အခန်း ၄၈၁

အခန်း (၄၈၁) - သနားစရာကောင်းသော သေတ္တာကောင်ကြီး (၃)

လေထဲ သို့ရောက်သွားသော ရတနာသေတ္တာကြီးသည် အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားသည့် ခဏမှာပင် အပေါ်ဘက်မှ နွယ်ပင်အများအပြားသည် လျင်မြန်စွာဖြင့် ရိုက်ပုတ်ချလိုက်ရာ သေတ္တာကြီးကို ပြင်းထန်စွာ ထိမှန်သွားခဲ့၏။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် တိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရသော ရတနာသေတ္တာကြီးသည် မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင်ပင် လျင်မြန်လှသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဗုန်းခနဲ ပြုတ်ကျသွားခဲ့ရပြီး ပြင်းထန်လှသော ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် သေတ္တာတစ်ခုလုံးမှာ တစ်ခဏမျှ ပုံစံပင် ပျက်ယွင်းသွားခဲ့ရ၏။

ငွေရောင်ဘုရင်နှင့် လုဖေးအာတို့သည်လည်း အောက်ခြေ၌ ကြိုတင်၍ အသင့်စောင့်ဆိုင်းနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ငွေရောင်ဘုရင်သည် ရှေ့သို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ခုန်အုပ်လိုက်ပြီး သေတ္တာအဖုံးနှင့် ကိုယ်ထည်ကြားက အစပ်ကြောင်းအတွင်းသို့ ၎င်း၏ ဝံပုလွေပါးစပ်ကြီးဖြင့် ကိုက်ခဲလိုက်ရာ ဧရာမ ဝံပုလွေစွယ်ကြီးများက အထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာစွဲထင်သွားသဖြင့် သေတ္တာအဖုံးမှာ ထပ်မံ၍ ပွင့်လာနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပါပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လုဖေးအာသည်လည်း အခရမ်းရောင်အဆင့် ဓားမြှောင်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်ပေသည်။

"ရွှပ်" ဟူသော အသံနှင့်အတူ သူမသည် သေတ္တာ၏ အနားမှ ရိပ်ခနဲ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ရာ သေတ္တာ၏ နောက်ကျောဘက်တွင် နက်ရှိုင်းလှသော ဓားရာကြီးတစ်ခု ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့ချေပြီ။

၎င်းဓားရာမှာ မီမီ ကုတ်ခြစ်ထားခဲ့သော အစင်းကြောင်းများထက် များစွာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းလှပေသည်။

အမြင့်ဆုံး အခရမ်းရောင်အဆင့်ရှိသော ဓားမြှောင်၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ တကယ့်ကို နောက်ပြောင်စရာ မဟုတ်ပါချေ။

၎င်းနောက်တွင်မူ မီမီ၏ ကြောင်ခြေသည်းများကလည်း ပူးပေါင်းပါဝင်လာခဲ့ပြီး ရူးသွပ်စွာဖြင့် ကုတ်ခြစ်တိုက်ခိုက်တော့သည်။

အရာအားလုံးမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဖြစ်ပျက်သွားခြင်း ဖြစ်၏။

"ကဲ... အားလုံး ရပ်လိုက်ကြတော့"

ရွှီရှင်းသည် ထပ်မံ၍ တိုက်ခိုက်ခြင်းမရှိတော့ဘဲ အခြားသော တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးကိုပါ တားဆီးလိုက်ပေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ဤရတနာသေတ္တာကောင်ကြီးကို သတ်ဖြတ်ပစ်ရန် သို့မဟုတ် ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ဆန္ဒမရှိသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ဤရတနာသေတ္တာကောင်ကြီး၏ အတွင်းပိုင်းတွင် သေချာပေါက် ဧရာမ ဟင်းလင်းပြင်ကျယ်ကြီး ရှိနေရမည်ဖြစ်ပြီး စောစောက ၎င်း၏ သက်စောင့်ခွန်အား စွမ်းအင်အရဆိုလျှင် ၎င်းကို တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ထိန်းချုပ်ပြီး အသုံးချလို့ ရနိုင်၏။

သားရဲများနှင့် လုဖေးအာတို့သည်လည်း ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားမှုများကို ရပ်တန့်လိုက်ကြပေသည်။

ငွေရောင်ဘုရင်သည် သေတ္တာကို ကိုက်ခဲထားရာမှ လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး နောက်သို့ နှစ်လှမ်းခန့် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သလို နွယ်ပင်များသည်လည်း လေထုထဲတွင် အေးခဲရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီး လုဖေးအာသည်လည်း ရွှီရှင်း၏ ဘေးသို့ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာလာခဲ့ချေပြီ။

သို့သော်လည်း ၎င်းတို့သည် ထိုရတနာသေတ္တာကြီးကို ရန်လိုသော အကြည့်များဖြင့် ဆက်လက်စိုက်ကြည့်နေကြဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

"အီး အီး"

ခဲခဲလေး၏ ခေါင်းလေးမှာ သစ်ပင်အိမ် ပြတင်းပေါက်မှ အသာအယာ ပြူးထွက်လာခဲ့ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုရှာ၏။

၎င်းသည် အပြင်ဘက်က ဘေးအန္တရာယ် အငွေ့အသက်များနှင့် ဆူညံသံများကြောင့် ထိတ်လန့်နိုးကြားလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ရွှီရှင်းတို့မှာ သစ်ပင်အိမ်၏ အောက်ခြေတည့်တည့်တွင် ရှိနေကြသဖြင့် ခဲခဲလေးအနေဖြင့် ပြတင်းပေါက်မှ ငုံ့ကြည့်သော်လည်း မမြင်တွေ့ရပါပေ။

၎င်းသည် ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေမှန်း မသိသဖြင့် ခေါင်းလေးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အုပ်လျက် ဇဝေဇဝါဖြစ်နေရှာပြီး ပြတင်းပေါက်အစွန်းမှပင် ပြုတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရ၏။

"အီး အီး အီး"

ခဲခဲလေးသည် သစ်ပင်အိမ်အတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ဝင်သွားတော့သည်။

ရတနာသေတ္တာကောင်ကြီးမှာမူ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်နေခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ရွှီရှင်းအနေဖြင့် သေတ္တာတစ်ခုလုံး အနည်းငယ် တုန်ရီနေသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရပေသည်။

၎င်းသည် တကယ်ပင် ကြောက်လန့်နေခဲ့ချေပြီ။

ထို့နောက် လူများနှင့် သားရဲများ၏ သတိကြီးစွာ စောင့်ကြည့်နေသည့် အကြည့်များအောက်၌ ပက်လက်လန်နေသော ထိုသေတ္တာကြီးသည် အဖုံးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်ဟလိုက်ပြီး အက်ကြောင်းငယ်တစ်ခု ပြသလာခဲ့၏။

မီမီသည် ထိုရတနာသေတ္တာကောင်ကြီးဆီသို့ ချက်ချင်းပင် ခြိမ်းခြောက်သည့် အသံဖြင့် ဟောက်လိုက်ရာ ၎င်းသေတ္တာမှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး အဖုံးကို ပြန်လည်ပိတ်ဆို့သွားခဲ့ပြန်သည်။

"ဘာမှမလုပ်နဲ့ဦး။"

ရွှီရှင်းက ၎င်းတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို တားဆီးလိုက်ပေသည်။

ဤရတနာသေတ္တာကောင်ကြီးသည် ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ချက် ရှိပုံမပေါ်ပါပေ။

မီမီသည် သေတ္တာကောင်ကြီးအား နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် သတိပေးသည့်အနေဖြင့် ဟောက်လိုက်ပြီးမှ နောက်သို့ နှစ်လှမ်းခန့် ဆုတ်ခွာပေးလိုက်၏။

ထိုစဉ် လီဝမ်ရှီးသည် ရှေ့သို့ လှမ်းလာခဲ့ပြီး ရွှီရှင်း၏ ဘေးတွင် ရပ်လျက် ရတနာသေတ္တာကောင်ကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပေသည်။

ရွှီရှင်းသည်လည်း သူမအား နောက်သို့ ဆုတ်ခိုင်းခြင်း မရှိတော့ပါပေ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ယခုအခါ ဘေးကင်းသွားပြီဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

နောက်ထပ် ဆယ်စက္ကန့်ခန့် စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ရတနာသေတ္တာကောင်ကြီးသည် မည်သည့်ဘေးအန္တရာယ်မျှ မရှိတော့ကြောင်း သိရှိသွားပုံရပြီး ၎င်း၏အဖုံးကို နောက်တစ်ကြိမ် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည်ဖွင့်ဟလာကာ အပေါက်ငယ်တစ်ခု ပြသလာခဲ့ပြန်သည်။

ထို့နောက် ၎င်းသည် အတွင်းမှ ပစ္စည်းအသေးစားလေးတစ်ခုကို အပြင်သို့ ထွေးထုတ်လိုက်ပြီးနောက် အဖုံးကို ချက်ချင်း ပြန်လည်ပိတ်ဆို့သွားခဲ့ပါတော့သည်။

ထိုပစ္စည်းလေးမှာ ရွှီရှင်း၏ ရှေ့တည့်တည့်က မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့၏။

ရွှီရှင်းသည် ကိုယ်ကိုကိုင်း၍ ၎င်းကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး အနီးကပ် သေသေချာချာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်ပေသည်။

"ဒါက... သော့တစ်ချောင်းလား။ သော့လားဟင်"

လီဝမ်ရှီးသည် ရွှီရှင်း၏ လက်ထဲက ကြေးဝါရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသော သော့ကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် လှမ်းကြည့်ရင်း မေးမြန်းလိုက်၏။

ရွှီရှင်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင်မူ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ချေပြီ။

[ရတနာသေတ္တာကောင်၏ သော့ (ခရမ်းရောင်): ရတနာသေတ္တာကောင် တိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင်သော့တစ်ချောင်းစီ ရှိကြသည်။ ဤသော့ကို ရရှိခဲ့သော ကံကောင်းသူသည် ထိုရတနာသေတ္တာကောင်၏ သခင်ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကို စိတ်တိုင်းကျ ထိန်းချုပ်နိုင်မည့်အပြင် ထိုသေတ္တာကောင် ဝါးမြိုပြီး မချေဖျက်ရသေးသော ရတနာပစ္စည်းများ အားလုံးကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ခွင့် ရရှိမည် ဖြစ်သည်။]

အခန်း ၄၈၁ ပြီး။