အခန်း ၂၅၂

အခန်း ၂၅၂ - ကျောက်သော့ကို လက်ဆောင်ပေးလိုက်သည့် ယွမ်လုံ။

သူတော်စင်ဧကရာဇ် သင်္ချိုင်းကို စူးစမ်းလေ့လာပြီးနောက် တာအိုပြည်နယ် ၃၀၀၀ ဆီသို့ အမြန်ဆုံးသွားရန် လင်းချန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏ ခရီးစဉ် မစတင်မီမှာပင် တာအိုပြည်နယ် ၃၀၀၀ မှ တက်လှမ်းလာသော ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူ လော့ထျန်း နှင့် တွေ့ဆုံရလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

လော့ထျန်းဆိုသည့် နာမည်မှာ လင်းချန်အတွက် ထူးဆန်းနေမည် မဟုတ်ပါ။ သူသည် တာအိုပြည်နယ် ၃၀၀၀ ၏ ထိပ်တန်းအရည်အချင်းရှိသူ အဆင့် ရှိသည့် ပေ့ကွမ်း နေထိုင်ရာ လော့ထျန်း မြင့်မြတ်နယ်မြေကို တည်ထောင်ခဲ့သူ ဘိုးဘေးပင် ဖြစ်သည်။

လင်းချန်သည် ရိုသေစွာဖြင့် လက်ယှက်၍ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

"လင်းချန် ဆရာကြီး လော့ထျန်းကို အရိုအသေပေးပါတယ်။"

လော့ထျန်းမှာ လင်းချန်ကို ကြည့်ကာ ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"မဆိုးဘူး မဆိုးဘူး။ ငါတို့ တာအိုပြည်နယ် ၃၀၀၀ ရဲ့ ပါရမီရှင် တစ်ယောက်ပဲ။ မင်းရဲ့ အရည်အချင်းက ငါ့တစ်သက်မှာ မြင်ဖူးသမျှ အကောင်းဆုံးပဲ။ တကယ့်ကို ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ ပါရမီ ပဲ။"

လင်းချန်မှာ ကိုယ့်လူမျိုးအချင်းချင်း ချီးကျူးခံရသဖြင့် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားမိသည်။ ထိုအချိန်၌ပင် အောက်ခြေမှ ရယ်မောသံ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဟားဟားဟား မိတ်ဆွေငယ် လင်းချန်ပါလား မင်းက ငါ့ရဲ့ ယွမ်လုံမြို့ကို ရောက်လာတာကို ဘာလို့ နှုတ်မဆက်တာလဲ။ မင်း ကပ်ဘေးကို ရင်ဆိုင်နေရတာသာ မဟုတ်ရင် ငါလည်း သိမှာမဟုတ်ဘူး။"

ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်နေသည့် ထိုပုဂ္ဂိုလ်မှာ ယွမ်လုံမြို့၏ မြို့သခင် ယွမ်လုံပင် ဖြစ်သည်။ မြို့တွင်းရှိ ကျွမ်းကျင်သူများမှာ မြို့သခင်နှင့် ရင်းနှီးသော လင်းချန်ကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

သူတို့ထဲတွင် လင်းချန်ကို အနိုင်ယူရန် ကြံစည်နေသူများမှာလည်း ထိုအကြံအစည်များကို ချက်ချင်း ဖျက်သိမ်းလိုက်ကြသည်။

ယွမ်လုံသည် လင်းချန်အနီးသို့ ရောက်လာပြီး ရယ်မောကာ ပြောသည်။

"မိတ်ဆွေလင်းချန်ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံခြင်း အထိမ်းအမှတ်အနေနဲ့ ဒါကို လက်ခံပေးပါ။"

သူသည် ရိုးရှင်းသော ကျောက်သော့တစ်ချောင်းကို လင်းချန်အား ပေးလိုက်သည်။ လော့ထျန်းက ထိုသော့ကို မြင်သောအခါ အံ့ဩသွားသည်။

"ယွမ်လုံ မင်း ဒီနေ့ ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ သူတော်စင်ဧကရာဇ် သင်္ချိုင်းရဲ့ နောက်ဆုံးစမ်းသပ်ခန်းကို ဝင်ရောက်ဖို့ သော့ကိုတောင် ပေးလိုက်တာလား။"

လော့ထျန်းက လင်းချန်အား ရှင်းပြသည်။

"လင်းချန် ယွမ်လုံ ပေးတာကို လက်ခံလိုက်ပါ။ ဒီသော့က သင်္ချိုင်းထဲမှာ အရေးပါတဲ့ အရာတစ်ခုပဲ။ နောက်ဆုံးစမ်းသပ်ခန်းကို ဒီသော့နဲ့ပဲ ဖွင့်လို့ရတာ။"

လင်းချန်သည် ကျောက်သော့ကို လက်နှစ်ဘက်ဖြင့် ကိုင်တွယ်ကာ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာကြီး ယွမ်လုံ။"

ယွမ်လုံက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြသည်။

"မလိုပါဘူး။ ငါက တာအိုပြည်နယ် ၃၀၀၀ နဲ့လည်း ရင်းနှီးတဲ့ ဆက်ဆံရေး ရှိတာပဲ။ ဒါက မိတ်ဆက်လက်ဆောင်လေးပါပဲ။"

ထို့နောက် လော့ထျန်းက လင်းချန်အား ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

"လင်းချန် သွားကြရအောင်။ မြို့သခင် အိမ်တော်မှာ စကားပြောကြတာပေါ့။ မင်းမှာ သိချင်တာတွေ အများကြီး ရှိနေမှာပဲ။"

လော့ထျန်းနှင့် ယွမ်လုံတို့မှာ ကောင်းကင်ယံမှတဆင့် မြို့သခင် အိမ်တော်သို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။

လင်းချန်မှာလည်း သူတို့နောက်သို့ လိုက်ပါသွားသည်။ ထာဝရတိုက်ကြီးပေါ်တွင် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းကြောင်းမှာ ယခုအခါ မှန်ကန်သော လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သည်။

သူတွင် ယခုအခါ သိလိုသည်များ မေးမြန်းစရာများစွာ ရှိနေလေသည်။