အခန်း ၈၃၄

အခန်း (၈၃၄) မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာ။ ဟုန်ကျန်းရှန့် တစ်ဖန် ပြန်လည် ဆုံတွေ့ခြင်း။ (၁)

“အကြီးအကဲစူးက တကယ်ပဲ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အောက်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ ဓားသမား တာ့ဝူဖုန်းလား။”

“ဒါက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းလွန်းတယ်... သူ ထုတ်ဖော်လိုက်တဲ့ အရှိန်အဝါ တစ်ချက်ကတင် ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး ပြိုကျတော့မလို ခံစားလိုက်ရပြီး ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကိုပါ တုန်လှုပ်သွားစေတယ်။”

စူးချန်ခုန်းကို ကြည့်နေကြသော ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းသားများမှာ တံတွေးများကို ခက်ခက်ခဲခဲ မျိုချနေကြပြီး နှလုံးသားထဲတွင် အတိုင်းအထက်အလွန် ထိတ်လန့်နေကြသည်။ စူးချန်ခုန်းသည် တိုက်ပွဲစင်မြင့် အလယ်တွင် ထွားကျိုင်းသော နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား တစ်ပါးကဲ့သို့ ရပ်နေသည်။

ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းသား အများစု၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ အကြီးအကဲစူးသည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းတွင် ကျွမ်းကျင်ပြီး ငြိမ်းချမ်းမှုကို မြတ်နိုးကာ အေးအေးဆေးဆေး နေတတ်သည့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယနေ့ သူတို့၏ မျက်စိရှေ့တွင်မူ အကြီးအကဲစူးသည် လက်ချောင်း တစ်ချောင်းမျှပင် မလှုပ်ရှားရသေးဘဲ ကျူးကျော်သူ ငါးဦးကို ပုရွက်ဆိတ်များကို ချေမွသကဲ့သို့ အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်ရာ ပုံမှန် မြင်တွေ့နေကျပုံစံနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော ဘက်ခြမ်းကို ဖော်ပြလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ငါတို့ရော တစ်နေ့မှာ ဒီလို အဆင့်မျိုးကို ရောက်နိုင်ပါ့မလား။”

ကျိုးချိုးနှင့် အခြားသူများမှာ စူးချန်ခုန်း၏ နက်နဲလှသော အစွမ်းကို ကြိုသိထားကြသော်လည်း သူ ယခု ပြသလိုက်သည့် ခွန်အားမှာ သူတို့၏ စိတ်ကူးထက်ပင် ကျော်လွန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဤအချက်က သူတို့အား တစ်နေ့တွင် ဤကဲ့သို့သော အဆင့်အတန်းမျိုး ရရှိလိုသည့် ပြင်းပြသော ဆန္ဒကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် မိမိကို ဝိုင်းကြည့်နေကြသော မျက်လုံးပေါင်းများစွာကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် အားကိုးရာမဲ့သလို ခံစားလိုက်ရသည်။ မူလက ပြဿနာများကို ရှောင်လွှဲရန် သူ၏ မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်းကို ထုတ်ဖော်ပြောကြားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် ယခုအခါ တုန်းမန်ကျန့်နှင့် အခြားသူများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သူ လှုပ်ရှားလိုက်ရသဖြင့် သူ မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်းမှာ ထင်ရှားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဒါက ပြဿနာကြီးတစ်ခု မဟုတ်ပေ။ စူးချန်ခုန်း၏ လက်ရှိ အစွမ်းနှင့်ဆိုလျှင် သာမန်လူများသည် သူ့အတွက် မည်သည့် ခြိမ်းခြောက်မှုမှ မပေးနိုင်တော့ပေ။

“ရန်သူတွေကို ရှင်းပြီးပြီ။ အားလုံး လူစုခွဲကြတော့။”

ထိုအချိန်တွင် ဟေးလျန်ယွမ်က ဝင်ပြောလိုက်ပြီး လူအုပ်ကို လူစုခွဲခိုင်းလိုက်သည်။ ယနေ့ညတွင် စူးချန်ခုန်း ပြသလိုက်သော စွမ်းဆောင်ရည်မှာ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးသာမက အခြားဂိုဏ်းများကိုပါ တုန်လှုပ်သွားစေမည်မှာ သေချာပါသည်။

‘ချင်းမေ့ရှန်က ငါဝေ့ရှန့်ရှင်းကို သတ်ခဲ့တာကို မသိသေးလို့ အဲဒီ ငါးယောက်က ငါ့ကို ကိုင်တွယ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ထင်နေတာ ဖြစ်မယ်... ငါ သူတို့ကို အလွယ်တကူ ရှင်းလင်းပစ်လိုက်ပေမဲ့ ချင်းမေ့ရှန်ကတော့ အခု ငါ့ရဲ့ အစွမ်း ဘယ်လောက်ရှိတယ်ဆိုတာ သိသွားပြီ။ တကယ်လို့ သူ နောက်တစ်ကြိမ် လှုပ်ရှားလာရင်တော့ သေမယ့်လူတွေကို ထပ်လွှတ်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။’

တုန်းမန်ကျန့်နှင့် သူ၏ အပေါင်းအပါများကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာခြင်း မရှိပေ။ စူးချန်ခုန်း အတွက်မူ ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်များသည် သူ အလိုရှိတိုင်း အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်သော ပိုးမွှားများသာ ဖြစ်သည်။ သူ စိုးရိမ်သည်မှာ သူတို့၏ နောက်ကွယ်မှ လူဖြစ်သည့် ချင်းမေ့ရှန်သာ ဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ချင်းမေ့ရှန်ကိုယ်တိုင် ပေါ်မလာသော်လည်း တုန်းမန်ကျန့်တို့အဖွဲ့မှတစ်ဆင့် စူးချန်ခုန်း၏ တိုးတက်မှုများကို သူ သိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ယခုအခါ ပိုမိုပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များကို မွေးမြူထားလိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။ သေရန်စ ရန်သူများ ဖြစ်လာကြသဖြင့် ချင်းမေ့ရှန်သည် စူးချန်ခုန်းကို အလွယ်တကူ လွှတ်ပေးမည် မဟုတ်သလို အရှုံးလည်း ပေးလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် ချင်းမေ့ရှန်သည် အလွန် နက်နဲဆန်းကြယ်လှပြီး မဟာနတ်ဘုရား မျိုးစေ့များမှ ဖန်တီးထားသော ပုံရိပ်ယောင်များကို သစ္စာရှိစွာ အစေခံခိုင်းစေနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ချင်းမေ့ရှန် မည်မျှအထိ နက်နဲသည်ကို ခန့်မှန်းကြည့်နိုင်ပါသည်။ အကယ်၍ သူ နောက်တစ်ကြိမ် လှုပ်ရှားလာပါက သာမန် နှောင့်ယှက်မှုမျိုး ဖြစ်လိမ့်မည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာပါသည်။

‘ဒီချင်းမေ့ရှန်ကို... ငါ တစ်နေ့မှာ အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ပြီး သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို အပိုင်းပိုင်း အစစ ဖြစ်အောင် အမှုန့်ကြိတ်ပစ်မယ်။’

စူးချန်ခုန်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် ချင်းမေ့ရှန် အပေါ် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်မှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး ဤရန်သူကို လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားစေရန် သူ သန္နိဋ္ဌာန် ချထားလိုက်သည်။

‘ငါက အစက အစွမ်းတွေကို တဖြည်းဖြည်း စုဆောင်းပြီး သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်ကို ကူးပြောင်းဖို့ စီစဉ်ထားတာ။ အနည်းဆုံး ၅ နှစ် ကနေ ၁၀ နှစ် အတွင်းမှာ ဆန်းကြယ်လိပ်ချီစွမ်းအင်တွေကို တဖြည်းဖြည်း စုဆောင်းရင်း အဆင့်တက်နိုင်မှာ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ချင်းမေ့ရှန်က လှုပ်ရှားလာပြီဆိုတော့ ငါ့ကို အေးအေးဆေးဆေး အဆင့်တက်ဖို့ အခွင့်အရေး ပေးမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။’

စူးချန်ခုန်း စတင် စဉ်းစားလိုက်သည်။ ယနေ့ တိုက်ခိုက်မှုမှာ သူ့အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှု မဖြစ်စေသော်လည်း ချင်းမေ့ရှန်ထံမှ လာနိုင်သော ဘေးအန္တရာယ်များကို ကြိုတင် တွေးတောမိစေသည်။

‘မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာ... ငါ အဲဒီကို သွားဖို့ လိုအပ်နေပြီ ထင်တယ်’

စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်းမှာ စူးချန်ခုန်းအတွက် ခက်ခဲသော အလုပ်မဟုတ်ဘဲ အချိန်ကာလ တစ်ခုသာ လိုအပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ရင်ဆိုင်နေရသော ခြိမ်းခြောက်မှုများကြောင့် သူသည် နှေးကွေးစွာ အဆင့်တက်ရန် အချိန်မရှိတော့ကြောင်း သတိပြုမိသွားသည်။

မည်သည့် ခြိမ်းခြောက်မှုကိုမဆို ရင်ဆိုင်နိုင်ရန် သူ၏ အစွမ်းကို လျင်မြန်စွာ မြှင့်တင်ရမည် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ လျင်မြန်စွာ အဆင့်တက်ရန် ကူညီပေးနိုင်မည့် နေရာအဖြစ် စူးချန်ခုန်းသည် မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာ ကို သဘာဝကျကျပင် စဉ်းစားမိလိုက်သည်။

မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာ ဆိုသည်မှာ မဟာနတ်ဘုရား အစွမ်းများကို တတ်ကျွမ်းခဲ့သော သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် တစ်ဦး ချန်ရစ်ခဲ့သည့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်ပြီး အလွန်အမင်း အန္တရာယ်များလှကာ ထို သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ကိုယ်တိုင် ချမှတ်ခဲ့သော စမ်းသပ်မှုများ ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ အန္တရာယ်နှင့် အခွင့်အရေး ဒွန်တွဲနေသော နေရာဖြစ်ပြီး အဖိုးတန်ဆုံး ရတနာမှာမူ မဟာနတ်ဘုရား အစွမ်းများ ပါဝင်သည့် မဟာနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ပင် ဖြစ်သည်။

ကိုးနိုင်ငံမှ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် အမြောက်အမြားသည် သဲဝါပင်လယ် ပြင်ပတွင် ဝိုင်းရံနေကြပြီး ထို မဟာ နတ်ဘုရား မျိုးစေ့ကို ရယူရန် ချောင်းမြောင်းနေကြသည်။ စူးချန်ခုန်းသည် မူလက မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာတွင် စွန့်စားရန် အစီအစဉ် မရှိခဲ့သော်လည်း ယခုတော့ စိတ်ကူးပြောင်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။

‘မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာထဲမှာ မဟာနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ တစ်ခုတည်းတင် ရတနာ ရှိတာ မဟုတ်ဘူး။ တကယ်လို့ ငါ အဲဒီ မျိုးစေ့ကို မရနိုင်ရင်တောင် တခြား ရှားပါးရတနာအချို့ ရရှိခဲ့ရင် ငါ့ကို လျင်မြန်စွာ အဆင့်တက်ဖို့ ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်’ ဟု စူးချန်ခုန်းက မိမိဘာသာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

မဟာနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ ဆိုသည်မှာ ရရှိခဲ့လျှင်ပင် ၄င်းကို ကာကွယ်နိုင်စွမ်း မရှိပါက အလွန် ပူလောင်သော ရတနာတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ သို့သော် အဖိုးတန်ဆုံး အရာတစ်ခုတည်းကိုသာ ရည်မှန်းရန် မလိုအပ်ပေ။ မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းရည် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် တစ်ဦးတွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှ ရတနာများ၊ ထူးဆန်းပြီး ရှားပါးသော အရာများစွာ ရှိနေမည်မှာ သဘာဝပင်။

လူတစ်ယောက်သည် မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာသို့ ဝင်ရောက်ရန် တစ်ကြိမ်သာ အခွင့်အရေး ရှိသည်။ အကယ်၍ အန္တရာယ်နှင့် တွေ့ကြုံရပါကလည်း သူသည် နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်ပြီး ထွက်ခွာလာရုံသာ ဖြစ်သည်။ ဤသို့ စဉ်းစားပြီးနောက် စူးချန်ခုန်း ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခု ချလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာသို့ သွားရန်ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် အမြဲတမ်း ပြတ်သားပြီး လျင်မြန်သူ ဖြစ်သည်။ မထွက်ခွာမီ စူးချန်ခုန်းသည် ဟေးလျန်ယွမ်ကို သွားရောက် တွေ့ဆုံကာ မိမိအနေဖြင့် အချိန်အတန်ကြာ အပြင်သို့ သွားရန် လိုအပ်ကြောင်းနှင့် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ် ဂိုဏ်းသားများကို ခဏလောက် လူစုခွဲထားရန် အသိပေးခဲ့သည်။ စူးချန်ခုန်း မရှိခိုက်တွင် ချင်းမေ့ရှန်က လူများကို စေလွှတ်၍ ဂိုဏ်းကို သတ်ဖြတ်မှုများ ပြုလုပ်ပါက မည်သူမျှ တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဟေးလျန်ယွမ်သည်လည်း စူးချန်ခုန်း စိုးရိမ်သည်ကို နားလည်သဖြင့် သဘောတူညီခဲ့သည်။ ဂိုဏ်း၏ ကိစ္စများကို စီစဉ်ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် ရှယန်ကျယ်ကို ဆက်သွယ်ကာ မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာသို့ ဝင်ရောက်မည့် သူ၏ အစီအစဉ်ကို အသိပေးခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ အစွမ်းအပေါ် ယုံကြည်မှု ရှိသော်လည်း မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာ၏ အန္တရာယ် အတိုင်းအတာကိုမူ မသိသေးပေ။ အင်အား များများရှိလေ ပိုကောင်းလေ ဖြစ်သည်။ မကြာသေးမီက ရှယန် မိသားစုဝင်များက သူ့ကို လာရောက် ရှာဖွေခဲ့ခြင်းမှာလည်း မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာကို စူးစမ်းရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။ ရှယန် မိသားစုမှ ထိပ်သီး ပညာရှင်များနှင့် ပူးပေါင်းခြင်းက ပိုမို စိတ်ချရနိုင်ပေသည်။

စူးချန်ခုန်းက ဆက်သွယ်လိုက်သောအခါ ရှယန်ကျယ်သည် စူးချန်ခုန်း ဆုံးဖြတ်ချက် ပြောင်းလဲသွားမှုအပေါ် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် တုံ့ပြန်ခဲ့ပြီး မဟာမီးလျှံမြို့တော်ရှိ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနတွင် လာရောက် တွေ့ဆုံရန် ပြောကြားခဲ့သည်။