အခန်း ၂၄၆

အခန်း ၂၄၆ - တိတ်ဆိတ်သော တည်းခိုခန်းနှင့် သူတော်စင်ဧကရာဇ် ကျွမ်းကျင်သူ၏ သင်္ချိုင်း။

သို့သော်လည်း ဤနေရာသည် လက်မှတ်ထိုးဝင်ခြင်း ပြုလုပ်ရန် သင့်တော်သောနေရာ မဟုတ်သေးကြောင်း လင်းချန် သိသည်။

ယွမ်လုံမြို့အတွက် ယခုနေရာတွင် လက်မှတ်ထိုးဝင်ခြင်း ပြုလုပ်၍ ထူးခြားသည့် ရတနာများ ထွက်ပေါ်လာပါက ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်။

ယွမ်လုံမြို့မှာ ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်အဆင့် အင်အားစုဖြစ်သည့်အတွက် လက်မှတ်ထိုးဝင်ခြင်း ဆုလာဘ်များမှာလည်း ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်အဆင့်တွင် ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။

ထိုသို့သော ရတနာမျိုးကို မည်သူက လျစ်လျူရှုရဲမည်နည်း။ ကောင်းကင်ဘုံဧကရာဇ် သို့မဟုတ် ရှေးဟောင်းဧကရာဇ် ကျွမ်းကျင်သူများ၏ ပစ်မှတ်ဖြစ်လာပါက တကယ့်ပြဿနာပင် ဖြစ်သည်။

အရေးကြီးဆုံးမှာ မြို့ထဲတွင် တိတ်ဆိတ်ပြီး လုံခြုံသောနေရာတစ်ခု ရှာဖွေရန်ဖြစ်သည်။ အနီးအနားတွင် လူသူကင်းမဲ့သည်အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ လက်မှတ်ထိုးဝင်ခြင်း ပြုလုပ်ပါက ပို၍ လုံခြုံပေမည်။

ဤသို့ တွေးတောမိပြီးနောက် လင်းချန်သည် မြို့ထဲသို့ တန်းတန်းမတ်မတ်သွားလိုက်သည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သင့်တော်မည့်နေရာကို ရှာဖွေရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို လေ့လာခဲ့သည်။

မြို့၏ မြင်ကွင်းမှာ အခြားသော ရှေးဟောင်းမြို့များနှင့် မထူးခြားလှသော်လည်း အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာများတွင် ဝှက်ထားသော အစွမ်းထက်သည့် အစီအရင်များမှာ ထူးခြားလှသည်။

သို့သော် ယွမ်လုံမြို့အတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူများကို လေ့လာလေ ပို၍ အံ့ဩမိလေဖြစ်သည်။ ယွမ်လုံမြို့ထဲ ဝင်လိုက်သည်မှစ၍ သူတော်စင်အဆင့် အောက်ရှိ သက်ရှိများကို လုံးဝ မတွေ့ရပေ။

ကျင့်ကြံသူအားလုံးမှာ သူတော်စင်အဆင့် အထက်တွင်သာ ရှိနေသည်။ ဤသည်မှာ ထာဝရတိုက်ကြီး၏ သာယာဝပြောမှုပင် ဖြစ်သည်။

သာမန်ပြည်နယ်များတွင် သူတော်စင်အဆင့်မှာပင် ကျွမ်းကျင်သူဟု ခေါ်နိုင်သော်လည်း ဤနေရာတွင်မူ သာမန်မျှသာ ဖြစ်သည်။ အဓိကအားဖြင့် သူတော်စင်အဆင့်အပြင် သူတော်စင်

ဘုရင်အဆင့် သို့မဟုတ် ဧကရာဇ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများသာ ဖြစ်ကြသည်။

ချင်ပြည်နယ်ကဲ့သို့သော ဝေးလံသည့်နေရာများကို အုပ်စိုးနိုင်သည့် မဟာဧကရာဇ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူအချို့ကိုလည်း တွေ့ရသည်။

ကျိလဲ့မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ မိစ္ဆာဧကရာဇ်သာ ဤနေရာသို့ ရောက်လာပါက ဘိုးဘေးတစ်ဦးအနေဖြင့် မဟုတ်ဘဲ သာမန် လမ်းသွားလမ်းလာတစ်ဦးသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

မြို့ထဲရှိ များပြားလှသော ကျွမ်းကျင်သူများကြောင့် လင်းချန်၏ မောက်မာမှုများမှာ အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားသည်။

ကောင်းကင်ဘုံဧကရာဇ်အဆင့်သို့ မရောက်မချင်း ထာဝရတိုက်ကြီးတွင် ကျွမ်းကျင်သူဟု ခေါ်ဆိုရန် ခက်ခဲလှသည်။

လမ်းတစ်လျှောက် ကျော်ဖြတ်လာပြီးနောက် လင်းချန်သည် သင့်တော်သောနေရာတစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ နာမည်မှာ သာမန်ဆန်ပြီး လူသူနည်းပါးသော လမ်းကြားလေးတစ်ခုတွင် တည်ရှိသည်။ လူသူကင်းမဲ့သော ဤနေရာမှာ လက်မှတ်ထိုးဝင်ခြင်း ပြုလုပ်ရန် အကောင်းဆုံးနေရာပင် ဖြစ်သည်။

"ကလပ်"

အနည်းငယ်ဟောင်းနွမ်းနေသော တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည့်အခါ ပွတ်တိုက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ လင်းချန်မှာ ဂရုမစိုက်ဘဲ အထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

တည်းခိုခန်းအတွင်းတွင် လူအနည်းငယ်သာ ရှိပြီး သူတို့၏ အရှိန်အဝါမှာလည်း မပြင်းထန်ပေ။ အစွမ်းထက်ဆုံးသူမှာပင် မဟာသူတော်စင်အဆင့် အဆုံးပိုင်းသာ ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် စွမ်းအားဖြင့် ကာကွယ်ထားပါက လက်မှတ်ထိုးဝင်ခြင်း ပြုလုပ်ရာတွင် စိတ်ချရမည်ဖြစ်သည်။

လင်းချန်၏ ရောက်ရှိလာမှုကြောင့် တည်းခိုခန်းအတွင်းရှိသူများမှာ သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့မှာ လင်းချန်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ချက်ချင်းပင် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ကြသည်။ မဟာဧကရာဇ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးက ဤသို့သော သေးငယ်သည့် တည်းခိုခန်းသို့ ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားကြပေ။

ထို့အပြင် ဤမဟာဧကရာဇ်မှာ အလွန်ပင် ငယ်ရွယ်နုပျိုနေသေးသည်။ ဤသို့သော ထူးချွန်သူကို မည်သည့်ဂိုဏ်းမှ ဖြစ်မည်နည်း။

"ကျွန်တော်တို့... ကျွန်တော်တို့ သခင်လေးကို အရိုအသေပေးပါတယ်။"

သူတို့မှာ ထိတ်လန့်စွာဖြင့် လင်းချန်ကို အရိုအသေပေးကြသည်။ ဤအဆင့်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူကို ရန်စရန် သူတို့မှာ မည်သို့မျှ မစွမ်းနိုင်ပေ။ လင်းချန်မှာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကောင်တာသို့ လျှောက်သွားကာ အံ့အားသင့်နေသော ဝန်ထမ်းကို ကြည့်၍ ပြောလိုက်သည်။

"အခန်းလွတ် ရှိသေးလား။"

ဝန်ထမ်းမှာ သတိပြန်ဝင်လာပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ရှိပါတယ် သခင်လေး ကျွန်တော်တို့ တည်းခိုခန်းမှာ အခန်းတွေ ရှိပါသေးတယ်။"

လင်းချန်သည် ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"အခန်းကောင်းတစ်ခန်း ပေးပါ။ ပြီးတော့ ဒီမှာ ထိပ်တန်းဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို လက်ခံလား။"

မြို့ထဲရှိ ကျင့်ကြံသူများ၏ စကားဝိုင်းအရ ထာဝရတိုက်ကြီးတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများထက် ပို၍အဆင့်မြင့်သော ဝိညာဉ်

အနှစ်ရည်ဟူသော ငွေကြေးစနစ် ရှိကြောင်း သိထားသည်။ ဝိညာဉ်အနှစ်ရည်မှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး၏ အနှစ်ချုပ် ဖြစ်သည်။

သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲတွင် ဝိညာဉ်အနှစ်ရည်မှာ များများစားစား မရှိသဖြင့် သူမှာ တကယ့်ကို ဆင်းရဲနေသည်။ အရင်က လီမိသားစုနှင့် ကျိလဲ့မိစ္ဆာဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးစဉ်က သူတို့၏ အရင်းအမြစ်များကို မယူခဲ့မိခြင်းအတွက် နောင်တရမိသည်။

ဝန်ထမ်းမှာ ခေါင်းခါရင်း ပြုံးကာ ပြောသည်။

"သခင်လေး ကျွန်တော်တို့ တည်းခိုခန်းကို ကြွရောက်လာတာကတင် ကျွန်တော်တို့အတွက် ဂုဏ်ယူစရာပါ။ အခန်းခကို ဘယ်လိုလုပ် လက်ခံရက်ပါ့မလဲ။ ဆိုင်ရှင်သာ သိသွားရင် ကျွန်တော် အသက်မရှင်နိုင်တော့ပါဘူး။"

ဆိုင်ရှင်မှာ မသွားခင်ကတည်းက ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဦး ရောက်လာပါက အခမဲ့ထားရန် အထူးမှာကြားထားခဲ့သည်။

ဤသို့ဆိုလျှင် လင်းချန်ထံမှ အခကြေးငွေ ကောက်ခံရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။ လင်းချန်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းသွားသည်။

"ကောင်းပြီလေ ဒါဆိုရင် လမ်းပြပေးပါ။ ငါ လုပ်စရာလေးတွေ ရှိသေးလို့။"

ဝန်ထမ်းမှာ လင်းချန်ကို ဒုတိယထပ်ရှိ အခန်းဆီသို့ လမ်းပြပေးလိုက်သည်။ လင်းချန်တို့ ထွက်သွားမှသာ တည်းခိုခန်းအတွင်းရှိသူများမှာ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

သူတို့မှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် အားအင်ကုန်ခမ်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြသည်။ ဧည့်သည်တစ်ဦးက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"နောက်ထပ် အမည်မသိ ထူးချွန်သူတစ်ဦး ရောက်လာပြန်ပြီ။ မကြာခင် ပေါ်ပေါက်လာတော့မယ့် သူတော်စင်ဧကရာဇ် သင်္ချိုင်းအတွက်ပဲ ဖြစ်မယ်ထင်တယ်။"

အခြားသူများမှာ သူ့ပါးစပ်ကို ချက်ချင်း ပိတ်လိုက်သည်။

"ဒီကိစ္စကို ဒီနေရာမှာ ပြောရမယ့်ကိစ္စလို့ ထင်နေတာလား။ သခင်လေးကို စော်ကားမိရင် မင်းကို ကယ်မယ့်သူ မရှိဘူး။"

လင်းချန်မှာ ဒုတိယထပ်ရှိ အခန်းတံခါးဝတွင် ရပ်လိုက်သည်။ ဝန်ထမ်းက ပြောသည်။

"သခင်လေး ဒီအခန်းက ကျွန်တော်တို့ ဆိုင်မှာ အကောင်းဆုံးပါ။ အတွင်းမှာ ဆိုင်ရှင်ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားတဲ့ လွတ်လပ်သော ကမ္ဘာငယ်လေးရှိပါတယ်။"

လင်းချန်မှာ အံ့ဩသွားသည်။ ဤသို့သော တည်းခိုခန်းလေးမှာပင် လွတ်လပ်သော ကမ္ဘာငယ် ရှိနေသည်ဆိုလျှင် အခြားသော နေရာများတွင် မည်သို့ရှိမည်နည်း။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ လက်မှတ်ထိုးဝင်ခြင်း ပြုလုပ်ရန်သာ အဓိက ဖြစ်သည်။ လင်းချန်မှာ ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်ပြီး အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားသည်။

တံခါးကို ပိတ်လိုက်ပြီးနောက် သူသည် လွတ်လပ်သော ကမ္ဘာငယ်ထဲသို့ ရောက်သွားသည်။ ဧရိယာမှာ မကျယ်ပြန့်သော်လည်း သာယာလှပသော ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သူ လေ့လာကြည့်ပြီးနောက် မည်သူမျှ စောင့်ကြည့်နေခြင်း မရှိကြောင်း အတည်ပြုလိုက်သည်။

"သူတော်စင်ဧကရာဇ် သင်္ချိုင်းလား... ယွမ်လုံမြို့မှာ ဒီလိုကိစ္စမျိုး ဖြစ်ပျက်နေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကြုံတုန်းတော့ သွားကြည့်ရမှာပဲ။"

သူတော်စင်ဧကရာဇ် ကျွမ်းကျင်သူမှာ ထာဝရတိုက်ကြီးတွင်ပင် ရှားပါးလှသည်။ ထိုနေရာတွင် လက်မှတ်ထိုးဝင်ခြင်း ပြုလုပ်နိုင်ပါက အကျိုးကျေးဇူးများစွာ ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

လင်းချန်သည် အတွေးတို့ကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ တိတ်ဆိတ်စွာ ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

"စနစ်၊ယွမ်လုံမြို့အတွက် လက်မှတ်ထိုးဝင်ခြင်း ပြုလုပ်ပေး။"