အခန်း ၂၈၆

အခန်း (၂၈၆)

"လှုပ်ရှားနေတဲ့ ရထားတွဲ ကိုယ်ထည်လိုမျိုး တစ်ခုခုများလား။"

"ဒါပေမဲ့ ဒီနာမည်က... မရဏလောက ပန်းခင်းတဲ့လား။ ဒါက အရင်တုန်းက ကံကြမ္မာ လမ်းဆုံလမ်းခွမှာ ထွက်ပေါ်လာဖူးတဲ့ ဝင်ရောက်ဖို့ ရွေးချယ်စရာ နောက်တစ်ခု မဟုတ်ဘူးလား။"

ရထားကိုယ်ထည်များတွင် ပြင်ပနှင့် အတွင်းပိုင်း အသွင်အပြင် နှစ်မျိုးစလုံး ရှိပေသည်။

ရဲချီယန်က ရှာယာ၏ ရထားတွဲအတွင်း၌ သူမြင်တွေ့ခဲ့ရသော မြင်ကွင်းကို ပြန်လည်အမှတ်ရသွားလေ၏။ ထိုအရာက အခြားသူတစ်ဦး၏ ရထားတွဲအတွင်းသို့ သူ ပထမဆုံးနှင့် တစ်ကြိမ်တည်းသော ဝင်ရောက်ခဲ့ဖူးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထိုမြင့်မြတ်သော ဘုရားကျောင်းမှာ ဤကဲ့သို့သော ကျောက်မျက်ရတနာများဖြင့် ဖန်တီးထားသည့် အတွင်းပိုင်း ကိုယ်ထည်တစ်ခု သေချာပေါက် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"နောင်တစ်ချိန် ငါ့မှာ ပိုက်ဆံတွေရှိလာရင် လှုပ်ရှားနေတဲ့ ရထားတွဲ ကိုယ်ထည်တွေနဲ့ အတွင်းပိုင်း ကိုယ်ထည်တွေကိုပါ သေချာပေါက် ဝယ်ယူရမယ်။"

ရဲချီယန်က စိတ်ထဲမှနေ၍ တိတ်တဆိတ် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်လေ၏။

ဆုလာဘ် အချက်အလက်များအားလုံးကို သူ ကြည့်ရှုပြီးသွားချိန်တွင် ရထားစနစ်က အသိပေးချက်တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်ပြသလာခဲ့ချေပြီ။

"သင်သည် ဤပလက်ဖောင်းမှ ထွက်ခွာပြီး လွင်တီးခေါင်ပြင်သို့ ပြန်လည်သွားရောက်နိုင်ပါပြီ။"

"နောက်ဆုံးတော့ ငါ ထွက်သွားလို့ရပြီပေါ့။"

"ဆယ့်နှစ်ရက်တောင်၊ ပလက်ဖောင်းတစ်ခုတည်းမှာ ဒီလောက် အချိန်အကြာကြီး ကုန်ဆုံးခဲ့ရတာ ဒါပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ။"

"လွင်တီးခေါင်ပြင်မှာ အချိန်ဘယ်လောက် ကုန်ဆုံးသွားပြီလဲဆိုတာ မသိရသေးဘူး။ အချိန်သိပ်မကြာသေးဖို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ။"

သူက နတ်ဆိုးများနှင့် စက်ယန္တရားများ အားလုံးကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ကာ ရထားပေါ်သို့ တက်လိုက်လေ၏။

ရဲချီယန်က ရထားတွဲတံခါးဝတွင် ရပ်လျက် သူ၏အကြည့်များကို အရှေ့ဘက်သို့ ပို့လွှတ်လိုက်ပေသည်။ လမ်းပြ မိန်းကလေးက အဝေးတစ်နေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေခဲ့သည်။ သူမက စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုသလို ရဲချီယန်ကလည်း နှုတ်ဆိတ်နေခဲ့လေ၏။

သူ ရထားပေါ်သို့ တက်သွားပြီးနောက် ရထားကြီး လေဟာနယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်ကို သူမ ငေးကြည့်နေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးအချိန်အထိပင်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး... မမေ့ပါနဲ့နော်။"

စက်ခေါင်းတွဲ အတွင်းမှနေ၍ ရဲချီယန်က ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ရထားနောက်ဘက် အဝေးဆီတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီဖြစ်သော လမ်းပြကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပေသည်။

သူက အနည်းငယ် ပြုံးပြလိုက်ပြီး သူမထံသို့ လက်ဟန်ခြေဟန်တစ်ခု ပြုလုပ်ပြလိုက်၏။ ထိုလက်ဟန်က မည်သည့်အဓိပ္ပာယ်ဆောင်သည်ဖြစ်စေ အရေးမကြီးတော့ချေ။ သူမ၏ တောင်းဆိုချက်အပေါ် သူ၏ တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်လေသည်။

"သေချာပေါက် ငါကတိပေးထားတဲ့အတိုင်း လုပ်မှာပါ။"

သူမအတွက် မဟုတ်လျှင်တောင်မှ အဆင့် ၁၂ အဆင့်မြှင့်တင်ရေး ပစ္စည်း၏ ကျန်ရှိနေသော နောက်တစ်ဝက်အတွက် ရဲချီယန်အနေဖြင့် လနှလုံးသား၊ နေရောင်ခြည်သရဖူ အဆင့် စစ်တလင်းများဆီသို့ သေချာပေါက် သွားရောက်မည် ဖြစ်ပေသည်။

ဤအရာက ကန့်သတ်ချုပ်ချယ်မှု ကင်းမဲ့လှသော ကတိစကားတစ်ခုပင် ဖြစ်လေ၏။

ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ် အတွင်းရှိ အဆောက်အအုံတစ်ခုထဲတွင်။

ခေါင်းမဲ့ ရုပ်တုတစ်ခုရှေ့တွင် ထိုင်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ ဆုတောင်းနေသော ရှာယာကို ကျူရှင်းထူက အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေခဲ့သည်။

"ဟင်၊ နင်က အဲရစ်ဆီ သွားတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ ဒီမှာ ရှိနေသေးတာလဲ။ ပြီးတော့ တီနာဆိုတဲ့ အရုပ်မလေးကရော ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ။"

ရှာယာက သူမကို လျစ်လျူရှုထားခဲ့ပြီး ဆုတောင်းစာ၏ နောက်ဆုံးစကားလုံးကို ရွတ်ဆိုပြီးဆုံးသွားချိန်မှသာ မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ ကျူရှင်းထူကို အေးစက်စက် အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်လေ၏။

"လူတစ်ယောက်ကို စောင့်နေတာ။ တီနာက ဟင်းချက်နေတယ်။"

"လူတစ်ယောက်ကို စောင့်နေတာလား။ ဟွန်း... ငါ ခန့်မှန်းကြည့်ရရင် မောင်လေးရဲများ ဖြစ်နေမလား။ ဘာလဲ။ သူ ဒဏ်ရာရပြီး သတိလစ်နေလို့လား။ ဘာလို့ နင့်ရဲ့ စာတွေကို သူ ပြန်မပို့တာလဲ။"

"ဘာလို့ မေးခွန်းတွေ ဒီလောက်များနေရတာလဲ။ ကံကြမ္မာက နင့်ကို အရာအားလုံး ပြောမပြထားဘူးလား။"

"ရှီး... ကံကြမ္မာဆိုတာ အရာအားလုံးကို သိမြင်နိုင်ပြီး အရာအားလုံးကို တတ်စွမ်းနိုင်တာမှ မဟုတ်တာ။ အို မဟုတ်သေးဘူး။ ဘယ်အရာကမှ အရာအားလုံးကို မသိနိုင်သလို အရာအားလုံးကိုလည်း မတတ်စွမ်းနိုင်ဘူးလို့ ပြောရမှာပေါ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အရင်တုန်းက ငါတောင်မှ နင့်ကို ချိတ်ပိတ်ထားတာကနေ မကယ်တင်နိုင်ခဲ့ဘူးလေ။"

ကျူရှင်းထူက ရှာယာ၏ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ကာ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြယ်ပွင့်များ ဝဲယံလည်ပတ်လာပြီးနောက် အမှန်တကယ်ပင် ဗေဒင်တွက်ချက်တော့မည့်ဟန် ပြင်လိုက်ပေသည်။ သို့သော် သူမ၏ လူလိမ်မဆန်သော အသံဖြင့် စကားမပြောနိုင်ခင်မှာပင် ရှာယာ၏ လက်က ကျူရှင်းထူ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ခုတ်ချလိုက်လေ၏။

"အော့... နာလိုက်တာ။ ဟီးဟီး၊ ဒါပေမဲ့ ငါ နည်းနည်းတော့ ကြားလိုက်ရတယ်။ နင်က အဆင့်မြင့် ပလက်ဖောင်းမှာ အချိန်စီးဆင်းမှု ကွာခြားနေပြီး မောင်လေးရဲနဲ့ စာမပို့နိုင်တော့မှာကို စိုးရိမ်နေတာမလား။"

"ဒါက တကယ်ကို ပြဿနာပဲ။ ဟူး... စာပို့ဖို့အတွက် အချိန်စီးဆင်းမှုကို ထပ်တူကျစေနိုင်တဲ့ အထူး မော်ဂျူးတွေဆိုတာ လူတိုင်းဆီမှာ ရှိနေတာမှ မဟုတ်တာ။ ငါ တွက်ကြည့်ရသလောက်ဆိုရင် အရပ်ပုပု တရားသူကြီးချုပ်ဆီမှာ တစ်ခုရှိတယ်။ ဖန်ဟော့ဆိုတဲ့ ဆေးလိပ်သမားဆီမှာ တစ်ခုရှိတယ်။ ငါ့ဆီမှာ တစ်ခုရှိတယ်... ပြီးတော့..."

"ဟင်... နေပါဦး... နင်က မောင်လေးရဲကို စောင့်နေတာလား။"

ကျူရှင်းထူက မျက်တောင်တဖျတ်ဖျတ် ခတ်လိုက်ကာ ရှာယာကို အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်လေ၏။

"သူ့ကိုလား။"

"စကားနည်းနည်း လျှော့ပြောလိုက်ရင် နင် သေသွားမှာမို့လို့လား။ ဒီလောက်နှစ်တွေ ကြာလာတာတောင် လူတိုင်းက နင့်ကို သေပါစေလို့ ကျိန်ဆဲချင်နေကြတာလည်း မဆန်းပါဘူး။"

ရှာယာက နှာမှုတ်လိုက်ကာ ကျူရှင်းထူ၏ ခန့်မှန်းချက်ကို သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့် ဝန်ခံလိုက်လေသည်။

"ဒါက တကယ်ကို... သူ့အကြောင်းကို ပိုပိုပြီး သိချင်လာအောင် လုပ်နေတာပဲ၊ ရှာယာရေ။ မောင်လေးရဲရဲ့ ပါရမီနဲ့ ဘုရားစူး ကတ်ပြားက ဘာဖြစ်မယ်လို့ နင် ထင်လဲ။"

"သူ့ကို လေ့လာဖို့ ကြိုးစားနေတာတွေ ရပ်လိုက်တော့။ ပြီးတော့ ဟို အမိန့်သခင်ကြီးက အခုတလော နင့်ကိုဖမ်းဖို့ ကြိုးစားနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ နင်က ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်ထဲမှာပဲ ဆက်ပြီး ပုန်းနေတော့မှာလား။ တစ်ခါတလေကျရင် နင့်ကို ငါ တကယ် နားမလည်နိုင်တော့ဘူး။ တစ်ယောက်ယောက်က အင်ပါယာအမိန့်တော် အဖွဲ့အစည်းထဲကို မဝင်ဘူးဆိုရင် သူတို့ရဲ့ ကတ်ပြား အစီအစဉ်ကို နင်က အတင်းလုယူရတာပဲ။ နင် တကယ် ရူးနေပြီ..."

ရှာယာ၏ စကားများမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားရလေ၏။ သူမ၏ အကြည့်များက အရှေ့ဘက်ဆီသို့ ကျဆင်းသွားပေသည်။

ထိုနေရာတွင် ရဲချီယန်၏ ကိုယ်စားပြုပုံလေးက တလက်လက် လင်းလက်နေချေပြီ။ ထိုအရာက သူမ ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားသော အထူး စနစ် အသိပေးချက်တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ... ယခုအခါ သူက အချိန်စီးဆင်းမှု ကွာခြားနေသော ထိုကမ္ဘာမှနေ၍ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

လွင်တီးခေါင်ပြင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း။

ရထားပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်ရှိ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသော မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းနှင့် ရထားနောက်သို့ လိုက်လံနေကြသော မကောင်းဆိုးဝါးများကို ကြည့်ရင်း ရဲချီယန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးများ အပြည့်အဝ ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့ပေသည်။

"နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရောက်လာပြီပေါ့။"

"ရက်ဘယ်လောက် ကုန်သွားပြီလဲဆိုတာ ကြည့်လိုက်ရအောင်။"

သူက စနစ်ကို ခေါ်ယူလိုက်ကာ ချက်ဘောက်စ်ကို ဖွင့်လိုက်လေ၏။ ထိုနေရာတွင် ချက်ဘောက်စ်အတွင်း သူ နောက်ဆုံးစကားပြောခဲ့သည့် အချိန်မှတ်တမ်းကို ပြသထားပေသည်။

"ခြောက်ရက်တဲ့လား။"

"ဒါဆိုရင် လမ်းပြ ပြောခဲ့သလိုပဲ စစ်တလင်းရဲ့ အချိန်အချိုးအစားက တစ်အချိုး နှစ် ဖြစ်နေတာပေါ့။"

"မဆိုးပါဘူး၊ သိပ်မကြာလှဘူး။"

အများသုံး ချက်ဘောက်စ်ကို ပိတ်လိုက်ပြီးနောက် ရဲချီယန်၏ အကြည့်များက သူ၏ သူငယ်ချင်းစာရင်းဆီသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။ တလက်လက် လင်းလက်နေသော ကိုယ်စားပြုပုံ အချို့က သူ စစ်တလင်းထဲတွင် ရှိနေစဉ် လူအချို့က သူ့ထံသို့ စာများ ပို့ထားကြောင်း ညွှန်ပြနေပေသည်။

မွန်ရိုးဂျီနာ။ "မင်းရဲ့ ပစ္စည်းကိရိယာတွေကို ဖန်တီးပြီးသွားပြီ၊ လမင်းပန်းလည်း ရပြီ။ ပစ္စည်းကိရိယာတွေကို မင်းဆီ တိုက်ရိုက် ပို့ပေးလို့ရပေမဲ့ လမင်းပန်းကိုတော့ စာတိုက်ကနေဖြစ်ဖြစ်၊ ကုန်သွယ်ရေး ပလက်ဖောင်းကနေဖြစ်ဖြစ် ပို့ပေးလို့မရဘူး။ မင်းကိုယ်တိုင် ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်ကို လာခဲ့ဖို့ လိုလိမ့်မယ်။ အရာအားလုံးက အဲဒီမှာ ရှိနေတယ်။"

"ဟွန်း... တစ်ခုခုများ ဖြစ်ခဲ့လို့လား။ အခက်အခဲ တစ်ခုခုနဲ့ ကြုံနေရရင် ငါ့ကို ပြောပြလို့ ရပါတယ်။"

ရှာယာ။ "... ဘေးကင်းအောင် နေပါ။"

ရပ်ဆဲလ်။ "အစ်ကို၊ ကျွန်တော် ရာထူးတိုးသွားပြီ။ ဘာလို့လဲဆိုတာတော့ မသိဘူး၊ အခုတလော ကုမ္ပဏီကလူတွေက ကျွန်တော့်ကို အမြဲတမ်း ကူညီနေကြတယ်။ ဒါက အစ်ကို့ကြောင့်များလား။"

လူသုံးယောက်၊ မက်ဆေ့ချ်သုံးစောင်။ ရဲချီယန်က ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်လေ၏။

သူက စာပြန်ရန် အလျင်လိုမနေခဲ့ပေ။

လမင်းပန်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အလွန်အရေးကြီးလှသော်လည်း လွန်ခဲ့သော ဘူတာနှစ်ခုကမှ မြို့တော်တစ်ခုဆီသို့ သူ သွားရောက်ခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ နောက်ထပ် ဘူတာတစ်ခုတွင် ပလက်ဖောင်းကမ္ဘာတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်လိုသေးသည်။

ထို့ကြောင့် ဤကိစ္စကို ခဏဖယ်ထားလိုက်မည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ပစ္စည်းကိရိယာများကို စာတိုက်မှတစ်ဆင့် ပို့ပေးနိုင်မည်ဖြစ်ရာ ပစ္စည်းကိရိယာများကိုသာ အရင်ယူလိုက်မည် ဖြစ်ပေသည်။

ရထားခေါင်မိုးပေါ်သို့ သူ တက်သွားလိုက်ရာ အစောင့်ကျနေသော အီဗ်က အနီးသို့ လျှောက်လာခဲ့လေ၏။ ၎င်းက ထာဝရ ဖြတ်တောက်သူကို ထုတ်ယူကာ ရဲချီယန်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ငါ့ကို ပြန်ပေးနေတာလား။ အရူးလေး၊ ဒါက မင်းသုံးဖို့အတွက်ပဲလေ။ သေချာ သိမ်းထားလိုက်။"

အီဗ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်ခံစားမှုပြ ပစ်ဇယ်ပုံရိပ်များ ထွက်ပေါ်လာပေသည်။ ၎င်းက ရဲချီယန်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ပြေးဝင်လာကာ ဝေါလီကဲ့သို့ပင် သူ့အား အကြိမ်အနည်းငယ်မျှ ပွတ်သီးပွတ်သပ် လုပ်နေလေတော့၏။

၎င်း၏ လုံးဝန်းသော ခေါင်းလေးကို ပုတ်ပေးရင်း ရဲချီယန်က ဘာမှမတတ်နိုင်စွာ ပြုံးလိုက်လေသည်။

ထာဝရ ဖြတ်တောက်သူကို အီဗ်အား ပေးလိုက်ခြင်းက မှန်ကန်သော ရွေးချယ်မှုပင် ဖြစ်ပေသည်။ လီဆက်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အသစ်ဝင်ရောက်လာသော ဗီလိန်ပဲဖြစ်ဖြစ် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူတို့အားလုံးမှာ ပိုမိုစွမ်းအားကြီးမားသော လက်နက်များ တပ်ဆင်ပေးခြင်း ခံခဲ့ရပြီး ဖြစ်လေ၏။

ထာဝရ ဖြတ်တောက်သူကို မရရှိခင်အချိန်အထိ အီဗ် တစ်ယောက်သာလျှင် ၎င်း၏ အစွမ်းထက်ဆုံး လက်နက်အဖြစ် အချိန်အတော်ကြာကတည်းက ရရှိခဲ့ပြီး အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းထားသော မဟာကရုဏာ စက်သေနတ်ကြီးကိုသာ ကိုင်ဆောင်ထားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

စက်ယန္တရားများ၏ သစ္စာစောင့်သိမှုက အမြင့်ဆုံးဖြစ်သော်ငြား ရဲချီယန်အနေဖြင့် တစ်ဖက်သတ် မျက်နှာလိုက်နေ၍ မဖြစ်နိုင်ပါချေ။

"ကောင်းပြီ၊ ငါ ဒီကို အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု လုပ်ဖို့ ရောက်လာတာ။"

လက်နက်တပ်ဆင်မှု နေရာလွတ်ထဲမှနေ၍ ဗီလိန်ကို သူ ဆင့်ခေါ်လိုက်လေ၏။ ချော်ရည်နတ်ဘုရားကို ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးပြီးနောက် ရရှိလာသော ချော်ရည်ဒိုင်းလွှာ အမြုတေကိုလည်း သူ ထုတ်ယူလိုက်ပေသည်။

၎င်းတို့နှစ်ခုက တစ်ခုနှင့်တစ်ခု နီးကပ်သွားကြလေ၏။ ဗီလိန်၏ ဆွေးမြည့်ခြင်း အမြုတေက ချော်ရည်အမြုတေနှင့် ဟန်ချက်ညီစွာ တုံ့ပြန်လာခဲ့ချေပြီ။

သူက လွှတ်ပေးလိုက်ရာ ထိုအမြုတေမှာ ဗီလိန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားလေတော့သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် စက်ယန္တရားနှင့် ချော်ရည်များ ပေါင်းစပ်လောင်ကျွမ်းနေသော ဧရာမ တာဝါဒိုင်းလွှာကြီးတစ်ခုက ဗီလိန်၏ ညာဘက်လက်မောင်းပေါ်တွင် ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

"ဒင်... တပ်ဆင်ခြင်း ပြီးမြောက်ပါပြီ။"