အခန်း ၈၃၂

အခန်း (၈၃၂) သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့် တိုက်ပွဲစွမ်းရည်နှင့် အပြတ်ချေမှုန်းခြင်း။ (၂)

တောင်နတ်ဆိုးဘုရင်သည် တစ်ချိန်က ရန်သူများစွာ၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရစဉ်က ရန်သူအများအပြားကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း မိမိကိုယ်တိုင်လည်း ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူသည် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း ဤကမ္ဘာလောကမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားရန် ဆန္ဒမရှိပေ။

စူးချန်ခုန်းကိုသာ ဖမ်းဆီးနိုင်လျှင် သို့မဟုတ် သတ်ဖြတ်နိုင်လျှင် ချင်းမေ့ရှန်က သူ၏ မယုံကြည်နိုင်လောက်သော စွမ်းရည်များကို အသုံးပြု၍ သူတို့အား ဤပုံသဏ္ဍာန်ဖြင့် ထာဝရ တည်ရှိနေအောင် ကူညီပေးမည်ဟု ယုံကြည်နေကြသည်။ စူးချန်ခုန်း ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေး မရစေရန်အတွက် ထိုလူငါးဦးမှာ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းသို့ တိုက်ရိုက်လာရောက်ကာ ဂိုဏ်းသားအားလုံးကို ဓားစာခံအဖြစ် အသုံးချခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ စူးချန်ခုန်း ထွက်ပြေးပါက သူတို့သည် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးကို မြေလှန်ပစ်မည် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဂိုဏ်းအတွင်း တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြင့် စူးချန်ခုန်းအနေဖြင့် အခြားတပည့်များကို ထိခိုက်မည်စိုးသဖြင့် လက်တွန့်နေမည်ကိုလည်း သူတို့ တွက်ဆထားကြသည်။ သူတို့ကမူ မည်သည့် အဟန့်အတားမျှမရှိဘဲ တိုက်ခိုက်နိုင်ကြမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ယုတ်မာသော နည်းလမ်းဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏ အောင်မြင်မှုကို အာမခံချက် ပေးနိုင်ပေသည်။

"အားလုံး နောက်ဆုတ်ကြ"

ဤအချိန်တွင် ဂိုဏ်းချုပ် ဟေးလျန်ယွမ်သည် တိုက်ပွဲကြီးမှာ ရှောင်လွှဲ၍မရတော့ကြောင်း သိလိုက်သဖြင့် တပည့်များအားလုံးကို တိုက်ပွဲကွင်းပြင်နှင့် ဝေးရာသို့ နောက်ဆုတ်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ဟေးလျန်ယွမ်သည် စူးချန်ခုန်းမှာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်ပင် ယှဉ်ရခက်သော 'တာ့ဝူဖုန်း' ဖြစ်ကြောင်း သိထားသဖြင့် စူးချန်ခုန်း စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ် တိုက်ခိုက်နိုင်ရန်အတွက် အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေလိုပေ။ အကယ်၍ စူးချန်ခုန်းသာ အခြေအနေ မဟန်ပါက သူတို့အားလုံး တစ်ပြိုင်နက် ဝင်ရောက် ကူညီကြရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

"အကြီးအကဲစူး... သူ တကယ်ပဲ ကိုယ်တိုင် တိုက်တော့မှာလား။" ကျိုးချိုးနှင့် အခြားသူများမှာ စိုးရိမ်နေကြသလို တစ်ဖက်တွင်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

စူးချန်ခုန်းမှာ အတိုင်းအဆမရှိ အစွမ်းထက်သူ ဖြစ်သည်။ သူသည် သူတို့အား အချိန်တိုအတွင်း ယခုအဆင့်အထိ ရောက်အောင် လေ့ကျင့်ပေးခဲ့သော်လည်း စူးချန်ခုန်း၏ အစွမ်းအမှန်ကို သူတို့ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးကြပေ။ ယနေ့တွင်မူ အကြီးအကဲစူး၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအားကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့အားလုံးက မူလခန္ဓာကိုယ် ရှိစဉ်ကတောင် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်ကို မရောက်ခဲ့တဲ့ ရှုံးနိမ့်သူတွေပဲ။ အခု ပုံရိပ်ယောင် အနေနဲ့ဆိုရင် လူသားတောင် မဟုတ်တော့တဲ့ အရာတွေက ဘာလို့ ဒီမှာ လာပြီး အရှက်ခွဲနေကြတာလဲ။ ကောင်းပြီလေ... ငါ မင်းတို့ကို ငရဲကို ပို့ပေးမယ်... အလောင်းတောင်မှ တစ်စစီ ဖြစ်သွားစေရမယ်။"

စူးချန်ခုန်းသည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များက အေးစက်သွားလေ၏။ ဤလူငါးဦးကြောင့် ဂိုဏ်းသားများ ထိခိုက်ခြင်းကို ကာကွယ်ရန်အတွက် သူ၏ အစွမ်းအမှန်ကို ထုတ်ဖော်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ချင်းမေ့ရှန်ကို သတိပေးရာလည်း ရောက်ပေလိမ့်မည်။ ထို့အပြင် ယနေ့ပြီးနောက် သူ၏ အထောက်အထားမှာ ပေါ်ပေါက်သွားတော့မည် ဖြစ်ရာ မိမိကို ရန်ငြိုးထားသူများအား သူသည် အလွယ်တကူ ရန်စ၍ရသောသူ မဟုတ်ကြောင်း သိစေရန် အစွမ်းပြရန် လိုအပ်ပေသည်။

"ဟင်"

တုန်းမင်ကျန့်နှင့် အခြားသူများမှာ ရုတ်တရက် စစ်ဗုံတီးသံကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော အသံကြီးကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

"ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း"

၎င်းမှာ စူးချန်ခုန်း၏ နှလုံးခုန်သံပင် ဖြစ်သည်။ နှလုံးခုန်သံမှာ အလွန်တည်ငြိမ်ပြီး အားကောင်းလှသဖြင့် မိုင်ပေါင်းများစွာအထိ ဟိန်းထွက်နေသည်။

"ဂျောက်... ဂျောက်... ဂျောက်"

စူးချန်ခုန်း၏ အရိုးများမှာ တဖျပ်ဖျပ် မြည်ဟည်းလာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နှစ်ပေခန့် ပို၍ မြင့်တက်လာသည်။ သူ၏ ဝတ်စုံဖြူကြီးမှာ တင်းကားလာပြီး စွမ်းအင်များကြောင့် စုတ်ပြဲသွားတော့သည်။ သူ၏ သွေးကြောများမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဆင်းလာပြီး အသားအရေမှာ မီးတောက်ကဲ့သို့ နီရဲလာသည်။ ပတ်ဝန်းကျင် လေထုမှာလည်း ပူပြင်းလာပြီး မုန်တိုင်းတစ်ခု ကျရောက်တော့မည့်အလား အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် လူသားပုံသဏ္ဍာန်ရှိသော သားရဲစစ် တစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အကြည့်တစ်ချက်မှာပင် ရန်သူ၏ ဝိညာဉ်ကို လွင့်စင်သွားစေနိုင်သည်။

"သတ်ကြ"

တုန်းမင်ကျန့်နှင့် အခြားသူများမှာ စူးချန်ခုန်း၏ အရှိန်အဝါမှာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်အထိ မြင့်တက်လာသည်ကို သိလိုက်ကြသဖြင့် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ တစ်ပြိုင်နက် တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

တုန်းမင်ကျန့်သည် လေထုထဲတွင် လှိုင်းဂယက်များ ဖြစ်ပေါ်စေလျက် သူ၏ ခါးမှ တောက်ပသော ဓားရှည်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူသည် ဓားနှင့်အတူ တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားပြီး စူးချန်ခုန်း၏ အသက်ရှူလမ်းကြောင်းဆီသို့ တည့်တည့် ထိုးနှက်လိုက်သည်။ သူ၏ ဓားဝိညာဉ်မှာ လေထုကို ခွဲထွက်ကာ အော်ဟစ်မြည်ဟည်းလျက် ရှိသည်။ တုန်းမင်ကျန့်မှာ သမိုင်းတွင် ထင်ရှားသော ဓားသမားဖြစ်ပြီး သူ၏ ဓားသိုင်းမှာ ဓားဝိညာဉ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသူ ဖြစ်သည်။

အခြားသူများလည်း တစ်ပြိုင်နက် လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။ ဝတ်စုံနက်နှင့် ဓားသမား မော့ဟန်သည် တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလျက် စူးချန်ခုန်း၏ နောက်ကျောဘက်ရှိ နှလုံးသားတည့်တည့်ကို အလစ်တိုက်ခိုက်သည်။

ဤထိပ်တန်း ဓားသမားနှစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အောက်ရှိ မည်သူမဆို တစ်ချက်တည်းနှင့် သေဆုံးသွားနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်လှသည်။ ဓားနှစ်လက်မှာ စူးချန်ခုန်း၏ ရင်ဘတ်နှင့် နောက်ကျောကို တစ်ပြိုင်နက် ထိမှန်သွားတော့သည်။

"ချွင်... ချွင်"

သို့သော် သူတို့ ထင်ထားသလို ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွက်မသွားဘဲ သံခြင်းရိုက်ခတ်သည့် အသံကျယ်ကြီးသာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဘာ... ဘာဖြစ်တာလဲ"

တုန်းမင်ကျန့်နှင့် မော့ဟန်တို့မှာ အံ့ဩလွန်းသဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြသည်။ သူတို့၏ ဓားများမှာ စူးချန်ခုန်း၏ အရေးကြီးသော နေရာများကို ထိမှန်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ နီရဲနေသော အသားအရေမှာ သံမဏိထက် အဆပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်မက ပို၍ မာကျောနေသည်။ ဓားဦးဖျားများမှာ စူးချန်ခုန်း၏ အသားပေါ်တွင် အဖြူစက်ကလေးများသာ ချန်ထားနိုင်ခဲ့ပြီး အရေပြားကိုပင် မဖောက်နိုင်ခဲ့ပေ။

စူးချန်ခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်နှင့် နီးပါးတူညီနေပြီး သူ၏ ဧရာမဝေလငါးကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုလိုက်သောအခါ သာမန် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များထက်ပင် ပို၍ သန်မာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေလျှင်ပင် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အောက်ရှိ မည်သူမျှ သူ့အား ဒဏ်ရာရအောင် မလုပ်နိုင်တော့ပေ။

"ဒီလောက် အားနည်းတဲ့ ဓားချက်တွေနဲ့... မင်းတို့နှစ်ယောက် အတူတူ သေသွားခဲ့တာ မဆန်းတော့ပါဘူး။ တကယ်ကို အဆင့်တူတွေပဲ"

ဧရာမဝေလငါးကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုထားသဖြင့် စူးချန်ခုန်း၏ အသံမှာ တောင်ကြီးတစ်လုံး ပိကျလာသကဲ့သို့ လေးလံလှသည်။ သူ၏ စကားကြောင့် တုန်းမင်ကျန့်နှင့် မော့ဟန်တို့၏ မျက်နှာများ ချက်ချင်း ပျက်ယွင်းသွားသည်။

"ဝုန်း"

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ ခြေထောက်ကို တစ်ချက် လှည့်ကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် သူ၏ သန်မာလှသော လက်မောင်းများကို အရှေ့နှင့် အနောက်ရှိ ဓားသမားနှစ်ဦးထံသို့ ပစ်သွင်းလိုက်သည်။ မည်သည့် အလှအပ သိုင်းကွက်မျှ မပါဝင်ဘဲ လွန်ကဲလှသော အရှိန်နှင့် စွမ်းအားသာ ပါဝင်ပေသည်။

မော့ဟန်နှင့် တုန်းမင်ကျန့်တို့မှာ အလွန် ထိတ်လန့်သွားကြပြီး သူတို့၏ ဓားများကို အမြန်ပြန်ရုပ်ကာ ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားလိုက်ကြတော့သည်။