အခန်း ၄၂၉

အခန်း။ ၄၂၉

အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း အရည်အချင်းမှာ ကျွမ်းကျင်ခြင်းအဆင့်မှ အနည်းငယ် အောင်မြင်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ အချက်အလက်အရ အနည်းငယ်သာ ပြောင်းလဲသွားသယောင် ရှိသော်လည်း အနှစ်သာရမှာမူ များစွာ ကွာခြားသွားသည်။

အဓိကအားဖြင့် ကြွက်သားနှင့် အရိုးဖွဲ့စည်းပုံကို အနည်းငယ်သာ ပြုပြင်နိုင်ရာမှ အကြီးစား ပြောင်းလဲမှုများ ပြုလုပ်နိုင်လာခြင်းနှင့် အခြားသူများ၏ အရှိန်အဝါကို အနည်းငယ် အတုယူနိုင်ရာမှ ပိုမိုပြည့်စုံစွာ အတုယူနိုင်လာခြင်းတို့ပင်။

စနစ်၏ ဖော်ပြချက်မှာ အမြဲတမ်း နှိမ့်ချလေ့ရှိသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ လုံယီသည် ဝမ်ဟုန်ယွဲ့၏ ပုံစံကို စိတ်ကူးကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရွှံ့စေးကဲ့သို့ ဆန့်ထွက်လိုက်၊ ကျုံ့ဝင်လိုက်ဖြစ်နေပြီး ကြွက်သားနှင့် အရိုးများကြားမှ ကြွပ်ဟူသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ်အတွင်း၌ပင် ဆံပင်တစ်ဝက်ဖြူ၊ မျက်နှာချောမွတ်နေသည့် အရပ်ပုပြီး ဝဝကစ်ကစ် အဘိုးအိုတစ်ဦး ပေါ်လာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတို့၏ ကြီးမားလှသော အရှိန်အဝါများမှာ လုံယီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

"ဒီလိုပြောင်းလဲနိုင်ရင် တခြားဂိုဏ်းအကြီးအကဲတွေနဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွေ့ရင်တောင် သူတို့ သိနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

လုံယီသည် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဝမ်ဟုန်ယွဲ့၏ ပုံစံကို ပြောင်းလဲရသည်မှာ မခက်ခဲသော်လည်း အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ၏ အရှိန်အဝါကို အပြည့်အဝ အတုယူနိုင်ရန်မှာမူ မလွယ်ကူပေ။

ယခင် ကျွမ်းကျင်ခြင်းအဆင့်ဖြင့်ဆိုလျှင် မဖြစ်နိုင်သော အရာဖြစ်သည်။

စဉ်းစားပြီးနောက် လုံယီသည် နောက်ထပ် အသွင်တစ်မျိုးကို ပြောင်းလဲကြည့်ပြန်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာပြီး ဆယ်ပေခန့်အထိ ရောက်ရှိသွားသည်။ အရေပြားပေါ်တွင် အဖြူရောင်အမွေးအမှင်များ ထူထပ်စွာ ပေါက်လာပြီး ရင်ဘတ်နှင့် ကျောပြင်တို့မှာ မာကျောသော အကြေးခွံများဖြင့် ဖုံးအုပ်သွားသည်။

လက်ဆစ်များတွင်လည်း အနက်ရောင် ဆူးချွန်များ ပေါက်လာကာ ခေါင်းမှာမူ နဖူးမှစ၍ နှာခေါင်းဖျားအထိ ချွန်ထွက်သွားသည်။

အသက်ရှူချိန် ရာဂဏန်းလောက် ကြာပြီးနောက်တွင် ဝံပုလွေခေါင်း၊ လူ့ခန္ဓာကိုယ်နှင့် နတ်ဆိုးတစ်ကောင် ပေါ်လာသည်။

လုံယီသည် ရေပြင်တွင် ပုံရိပ်ကို ပြန်ကြည့်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ကိုယ်ခန္ဓာကတော့ အဆင်ပြေတယ်။ ခေါင်းပိုင်းကတော့ နည်းနည်း ကြမ်းတမ်းနေသေးတယ်။ ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလောက်ပဲ ဆင်တူတယ်"

"အပြည့်အဝ ဆင်တူအောင် လုပ်လို့ရပေမယ့် အသေးစိတ် ပြုပြင်ရဦးမယ်။ အနည်းဆုံး ဆယ်နာရီလောက်တော့ ကြာလိမ့်မယ်"

သို့သော်လည်း လုံယီမှာ အနည်းငယ် အောင်မြင်ခြင်းအဆင့်အတွက် အလွန်ကျေနပ်နေသည်။ ၎င်း၏ အထွတ်အထိပ်ပမာဏမှာ များစွာ တိုးတက်လာပြီး လူသာမက နတ်ဆိုးသတ္တဝါများအဖြစ်ပါ ပြောင်းလဲနိုင်သဖြင့် အနာဂတ်တွင် အကျိုးများစွာ ရှိပေမည်။

အမှန်စင်စစ် လုံယီသည် မည်သည့်နတ်ဆိုးကိုမဆို အလွယ်တကူ ပြောင်းလဲနိုင်သည်တော့ မဟုတ်ပေ။

အမြင့်ဆုံး (၂၀) ပေမှ အနိမ့်ဆုံး (၂) ပေအထိ သူ စမ်းသပ်ကြည့်ရာ လူနှင့် ပုံစံဆင်လေလေ ပြောင်းလဲရ လွယ်ကူလေလေ ဖြစ်ပြီး လူနှင့် ဝေးကွာလေလေ အချိန်ကြာလေလေ ဖြစ်သည်။ ဝံပုလွေပုံစံအတွက်ပင် ဆယ်နာရီကျော် ကြာမြင့်ပါက ပိုမိုထူးဆန်းသော ပုံစံများအတွက် တစ်ရက်ခန့် ကြာမြင့်မည်မှာ မဆန်းပေ။

အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း အရည်အချင်းကို အောင်မြင်မှုအဆင့်အထိ မြှင့်တင်နိုင်ရင် ပိုကောင်းလာမှာပဲ။

ဤအရည်အချင်းမှာ အနာဂတ်တွင် အံ့အားသင့်စရာများစွာ ပေးလိမ့်မည်ဟု လုံယီ ခံစားမိသည်။

ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်ပြီးနောက် သူသည် အရှေ့တောင်ဘက်ကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။

ပင်အန်းရွာသို့ ပြန်ရမည့် အချိန်တန်ပြီဖြစ်ကာ ရင်းနှီးသော မျက်နှာများမှာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာပြီး လုံယီ၏ ပုံရိပ်မှာ ထိုနေရာမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဘုန်း….

နောက်တစ်ခဏတွင်မူ လေကိုခွင်းသွားသည့် ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

အလောင်းထိန်းချုပ်ခြင်းဂိုဏ်း၊ ဖေရှီးတောင်၊ တရားဥပဒေစိုးမိုးရေးခန်းမရှိ ကျယ်ဝန်းသော အခန်းတစ်ခုအတွင်း၌...

"အကြီးအကဲယီကျီ ဝမ်ဟုန်ယွဲ့ရဲ့ ဝိညာဉ်မီးခွက် ငြိမ်းသွားပါပြီ။ ဖြစ်စဉ်နေရာမှာ အတည်ပြုချက်အရ သူက အမည်မသိ အစွမ်းထက်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးသွားတာပါ"

စကားသံဆုံးပြီးနောက် လေထဲတွင် အရောင်စုံ အလင်းတန်းများဖြင့် ရုပ်ပုံကားချပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ထိုရုပ်ပုံတွင် ပုံမှန်ရုပ်ရည်ရှိသော လူငယ်တစ်ဦးသည် ပေ (၃၀) ကျော်မြင့်သည့် ရွှေရောင်သံချပ်ကာ ဧရာမလူသားကို လက်သီးဖြင့် ဖိနှိပ်တိုက်ခိုက်နေပုံ၊ လိမ္မော်ရောင် ကြိုးတစ်ချောင်းမှာ သူ၏ အထွေးခံလိုက်ရပြီးနောက် ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်များ ဆုံးရှုံးသွားပုံနှင့် ဧရာမပင့်ကူနတ်ဆိုး၏ ဦးခေါင်းကို ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ် ကျင့်ကြံသူက လက်သီးဖြင့် ပေါက်ကွဲစေခဲ့ပုံတို့ ပါဝင်သည်။

ရုပ်ပုံကားချပ်၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသည့် အကြီးအကဲတစ်ဒါဇင်ကျော် ထိုင်နေကြသည်။

သူတို့တစ်ဦးစီ၏ အရှိန်အဝါမှာ သေဆုံးသွားသည့် ဝမ်ဟုန်ယွဲ့ထက်ပင် သာလွန်နေသည်။ ရုပ်ပုံများကို ကြည့်ပြီးနောက် ဆွေးနွေးသံများ ဆူညံသွားသည်။

"ဒီခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ် ကျင့်ကြံသူရဲ့ စွမ်းအားက ကြယ်လေးပွင့်နဲ့ ငါးပွင့်ကြားမှာ ရှိလိမ့်မယ်။ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရင်တောင် ကျွန်တော်တို့ ဂရုစိုက်ဖို့ လိုတယ်"

"ဒါ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်မယ်။ ရှေးဟောင်း သိုင်းပညာကို လေ့ကျင့်သူ ဖြစ်ဖို့ များတယ်။ အကြီးအကဲဝူက သူထုတ်လွှတ်တဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေက မွေးရာပါ စစ်မှန်တဲ့ချီစွမ်းအင်တွေနဲ့ ဆင်တူတယ်လို့ ပြောတယ်..."

"ရှေးဟောင်း သိုင်းပညာရှင်လား ဒါကတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ သူတို့က လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာကတည်းက တိမ်ကောသွားပြီလေ"

"ဝမ်ဟုန်ယွဲ့အပေါ် ဘယ်လိုပဲ အမြင်ရှိရှိ သူက ကျွန်တော်တို့ ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲတစ်ယောက်ပါ။ သူ အလကား သေဆုံးသွားလို့ မရဘူး သူ့ပုံကို ရေးဆွဲပြီး ဖြစ်စဉ်ကို မှတ်တမ်းတင်ထားလိုက်။ အကြီးအကဲတွေရဲ့ တာဝန်စာရင်းထဲ ထည့်ထားပါ။ သူ့ကို သတ်နိုင်တဲ့သူကို ကြီးမားတဲ့ ဂိုဏ်းဝင်ကြေးဆုလာဘ် ပေးမယ်..."

အလောင်းထိန်းချုပ်ခြင်းဂိုဏ်းမှ မိုင်ပေါင်းတစ်သောင်းကျော်ဝေးကွာသော အရပ်၌ ပေငါးထောင်၊ ခြောက်ထောင်ခန့် မြင့်မားသည့် တောင်ထိပ်တစ်ခုရှိသည်။

ထိုတောင်ထိပ်မှာ ဧရာမကျောက်ဆောင်များဖြင့် ကြမ်းတမ်းပြီး သစ်ပင်ပန်းမန်များ ထူထပ်လှသည်။

အံ့အားသင့်ဖွယ် အရှိန်အဝါများဖြင့် တောက်ပနေသော အဖြူရောင်အလင်းတန်း တစ်

ဒါဇင်ကျော်တို့သည် ကောင်းကင်မှ ထိုတောင်ထိပ်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာကြသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်ထိပ်များမှ မြင်တွေ့ရသောအခါ သဘောကျဟန်ဖြင့် တီးတိုးပြောဆိုသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"နောက်ကျမှ ပြန်ရောက်လာကြတာကို ကြည့်ရတာ အဲဒီမှာ တစ်ခုခုတော့ အများကြီး ရခဲ့ပုံပဲ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူတို့ရဲ့ လူငယ်သခင်အလောင်းကို လိုက်ကောက်ရတော့မှာပေါ့"

"သံကျောဝံပုလွေမျိုးနွယ်စုက အမြဲတမ်း မောက်မာလွန်းတော့ တခြားမျိုးနွယ်စုတွေကို အမြဲရန်စနေတာလေ။ အခုတော့ အထိနာပြီပေါ့။ သူတို့ ဘယ်လိုတုံ့ပြန်မလဲ စောင့်ကြည့်ရသေးတာပေါ့"

"ကောင်းကင်ဝံပုလွေမျိုးနွယ်ကလည်း စောင့်ကြည့်နေမှာပဲ။ သူတို့က အမြဲတမ်း ပြိုင်ဘက်တွေပဲလေ..."

ခဏအကြာတွင်...

"အူဝဲ..."

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်ခါသွားစေလောက်သည့် အော်ဟစ်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဘယ်သူလဲ ဘယ်သူက ငါ့ရဲ့ကလေး ငါတို့ ဝံပုလွေမျိုးနွယ်ရဲ့ လူငယ်သခင်ကို သတ်လိုက်တာလဲ"

ဧရာမ အနက်ရောင်အရိပ်ကြီးတစ်ခုက ပေါ်ထွက်လာပြီး တောင်ထိပ်ကို ပိုမိုမြင့်မားသွားသယောင် ဖန်တီးလိုက်သည်။

တိမ်တိုက်များမှာ လေထုထဲတွင် ပူနွေးနေပြီး ပြင်းထန်သော လေပြင်းများ တိုက်ခတ်ကာ သဲနှင့် ကျောက်ခဲများ လည်ပတ်နေသဖြင့် ကမ္ဘာပျက်တော့မည့်အလား ထင်ရသည်။

"စုံစမ်းကြ အမြန်စုံစမ်းကြ။ ဒီလူကို စိတ်ဝိညာဉ်ပါမကျန် ဖျက်ဆီးပစ်ရမယ်။ ငါတို့ မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးက သူ့ကို မြေမြှုပ်ပေးရမယ်"

ရှူး... ရှူး... ရှူး...

အဖြူရောင်အလင်းတန်းများစွာသည် တောင်ထိပ်မှ လွင့်စင်ထွက်သွားပြီး အဝေးတစ်နေရာသို့ လျင်မြန်စွာ ဦးတည်သွားကြသည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ ပင်အန်းရွာ၌ ပေဆယ်ပေပင် မမြင့်သော ပြိုပျက်နေသည့် မြို့ရိုးအောက်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အထီးကျန်ဆန်လျက်ရှိသည်။

ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်ပိုင်း ဗလာကျင်းလျက် သားရေဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသားအများစုမှာ ကျောက်ခဲများကို ရှင်းလင်းခြင်း သို့မဟုတ် ကြမ်းခင်းများကို ခင်းခြင်းဖြင့် အလုပ်များနေကြသည်။

လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ရက်ခန့်က ဧည့်သည်အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ရောက်ရှိလာပြီး ပင်အန်းရွာ၏ ဒေသခံအင်အားစုများနှင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်မှုဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

ထိုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ပျက်စီးမှုများကို ယခုတိုင် ပြုပြင်နေရဆဲပင်။

ထိုအချိန်တွင် အနက်ရောင် အင်္ကျီတိုကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ်တစ်ဦးသည် ပင်အန်းရွာ၏ မြို့ရိုးခြေရင်းသို့ လျှောက်လှမ်းလာသည်။

သူ၏ အသက်မှာ နှစ်ဆယ့်သုံး၊ နှစ်ဆယ့်လေးနှစ်ခန့်ရှိပြီး ထူထဲသော မျက်ခုံးမွှေးနှင့် ထူးခြားသော မျက်နှာသွင်ပြင်တို့ကြောင့် သူရဲကောင်းတစ်ဦး၏ ပုံစံပေါက်နေသည်။

ထိုသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ အခုမှ ရောက်လာသည့် လုံယီပင်။

လုံယီသည် သူရှေ့ရှိ ရင်းနှီးနေသော အဆောက်အအုံများကို ကြည့်ကာ လွမ်းဆွတ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုအချိန်က ဓာတ်ငါးပါးဂိုဏ်း၏ ဘေးအန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်ရန် ဝမ်ကျန်းခရိုင်မှ ဆွေမျိုးမိတ်ဆွေများကို ခေါ်ဆောင်ကာ လုံကျန်းမြစ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး အခက်အခဲများစွာကြားမှ ပင်အန်းရွာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကာ အခြေချခဲ့ခြင်းပင်။

အလောင်းထိန်းချုပ်ခြင်းဂိုဏ်းတွင် ကျင့်ကြံနေသဖြင့် ရွာသို့ ပြန်လာရခဲသော်လည်း ပင်အန်းရွာမှာ သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် အမြဲနေရာယူထားဆဲပင်။

ဓာတ်ငါးပါးဂိုဏ်း...

ရူးသွပ်နေသည့် ထိုအမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူကို တွေးမိလိုက်သည်နှင့် ထိုစဉ်က ခံစားခဲ့ရသည့် ကြိုတင်နိမိတ်ဆိုးကို ပြန်သတိရလိုက်သည်။

အကြီးအကဲ ဝေယိုတောက်နှင့် အစွန်းရောက်လက်သီးဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲ ကျိုးပုဖုန်းတို့မှာ သေဆုံးသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

လုံယီ၏ စိတ်ထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အငြိုးအတေးများ တောက်လောင်လာသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

လုံကျန်းမြစ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် ဓာတ်ငါးပါးဂိုဏ်းနှင့် စာရင်းရှင်းရန် သူ ပြန်လာဦးမည်ပင်။

"ဆန်းယွန်း..."

အပျက်အစီးများကို ရှင်းလင်းနေသည့် အသားမည်းမည်း လူငယ်တစ်ဦးမှာ သူနာမည်ကို ခေါ်လိုက်သဖြင့် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သည်။ ရင်းနှီးနေသည့် ပုံစံကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဆန်းယွန်း၏ စိတ်ထဲတွင် ခဏတာ လွတ်သွားပြီးနောက် ရင်းနှီးသည့် မှတ်ဉာဏ်များ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။

"လုံ... ဂိုဏ်းချုပ်လုံ ဂိုဏ်းချုပ်ပြန်လာတာလား"

လုံယီ ရွာမှ ထွက်သွားစဉ်က ဆန်းယွန်းမှာ အရွယ်မရောက်သေးပေ။

လေးနှစ်တာကာလမှာ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး ဆန်းယွန်းက ချက်ချင်း မှတ်မိနေခြင်းမှာ လုံယီ၏ ပုံရိပ်မှာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန်ပင် စွဲထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သောကြောင့်ပင်။

"ဂိုဏ်းချုပ်လုံ ပြန်ရောက်လာပြီ"

ဆန်းယွန်းက ဝမ်းသာအားရ အော်လိုက်သည်။

"ဘာ... ဂိုဏ်းချုပ်လုံ ပြန်ရောက်လာတယ် ဟုတ်လား"

"ဂိုဏ်းချုပ်လုံ ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ"

"မင်းကလည်း အရူးပဲ ဝမ်ကျန်းဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကို မသိဘူးလား"

လုံယီ ပြန်ရောက်လာသည့် သတင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ပင်အန်းရွာမှာ ရုတ်တရက် အသက်ဝင်သွားသည်။

မြို့တံခါးမှ လူအရိပ်ပေါင်းများစွာ လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်လာကြသည်။ ထိုသူတို့ထဲတွင် လက်ကိုင်ယပ်တောင်ကို ကိုင်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လျှောက်လှမ်းနေသည့် လူငယ်များ၊ ရွှေရောင်ဖရုံသီးကဲ့သို့ လက်နက်ကိုင်ထားသည့် လူသန်ကြီးများ၊ အသားစိုင်စွမ်းအား အံ့အားသင့်ဖွယ်ရှိသည့် ခြေဗလာအဘိုးအိုများနှင့် ဆံပင်အနည်းငယ်သာ ကျစ်ထားသည့် အသားမည်းမည်း လူငယ်များ ပါဝင်သည်။

သူရှေ့ရှိ ရင်းနှီးသော ပုံရိပ်များကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လုံယီ၏ စိတ်ထဲတွင် နွေးထွေးမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"ငါ ပြန်ရောက်လာပြီ"

လုံယီသည် ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။