အခန်း ၂၆၆

အခန်း ၂၆၆ - ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်ခြင်း ပြီးဆုံး၍ ရှေးဟောင်းဧကရာဇ် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိခြင်း။

ကျယ်ပြန့်လှသော ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေး တိမ်တိုက်များအောက်တွင် မြို့ကြီးများနှင့် ဂိုဏ်းဂဏများစွာ တည်ရှိနေသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ ကောင်းကင်ယံမှ ဆူညံသံများကြောင့် ထိုနေရာရှိ သက်ရှိအားလုံး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြသည်။ ရှေးဟောင်းဧကရာဇ် ကျွမ်းကျင်သူများစွာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်နေခြင်းသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်က သူတော်စင်ဧကရာဇ် လီယန်၏ သင်္ချိုင်း ပိတ်သိမ်းချိန်က မြင်ကွင်းမျိုးနှင့် ဆင်တူနေသည်။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်မှာမူ ယခင်ကထက် ပိုမိုပြင်းထန်ပြီး အဆင့်တက်သူ အရေအတွက်လည်း ပိုများနေသည်။

သင်္ချိုင်းအတွင်း၌ ကပ်ဘေးကို မဖြတ်ကျော်ဘဲ အပြင်ရောက်မှ ဖြတ်ကျော်ရခြင်းမှာ သူတို့အတွက် ထူးဆန်းနေသည်။

သင်္ချိုင်းမှာလည်း ပိတ်သိမ်းရန် အချိန်မရောက်သေးဘဲ အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ဖြစ်ရသနည်းဟု လူအများက တွေးတောနေကြသည်။

အောက်ခြေရှိ ကျွမ်းကျင်သူများမှာ အလွန်သိချင်စိတ် ဖြစ်နေကြသော်လည်း သူတို့၏ စွမ်းအားမှာ ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်များကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိသောကြောင့် စောင့်ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်ကြသည်။

ကောင်းကင်ယံထက်တွင်မူ လင်းချန်တစ်ဦးတည်းသာ လျှပ်စီးတန်းများကြားတွင် အေးဆေးစွာ ထိုင်နေသည်။

လင်းချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးမှ ပေးအပ်သော ကောင်းချီးများကို ခံယူနေပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ ရှေးဟောင်းဧကရာဇ် အဆင့် ၈ ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

သူသည် ရှေးဟောင်းဧကရာဇ် အဆင့် ၉ သို့ တက်လှမ်းရန် တစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။

"ဂျိမ်းးး"

လျှပ်စီးတန်းများမှာ လင်းချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ တရစပ် ကျရောက်နေသည်။ လင်းချန်၏ ခိုင်မာလှသော အခြေခံအုတ်မြစ်ကြောင့် ဤကပ်ဘေးမှာ သူ့အတွက် အခက်အခဲ မဟုတ်ဘဲ ကျင့်ကြံခြင်းကို တိုးတက်စေသည့် အကူအညီသာ ဖြစ်နေသည်။

ဖြည်းဖြည်းချင်းဆိုသလိုပင် အခြားသော ကျွမ်းကျင်သူများမှာ ကပ်ဘေးကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်ပြီး အောက်သို့ ပြန်ဆင်းလာကြသည်။

သူတို့သည် ထွက်မသွားဘဲ လင်းချန်ကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

သင်္ချိုင်းအစောကြီး ပိတ်သိမ်းလိုက်ရသည့် အကြောင်းရင်းကို သိလိုကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သင်္ချိုင်းအတွင်းမှ ပြန်ရောက်လာသူများက လင်းချန်သည် နောက်ဆုံးစမ်းသပ်ခန်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြောင်း ပြောပြလိုက်သည့်အခါ ခန့်မှန်းချက်မှာ ပိုမိုခိုင်မာလာသည်။

"လင်းချန်က သူတော်စင်ဧကရာဇ် လီယန်ရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ရသွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်ဒါကြောင့် သင်္ချိုင်းက အစောကြီး ပိတ်သွားတာ။"

ဤအချက်မှာ လူအများ၏ ခေါင်းထဲတွင် တူညီသော အတွေးတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

သို့သော် လင်းချန်၏ နောက်ကွယ်မှ အင်အားစုကို ကြောက်ရွံ့ကြသဖြင့် မည်သူမျှ တိုက်ရိုက် မမေးမြန်းရဲကြပေ။

ယွမ်လုံနှင့် လော့ထျန်းတို့မှာမူ ထိုသူတို့၏ အတွေးများကို ဂရုမစိုက်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ လင်းချန်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကိုသာ အာရုံစိုက်နေကြသည်။

လင်းချန်၏ အရှိန်အဝါမှာ တစ်ဖြည်းဖြည်း ပြင်းထန်လာပြီး သူတို့နှင့် တန်းတူနီးပါး ဖြစ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ အံ့အားသင့်ရပြန်သည်။

မကြာမီပင် အခြားသူများအားလုံး ကပ်ဘေးပြီးဆုံးသွားကြပြီး လင်းချန်တစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ သူ၏ ပတ်လည်ရှိ လျှပ်စီးတန်းများမှာလည်း ပါးလျလာသည်။

"ဟူး"

လင်းချန်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက် မျက်လုံးကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။

"ထာဝရတိုက်ကြီး ကို ရောက်ပြီး မကြာခင်မှာပဲ ဒီလောက်အဆင့်ထိ တက်လှမ်းနိုင်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ အခုသာ တာအိုပြည်နယ် ၃၀၀၀ ကို ပြန်သွားရင် ကောင်းကင်ဘုံ တာအိုတောင် အံ့အားသင့်သွားမှာပဲ။"

သူသည် ဖြည်းညင်းစွာ ထရပ်လိုက်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ ထိုအရှိန်အဝါကား ရှေးဟောင်းဧကရာဇ် အထွတ်အထိပ် အဆင့်၏ အရှိန်အဝါပင် ဖြစ်ပေသည်။