အခန်း ၃၄၆

အခန်း။ ၃၄၆

ထိုစကားအဆုံးတွင် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်ပြီး ရှေးဟောင်းဆန်သော မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားကာ ရှေးဟောင်းအငွေ့အသက်များ လွှမ်းခြုံနေသည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးမှာ ခန်းမပြင်ပမှ ဝင်ရောက်လာသည်။

သူ၏နောက်တွင် ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကိုပင် တုန်ခါစေနိုင်သည့် အရှိန်အဝါရှိသော ပုဂ္ဂိုလ် ခုနစ်ဦးမှာ တပြိုင်နက်တည်း လိုက်ပါလာကြသည်။

ထိုလူရှစ်ဦးမှာ အခြားသူများမဟုတ်ဘဲ စီကုံးမျိုးနွယ်စု၏ နောက်ဆုံးအားကိုးရာ ဖြစ်သည့် ဘိုးဘေး စီကုံးချိုက်ချောင်နှင့် အကြီးအကဲ ခုနစ်ဦးပင်။

"ဘိုးဘေး"

"အရှင်"

စီကုံးရွှမ်းကျီနှင့် အကြီးအကဲအဖွဲ့မှာ အမြန်ဆုံး အလေးပြုကြသည်။

စီကုံးချိုက်ချောင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အဓိကထိုင်ခုံတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

သူက ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး အဝေးသို့ ငေးကြည့်လိုက်ရာ ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စု၏ အင်အားကြီး စစ်တပ်မှာ ချီတက်လာနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"ဒီတစ်ခါ ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုမှာ နိဗ္ဗာန နယ်ပယ်ပထမအဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးဦး ပါလာတယ်။ စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူကတော့ တစ်ရာကျော်တယ်"

စီကုံးချိုက်ချောင်က အလေးအနက် ပြောသည်။

ထိုစကားကြောင့် စီကုံးရွှမ်းကျီနှင့် အကြီးအကဲများ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

"စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်မှာ တစ်ရာကျော် ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်များရတာလဲ"

အကြီးအကဲတစ်ဦးမှာ ထိတ်လန့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုတွင် နိဗ္ဗာန နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ သုံးဦး ရှိသည်မှာ သူတို့ခန့်မှန်းချက်အတိုင်း ဖြစ်သော်လည်း စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ရာကျော်ရှိနေခြင်းမှာ မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်နေသည်။

ထောင်စုနှစ် သမိုင်းကြောင်းရှိသည့် စီကုံးမျိုးနွယ်စုတွင်ပင် စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ ခြောက်ဆယ်ကျော်သာ ရှိသည်။

"ဒီအကြောင်းတွေကို တွေးနေဖို့ အချိန်မရှိတော့ဘူး"

စီကုံးချိုက်ချောင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ရွှမ်းကျီ အနီးအနားက တခြားမျိုးနွယ်စုကြီးတွေကို ချက်ချင်း အကူအညီတောင်းပါ။ မသေမျိုးတာအိုမျိုးဆက်ပေါ်လာတာကို မလိုချင်ရင် စီကုံးမျိုးနွယ်စုရဲ့ ကံကြမ္မာကို မခံစားချင်ရင် အမြန်ဆုံး လာကူကြဖို့ ပြောလိုက်"

"မဟုတ်ရင် ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုသာ ငါတို့ကို သိမ်းပိုက်သွားရင် တာအိုမျိုးဆက်ကြီးတွေကလွဲပြီး ဘယ်သူမှ သူတို့ကို ယှဉ်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဟုတ်ကဲ့"

စီကုံးရွှမ်းကျီမှာ ချက်ချင်းပင် ခန်းမပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားသည်။

"ရွှမ်ယင်း"

စီကုံးချိုက်ချောင်က နောက်ထပ် အကြီးအကဲတစ်ဦးကို ကြည့်လိုက်သည်။

"တာလျို တာအိုကျောင်းတော်ကို ကိုယ်တိုင်သွားပါ။ အရှေ့နက်နဲသောနယ်မြေမှာ အင်အားချိန်ခွင်လျှာ လိုအပ်သေးသလားလို့ သူတို့ကို မေးလိုက်ပါ။ တာအိုမျိုးဆက်ကြီး သုံးခုအနေနဲ့ ကမ္ဘာ့အင်အားစုတွေကို နှစ်ရာချီ ဖိနှိပ်ထားခဲ့ပြီး အခုတော့ ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုတစ်ဦးတည်း ကြီးစိုးလာတာကို ထိုင်ကြည့်နေတော့မှာလားလို့ မေးလိုက်"

"ဟုတ်ကဲ့"

စီကုံးရွှမ်ယင်းမှာလည်း လျှပ်စီးအလား အပြင်သို့ ထွက်ခွာသွားသည်။

စီကုံးချိုက်ချောင်က ခန်းမထဲရှိ စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေသော အကြီးအကဲများကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါတို့ စီကုံးမျိုးနွယ်စုက ထောင်စုနှစ်ချီ တည်တံ့လာတာ၊ စစ်ပွဲပေါင်းများစွာကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးတယ်။ အခုချိန်မှာ ငါတို့ ဘယ်တော့မှ မပျက်စီးခဲ့ဘူး။ အချိန်တွေ ကုန်လွန်သွားပြီး တခြားအင်အားစုတွေ ပျက်စီးသွားပေမဲ့ ငါတို့ စီကုံးမျိုးနွယ်စုကတော့ ထာဝရ စိမ်းလန်းနေတုန်းပဲ"

စီကုံးချိုက်ချောင်၏ အသံမှာ အေးစက်နေကာ ခန်းမထဲတွင် လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူက လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အားလုံးပဲ မဖုံးကွယ်ကြပါနဲ့တော့။ ဇီဝေချန်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အင်အားက ကြီးမားလွန်းတယ်။ ဒါက ငါတို့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ အသက်ရှင်ခြင်း ဒါမှမဟုတ် ပျက်စီးခြင်းဆိုင်ရာ အန္တရာယ်ကြီးပဲ။ ငါတို့သာ ခုခံနိုင်ခြင်း မရှိရင် စီကုံးမျိုးနွယ်စုက လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်"

"အားလုံးပဲ အခုက ငါတို့ရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကို ကာကွယ်ရမယ့် အချိန်ပဲ"

စကားအဆုံးတွင် အထွတ်အထိပ် နယ်ပယ်ရှိ ဘိုးဘေး စီကုံးချိုက်ချောင်က အရင်ဆုံးထရပ်ကာ ခန်းမပြင်ပသို့ လှမ်းထွက်သွားသည်။

သူ၏နောက်တွင် အကြီးအကဲ ခုနစ်ဦးက မျက်နှာတွင် အမူအရာမဲ့စွာဖြင့် လိုက်ပါသွားကြသည်။

မူလက ကြောက်ရွံ့နေခဲ့သော အကြီးအကဲအဖွဲ့မှာလည်း တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်များ တောက်လောင်လာပြီး သူတို့၏နောက်သို့ အပြေးအလွှား လိုက်ပါသွားကြသည်။

သူတို့၏ နောက်မှ လိုက်ပါလာသော လေးလံသည့် ခြေသံများကို ကြားရသောအခါ စီကုံးချိုက်ချောင်၏ နှုတ်ခမ်းတွင် အားရကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

စီကုံးမျိုးနွယ်စုသည် နှစ်ထောင်ချီသော မုန်တိုင်းများကို ကြံ့ကြံ့ခံလာခဲ့ကာ ဤတစ်ခါလည်း ပျက်စီးသွားလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

...

...

ဟွိုင်ပြည်နယ်အတွင်း ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသော ရှေးဟောင်း စစ်သင်္ဘောကြီးများမှာ တိမ်တိုက်များကို ခွင်းကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ချီတက်နေသည်။

သံမဏိစစ်လက်နက်များမှာ အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသည်။

ဟွိုင်ပြည်နယ်ရှိ ပြည်သူများမှာ ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမျိုးကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသဖြင့် ကြောင်အပြီး ငေးကြည့်နေကြသည်။

စစ်တပ်၏ နောက်ဆုံးတွင် နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွယ်ရှိသော နဂါးတစ်ကောင် ဆွဲသည့် ရထားလုံးအတွင်း၌

"ဂိုဏ်းချုပ် ဓာတ်ငါးပါးမိုးကြိုးဂိုဏ်းကို ဖြတ်တဲ့အချိန်မှာ အဲဒီလူအိုကြီး လီဟွာထျန်းက ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားလို့ ဖမ်းလာခဲ့တယ်"

ရထားလုံးလိုက်ကာကို လှပ်လိုက်ရာ မဟူရာအကြီးအကဲမှာ သွေးစွန်းနေသော မျက်နှာဖြင့် ချုပ်နှောင်ထားသူတစ်ဦးကို ဆွဲခေါ်လာသည်။

"ချန်... ချန်ကျီရှင်း..."

လီဟွာထျန်းမှာ ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များဖြင့် အသက်ရှူရပင် ခက်ခဲနေပြီး ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်နေသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကို အရိုအသေပေးစမ်း"

မဟူရာအကြီးအကဲက သူ့ကို အားပြင်းပြင်းနှင့် ထုရိုက်လိုက်ရာ လီဟွာထျန်းမှာ ချန်ကျီရှင်း၏ ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ကျသွားသည်။

"လီဟွာထျန်း"

ချန်ကျီရှင်းက အထက်စီးမှ အေးစက်စက် ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ့အသက်ကို သူကိုယ်တိုင် စိတ်ကြိုက်ပုံသွင်းပြီး လိုသလို စီရင်ခဲ့တဲ့သူ မဟုတ်ဘူးလား။ အဲဒီအချိန်တုန်းကဆိုရင် သူလုပ်ချင်ရာလုပ်မယ် ဖြစ်ချင်ရာဖြစ်ဆိုတဲ့ စိတ်ဓာတ်နဲ့လေ..."

"ချန်ကျီရှင်း မင်း... မင်း ငါ့ကို မသတ်ရဘူး"

လီဟွာထျန်းမှာ တုန်ရီလျက် အော်ပြောသည်။

"ဘာလို့ မသတ်ရမှာလဲ"

ချန်ကျီရှင်းက စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့... မင်း ငါ့ဂိုဏ်းမှာ မိုးကြိုးတာအိုရဲ့ အကျိုးကျေးဇူးကို ရခဲ့တာပဲ အဲဒါက ကျေးဇူးကြီးမားတာပဲ"

"ငါ မင်းကို အဲဒီတုန်းက အသက်ချမ်းသာပေးခဲ့ဖူးတယ်။ အခုလည်း ငါ့ကို အသက်ချမ်းသာပေးသင့်တယ်"

ချန်ကျီရှင်းမှာ ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

လွန်ခဲ့သောနှစ်များက သူ့ကို သတ်ရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားခဲ့သူက အခုကျမှ အသက်ချမ်းသာပေးခဲ့သည်ဟု ပြောနေသည်။

"တကယ်ပါပဲ မြစ်အရှေ့ဘက်မှာ နှစ်သုံးဆယ်၊ မြစ်အနောက်ဘက်မှာ နှစ်သုံးဆယ် ကံကြမ္မာဆိုတာ ပြောင်းလဲတတ်တာပဲ"

ချန်ကျီရှင်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ခေါ်သွားလိုက်တော့။ တိုက်ပွဲစရင် သူ့ကို ပထမဆုံးယဇ်ပူဇော်တဲ့အနေနဲ့ သုံးလိုက်"

သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လီဟွာထျန်းကို ဆွဲခေါ်သွားကြသည်။ ချန်ကျီရှင်းက စကားဝိုင်းကို ပြောင်းလိုက်သည်။

"မဟူရာအကြီးအကဲ စီကုံးမျိုးနွယ်စုရဲ့ နယ်မြေကို ရောက်ဖို့ ဘယ်လောက်လိုသေးလဲ"

"အခု ချီတက်နေတဲ့နှုန်းဆိုရင် နောက်ထပ် ၁၅ မိနစ်ဆို ရောက်ပါပြီ ဂိုဏ်းချုပ်"

ချန်ကျီရှင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"စီကုံးမျိုးနွယ်စုက သူတို့ ပြင်ဆင်နေလောက်ပြီ။ အဲဒါကြောင့် အလျင်မလိုဘူး။ အရှိန်လျှော့လိုက်ပြီး တပ်သားတွေကို အားဖြည့်ဆေးတိုက်ပြီး အသင့်ပြင်ထားခိုင်းလိုက်"

"ဟုတ်ကဲ့"

မဟူရာအကြီးအကဲ ထွက်သွားပြီးနောက် ချန်ကျီရှင်းသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေသည်။

...

...

အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားကာ မိနစ် ၃၀ ကြာပြီးနောက် ချန်ကျီရှင်းက မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်။

"ရောက်ပြီ"

မဟူရာအကြီးအကဲက ရထားလုံးလိုက်ကာကို လှပ်လိုက်ကာ ချန်ကျီရှင်းက ရှေ့ကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။

မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းအစွန်းတွင် နတ်ပြည်အလား လှပသော စီကုံးမျိုးနွယ်စု၏ နယ်မြေကို မြင်လိုက်ရသည်။ နေရာတိုင်းတွင် အဖိုးတန် ဆေးပင်များ၊ ဖီးနစ်ပန်းများ၊ ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားပင်ကြီးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

အဆောက်အဦးများမှာ တိမ်တိုက်များအထိ ထိုးထွက်နေပြီး ငွေရောင် ရေတံခွန်များမှာ နဂါးများအလား စီးကျနေသည်။

သို့သော် ၎င်းတို့မှာ အရေးမကြီးပေ။

ချန်ကျီရှင်း၏ အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်သည်မှာ ထိုနယ်မြေအပြင်ဘက်တွင် စုရုံးနေကြသော စီကုံးမျိုးနွယ်စုဝင်များပင်။

သူတို့မှာ နတ်ဘုရားလက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ ကောင်းကင်ယံတွင် တန်းစီရပ်နေကြပြီး ကမ္ဘာလောကကြီးတစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားစေမည့် အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ရှေ့ဆုံးတွင် မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ဘိုးဘေး စီကုံးချိုက်ချောင်က လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေသည်။

သူ၏နောက်တွင် အကြီးအကဲ ခုနစ်ဦးနှင့် စီကုံးရွှမ်းကျီတို့က နိဗ္ဗာန နယ်ပယ်အရှိန်အဝါများကို ပြင်းထန်စွာ ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။

ဝူးး…

စစ်သင်္ဘောကြီးများ ရပ်တန့်သွားကာ နှစ်ဖက်စလုံးသည် မိုင်ပေါင်းရာနှင့်ချီ ကွာခြားနေသော်လည်း တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါများဖြင့် ရင်ဆိုင်နေကြသည်။ တိုက်ပွဲမစတင်မီပင် သူတို့၏ အရှိန်အဝါများက ကောင်းကင်ယံတွင် တိုက်မိကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လုနီးပါးပင်။