အခန်း ၈၃၅

အခန်း (၈၃၅) မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာ၊ ဟုန်ကျန်းရှန့်နှင့် တစ်ဖန် ပြန်လည် ဆုံတွေ့ခြင်း။ (၂)

ဆက်သွယ်မှု ပြုလုပ်ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် ရှယန်ကျယ်နှင့် တွေ့ဆုံရန် မဟာလျှံမြို့တော်ရှိ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနသို့ ထွက်ခွာခဲ့သည်။ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ ဧည့်ခန်းမဆောင်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် ရှယန်ကျယ်ကို တစ်ဖန် ပြန်လည် မြင်တွေ့ရုံသာမက အခြားလူ နှစ်ဦးကိုလည်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။

တစ်ဦးမှာ ပိုးထည်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော မျက်ခုံးများနှင့် ကြယ်တာရာများကဲ့သို့ တောက်ပသော မျက်လုံးများ ရှိကာ ထူးခြားသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်ဖော်နေသည်။ အခြားတစ်ဦးမှာမူ ရင်းနှီးပြီးသား လူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ခန္ဓာကိုယ် ခပ်ထွားထွား၊ မျက်ခုံးထူထူ၊ မျက်လုံးကြီးကြီးနှင့် ကြမ်းတမ်းသော ရုပ်ရည်ရှိသည့် ဟုန်ကျန်းရှန့်ပင် ဖြစ်သည်။

“စစ်သူကြီးဟုန်?”

စူးချန်ခုန်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဟုန်ကျန်းရှန့်သည် ယခင်က ဖန်ရှန့်ဝူ၏ ဝိညာဉ်ကူးပြောင်းရန် ခန္ဓာကိုယ်အဖြစ် ရွေးချယ်ခံခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် စူးချန်ခုန်းက ဖန်ရှန့်ဝူကို အနိုင်ယူခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်ပျိုးထောင် ရည်ကြည်နှင့် လဲလှယ်ကာ ရှယန် မိသားစု၏ ဧည့်သည်တော် အကြီးအကဲ အဖြစ် ခံယူခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြင့် ဟုန်ကျန်းရှန့်၏ ဝိညာဉ်ကို အားကောင်းစေကာ ဝိညာဉ်ချို့တဲ့နေသော ဖန်ရှန့်ဝူကို အနိုင်ယူပြီး မိမိခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် ရရှိစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချင်းမေ့ရှန်၏ ခြိမ်းခြောက်မှုများနှင့် ဟုန်ကျန်းရှန့်၏ ကိုယ်ပိုင် အခြေအနေ မတည်ငြိမ်မှုများကြောင့် ဟုန်ကျန်းရှန့် သည် ရှယန်မိသားစု၏ ကောင်းကင်ဘုံနန်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ကျင့်ကြံနေခဲ့ရာမှ ယခုအခါ စူးချန်ခုန်းနှင့် ပြန်လည် ဆုံတွေ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ညီလေးစူး... မင်း မှန်ကောင်းကင်ကမ္ဘာကို သွားမယ်ဆိုတာ ရှယန် မိသားစုဆီက ငါ ကြားတယ်။ အဲဒီနေရာက အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်လို့ ပြောကြတယ်။ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ပါးတောင် အဲဒီထဲမှာ သေဆုံးခဲ့ဖူးတယ်တဲ့... ငါလည်း မင်းနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့မယ်လေ။ ငါ မင်းကို ကူညီပေးနိုင်မှာပါ”

ဟုန်ကျန်းရှန့်က ပြုံးလျက် ဆိုသည်။ ဘေးနားမှ ရှယန်ကျယ်ကလည်း အသံပို့ဆက်သွယ်ကာ “အရင်က ကျွန်တော်တို့ ရှယန်မိသားစုက အစ်ကိုဟုန်ကို မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာသွားဖို့ ဖိတ်ခေါ်တုန်းက သူ ငြင်းခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုတာ့ သွားမယ်ဆိုတာ ကြားတော့မှ သူက ထွက်လာပြီး အစ်ကိုနဲ့ တွေ့ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာ” ဟု ပြောပြသည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ စူးချန်ခုန်း အနည်းငယ် ကျေးဇူးတင်မိသွားသည်။ ဟုန်ကျန်းရှန့်သည် ဘေးဒုက္ခထဲမှ ကောင်းချီး ရရှိခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ အခြားသူများ တောင့်ခံနိုင်ခဲသော ဆင်းရဲဒုက္ခများကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့ရသလို မိစ္ဆာအိုကြီး ဖန်ရှန့်ဝူ၏ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းမှုများကိုလည်း ဆက်ခံခဲ့ရသည်။ ဖန်ရှန့်ဝူသည် ကြီးမားသော နတ်ဆိုးအစွမ်းများ ပါဝင်သည့် ထိပ်တန်း မိစ္ဆာသိုင်းပညာရှင် ခန္ဓာကိုယ် ခုနစ်ခုကို ချန်ရစ်ခဲ့ရာ ဟုန်ကျန်းရှန့်က နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း အားလုံးကို စုပ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။

ယခုအခါ ဟုန်ကျန်းရှန့်၏ အစွမ်းမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသဖြင့် သူ့ကို မိစ္ဆာဘုရင် တစ်ဝက်ခန့်ဟုပင် သတ်မှတ်နိုင်သည်။ ထိပ်တန်း မိစ္ဆာသိုင်းပညာရှင် ခုနစ်ဦး၏ မိစ္ဆာအစွမ်းများနှင့် စွမ်းရည်အားလုံးကို ဆက်ခံထားသဖြင့် မဟာသိုင်းပညာရှင် ကိုးဆယ့်ကိုး ရာခိုင်နှုန်းခန့်က သူ့ကို မော့ကြည့်ရမည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။

ရှယန်မိသားစုသည်လည်း မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာကို စူးစမ်းလိုသဖြင့် ဟုန်ကျန်းရှန့်ကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ထိုနေရာ၏ အန္တရာယ်နှင့် ထိုရှိ ရတနာများသည် သူ့အတွက် အဖိုးမတန်နိုင်သဖြင့် သူက သဘောမတူခဲ့ပေ။ သို့သော် စူးချန်ခုန်း သွားမည်ဟု ကြားသောအခါတွင်မူ စူးချန်ခုန်းကို ကူညီရန်နှင့် သူ၏ ရည်မှန်းချက်များ အောင်မြင်စေရန် အတူတူ စူးစမ်းလေ့လာရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းက အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်နေပြီး “ချင်းမေ့ရှန်က အမှောင်ထဲမှာ ချောင်းနေတာ။ တကယ်လို့ ရှယန် မိသားစုရဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေကနေ ထွက်လာရင် ချင်းမေ့ရှန်က လှုပ်ရှားလာလိမ့်မယ်။” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဖန်ရှန့်ဝူသည် ချင်းမေ့ရှန် နှစ်နှစ်ကာကာ ပျိုးထောင်ခဲ့သူ ဖြစ်သဖြင့် သူ့အတွက် အလွန် အရေးကြီးသည်မှာ သိသာပါသည်။ ယခုအခါ ဟုန်ကျန်းရှန့်က ဖန်ရှန့်ဝူ၏ အရာအားလုံးကို ဆက်ခံထားသဖြင့် ချင်းမေ့ရှန်သည် သူ့ကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေမည်မှာ သေချာသည်။ သို့သော် ဟုန်ကျန်းရှန့်သည် ရှယန် မိသားစု၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲတွင် ရှိနေသဖြင့် ချင်းမေ့ရှန်က လက်လှမ်းမမီနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ အပြင်ထွက်လာပါက ချင်းမေ့ရှန်သည် ဤအခွင့်အရေးကို လက်လွတ်ခံမည် မဟုတ်ဘဲ ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလာပေလိမ့်မည်။

ဟုန်ကျန်းရှန့်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် “ငါ ရှယန် မိသားစုရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံနန်းထဲမှာ တစ်သက်လုံး ပုန်းနေလို့ မရဘူး။ ချင်းမေ့ရှန်က တကယ်ပဲ ကြောက်စရာကောင်းပေမဲ့ သူ့ရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေကလည်း သိပ်မကောင်းလှဘူး။ သူ့ကို အပြင်ထွက်လာအောင် မျှားခေါ်တာက သူ့ကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ဖို့ အခွင့်အရေး ဖြစ်လာနိုင်တယ်။” ဟု ဆိုသည်။

ဟုန်ကျန်းရှန့် ကိုယ်တိုင်ကလည်း တစ်သက်လုံး ပုန်းအောင်းမနေလိုပေ။ ဖန်ရှန့်ဝူ၏ မှတ်ဉာဏ်များအရ ချင်းမေ့ရှန်သည် အလွန် အားနည်းသော အခြေအနေတွင် ရှိနေကြောင်း သူ သိထားသည်။ ချင်းမေ့ရှန်ကို လုံးဝ အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိနိုင်သဖြင့် ကြောက်ရွံ့ပြီး နေထိုင်စရာ မလိုတော့ပေ။ အမြဲတမ်း ပုန်းအောင်းနေခြင်းမှာ ဟုန်ကျန်းရှန့်၏ သဘာဝနှင့် မကိုက်ညီဘဲ သူသည် စိန်ခေါ်မှုများကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လိုသူ ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းက ပြန်စဉ်းစားကြည့်သောအခါ ဟုန်ကျန်းရှန့် ပြောသည်မှာ အကျိုးအကြောင်း ရှိသည်။ အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းနေသော ချင်းမေ့ရှန်အတွက် ဟုန်ကျန်းရှန့်မှာ အလွန် အရေးကြီးသည်။ သူ့ကို အပြင်ထုတ်၍ သုတ်သင်ရန် အခွင့်အရေး ရှိနိုင်ပါသည်။

ထိုအချိန်တွင် တိတ်ဆိတ်နေသော ပိုးထည်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်က “အကြီးအကဲတာ့ အရမ်းကြီး မစိုးရိမ်ပါနဲ့။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ခမည်းတော်နဲ့ ရှယန်မိသားစုက သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် တစ်ပါးထက်မက သဲဝါပင်လယ်မှာ အစောင့်အကြပ် ချထားပြီးသားပါ။ ချင်းမေ့ရှန်က အမှောင်ထဲကနေ ပြဿနာရှာနေတာ။ အခွင့်အရေး ရခဲ့ရင် ကျွန်တော်တို့ ရှယန် မိသားစုကလည်း ဒီဘေးရန်ကို အမြစ်ပြတ် ရှင်းလင်းပစ်မှာပါ။” ဟု ပြောကြားလိုက်သည်။

ရှယန်ကျယ်က စူးချန်ခုန်း ကို မိတ်ဆက်ပေးသည်။ “ဒါက ကိုးယောက်မြောက် မင်းသား ရှယန်ယီပါ။ လက်ရှိ မီးလျှံဧကရာဇ်ရဲ့ သားတော်ပေါ့... သူလည်း မှန်ကမ္ဘာ ဟင်းလင်းပြင် ကို ဝင်ရောက်မှာပါ”

“ကောင်းပါပြီ... ဒါဆိုလည်း သဘောတူပါတယ်။”

ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဟုန်ကျန်းရှန့်တွင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် စဉ်းစားချက်များ ရှိနေသလို ရှယန် မိသားစုမှ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များကလည်း သဲဝါပင်လယ် တွင် ချောင်းမြောင်း စောင့်ဆိုင်းနေကြမည် ဖြစ်ရာ ချင်းမေ့ရှန်သာ ပေါ်လာပါက သူ့ကို အဆုံးသတ်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိပါသည်။

ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် ဟုန်ကျန်းရှန့်၊ ရှယန်ယီတို့နှင့်အတူ မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာသို့ စူးစမ်းလေ့လာရန် သွားရောက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ စူးချန်ခုန်း၏ အစွမ်းမှာ ပြောစရာ မလိုသလို ယခုအခါ ဟုန်ကျန်းရှန့်သည်လည်း အခြားသိုင်းပညာရှင်များနှင့် မတူဘဲ မိစ္ဆာဘုရင်၏ အစွမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ရှယန်ယီနှင့် ပတ်သက်၍မူ စူးချန်ခုန်း ယခင်က မကြားဖူးသော်လည်း လက်ရှိ မီးလျှံဧကရာဇ်၏ ကိုးယောက်မြောက် သားတော် ဖြစ်ပြီး ရှယန်မိသားစု၏ ကိုယ်စားလှယ် ဖြစ်သည့်အတွက် သာမန်လူ မဟုတ်သည်မှာ သေချာပါသည်။ ဝေ့ရှန့်ရှင်းကဲ့သို့ပင် ရှယန်ယီသည်လည်း သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် တစ်ဦး ပြန်ဝင်စားသူ ဖြစ်နိုင်ပြီး နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကာ အစွမ်းမှာ လျှော့တွက်၍ မရနိုင်ကြောင်း စူးချန်ခုန်း ခန့်မှန်းမိသည်။

သူတို့ သုံးဦးသည် အစီအစဉ်များကို ဆွေးနွေးပြီးနောက် နောက်တစ်နေ့တွင် မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာတည်ရှိရာ သဲဝါပင်လယ် သို့ ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။ သူတို့နှင့်အတူ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း ခန့်ညားထည်ဝါသော သွင်ပြင်ရှိသည့် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသား တစ်ဦးလည်း လိုက်ပါလာသည်။

‘သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်...’ ထိုခန့်ညားသော အမျိုးသားကို မြင်လိုက်ရသည့် ခဏမှာပင် စူးချန်ခုန်းက ထိုသူသည် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် တစ်ပါး ဖြစ်ကြောင်း အသိအမှတ်ပြုမိလိုက်သည်။ ယန်မိသားစု၏ ဘိုးဘေးနှင့် တွေ့ရစဉ်က ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်ပြီး သက်ရှိအဆင့်အတန်း တစ်ခုလုံး ပြောင်းလဲသွားသည့် အရှိန်အဝါကို ခံစားရသည်။

“ခမည်းတော် ဧကရာဇ်” ရှယန်ယီက ထိုအမျိုးသားကို ရိုသေစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ ဤသူကား အခြားသူ မဟုတ် မဟာမီးလျှံအင်ပါယာ၏ လက်ရှိ မဟာမီးလျှံဧကရာဇ် ‘ရှယန်လုံ’ ပင် ဖြစ်သည်။

“တာ့ဝူဖုန်း၊ ကိုယ်တော်တို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ဆုံတွေ့တာ ဖြစ်ပေမဲ့ မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာခရီးစဉ်မှာ ငါကိုယ်တော်ရဲ့ သားတော်နဲ့ အပြည့်အဝ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပြီး အောင်မြင်မှုတွေ ရပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်” ဟု ရှယန်လုံ က စူးချန်ခုန်း ကို ပြုံးလျက် ပြောဆိုသည်။

“ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်တော်မျိုးတို့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပါ့မယ်” စူးချန်ခုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ရှယန်ယီကို ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ မသိသော်လည်း ဧကရာဇ်၏ သားတော် ဖြစ်ခြင်းနှင့် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ပြန်ဝင်စား ဖြစ်နိုင်ခြင်းတို့ကြောင့် သူဟာ အနှောင့်အယှက် ဖြစ်လာမည့်သူ မဟုတ်သည်မှာ သေချာပါသည်။

“သွားကြစို့။ ငါကိုယ်တော် မင်းတို့ကို သဲဝါပင်လယ် အထိ လိုက်ပို့ပေးမယ်။ အဲဒီနေရာက အခု တော်တော်လေး စည်ကားနေတယ်” ဟု ရှယန်လုံ က ရယ်မောလျက် ပြောသည်။

ချင်းမေ့ရှန်က လှုပ်ရှားလာနိုင်သလို မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာသို့ ဝင်ရောက်ရာတွင် အဖိုးတန် ရတနာများ ရရှိခဲ့ပါက အပြင်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေသော အစွမ်းထက်သူများ၏ လုယက်မှုကို ခံရနိုင်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ရှယန် မိသားစုသည် မိမိတို့ လူများ အန္တရာယ် ကင်းစေရန် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် တစ်ပါးထက်မက စေလွှတ်၍ အစောင့်အကြပ် ချထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့ လေးယောက်သား သဲဝါပင်လယ်သို့ ဦးတည်ခဲ့ကြသည်။ သဲဝါပင်လယ်သည် မိုင်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ကျယ်ပြန့်ပြီး သက်ရှိ တစ်ဦးမျှ မရှိသော လွင်ပြင်ကြီး ဖြစ်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ ထူးထူးခြားခြား စည်ကားနေသည်။ သဲဝါပင်လယ်၏အထက် ကောင်းကင်ယံတွင် အောက်ရှိ သဲကန္တာရနှင့် တောင်ကုန်းများကို ထင်ဟပ်နေသော မှန်ချပ်ကြီး တစ်ချပ် ရှိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သဲဝါပင်လယ်၏ အလယ်တွင်မူ ကြီးမားပြီး လိမ်ဖည်နေသော ဝင်ပေါက်ကြီးတစ်ခု ရှိကာ အတွင်းတွင် အလင်းနှင့် အရိပ်များ လှုပ်ရှားနေပြီး ကမ္ဘာပေါင်း ထောင်သောင်းကို ထင်ဟပ်နေသကဲ့သို့ ရှိသည်။ ဤသည်ကား မှန်ကမ္ဘာ ဟင်းလင်းပြင်၏ အဝင်ဝပင် ဖြစ်သည်။

‘တကယ်ပဲ... သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် တွေ အတော်များများ ရောက်နေကြတာပဲ။ အရှိန်အဝါ အများကြီးကို ငါ ခံစားမိတယ်။’

သဲဝါပင်လယ်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် စူးချန်ခုန်း တိတ်တဆိတ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ကောင်းကင်ရှိ မှန်ကမ္ဘာ ပုံရိပ်နှင့် တိမ်တိုက်များထဲတွင် အရှိန်အဝါ အမြောက်အမြား ပုန်းကွယ်နေကြသည်။ ၄င်းတို့မှာ ကိုးနိုင်ငံမှ အစွမ်းအထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်သည့် ထိပ်တန်း သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များပင် ဖြစ်ကြသည်။

မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာသို့ ဝင်ရောက်သောအခါ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များသည် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် အဆင့် စိန်ခေါ်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်ပြီး မူလနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင်တို့က မူလနယ်ပယ်အဆင့် စိန်ခေါ်မှုများကိုသာ ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်ရာ မူလနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင်များအတွက် ပိုမို အခွင့်အလမ်း သာနေသည်။ စစ်နတ်ဘုရား အများစုသည် တူညီသော အဆင့်ရှိ ပြိုင်ဘက်များနှင့် တိုက်ခိုက်ရာတွင် အနိုင်အရှုံးမှာ တူညီသော အခွင့်အရေးသာ ရှိသည်။ မိမိထက် မြင့်မားသော နယ်ပယ် သို့မဟုတ် နတ်ဘုရား စွမ်းရည် ပိုမို တတ်ကျွမ်းသူများနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါကမူ အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေးမှာ အလွန် နည်းပါးလှသည်။

သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် အချို့မှာ မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာသို့ အတင်းဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားရင်း သေဆုံးခဲ့ရသည်ကို ကြားသိပြီးနောက် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် အများစုမှာ စိတ်အေးသွားကြပြီး ကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက်ရန် မစွန့်စားကြတော့ပေ။ အန္တရာယ်များလှသော စိန်ခေါ်မှုများကို ရင်ဆိုင်မည့်အစား အပြင်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေခြင်းက ပို၍ အဓိပ္ပာယ် ရှိသည်ဟု ယူဆကြသည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ဦးက မဟာနတ်ဘုရား မျိုးစေ့ကို ရရှိလာပါက ထိုအချိန်တွင်မှ လုယူရန် ကြိုးစားခြင်းက အထဲတွင် အသက်စွန့်ရသည်ထက် အန္တရာယ် ပိုနည်းပါးမည် ဖြစ်သည်။

“အဲဒါ တာ့ဝူဖုန်းလား။”

ကောင်းကင်ယံ အထက် တိမ်တိုက်များထဲတွင် ကြီးမားသော လေသင်္ဘောကြီး တစ်စင်း ငြိမ်သက်စွာ ပျံသန်းနေသည်။ လေသင်္ဘောပေါ်တွင် ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ခန့်ညားထည်ဝါသော ကိုယ်ဟန်ရှိကာ မျက်နှာကို မမြင်ရသော ကောင်းကင် နတ်ဘုရား တစ်ပါးကဲ့သို့ လူတစ်ဦးက အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်နေသည်။ ထိုလူသည် အောက်ရှိ စူးချန်ခုန်း အပါအဝင် ရှယန် မိသားစု အဖွဲ့ကို မြင်တွေ့သွားသည်။

ထိုရွှေရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူ၏ ဘေးနားတွင် ချောမောသော လူငယ်တစ်ဦး ရှိနေသည်။ သူကား ယခင်က ကောင်းကင်နဂါးတောင်တွင် ပေါ်လာခဲ့သော တစ်ဆယ့်သုံးယောက်မြောက် မင်းသား ပင် ဖြစ်သည်။

“ဟုတ်... ဟုတ်ပါတယ် သူက နတ်ဘုရား စစ်သူကြီး ကုလေ့ကို သတ်ခဲ့တဲ့ လူပါပဲ” မင်းသားဆယ့်သုံးက သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ထင်ဟပ်လျက် အလျင်အမြန် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။

“ကုလေ့ကို သတ်နိုင်ခဲ့တယ်ဆိုတော့ သူက တကယ်ကို အစွမ်းအစ ရှိတာပဲ” ကောင်းကင်နတ်ဘုရားနှင့် တူသော ထိုလူက အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ဤရွှေရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူမှာ အခြားသူ မဟုတ် ‘ကောင်းကင်ဘုံနတ်ဘုရား’ ဟု တင်စားခံရသော ကောင်းကင်နတ်ဘုရား အင်ပါယာ၏ အုပ်ချုပ်သူပင် ဖြစ်သည်။