမိုနက်ရှိုင်းပြီး အစွမ်းထက်နေခြင်းပင်။

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း လုံယီ၏ စိတ်နှလုံးမှာ နစ်မြုပ်သွားပြီး အမြန်ပင် တုံ့ပြန်မည့်နည်းလမ်းများကို စဉ်းစားလိုက်သည်။

ကောင်းကင်တွင် သွေးရောင်လှေပေါ်မှ ရုပ်ဆိုးသောလူသည် လက်ဖဝါးအရွယ်အစားရှိသော သံလိုက်အိမ်မြှောင်ကို ထုတ်လိုက်သည်။

ထိုအထဲတွင်ရှိသော အနက်ရောင် ဆံပင်တစ်ပင်မှာ လုံယီထံသို့ တည့်တည့်ညွှန်ပြနေသည်။

"သူပဲ၊ ဘုရားသခင်ရဲ့ တွက်ချက်မှုက တစ်ခါမှ မမှားဘူး"

ထိုလူက အေးစက်စွာ ပြောသည်။

"ချီစွမ်းအင် အပြောင်းအလဲကြီးကို ခံစားမိတာ။ တကယ်ပဲ ဖမ်းမိလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး" အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူက လုံယီကို ကြည့်၍ ဆယ့်သုံးယောက်မြောက်အကြီးအကဲကို သတ်ခဲ့တာ မင်းလား"

ဆယ့်သုံးယောက်မြောက်အကြီးအကဲ….

လုံယီမှာ ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားသည်။

အရိုးဆွေး နတ်ဆိုးမရဲ့ ဟွမ်ချွမ်းဂိုဏ်းကလူတွေပဲ။

သို့သော် သူက မိုက်မဲသူမဟုတ်ပေ။

"ကျွန်တော်က လူငယ်လေးတစ်ယောက်ပါ။ ဆယ့်သုံးယောက်မြောက်အကြီးအကဲ ဆိုတာကို မကြားဖူးပါဘူး"

"ငါတို့ ဟွမ်ချွမ်းဂိုဏ်းရဲ့ ဆယ့်သုံးမြောက် အကြီးအကဲ အရိုးဆွေး နတ်ဆိုးမကို မင်းမကြားဖူးဘူးလား"

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူက မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

"မကြားဖူးပါဘူး"

"စကားအပိုပြောမနေနဲ့ ဖမ်းလိုက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ"

ရုပ်ဆိုးသောလူက ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်ထားမလား အသေပဲလား"

သူတို့၏ စကားပြောပုံအရ လုံယီ၏ စွမ်းအားကို လုံးဝ အရေးမစိုက်ကြောင်း သိသာနေသည်။ လုံယီမှာ မျက်လုံးကို အနည်းငယ်မှေးလိုက်ပြီး တိုက်ပွဲတစ်ခု မလွဲမသွေ ဖြစ်လာတော့မည်ကို သိလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ပေါက်ကွဲစေလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ချောင်းများဖြင့် လေထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော ရှေးဟောင်းသင်္ကေတများကို မြန်ဆန်စွာ ရေးသားလိုက်ရာ အလင်းရောင်များ တောက်ပလာသည်။

"ကြယ်တာရာ ခွဲစိတ်တူ"

နောက်တစ်ခဏတွင် ထိုသင်္ကေတများမှာ ပေါင်းစပ်သွားပြီး အိမ်တစ်လုံးထက်ပင် ကြီးမားသော အနက်ရောင် တူကြီးတစ်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

၎င်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အလင်းရောင်များကို စုပ်ယူလိုက်သဖြင့် အာကာသမှာ မှောင်မိုက်သွားသည်။

ထို့နောက် တောင်တစ်လုံးကို ချေမှုန်းမည့်အလား လုံယီရှိရာသို့ အရှိန်ဖြင့် ပြုတ်ကျလာသည်။

ဝူး

တူကြီး ကျဆင်းလာစဉ် လေထုမှာ အလွန်အမင်း ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရကာ အဖြူရောင် မြူခိုးများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ မြေပြင်ကို မထိခင်မှာပင် ဝမ်မိသားစု အိမ်တော်မှ အပျက်အစီးများမှာ တုန်ခါသွားကြ၏။

လုံယီ၏ ဆံပင်များမှာ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသည်။

ကောင်းကင်မှ ကျလာသော ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို လုံယီ မရှောင်တိမ်းခဲ့ပေ။

ရှောင်တိမ်းခြင်းမှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိကြောင်း သူ သိသည်။

ဤအနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူမှာ တိုက်ခိုက်သူ၏ တည်နေရာကို ခြေရာခံရာတွင် အလွန်ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် လုံယီ၏ မျက်လုံးများတွင် ပြတ်သားသော အလင်းရောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။

"မြန်နှုန်း"

သူ၏ ဒူးခေါင်းနေရာတွင် ကြွက်သားများ လှုပ်ခတ်သွားပြီး မြေပြင်ကို အားကုန် နင်းလိုက်သည်။

ဘုန်း

သူ့ခြေထောက်အောက်ရှိ မြေပြင်မှာ ဥက္ကာခဲကျသကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသော ချိုင့်ခွက်ကြီး ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် စပရိန်တစ်ခုကဲ့သို့ ကောင်းကင်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဝူး

သူ ဖြတ်သန်းသွားသည့် လမ်းကြောင်းတွင် မီးခိုးတန်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဤအချိန်တွင် သူ၏ အရှိန်မှာ အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။

ဝံပုလွေရိုးအရည်အချင်းကို မရခင်ကပင် သူ၏ အရှိန်မှာ အသံထက် မြန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သွေးချီစွမ်းအင်များ တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ လုံယီ၏ အရှိန်မှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုမြန်ဆန်လာသည်။

ပေါင်ခြောက်သိန်းနီးပါးရှိသည့် ဧရာမစွမ်းအားဖြင့် သူ၏ လက်သီးချက်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ချီစွမ်းအင်များဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး အနက်ရောင် တူကြီးနှင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိသွားသည်။

ဘုန်း

တောင်များကိုပင် ချေမှုန်းနိုင်စွမ်းရှိသည်ဟု ထင်ရသော ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် တူကြီးကို လုံယီက လက်သီးဖြင့် ခုခံလိုက်ရုံသာမက ၎င်းမှ ကြွပ်ကြွပ်ဟူသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လုံယီ၏ လက်သီးချက်အောက်တွင် တူကြီးမှာ အပိုင်းပိုင်း ကွဲကြေသွားပြီး အနက်ရောင် မူလချီစွမ်းအင်များအဖြစ် ပျံ့လွင့်သွားတော့သည်။

လုံယီသည် ကောင်းကင်မှ ပြန်လည်ကျဆင်းလာစဉ် အောက်ဘက်သို့ လက်သီးတစ်ချက် ထပ်မံထိုးလိုက်ပြီး ထိုတွန်းကန်အားကို အသုံးပြုကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ တည်ငြိမ်စွာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

"အင်း"

မှော်ပညာရပ် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသဖြင့် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူ၏ မျက်လုံးတွင် အံ့ဩမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။

"မင်းမှာ အစွမ်းအစ အနည်းငယ်တော့ ရှိသားပဲ" သူသည် ခြေအောက်ရှိ အနက်ရောင် အလံကို ပေါ့ပါးစွာ နင်းလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ထိုအလံမှာ အရွယ်အစား ကြီးမားလာပြီး ပေ ၅၀ မှ ၆၀ အထိ ရှည်လျားကာ လုံယီကို လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။

ကြီးမားသော အနက်ရောင်အလံပေါ်တွင် အရိုးစုများ၊ သွေးစွန်းနေသော လက်များ၊ နတ်ဆိုးမျက်နှာများနှင့် ဝိညာဉ်ဆိုးများ ပေါ်ထွက်လာပြီး လုံယီကို အလံထဲသို့ ဆွဲသွင်းရန် ကြိုးစားသည်။

"ငါ အသားစားချင်တယ်။ ငါ သွေးသောက်ချင်တယ်။ ငါ အရိုးတွေ ဝါးစားချင်တယ်..."

"လာပါ... ငါတို့နဲ့အတူ သေလိုက်ကြရအောင် အို ဟားဟားဟား"

လုံယီ၏ မျက်နှာတွင် မည်သည့် အပြောင်းအလဲမျှ မရှိပေ။ သူ၏ ဆီသို့ လိပ်ဝင်လာသော ကြီးမားသည့် အရိပ်ကြီးကို ကြည့်ကာ လက်သီးဖြင့် အပေါ်သို့ တုံ့ပြန်ထိုးလိုက်သည်။

ဝူး

လေထုမှာ ထင်ရှားစွာပင် လှိုင်းထသွားသည်။ ဧရာမအလံကြီးမှာ နူးညံ့သော လေပြေဖြင့် ရိုက်ခတ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ယိုင်သွားသည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် လုံယီသည် လက်သီးချက် ရာပေါင်းများစွာကို တပြိုင်နက် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

လှိမ့်ဝင်လာသော အဖြူရောင် လေလှိုင်းများမှာ တောင်များ၊ ပင်လယ်များကဲ့သို့ ထပ်ဆင့်သွားပြီး အပေါ်သို့ အရှိန်ဖြင့် တက်သွားရာ အလံကြီးမှာ ဖပ် ဖပ် ဖပ်ဟူသော အသံဖြင့် ယိုင်နဲ့နေတော့သည်။

အလံမှ ထုတ်လွှတ်သော နတ်ဆိုးအရှိန်အဝါများသည် လုံယီ၏ ပူပြင်းလှသော သွေးချီစွမ်းအင်နှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် နေရောင်အောက်မှ နှင်းများကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ အရည်ပျော်သွားသည်။

"အား"

အလံပေါ်ရှိ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်များမှာ လုံယီ၏ ယန်ချီစွမ်းအင်ကြောင့် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေကြသည်။

သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို လုံယီက ဆက်တိုက် ဖျက်ဆီးနိုင်သဖြင့် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူမှာ မျက်နှာပျက်သွားသည်။

သူ၏ ဘေးတွင်ရှိသော ရုပ်ဆိုးသည့် အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူကမူ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့်

"ကိုယ်ခန္ဓာကျင့်စဉ်သမား မဟုတ်ဘူး... ဒါ သွေးချီစွမ်းအင် သိုင်းပညာပဲ။ သူက သိုင်းကျင့်စဉ်သမားတစ်ယောက်ပဲ"

"ရှေးဟောင်း သိုင်းကျင့်စဉ်သမားတွေရဲ့ အရိုးအနှစ်တွေ ဒီမှာ ကျန်နေသေးတယ်လို့ ဘယ်သူထင်မလဲ"

"သူ့ကို အရှင်ဖမ်းမယ် ငါ့ကို ပေးလုပ်"

သူ့စကားဆုံးသည်နှင့် မျက်နှာတွင် အနက်ရောင် အစက်အပြောက်များဖြင့် ရုပ်ဆိုးသောလူသည် ပုံစံအမျိုးမျိုး ထွင်းထုထားသည့် အနီရောင် ခရုခွံကို ထုတ်ကာ ဝူး ဝူးဟု မှုတ်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် ကောင်းကင်မှ အနီရောင် အလင်းတန်းကြီးတစ်ခု ပြုတ်ကျလာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

၎င်းမှာ ပေ ၇၀ မှ ၈၀ အထိ မြင့်မားပြီး သွေးရောင်တောက်နေသော ဧရာမ ပင့်ကူနတ်ဆိုးကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။

ရွေ့လျားနေသော အသားတုံးကြီးနှင့် တူပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတွင် အသားစူးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ ထိုနေရာများမှ စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းသော အရည်များ စီးကျနေသည်။

နှစ်ပေါင်းထောင်ချီသက်တမ်းရှိသော သစ်ပင်ထက်ပင် ထူသော ခြေထောက်ဒါဇင်ပေါင်းများစွာမှာ လှုပ်ရှားနေပြီး ၎င်းတို့၏ ထိပ်ဖျားမှာ လူ့လက်ချောင်းကဲ့သို့ ချွန်ထက်သော အနက်ရောင် လက်သည်းများ ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ ဝမ်းဗိုက်တွင် ဖြူဖွေးနေသော အသားလုံးကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်နေပြီး အပေါက်ငယ် ရာပေါင်းများစွာမှ မျက်လုံးစိမ်းကြီးများမှာ အဆုံးမဲ့ မုန်းတီးမှုဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

ထိုနေရာတွင် ငါးညှိနံ့ကဲ့သို့ ပုပ်အဲ့အဲ့ အနံ့များ ပျံ့နှံ့သွားကာ မြို့စားအိမ်တော်မှ ကြည့်ရှုသူများနှင့် အဝေးမှ လူများမှာပင် မူးဝေပြီး ရင်ဘတ်အောင့်လာကြသည်။

"မကောင်းတော့ဘူး ဝေးဝေး ရှောင်ကြ"

အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံနှင့် ဆရာသခင်ချောင်မှာ ထိတ်လန့်စွာဖြင့် အနီးနားရှိ လူများကို နောက်ဆုတ်ရန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။