အခန်း ၂၅၀

အခန်း ၂၅၀ - တာအိုပြည်နယ် ၃၀၀၀ မှ လော့ထျန်း။ အလှတရား၏ အောက်တွင် ဝှက်ထားသော ကြောက်မက်ဖွယ် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်။

ကောင်းကင်ယံတွင် လင်းချန်သည် ရပ်တည်နေသည်။ မိုးကြိုးကပ်ဘေး၏ ချိတ်ပိတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသော်လည်း သူသည် မကြောက်ရွံ့ဘဲ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

သူ၏ ကမ္ဘာမှာ မိုင်သန်းပေါင်း ၁၀,၀၀၀ အထိ ကျယ်ပြန့်နေပြီဖြစ်ရာ ဤစမ်းသပ်မှုကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မည်ဟု သူ အပြည့်အဝ ယုံကြည်သည်။

"ဒုန်းးးးး"

မည်းနက်နေသော ကပ်ဘေးတိမ်တိုက်များမှာ နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ယွမ်လုံမြို့အတွင်းအပြင်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူများမှာ အံ့အားသင့်လျက် လင်းချန်ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ဤသူမှာ အလွန်ပင် ငယ်ရွယ်နုပျိုလှသည်။ ဤမျှ ငယ်ရွယ်သော အရွယ်တွင် ကောင်းကင်ဘုံဧကရာဇ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ မယုံနိုင်စရာပင်။

ဤသို့သော ထူးချွန်သူကို မွေးထုတ်နိုင်သည့် အင်အားစုမှာ မည်မျှအထိ အစွမ်းထက်မည်နည်း။

ယွမ်လုံမြို့ မြို့သခင်၏ အိမ်တော်တွင်။

ရှေးဟောင်းအရှိန်အဝါကို ပိုင်ဆိုင်သည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးမှာ ကောင်းကင်ယံရှိ လင်းချန်ကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေသည်။

"ဒီလူငယ်လေးက စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်။ ဒီအရွယ်မှာ ဒီလိုကျင့်ကြံမှုမျိုး ရောက်တာ ရှားပါတယ်။"

သူသည် ဘေးနားရှိ အပြုံးလေးဖြင့် လူငယ်ကို လှည့်ကြည့်သည်။

"မင်း ခုနကတည်းက ပြုံးနေတာပဲ။ ဒီကလေးကို သိလို့လား။"

လော့ထျန်းဟု အမည်ရသည့် လူငယ်မှာ ကောင်းကင်ကို ကြည့်ရင်း ပြုံး၍ ပြောသည်။

"ကျွန်တော် သူ့ကို မသိပေမယ့် သူက ကျွန်တော်တို့နဲ့ တစ်နေရာတည်းက လာတာပါ။ တာအိုပြည်နယ် ၃၀၀၀ ကနေ နောက်ထပ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ရောက်လာတာကိုး။"

ရှေးဟောင်းဧကရာဇ် ယွမ်လုံမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ တာအိုပြည်နယ် ၃၀၀၀ ကလူတွေက ဘာလို့ ဒီလောက် ပဟေဠိဆန်တဲ့ စကားတွေပဲ ပြောရတာလဲ။ လော့ထျန်း မင်းနဲ့ စကားပြောရတာ တကယ်ကို ပင်ပန်းတယ်။"

လော့ထျန်းမှာ ဂရုမစိုက်ဘဲ လင်းချန်ကိုသာ စောင့်ကြည့်နေသည်။

"ကျွန်တော် မြို့ထဲမှာ ရင်းနှီးတဲ့ အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ခံစားမိခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လော့ထျန်းမြင့်မြတ်နယ်မြေ က အခု ဘာဖြစ်နေမလဲ မသိဘူး။"

ကောင်းကင်ယံတွင် လင်းချန်သည် လက်ပိုက်လျက် စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

"ဒုန်း"

ထူထဲသော လျှပ်စီးတန်းကြီးမှာ တိမ်တိုက်များထဲမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ လျှပ်စီးတန်းမှာ လင်းချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှမ်းခြုံသွားသော်လည်း ထူးဆန်းစွာပင် အသံမထွက်ဘဲ တိတ်ဆိတ်နေသည်။

လင်းချန်သည် မဟာဧကရာဇ်အဆင့်တုန်းကလို ထုံကျင်သည့် ဝေဒနာကို မခံစားရဘဲ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ခံစားချက်ကိုသာ ရရှိနေသည်။ ဤသည်မှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ကမ္ဘာအတွင်းပိုင်းကို နက်ရှိုင်းစွာ စမ်းသပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒုန်း"

နောက်ထပ် လျှပ်စီးတန်းတစ်ခု ထပ်မံကျရောက်လာပြန်သည်။ ယွမ်လုံမြို့ရှိ ကောင်းကင်ဘုံဧကရာဇ် ကျွမ်းကျင်သူများမှာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြသည်။

"ဒါ... ကောင်းကင်ဘုံ ကပ်ဘေး၏ ကောင်းချီးပေးခြင်းပဲ။"

ဤကပ်ဘေးမှာ အလွန်ရှားပါးသည်။ လျှပ်စီးတန်း ကိုးခုကျရောက်ပြီး ကျင့်ကြံသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကမ္ဘာကို စမ်းသပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အောင်မြင်ပါက ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တိုးတက်မည်ဖြစ်သော်လည်း မခံနိုင်ပါက ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်မှာ ပြာမှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်။

ဤကပ်ဘေးကို ရင်ဆိုင်ရသူများမှာ ထူးချွန်သော အရည်အချင်းရှိသူများဖြစ်သော်လည်း ဆယ်ဦးတွင် တစ်ဦးသာ အောင်မြင်လေ့ရှိသည်။

လင်းချန်မှာ ဆယ်ဦးမြောက် အောင်မြင်သူ ဖြစ်လာမည်လော။ သို့မဟုတ် ရှုံးနိမ့်သူ ဖြစ်လာမည်လော ဆိုသည်ကို အားလုံးက စောင့်ကြည့်နေကြသည်။