← Chapters

အခန်း ၂၇၃

Vol. 28 Ch. 273

အခန်း ၂၇၃

Vol. 28 Ch. 273

အပိုင်း ၂၇၃

မျက်စိသူယ်အိမ်စနစ်နှင့် တန်ဖိုးမြှင့်လုံခြုံရေး

​သာမန်အသုံးပြုသူတစ်ဦးအနေဖြင့် တန်ရွမ်လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှုစနစ် (OS) ၏ ကိုယ်ထည်လုံခြုံရေးစနစ်ဖြင့်တင် အတော်လေး ဘေးကင်းလုံခြုံနိုင်သည်ဟု ထင်ရသော်လည်း၊ ယင်းမှာ အကာအကွယ် တစ်ထပ်တည်းသာ ဖြစ်သဖြင့် အပြည့်အဝ စိတ်မချရသေးပေ။

တန်ရွန် စနစ်အတွင်း အသင့်ပါရှိပြီးသားဖြစ်သော မျက်စိသူငယ်အိမ် လုံခြုံရေးစနစ် (Dual-Pupil Security System) ကိုပါ ပူးတွဲချိတ်ဆက်ပြီး အတည်ပြုချက်စနစ်ကို ဖွင့်ထားရန် လိုအပ်သည်။

ထိုအခါ ငွေပေးချေမှုပြုလုပ်မည့် နောက်ဆုံးအဆင့်တွင် မိမိကိုယ်တိုင် ဟုတ်မဟုတ်ကို မျက်စိသူငယ်အိမ်စနစ်ဖြင့် စိစစ်အတည်ပြုရုံမျှဖြင့် လုပ်ငန်းစဉ် ပြီးမြောက်သွားမည် ဖြစ်သည်။ ဤမျှဖြင့်ပင် အလွန်ရိုးရှင်းလှပေသည်။

​သို့သော် လူအများ မျှော်လင့်မထားမိသည်မှာ ယခုအခါ အသုံးပြုသူအမြောက်အမြားက ဤလုံခြုံရေးအကာအကွယ်ကို မိမိတို့အစီအစဉ်ဖြင့် တက်ကြွစွာ လာရောက်ဖွင့်လှစ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအချက်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် တန်ရွန် လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှုစနစ်၏ အရောင်းမြှင့်တင်မှုသည် အောင်မြင်မှုရရှိနေပြီး သုံးစွဲသူများ၏ ကောင်းမွန်သော တုံ့ပြန်မှုကို ရရှိထားကြောင်း သိသာထင်ရှားလှသည်။

​"သုံးစွဲမှုမှတ်တမ်း ဘယ်လောက်တောင် ရှိသွားပြီလဲ ကြည့်စမ်း။"

လုပ်ငန်းလည်ပတ်ရေးဌာန မန်နေဂျာသည် ဤချိတ်ဆက်မှု အပိုင်းကို သတိပြုမိသွားသည်။

​"အခု သန်း ၃၀ ကျော်သွားပြီခင်ဗျာ။"

​"ဘာပြောတယ်..."

​"မန်နေဂျာကြီး... သန်း ၃၀ ပါခင်ဗျာ။"

​"တောက်..."

မန်နေဂျာဖြစ်သူသည် မိမိ၏ပုံရိပ်ကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ ဆဲရေးတိုင်းထွာသံ ထွက်ပေါ်သွားရသည်။

​ဥပမာအားဖြင့် အသုံးပြုသူ ၁၆၀,၀၀၀ ရှိပြီး တစ်ဦးလျှင် ရှန်ကျန်းငွေ ၁၅ ယွမ်စီ သုံးစွဲမည်ဆိုပါက စုစုပေါင်း ပမာဏမှာ ၂ သန်းကျော်မျှသာ ရှိလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် လက်ရှိထွက်ပေါ်လာသည့် ဒေတာများအရ နှစ်သန်းကျော်ရုံမျှမကဘဲ သန်း ၃၀ အထိ ရှိနေသဖြင့် ကြားထဲမှ ကွာဟချက်မှာ အလွန်ပင် အံ့ဩတုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

​ဤသည်မှာ ဘာကို ဆိုလိုသနည်း။ အသုံးပြုသူတစ်ဦးချင်းစီ၏ ပျမ်းမျှသုံးစွဲမှုမှတ်တမ်းသည် ရှန်ကျန်းငွေ ၁၀၀ ကျော်၊ ၂၀၀ နီးပါးခန့်အထိ ရှိနေခြင်း ဖြစ်ပြီး ဤပမာဏမှာ အမှန်တကယ် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလှသည်။ အမှန်တကယ်တွင် ပင်ဂွင်း၏ သာမန်ဆက်သွယ်ရေးအက်ပ်တစ်ခုတည်းအတွက်တင် သုံးစွဲသူများသည် ကျိဖုပေါင် ကုမ္ပဏီမှတစ်ဆင့် ငွေအမြောက်အမြား သုံးစွဲခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

​လူအများအပြားက တစ်နှစ်စာ အဖွဲ့ဝင်ကြေးများကို ဝယ်ယူခဲ့ကြသည်။ တစ်လလျှင် ၁၅ ယွမ် ဖြစ်သဖြင့် တစ်နှစ်လျှင် ၁၂ လ ရှိသော်လည်း၊ ၁၂ လစာ အပြည့်မကောက်ဘဲ ၁၀ လစာ ၁၅၀ ယွမ်သာ ကောက်ခံပြီး ကျန် ၂ လကို အခမဲ့ ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤနည်းဖြင့် ဤဝန်ဆောင်မှုတစ်ခုတည်းတင် ၁၅၀ ယွမ် သုံးစွဲသွားကြသည်။

​ထို့အပြင် အချို့သောသူများသည် အသံရှည်ပေးပို့နိုင်သည့် ဝန်ဆောင်မှုကိုပါ လာရောက်ဖွင့်လှစ်ခဲ့ကြသည်။ ဤကဏ္ဍတွင် မာဟွာထန်က အတော်လေး စိစစ်တွက်ချက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သာမန်အသုံးပြုသူများအတွက် အသံမက်ဆေ့ခ်ျ ပို့သည့်အခါ စက္ကန့် ၃၀ ထက် ပို၍ ပို့၍မရသော်လည်း၊ ရွှေစိန်ပွင့် မန်ဘာဝင်များမှာမူ ၁ မိနစ်အထိ ရှည်လျားသော အသံကို ပို့နိုင်သည်။

​အချို့သူများအတွက် စကားလုံးအမြောက်အမြားကို တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် ပြောလိုသည့်အခါ အချိန်ပိုမို လိုအပ်မည်မှာ ဓမ္မတာ ဖြစ်သည်။ "စက္ကန့် ၃၀ ဆိုတာ တကယ်ကို မလောက်ဘူး၊ စာကြောင်းရှည်ကြီး တစ်ကြောင်းကို နှစ်ပိုင်း ခွဲပြောနေရတာ အဆင်မပြေဘူး" ဟု သုံးစွဲသူများထံမှ တုံ့ပြန်ချက်များစွာ ရရှိခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သုံးစွဲသူများ အဆင်ပြေစေရန်အတွက် အသံရှည်ပေးပို့နိုင်သော ရွှေစိန်ပွင့် မန်ဘာစနစ်ကို မိတ်ဆက်ပေးခဲ့ပြီး တစ်လလျှင် ၁၀ ယွမ်၊ တစ်နှစ်စာအတွက် ရှန်ကျန်းငွေ ၁၀၀ သတ်မှတ်ပေးခဲ့သည်။

​ဤဝန်ဆောင်မှု နှစ်ခုပေါင်းလျှင် ၂၅၀ ယွမ် ကျသင့်မည်ဖြစ်သော်လည်း လူအများအပြားက ဖွင့်လှစ်ရန် လိုလိုလားလား ရှိကြသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ရှန်ကျန်းလူထုအတွက် ၂၅၀ ယွမ်ဆိုသည်မှာ ပြောပလောက်သည့် ပမာဏ မဟုတ်ပေ။

​ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေများကြောင့် သန်း ၃၀ သော သုံးစွဲမှုမှတ်တမ်းများ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ အဆိုပါ သန်း ၃၀ သော မှတ်တမ်းအားလုံးသည် ဖန်ထန်းဂရု၏ လုပ်ငန်းများမှချည်းသာ လာခြင်းမဟုတ်ဘဲ အချို့မှာ အခြားလုပ်ငန်းများမှလည်း လာခြင်း ဖြစ်သည်။

အက်ပ်ကို အပ်ဒိတ်လုပ်ပြီးနောက် ပစ္စည်းကိရိယာအသစ်အဆန်းများကို ချပြလိုက်သည့် မိုဘိုင်းလ်ဂိမ်းများမှာလည်း အခပေးအသုံးပြုသူများ၏ အာရုံစိုက်ရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ပိုက်ဆံပေးဝယ်ရသည့် ပစ္စည်းများမှာ သဘာဝအတိုင်း ကောင်းမွန်လှသဖြင့် ဂိမ်းကစားသူများသည် အခြားသူများထက် ပိုမိုလန်းဆန်းအစွမ်းထက်လိုသောစိတ်ဖြင့် ပြတ်ပြတ်သားသား ငွေဖြည့်ခဲ့ကြရာမှ ယခုကဲ့သို့ ရလဒ် ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

​အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဤ သန်း ၃၀ သော သုံးစွဲမှုမှတ်တမ်းသည်လည်း တည်ငြိမ်စွာ ဆက်လက်တိုးတက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

​စီးပွားရေးသမားတစ်ဦးအနေဖြင့် မာဟွာထန်သည် အမှန်တကယ်ပင် အရည်အချင်းရှိပြီး စီးပွားရေးအမြင် စူးရှသူဟု ဆိုရမည်။ အကယ်၍ သူသာ ထက်မြက်မှုမရှိပါက မိမိ၏ကမ္ပဏီကို ဤမျှကြီးမားသော အတိုင်းအတာအထိ မည်သို့ တည်ဆောက်နိုင်ပါမည်နည်း။

သူ လုပ်ငန်းစတင်တည်ထောင်ခါစ၊ ကုမ္ပဏီ အခြေအနေ စတင်ကောင်းမွန်လာချိန်တွင် ကမ္ပဏီကို ပြန်လည်ရောင်းချရန်ပင် စီစဉ်ခဲ့ဖူးသည်။ နောက်ဆုံးတွင် မရောင်းဖြစ်ဘဲ လက်ရှိအချိန်အထိ ဆက်လက်လည်ပတ်ခဲ့ရာမှ တရုတ်ပြည်မကြီးတွင် လက်ချိုးရေတွက်ရလောက်သည့် အင်တာနက် လုပ်ငန်းစုကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ သူ၏လက်အောက်ရှိ အစွမ်းထက်သောအဖွဲ့အစည်းကြောင့်သာမက သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အရည်အချင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။

​မန်ဘာဝင်ခြင်းဖြင့် သာမန်အသုံးပြုသူများထက် ပိုမိုစွမ်းဆောင်ရည်မြင့်မားသော လုပ်ဆောင်ချက်များကို ရရှိနိုင်ပြီး ပိုမိုအဆင်ပြေချောမွေ့စွာ သုံးစွဲနိုင်သည်။ အနာဂတ်တွင်လည်း မန်ဘာများအတွက် လုပ်ဆောင်ချက်များမှာ ပိုမိုစွမ်းအားမြင့်လာဦးမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအစည်းအဝေးတွင် လုပ်ဆောင်ချက်အားလုံးကို အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းထားခြင်း မရှိသေးပေ။

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် မန်ဘာဝင်ခြင်းတွင် အသံရှည်ပေးပို့နိုင်သည့် လုပ်ဆောင်ချက် မပါဝင်သေးသဖြင့် အသုံးပြုသူအချို့က မာဟွာထန်ကို ပိုက်ဆံမက်လွန်းသူဟု ပြစ်တင်ဝေဖန်နေကြသည်။

​"မန်ဘာကြေးထဲမှာ အသံရှည်လုပ်ဆောင်ချက်ကို တစ်ခါတည်း ထည့်ပေးလိုက်ရင် မကောင်းဘူးလား၊ ဘာလို့ ဝန်ဆောင်မှု နှစ်ခုအတွက် သီးခြားစီ ပိုက်ဆံကောက်နေရတာလဲ" ဟု လူအများအပြားက မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြသည်။ သို့သော် မည်မျှပင် မကျေနပ်ကြစေကာမူ အသံရှည်လုပ်ဆောင်ချက်ကို တကယ်လိုအပ်လာသည့်အခါတွင်မူ လိုလိုလားလားပင် ပိုက်ဆံပေးချေကြပြန်သည်။ ဤအချက်က လူအများစုကို အဆိုပါအက်ပ်အပေါ် ချစ်စိတ်နှင့်မုန်းစိတ် ဒွန်တွဲနေစေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်မူ လိမ္မာယဉ်ကျေးစွာဖြင့်ပင် ငွေပေးချေကြရရှာသည်။

​အတိုချုပ်ပြောရလျှင် မာဟွာထန်သည် ဆဲရေးတိုင်းထွာ ဝေဖန်ခြင်းကို အလူးအလဲ ခံနေရသော်လည်း သူ၏ ငွေရှာနိုင်စွမ်းမှာမူ ကျဆင်းသွားခြင်းမရှိဘဲ ရေခဲဘောလုံးလိမ့်သကဲ့သို့ ပိုမိုကြီးထွားလာနေသည်။

ဤသည်ကို ကျိဖုပေါင် ၏ စနစ်နောက်ကွယ်မှ ထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့နိုင်သည်။ အရောင်းအဝယ်တစ်ခုစီတိုင်းသည် မှတ်တမ်းတစ်ခုစီကို ထွက်ပေါ်စေပြီး အဆိုပါမှတ်တမ်းများအားလုံးသည် မာဟွာထန်၏ ထုတ်ကုန်များဆီသို့ ဦးတည်နေသည်။

​ကျိဖုပေါင် ကုမ္ပဏီ၏ လုပ်ငန်းလည်ပတ်ရေးဌာနအနေဖြင့် ယခုကဲ့သို့ ကောင်းမွန်သော အခြေအနေများ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းမှာ ဝမ်းမြောက်စရာဖြစ်သော်လည်း၊ အလုပ်စဝင်သည်မှာ ရက်ပိုင်းမျှသာ ရှိသေးသဖြင့် အားကစားလေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိသေးရာ ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးတွင် ရင်တုန်ပန်းတုန်ဖြင့် ထိတ်လန့်ရုံသာ ရှိတော့သည်။

​ညနေ ၆ နာရီအထိ၊ ဆိုလိုသည်မှာ ကျိဖုပေါင် အပလီကေးရှင်း စတင်လည်ပတ်ပြီး ၁၈ နာရီအကြာတွင် လုပ်ငန်းလည်ပတ်ရေးဌာန မန်နေဂျာက အစီရင်ခံစာ တင်ပြလိုက်သောအခါ လူအများအပြားမှာ ဆွံ့အမှင်တက်သွားရသည်။

​"အခုချက်ချင်း ငါနဲ့အတူ ဥက္ကဋ္ဌရုံးခန်းကို လိုက်ခဲ့။"

လုပ်ငန်းလည်ပတ်ရေးကိစ္စရပ်များကို တာဝန်ယူထားရပြီး ကုမ္ပဏီ၏ ဒါရိုက်တာဘုတ်အဖွဲ့ဝင်လည်း ဖြစ်သူ ကျိဖုပေါင် ၏ လုပ်ငန်းလည်ပတ်ရေးမန်နေဂျာက သူ၏လက်အောက်ခံ ဝန်ထမ်းကို လှမ်းခေါ်ကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

​သူသည် လောကဓံအလှည့်အပြောင်းကြီးများကို ကြုံတွေ့ဖူးပြီးသားဖြစ်ကာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်မှုလည်း ရှိထားသူ ဖြစ်သည်။ ကျိဖုပေါင် ကုမ္ပဏီ စတင်လည်ပတ်သည်နှင့် အလွန်ရေပန်းစားလာမည်ကို သူ ကြိုတင်သိရှိထားသည်။

သို့မဟုတ်ပါက အဆိုပါ ရှယ်ယာရှင်များက ဤမျှကြီးမားသော ငွေပမာဏကို အဘယ်ကြောင့် လာရောက်ရင်းနှီးမြှုပ်နှံကြပါမည်နည်း။ သို့သော်လည်း သူကိုယ်တိုင် အစီရင်ခံစာကို လက်ခံရရှိချိန်တွင်မူ အံ့ဩတုန်လှုပ်မိရဆဲ ဖြစ်သည်။

​ရလဒ်များမှာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့မှာ အလွန်ပင် အစွမ်းထက်လှသည်။ ထို့ကြောင့် မိမိတို့၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို သွားရောက်တင်ပြရန် အဘယ်ကြောင့် မလျင်မြန်ဘဲ နေပါမည်နည်း။

ကိုယ်ကျိုးအတွက်တင် မဟုတ်ဘဲ ဤသည်မှာ ကျိဖုပေါင် ကုမ္ပဏီအတွက် အမှန်တကယ်ပင် သတင်းကောင်း ဖြစ်သဖြင့် လူအများ၊ အထူးသဖြင့် စီအီးအို (CEO) ဖြစ်သူ လင်းဖန် အမြန်ဆုံး သိရှိထားသင့်လှပေသည်။

​"ဝင်ခဲ့ပါ..."

​လင်းဖန် သည် အလုပ်ကို ညဉ့်နက်သည်အထိ လုပ်ကိုင်လေ့ရှိသည်။ အမှန်တကယ်တွင် ယနေ့တွင် ကျိဖုပေါင် ကုမ္ပဏီရှိ ဝန်ထမ်းအားလုံးသည် အချိန်ပို ဆင်းနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ကုမ္ပဏီက တောင်းဆိုထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဝန်ထမ်းအားလုံးက မိမိတို့အစီအစဉ်ဖြင့် စေတနာအလျောက် နေထိုင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ အလုပ်ကိစ္စများမှာ အလွန်များပြားလှသဖြင့် အလုပ်ဆင်းချိန်ကိုပင် သတိမထားမိကြချေ။ အကယ်၍ ၎င်းတို့သာ ယနေ့ အလုပ်စောစောဆင်းသွားပါက မနက်ဖြန်တွင် အလုပ်များ ပိုမိုပုံသွားမည်ဖြစ်ရာ ယင်းကို ၎င်းတို့ ခံနိုင်ရည်ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

အလုပ်စောစောဆင်းသွားသူများသည် ရက်ပိုင်းအတွင်း အလုပ်ထုတ်ခံရနိုင်ခြေ ရှိသည်။ မိမိ၏ တာဝန်ကျအလုပ်ကိုပင် အပြီးမသတ်နိုင်ဘဲ ဤနေရာတွင် ဘာလာလုပ်နေကြသနည်း၊ လာကစားနေကြခြင်းလော။

​စီအီးအိုတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ထံတွင်လည်း အပြီးမသတ်နိုင်သော အလုပ်များစွာ ရှိနေသဖြင့် သူသည် ဒုတိယစီအီးအိုထံသို့ အာဏာအချို့ ခွဲဝေပေးကာ ကိုင်တွယ်ခိုင်းထားရသည်။

သို့သော် မိနစ်တိုင်းတွင် စာရွက်စာတမ်းများမှာ သူ့ထံသို့ ဆက်တိုက် ရောက်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အတွင်းရေးမှူးမလေးမှာလည်း အလွန်အလုပ်များနေပြီး ဟိုဟိုဒီဒီ ပြေးလွှားနေရသဖြင့် နားချိန်ပင် မရှိသလောက် ဖြစ်နေသည်။

​ပြောရလျှင် တက္ကသိုလ်ဘွဲ့ရပြီးသည်နှင့် ကျိဖုပေါင် ကဲ့သို့သော ကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခုတွင် ဝင်ရောက်လုပ်ကိုင်ခွင့်ရရုံမျှမက၊ စီအီးအို၏ အတွင်းရေးမှူးအဖြစ်ပါ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခွင့်ရခြင်းမှာ ချန်ယွန်အတွက်မူ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းလှသည့် အရာ ဖြစ်သည်။ လူ့စွမ်းအားအရင်းအမြစ် (HR) ဌာနထံမှ အင်တာဗျူးအောင်မြင်သဖြင့် ကုမ္ပဏီသို့လာကာ အလုပ်ဝင်ခွင့်လုပ်ငန်းစဉ်များ ဆောင်ရွက်ရန် အကြောင်းကြားစာ ရရှိခဲ့စဉ်က သူမ ရင်ခုန်လွန်း၍ ခုန်မိလုနီးပါးပင် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် သူမသည် တစ်ညလုံး အိပ်မပျော်ခဲ့ဘဲ နောက်တစ်နေ့တွင် မျက်ကွင်းညိုညိုများဖြင့် ကုမ္ပဏီသို့ လာရောက်ကာ အလုပ်ဝင်ခဲ့ရသည်။ လက်ရှိအချိန်အထိ သူမသည် အိပ်မက်မက်နေရသကဲ့သို့ပင် ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။

.........................................................

All Chapters