← Chapters

အခန်း ၃၄၄

Vol. 35 Ch. 344

အခန်း ၃၄၄

Vol. 35 Ch. 344

အခန်း။ ၃၄၄

"မြန်မြန်လုပ် မြို့စောင့် အစီအရင်ကို အသက်သွင်းလိုက်ကြ"

"မြို့ထဲက ကျင့်ကြံသူအားလုံး ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့ပြီး တိုက်ပွဲဝင်ကြ"

စီကုံးချင်းပုသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး မြို့စောင့် အစီအရင်ကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ခါးမှ နတ်ဘုရားဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ဝတ်ရုံကို လွှင့်ဝဲစေလျက် ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စု စစ်တပ်ဆီသို့ ဓားဖျားဖြင့် ထိုးညွှန်လိုက်သည်။

"အကြီးအကဲ မြန်မြန်သွားပြီး ဂိုဏ်းချုပ်ကို သတင်းပို့လိုက်ပါ။ ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စု ဟွိုင်ပြည်နယ်ကို ရောက်လာပြီဆိုတာ"

"ကျန်တဲ့သူတွေ ငါနဲ့အတူ နောက်ဆုံးထွက်သက်အထိ တိုက်ကြမယ်"

"ဒီနေ့ ငါတို့ရှိနေရင် မြို့တည်မြဲမယ် ငါတို့သေရင် မြို့ပျက်မယ်"

စီကုံးချင်းပု စကားဆုံးသည်နှင့် ဘေးရှိ အကြီးအကဲမှာ တုန်ယင်သွားပြီး အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် မြို့အလယ်ဗဟိုရှိ အစီအရင်ဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားလိုက်သည်။

ဝူးး….

ယန်လျန်မြို့အထက်မှ အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး မြို့တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ထိုအလင်းတန်းသည် မှောက်ထားသော ပန်းကန်လုံးကြီးတစ်ခုအလား မြို့ကို ခိုင်မာစွာ ကာကွယ်လိုက်သည်။

"မြို့စောင့် အစီအရင် ဟုတ်လား"

ဤစစ်ဆင်ရေးကို ကွပ်ကဲနေသူ ချန်ထျန်းချန်က မျက်လုံးကို မှေးလိုက်ပြီး ဘေးရှိ မဟူရာအကြီးအကဲနှစ်ဦးကို ပြောလိုက်သည်။

"ဒီအစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးပေးဖို့ အကြီးအကဲနှစ်ဦးကို အကူအညီတောင်းချင်ပါတယ်"

မဟူရာ အကြီးအကဲနှစ်ဦးက ပြုံးလိုက်ပြီး "ဘာကိစ္စကြီးလဲ။ မြို့တစ်မြို့ကို ဖျက်ဆီးရတာ အမှောင်တပ်ဖွဲ့ကို လွှတ်လိုက်ရင် လုံလောက်ပါတယ်" ဟု ပြောသည်။

ချက်ချင်းပင် သူတို့သည် အမှောင်တပ်ဖွဲ့ စီးနင်းလာသည့် စစ်သင်္ဘောဆီသို့ လက်ယပ်ခေါ်လိုက်သည်။ နောက်တစ်ခဏတွင်... ရှစ်နှစ်၊ ကိုးနှစ်အရွယ်သာ ရှိမည့် ကလေးမလေးတစ်ဦးသည် စစ်သင်္ဘောပေါ်မှ ခုန်ချလာသည်။

သူမ၏ နောက်တွင်မူ သူမထက် ပိုမိုကြီးမားသော တူကြီးတစ်လက်ကို ဆွဲယူလာသည်။

"ဟီဟီး ငါ့အလှည့်ပဲ"

ကလေးမလေးသည် ယန်လျန်မြို့အထက်တွင် ရပ်လိုက်ပြီး ချစ်စရာကောင်းစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ ရုတ်တရက်ပင် သူမသည် တူကို အားကုန်သုံး၍ ထုချလိုက်သည်။

ဘုန်း….

မိုးခြိမ်းသံနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

တူကြီးသည် မြို့စောင့် အစီအရင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားကာ တစ်မြို့လုံးမှာ ငလျင်လှုပ်သကဲ့သို့ တုန်ခါသွားပြီး အိမ်ခြေအများအပြား ပြိုကျသွားသည်။

မြို့သူမြို့သားများမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အစီအရင် ပြိုပျက်တော့မည့် အရိပ်အယောင်ကို ကြည့်နေကြသည်။

"ပျော်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ"

ကလေးမလေးသည် တူကို တစ်ဖန် ပြန်လည် ထုချလိုက်ပြန်သည်။

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း

တစ်ခဏချင်းတွင် တူထုချက်ပေါင်း ရာထောင်ချီ ကျရောက်သွားသည်။ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာမည့် အစီအရင်မှာ တစ်ဖန် ပြန်လည် တုန်ခါလာပြီး ပုံပျက်သွားသည်။

ကြွပ်..

အသံတစ်ချက်နှင့်အတူ အစီအရင်ပေါ်တွင် အက်ကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက်...

ကြွပ် ကြွပ် ကြွပ်

အက်ကြောင်းများ ပိုမိုများပြားလာပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ဘုန်းဆိုသည့် အသံနှင့်အတူ မှန်တစ်ချပ်ကဲ့သို့ မြို့စောင့် အစီအရင်တစ်ခုလုံး အပိုင်းပိုင်း ကွဲကြေသွားတော့သည်။

"တိုက်ခိုက်ကြ"

ချန်ထျန်းချန်၏ မျက်ဝန်းတို့မှာ လျှပ်စီးအလား တောက်ပသွားပြီး ပြတ်သားသော အမိန့်သံကို ထုတ်လိုက်သည်။

သူသည် ပထမဆုံး တပ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ကာ ယန်လျန်မြို့တွင်းသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဝင်ရောက်သွားသည်။ သူ၏ နောက်တွင် ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုမှ တပည့်ရာနှင့်ချီ၍ စီးဆင်းလာသော ရေတံခွန်အလား ဝင်ရောက်လာကြသည်။

"မိုက်ရိုင်းလှချည်လား ငါ စီကုံးချင်းပု..."

မြို့ရိုးပေါ်တွင် ရှိနေသော စီကုံးချင်းပုမှာ သူ၏ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားကို စုစည်းရန် အချိန်မရလိုက်မီပင် ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စု၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ လက်နက်ပေါင်းစုံ၊ တာအိုကျင့်စဉ်ပေါင်းစုံတို့မှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အား အပိုင်းပိုင်းအစစဖြစ်သွားစေသည်။

စစ်တပ်မှာ ဒီရေအလား မြို့တွင်းသို့ လွှမ်းမိုးဝင်ရောက်သွားပြီး မြို့ကြီးမှာ ငရဲခန်းအလား ဖြစ်သွားသည်။

ဖျတ်…

သွေးတို့မှာ ကောင်းကင်သို့ ပန်းထွက်သွားသည်။ အသက်အရွယ်ကြီးရင့်သော စီကုံးမျိုးနွယ်စုဝင်တစ်ဦးမှာ သွေးအိုင်ထဲတွင် လဲကျသွားသည်။

သူ၏ ဖြူဖွေးသော ဆံပင်များမှာ သွေးနီရောင်ဖြင့် စွန်းထင်းသွားပြီး မကျေနပ်မှုအပြည့်ဖြင့် သေဆုံးသွားသည်။

"သတ္တဝါတို့"

ငယ်ရွယ်သော စီကုံး အမျိုးသမီးတပည့်တစ်ဦးမှာ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်ပြီးနောက် အော်ဟစ်ကာ ပြေးလာသည်။

သို့သော် အစိမ်းရောင် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သွားသည်နှင့် သူမ၏ အပြစ်ကင်းစင်သော မျက်နှာလေးမှာ အေးခဲသွားပြီး ခေါင်းနှင့် ကိုယ်မှာ သီးခြားစီ ဖြစ်သွားသည်။

မြို့ထဲရှိ စီကုံးမျိုးနွယ်စုဝင်များမှာ လုံးဝ ခုခံနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ဓားအရှိန်အဝါများ၊ နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်များအောက်တွင် ခုခံသူမှန်သမျှ အကုန်အစင် သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

"ထွက်ပြေးဖို့ ကြံနေတာလား"

စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသည့် အကြီးအကဲ ဇောင်ကွမ်းသည် ရွှေ့ပြောင်းခြင်း အစီအရင်ပေါ်တွင် ရပ်နေသည့် အကြီးအကဲကို သတိပြုမိသွားသည်။

"ငါးမျိုးဆက် နတ်ဘုရား ချုပ်နှောင်ခြင်း"

ဇောင်ကွမ်းက လက်နှစ်ဖက်ကို ရှေ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ရွှေ၊ သစ်၊ ရေ၊ မီး၊ မြေ စွမ်းအားတို့က ကြိုးများအလား ပြောင်းလဲသွားပြီး ထိုသူကို ကြိုးလုံးအဖြစ် ချုပ်နှောင်လိုက်သည်။

"ပြန်လာခဲ့စမ်း"

ဇောင်ကွမ်းက အားဖြင့် ဆွဲလိုက်ရာ ထိုသူမှာ အစီအရင်မှ လွင့်ထွက်လာသည်။

"မလုပ်ပါနဲ့... ကျေးဇူးပြုပြီး"

သူသည် ကြောက်လန့်စွာ တောင်းပန်သော်လည်း အချိန်မရလိုက်ပေ။

ဖျတ် ဖျတ်….

မတူညီသော အရပ်မျက်နှာမှ ပုဆိန်ချက်နှစ်ချက် ရောက်လာပြီး သူ့ကို အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်သွားသည်။ သွေးများမှာ ဇောင်ကွမ်း၏ အဖြူရောင် ဝတ်ရုံပေါ်သို့ ပန်းထွက်လာသည်။

"ရိုင်းစိုင်းလိုက်တာ"

ဇောင်ကွမ်းက မျက်နှာပေါ်မှ သွေးကို သုတ်ရင်း ဘေးရှိ အကြီးအကဲများကို ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းကို စူလိုက်ကာ သူတို့က အမြဲတမ်း ဓား၊ လှံဖြင့်သာ တိုက်ခိုက်ကြသည်။

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း

တိုက်ပွဲမှာ မိနစ်အနည်းငယ်မျှသာ ကြာမြင့်ပြီး စတင်သည်နှင့် အဆုံးသတ်သွားသည်။

ယန်လျန်မြို့၏ မြို့ဝန်ရုံးတွင် ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စု၏ အလံကို စိုက်ထူလိုက်ချိန်တွင် လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်စာ အချိန်သာ ကုန်ဆုံးသေးသည်။

ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စု စစ်တပ်မှာ အချိန်မဆိုင်းဘဲ ဟွိုင်ပြည်နယ်၏ အတွင်းပိုင်း၊ စီကုံးမျိုးနွယ်စု ရှိရာသို့ ဆက်လက် ချီတက်သွားသည်။

မြို့တွင်း၌ ကျန်ရစ်သူတို့မှာ အံ့ဩတကြီး ဖြစ်နေကြပြီး လမ်းမများပေါ်တွင် စီကုံးမျိုးနွယ်စုဝင်များ၏ ရုပ်အလောင်းများသာ ပြန့်ကျဲနေတော့သည်။

...

...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဟွိုင်ပြည်နယ် အတွင်းပိုင်းရှိ စီကုံးမျိုးနွယ်စု၏ အခြေစိုက်ရာ အရပ် ဂိုဏ်းချုပ်ခန်းမအတွင်း၌

"မနက်ဖြန်ကျရင် ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စု စစ်ချီလာလိမ့်မယ်။ မင်းတို့ ဘယ်လို ထင်ကြလဲ"

စီကုံးရွှမ်းကျီသည် ပုလဲရောင် ဆံပင်များကို ဖြာချရင်း လက်ဖက်ရည်ကို တည်ငြိမ်စွာ သောက်လျက် မေးလိုက်သည်။

သူသည် စိုးရိမ်ခြင်း မရှိသည့်အပြင် စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံပင် ပေါက်သည်။

"ဟီဟီရ ချန်ကျီရှင်းက အခုမှ အာဏာရလာတာ။ ဒီလို ရိုင်းစိုင်းတဲ့ နည်းလမ်းတွေကို သုံးရင် ကမ္ဘာကြီးက သူ့ကို ဝိုင်းမုန်းကြလိမ့်မယ်"

"ဟုတ်တယ်။ သူက အာရုံစိုက်ခံနေရတဲ့ကြားက ဒီလို လုပ်ရဲတယ်ဆိုတာ ကိုယ့်ကိုကိုယ် သတ်သေနေတာပဲ"

"ဂိုဏ်းချုပ် ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး တခြားမျိုးနွယ်စုတွေကို ကျွန်တော်တို့ဘက် ပါလာအောင် လုပ်ရအောင်"

အောက်ရှိ အကြီးအကဲများမှာ ရယ်မောကာ ပြောဆိုနေကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ အလွန်တရာ အေးဆေးနေသည်။

တပ်... တပ်... တပ်

ထိုအချိန်တွင် ခန်းမပြင်ပမှ အလွန်အမင်း အရေးပေါ်ဆန်သော ခြေသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

All Chapters