အခန်း ၃၄၂

အခန်း။ ၃၄၂

"ဂိုဏ်းချုပ်... အခုချက်ချင်း စစ်ချီကြတော့မှာလား"

ချန်ကျီရှင်း၏ စကားကြောင့် ခန်းမအတွင်းရှိ တောင်ထိပ်ပိုင်ရှင် အကြီးအကဲများမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

သို့သော် ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်ဝန်းများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။

အမှန်တရားကို ဖုံးကွယ်၍ အမှားကို အတုအယောင်ပြုကာ ရန်သူမထင်မှတ်သည့်အချိန်တွင် တိုက်ခိုက်မည့် အစီအစဉ်ပင်။

"အမိန့်တော်အတိုင်းပါ"

မည်သည့်တုံ့ဆိုင်းမှုမျှမရှိဘဲ တောင်ထိပ်ပိုင်ရှင် အကြီးအကဲများမှာ သူတို့၏ တပ်ဖွဲ့ဝင်များကို စုစည်းရန် အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ဘုန်း

ဘုန်း... ဘုန်း

စစ်စည်သံများ တဒိုင်းဒိုင်း မြည်ဟည်းလာပြီး ဇီဝေတောင် တစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ အနားယူရန် ပြင်ဆင်နေကြသော ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စု၏ ဌာနအသီးသီးမှ တပ်ဖွဲ့ဝင်များမှာ မီးတိုင်များ ထိန်ညီးနေသည့် ပင်မတောင်ထိပ်ဘက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

မည်သည့်အရာကိုမျှ မတွေးတောတော့ဘဲ ပါဝင်မည့်သူ အားလုံးမှာ တံခါးဝရှိ ရင်ပြင်ဆီသို့ ညီညာစွာ ရောက်ရှိလာကြသည်။

တောင်ကုန်းတစ်ခုကို ထွန်းညှိသည့် အချိန်ခန့်အတွင်းမှာပင် ရင်ပြင်တစ်ခုလုံးမှာ လူအုပ်ကြီးဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

လူဦးရေ အမြောက်အမြား ရှိသော်လည်း တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပြီး အသက်ရှူသံပင် မကြားရလောက်အောင်ပင်။

ညဉ့်ဦးယံမှာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာကာ ပင်မတောင်ထိပ်သို့ ဦးတည်သည့် ကျောက်လှေကားထစ်များပေါ်တွင် အနက်ရောင် သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ်တစ်ဦး ဆင်းလာသည်။ ရေတံခွန်အလား ကျဆင်းနေသော ဆံနွယ်များနှင့် ပြတ်သားလှပသည့် မျက်နှာထားမှာ အာဏာစက်တို့ လွှမ်းခြုံနေသည်။

ချန်ကျီရှင်းသည် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ပြတ်သားသော မျက်လုံးများဖြင့် စုရုံးနေသည့် တပ်ဖွဲ့ဝင်များကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်ကာ စကားနှစ်ခွန်းသာ ပြောလိုက်သည်။

"စစ်ချီကြမယ်"

ခဏအကြာတွင်။

ရုန်း

လေပြင်းများကို မှုတ်ထုတ်လျက် ဧရာမ ပျံသန်းသည့် သင်္ဘောကြီးများမှာ မြေပြင်မှ ကြွတက်လာသည်။

တစ်ခုချင်းစီတွင် စစ်လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် တပ်ဖွဲ့ဝင်များမှာ အေးစက်သော သံချပ်ကာများကို ဝတ်ဆင်ထားကာ ဟွိုင်ပြည်နယ်ဆီသို့ မုန်တိုင်းအလား ချီတက်သွားသည်။

နောက်ဆုံးတွင်ရှိသော အဖြူရောင် နဂါးဆွဲသည့် ရထားလုံးပေါ်တွင် ချန်ကျီရှင်းမှာ တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေသည်။

သူ၏ ရုပ်ရည်မှာ အာဏာဆန်ဆန်နှင့် ကြောက်ရွံ့ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

"လောကကြီးကို ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အစစ်အမှန်ကို မြင်တွေ့စေရမယ်"

ချန်ကျီရှင်းက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဝေါင်း.ရ

နဂါးဟိန်းသံမှာ ကောင်းကင်ယံကို လှုပ်ခါသွားကာ ဧရာမ သင်္ဘောကြီးများမှာ ဟွိုင်ပြည်နယ်ဆီသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပျံသန်းသွားသည်။

"စစ်ချီကြမယ်"

"စစ်ချီကြမယ်"

"စစ်ချီကြမယ်"

သတ်ဖြတ်လိုစိတ် အပြည့်ရှိသော အော်ဟစ်သံများမှာ နေ၊ လ၊ ကြယ်တာရာတို့ကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ သူတို့သည် မည်သည့်အရာကိုမျှ မဖုံးကွယ်ဘဲ လမ်းကြောင်းရှိ လေဟာနယ်များကိုပင် ချေမှုန်းကာ ကြီးမားစွာ ချီတက်သွားကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ပင်မတောင်ထိပ်နောက်ကွယ်ရှိ တားမြစ်နယ်မြေမှ ရှေးဟောင်း ဘိုးဘေးတစ်ဦးမှာ လေဟာနယ်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်လျက် သူတို့နောက်သို့ လိုက်ပါလာသည်။

စစ်တပ်မှာ ပြည်နယ်များစွာကို ဖြတ်ကျော်ကာ ဟွိုင်ပြည်နယ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သံချပ်ကာများမှ တောက်ပသည့် အလင်းရောင်များမှာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသည်။ စစ်တပ်မှာ သံမဏိရေစီးအလား တစ်ကမ္ဘာလုံးကို တုန်လှုပ်စေသည်။

ဝေးလွှားသော အရပ်မှ ကျင့်ကြံသူတို့မှာ ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ရင်း အံ့ဩတကြီး ဖြစ်နေကြသည်။

"ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စု ဒါ ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုပဲ"

"ဟူး ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုက အချိန်မတိုင်ခင် စစ်ချီလိုက်တာပါလား"

"စောင့်ဦး ဒါ... ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုရဲ့ တပ်ဖွဲ့ဝင်တွေ... အို ဘုရားသခင် ငါ မျက်စိမှားတာလား။ စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူ တစ်ရာလောက် ရှိနေတာလား"

"တစ်ယောက်... မဟုတ်ဘူး စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူ တစ်ရာတောင်"

စစ်တပ်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ကျက်သရေအရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရသည့်အခါ အနီးတစ်ဝိုက်ရှိ ကျင့်ကြံသူအပေါင်းတို့မှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

သရဲတစ္ဆေကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်များမှာ တုန်ယင်နေကြသည်။

စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူ တစ်ရာဆိုသည်မှာ ကျင့်ကြံခြင်းလောကမှ ခန့်မှန်းထားသည်ထက် များစွာ ပိုလွန်နေသည်။

မူလက ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုတွင် စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဆယ် သို့မဟုတ် သုံးဆယ်ခန့်သာ ရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းထားကြသည်။

အစွန်းဆုံး ခန့်မှန်းသူများပင်လျှင် ငါးဆယ်ထက် မကျော်လွန်နိုင်ဘူးဟု ပြောခဲ့ကြသည်။ ထိုသို့သော ခန့်မှန်းချက်များမှာပင် မယုံကြည်နိုင်စရာ ဖြစ်နေခဲ့သေးသည်။

အကြောင်းမှာ ချန်တောက်ယန်နှင့် ချန်ကျီရှင်းတို့မှလွဲလျှင် ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုမှာ အခြားသော ရှေးဟောင်း ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းမျိုးနွယ်စုများကဲ့သို့ ကျော်ကြားမှု မရှိခဲ့သောကြောင့်ပင်။

သို့သော် မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့သည့် အရာမှာ ချန်တောက်ယန်နှင့် ချန်ကျီရှင်းတို့အပြင် ယန်ကျိုးပြည်နယ်၌ လျှို့ဝှက်စွာ နေထိုင်နေသော ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုတွင် ဤမျှများပြားသော စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မတွေးခဲ့ကြပေ။

တစ်ရာဆိုသည်မှာ လွန်ကဲလွန်းသည်။ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ကျင့်ကြံသူတို့သည် သူတို့မျက်လုံးကို အကြိမ်ကြိမ် ပွတ်သပ်ကြည့်ရှုကြသော်လည်း မြင်တွေ့နေရသည့် မြင်ကွင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်နေသည်။

ဧရာမ သင်္ဘောကြီးများမှာ သူတို့၏ အထက်မှ ဖြတ်သန်းသွားပြီး ဖိအားပေးနေသည့် အရှိန်အဝါများမှာ သူတို့ကို အသက်ရှူပင် မဝအောင် ပြုလုပ်နေသည်။

လျှပ်စီးလက်သွားသကဲ့သို့ မင်သက်နေသော သူတို့၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ တုန်ယင်စွာဖြင့် စကားတစ်ခွန်းကိုသာ ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့သည်။

"စီကုံးမျိုးနွယ်စု..."

"...အဆုံးသတ်တော့မယ်"

...

...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်လှိုင်း နတ်ဘုရား နယ်မြေအတွင်း၌ ကြည်လင်ခြင်းနယ်ပယ်သို့မဟုတ် ထိုထက် မြင့်မားသော ကျင့်ကြံမှုရှိသည့် မြောက်ဘက်နှင့် တောင်ဘက် တောင်ထိပ်များမှ တပည့်များအားလုံးမှာ ကွမ်းဟဲ ခန်းမရှေ့ရှိ ကျောက်စိမ်းရင်ပြင်၌ စုရုံးနေကြသည်။

နီရဲနေသော နဂါးသံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အေးစက်သော အရောင်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် ငွေရောင် လှံကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ချင်းထျန်းကျုံးမှာ ဖြူဖွေးသော ဆံနွယ်တို့နှင့်အတူ လှံနတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား ခန့်ညားနေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည့် အရှိန်အဝါမှာ ကမ်းပါးကို ရိုက်ခတ်နေသည့် လှိုင်းလုံးကြီးများအလား ပြင်းထန်လှသည်။

သူ၏ အောက်တွင် တောင်ထိပ်ပိုင်ရှင်များနှင့် အကြီးအကဲများ ထို့နောက်တွင် တပည့်များမှာ စည်းစနစ်တကျ ရှိနေကြသည်။

ဝူး….

ချင်းထျန်းကျုံး၏ ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသည့် ဆက်သွယ်ရေး ကျောက်စိမ်းပြားမှာ ရုတ်တရက် တောက်ပလာသည်။

သူသည် ကျောက်စိမ်းပြားကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခပ်ဟဟ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား အချိန်တန်ပြီ"

"အားလုံးပဲ ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုက ဟွိုင်ပြည်နယ်ဆီ စစ်ချီသွားပြီ"

"အခု... ငါတို့ အလှည့်ပဲ"

ထိုစကားကြောင့် လူအုပ်ကြီးကြားတွင် ဆူညံသွားသည်။

"ဟင် သုံးရက်နေမှ စစ်ချီမယ်လို့ ပြောထားတာ မဟုတ်ဘူးလား။ နှစ်ရက်ပဲ ရှိသေးတာလေ။ ဘာလို့ အခုမှ လှုပ်ရှားရတာလဲ"

"ဒါ... ဟားဟားဟား ငါ နားလည်ပြီ။ ရိုးရှင်းစွာ ပြသပြီး လျှို့ဝှက်စွာ တိုက်ခိုက်ခြင်းဆိုတဲ့ နည်းလမ်းပဲ"

"ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ အမိန့်ကို စောင့်မျှော်နေပါတယ်"

ကောင်းကင်လှိုင်း နတ်ဘုရား နယ်မြေမှ တပည့်များနှင့် အကြီးအကဲတို့၏ မျက်ဝန်းများတွင် ပြတ်သားသော အလင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူတို့သည် ချန်ကျီရှင်းကို ကူညီရန် လာခြင်းသက်သက် မဟုတ်ပေ။ အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ လောဘဖြစ်သည်။

ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုသည် ယခင်က ဖျက်ဆီးခဲ့သော မုန်မျိုးနွယ်စုနှင့် ဆေးဘုရင်တောင်ထိပ်တို့မှ ရရှိခဲ့သည့် ကြီးမားလှသော အရင်းအမြစ်များကို သူတို့ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ပင်ဖြစ်သည်။

"ထောင်နဲ့ချီပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ တည်တံ့လာတဲ့ စီကုံးမျိုးနွယ်စုကြီးကိုသာ တစ်ခါတည်းနဲ့ အမြစ်ပြတ် ဖျက်ဆီးနိုင်လိုက်ရင် ရလာမယ့် အရင်းအမြစ်တွေက ဘယ်လောက်တောင် များပြားလိုက်မလဲ"