အခန်း ၄၈၇

အခန်း (၄၈၇) - ဝမ်ကွေ့ရှင်းနှင့် ကျောက်ရှောင်ချွမ်းတို့ တောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိလာခြင်း (၂)

သို့သော်လည်း စူးစမ်းရှာဖွေသူများအဖွဲ့ဝင် တိုင်းသာ သူ့ထံမှ ကပ်ပါးသစ်ပင်အိမ် တစ်လုံးစီကို ရရှိပိုင်ဆိုင်ထားကြမည်ဆိုပါက ၎င်းသည် အခြေခံအားဖြင့် သူ၏ဦးဆောင်မှုအောက်၌ အပြည့်အဝ စနစ်တကျ ဖွဲ့စည်းထားနိုင်မည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်ပေသည်။

ကပ်ပါးသစ်ပင်အိမ်လေးမှာ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာခဲ့ပြီး ရွှီရှင်းသည် ညောင်ပင်ကြီးရှိရာဆီသို့ မျက်နှာမူလျက် ဂေါ်ပြားတစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

သူသည် အကိုင်းအခက်များပေါ်တွင် ဆီးနှင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေဆဲဖြစ်ပြီး အလွန်ပင် စိမ်းလန်းစိုပြည်လှသော ညောင်ပင်ကြီးကို မော့ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲ၌ အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်မိနေပေသည်။

ဤအပြာရောင်အဆင့် ညောင်ပင်ကို အပြာရောင်အဆင့် မြေဆီလွှာပေါ်တွင် စိုက်ပျိုးထားခြင်းဖြစ်ရာ မျိုးစေ့ထွက်ရှိနိုင်စွမ်းမှာ ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်းရှိပြီး အောင်မြင်စွာ ပြောင်းရွှေ့စိုက်ပျိုးနိုင်စွမ်းမှာမူ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းသာ ရှိပေသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ပြောင်းရွှေ့စိုက်ပျိုးမှု မအောင်မြင်ဘဲ ပျက်စီးသွားနိုင်မည့် အလားအလာမှာလည်း ထက်ဝက်ခန့်အထိ ကြီးမားနေခြင်း ဖြစ်၏။

ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ကျိချောင်းယန်၏ နေရာတွင်မူ အောင်မြင်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်ကော မည်သို့ဖြစ်လာမည်နည်း။

သူသည် ဂေါ်ပြားကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လွှဲယမ်းလိုက်တော့သည်။

မကြာမီမှာပင် ညောင်ပင်ကြီးကို မြေပြင်မှ တူးဆွ၍ ပြီးစီးသွားခဲ့ချေပြီ။

ညောင်ပင်ကြီး လဲပြိုသွားသည့် ဧရာမအသံကြီးနှင့်အတူ ရွှီရှင်းထံ၌ စနစ်၏ သတိပေးချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

[အတူနေနိုင်သော ညောင်ပင် အပင်တစ်ပင် ၁ နှင့် ညောင်ပင် မျိုးစေ့ ၁ ကို ရရှိပါသည်]

နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ အောင်မြင်သွားခဲ့ပြန်ချေပြီ။

မဆိုးလှပါပေ၊ နှစ်ကြိမ်ဆက်တိုက် ဆက်တိုက် အောင်မြင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သူသည် ခဏမျှ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ညောင်ပင်ကြီးတစ်ခုလုံးကို ခရမ်းရောင်အဆင့် ကျောပိုးအိတ်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ပြီး ၎င်းနောက် ထိုအခရမ်းရောင် ကျောပိုးအိတ်ကိုပါ မိမိ၏ လက်ကောက်အတွင်းသို့ ထပ်မံထည့်သွင်းသိမ်းဆည်းလိုက်ပေသည်။

ကောင်းသည့်အချက်မှာ အလေးချိန် လုံးဝ ရှိမနေတော့ပါပေ။

တကယ့်ကို တည်ငြိမ်လှပေသည်။

ဤညောင်ပင်ကိုမူ လီဝမ်ရှီးအား ပေးအပ်ရပေမည်။

မျိုးစေ့ကိုမူ...

ရွှီရှင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် အကြံဉာဏ်သစ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။

ယခုအခါ သူ့ထံ၌ ခရမ်းရောင်အဆင့် မြေဆီလွှာ ရှိနေပြီ မဟုတ်ပါလား။

အကယ်၍ ဤညောင်ပင်မျိုးစေ့ကိုသာ ခရမ်းရောင်အဆင့် မြေဆီလွှာပေါ်တွင် စိုက်ပျိုးလိုက်မည်ဆိုပါက ၎င်းညောင်ပင်မှာ မည်မျှအထိ ထူးခြားစွာ ပြောင်းလဲသွားမည်နည်း။

သို့သော်လည်း ညောင်ပင်မျိုးစေ့ကို အခရမ်းရောင်အဆင့် မြေဆီလွှာပေါ်တွင် စိုက်ပျိုးနိုင်ရန်အတွက်မူ ထိုအခရမ်းရောင် မြေဆီလွှာကို သစ်ပင်အိမ်၏ အောက်ခြေတွင် ထားရှိရမည် ဖြစ်ပေသည်။

လက်ရှိ သားရဲဆိုးများ ဝန်းရံနေသော အခြေအနေမျိုးတွင်မူ အခရမ်းရောင် မြေဆီလွှာကို အောက်ခြေ၌ ထားရှိခြင်းက လုံးဝ ဘေးကင်းနိုင်မည် မဟုတ်ပါချေ။

ဒါတင်မကသေးဘဲ ညောင်ပင်သည် သစ်ပင်အိမ် သို့မဟုတ် ကပ်ပါးသစ်ပင်အိမ်များကဲ့သို့ နာရီပိုင်း သို့မဟုတ် မိနစ်ပိုင်းအတွင်း လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားနိုင်ခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ၊ ၎င်း၏ ကြီးထွားနှုန်းမှာ အခြားသော သာမန်အပင်များအတိုင်းပင် ဖြစ်၏။

ကြီးထွားနှုန်းကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည့် အခရမ်းရောင်အဆင့် မြေဩဇာကို အသုံးမပြုပါက ညောင်ပင်တစ်ပင် ကြီးထွားလာရန်အတွက် အနည်းဆုံး ဆယ်ရက်ခန့် အချိန်ယူရမည် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ကြီးထွားနှုန်းမြှင့်တင်ရန်အတွက် ခရမ်းရောင်အဆင့် မြေဩဇာကို အသုံးပြုခြင်းမှာမူ တကယ့်ကို ဖြုန်းတီးလွန်းရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်...။

ခရမ်းရောင်အဆင့် မြေဩဇာတစ်ခု၏ တန်ဖိုးမှာ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင်ပင် ရမှတ် ၂၀,၀၀၀ အထိ ရှိခြင်းဖြစ်ပြီး ရှင်ကျန်သူတစ်ဦးလျှင် တစ်ခုတည်းသာ ဝယ်ယူခွင့်ရှိဟူ၍ အရေအတွက် ကန့်သတ်ထားသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ရွှီရှင်းကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ယခုအချိန်တွင် ခရမ်းရောင်အဆင့် မြေဆီလွှာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လုဖေးအာနှင့် မာဟုန်ဝေတို့သည်လည်း ခရမ်းရောင် မြေဩဇာကို မဝယ်ယူရသေးပါပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရွှီရှင်းထံ၌ ထိုမျှအထိ များပြားလှသော ရမှတ်များ မရှိတော့သည့်အပြင် မမျှော်လင့်ထားသော အရေးပေါ်အခြေအနေများအတွက် အချို့သော ရမှတ်များကို သိမ်းထားရန် လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

အကယ်၍ ဆီးနှင်းအသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုး ထပ်မံဖြစ်ပေါ်လာခဲ့မည်ဆိုပါက ရမှတ်မရှိဘဲ သူ အငိုက်မိသွားနိုင်ပေသည်။

ထားလိုက်ပါတော့...

လောလောဆယ်တွင်မူ ၎င်းကို အပြာရောင်အဆင့် မြေဆီလွှာပေါ်၌သာ စိုက်ပျိုးကြရုံပဲ ရှိတော့သည်။

အပြာရောင်အဆင့် မြေဩဇာကတော့ အလွန်ပင် သက်သာလှပေသည်။

သူ၏ သစ်ပင်အိမ်အတွင်းက ခရမ်းရောင် မြေဆီလွှာပေါ်တွင် စိုက်ပျိုးထားသော စတော်ဘယ်ရီသီးများမှာမူ နောက်တစ်ရက်အတွင်း အပြည့်အဝ ရင့်မှည့်တော့မည်ဖြစ်ရာ ထိုအချိန်ကျမှသာ ခရမ်းရောင် အသီးအနှံများ၏ စွမ်းဆောင်ရည် အကျိုးသက်ရောက်မှုကို မြင်တွေ့ရပေမည်။

သူသည် မျိုးစေ့ကို ထိုနေရာ၌ စိုက်ပျိုးလိုက်ပြီးနောက် ကြီးထွားနှုန်းမြှင့်တင်ရန်အတွက် ရမှတ် ၃၅၀ ကို အသုံးပြုလျက် အပြာရောင်အဆင့် မြေဩဇာတစ်ထုပ်ကို ဝယ်ယူကာ အသုံးပြုလိုက်ပေသည်။

ညောင်ပင်လေးမှာ မကြာမီမှာပင် အညှောက်ထွက်လာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သူသည်လည်း သစ်ပင်အိမ်အတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ခဲ့တော့သည်။

ထိုစဉ် သစ်ပင်အိမ်၏ အတွင်းပိုင်းမှာမူ အလွန်ပင် အေးချမ်းငြိမ်သက်လျက် ရှိနေပေသည်။

ငွေရောင်ဘုရင်နှင့် မီမီတို့သည် မီးလင်းဖိုဘေးတွင် အပူလှုံရင်း သက်တောင့်သက်သာဖြစ်အောင် ခွေဝပ်လျက် အိပ်ငိုက်နေကြပြီဖြစ်ပြီး အက်ကွဲကြောင်းများ ပြည့်နှက်နေသော ဥကြီးမှာမူ အကောင်ပေါက်မည့် အရိပ်အယောင် မပြသေးဘဲ အတွင်းမှ ပုံမှန်အတိုင်း အသက်ရှူသံသဲ့သဲ့သာ ထွက်ပေါ်နေပေသည်။

ခဲခဲလေးမှာမူ ဆိုဖာ၏ လက်တင်ခုံပေါ်တွင် ၎င်း၏ ခြေဖဝါးလေးများနှင့် ဧရာမအမြီးကြီးကို အောက်သို့ တွဲလောင်းချလျက် ပက်လက်လှန်ကာ အိပ်ပျော်နေခဲ့ချေပြီ။

လီဝမ်ရှီးသည် ဆိုဖာပေါ်တွင် မှီထိုင်ရင်း မိမိ၏ လက်ပတ်နာရီကို ကစားနေခဲ့ပြီး သူမ၏ သစ်ပင်အိမ်ဖက်က လူများနှင့် ဆက်သွယ်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူမသည် ရွှီရှင်း ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ကိုယ်ကိုမတ်လိုက်ပြီး "နင် ပြန်လာပြီပဲ။ ခုနက အပြင်မှာ အသံတွေ ကြားလိုက်ရတယ်၊ နင် ညောင်ပင်ကြီးကို လဲချပစ်လိုက်တာ မဟုတ်လား" ဟု လှမ်း၍ မေးမြန်းလိုက်၏။

ရွှီရှင်းသည် ဆိုဖာပေါ်သို့ ပစ်ချထိုင်လိုက်ရင်း တစ်ကိုယ်လုံးကို သက်တောင့်သက်သာဖြစ်အောင် လျှော့ချလိုက်ပေသည်။

ယနေ့တစ်နေ့လုံးမှာ တကယ်ပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လှပေသည်။

"အင်း... အတူနေနိုင်တဲ့ ညောင်ပင်ကို ရခဲ့ပြီ။ ဒီညောင်ပင်က နင့်အတွက်ပဲ" ဟု ဆိုကာ ရွှီရှင်းက သူ၏ လက်ကောက်ရှိရာဆီသို့ ညွှန်ပြလိုက်ပြီး "ငါ နင်နဲ့အတူ နင့်ရဲ့ သစ်ပင်အိမ်ဆီ လိုက်ခဲ့ပြီး စိုက်ပျိုးဖို့ ကူညီပေးပါ့မယ်" ဟု ဆို၏။

"ဟို... အဲ့တာကို အစ်မရွှယ်ဖေးဆီကိုပဲ အရင်ဆုံး ပေးလိုက်ပါဦး၊ ကျွန်မကတော့ အလျင်မလိုပါဘူး"

လီဝမ်ရှီးသည် ခဏမျှ တွေဝေသွားခဲ့ပြီးမှ ငြင်းပယ်လိုက်ပေသည်။

သူမ၏ အမူအရာမှာလည်း ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်ကကဲ့သို့ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေခြင်းမျိုး မရှိတော့ပါပေ။

"ဩော် ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"အခုက သတ္တုတွင်းတူးဖို့အတွက် အချိန်ကောင်း မဟုတ်သေးဘူးလေ၊ အရည်ကျိုဖိုရဲ့ ထွက်နှုန်းကလည်း လုံလောက်နေတဲ့အပြင် ကျွန်မရဲ့ သစ်ပင်အိမ်မှာလည်း နေရာလွတ်တွေ မပြတ်လပ်သေးပါဘူး။ အစ်မရွှယ်ဖေးကတော့ ဆေးပင်တွေ စိုက်ပျိုးဖို့အတွက် ပိုပြီး ကျယ်ဝန်းတဲ့ ဟင်းလင်းပြင်နေရာတွေကို လိုအပ်နေတာ" ဟု လီဝမ်ရှီးက ရှင်းပြလိုက်ပြီးနောက် စနောက်လိုသောအမူအရာဖြင့် ပြုံးလျက် "ဒါတင်မကသေးဘူး... ရှင့်ရဲ့ နေရာကလည်း လုံလောက်အောင် ကြီးမားနေတာပဲကို၊ ကျွန်မကတော့ ရှင့်ရဲ့ အိမ်ကြီးဆီကိုပဲ လာခဲ့ရုံပေါ့" ဟု ဆိုရှာ၏။

အင်း... အဲ့တာလည်း ဟုတ်တာပဲ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ အပြာရောင်အဆင့် မြေဩဇာကို အသုံးပြု၍ ကြီးထွားနှုန်းမြှင့်တင်မည်ဆိုပါက အပြာရောင်အဆင့် ညောင်ပင်တစ်ပင် ကြီးထွားရန်အတွက် ဆယ်နာရီမျှသာ အချိန်ယူရမည် ဖြစ်ပေသည်။

ပြောင်းရွှေ့စိုက်ပျိုးမှု အောင်မြင်နှုန်းမှာ ထက်ဝက်ခန့်သာ ရှိသည်ဆိုလျှင်ပင် လုပ်ဆောင်မှု အရှိန်အဟုန်မှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်နေဆဲ ဖြစ်၏။

သို့ဖြစ်ရာ ဤအပင်ကို ချီရွှယ်ဖေးအား အရင်ဆုံး ပေးလိုက်ပြီးမှ ဝမ်ရှီး လိုအပ်သည့် အချိန်ကျမှသာ နောက်ထပ်တစ်ခုကို ထပ်မံ၍ ဖန်တီးပေးရပေမည်။

"ဒါဆို နင် ဒီနေ့ည အိမ်ထဲမှာပဲ နေမှာလား"

ရွှီရှင်းသည် သူမ၏ ပါးပြင်လေးကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ထပ်မံဆွဲလိုက်မိပြန်သည်။

"အင်း..."

လီဝမ်ရှီးမှာ ပါးပြင်လေးများ နီမြန်းသွားခဲ့ရပြီး သူ့ထံသို့ ပို၍ တိုးကပ်လာခဲ့၏။

မစားအပ်သောအသီးရဲ့ အရသာကို စတင်ခံစားဖူးကြသူများဖြစ်ကြသဖြင့်၎င်းတို့နှစ်ဦးကြားတွင် အချို့သော ကိစ္စရပ်များနှင့်ပတ်သက်၍ တောင့်တမှုမှာ သဘာဝအတိုင်း မြင့်မားနေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

ရွှီရှင်းသည် သူမကို မိမိ၏ ရင်ခွင်အတွင်းသို့ ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး "အဲ့ဘက်ဖက်မှာ အခြားဖြေရှင်းစရာ ကိစ္စရပ်တွေ မရှိတော့ဘူး မဟုတ်လား" ဟု တိုးတိုးလေး မေးလိုက်၏။

လီဝမ်ရှီးက ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ခါယမ်းပြလျက် "မရှိတော့ပါဘူး၊အားလုံးကို စနစ်တကျ စီမံပေးခဲ့ပြီးပါပြီ။ ယွီကျန့်က ကျွန်မကို အများကြီး ကူညီပေးခဲ့တာ၊ ဟိဟိ။ သူမက နယ်မြေ ၁၈၇ က လာတဲ့ လူနှစ်ယောက်ကို၊ ကျွန်မတို့ နယ်မြေရဲ့ အားသာချက်တွေအကြောင်း ရူးသွပ်မတတ် လိုက်လံစည်းရုံးပြီး ဆိုက်ကိုသွင်းပေးခဲ့တာလေ။ အခုဆိုရင် အဲ့လူတွေက သူတို့ကိုယ်သူတို့ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အကံကောင်းဆုံးလူတွေလို့ ခံစားနေကြရပြီ" ဟု ဆို၏။

ရွှီရှင်းမှာလည်း မထိန်းနိုင်ဘဲ ရယ်မောမိလိုက်ကာ "သေချာပေါက် ကံကောင်းကြတာပေါ့။ သူတို့တွေသာ ပြဿနာရှာမနေကြဘူးဆိုရင် ဒီမှာရှိတဲ့ ငါတို့ရဲ့ ရှင်သန်နိုင်စွမ်းနှုန်းကတော့ အမြင့်မားဆုံးဖြစ်မှာ အသေအချာပဲ" ဟု ဆိုလိုက်ပေသည်။

သူသည် အချိန်ကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်ရာ ညဖက် ရှစ်နာရီကျော်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ချေပြီ။

နံနက် ဆယ်နာရီကတည်းက စတင်၍ ဆီးနှင်းတောင်ပေါ်သို့ စတင်တက်လှမ်းခဲ့ကြသော ဝမ်ကွေ့ရှင်းနှင့် ကျောက်ရှောင်ချွမ်းတို့အတွက်မူ ယခုအခါ ဆယ်နာရီခန့်အထိ အချိန်ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

သူတို့ အဆင်ပြေပြေ ရှိနေကြလိမ့်မည် မဟုတ်ပါလား။

ထိုစဉ် လီဝမ်ရှီးသည် ရုတ်တရက် ကိုယ်ကိုလှည့်လိုက်ပြီး ရွှီရှင်း၏ ပေါင်ပေါ်သို့ ခွလျက် ထိုင်လိုက်တော့၏။

သူမသည် ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ရွှီရှင်းကို အပေါ်မှနေ၍ စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးများတွင် ချစ်ခင်စုံမက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ပါးပြင်လေးများမှာလည်း နီမြန်းလျက် ပါးစပ်လေး အနည်းငယ်ဟကာ

"အပြင်မှာလည်း မှောင်နေပြီဆိုတော့... ကျွန်မတို့ အခြားတစ်ခုခု သွားပြီး လုပ်ကြရင်မကောင်းဘူးလား" ဟု တိုးတိုးလေး ကပ်၍ မေးလိုက်ပေသည်။

သူမ၏ နူးညံ့လှသော တင်ပါးများမှာ ရွှီရှင်း၏ ပေါင်ပေါ်တွင် ညင်သာစွာ ရွေ့လျားပြနေသလို သူမသည် ကိုယ်ကို ရှေ့သို့ ကိုင်းလျက် သူ့အား စတင်နမ်းလိုက်ပါတော့၏။

၎င်းအနမ်းမှာ ဂွမ်းသကြားလုံးကဲ့သို့ပင် အလွန်ပင် နူးညံ့ပြီး ချိုမြိန်လှပေသည်။

ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အရသာကို ခံစားဖူးသူဖြစ်သဖြင့် ရွှီရှင်းအနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော စနောက်မြူဆွယ်မှုမျိုးကို လုံးဝ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိပါပေ။

ယနေ့တစ်နေ့လုံးတွင် သူ အလွန်ပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေခဲ့သည်မှာ မှန်သော်လည်း ၎င်းအချက်က အခြားသော ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှု လေ့ကျင့်ခန်းများကို ပြုလုပ်ရန်အတွက်မူ တားဆီးနိုင်ခြင်း မရှိပါချေ။

သူသည် လီဝမ်ရှီးအား အသက်ရှူ မှားသွားစေလောက်သည့်အထိ ပြင်းပြင်းထန်ထန် နမ်းရှုပ်လိုက်ပြီးနောက် သူမထံမှ "အင်း... အင်း..." ဟူသော ညည်းတွားသံလေးများ ထွက်ပေါ်လာချိန်ကျမှသာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အား ပွေ့ချီလျက် အိပ်ခန်းအတွင်းသို့ ဦးတည်လိုက်ပြီး လက်ဖြင့် တံခါးကို ချက်ချင်း ဆွဲပိတ်လိုက်ပါတော့သည်။

"ဝူး..."

ဆိုဖာ၏ လက်တင်ခုံပေါ်တွင် အိပ်ပျော်နေသော ခဲခဲလေးသည်လည်း စကားသံအချို့ကို စိတ်ထဲကနေ ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်ရှာတော့သည်။

...

အရာအားလုံး ပြီးမြောက်သွားခဲ့ပြီးနောက် ရွှီရှင်းသည် မိမိ၏ ဘေးတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စွာဖြင့် လှဲလျက်ရှိနေပြီး မျက်လုံးများမှာ ဝေဝါးစွာဖြင့် မျက်နှာကြက်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေကာ လှုပ်ပင်မလှုပ်ရှားနိုင်တော့သော လီဝမ်ရှီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။

သူသည် ၎င်းအခြေအနေကို အလွန်ပင် သဘောကျမိသဖြင့် လက်ချောင်းလေးဖြင့် သူမ၏ ပါးပြင်ကို အသာအယာ တို့ထိလိုက်၏။

"အင်း... ဘာလို့... လာပြီး ရယ်နေရတာလဲ"

လီဝမ်ရှီးသည် အသိပြန်လည်လာခဲ့ပြီး ရွှီရှင်း၏ မျက်နှာအမူအရာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ အရှက်သည်းစွာဖြင့် စောင်ကို ချက်ချင်း ဆွဲယူလိုက်ပြီး စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုး ဖြစ်သွားရှာတော့သည်။

သူမသည် မိမိ၏ မျက်နှာကို စောင်ဖြင့် အုပ်ထားမိရင်း "ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ။ ဒီလိုကိစ္စတွေမှာ အမျိုးသမီးတွေက အမျိုးသားတွေထက် ပိုပြီး သန်မာကြရမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ ကျွန်မတော့ လုံးဝ မခံစားရပါဘူး... အစ်မရွှယ်ဖေးက ကျွန်မကို လိမ်ခဲ့တာပဲ၊ ကျွန်မက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်

ဂုဏ်သိက္ခာ ပြန်ဆယ်ချင်လို့ပါဆို..." ဟု တိုးတိုးလေး ညည်းတွားရှာ၏။

ရွှီရှင်းကတော့ သေချာပေါက် သန်မာလှပေသည်။

သို့သော် သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှအထိ သန်မာနေရပါသနည်းဆိုသည်ကို မသိပါပေ။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူသည် မွေးရာပါ ခွန်အားကြီးမားသူဖြစ်ခြင်းကြောင့်သော်လည်းကောင်း၊ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုပိုင်း သိသိသာသာ မြင့်တက်လာခဲ့ခြင်းကြောင့်သော်လည်းကောင်း သို့မဟုတ် ထို အမြဲတမ်းအာနိသင်ရှိသော နတ်ဆေးဆီ နှင့် သက်ဆိုင်နေခြင်းကြောင့်သော်လည်းကောင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်မှုအတွင်း၌မူ လီဝမ်ရှီးအနေဖြင့် အရှုံးကိုသာ ဝန်ခံလိုက်ရပြီး ၎င်း၏ ခံစစ်အားလုံးကို လွှတ်ချလိုက်ရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ပါပေ။

လီဝမ်ရှီးသည် စောင်အောက်မှနေ၍ သူမ၏ ဗာဒံစေ့ပုံစံ မျက်လုံးလေးများဖြင့် ရွှီရှင်းကို မကျေမနပ်ဖြစ်စွာ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သွားလေးများကို ကြိတ်လျက်ရှိနေသော်လည်း ရွှီရှင်းအား ထပ်မံ၍ စနောက်ရန်မူ မဝံ့ရဲတော့ပါပေ။

ထိုစဉ် ကုတင်ဘေးတွင် ထားရှိသော ရွှီရှင်း၏ လက်ပတ်နာရီမှာ အနည်းငယ် တုန်ခါလာခဲ့ပေသည်။

ရွှီရှင်းသည် လက်လှမ်း၍ ၎င်းကို ယူလိုက်ရာ ၎င်းမှာ ကျိချောင်းယန်ထံမှ ပေးပို့လာသော သတင်းစကားဖြစ်ပြီး အတွင်း၌ စာလုံးနှစ်လုံးသာ ပါရှိနေခဲ့၏ "အဖွဲ့ထဲကို ကြည့်ဦး" ဟူ၍ ဖြစ်ပေသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲဟင်"

ရွှီရှင်းအား ထပ်မံ၍ မစနောက်တော့ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသော လီဝမ်ရှီးသည် သဘာဝအတိုင်း သူ၏ ရင်ခွင်အတွင်းသို့ တိုးကပ်လာခဲ့ပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်ပင် နူးညံ့ချောမွတ်နေသဖြင့် ရွှီရှင်းမှာမူ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အနည်းငယ် တုန်ရီသွားခဲ့ရပြီး နောက်ထပ်တစ်ကြိမ်ပင် ပြုလုပ်ချင်စိတ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရပြန်သည်။

သို့သော်လည်း သူသည် စိတ်ကို ပြန်လည်ထိန်းချုပ်လိုက်ပေသည်။

ကျိချောင်းယန်က ထိုသို့ ပြောလာသည်ဆိုမှတော့ သေချာပေါက် အရေးကြီးသော ကိစ္စရပ်တစ်ခု ရှိနေရမည် ဖြစ်၏။

သူသည် စူးစမ်းရှာဖွေသူများအဖွဲ့၏ အဖွဲ့တွင်းစာပို့နေရာ ကို ဖွင့်ကာကြည့်ရှုလိုက်တော့သည်။

ကျောက်ရှောင်ချွမ်း - "သူငယ်ချင်းတို့ရေ... ငါ ဂုဏ်သိက္ခာအပြည့်နဲ့ ပြန်ရောက်လာခဲ့ပါပြီ။ ငါ့ကို သတိရနေတဲ့လူ ရှိကြလားဟေ့"

ဝမ်လေ့ - "မင်းကတော့ တကယ်ကို နှေးကွေးလွန်းတာပဲ၊ အစ်ကိုရှင်းနဲ့ အစ်ကိုကျိတို့ ပြန်ရောက်တာ ဘယ်လောက်တောင် ကြာနေပြီလဲ၊ ပြီးတော့ အမေကွေ့ရှင်း ပြန်ရောက်တာတောင် မင်းထက် နာရီဝက်လောက် စောသေးတယ်"

ကျောက်ရှောင်ချွမ်း - "ငါ တစ်ကမ္ဘာလုံး အတိုင်းအတာအရ ထိပ်ဆုံး ငါးယောက်စာရင်းထဲမှာ ပါ၊ မပါဆိုတာကိုပဲ တိုက်ရိုက်မေးလိုက်စမ်းပါ"

ချင်ယွန်လုံ - "ဝမ်ကွေ့ရှင်းကတော့ အဖွဲ့ထဲမှာ ဘာမှ ထွက်မပြောသေးဘူး၊ သူမက လက်ရှိအချိန်အထိ တောင်ထိပ်ပေါ်မှာ ရှိနေသေးတာ မဟုတ်ဘူးလား။ မင်းတို့ လမ်းမှာ ဆုံခဲ့ကြဘူးလား"

ဝမ်ကွေ့ရှင်း - "ငါ အခုတင် ဆီးနှင်းတောင်ထိပ်ပေါ်က ဆင်းလာခဲ့တာ၊ ငါ့ကို သတိရနေကြတာလား၊ ဟိဟိ၊ ငါ နောက်တစ်ခေါက် ထပ်ပြီး တက်ဦးမှာ။ နေဦး... အမှတ်စာရင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့တာလား၊ ငါ သွားပြီး စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ဦးမယ်..."

ကျောက်ရှောင်ချွမ်းသည် တစ်ကမ္ဘာလုံး အတိုင်းအတာအရ ထိပ်ဆုံး ငါးယောက်စာရင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ဝမ်ကွေ့ရှင်း၏ အရှိန်မှာမူ ၎င်းထက်ပင် များစွာ ပိုမိုမြန်ဆန်နေခဲ့ချေပြီ...။

ထိပ်ဆုံး ငါးယောက်စာရင်းအတွင်း၌ နယ်မြေ ၁၈၈ က လူတွေပဲ လေးယောက်အထိ နေရာယူထားနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

၎င်းတို့၏ နယ်မြေအင်အားမှာ တကယ့်ကို မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင်ပင် အပြတ်အသတ် သန်မာလွန်းလှပေသည်။

ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ချန်နယ်တစ်ခုလုံးမှာလည်း ဤကိစ္စကြောင့် နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် သေချာပေါက် ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားရပေတော့မည်။

အခန်း ၄၈၇ ပြီး။