အခန်း (၁၇၇-၁၇၈)

အခန်း ၁၇၇

ကုယွမ်သည် ဆေးတာအိုဆိုင်ရာ စာအုပ်အချို့ကို ငှားရမ်းလေ့လာရန် စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် တံခါးအပြင်ဘက်မှ ဒင်ဟူသော ကြည်လင်ပြတ်သားသည့် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုအသံမှာ ရုတ်တရက်ဆန်သော်လည်း မရိုင်းပျဘဲ သတိပေးခြင်းနှင့် ခွင့်တောင်းခြင်း သဘောမျိုး ပါဝင်နေသည်။

ဤသည်မှာ အပြင်ဘက်မှ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဝင်လာရန် ခွင့်တောင်းနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ကုယွမ် သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ကုယွမ်သည် လက်ချောင်းများကို အသာအယာ လှုပ်ရှားလိုက်ရာ လေ့ကျင့်ခန်း၏ တံခါးမှာ ပွင့်သွားခဲ့သည်။

ကျူးကျီနှင့် ကျူးယွဲ့ ဟူသော အမျိုးသမီးနှစ်ဦးသည် စားစရာပုံးများ၊ ဝိုင်၊ ဝိညာဉ်သစ်သီးများနှင့် အခြားပစ္စည်းများကို သယ်ဆောင်လာရင်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဝင်ရောက်လာကြသည်။

"စီနီယာအစ်ကိုကု"

အမျိုးသမီးနှစ်ဦးသည် နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက် စားစရာပုံးထဲမှ ဟင်းပွဲများကို တစ်ပွဲချင်းစီ သပ်ရပ်စွာ ချထားပေးကြကာ ဆေးဖက်ဝင် ဟင်းလျာ လေးပွဲပင်။

၎င်းတို့မှာ သုံးရောင်ခြယ်ကြက်သား၊ ကျောက်စိမ်းခါးပတ် ပုလဲစွပ်ပြုတ်၊ ကြွပ်ရွသောလိပ်ခွေနှင့် အငွေ့ပြန်ထားသော အနီရောင်ငါးကြင်းတို့ ဖြစ်သည်။

ဟင်းပွဲများမှ ထွက်ပေါ်လာသော အငွေ့တန်းများသည် အရောင်အသွေး၊ အနံ့အရသာနှင့် ပြည့်စုံနေသဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့်ပင် အစာစားချင်စိတ်ကို တိုးပွားစေသည်။

သုံးရောင်ခြယ်ကြက်သား၏ အဓိကပါဝင်ပစ္စည်းမှာ အနောက်မြောက်ဘက်ရှိ နှင်းတောင်များမှ ရရှိသော အထူးသုံးရောင်ခြယ်ကြက်မျိုးဖြစ်ပြီး မြက်စေ့များ၊ ဝိညာဉ်ဆေးဝါးများနှင့် ထူးခြားသော ပိုးမွှားများကို စားသုံးခြင်းဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အညစ်အကြေးများကို ဖယ်ရှားပေးကာ မူလစွမ်းအင်ကို ထောက်ပံ့ပေးသည်။

ပို၍အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ ဤဝိညာဉ်ငှက်၏ အသားမှာ အလွန်ပင် အရသာရှိလှသဖြင့် တစ်ခါစားမိလျှင် ရပ်တန့်၍ မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သည်။

အဓိကစားဖိုမှူးက ပြင်ဆင်ထားသည့် သင့်လျော်သော ပါဝင်ပစ္စည်းများနှင့် ဝိညာဉ်ဆေးဝါးတို့ကြောင့် အသား၏ မူလအရသာကို အကောင်းဆုံး ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ရုံသာမက ပိုမိုမြင့်မားသော အရသာကိုပင် ရရှိစေသည်။

ကျောက်စိမ်းခါးပတ် ပုလဲစွပ်ပြုတ်ကိုမူ ပုလဲသစ်သီး ဝိညာဉ်ဆေးဝါး၏ အစေ့များကို အဆင့်ဆင့် ပြုပြင်ပြီးနောက် ချက်ပြုတ်ထားခြင်းဖြစ်ရာ ချောမွေ့နူးညံ့ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ကြွယ်ဝလှသည်။

ကြွပ်ရွသောလိပ်ခွေမှာ အလွယ်ကူဆုံးဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်ကောက်နှံများကို မှုန့်ကြိတ်ကာ မုန့်နှစ်

လုပ်၍ ဒယ်အိုးတွင် ကြော်ထားခြင်းဖြစ်ကာ အတွင်းတွင် ဝိညာဉ်ဖရဲသီးအမျှင်များနှင့် ပျားရည်ဆော့စ်တို့ ထည့်သွင်းလိပ်ထားပြီး ဝက်ဆီဖြင့် ကြော်ထားခြင်းပင်။

နောက်ဆုံးဟင်းပွဲဖြစ်သော အငွေ့ပြန်နေသော အနီရောင်ငါးကြင်းမှာ ဝိညာဉ်စမ်းချောင်းမှ မွေးဖွားလာသည့် ထူးခြားသော ငါးမျိုးဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ပေးသည့် အာနိသင်ရှိကာ ပင်ကိုယ်သဘာဝရှိသော ကိုယ်ခံပညာရှင်များအတွက် ရိုးတွင်းခြင်ဆီ သန့်စင်ခြင်းကို အရှိန်မြှင့်ပေးနိုင်သည်။

ရိုးရှင်းပြီး ဂရုတစိုက် ချက်ပြုတ်ထားသဖြင့် အရသာမှာ လျှာပင် လျှာဖျားအထိ အရသာရှိလှသည်။

ဤဝိညာဉ်ဟင်းလျာများကို ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ တောက်ပပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ရနံ့များ ထွက်ပေါ်နေသည့် ကျောက်စိမ်းအနှစ်ဆန်တစ်ပွဲနှင့် တွဲဖက်စားသုံးရခြင်းမှာ ကုယွမ်၏ ယခင်ဘဝက မည်သည့်ပွဲတော်နှင့်မျှ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေ။

ဤကဲ့သို့သော အစားအစာကို စားသုံးခြင်းသည် ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် အကျိုးရှိရုံသာမက စကြာဝဠာလူသား အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ သုံးရက်မှ ငါးရက်စာအတွက် လုံလောက်သော စွမ်းအင်ကို ရရှိစေသည်။

ဤဝိညာဉ်ဟင်းလျာ တစ်နပ်တည်းအတွက်ပင် သာမန်လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး အားကျမည့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများစွာ သုံးစွဲရသည်။

ဤသည်မှာ အတွင်းစည်းတံခါးတပည့်တစ်ဦးအနေဖြင့် ကုယွမ် လစဉ် နှစ်ကြိမ် ခံစားနိုင်သည့် သေးငယ်သော ပွဲတော်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

သူ၏ နေ့စဉ်စားသောက်မှုမှာမူ ဤမျှ မခမ်းနားသော်လည်း ထူးခြားမှု ရှိနေဆဲပင်။

နှစ်ဖက်တွင် လှပသော အစေခံအမျိုးသမီးနှစ်ဦး ဝန်ဆောင်မှုပေးနေသည့် ဤကဲ့သို့သော ပျော်ရွှင်မှုမျိုးမှာ လျှို့ဝှက်ခန်းထဲတွင် ကျောက်စိမ်းအနှစ်ဆေးလုံးများကိုသာ ဝါးစားနေရခြင်းထက် များစွာ သာလွန်လှသည်။

"ကျင့်ကြံခြင်းလောကမှာ လွတ်လပ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ အားလုံးက ဘာလို့ ဂိုဏ်းကြီးတွေထဲ ဝင်ချင်ကြတာလဲ။ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် တောင့်တနေကြတာလဲဆိုရင် အဖြေကတော့ ရိုးရှင်းပါတယ်။ ဂိုဏ်းထဲ ရောက်သွားရင် ရမယ့် အခွင့်အရေးနဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေက အများကြီးမို့လို့ပေါ့"

"စစ်မှန်တဲ့ တာအိုကျင့်စဉ်တွေ၊ ဂိုဏ်းရဲ့ အကာအကွယ်ပေးမှုတွေက တစ်ပိုင်း၊ နေ့စဉ် လိုအပ်တဲ့ အဝတ်အစား၊ စားစရာ၊ လစဉ်ရမယ့် ထောက်ပံ့ကြေးတွေကအစ အကုန်လုံး ဂိုဏ်းက တာဝန်ယူပေးထားတာ။ အဲဒီတော့မှ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းကြောင်းမှာပဲ အာရုံအပြည့်စိုက်နိုင်မှာလေ"

"ဒါပေမဲ့ လွတ်လပ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေဘက် ကြည့်လိုက်တော့ အခြေအနေက ကွာသွားပြီ။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးရဖို့၊ အစာရှောင်ဆေးလုံး တစ်လုံးရဖို့အတွက်နဲ့တင် သူတို့ဘဝတွေက ပင်ပန်းဆင်းရဲပြီး ရုန်းကန်နေကြရတာ။ ဂိုဏ်းသားတစ်ယောက်ရဲ့ လွယ်လွယ်ကူကူ ရနေတဲ့အရာတွေက သူတို့အတွက်တော့ သွေးနဲ့ရင်း၊ ချွေးနဲ့ရင်းပြီး ရှာဖွေရတဲ့ ရတနာတွေ ဖြစ်နေတာလေ။ ဒါက ကျင့်ကြံခြင်းလောကရဲ့ မမျှတတဲ့ ပြိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခုပဲ"

ကမ္ဘာလောက၏ အရင်းအမြစ်များမှာ ကန့်သတ်ချက် ရှိပြီး ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ουစင်အားဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံထံမှ ကံကြမ္မာကို လုယူခြင်းပင်။

ဤကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များသည် ကျင့်ကြံသူများ အဆင့်ဆင့် မသေမျိုးလမ်းစဉ်သို့ တက်လှမ်းရန် သော့ချက်များ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကမ္ဘာပေါ်တွင် စုဆောင်းထားသော အရင်းအမြစ်အများစုမှာ ကြီးမားသော ဂိုဏ်းကြီးများနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းမိသားစုကြီးများ၏ လက်ထဲတွင်သာ ရှိနေသည်။

ဤကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များနှင့် အကျိုးကျေးဇူးများအတွက် ကြီးမားသော ဂိုဏ်းကြီးများသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းသည် အကောင်းဆုံး လမ်းကြောင်းဖြစ်သည်။

"ဒီလို အရသာရှိတဲ့ ဟင်းလျာမျိုးတွေကို စားသုံးခွင့်ရနေတာကလည်း... လျူရှင်းကျွင်းနဲ့ လုပ်ခဲ့တဲ့ အလောင်းအစားမှာ အနိုင်ရခဲ့လို့ပဲ မဟုတ်ဘူးလား"

ကုယွမ်က သူ့ရှေ့က ဟင်းလျာတွေကို ကြည့်ရင်း တစ်ချက်ပြုံးလိုက်မိသည်။

အတွင်းစည်းတံခါး တပည့်တွေဖြစ်တဲ့ ရှာရှိုရွှယ်နဲ့ နျူယိုတယ်တို့တောင် အခုထိ ကျောက်စိမ်းအနှစ်ဆေးလုံးတွေကိုပဲ အားကိုးပြီး စားသောက်နေရတုန်း….

သူတို့ သုံးဦးစလုံးမှာ ဂိုဏ်းမှတ်တမ်းတွင် နာမည်စာရင်း သွင်းထားပြီးဖြစ်သော်လည်း ဆေးဘုရင်တောင်သို့ အမှန်တကယ် ဝင်ရောက်ခြင်းမရှိသေးသလို ဘိုးဘေးဆရာသခင်များထံတွင်လည်း ကတိသစ္စာ မပြုရသေးပေ။ တိတိကျကျပြောရလျှင် သူတို့သည် အတွင်းစည်းတံခါး တပည့်များ မဟုတ်ကြသေးပေ။

သို့သော် ကုယွမ်မှာမူ ကွဲပြားသည်။ သူသည် သူ၏ အရည်အချင်းနှင့် စွမ်းအားဖြင့် သူ၏ အဆင့်အတန်းနှင့် ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာကို သက်သေပြနိုင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း နတ်ဘုရားအတတ်ပညာများနှင့် ပြသလိုက်သော ပါရမီများအောက်တွင် မည်သူက သူ့ကို အသိအမှတ် မပြုဘဲ မနေရဲပေ။

"ဆေးဘုရင်တောင်က ဒီလို တပည့်မျိုးကို လက်မခံဘူးဆိုရင်တော့ တကယ့်ကို မျက်စိကန်းပြီး တုံးအနေတာပဲ ဖြစ်မှာ။ ပြီးတော့ ဆရာကြီးဟယ်လင်ကိုယ်တိုင်က ငါ့အတွက် အာမခံပေးထားပြီးသားလေ။ ဒီတော့ ငါဘာစားစား ဘယ်သူက ကန့်ကွက်ရဲမှာလဲ... ဘယ်သူက ဝေဖန်ရဲမှာလဲ"

ကုယွမ်သည် တူကို အသုံးပြု၍ သုံးရောင်ခြယ်ကြက်သား၏ နူးညံ့သောအသားအရေကို ခွဲလိုက်ရာ စားချင်စဖွယ် ကောင်းလှသည့် အနံ့သင်းသင်းလေးများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကုယွမ်သည် အသားတစ်လုတ်ကို တူဖြင့် ကောက်ယူလိုက်ပြီး စားရန်ပြင်လိုက်စဉ်တွင်ပင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

ထိုအပြုအမူကို မြင်လိုက်ရသည့် ကျူးကျီသည် သိလိုစိတ်ဖြင့် "ဘာဖြစ်လို့လဲ စီနီယာအစ်ကိုကု ဒီဟင်းပွဲက အရသာမရှိလို့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"မစားကြည့်သေးဘဲနဲ့ အရသာရှိမရှိကို ဘယ်လိုပြောလို့ရမလဲဗျာ"

ကုယွမ်သည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး "ကျွန်တော် စိတ်ဝင်စားမိတာတစ်ခုရှိတယ်။ ကျူးကျီ၊ မင်းရဲ့ အမှန်တကယ် ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာက ဘယ်သူလဲ"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျူးကျီ၏ မျက်နှာမှာ ဝေဝါးသွားပြီး သတိထားဟန် ရှိလာကာ "စီနီယာအစ်ကိုကု ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ" ဟု ပြန်မေးသည်။

သူမ၏ဘေးတွင်ရှိသော ကျူးယွဲ့မှာမူ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး အန္တရာယ်ရှိသော အရှိန်အဝါကို အလိုလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမသည် သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ ကျူးကျီဘက်သို့ အလိုအလျောက် တိုးကပ်သွားသော်လည်း ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းပြီးနောက် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကုယွမ်၏ စကားမှာ ကျူးကျီ၏ ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာတွင် ပြဿနာရှိနေကြောင်း ထင်ရှားနေသောကြောင့်ပင်။

"မိစ္ဆာတာအိုမှာကျတော့ မိစ္ဆာခေါင်းတွေကို သန့်စင်တဲ့နေရာမှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့လူတွေ အများကြီးရှိတယ်။ ဥပမာ ပုံစံ ၇၂ မျိုးရှိတဲ့ နတ်မိစ္ဆာတွေ၊ ပုံစံ ၃၆ မျိုးရှိတဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ နတ်မိစ္ဆာတွေ၊ ခုနစ်စိတ် ခြောက်ဆန္ဒကို စားသုံးတဲ့ လူ့လောကမိစ္ဆာတွေ၊ မိခင်ဝိညာဉ်မိစ္ဆာတွေ၊ နောက်ပြီး အရိုးဖြူ နတ်မိစ္ဆာတွေပေါ့"

ကုယွမ်က သူ့စကားကို နားထောင်နေသည့် မိန်းကလေးနှစ်ယောက်၏ တုံ့ပြန်မှုကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ ဆက်ပြောနေသည်။

"မိစ္ဆာတာအိုဆိုတာက အမြဲတမ်း နက်နဲပြီး ထူးဆန်းနေတတ်တာ။ အဲဒီထဲမှာမှ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ယင်မိစ္ဆာဆိုတာရှိတယ်။ သူတို့က လူတွေရဲ့ ဆန္ဒနဲ့ အတွေးတွေကိုပဲ အမြတ်ထုတ်ပြီး လေ့ကျင့်တာ။ သူတို့မှာ ပုံသဏ္ဌာန်မရှိဘူး။ ဘယ်သူ့မျက်စိကိုမှလည်း အမိမခံဘူး။ လူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ပုန်းကွယ်နေတတ်တော့ ရှာရတာ တကယ်ကို ခက်ခဲတယ်"

သူက စကားကို ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီးမှ ဆက်ပြောသည်။

"သူတို့ရဲ့ လုပ်ရပ်က ပိုတောင် ကြောက်ဖို့ကောင်းသေးတယ်။ သူတို့က လူတစ်ယောက်ရဲ့ အတွေးတွေကို ခိုးယူပြီး မှတ်ဉာဏ်တွေကို တဖြည်းဖြည်းချင်း အစားထိုးပစ်လိုက်တာ"

"ကျင့်ကြံခြင်းလောကမှာ တရားအားထုတ်ပြီး ထွက်လာတဲ့အခါ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားတာမျိုး၊ အပြုအမူတွေ ထူးဆန်းနေတာမျိုး ဒါမှမဟုတ် သေဆုံးရာကနေ ရုတ်တရက် ပြန်

ရှင်လာတာမျိုးတွေ ဖြစ်ဖူးတယ်မလား။ အဲဒီလိုလူတွေက တခြားမဟုတ်ဘူး အဲဒီ ယင်မိစ္ဆာတွေ ဝင်ရောက်ပူးကပ်ခံထားရလို့ပဲ"

ဤသို့ ပြောဆိုရင်း ကုယွမ်သည် လှပပြီး ကျက်သရေရှိနေသော ကျူးကျီကို သနားကရုဏာ သက်သော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"သေချာပါတယ် မင်းက မင်းပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းက မင်းမဟုတ်တော့ဘူး။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ယင်မိစ္ဆာတစ်ကောင်က မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်အသိစိတ်ထဲမှာ ပုန်းကွယ်နေပြီး မင်းရဲ့ အတွေးနဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို ခိုးယူထားလို့ပဲ။ အခု မင်းဆိုတာ ဒီယင်မိစ္ဆာရဲ့ အရေခွံတစ်ခုပဲ ရှိတော့တယ်"

"အာ"

ကုယွမ်၏ စကားသံမှာ မိုးကြိုးပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသဖြင့် ဘေးတွင်ရှိသော ကျူးယွဲ့မှာ ကြောက်လန့်သွားကာ လက်ထဲရှိ ဝိုင်အိုးကို လွှတ်ချလိုက်ရာ ဝိုင်များ ဖိတ်စင်သွားခဲ့သည်။

ကျူးယွဲ့သည် ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။

ကျူးကျီကို တစ်ချက်၊ ကုယွမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ရင်း မည်သို့ပြုလုပ်ရမှန်း မသိတော့ဘဲ ထိတ်လန့်နေမိသည်။

ကျူးကျီသည် အတင်းပြုံးလိုက်ပြီး တုံ့ဆိုင်းစွာဖြင့် "အစ်... စီနီယာအစ်ကိုကု၊ နောက်မနေပါနဲ့တော့..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနဂါးလှေပေါ်မှာ သစ်ခြောက်ဘိုးဘေး စောင့်ကြပ်နေတာလေ။ ဘယ်လို ယင်မိစ္ဆာမျိုးကများ ဝင်ရောက်လာရဲမှာလဲ"

သို့သော် ထိုသို့ ပြောဆိုနေစဉ်မှာပင် သူမ၏ နဖူးပေါ်တွင် အက်ကြောင်းများစွာ ပေါ်လာသည်ကို ကျူးကျီ သတိမထားမိခဲ့ပေ။

ထိုအက်ကြောင်းများမှာ ဒဏ်ရာများကဲ့သို့ သို့မဟုတ် ပိတ်ထားသော မျက်လုံးများကဲ့သို့ပင်။

အသားအရေအောက်တွင် မျက်လုံးလုံးများ လှုပ်ရှားနေသကဲ့သို့ ပေါ်နေသော်လည်း ကျူးကျီကိုယ်တိုင်ကမူ တစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ မသိရှိသေးပေ။

သူမ၏ဘေးတွင်ရှိသော ကျူးယွဲ့မှာမူ ကြောက်လန့်လွန်းသဖြင့် စကားပင် မပြောနိုင်တော့ဘဲ စက္ကူကဲ့သို့ ဖြူလျော့နေသော မျက်နှာဖြင့် ကုယွမ်ဘက်သို့ ခြေနှစ်လှမ်းမျှ အလိုအလျောက် တိုးကပ်သွားလိုက်သည်။

သူမသည် ယခုအခါတွင် ကုယွမ်၏ စကားကို ယုံကြည်လာတော့သည်။

အခန်း ၁၇၈

"မှန်ပါတယ်။ မင်းပြောတာ အကုန်မှန်တယ်"

ကုယွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲပင် ဖြစ်ပြီး သူက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီဝဲပျံနဂါးလှေကြီးပေါ်မှာ သစ်ခြောက်တာအိုဆရာကြီးဆိုတဲ့ ယင်နတ်ဘုရားကြီး စခန်းချနေတာကို ငါသိတယ်။ ယုတ္တိအရဆိုရင်တော့ ဘယ်မိစ္ဆာ၊ ဘယ်သရဲမှ ဒီနေရာကို ခိုးဝင်လာဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ယင်မိစ္ဆာရဲ့ အနှစ်သာရက အတွေးတစ်ခုစာပဲ ရှိပြီး မိစ္ဆာစွမ်းအင် လုံးဝကင်းမဲ့နေတာ။ အဲဒီတော့ သူတို့အတွက် လမ်းကြောင်းရှင်းသွားတာပေါ့။ အခု မင်းခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ပူးကပ်နေတဲ့ ဒီမိစ္ဆာကို ထည့်သွင်းပေးဖို့အတွက်တောင် နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူက သစ်သားခြောက်ဘုရင်ရဲ့ နားနဲ့မျက်စိတွေကို လှည့်စားဖို့ အတော်လေးကို တန်ဖိုးကြီးပေးဆပ်လိုက်ရမှာပဲ"

"ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အဲဒီမိစ္ဆာအတွေးက လှုံ့ဆော်မှု ဖြစ်သွားပြီ။ မင်းရဲ့ အတွင်းစိတ်ထဲက အမှောင်မိုက်ဆုံး ဆန္ဒတွေနဲ့ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ပြီလေ။ မင်းရဲ့ မူလသတိကို အစားထိုးပြီး မင်းရဲ့ အနှစ်သာရကို သူတို့ တဖြည်းဖြည်းချင်း ခိုးယူနေတာမို့ မင်းက တကယ်တော့ သေဆုံးနေရတာပဲ... ဒါကြောင့် ကျူးကျီ စိတ်ချပါ။ မင်းအတွက် ငါ လက်စားချေပေးပါ့မယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်..."

ကုယွမ် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "မင်းသေဆုံးရတာက နောက်ဆုံးတော့ ငါနဲ့လည်း အနည်းငယ် ပတ်သက်နေတာကိုး..."

ကျူးကျီသည် ထပ်မပြောတော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၏ အသိစိတ်မှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရာတစ်ခုခုက အနှစ်သာရအားလုံးကို စုပ်ယူသွားသကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း ညှိုးနွမ်းခြောက်သွေ့သွားခဲ့သည်။

သူမ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ မျက်လုံးခုနစ်လုံးလုံးမှာ အပြည့်အဝ ပွင့်လာပြီး လှည့်ပတ်နေကာ မိစ္ဆာဆန်သော ဆိုးယုတ်သည့် အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြိုကျသွားပြီး ပြာပုံအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားကာ နေရာတွင် မီးခိုးရောင် မိစ္ဆာအရိပ်တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး အေးစက်ပြီး ကြောက်စရာကောင်းသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ကုယွမ်သည် ၎င်းကို မတားဆီးခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူပြောခဲ့သည့်အတိုင်းပင် စစ်မှန်သော ကျူးကျီမှာ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ယခင်က အစေခံတပည့် ကျူးကျီမှာ ကျူးကျီ၏ မှတ်ဉာဏ်နှင့် အသိစိတ်ကိုသာ ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားသည့် ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ယင်မိစ္ဆာမျှသာ ဖြစ်သည်။

ယခုတွင်မူ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ယင်မိစ္ဆာက ပုန်းကွယ်နေရန် မလိုတော့သည့်အတွက် ကျူးကျီမှာ အမှန်တကယ်ပင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ကောင်လေး ဒီဟင်းပွဲမှာ တစ်ခုခုမှားနေတယ်ဆိုတာကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သိလိုက်တာလဲ"

ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ယင်မိစ္ဆာက အသံဩဇာ ပြင်းထန်ပြီး နက်ရှိုင်းသည့် လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ ထိုအသံမှာ ဂူထဲမှ တိုက်ခတ်လာသော ထူးဆန်းသည့် လေတိုက်ခတ်သံကဲ့သို့ပင်။

ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ကျူးယွဲ့မှာ အအေးဓာတ်များ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း စိမ့်ဝင်လာသဖြင့် တောင့်တင်းသွားလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

ကုယွမ်သည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ကြည်လင်သန့်ရှင်းသော ရေဝိညာဉ်အလင်းတန်းကို ထုတ်လွှတ်ကာ သူမအား ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"စစချင်းတုန်းကတော့ ဘာမှ မထူးခြားဘူးလို့ ထင်ခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့..."

သူသည် စားပွဲပေါ်ရှိ ဟင်းပွဲအချို့ကို လက်ဖြင့် သွန်မှောက်လိုက်ရာ ရောင်စုံမွှေးကြိုင်သည့် အရသာများမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖိတ်စင်ကျသွားသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကုယွမ်၏ ရေဝိညာဉ်အလင်းတန်းအောက်တွင် မျက်စိဖြင့် သတိပြုမိရန် ခဲယဉ်းလှသော မီးခိုးရောင်အဖြူရောင် အငွေ့တန်းလေးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤမီးခိုးရောင်အငွေ့တန်းများက ကုယွမ်၏ ရေဝိညာဉ်အလင်းတန်းကို စတင်၍ ညစ်ညမ်းစေရန် ကြိုးစားနေကြသည်။

ကုယွမ်၏ ရေဝိညာဉ်အလင်းတန်းမှာ သူ၏ စစ်မှန်သောအတွင်းစွမ်းအား၊ ရေဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့် ရေ၏ အနှစ်သာရတို့မှ သန့်စင်ထားခြင်းပင်။ ၎င်းမှာ အလွန်တရာ နူးညံ့ပြီး စင်ကြယ်သန့်ရှင်းကာ မကောင်းသော မှော်အတတ်များကို တားဆီးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ယင်လျှပ်စီးနှင့် မိစ္ဆာလျှပ်စီးများပင် ၎င်းကို မညစ်ညမ်းစေနိုင်ပေ။

သို့သော် ဤမီးခိုးရောင်အငွေ့တန်းများ ရှေ့တွင်မူ အားနည်းနေပြီး အမြဲတစေ နောက်ဆုတ်နေရသည်။ ၎င်းတို့၏ သဘောသဘာဝမှာ အလွန်တရာ မြင့်မားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း ပြသနေသည်။

ကုယွမ်သာ အခုလေးတင်က ၎င်းကို စားသုံးမိခဲ့ပါက ရလဒ်များမှာ ဆိုးဝါးလှပေလိမ့်မည်။

ကုယွမ်သည် ရေဝိညာဉ်အလင်းတန်းကို လိပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ဤမီးခိုးရောင်အငွေ့တန်းများကို ကျောက်စိမ်းပုလင်းထဲတွင် တံဆိပ်ခတ်၍ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

"ဒီအရာတွေက အရောင်လည်းမရှိ အရသာလည်းမရှိဘဲ သေချာပေါက် ပုန်းကွယ်နေနိုင်ကြတာပဲ"

ကုယွမ်သည် ပြုံးလိုက်ပြီး "ကျွန်တော့်မှာ ပါရမီမရှိပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဓားတာအိုက မကြာသေးမီက အနည်းငယ် တိုးတက်လာခဲ့တာမို့ အန္တရာယ်အချို့ကို ကြိုတင်သိရှိနိုင်ခဲ့တာပါ။ ဒီဟင်းပွဲတွေထဲမှာ ဘာတွေပုန်းကွယ်နေလဲဆိုတာ အတိအကျ မသိပေမဲ့ အန္တရာယ်ရှိတယ်ဆိုတာ သိတဲ့အတွက် ဘယ်လိုမှ စားမိမှာ မဟုတ်ဘူးလေ"

"ဓားစိတ်ကြည်လင်ခြင်း"

ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ယင်မိစ္ဆာ၏ ထူးဆန်းသော အသံထဲတွင် တုန်လှုပ်ခြင်းနှင့် လေးလံခြင်း အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာကာ "မဖြစ်နိုင်ဘူး မဖြစ်နိုင်ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ အသက်အရွယ်နဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ကြည့်ရင် ဒီလောက်မြင့်မားတဲ့ ဓားတာအိုနယ်ပယ်ကို ရောက်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အများဆုံးအနေနဲ့ မျက်နှာပြင်လောက်ပဲ ထိတွေ့ဖူးမှာပါ..."

ဓားစိတ်ကြည်လင်ခြင်း ဆိုသည်မှာ ဓားတာအို၏ နက်နဲလှသော နယ်ပယ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ခန့်မှန်းရခက်သော စွမ်းအားများ ရှိသည်။

၎င်းမှာ အန္တရာယ်များကို ကြိုတင်အာရုံခံနိုင်ခြင်း၊ အန္တရာယ်ကို ရှောင်ရှားနိုင်ခြင်းနှင့် ဖုံးကွယ်ထားသော ခြိမ်းခြောက်မှုများကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။

ဤနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ရန် သို့မဟုတ် လုပ်ကြံရန်မှာ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် အလွန်တရာ ကွာခြားမှု မရှိပါက မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

ကုယွမ်၏ ဆရာ ဆရာကြီးဟယ်လင်ပင်လျှင် ဤနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိရန် တစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။

"ကျွန်တော့်ရဲ့ ပါရမီ ဓားစိတ်နှလုံးသားကို မေ့သွားပြီလား"

ကုယွမ်သည် တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ငွေရောင်ရေနဂါးဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ရွှေနှင့်ကျောက်

မြတ်ရတနာတို့ကိုပင် ခုတ်ပိုင်းနိုင်လောက်အောင် စူးရှလှသော ဓားသွားဖြင့် သူ၏ အသားအရေကို အနည်းငယ် ပွတ်သပ်လိုက်ရာ သူ၏ အရေပြားကိုမူ မထိခိုက်စေခဲ့ပေ။

"ကျွန်တော့်ရဲ့ ဓားစိတ်ဆိုတာ ဓားစိတ်ကြည်လင်ခြင်းရဲ့ အခြားရွေးချယ်စရာ တစ်မျိုးပါ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဓားစိတ်ပါရမီ အလားအလာကို အပြည့်အဝ မထုတ်နိုင်သေးပေမဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းလောက်တော့ တူးဖော်ပြီးပြီ။ ဒါဟာ ဓားစိတ်ကြည်လင်ခြင်းရဲ့ အစအနလောက်ပဲ ရှိသေးပေမဲ့ မင်းကို ကိုင်တွယ်ဖို့တော့ လုံလောက်ပါတယ်ဗျာ"

ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ယင်မိစ္ဆာသည် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် "အဲဒီလိုဆိုရင် မင်းက ဘာလို့ အခုထိ လက်မလှုပ်သေးတာလဲ" ဟု အေးစက်စက် မေးလိုက်သည်။

"သဘာဝကျပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော် မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာကို စိတ်ဝင်စားနေလို့ပါ"

ကုယွမ်သည် အဓိပ္ပာယ်ပါသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြုံးလိုက်ပြီး "မင်း အခုနက ပြောခဲ့သလိုပဲ သစ်ခြောက်ဘိုးဘေး စောင့်ကြပ်နေတဲ့ ဒီဝဲပျံနဂါးလှေကြီးမှာ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ မှော်ရတနာရဲ့ အဓိက အနှစ်သာရက အရာအားလုံးကို စောင့်ကြည့်နေမှာ သေချာတယ်"

"သစ်ခြောက်ဘိုးဘေးရဲ့ အခြေအနေက နည်းနည်း ထူးဆန်းနေတယ်။ ဝဲပျံနဂါးလှေဆိုတာကလည်း နောက်ဆုံးတော့ မှော်ရတနာတစ်ခုပဲ သက်ရှိသတ္တဝါမှ မဟုတ်တာ"

"မင်းရဲ့ နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူက မိစ္ဆာတာအိုက ဖြစ်လာဖို့ မများဘူး။ ဆေးဘုရင်တောင်ရဲ့ အတွင်းပိုင်း အာဏာစက်ကနေ လာတာဖြစ်ဖို့ ပိုများတယ်။ အဲဒီလိုမှသာ ဒီဝဲပျံနဂါးလှေကြီးနဲ့ သစ်ခြောက်ဘိုးဘေးရဲ့ မျက်စိကို လှည့်စားနိုင်မှာလေ"

ဤသို့ပြောပြီးနောက် ကုယွမ်၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး "ဒါဆို မင်းက ဘယ်သူလဲ ဘာလို့ ငါ့ကို သတ်ချင်နေတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ဆေးဘုရင်တောင်ကို ရောက်တာ မကြာသေးဘူး။ ဘယ်သူ့ကိုမှလည်း စော်ကားမိတာ မရှိဘူး။ မင်း ကျွန်တော့်ကို သတ်ချင်တယ်ဆိုတာက ကျွန်တော် ရှိနေတာက မင်းရဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေနဲ့ အကျိုးစီးပွားတွေကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေလို့ပဲ"

"ဒါဆို မင်းက မိသားစုအစုအဖွဲ့ကလား ဒါမှမဟုတ် ဂိုဏ်းအစုအဖွဲ့ကလား"

ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ယင်မိစ္ဆာက ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပေ။ ထိုတိတ်ဆိတ်မှုပင်လျှင် အဖြေတစ်ခု ဖြစ်နေသလိုပင်။

သူသည် လက်ကိုမြှောက်လိုက်ပြီး ကုယွမ်ထံသို့ မိစ္ဆာမီးလျှံများကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ၎င်းနှင့်အတူ မျက်နှာပေါ်ရှိ မျက်လုံးခုနစ်လုံးလုံးကို ဖွင့်လိုက်ရာ အလွန်ဆိုးယုတ်သည့် မိစ္ဆာအလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

မိစ္ဆာအလင်းခုနစ်ခုမှာ ပေါင်းစပ်သွားပြီး ယင်မိစ္ဆာကိုယ်တိုင်မှာလည်း မီးတောက်ရှေ့ရှိ ဖယောင်းတိုင်ကဲ့သို့ အရည်ပျော်သွားကာ ထိုအလင်းခုနစ်ခုနှင့် ပေါင်းစပ်သွားသည်။

ထို့နောက် သေခြင်းတရား၊ တိတ်ဆိတ်ခြင်းနှင့် မှောင်မိုက်ခြင်းတို့ ရောယှက်နေသော မီးခိုးရောင်အနက်ရောင် မိစ္ဆာအလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကုယွမ်ကို လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။

ကုယွမ်သည် မိစ္ဆာတာအိုအကြောင်း နားမလည်သော်လည်း ထိုအချိန်တွင် သူ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤမိစ္ဆာအလင်းတန်းမှာ အလွန်တရာ အန္တရာယ်ကြီးမားကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

၎င်းမှာ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ယင်မိစ္ဆာ၏ အနှစ်သာရကို မီးရှို့၍ အသက်စွန့် တိုက်ခိုက်ခြင်းပင်။

မိစ္ဆာအလင်းတန်း ဖြတ်သန်းသွားသည့်နေရာတိုင်းရှိ အခန်းနံရံများ၊ သစ်သားတိုင်များနှင့် အခြားပစ္စည်းများမှာ အချိန်၏ စားစားခြင်းကို ခံလိုက်ရသည့်အလား ဖုန်မှုန့်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ကုယွမ်သည် မဆိုင်းမတွပင် လက်နှစ်ဖက်ကို ပေါင်းစပ်ကာ ရတနာပုလင်း တံဆိပ်ကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။

ရေငွေ့တန်းများနှင့် ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများ ပေါင်းစပ်သွားပြီး ကြည်လင်တောက်ပသော ကျောက်စိမ်းဖြူရောင် မူလရေ ရတနာပုလင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဤတံဆိပ်ကို ပြုလုပ်လိုက်သည်နှင့် ရတနာပုလင်းမှာ တောက်ပလာပြီး စုပ်ယူခြင်းနှင့် တံဆိပ်ခတ်ခြင်း စွမ်းအားများဖြင့် ကုယွမ်ကို ကာကွယ်ပေးလိုက်ကာ ဝင်ရောက်လာသော မီးခိုးရောင်အနက်ရောင် မိစ္ဆာအလင်းတန်းကို စုပ်ယူလိုက်သည်။

ခွပ် ခွပ်

မိစ္ဆာအလင်းတန်း၏ အများစုကို စုပ်ယူလိုက်သော်လည်း မူလရေ ရတနာပုလင်းမှာ အတွင်းရှိ ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအားကို မခံနိုင်တော့ဘဲ အက်ကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားကာ တိုက်ရိုက်ပင် ကွဲအက်သွားတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ငွေရောင်ရေနဂါးဓားသည်လည်း မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် စူးရှသော ဓားအလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သော အရှိန်အဝါဖြင့် ထိုမိစ္ဆာအလင်းတန်းကို တစ်ချက်တည်းနှင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။