အခန်း ၂၆၃

အခန်း ၂၆၃ - သူတော်စင်ဧကရာဇ် သင်္ချိုင်း ပိတ်သိမ်းခြင်း။

ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်အဆင့် ၆ သို့ တက်လှမ်းလိုက်ခြင်းဖြင့် လင်းချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ စွမ်းအားများမှာ

တဟုန်ထိုး တိုးပွားလာခဲ့သည်။

သူ၏ အတွင်းပိုင်းကမ္ဘာငယ်မှာလည်း အချင်းဝက် မိုင်သန်းပေါင်းတစ်ရာအထိ ချဲ့ထွင်နိုင်ခဲ့ပြီး ဖရိုဖရဲ နိယာမနားလည်မှုမှာလည်း ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ရောက်ရှိသွားသည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းကြောင်းမှာ အလွန်ပင် ချောမွေ့နေပြီး သူတော်စင်ဧကရာဇ် လီယန်၏ အမွေအနှစ်မှာ သူ၏ စွမ်းအားများကို အထွတ်အထိပ်သို့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။

အရေးကြီးဆုံးမှာ လီယန်၏ အမွေအနှစ်ကို လက်ခံရယူလိုက်ခြင်းကြောင့် လင်းချန်သည် ဤ သူတော်စင်ဧကရာဇ် သင်္ချိုင်းတစ်ခုလုံး၏ အုပ်စိုးရှင် ဖြစ်လာခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ သာမန်ထိန်းချုပ်မှုမျိုး မဟုတ်ဘဲ ကမ္ဘာတစ်ခုလုံး၏ ကောင်းကင်ဘုံ နိယာမ ကဲ့သို့သော အကြွင်းမဲ့ အာဏာစက်ဖြစ်သည်။

သူ အလိုရှိပါက သင်္ချိုင်းအတွင်းရှိ မည်သည့်ရတနာမဆို သူ၏ စိတ်အလိုအတိုင်း ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာနိုင်ပြီး သင်္ချိုင်းအတွင်း ကျန်ရှိနေသေးသော မည်သူ့ကိုမဆို တစ်ချက်တည်းဖြင့် အပြင်သို့ နှင်ထုတ်ပစ်နိုင်သည်။

"နောက်ထပ် နာရီအနည်းငယ်ဆိုရင် ဒီသင်္ချိုင်း ပိတ်သိမ်းတော့မယ်။ "

"ဒါဟာ ထာဝရတိုက်ကြီး ပေါ်မှာ ဒီသင်္ချိုင်း နောက်ဆုံးအကြိမ် ပွင့်လာတာ ဖြစ်ဖို့ များတယ်။"

လင်းချန်သည် လက်ပိုက်ကာ မေးကိုပွတ်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူသည် အဝေးတွင်ရှိသော အဖိုးတန်ရတနာများကို စိတ်ဖြင့် ဆင့်ခေါ်နိုင်သော်လည်းကိုယ်တိုင်သွားရောက်ယူဆောင်ခြင်းမှာ ပို၍ အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်ဟု ခံစားရသည်။

သူသည် နေရာတစ်ခုမှ တစ်ခုသို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် လိုအပ်သည့် ရတနာများကို စတင်စုဆောင်းတော့သည်။

အဝေးတွင်ရှိနေသော အခြားကျွမ်းကျင်သူများမှာမူ လင်းချန်ကို လှမ်းကြည့်ရင်း စိတ်မကောင်းဖြစ်နေကြသည်။

သူတို့မှာ လင်းချန်နောက်ဆုံး အမွေအနှစ်ကို ရသွားမှန်း သိသော်လည်း မည်သူမျှ မမေးမြန်းရဲကြပေ။

ထိုသို့ မေးမြန်းခြင်းမှာ လင်းချန်အား စိန်ခေါ်ရာရောက်ပြီး အသက်သေဆုံးသည်အထိ အန္တရာယ်ရှိနိုင်မှန်း သူတို့ ကောင်းကောင်းသိကြသည်။

လင်းချန်ကို ကူညီရင်း မိတ်ဆွေဖွဲ့ရန် စီစဉ်ထားခဲ့သော ကျွမ်းကျင်သူများမှာလည်း ၎င်းတို့၏ ရူးသွပ်သော စိတ်ကူးကို စွန့်လွှတ်လိုက်ကြသည်။

လင်းချန်နှင့် ယှဉ်လျှင် သူတို့၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် နိမ့်ကျလွန်းလှသည် မဟုတ်ပါလော။

သင်္ချိုင်းအတွင်းရှိ အခြားကျွမ်းကျင်သူများမှာလည်း လင်းချန်၏ စွမ်းအားကို နားလည်လာကြသည်။

တစ်ချိန်က သူတို့၏ အထွတ်အထိပ်ဟု ထင်ခဲ့သော စွမ်းအားများသည် လင်းချန်၏ အဆင့်တွင်မူ အလွန်ပင် သေးငယ်လှသည်။

သူတို့မှာ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် သင်္ချိုင်းမှ မပိတ်သိမ်းမီ နောက်ဆုံးရနိုင်မည့် အခွင့်အရေးများကိုသာ ဆက်လက်ရှာဖွေနေကြသည်။

သုံးနာရီခန့် ကြာပြီးနောက်...

တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်တွင် လင်းချန်သည် မွှေးရနံ့သင်းပျံ့နေသည့် ကြာပန်းဖြူတစ်

ပွင့်ကို သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်အထွတ်အထိပ် အဆင့်ရှိသည့် အဖိုးတန် ရတနာဖြစ်ပြီး သူ၏ ကမ္ဘာငယ်အတွင်းရှိ သက်ရှိများ၏ စွမ်းအင်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

"အချိန်ကျပြီ။ ဒီသင်္ချိုင်းကို အပြီးတိုင် ပိတ်သိမ်းလိုက်တော့မယ်။"

လင်းချန်သည် ရှုပ်ထွေးသော လက်ဟန်အမူအရာများကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သင်္ချိုင်းတစ်ခွင်လုံး၌ မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားလှိုင်းများ ပေါ်ထွက်လာပြီး ကျွမ်းကျင်သူအားလုံးမှာ မည်သည်ကိုမျှ မသိလိုက်ခင် သင်္ချိုင်းပြင်ပသို့ ချက်ချင်း ပို့ဆောင်ခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

လင်းချန်သည် နောက်ဆုံးတွင် သင်္ချိုင်းကို ပိတ်သိမ်းလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ပုံရိပ်မှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

သင်္ချိုင်း လျှို့ဝှက်ကမ္ဘာငယ်တစ်ခုလုံးကို သူနှင့်အတူ ယူဆောင်သွားမည့် နည်းလမ်းကို သူ စတင်အကောင်အထည်ဖော်တော့မည် ဖြစ်သည်။