အခန်း ၂၉၀

အခန်း (၂၉၀)

ဤအရာက တာဝန်တစ်ခု၏ အစပျိုးခြင်းလော။

လူတစ်ယောက်ကို ကယ်တင်ရခြင်း။ ဖျားနာနေသူကို ကုသရခြင်း။ ဖုန်မှုန့်မြူခိုး ရောဂါ တဲ့လား။ ဤအဆိပ်သင့် မြူခိုးထူထပ်သော နေရာတွင်သာ သာမန်လူသားများ နေထိုင်ကြမည်ဆိုပါက ဖျားနာခြင်း မရှိစေရန်ပင် ခက်ခဲလှပေမည်။

လူနာများကို ကုသရန် သို့မဟုတ် ကယ်တင်ရန်အတွက် ရဲချီယန်၌ မည်သည့် ဆေးဝါးကျွမ်းကျင်မှုမျိုးမှ ရှိသည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ပြောရမည်ဆိုလျှင် စိုက်ပျိုးရေး ရထားတွဲထဲမှ ဟင်းသီးဟင်းရွက်နှင့် သစ်သီးများကို အထူး အားဆေးရည်များဖြင့် ရေလောင်းပေးခြင်းမှတစ်ဆင့် ကုသနိုင်စွမ်း အနည်းငယ်မျှသာ ရရှိထားခြင်း ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ၎င်းက နိတ် ပြောပြသော ဖုန်မှုန့်မြူခိုး ရောဂါ ကို တကယ်ကော ပျောက်ကင်းအောင် ကုသနိုင်ပါ့မလား။

ဤအရာက အရေးမကြီးပေ။ ရဲချီယန်အနေဖြင့် ဤပလက်ဖောင်းကမ္ဘာကို နားလည်သဘောပေါက်လိုခြင်း ဖြစ်၏။ အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ နိတ်၏ စကားများမှတစ်ဆင့် သိရှိရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သူ ကုသပေးနိုင်သည်ဖြစ်စေ၊ မကုသပေးနိုင်သည်ဖြစ်စေ စမ်းကြည့်ရအောင်လား ဟူ၍သာ သူ ပြောဆိုနိုင်လိမ့်မည်။

"ငါ ဒီမြို့မှာ ကုန်ပစ္စည်းတွေ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းဖို့အတွက် ခဏလောက် နေရဦးမယ်။ မင်းက ဒေသခံဆိုတော့ ငါ့ရဲ့ လမ်းပြအဖြစ် လုပ်ပေးပါ။ မင်းရဲ့ ညီမလေးကို ကုသပေးသင့် မပေးသင့်ဆိုတာကို ငါ ပြန်စဉ်းစားပေးမယ်။"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် နိတ်မှာ ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားလေ၏။ သူက အံ့ဖွယ်တန်ခိုးတစ်ခုခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အလား လက်ဟန်ခြေဟန်များဖြင့် အပြင်းအထန် တုံ့ပြန်လိုက်လေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေး! စိတ်ချပါ၊ ကျွန်တော်က ဒီမြို့ထဲမှာ အမှိုက်တွေ အမြဲကောက်နေကျဆိုတော့ မြို့ထဲက အရာအားလုံးကို တော်တော်လေး ကျွမ်းကျင်ပါတယ်။ သခင်လေးကို စိတ်ပျက်သွားအောင်တော့ ဘယ်တော့မှ မလုပ်ပါဘူး!"

"ဒါဆိုရင် လမ်းပြပေးပါ။ မင်းရဲ့ အိမ်ကို အရင်သွားပြီး မင်းရဲ့ ညီမလေးကို ကြည့်ရအောင်။"

ရဲချီယန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နူးညံ့သောအပြုံးတစ်ခု ပေါ်လွင်နေသော်လည်း နိတ်အနေဖြင့်မူ ၎င်းကို မြင်တွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် ရထားကို မက်ထရစ် အတွင်းသို့ မသိမ်းဆည်းခဲ့ပေ။ နိတ်၏ ပြောပြချက်အရ သူတို့အိမ်မှာ ဤကြာရှည်စွာ စွန့်ပစ်ထားခဲ့သည့် ဘူတာရုံနှင့် သိပ်မဝေးဘဲ လမ်းလျှောက်လျှင် ဆယ်မိနစ်မျှသာ ကြာမြင့်မည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ဤမှတ်တိုင်မှာ ယခင် စစ်တလင်းကဲ့သို့ မြေပုံကို တွင်တွင်ကြီး လိုက်လံရှာဖွေစရာ မလိုဘဲ အနည်းဆုံးတော့ လက်ရှိအချိန်ထိ လိုအပ်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

ထို့ကြောင့် ရဲချီယန်က ရထားကို ဤနေရာတွင် ထားခဲ့ကာ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု ဒိုင်းလွှာကို အသက်သွင်းလိုက်လေ၏။ အီဗ်နှင့်အတူ အတော်လေး အသုံးဝင်သည့် မှော်ဝင်သိမ်းငှက်ကို ခေါ်ဆောင်သွားသဖြင့် ရထား၏ လုံခြုံရေးအတွက် စိုးရိမ်စရာ မရှိပေ။

နိတ်၏ လမ်းပြမှုအောက်တွင် သူတို့သည် အလွန်ပင် ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော နှစ်ထပ်အဆောက်အအုံ တစ်ခုရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။ ၎င်းကို ပျက်စီးယိုယွင်းနေသည်ဟု ခေါ်ဆိုရခြင်းမှာ အဆောက်အအုံတစ်ခုလုံးမှာ သံချေးတက်နေသည့် အရိပ်အယောင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အချိန်မရွေး ပြိုကျတော့မည့်အလား ပျက်စီးနေသောကြောင့်ပင်တည်း။

ဤနေရာတွင် အလားတူ သေးငယ်သော အဆောက်အအုံများစွာ ရှိနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင် အရပ်မျက်နှာစုံမှနေ၍ ကြောက်ရွံ့ခြင်း၊ မနာလိုခြင်း၊ သို့မဟုတ် မုန်းတီးခြင်းတို့ ရောယှက်နေသည့် အကြည့်အချို့ကို ရရှိနေခဲ့လေ၏။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် နိတ်ကဲ့သို့ပင် ဓာတ်ငွေ့ကာ မျက်နှာဖုံးများကို တပ်ဆင်ထားကြသည့် လမ်းသွားလမ်းလာများကို သူ တွေ့မြင်နေရပေသည်။

"သခင်လေး၊ ကျွန်တော့်ကို ရယ်မောမှာပါ... ဒါက ကျွန်တော့်အိမ်ပါ။ အာ... ရေတစ်ခွက်လောက် သောက်မလားဗျာ။"

သေးငယ်သော အဆောက်အအုံအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားလေ၏။ မှောင်မိုက်နေသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် နိတ်က အချိန်အတော်ကြာ အသုံးမပြုတော့သည့် ပုံစံပေါက်နေသော ဆီမီးအိမ်တစ်ခုကို သွားရောက် မီးညှိလိုက်ပေသည်။ သူက ဓာတ်ငွေ့ကာ မျက်နှာဖုံးကို ချွတ်လိုက်သည့်အခါ အောက်တွင် ပုပ်စားနေသည့် အစက်အပြောက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မျက်နှာတစ်ခုကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရလေ၏။

သူက သန့်ရှင်းသည်ဟု ထင်ရသော ခွက်တစ်ခုထဲသို့ အနည်းငယ် နောက်ကျိနေသည့် ရေများကို ခပ်ယူလာပေးလေသည်။

"ငါ ရေမငတ်ပါဘူး။ မင်းရဲ့ ညီမလေးက ဘယ်မှာလဲ။ ပြီးတော့ ဒီအဆောက်အအုံကရော၊ ဒီလို နေအိမ်မျိုးက တော်တော်လေး ကောင်းမွန်နေသလိုပဲ မဟုတ်လား။"

ရဲချီယန် မလိုအပ်ဘဲ အထင်အမြင်လွဲမှားသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် နိတ်က ကမန်းကတန်း လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်လေ၏။

"သခင်လေး၊ ကျွန်တော်တို့ အိုပိုလွန် မြို့မှာ မရှားပါးဆုံးအရာက အိမ်တွေပဲဗျ... ဒီပျက်စီးနေတဲ့ အိမ်တွေက နေရာတိုင်းမှာ ရှိနေပြီး ဘယ်သူမှလည်း မနေကြပါဘူး၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ညီမလေးကို ဒီမှာ ခေါ်လာပြီး နေခိုင်းထားတာပါ။"

နိတ်၏ စကားများမှတစ်ဆင့် အိုပိုလွန် ဟု အမည်ရသော ဤမြို့နှင့် မြူခိုးနိုင်ငံ တစ်ခုလုံး၏ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းကို ရဲချီယန် အနည်းငယ် နားလည်သွားလေ၏။ မြူခိုးနိုင်ငံမှာ မူလက ဤအမည်ဖြင့် ခေါ်ဆိုခဲ့ခြင်း မဟုတ်ချေ။ လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်များစွာက စက်မှုတော်လှန်ရေး တစ်ခုမှတစ်ဆင့် တစ်နိုင်ငံလုံးမှာ ရေနွေးငွေ့သုံး စက်ယန္တရားများ၏ ရူးသွပ်မှုထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

စက်ရုံပေါင်းမြောက်မြားစွာ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး လူဦးရေတစ်ခုလုံးမှာ ရေနွေးငွေ့ကို ကိုးကွယ်ယုံကြည်သည့် အစွန်းရောက် ဝါဒီများ ဖြစ်လာကြပေသည်။ ရေနွေးငွေ့သုံး စက်ယန္တရား အမြောက်အမြားကို အဆက်မပြတ် ထုတ်လုပ်ခဲ့ကြလေ၏။

မြို့တော်အသီးသီးကြားတွင် ရေနွေးငွေ့သုံး စက်ယန္တရား ပြိုင်ဆိုင်မှုမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာခဲ့လေသည်။ ကောင်းကင်ယံကို စက်ရုံမှ ထွက်ပေါ်လာသော မီးခိုးငွေ့များက ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး မြစ်ရေများမှာလည်း အဆိပ်သင့် ရေညစ်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားချေပြီ။ မြို့တော်တစ်ခုလုံးမှာလည်း ပြင်းထန်စူးရှသော အနံ့ဆိုးများဖြင့် လွှမ်းခြုံနေခဲ့လေ၏။

ဤပြိုင်ဆိုင်မှု၏ နောက်ဆုံးတွင် ဘာတွေဖြစ်ပျက်ခဲ့သလဲဆိုသည်ကို နိတ် မသိရှိပါချေ။ သူသိသည်မှာ နောက်ဆုံးတွင် မြူခိုးနိုင်ငံ၌ ပြင်းထန်သော ပြည်တွင်းစစ် ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ စစ်ပွဲများ ဆက်တိုက်ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီးနောက် တစ်နိုင်ငံလုံးမှာ လေဖြတ်သကဲ့သို့ ပျက်စီးယိုယွင်းသွားခဲ့ခြင်းပင်။

ထိုအချိန်မှစ၍ လေထုထဲတွင် အဆိပ်သင့် စွန့်ပစ်မြူခိုးများ အမြဲတမ်း ပြည့်နှက်နေခဲ့ရသည်။ ဤနေရာတွင် နေထိုင်ကြသော ဒေသခံများမှာ အသက်ရှင်သန်နိုင်ရန်အတွက် လေးလံသော်လည်း အပြည့်အဝ မကာကွယ်နိုင်သော မျက်နှာဖုံးများကို မဖြစ်မနေ တပ်ဆင်ကြရပေသည်။

မှူးမတ်များသာလျှင် အဆင့်မြင့် စက်ရုံများမှတစ်ဆင့် စွန့်ပစ်မြူခိုးများ အလုံးစုံကို တားဆီးနိုင်သော အထူး ဓာတ်ငွေ့ကာ မျက်နှာဖုံးများကို ထုတ်လုပ်နိုင်ကြလေသည်။ အပြင်ဘက်မှ ကြည့်မည်ဆိုပါက သူတို့မှာ မည်သည့်အရာကိုမျှ တပ်ဆင်မထားသကဲ့သို့ ထင်ရပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် မြူထူများကြောင့် သာမန်လူများမှာ မြို့ပြင်သို့ လုံးဝ ခရီးမသွားနိုင်ကြဘဲ မှူးမတ်များသာ ပိုင်ဆိုင်သော ရထားများကို အသုံးပြု၍သာ အခြားမြို့များသို့ ကုန်ပစ္စည်းများ လဲလှယ်ရန် သို့မဟုတ် လေဟာနယ်များ မရှိသော သန့်ရှင်းသော မြေယာ ဟု အမည်ရသည့် ဒဏ္ဍာရီလာ နေရာများသို့ သွားရောက်နိုင်ကြလေသည်။

ရဲချီယန်က သန့်ရှင်းသော မြေယာဟူသော စကားလုံးကို တိတ်ဆိတ်စွာ မှတ်သားထားလိုက်လေ၏။ သူက လက်ထဲရှိ ဖြားယောင်းသွေးဆောင်ခြင်း ကို ကစားလိုက်ပြီးနောက် လေဟာနယ် ကတ်ပြား သိုလှောင်ရုံ ထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်၏။ မေးခွန်းအချို့အတွက် အဖြေရရှိပြီးနောက် သူ၏ အကြည့်များက ဒုတိယထပ်ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားပေသည်။

"မင်းရဲ့ ညီမလေးက အပေါ်ထပ်မှာလား"

နိတ်က ခေါင်းကို အလျင်အမြန် ညိတ်ပြလိုက်လေသည်။

"ငါ့ကို သွားပြစမ်း။"

"ဟုတ်ကဲ့!"

နိတ်နောက်သို့ လိုက်၍ အပေါ်ထပ်သို့ တက်သွားစဉ် ရဲချီယန်က တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေသော လီဆက်ကို အဓိပ္ပာယ်ပါသော အကြည့်တစ်ချက် ပေးလိုက်လေ၏။

ယခု သူ၏ အသွင်အပြင်မှာ လူအချို့ကို ထူးခြားသော အတွေးများ ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။

လီဆက်က ရဲချီယန်၏ ကျောနောက်သို့ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေသည်။ သူ ဒုတိယထပ်သို့ တက်သွားပြီးနောက်မှသာ သူမက မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကာ အပြင်ဘက်ကို ကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်လေ၏။

စွန့်ပစ်မြူခိုးများကြားတွင်။

အဝတ်အစား စုတ်ပြတ်သတ်နေသော လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် "လူသား" အုပ်စုတစ်စုက ထိုနေရာကို ဝိုင်းရံထားကြချေပြီ။ "လူသား" ဟူသည်မှာလည်း ကိုးကားချက်ဖြင့် သုံးနှုန်းရမည့်အရာ ဖြစ်ပေ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကောင်များ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အမျိုးမျိုးသော ထူးဆန်းသည့် ရေနွေးငွေ့သုံး ပြုပြင်မွမ်းမံမှုများ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။ ထို့အပြင် ရေနွေးငွေ့ဖြင့် မောင်းနှင်ထားသော အမျိုးမျိုးသော စက်ယန္တရား သတ္တဝါများလည်း ရှိနေသေး၏။

စက်ခေါက်သံ...

လီဆက်၏ နောက်ကျောရှိ ဆူးချွန်များက ကွဲထွက်လာလေပြီ။

နာရီ၊ မိနစ်၊ စက္ကန့်...

သူမ တံခါးရှေ့တွင် ရပ်နေချိန်တွင် သူမ၏ လက်ချောင်းကို နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် တင်လိုက်လေသည်။

"ရှုး..."

"အသံ ပိုတိတ်ပေးကြပါဦးနော်..."

တိတ်ဆိတ်သော အသတ်ခံရမှုမှာ စတင်သွားချေပြီ။

သေးငယ်သော အဆောက်အအုံ၏ ဒုတိယထပ်။

အခြားနေရာများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက နွေးထွေးပြီး သန့်ရှင်းနေသော အခန်းငယ်တစ်ခုထဲတွင်။ အထူး ရေနွေးငွေ့ ကိရိယာတစ်ခုဖြင့် မောင်းနှင်ထားသော အသက်ရှူစက်ကို တပ်ဆင်ထားသည့် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးက နာကျင်စွာဖြင့် အိပ်ပျော်နေလေ၏။

သူမ အသက်ရှူတိုင်းတွင် အမှုန်အမွှားသံများ ထွက်ပေါ်လာနေပေသည်။

နိတ်၏ မျက်လုံးများ နီရဲလာကာ ရဲချီယန်၏ ရှေ့တွင် နောက်တစ်ကြိမ် ဒူးထောက်လိုက်လေ၏။

"သခင်လေး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကူညီပေးပါဗျာ! ကျွန်တော်... ကျွန်တော် ဘာမဆို လုပ်ပါ့မယ်၊ ကျွန်တော့်ကို ကျွန်တစ်ယောက်လို ရောင်းလိုက်လည်း ရပါတယ်! ကျွန်တော့် ညီမလေးကို ကယ်တင်ပေးပါ!"

ရေနွေးငွေ့သုံး စက်ယန္တရား တဲ့လား။

တကယ်ကိုမှ အံ့ဖွယ်ကောင်းသော စက်ယန္တရားတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ ရေနွေးငွေ့ကိုသာ အသုံးပြု၍ စက်ရုပ်များ၊ ခြေတုလက်တုများနှင့် နည်းပညာဆိုင်ရာ ထုတ်ကုန်မျိုးစုံကို ဖန်တီးနိုင်သည်တဲ့လား။ ဤကမ္ဘာမှာ တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှပေသည်။

"မတ်တတ်ရပ်ပါ။"

သူက မိန်းကလေးငယ်၏ ဘေးသို့ တည့်တည့်လျှောက်သွားကာ သူမကို ထိတွေ့ရန် လက်လှမ်းလိုက်လေ၏။ စနစ်၏ အကဲဖြတ် အလင်းမျက်နှာပြင်က သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ထွက်ပေါ်လာပေသည်။

【နာရှီ】

【ဖုန်မှုန့်မြူခိုး ရောဂါ】

【ဆာလောင်ခြင်း၊ သေခါနီး အခြေအနေ၊ နာကျင်ခြင်း】

သူမမှာ သေခါနီး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီတဲ့လား။

ရဲချီယန်က သူ၏ ကျောပိုးအိတ်ထဲမှ မုန်လာဥနီ တစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူလိုက်ကာ ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် ခရမ်းချဉ်သီး တစ်လုံးနှင့် လဲလှယ်လိုက်ကာ နိတ်ထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်လေ၏။

သူ၏ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များနှင့် သစ်သီးများ အားလုံးမှာ ကုသနိုင်စွမ်း အချို့ရှိသော်လည်း ဤ ဖုန်မှုန့်မြူခိုး ရောဂါ ကို ကုသနိုင်မနိုင်ဆိုသည်မှာမူ မသေချာလှပေ။ သို့သော်လည်း ဝမ်းဝအောင် စားသုံးရခြင်းမှာ လူနာတစ်ဦးအတွက်မူ အကောင်းဆုံး ဆေးဝါးပင် ဖြစ်ပေသည်။

"သူမကို ကျွေးလိုက်ပါ။"