အခန်း ၈၃၀

အခန်း (၈၃၀) မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာနှင့် လေပြင်းတိမ်တိုက်များ။ (၃)

စိတ်ချလက်ချဖြင့် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည့် လမ်းကြောင်းနှင့် မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းအင်ပိုင်ရှင် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်နှင့် ပတ်သက်နေပြီး ဝံပုလွေအုပ်သဖွယ် ရန်သူများ ဝိုင်းရံနေသည့် မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာထဲတွင် သတင်းအချက်အလက် အနည်းငယ်ဖြင့် စွန့်စားရမည့်လမ်း... မည်သည်က ပိုမှန်ကန်သော ရွေးချယ်မှုဖြစ်မည်နည်း။

အသက်ကို ရင်းပြီး ရယူခဲ့ရသည့် ရတနာများကိုပင် ပြန်လည် ယူဆောင်လာနိုင်ရန် မသေချာသော မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာထဲတွင် စွန့်စားမည့်အစား ဘေးကင်းစွာ ကျင့်ကြံရင်း အပြောင်းအလဲကို စောင့်ဆိုင်းခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။

"တကယ်ကို နှမြောဖို့ ကောင်းလိုက်တာ..."

စူးချန်ခုန်း၏ ငြင်းပယ်မှုသည် ရှယန်ကျယ်အတွက်တော့ သိပ်ပြီး အံ့သြစရာ မဟုတ်ပေ။ မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာတွင် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များပင် သေဆုံးခဲ့ကြရသည်ဆိုလျှင် ၎င်းအောက်ရှိ သိုင်းပညာရှင်များမှာ ပို၍ပင် သေဆုံးခဲ့ကြရသည်။ လူအများစုမှာ မိမိကိုယ်ကို အခွင့်အလမ်းများ ရှာဖွေနိုင်ပြီး ဘေးကင်းစွာ ပြန်ထွက်လာနိုင်စွမ်း ရှိသည်ဟု ယုံကြည်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်း၏ ခွန်အားနှင့် ပါရမီအရ သူသည် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရန်မှာ သေချာသလောက် ရှိနေသဖြင့် မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာတွင် အသက်စွန့်ရန် ကြီးမားသော လိုအပ်ချက် မရှိသည်မှာ အမှန်ပင်။

သို့သော် ရှယန်ကျယ် အနည်းငယ်တော့ စိတ်ပျက်မိသည်။ စူးချန်ခုန်း၏ ခွန်အားနှင့် ရှယန်မျိုးနွယ်က ရွေးချယ်ထားသော ထိပ်တန်း အဖွဲ့ဝင်များ ပူးပေါင်းမည်ဆိုပါက မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာကို စူးစမ်းရန် အခွင့်အလမ်းမှာ အလွန်ကြီးမားမည် မဟုတ်ပါလား။

ထို့နောက် စူးချန်ခုန်းက ရှယန်ကျယ်ကို နှုတ်ဆက်ပြီး ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

'မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာ... မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းအင်ပိုင်ရှင် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်...'

ဤကိစ္စများမှာ သူနှင့် သိပ်မပတ်သက်တော့ပေ။ ယခု သူလုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်သည်မှာ ဆန်းကြယ်လိပ် ချီစွမ်းအင်အရည်ကို ၎င်း၏ အကန့်အသတ်ထိ စုဆောင်းပြီး အဆင့်တက်ရန် ဖြစ်သည်။ လက်ရှိ တိုးတက်လာသော ထိရောက်မှုအရ သူသည် နေ့စဉ် ဆန်းကြယ်လိပ် ချီစွမ်းအင် တစ်စက် သို့မဟုတ် အစက်အနည်းငယ်ကိုပင် စုဆောင်းနိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရန် ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း တည်ရှိရာ ကျုံးလင်တောင်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းများမှာ ယခင်ကထက် ပိုမို ပြင်းထန်လာနေပြီး ဝိညာဉ်ကြောများပင် ကြီးထွား ပြောင်းလဲလာနေပုံရသည်။

ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင်။

ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း အတွင်း၌ ငြိမ်းချမ်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ညဘက်တွင် ကြိုးစားအားထုတ်သော သိုင်းပညာရှင်အချို့မှာ သူတို့၏ အတွင်းအားများကို လေ့ကျင့်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

"ရွှီး... ရွှီး... ရွှီး "

အရပ်ရှည်ပြီး သန်မာသော အသွင်အပြင်ရှိသည့် ချမ်ရွေ့သည် သူ၏ လက်ထဲမှ လေးလံသော ဓားကြီးကို ပြင်းထန်စွာ ဝှေ့ယမ်းနေပြီး လေပြင်းများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ချမ်ရွေ့သည် အဖိုးကြီး ချီရှစ်၏ တပည့်ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်တာအိုဂိုဏ်းအတွင်း သိသာထင်ရှားသော ပါရမီရှိသူ ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်း ပေးအပ်ခဲ့သော မူလချီစွမ်းအင်ကြောင့် သူသည် မူလနယ်ပယ်သို့ ခြေချနိုင်ခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် နဂါးအသွင်ပြောင်းတံခါး၏ အသိဉာဏ်ပွင့်လင်းမှုကို ခံယူခွင့်ရခဲ့သဖြင့် သူ၏ ပါရမီမှာ ပိုမို မြင့်မားလာခဲ့သည်။ ချမ်ရွေ့သည် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း၏ နောက်ထပ် ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်လာရန် သတ်မှတ်ထားခြင်း ခံရသူဖြစ်ရာ သူကိုယ်တိုင်လည်း အလွန် ကြိုးစားအားထုတ် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်သည်။

'အကြီးအကဲစူးက ငါ့ကို အကျိုးကျေးဇူးတွေ အများကြီး ပေးခဲ့တယ်။ ငါ့ကို အသစ်တစ်ဖန် မွေးဖွားပေးခဲ့ရုံတင်မကဘဲ ဝိညာဉ်ဆေးလုံးတွေလည်း အများကြီး ထောက်ပံ့ပေးခဲ့တယ်။ ငါရရှိခဲ့တဲ့ အရာအားလုံးအတွက် စိတ်မပျက်ရအောင် ငါ တကယ် ကြိုးစားကျင့်ကြံရမယ်။'

ချမ်ရွေ့၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ချွေးများ ရွှဲနစ်နေသည်။ သူသည် ရိုးသားပြီး အလုပ်တစ်ခုကို အာရုံစိုက် လုပ်တတ်သူ ဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်း အရင်က ညွှန်ကြားခဲ့သည့်အတိုင်း စိတ်ဝိညာဉ်သိုင်းပညာကို ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ကျင့်စဉ်အဆင့် တက်လှမ်းခြင်းကဲ့သို့ပင် အရေးကြီးပြီး ၎င်းမှာ မူလဓာတ်ငါးပါးနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရန် ကြိုတင် လိုအပ်ချက် ဖြစ်သည်။

"ဟင်… ငါ့ဓားက... တုန်နေတာလား။"

ဤအချိန်တွင် ချမ်ရွေ့မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး ဓားကျင့်စဉ်ကို ရပ်လိုက်သည်။ အကြောင်းမှာ သူ၏ လေးလံသော ဓားကြီးမှာ တုန်ခါနေပြီး အသံများ မြည်ဟည်းနေကာ ကိုင်ထားရန်ပင် ခက်ခဲလာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဓားဦးဖျားမှာပင် အောက်သို့ ကွေးညွှတ်သွားကာ တစ်စုံတစ်ဦးကို အရှုံးပေး အညံ့ခံနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"ဘယ်သူလဲ"

ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း နယ်မြေအတွင်း တပည့်များ ကင်းလှည့်နေစဉ် အရေးကြီးသော အခမ်းအနားများ ပြုလုပ်ရာ ဂိုဏ်း၏ ဗဟိုချက်နှင့် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းကို ဖြတ်သန်းသွားချိန်တွင် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းသားတစ်ဦးမှာ ရုတ်တရက် လန့်သွားပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ကျယ်ပြောသော လေ့ကျင့်ရေးကွင်း၏ အထက်တွင် ပုံရိပ်ငါးခုမှာ ဘယ်ကမှန်းမသိ ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုငါးဦးမှာ သန်သန်မာမာနှင့် သို့မဟုတ် သွယ်သွယ်လျလျနှင့် အမျိုးမျိုး ဖြစ်ကြသော်လည်း အမှောင်ထုထဲတွင် သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ မိစ္ဆာများကဲ့သို့ စိမ်းဖန့်ဖန့် အလင်းတန်းများ တောက်ပနေသည်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့်ပင် ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားရစေပြီး ရင်ခုန်သံများ မြန်လာစေသည်။ ၎င်းမှာ မုဆိုးက သားကောင်ကို ကြည့်နေသည့်နှယ် အားကြီးသူက အားနည်းသူကို ရင်ဆိုင်နေသကဲ့သို အကြည့်မျိုး ဖြစ်သည်။

"ရန်သူ... ရန်သူတွေ လာပြီ။"

ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း တပည့်မှာ ထိုသူတို့၏ မျက်လုံးများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့်ပင် ရင်တုန်ပန်းတုန် ဖြစ်သွားပြီး မေ့လဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ အော်ဟစ်သံမှာ ကြောက်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဤငါးဦးမှာ သာမန်လူများ မဟုတ်သည်မှာ သေချာပြီး မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ရောက်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒေါင်... ဒေါင်... ဒေါင်"

မကြာမီမှာပင် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းအတွင်း ခေါင်းလောင်းသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ရန်သူတိုက်ခိုက်မှုကို အချက်ပေးလိုက်သည်။ အနားယူနေသူ သို့မဟုတ် ကျင့်ကြံနေသူ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းသား အားလုံးမှာ နိုးကြားသွားကြသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်က ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းမှာ ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရပြီး ယခုမှ ပြန်လည် နာလန်ထူစ ပြုနေချိန်တွင် ရန်သူများ ထပ်မံ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါဆို ဒါက တာ့ဝူဖုန်း ပုန်းနေတဲ့ နေရာပေါ့။ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း... ငါ မဟာမီးလျှံအင်ပါယာမှာ လှည့်လည်သွားလာနေတုန်းက ဒီဂိုဏ်းတောင် မရှိသေးဘူး။"

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် ဓားသမားတစ်ဦးသည် သူ၏ ခါးရှိ ဓားရှည်ရိုးကို ပွတ်သပ်ရင်း သူ့ကို သတိကြီးစွာဖြင့် ဝိုင်းရံထားကြသော ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းသားများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။

"တာ့ဝူဖုန်း တစ်ယောက်တည်းကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ငါတို့ ဒီလောက်အများကြီး လာဖို့ လိုလို့လား။ ဒါက သူ့ကို အထင်ကြီးလွန်းရာ မရောက်ဘူးလား။" အရေပြားမှာ သံမဏိကဲ့သို့ မည်းနက်နေပြီး ရှစ်ပေနီးပါး မြင့်သော လူကောင်ကြီးက လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဤသူ တစ်ဦးချင်းစီမှာ သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် အစွမ်းထက် စစ်သည်တော်များအဖြစ် အမှတ်အသား ချန်ခဲ့သူများ ဖြစ်ကြပြီး မူလနယ်ပယ်တစ်ခုလုံးကို ချေမှုန်းနိုင်စွမ်း ရှိသူများ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယနေ့တွင် သူတို့သည် လူတစ်ယောက်တည်းကို ကိုင်တွယ်ရန် ပူးပေါင်းလာခဲ့ကြရသည်။ အကယ်၍ ထိုသူမှာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦး ဖြစ်မည်ဆိုလျှင် နားလည်ပေးနိုင်သော်လည်း သူက မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးသာ မဟုတ်ပါလား။

"ဒီငါးယောက်က... ဘယ်သူတွေလဲ။ သူတို့ရဲ့ အရှိန်အဝါက တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ။ ငါက ထိပ်သီးပန်းသုံးပွင့်နယ်ပယ်ကို ရောက်ခါနီးနေပြီ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ထဲက ဘယ်သူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါကမဆို ငါ့ရဲ့ ဆဲလ်တစ်ခုချင်းစီကို တုန်လှုပ်သွားစေတယ်။"

ချမ်ရွေ့မှာ အခင်းဖြစ်ပွားရာသို့ ချက်ချင်း ရောက်လာခဲ့သည်။ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပေါ်တွင် ရပ်နေသော ထူးဆန်းသော သိုင်းပညာရှင် ငါးဦးကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူ၏ ရင်ထဲ၌ ထိတ်လန့်မှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်တော့ပေ။ နဂါးအသွင်ပြောင်းတံခါးနှင့် စူးချန်ခုန်း ပေးအပ်သော ဝိညာဉ်ဆေးလုံးများကြောင့် ချမ်ရွေ့မှာ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင် တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ အသိစိတ်က ပြောနေသည်မှာ ဤငါးဦးမှာ သူ ရင်ဆိုင်နိုင်သော အင်အားစုများ မဟုတ်ကြောင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် လက်တစ်ချက် လှုပ်လိုက်ရုံဖြင့် သူ့ကို အမှုန့်ဖြစ်သွားစေနိုင်ပေသည်။

"တာ့ဝူဖုန်း... ထွက်ခဲ့စမ်း။ မဟုတ်ရင် ဒီနေ့ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးကို အမှုန့်ချေပစ်မယ်။"

မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ သန်မာပြီး အသားမည်းမည်းနှင့် လူကြီးက မိုးကြိုးပမာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းသား အများအပြားမှာ မူးဝေသွားကြပြီး ကောင်းကင်မှ တိမ်တိုက်များပင် လွင့်စင်သွားကြသည်။

"တာ့... တာ့ဝူဖုန်း… ဒီလူတွေကလည်း တာ့ဝူဖုန်းကို လာရှာတာလား။"

"သူတို့ ရူးနေကြတာလား။"

နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြောင့် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း တပည့်အများအပြား ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကြသည်။ တာ့ဝူဖုန်း ဆိုသည့် အမည်ကို သူတို့ ကြားဖူးကြသည်။ သူသည် ကောင်းကင်နဂါးတောင်တန်း တိုက်ပွဲမှ စတင်၍ မဟာမီးလျှံအင်ပါယာ၏ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များအောက်တွင် ပထမဆုံးအဖြစ် ကျော်ကြားလာသူ ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်ကလည်း တာ့ဝူဖုန်းကို လာရှာသူ ရှိခဲ့ဖူးပြီး အခု တစ်ခါ ထပ်ပေါ်လာပြန်လေပြီ။ သူတို့၏ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းတွင် ထိုကဲ့သို့ ဒဏ္ဍာရီဆန်သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး မရှိသည်မှာ သေချာပါသည်။

"သူတို့က အကြီးအကဲစူးကို လာရှာတာပဲ။" သို့သော် ချမ်ရွေ့နှင့် ကျိုးချိုးတို့မှာမူ တာ့ဝူဖုန်း၏ သရုပ်မှန်ကို သိကြသည်။ သူသည် သူတို့ဂိုဏ်း၏ အနှိမ့်ချဆုံးသော ဧည့်သည်တော် အကြီးအကဲ 'အကြီးအကဲစူး' ပင် ဖြစ်သည်။ ဤငါးဦးမှာ အလွန် ကြောက်စရာကောင်းလှပြီး သူတို့၏ အရှိန်အဝါ ယိုစိမ့်မှုကလေးကပင် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းနေသည်။ လာသောသူများမှာ မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက် ရှိနေသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

"ဟင်"

လူကောင်ကြီးနှင့် အခြားလေးဦးမှာ ရုတ်တရက် သူတို့၏ မျက်ဝန်းများ မှေးကျဉ်းသွားလေ၏။ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး လေထုကိုပင် အေးခဲသွားစေသော သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါတစ်ခုကို သူတို့ အာရုံခံမိလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့လို ပုရွက်ဆိတ်တွေက... သေချင်နေတာလား။"

အေးစက်လှသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပေါ်တွင် ဝတ်စုံဖြူနှင့် လူငယ်တစ်ဦး ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ ကြည့်ရသည်မှာ နေရာပြောင်းရွှေ့လိုက်သကဲ့သို့ပင် မြန်ဆန်လှသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး မြင်ရသူတိုင်းကို ကျောချမ်းသွားစေသည်။